ВИЛДАРИЛ M 50/500 таблетки 50 мг/500 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді заттар: 50.000 мг вилдаглиптин, 500.000 мг метформин гидрохлориді, қосымша заттар: лактоза моногидраты, гидроксипропилцеллюлоза, натрий крахмалы гликоляты В типі, микрокристалды целлюлоза, сусыз коллоидты кремнийдің қостотығы, магний стеараты, үлбірлі қабық құрамы: Инста Мойстшелд A21R01476 Сары: гипромеллоза, этилцеллюлоза, триацетин, тальк, титанның қостотығы (Е 171), темірдің сары тотығы (Е 172), темірдің қызыл тотығы (Е 172). Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Сопақша пішінді, екі жақ беті тегіс, ақшыл сарыдан крем тәрізді сарғыш түске дейінгі үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалар.

Дәрілік препарат 2 типті қант диабеті бар ересектерде гликемиялық бақылауды жақсарту үшін диетаға және дене жаттығуларына толықтыру ретінде көрсетілген: - метформин гидрохлориді монотерапиясымен жеткіліксіз бақыланатын пациенттерде - монопрепараттар түріндегі вилдаглиптин және метформин гидрохлоридінің біріктірілімімен емделіп жүрген пациенттерде - олар жеткілікті гликемиялық бақылауды қамтамасыз етпегенде, инсулинді қоса, қант диабетін емдеуге арналған басқа дәрілік заттармен біріктірілімде

Әсер ету механизмі Препарат 2-ші типті қант диабеті бар пациенттерде қандағы глюкоза деңгейінің бақылануын жақсартуға арналған қолайлы әсер ету механизмдері бар екі гипогликемиялық затты біріктіреді: вилдаглиптин, ұйқы безінің аралшық жасушаларымен инсулин синтезін көтермелейтін дәрілік заттарға жатады, және метформин гидрохлориді, бигуанидтер класына жатады. Вилдаглиптин ұйқы безінің аралшық жасушаларымен инсулин синтезін көтермелейтін дәрілік заттарға жатады, дипептидилпептидаза-4 (ДПП-4) қуатты және селективті тежегіші болып табылады. Метформин бірінші кезекте бауырда глюкозаның эндогенді өндірілуін төмендету есебінен әсер етеді. Фармакодинамикалық әсерлері Вилдаглиптин Вилдаглиптин, ең алдымен, ГТП-1 (глюкагон тәрізді пептид-1) және АТП (асқазан-тежегіш пептид) инкретиндік гормондарының ыдырауына жауапты фермент – ДПП-4 тежеу жолымен әсер етеді. Вилдаглиптин қолдану ДПП-4 белсенді заттарының жылдам және толық тежелуіне апарады, бұл аш қарында және ас ішуден кейін ГТП-1 және АТП инкретиндік гормондарының эндогенді деңгейлерінің артуына алып келеді. Осы инкретиндік гормондардың эндогенді деңгейлерін көтерумен вилдаглиптин бета-жасушалардың глюкозаға сезімталдығын арттырады, бұл инсулиннің глюкозаға тәуелді секрециясының артуына алып келеді. Тәуліктік дозасы 50-100 мг вилдаглиптинмен емдеу 2-ші типті қант диабеті бар пациенттерде HOMA-β (гомеостаздық β бағалау моделі), ізашар инсулиннің инсулинге арақатынасын және тамақтануға төзімділіктің жиі іріктелген тестісінен бета-жасушалардың сезімталдық көрсеткіштерін қоса, бета-жасушалар функциясының маркерлерін едәуір жақсартты. Қант диабетінен зардап шекпейтін (гликемия деңгейі қалыпты) тұлғаларда вилдаглиптин инсулин секрециясын немесе глюкоза деңгейінің төмендеуін көтермелемейді. Эндогендік ГТП-1 деңгейлерін көтеру есебінен, вилдаглиптин альфа-жасушалардың глюкозаға сезімталдығын да күшейтеді, бұл глюкозаға қажетті глюкагон секрециясының артуына алып келеді. Инкретиндік гормондар деңгейлерін көтеру есебінен, гипергликемия кезінде