Зокардис® 7,5 таблетки 30 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат: кальций зофеноприлі 7,5 мг немесе 30 мг (тиісінше 7,2 мг және 28,7 мг зофеноприлге баламалы) қосымша заттар: микрокристалды целлюлоза, лактоза моногидраты, натрий кроскармеллозасы, магний стеараты, сусыз коллоидты кремнийдің қостотығы қабықтың құрамы: Opadry Y-1-7000 (гипромеллоза, титанның қостотығы (Е 171), макрогол 400, макрогол 6000) Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Дөңгелек пішінді, екі жақ беті дөңес, ақ түсті қабықпен қапталған таблеткалар (7,5 мг доза үшін). Сопақша пішінді, ақ түсті қабықпен қапталған, екі жағында да сызығы бар таблеткалар (30 мг доза үшін).

- жеңіл және орташа дәрежелі ауырлықтағы эссенциалды артериялық гипертензияны емдеу - гемодинамикаға қатысты тұрақты болып табылатын және тромболитикалық ем жүргізілмеген жүрек жеткіліксіздігінің белгілері немесе симптомдарымен (немесе оларсыз) жедел миокард инфарктісі бар пациенттерді алғашқы 24 сағатта емдеу.

Артериялық гипертензия және жедел миокард инфаркты жағдайларында Зокардис препаратының қолайлы әсері негізінен плазмалық ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің супрессия нәтижесі болып табылады. АӨФ тежелуінің нәтижесі (зофеноприлаттың аргинин тұзы үшін үй қоянының өкпесінде Ки 0,4 нМ) қан плазмасындағы ангиотензин ІІ деңгейінің төмендеуі болып табылады, ол тамыртарылтқыш белсенділіктің төмендеуіне және альдостеронның төмен секрециясына әкеледі. Бұл төмендеу салыстырмалы түрде аз болғанына қарамастан, натрий мен сұйықтықтың жоғалуымен қатар қан сарысуындағы калий концентрациясының біршама жоғарылауы мүмкін. Ангиотензин II ренин секрециясына теріс кері байланысын тоқтату нәтижесі плазмалық ренин белсенділігінің артуы болып табылады. Кальций зофеноприлін 30 мг дозада бір рет қабылдағаннан кейін 24 сағат ішінде плазмалық АӨФ тиісінше 53,4% басылады. АӨФ тежелуі нәтижесінде простагландин жүйесін белсендіру арқылы шеткері вазодилатацияға көмектесетін айналымдағы және жергілікті калликреин-кинин жүйесінің белсенділігі артады. Кальций зофеноприлінің гипотензиялық әсері осы механизммен байланысты болуы және бұл жағымсыз әсерлердің туындау себептерінің бірі болуы мүмкін. Артериялық гипертензиясы бар пациенттерге Зокардис препаратын қолдану жүректің жиырылу жиілігі компенсаторлық жоғарыламай, шамамен бір дәрежеде жатқан және тұрған қалыпта артериялық қысымның төмендеуіне әкеледі. Зокардис препаратын қолданғаннан кейін орташа жүйелі қантамырлық қарсылық төмендейді. Кейбір пациенттерде қан қысымның оңтайлы төмендеуіне қол жеткізу үшін бірнеше апта ем қажет. Тұрақты гипотензиялық әсерге ұзақ емдеу арқылы қол жеткізіледі. Емдеудің кенеттен үзілуі артериялық қысымның күрт көтерілуімен байланысты емес. Қазіргі уақытта Зокардис препаратының артериялық гипертензиядан зардап шегетін пациенттердің аурушаңдығына және өлім-жітіміне әсері туралы деректер жоқ. Гипотензиялық әсердің белгісі барлық зерттелетін нәсілдерде байқалса да, артериялық гипертензиядан зардап шегетін қара нәсілді пациенттердің организмінің АӨФ тежегіші монотерапиясына реакциясы (әдетте бұл артериялық гипертензияның төмен ренинді түрі байқалатын популяция) қара нәсілді емес пациенттерге қарағанда орташа аз көрінеді. Диуретиктермен қосымша емдеу кезінде бұл айырмашылық байқалмайды Миокард инфарктісі кезінде Зокардис препаратын уақтылы қолдану нәтижесінде қол жеткізілетін клиникалық әсер плазмадағы ангиотензин ІІ деңгейінің төмендеуі (яғни, қарыншаларды ремоделдеу процесін басу, бұл инфаркт кезіндегі болжамға теріс әсер етуі мүмкін) және плазма мен жасушалардағы дилататорлардың концентрациясының жоғарылауы (простагландин-кинин жүйесі) сияқты көптеген факторлармен байланысты болуы мүмкін. Зофеноприлді рандомизацияланған плацебо-бақыланатын клиникалық зерттеу тромболитикалық терапияға ұшырамаған алдыңғы қабырғаның миокард инфарктісі бар 1556 пациенттің қатысуымен жүргізілді. Емдеу 24 сағат бойы басталды және 6 апта бойы жалғасты. Бастапқы біріктірілген соңғы нүкте жиілігі (жүрек функциясының ауыр жеткіліксіздігі және/немесе 6 апта ішінде өлім) зофеноприлмен (зофеноприл 7,1%, плацебо 10,6%) емделген пациенттерде төмендеді. Бір жыл ішінде Зокардис қабылдаған пациенттер тобында өмір сүру коэффициенті Зокардис қабылдамаған топтан жоғары болды. Басқа ақпарат: АӨФ тежегіштерін және ангиотензин II рецепторларының блокаторларын бірлесіп қолдану екі кең ауқымды, рандомизацияланған, бақыланатын зерттеулерде (ONTARGET (ONgoing Telmisartan Alone және Ramipril Global Endpoint Trial біріктірілімде) және VA NEPHRON-D (The Veterans Affairs Nephropathy in Diabetes) зерттелген. ONTARGET – анамнезінде жүрек-қантамыр немесе цереброваскулярлы ауруы бар немесе нысана ағзаның зақымдану белгілерімен бірге жүрген 2 типті қант диабеті бар пациенттерге жүргізілген зерттеу. VA NEPHRON-D 2 типті қант диабеті және диабеттік нефропатиясы бар пациенттерге жүргізілген зерттеу болды. Бұл зерттеулер бүйрек және/немесе жүрек-қантамыр ауруларының нәтижесіне және олардан болатын өлім-жітімге айтарлықтай жағымды әсер етуін анықтаған жоқ, ал монотерапиямен салыстырғанда гиперкалиемияның, бүйректің және/немесе артериялық гипотензияның жедел зақымдануының жоғары қаупі орын алды. Фармакодинамикалық қасиеттерінің ұқсастығын ескере отырып, осы нәтижелер АӨФ басқа тежегіштеріне және ангиотензин II рецепторларының блокаторларына қатысты да қолданылады. Диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде АӨФ тежегіштерін және ангиотензин II рецепторларының блокаторларын бірге қолдануға болмайды. ALTITUDE (Aliskiren Trial in Type 2 Diabetes Using Cardiovascular and Renal Disease Endpoints) 2 типті қант диабеті және бүйректің созылмалы аурулары, жүрек-қантамыр аурулары бар немесе екі аурумен де зардап шегетін пациенттерде АӨФ тежегіштерімен немесе ангиотензин II рецепторларының блокаторларымен стандартты терапияға алискиренді қосудың оң әсерін анықтау үшін жүргізілген зерттеу болып табылады. Бұл зерттеу жағымсыз нәтижелердің жоғары қаупіне байланысты уақытынан бұрын тоқтатылды. Жүрек-қантамыр ауруларынан болған өлім-жітім және инсульттің пайда болуы плацебо қабылдаған топқа қарағанда алискирен қабылдаған топта жиі болды, ал қызығушылық тудыратын жағымсыз құбылыстар мен елеулі жағымсыз құбылыстар (гиперкалиемия, артериялық гипотензия және бүйрек функциясының бұзылуы) туралы хабарлар плацебо қабылдаған топқа қарағанда алискирен қабылдаған топта жиі болды.

Дозалану режимі Артериялық гипертензия Ересектер Қажетті дозаны таңдауды тікелей препаратты келесі дозада қабылдардың алдында артериялық қысымды өлшеу жолымен жүргізу керек. Дозаны төрт апта аралықпен арттыру керек. Су-тұз жеткіліксіздігі жоқ пациенттер Емдеуді тәулігіне бір рет 15 мг дозадан бастау және оңтайлы артериялық қысымға жеткенге дейін дозаны арттыру керек. Әдетте тиімді доза тәулігіне 30 мг құрайды. Ең жоғары доза тәулігіне 60 мг құрайды. Тиімсіз болған жағдайда диуретиктер сияқты басқа гипотензиялық препараттар қосылуы мүмкін. Су-тұз тапшылығының болуына күдікті пациенттер Жоғары қауіп тобындағы пациенттерде бірінші қабылдағаннан кейін артериялық гипотензия байқалуы мүмкін («Арнайы сақтандырулар» бөлімін қараңыз). АӨФ тежегіштерімен емнің басында тұз және/немесе су тапшылығын жою, АӨФ тежегішін тәулігіне 15 мг құрайтын дозадан бастап қабылдау басталғанға дейін екі-үш күн ішінде диуретиктермен емдеуді тоқтату қажет. Егер бұл мүмкін болмаса, тәулігіне 7,5 мг дозадан бастау керек. Ауыр жедел артериялық гипотензияның пайда болу қаупі жоғары пациенттерді мұқият бақылау керек – дұрысы стационар жағдайында – препаратты алғаш қабылдағаннан кейін және АӨФ тежегішінің және/немесе диуретиктің дозасын арттырған сайын барынша жоғары әсерге жеткенше. Мұның бәрі де артериялық гипотензия миокард инфарктіне немесе ми қанайналымының жедел бұзылуына әкелуі мүмкін стенокардия немесе цереброваскулярлық ауруы бар пациенттерге қатысты. Бүйрек функциясы бұзылған немесе гемодиализбен ем қабылдап жүрген пациенттерге дозалануы Артериялық гипертензиямен және жеңіл дәрежедегі бүйрек жеткіліксіздігінен (креатинин клиренсі > 45 мл/мин) зардап шегетін пациенттерге Зокардис® препаратын бүйрек функциясы қалыпты пациенттердегідей дозада және сол қабылдау режимінде (тәулігіне бір рет) қолдануға болады. Бүйрек жеткіліксіздігі орташа және ауыр дәрежедегі (креатинин клиренсі < 45 мл/мин) пациенттерге Зокардис® жартылай терапиялық дозада қолданылу керек; қабылдау режимін өзгерту (тәулігіне бір рет) талап етілмейді. Артериялық гипертензиядан зардап шегетін және диализ әдісімен емделетін пациенттер үшін Зокардис® препаратын қабылдаудың бастапқы дозасы мен режимі бүйрек функциясы қалыпты пациенттерге тағайындалатын дозаның төрттен бірін құрайды. Соңғы клиникалық зерттеулер жоғары өткізу қабілеті бар диализ жарғақшаларын қолдана отырып, гемодиализ кезінде немесе тығыздығы төмен липидтердің аферезі кезінде АӨФ тежегіштерін қабылдайтын пациенттерде анафилактоидты реакциялардың жоғары жиілігін көрсетті («Айрықша нұсқаулар және пайдалану кезіндегі сақтандыру шаралары» қараңыз). Пациенттердің ерекше топтары Егде жастағы пациенттер (65 жастан асқан) Креатинин клиренсі қалыпты егде жастағы пациенттерге дозаны түзету талап етілмейді. Креатинин клиренсі төмен (45 мл/мин кем) егде жастағы пациенттерге препаратты жартылай тәуліктік дозада қабылдау ұсынылады. Креатинин клиренсі сарысу креатинині негізінде келесі формула бойынша есептелуі мүмкін: Креатинин клиренсі (мл/мин) = — [(140 – жасы) х салмағы (кг)] 72 х сарысулық креатинин (мг/дл) Жоғарыда көрсетілген формула ерлердегі креатинин клиренсін есептеу үшін қолданылады. Әйелдерде алынған мәнді 0,85-ке көбейту керек. Бауыр функциясы бұзылған кездегі дозалану Артериялық гипертензия және бауырдың жеңіл немесе орташа дәрежедегі жеткіліксіздігі бар пациенттерде Зокардис® препаратының бастапқы дозасы бауыр функциясы қалыпты пациенттерде қолданылатын дозаның жартысын құрайды. Бауырдың ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерге Зокардис® препаратын қолдануға болмайды. Педиатриялық бейіндегі пациенттер Зокардис® препаратының қауіпсіздігі мен тиімділігі балалар мен 18 жасқа толмаған жасөспірімдерде анықталмаған. Сондықтан оны қолдану ұсынылмайды. Жедел миокард инфарктісі Ересектер Зокардис® препаратымен емдеуді миокард инфарктісінің алғашқы симптомдары пайда болғаннан кейін 24 сағат ішінде бастау және алты апта бойы жалғастыру керек. Келесі дозалау схемасын қолданған жөн: 1 және 2 тәулік: әр 12 сағат сайын 7,5 мг 3 және 4 тәулік: әр 12 сағат сайын 15 мг 5 тәулік және одан әрі: әр 12 сағат сайын 30 мг Систолалық артериялық қысым төмен болған жағдайда (120 мм с. б.) емдеудің басында немесе миокард инфарктісінен кейінгі алғашқы үш тәулік ішінде тәуліктік дозаны арттыруға болмайды. Артериялық гипотензия жағдайында (100 мм с.б.) емдеу бұрын жақсы көтерген дозада жалғастырылуы мүмкін. Ауыр артериялық гипотензия жағдайында (систолалық артериялық қысым 90 мм с.б., бір сағаттан кем емес аралықта екі рет өлшенгенде) Зокардис® препаратын қабылдауды тоқтату керек. 