инсулин/глюкагон арақатынасының артуын жақсарту аш қарында және ас ішуден кейін бауырда глюкоза өндірілуінің төмендеуіне әкеледі, бұл гликемияның төмендеуіне әкеледі. Вилдаглиптинмен емдеу кезінде асқазанның босатылуын кідіртетін ГТП-1 деңгейінің белгілі жоғарылау әсері байқалмайды. Метформин Метформин плазманың әрі базальді, әрі постпрандиальді глюкозасын төмендететін гипогликемиялық әсері бар бигуанид болып табылады. Ол инсулин секрециясын көтермелемейді, демек, гипогликемияға немесе салмақ артуына алып келмейді Метформин үш механизм көмегімен глюкоза төмендететін әсер көрсетуі мүмкін. -Глюконеогенез және гликогенолизді тежеу жолымен бауырда глюкозаның өндірілуін азайту. -Бұлшықеттерде инсулинге сезімталдықты орташа арттыру жолымен шеткері тіндерде глюкозаның сіңірілуін және жұмсалуын жақсарту. -Ішекте глюкозаның сіңуін кідірту. Метформин гликоген-синтазаға әсер ету жолымен жасушаішілік гликоген синтезін көтермелейді және глюкозаның жарғақшалық тасымалдағыштарының спецификалық типтерінің (GLUT-1 және GLUT-4) тасымалдау қабілетін арттырады. Адам организмінде, оның гликемияға реакциясына байланыссыз, метформин липид алмасуға қолайлы әсерін көрсетеді. Бақыланатын, орташа мерзімді немесе ұзаққа созылатын клиникалық зерттеулерде емдік дозаларында көрсетілді: метформин қан сарысуындағы жалпы холестерин, ТТЛП холестеринін және триглицеридтерді төмендетеді. UKPDS (Британ қант диабетінің проспективті зерттеуі) проспективті рандомизацияланған зерттеуі 2-ші типті диабетте қандағы глюкозаны қарқынды бақылаудың ұзақ мерзімді пайдасын айқындады. Диетадан бас тартудан кейін метформин алған артық салмақты пациенттердің нәтижелерін талдау мыналарды көрсетті: - тек бір диета ұстанатын пациенттермен (43,3 жағдай/1000 пациент-жыл) салыстырғанда (р=0,0023) және монотерапия топтарымен және сульфонилмочевина мен инсулин біріктірілімімен (40,1 жағдай/1000 пациент-жыл) салыстырғанда (р=0,0034), метформин тобындағы диабетпен байланысты кез келген асқынудың абсолютті қаупінің едәуір төмендеуі (29,8 жағдай/1000 пациент-жыл); - диабетпен байланысты абсолютті өлімге ұшырау қаупінің едәуір төмендеуі: метформин – 7,5 жағдай/1000 пациент-жыл, тек бір диета 12,7 жағдай/1000 пациент-жыл (р=0,017); - жалпы өлімге ұшыраудың абсолютті қаупінің едәуір төмендеуі: метформин – 13,5 жағдай/1000 пациент-жыл, 20,6 жағдай/1000 пациент-жыл үшін бір диетамен (р=0,011) салыстырғанда және 18,9 жағдай/1000 пациент-жыл үшін монотерапия топтарымен және сульфонилмочевина мен инсулин біріктірілімімен (р=0,021) салыстырғанда; - миокард инфарктісінің абсолютті даму қаупінің едәуір төмендеуі: метформин – 11 жағдай/1000 пациент-жыл, бір диета 18 жағдай/1000 пациент-жыл (р=0,01). Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі Вилдаглиптин, плацебомен салыстырғанда, емдеудің 6 айы өткенде гликирленген гемоглобин деңгейінің қосымша статистикалық мәнді орташа төмендеуін қамтамасыз ететін метформинмен монотерапияға қарамастан, қандағы глюкоза деңгейінің бақылануы қанағаттанарлық болмаған пациенттерге қосымша тағайындалады (топтық айырмаларда 50 және 100 мг вилдаглиптин үшін, тиісінше, -0,7-ден -1,1% дейін). Гликирленген гемоглобин деңгейінің бастапқы деңгейден ≥ 0,7% төмендеуіне жеткен пациенттер арақатынасы, метформин мен плацебо қолданған топпен салыстырғанда (20%), вилдаглиптин мен метформин қолданған екі топта да (тиісінше, 46 және 60%), статистикалық тұрғыда едәуір жоғары болды. 