6 апта емдегеннен кейін пациенттердің жағдайы талданып, солжақ қарыншаның дисфункциясы немесе жүрек жеткіліксіздігі белгілері жоқ пациенттерді емдеуді тоқтату керек. Егер бұл белгілер қалса, емдеу ұзақ уақыт бойы жалғасуы мүмкін. Пациенттерге сондай-ақ нитраттармен, аспиринмен немесе бета-блокаторлармен емдеу сияқты тиісті стандартты емдеуді қолданған жөн. Пациенттердің ерекше топтары Егде жастағы пациенттер (65 жастан асқан) Миокард инфарктісі бар 75 жастан асқан пациенттерге Зокардис® препаратын сақтықпен қолдану керек. Бүйректері зақымданған немесе диализде жүрген пациенттерге дозалануы Миокард инфарктісі және бүйрек жеткіліксіздігі бар немесе диализ әдісімен емдеуде жүрген пациенттерге Зокардис® препаратын қолданудың тиімділігі мен қауіпсіздігі анықталмаған. Сондықтан мұндай пациенттерге Зокардис® препаратын қолдануға болмайды. Бауыр функциясы бұзылған пациенттерге дозалануы Миокард инфарктісі және бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерге Зокардис® препаратын қолданудың тиімділігі мен қауіпсіздігі анықталған жоқ. Сондықтан мұндай пациенттерге бұл препаратты қолдануға болмайды. Енгізу әдісі мен жолы Зокардис® препаратын тамаққа дейін, тамақтанған кезде немесе одан кейін қабылдауға болады. Дозаны пациент организмінің емдеуге реакциясына сәйкес таңдайды. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медицина қызметкерінен кеңес алуға ұсынымдар Осы дәрілік препаратты қабылдау бойынша сұрақтар туындаған кезде, емдеуші дәрігерге жүгіну қажет.

• кальций зофеноприліне, АӨФ кез келген басқа тежігішіне немесе препараттың құрамына кіретін қосымша заттардың біреуіне аса жоғары сезімталдық • анамнезінде АӨФ тежегішімен алдыңғы емдеуге байланысты ангионевроздық ісіну • сакубитрил/валсартан препаратымен емдеуде бір мезгілде қолдану. Зокардис® препаратымен емдеуді сакубитрил/валсартан препаратын соңғы қабылдағаннан кейін 36 сағаттан ерте бастауға болмайды (сондай-ақ «Айрықша нұсқаулар және пайдалану кезіндегі сақтандыру шаралары» және «Басқа дәрілік заттармен өзара әрекеттесуі және өзара әрекеттесудің басқа түрлері» бөлімдерін қараңыз). • тұқым қуалайтын/идиопатиялық ангионевроздық ісіну • бауыр функциясы бұзылуының ауыр дәрежесі • жүктіліктің екінші және үшінші триместрі • тиімді контрацепцияны пайдаланбайтын бала көтеретін жастағы әйелдер • бүйрек артериясының билатералдық стенозы немесе жалғыз бүйрек жағдайында бүйрек артериясының бір жақты стенозы • қант диабеті немесе бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттерге (ШСЖ< 60 мл/мин/1,73 м2) Зокардис® препаратын және құрамында алискирен бар препараттарды бірге қолдануға болмайды • балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдер • сирек тұқым қуалайтын галактоза көтере алмаушылығы, лактоза тапшылығы, глюкоза-галактоза метаболизмінің бұзылуы бар пациенттер.

Төменде Зокардис® препаратын қабылдаған пациенттерде клиникалық практикада байқалған барлық жағымсыз әсерлер берілген. Жиі - бас айналу, бас ауыру - жөтел - жүрек айну, құсу - қатты қажу Жиі емес (≥1/1000, бірақ ≤1/100) - бөртпе - бұлшықет құрысуы - астения Сирек - ангионевроздық ісіну - жүректің соғуы сезімі - артериялық гипотензия - естен тану (талып қалу) - қышыну - есекжем - гиперкалиемия АӨФ тежегіштерін қабылдау аясында келесі жағымсыз әсерлер байқалды: Жиі емес - парестезия, дәм сезудің бұзылуы, тепе-теңдіктің бұзылуы - абдоминальды ауыру, диарея, іш қату немесе ауыздың құрғауы - АӨФ тежегіштерімен байланысты панкреатит пен ішек бітелуі - аллергиялық реакциялар және аса жоғары сезімталдық реакциялары, қышыну, есекжем, мультиформалы эритема, Стивенс-Джонсон синдромы, уытты эпидермалық некролиз, псориаз тәрізді бөртпелер, аллопеция. Бұл құбылыстар қызба, миалгия, артралгия, эозинофилия және/немесе антиядролық антиденелер (ANA) деңгейінің жоғарылауымен қатар жүруі мүмкін - миалгия Сирек - депрессия, көңіл-күйдің құбылуы, ұйқының бұзылуы, сананың шатасуы - көрудің бұзылуы - құлақтың шыңылдауы - тері жамылғыларының гиперемиясы - ентігу, синусит, ринит, глоссит, бронхит және бронх түйілуі - гипергидроз - эректильді дисфункция - несеп шығарудың бұзылуы Өте сирек • гипогликемия • жіңішке ішекте орналасқан ангионевроздық ісіну • шеткері ісіну және кеуденің ауырсынуы Жиілігі белгісіз (қолда бар деректер бойынша бағалау мүмкін емес) - агранулоцитоз және панцитопения - глюкоза-6-фосфатдегидрогеназа тапшылығы бар пациенттерде гемолиздік анемия - емдеудің бастапқы сатысында және дозаны жоғарылатқаннан кейін ауыр артериялық гипотензия байқалды. Бұл құбылыс әсіресе белгілі бір қауіп топтарына тән («Арнайы сақтандырулар» бөлімін қараңыз). Артериялық гипотензиямен қатар бас айналу, әлсіздік сезімі, көрудің бұзылуы сияқты симптомдар болуы мүмкін - АӨФ тежегіштеріне қатысты артериялық гипотензиямен өзара байланыста тахикардияның жекелеген жағдайлары, аритмия, стенокардия, миокард инфарктісі - пациенттердің шағын тобында бет пен ауыз-жұтқыншақтың ангионевроздық ісінуін АӨФ тежегіштерінің әсерімен байланыстырды. Кейбір жағдайларда жоғарғы тыныс алу жолдарын қамтыған ангионевроздық ісіну өліммен аяқталатын тыныс жолдарының обструкциясын тудырды - холестаздық сарғаю мен гепатиттер - бүйрек жеткіліксіздігі немесе бүйректің жедел жеткіліксіздігі - әсіресе бүйрек жеткіліксіздігі, жүректің ауыр жеткіліксіздігі және реноваскулярлық гипертензия кезінде қандағы мочевина мен креатинин деңгейінің жоғарылауы - гемоглобин мен гематокрит деңгейінің төмендеуі, тромбоциттер және лейкоциттер санының азаюы - сарысудағы билирубин мен бауыр ферменттері санының жоғарылауы. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары Ауыр дәрежедегі артериялық гипотензия, шок, мелшию, брадикардия, электролиттік теңгерімнің бұзылуы және бүйрек жеткіліксіздігі. Артық дозаланғанда пациент дәрігердің жіті бақылауында болуы тиіс, қарқынды терапия бөлімшесінде болғаны дұрыс. Қан сарысуындағы электролиттер мен креатинин мөлшерін тұрақты бақылау керек. Тағайындалған емдеу симптомдардың сипаты мен ауырлығына байланысты. Препаратты жақын арада қабылдаған болса, асқазанды шаю, адсорбенттерді және натрий сульфатын тағайындау сияқты сіңіруді болдырмау шараларын қабылдау керек. Пациентте артериялық гипотензия белгілері пайда болған кезде аяқтарын шамалы көтеріп, көлденең қалыпта жатқызады. Қан арнасындағы сұйықтықтың көлемін арттыратын препараттарды қолдану және/немесе ангиотензин II емдеудің мақсатқа сай екендігі туралы мәселені қарастырады. Брадикардия немесе шамадан тыс айқын вагус реакциялары болғанда атропин тағайындау керек. Жүрек ырғағы жетекшісін пайдалану мүмкіндігін қарастыру керек. АӨФ тежегіштері гемодиализ арқылы қан арнасынан шығарылуы мүмкін. Жоғары өткізу қабілеті бар полиакрилонитрильді жарғақшаларды қолданудан аулақ болу керек.

Артериялық гипотензия Басқа АӨФ тежегіштері сияқты, Зокардис® артериялық қысымның қатты төмендеуін тудыруы мүмкін, әсіресе бірінші дозадан кейін, дегенмен симптоматикалық артериялық гипотензия асқынбаған артериялық гипертензиясы бар пациенттерде сирек байқалады. Оның көріністері диуретиктермен емнің, тұзды тұтыну шектелетін диетаның, диализдің, диареяның немесе құсудың салдарынан су-тұз алмасуының бұзылуы бар пациенттерде, сондай-ақ ренин-тәуелді ауыр артериялық гипертензиясы кезінде болуы ықтимал. Жүректің ауыр жеткіліксіздігі және қатарлас бүйрек жеткіліксіздігі бар немесе онсыз пациенттерде симптоматикалық артериялық гипотензия байқалды. Бұл құбылыс жүрек аса ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде барынша ықтимал, бұл ілмекті диуретиктерді жоғары дозада қабылдаумен, гипонатриемиямен немесе бүйректің функционалдық жеткіліксіздігімен байланысты. Симптоматикалық артериялық гипотензия қаупі жоғары пациенттерді емдеуді мұқият медициналық бақылаумен, әсіресе стационар жағдайында, төменгі дозадан бастаған дұрыс. Содан кейінгі дозаны іріктеуді сақтықпен жүргізу керек. Зокардис® препаратымен емдеудің бастапқы сатысында диуретиктермен емдеуді мүмкіндігінше уақытша тоқтату керек. Осы тәсіл стенокардиясы бар немесе артериялық қысымының шамадан тыс төмендеуі миокард инфарктіне немесе ми қанайналымының жедел бұзылуына әкелуі мүмкін цереброваскулярлық патологиясы бар пациенттерге қатысты қолданылады. Егер артериялық гипотензия дамыса, пациентті шалқасынан жатқызу керек. АҚК толықтыру үшін физиологиялық тұзды ерітіндіні вена ішіне енгізу қажет болуы мүмкін. Алғашқы қабылдағаннан кейін артериялық гипотензияның пайда болуы тиімді емдеуден кейінгі дәрі дозасын дәйекті титрленген таңдауды жоққа шығармайды. Кейбір жүрек жеткіліксіздігі бар және артериялық қысымы қалыпты немесе төмен пациенттерде Зокардис® артериялық қысымның қосымша төмендеуін тудыруы мүмкін. Бұл әсер болжамды және әдетте емдеуді тоқтатуға себеп болмайды. Егер артериялық гипотензия симптоматикалық болса, дозаны төмендету немесе Зокардис® препаратын тоқтату қажет болуы мүмкін. Жедел миокард инфарктісі кезіндегі артериялық гипотензия: Жедел миокард инфарктісі бар пациенттерді вазодилататормен емдеу салдарынан қосымша күрделі гемодинамикалық жеткіліксіздіктің пайда болу қаупі болған кезде Зокардис® препаратымен емдеуді бастауға болмайды. Систолалық артериялық қысымы < 100 мм с.б. немесе кардиогенді шок бар пациенттер осы топқа жатады. Жедел миокард инфарктісі бар пациенттерді Зокардис® препаратымен емдеу ауыр артериялық гипотензияға әкелуі мүмкін. Ұзақ сақталатын артериялық гипотензия жағдайында (систолалық артериялық қысым бір сағаттан аса < 90 мм с.б.) Зокардис® препаратымен емдеуді тоқтату керек. Жүректің ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде жедел миокард инфарктісінен кейін Зокардис® препаратын тек тұрақты гемодинамикасы бар пациенттерге тағайындау керек. Бауыр функциясының бұзылуымен бірге жедел миокард инфарктісі бар пациенттер Бауыр функциясының бұзылуымен бірге миокард инфарктісі бар пациенттерде Зокардис® препаратын қолданудың тиімділігі мен қауіпсіздігі анықталған жоқ. Сондықтан мұндай пациенттерге бұл препаратты қолдануға болмайды. Егде жастағы пациенттер: Миокард инфарктісі бар 75 жастан асқан пациенттерге Зокардис® сақтықпен қолданылу керек. Реноваскулярлық артериялық гипертензиясы бар пациенттер Реноваскулярлық артериялық гипертензиясы және бүйрек артерияларының билатералдық стенозы немесе бүйрек артериясының бір жақты стенозы бар жалғыз бүйрегі бар пациенттерді АӨФ тежегіштерімен емдегенде ауыр артериялық гипотензия және бүйрек жеткіліксіздігі қаупі жоғары болады. Бұл жағдайда диуретиктермен емдеу түрткі болатын фактор ретінде әрекет етуі мүмкін. Тіпті жалғыз бүйрек артериясының біржақты стенозы бар пациенттерде бүйрек жеткіліксіздігі креатининнің сарысулық концентрациясының шамалы өзгеруімен қатар жүруі мүмкін. Егер бұл аса қажет деп есептелсе, онда Зокардис® препаратымен емдеуді стационарда төменгі дозалармен мұқият медициналық бақылаумен бастау керек, келесі дозаларды абайлап іріктеп алу керек. Диуретиктермен емдеуді Зокардис® препаратымен емдеуді бастағанда уақытша тоқтату керек және емнің алғашқы бірнеше аптасында бүйрек функциясын мұқият қадағалау керек. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерге Зокардис® препаратын сақтықпен қолдану керек, өйткені оларға төмен доза қажет. Емдеу кезінде бүйрек функциясына тиісті мұқият бақылау жүргізу керек. АӨФ тежегіштерімен емдеу аясында, ең бастысы – жүректің ауыр жеткіліксіздігі немесе бүйрек артериясының стенозын қоса алғанда, бүйрек аурулары бар пациенттерде бүйрек жеткіліксіздігінің дамуы туралы хабарланған. Бүйректің бұрыннан бар айқын патологиясы жоқ кейбір пациенттерде, әсіресе диуретиктерді бірге тағайындағанда, қандағы мочевина мен креатинин концентрациясының жоғарылауы байқалды. АӨФ тежегішінің дозасын төмендету және/немесе диуретик қабылдауды тоқтату қажет болуы мүмкін. Емдеудің алғашқы бірнеше аптасында бүйрек функциясын мұқият бақылау ұсынылады. Миокард инфарктісімен бірге бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттерге Зокардис® препаратын қолданудың тиімділігі мен қауіпсіздігі анықталмаған. Сондықтан бүйрек жеткіліксіздігі (сарысулық креатинин 2,1 мг/дл және протеинурия 500 мг/тәулігіне) және миокард инфарктісі болған кезде Зокардис® препаратын қолдануға болмайды. Гемодиализ әдісімен ем қабылдап жүрген пациенттер Өткізу қабілеті жоғары (мысалы, AN 69) полиакрилонитрильді жарғақшаларды пайдаланып диализ әдісімен емделіп жатқан және АӨФ тежегіштерімен емдеп жатқан пациенттерде бет ісінуі, бетке қан тебу, артериялық гипотензия және гемодиализдің алғашқы минуттары ішінде ентігу сияқты анафилактоидты реакциялар болуы мүмкін. Баламалы жарғақшаларды немесе баламалы гипотензиялық препаратты қолдану ұсынылады. Диализ жүргізілетін миокард инфарктісі бар пациенттерде Зокардис® препаратын қолданудың тиімділігі мен қауіпсіздігі анықталмаған. Сондықтан мұндай пациенттерге препаратты қолданбау керек. ТТЛП-аферезі (тығыздығы төмен липопротеиндер плазмаферезі) жүргізілетін пациенттер АӨФ тежегіштерін қабылдайтын және ТТЛП-аферез (тығыздығы төмен липопротеиндердің плазмаферезі) декстран сульфаттың көмегімен жүргізілетін пациенттерде өткізу қабілеті жоғары жарғақшаларды пайдалана отырып, гемодиализге ұшырайтын пациенттерде кездесетін анафилактоидты реакциялар дамуы мүмкін (жоғарыда қараңыз). Мұндай пациенттерге басқа классты гипотензиялық дәрілерді қолдану ұсынылады. Арнайы сақтандырулар Жәндіктердің уына қарсы десенсибилизация жүргізгенде немесе жәндіктердің шағуынан кейінгі анафилаксиялық реакциялар Сирек жағдайларда АӨФ тежегіштерін қабылдаған пациенттерде десенсибилизациялайтын ем жүргізу кезінде (мысалы, жарғаққанатты жәндіктердің уы) немесе жәндіктердің шағуынан кейін өмірге қауіпті анафилаксиялық реакциялар байқалды. Сол пациенттерде осындай реакцияларды АӨФ тежегіштерін уақытша тоқтату арқылы болдырмауға болады, алайда олар дәрілік препаратты кездейсоқ қайта қабылдаған кезде қайта басталды. Сондықтан АӨФ тежегіштерін қабылдайтын пациенттерге десенсибилизациялайтын ем тағайындағанда сақтық шараларын сақтау керек. Бүйрек трансплантациясы Зокардис® препаратын анамнезінде жақында бүйрек трансплантациясы жасалған пациенттерге қолдануға қатысты клиникалық тәжірибе жоқ. Бастапқы альдостеронизм Бастапқы гиперальдостеронизмі бар пациенттер, әдетте, ренин-ангиотензин жүйесінің тежегіштері сияқты әсер ететін гипотензиялық дәрілік заттарға жауап бермейді. Сондықтан мұндай дәрілерді қолдану ұсынылмайды. Аса жоғары сезімталдық/ангионевроздық ісіну АӨФ тежегіштерін қабылдайтын пациенттерде көбінесе емдеудің алғашқы аптасында бет, аяқ-қол, ерін, шырышты қабықтар, тіл, дауыс қатпарларының және/немесе көмейдің ангионевроздық ісінуі болуы мүмкін. Алайда, сирек жағдайларда ауыр ангионевроздық ісіну ангиотензин-өзгертуші ферменттің тежегішімен ұзақ емдегеннен кейін де дамуы мүмкін. АӨФ тежегіштерімен емдеуді дереу тоқтатып, дәрілік заттардың басқа класына жататын препаратпен ауыстыру керек. Ангионевроздық ісіну тілге, дауыс саңылауына немесе көмейге тараса, онда бұл өлімге әкелуі мүмкін. Бұл жағдайда жедел медициналық көмек талап етіледі, оған келесілер енеді – бірақ мұнымен шектелуі міндетті емес – ЭКГ және артериялық қысымды мұқият бақылау арқылы 1:1000 (0,3–0,5 мл) адреналин ерітіндісін дереу енгізу немесе 1 мг/мл адреналин ерітіндісін вена ішіне (оны нұсқаулыққа сәйкес дайындау керек) баяу енгізу (бірақ мұнымен шектелмейді) кіреді. Пациентті кемінде 12-24 сағат емдеуге жатқызады және бақылайды; пайда болған симптомдар толық жойылғаннан кейін ғана шығаруға болады. Ангионевроздық ісіну тек тілді зақымдайтын болса да, тыныс алу жеткіліксіздігі болмаса да, антигистаминді дәрілермен және кортикостероидтармен емдеу жеткіліксіз болуы мүмкін болғандықтан, бақылау керек. АӨФ тежегіштері басқа пациенттерге қарағанда қара нәсілді пациенттерде ангионевроздық ісінуді жиі тудырады. Анамнезде этиологиясы басқа ангионевроздық ісінуі бар пациенттер АӨФ тежегіштерін қабылдағанда осы патологияның дамуына қатысты жоғары қауіп тобында болады («Қолдануға болмайтын жағдайлар» қараңыз). АӨФ тежегіштерін және сакубитрил/валсартан препаратын ангионевроздық ісінудің жоғары қаупі болғандықтан бір мезгілде қолдануға болмайды. Сакубитрил/валсартан препаратымен емдеуді Зокардис® препаратын соңғы қабылдағаннан кейін 36 сағат өткен соң бастау керек. Зокардис® препаратымен емдеуді сакубитрил/валсартан препаратын соңғы қабылдағаннан кейін 36 сағаттан ерте бастауға болмайды («Қолдануға болмайтын жағдайлар» және «Басқа дәрілік заттармен өзара әрекеттесуі» қараңыз). АӨФ тежегіштерін рацекадотрилмен, mTOR тежегіштерімен (мысалы, сиролимуспен, эверолимуспен, темсиролимуспен) және вилдаглиптинмен бір мезгілде қабылдағанда ангионевроздық ісінудің даму қаупі (мысалы, тыныс алу жолдарының немесе тыныс алу бұзылуымен немесе онсыз тілдің ісінуі) артуы мүмкін («Басқа дәрілік заттармен өзара әрекеттесуі» қараңыз). АӨФ тежегіштерін қабылдап жүрген пациенттерде рацекадотрил, mTOR тежегіштері (мысалы, сиролимус, эверолимус, темсиролимус) және вилдаглиптин қабылдаудың бастапқы кезеңінде сақ болу керек. Жөтел Зокардис® препаратымен емдеу кезінде Зокардис® препаратын тоқтатқаннан кейін жоғалатын құрғақ қақырықсыз жөтел дамуы мүмкін. Жөтелді дифференциациялық диагностикалау кезінде АӨФ тежегіштерін қолданудан туындаған жөтел нұсқасын ескеру керек. Бауыр жеткіліксіздігі Сирек жағдайларда АӨФ тежегіштерін қолдану холестаздық сарғаюдан немесе гепатиттен басталған және бауырдың шұғыл дамитын некрозымен және (кейде) өліммен аяқталатын синдроммен қатар жүрді. Бұл синдромның механизмі анықталмаған. АӨФ тежегіштерімен емдеу аясында сарғаю дамитын немесе қандағы бауыр ферменттерінің деңгейі едәуір жоғарылайтын пациенттерге АӨФ тежегіштерін тоқтатып, тиісті медициналық күтімді қамтамасыз ету қажет. Қан сарысуындағы калий деңгейі АӨФ тежегіштері гиперкалиемияны тудыруы мүмкін, себебі олар альдостеронның босатылуын тежейді. Әдетте бүйрек функциясы қалыпты пациенттерде әсері шамалы. Алайда бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде және/немесе құрамында калий бар тағамдық қоспаларды (тұзды алмастырғыштарды қоса алғанда), калий жинақтаушы диуретиктер, гепарин, триметоприм немесе ко-тримоксазол, сондай-ақ триметоприм/сульфаметоксазол ретінде белгілі және, әсіресе, альдостерон антагонистері немесе ангиотензин рецепторларының блокаторларын қабылдайтын пациенттерде гиперкалиемия туындауы мүмкін. Калий жинақтаушы диуретиктер мен ангиотензин рецепторларының блокаторларын АӨФ тежегіштерін қабылдайтын пациенттерге сақтықпен қолдану керек, сондай-ақ сарысудағы калий мөлшерін және бүйректің функционалдық жай-күйін бақылау керек («Басқа дәрілік заттармен өзара әрекеттесуі» қараңыз). Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) қосарлы блокадасы АӨФ тежегіштерін, ангиотензин II немесе алискирен рецепторларының блокаторларын бірге қолдану артериялық гипотензияның, гиперкалиемияның даму және бүйрек функциясының төмендеуі (оның ішінде бүйректің жедел жеткіліксіздігі) қаупін арттыратынына дәлел бар. Сондықтан АӨФ тежегіштерін, ангиотензин II немесе алискирен рецепторларының блокаторларын бірге қолдану аясында РААЖ қосарлы блокадасы ұсынылмайды («Басқа дәрілік заттармен өзара әрекеттесуі» қараңыз). Егер қосарлы блокада терапиясы абсолютті қажет болса, онда ол тек маманның бақылауымен, сондай-ақ бүйрек функциясын, электролиттердің мөлшерін және артериялық қысымды мұқият бақылау аясында жүргізілуі тиіс. Диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде АӨФ тежегіштерін және ангиотензин II рецепторларының блокаторларын бірге қолдануға болмайды. Хирургия/анестезия Ауқымды хирургиялық араласу немесе анестезия жүргізілетін пациенттерде АӨФ тежегіштері артериялық гипотензияны немесе тіпті артериялық қысымның төмендеуімен қатар жүретін шок тудыруы мүмкін, себебі олар рениннің компенсаторлық босатылуы нәтижесінде ангиотензин II түзілуін бөгеуі мүмкін. Егер АӨФ тежегіштерін қабылдаудан бас тарту мүмкін болмаса, онда АҚК мен плазманың көлемін бақылау керек. Қолқа сағасының және митральды клапан тесігінің стенозы/гипертрофиялық кардиомиопатия АӨФ тежегіштерін митральды клапан тесігінің стенозы және сол жақ қарыншадан қанның ағып шығуы бұзылған пациенттерге сақтықпен қолдану керек. Нейтропения/агранулоцитоз АӨФ тежегіштерін қабылдайтын пациенттерде нейтропенияның/ агранулоцитоздың, тромбоцитопенияның және анемияның дамуы туралы хабарланды. Нейтропенияның пайда болу қаупі дозаның шамасы мен АӨФ түріне байланысты және пациенттің клиникалық статусына байланысты. Нейтропения асқынбаған клиникалық көрінісі бар пациенттерде сирек дамиды. Нейтропения бүйректің жеңіл дәрежедегі жеткіліксіздігі бар пациенттерде, әсіресе ол коллагеноз белгісі ретінде (мысалы, жүйелі қызыл жегіде) қантамырлардың патологиясында, склеродермия кезінде, иммунодепрессанттармен, аллопуринолмен, прокаинамидпен емдегенде, сондай-ақ аталған асқындырушы факторлардың үйлесімінде байқалуы мүмкін. Осы пациенттердің шағын тобында ауыр инфекциялық процесстер дамыды, олар бірқатар жағдайларда қарқынды антибиотикотерапиядан жазылмады. Мұндай пациенттерде зофеноприлді тағайындаған кезде препаратты тағайындағанға дейін лейкоциттер саны мен лейкоциттік формуланы анықтау, сосын – зофеноприлмен емдеудің алғашқы 3 айында, сосын - әрбір 2 апта сайын, содан кейін – кезең-кезеңімен бақылау жүргізу керек. Емдеу кезінде барлық пациенттерге лейкоциттік формуланы анықтау қажет болатын инфекцияның кез келген белгілері (мысалы, жұтқыншақтың қабынуы, қызба) туралы хабарлау қажеттігі туралы нұсқау берілуі тиіс. Нейтропения анықталған немесе нейтропенияға (нейтрофилдер саны 1000/мм3 кем) күдіктенген кезде зофеноприлді және басқа да ілеспе препараттарды тоқтату керек. АӨФ тежегіштері тоқтатылғаннан кейін нейтрофилдер саны бастапқы деңгейге жетеді. Псориаз Псориазбен ауыратын пациенттерге АӨФ тежегіштерін сақтықпен қолдану керек. Протеинурия Протеинурия бүйрек функциясы бұрыннан бұзылған немесе АӨФ тежегіштерін салыстырмалы жоғары мөлшерде қабылдайтын пациенттерде кездесуі мүмкін. Анамнезінде бүйрек ауруы бар пациенттерде емдеу басталғанға дейін және емдеу кезінде үнемі несептегі ақуыз мөлшерін (тест-жолақтың көмегімен несептің алғашқы таңертеңгі бөлігінде) анықтау қажет. Қант диабеті бар пациенттер Бұрын пероральді диабетке қарсы дәрілерді немесе инсулинді қабылдаған қант диабеті бар пациенттерде АӨФ тежегішімен емдеудің бірінші айында қандағы глюкоза деңгейін мұқият бақылау керек. Литий Литий мен Зокардис® препаратын қатар қолдану, әдетте, ұсынылмайды. Нәсіл Басқа АӨФ тежегіштері сияқты, зофеноприл қара нәсілдің өкілдеріне басқа нәсілділермен салыстырғанда әлсіз гипотензиялық әсер етуі мүмкін. АӨФ тежегіштері қара нәсілді пациенттерде басқа нәсілділерге қарағанда ангионевроздық ісінуді жиі тудырады. Жүктілік Жүктілік кезінде АӨФ тежегіштерін тағайындауға болмайды. Жүктілікті жоспарлайтын пациенттерге АӨФ тежегіштерімен ұзақ емдеу қажет болған жағдайда, қауіпсіздігі дәлелденген баламалы гипотензиялық препараттармен емделу керек. Жүктілік болған жағдайда АӨФ тежегіштерін қабылдауды дереу тоқтатып, қажет болған жағдайда баламалы дәрімен емдеуді бастау керек. Басқалар Дәрілік препаратта лактоза бар. Галактозаға жақпаушылығымен, лактазаның жеткіліксіздігімен немесе глюкоза-галактоза метаболизмінің бұзылуымен жүретін сирек тұқым қуалайтын патологиясы бар пациенттерге бұл препаратты қолдануға болмайды.

АӨФ тежегіштерін жүктіліктің бірінші триместрінде қолдану ұсынылмайды. АӨФ тежегіштерін жүктіліктің 2 және 3-триместрінде қолдануға болмайды («Қолдануға болмайтын жағдайлар» және «Арнайы сақтандырулар» қараңыз). Жүктіліктің бірінші триместрінде АӨФ тежегіштерін қабылдау салдарынан тератогенез қаупіне қатысты эпидемиологиялық деректер белгілі бір тұжырымдар жасауға мүмкіндік бермейді, алайда қауіптің шамалы артуын жоққа шығаруға болмайды. Жүктілікті жоспарлайтын пациенттерге АӨФ тежегіштерімен ұзақ емдеу қажет болған жағдайда, қауіпсіздігі дәлелденген баламалы гипотензиялық препараттармен емдеу көрсетілген. Жүктілік болған жағдайда АӨФ тежегіштерін қабылдауды дереу тоқтатып, қажет болған жағдайда баламалы дәрілермен емдеуді бастау керек. Жүктіліктің 2 және 3 триместрінде АӨФ тежегіштерін қабылдау нәтижесінде фетоуыттылық (бүйрек функциясының төмендеуі, қағанақ суының аздығы, бассүйек оссификациясының баяулауы), жаңа туған нәрестелерге қатысты уыттылық - бүйрек жеткіліксіздігі, артериялық гипотензия және гиперкалиемия әсерлерінің пайда болуы мүмкін. Жүктіліктің 2 триместрінде АӨФ тежегішімен емдеген кезде бүйрек функциясы мен шарананың бассүйегінің жағдайын тексеру үшін пациенттерге ультрадыбыстық зерттеу жүргізу керек. Жүктілік кезінде аналары АӨФ тежегіштерін қабылдаған балаларды артериялық гипотензияның бар-жоқтығына мұқият бақылау керек («Қолдануға болмайтын жағдайлар» және «Арнайы сақтандырулар» қараңыз). Лактация Зокардис® препаратын бала емізу кезінде қолдану жөнінде ақпарат жоқ болғандықтан, оны тағайындауға болмайды. Оның орнына бала емізу кезінде, әсіресе жаңа туған немесе шала туған балаларды емізу кезінде барынша қауіпсіз, баламалы препараттарды қолданған дұрыс. Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор мехнаизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Препараттың көлік құралдарын басқару және механизмдерге қызмет көрсету қабілетіне әсер ететіндігіне зерттеу жүргізілген жоқ. Көлік құралын басқару немесе механизмдермен жұмыс істеу кезінде кейде ұйқышылдық, бас айналу немесе шаршау болуы мүмкін екенін ескеру керек.

Ангионевроздық ісінудің даму қаупін жоғарылататын дәрілік препараттар АӨФ тежегіштерін сакубитрил/валсартан препаратымен бір мезгілде қабылдауға болмайды, өйткені бұл ретте ангионевроздық ісінудің даму қаупі артады. АӨФ тежегіштерін рацекадотрилмен, mTOR тежегіштерімен (мысалы, сиролимуспен, эверолимуспен, темсиролимуспен) және вилдаглиптинмен бір мезгілде қабылдау ангионевроздық ісінудің даму қаупін арттыруы мүмкін Бірге қолдану ұсынылмайды Калий жинақтаушы диуретиктер, калий қоспалары, құрамында калий бар тұз алмастырғыштар және калий деңгейін арттыратын басқа да препараттар Сарысудағы калий деңгейі әдетте норма шегінде қалса да, зофеноприл қабылдайтын кейбір пациенттерде гиперкалиемия туындауы мүмкін. Калий жинақтаушы диуретиктер (мысалы, спиронолактон, триамтерен немесе амилорид), калий қоспалары немесе құрамында калий бар ас тұзын алмастырғыштар сарысудағы калий деңгейінің едәуір артуына әкелуі мүмкін. Зофеноприлді қан сарысуындағы калий деңгейін арттыратын, триметоприм және ко-тримоксазол (триметоприм/сульфаметоксазол) сияқты басқа дәрілермен бір мезгілде қабылдағанда сақ болу керек, өйткені триметоприм амилоридке ұқсас калий жинақтаушы диуретик ретінде әсер ететіні белгілі. Осылайша, зофеноприлді жоғарыда аталған дәрілік заттармен біріктіруге болмайды. Егер осы медикаменттерді бірге қолдану көрсетілсе, онда оларды сақтықпен пайдалану, сондай-ақ сарысудағы калийге жиі бақылау жүргізу керек. АӨФ тежегіштері, ангиотензин II рецепторларының блокаторлары немесе алискирен Клиникалық сынақтардың деректері АӨФ тежегіштері мен ангиотензин II немесе алискирен рецепторларының блокаторларын бірлесіп қолдануға байланысты ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) қосарлы блокадасы РААЖға әсер ететін бір дәріні пайдаланумен салыстырғанда артериялық гипотензия, гиперкалиемия және бүйрек функциясының төмендеуі (оның ішінде бүйректің жедел жеткіліксіздігі) сияқты жағымсыз құбылыстар жиілігінің артуына алып келетінін көрсетеді. Бірге қолданған кезде сақтық шараларын сақтау талап етіледі Диуретиктер (тиазидтік немес ілмектік) Диуретиктердің жоғары дозаларымен алдын ала емдеу сусыздануға және зофеноприлмен емдеудің алғашқы кезеңдерінде артериялық гипотензияның даму қаупіне әкелуі мүмкін. Гипотензиялық әсерлерді диуретиктерді қабылдауды тоқтату, тұз бен сұйықтықты тұтынуды арттыру немесе емдеуді зофеноприлдің төмен дозасымен бастау арқылы төмендетуге болады. Литий АӨФ тежегіштерімен бірге литий тағайындалғанда сарысулық литий концентрациясы мен оның уыттылығы қайтымды жоғарылағаны туралы хабарланды. Тиазидті диуретиктерді литий препараттарымен бірге қолдану литиймен уыттану қаупін арттыруы мүмкін. Бұл қауіп литий интоксикациясының қаупін арттыратын АӨФ тежегіштерін қабылдау аясында артады. Сондықтан Зокардис® препаратын литиймен бірге тағайындау ұсынылмайды, ал мұндай бірлескен ем қажет болған жағдайда сарысудағы литий деңгейін мұқият бақылау керек. Алтын АӨФ тежегіштерін қабылдайтын пациенттерде алтын препараттарының (мысалы, натрий ауротиомалаты) инъекциясынан кейін нитритоидтық реакциялар (вазодилатация симптомдары, оның ішінде бетке қан тебу, жүректің айнуы, бас айналу және өте ауыр сипатта болуы мүмкін артериялық гипотензия) жиі дамитындығы туралы хабарланған. Анестезиялайтын дәрілік препараттар АӨФ тежегіштері жалпы анестетиктердің гипотензиялық әсерін күшейтуге қабілетті (мысалы, тиопентал). Есірткілік препараттар / трициклді антидепрессанттар / психозға қарсы дәрілер / барбитураттар. Ортостаздық артериялық гипотензия кездесуі мүмкін. Басқа гипотензиялық дәрілер (мысалы, бета-блокаторлар, альфа-блокаторлар, кальций антагонистері). Аддитивті гипотензивті әсер немесе препараттардың әсерін күшейтуі болуы мүмкін. Нитроглицерин, басқа нитраттар мен вазодилататорларды сақтықпен қолдану керек. Циметидин. Гипотензиялық әсердің туындау қаупі жоғарылауы мүмкін. Циклоспорин. АӨФ тежегіштерін бірге қолданғанда бүйрек дисфункциясының қаупі жоғары болуы мүмкін. Гепарин Гиперкалиемия АӨФ тежегіштерін гепаринмен бір мезгілде қолданғанда пайда болуы мүмкін. Қан сарысуындағы калий деңгейін бақылау ұсынылады. Аллопуринол, цитостатиктер, прокаинамид, иммунодепрессанттар, жүйелік кортикостероидтар және прокаинамид. АӨФ тежегіштерімен бірге қолданғанда аса жоғары сезімталдық реакцияларының қаупі артады. АӨФ басқа тежегіштерімен бірге қолданған кезде лейкопенияның қаупін жоғарылатуы мүмкін. Диабетке қарсы дәрілер Сирек жағдайларда диабеті бар пациенттерде АӨФ тежегіштері инсулиннің және пероральді диабетке қарсы дәрілердің (мысалы, сульфонилмочевина препараттары) гипогликемиялық әсерін күшейтуі мүмкін. Мұндай жағдайларда АӨФ тежегіштерімен бірге тағайындағанда диабетке қарсы дәрілердің дозасын төмендету қажет болуы мүмкін. Жоғары өткізу қабілеті бар диализ жарғақшаларын пайдалана отырып жүргізілетін гемодиализ. АӨФ тежегіштерімен бірге қолданғанда анафилактоидты реакциялар қаупі артады. Бірге қолдану кезінде ескеру керек Қабынуға қарсы стероидты емес дәрілер (АСҚ қоса алғанда 3 г/күн). Қабынуға қарсы стероидты емес дәрілерді қабылдау АӨФ тежегіштерінің гипотензиялық әсерін әлсіретуі мүмкін. Сонымен қатар, ҚҚСД және АӨФ тежегіштері қосымша қан сарысуындағы калий деңгейін арттырады, ал бүйрек функциясы төмендеуі мүмкін. Бұл әсерлер, негізінен қайтымды және бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде жиі байқалады. Сирек жағдайларда бүйректің жедел жеткіліксіздігі, әсіресе бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде, мысалы, сусызданудан зардап шегетін пациенттерде немесе егде жастағы пациенттерде байқалады. Антацидтер. АӨФ тежегіштерінің биожетімділігін төмендетеді. Симпатомиметиктер АӨФ тежегіштерінің гипотензиялық әсерінің әлсіреуі мүмкін. Қажетті гипотензиялық әсерге қол жеткізгенін растау үшін біріктіріп емдегенде мұқият бақылау жүргізу қажет. Тағам. Зофеноприл кальцийдің сіңірілу дәрежесін емес, жылдамдығын төмендетуі мүмкін. Қосымша ақпарат Зофеноприлдің Р цитохромының ферменттерімен метаболизденетін басқа дәрілік заттармен тікелей өзара әрекеттесуіне қатысты клиникалық деректер жоқ. Алайда, зофеноприлмен жүргізілген in vitro метаболизмін зерттеу Р цитохромының ферменттерімен метаболизденетін дәрімен әлеуетті өзара әрекеттесудің жоқтығын көрсетті.

Сақтау мерзімі 3 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары 30 ºС-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!