24-апталық зерттеу кезінде метформин қолданғанда (орташа тәуліктік доза: 2020 мг) қандағы бақылануы қанағаттанарлық емес пациенттерде вилдаглиптин (күніне екі рет 50 мг) пиоглитазонмен (күніне бір рет 30 мг) салыстырылды. Гликирленген гемоглобиннің 8,4% бастапқы деңгейінен орташа төмендеуі метформинге қосымша тағайындалған вилдаглиптинді қолданғанда -0,9%, ал метформинге қосымша тағайындалған пиоглитазонды қолданғанда -1,0% құрады. Метформинге қосымша тағайындалған вилдаглиптин қабылдаған пациенттерде салмақтың +0,3 кг артуымен салыстырғанда, метформинге қосымша тағайындалған пиоглитазон қабылдаған пациенттерде дене салмағының +1,9 кг орташа артуы байқалды. 2 жылға созылған клиникалық сынақта вилдаглиптин (тәулігіне екі рет 50 мг) және метформин (орташа тәуліктік доза: 1894 мг) қабылдаған пациенттерде глимепиридпен (6 мг/тәулікке дейін — 2 жыл ішіндегі орташа доза: 4,6 мг) салыстырылды. 1 жыл өткен соң гликирленген гемоглобиннің 7,3% бастапқы деңгейінен орташа төмендеуі метформинге қосымша тағайындалған вилдаглиптинді қолданғанда -0,4%, ал метформинге қосымша тағайындалған глимепиридті қолданғанда -0,5% құрады. Глимепирид қолдану кезіндегі +1,6 кг-мен салыстырғанда, вилдаглиптин қолдану кезіндегі дене салмағының өзгеруі -0,2 кг құрады. Гипогликемияның жаңа жағдайларының саны, глимепирид қабылдаған пациенттер тобына (16,2%) қарағанда, вилдаглиптин қабылдаған пациенттер тобында едәуір төмен (1,7%) болды. Зерттеудің соңғы нүктесінде (2 жыл) гликирленген гемоглобин мәні екі тәжірибелік топта да бастапқы мәндеріне ұқсас болды, осы орайда дене салмағының өзгеруі мен гипогликемия айырмасы сақталды. 52-апталық зерттеу барысында метформин көмегімен (метформиннің бастапқы дозасы 1928 мг/тәулік) жай-күйінің бақылануы қанағаттанарлық болмаған пациенттердің мысалында вилдаглиптинді (тәулігіне екі рет 50 мг) гликлазидпен (орташа тәуліктік доза: 229,5 мг) салыстыру жүргізілді. 1 жылдан соң гликирленген гемоглобин деңгейінің орташа төмендеуі метформинге қосымша тағайындалған вилдаглиптинді қолданғанда -0,81% (гликирленген гемоглобиннің 8,4% орташа бастапқы деңгейінде) және метформинге қосымша тағайындалған гликлазидті қолданғанда -0,85% (гликирленген гемоглобиннің 8,5% орташа бастапқы деңгейінде) құрады; осы орайда статистикалық кем түспейтін нәтижелікке қол жеткізілді (95% СА -0,11-0,20). Дене салмағының өзгеруі, гликлазид қолдану кезіндегі дене салмағының +1,4 кг артуымен салыстырғанда, вилдаглиптин қолдану кезіндегі дене салмағының өзгеруі +0,1 кг құрады. 24-апталық зерттеуде вилдаглиптин мен метформин дозаларының бекітілген біріктірілімінің (тәулігіне екі рет 50/500 мг немесе тәулігіне екі рет 50/1000 мг дозаға дейін біртіндеп титрленетін) тиімділігі осы дәрілік затты бұрын қабылдамаған пациенттерде бастапқы ем ретінде бағаланды. Гликирленген гемоглобиннің 8,6% бастапқы деңгейінен гликирленген гемоглобин деңгейі тәулігіне екі рет 50/1000 мг вилдаглиптин/метформин біріктірілімін қолданғанда -1,82%, тәулігіне екі рет 50/500 мг вилдаглиптин/метформин біріктірілімін қолданғанда -1,61%, тәулігіне екі рет 1000 мг метформинде -1,36% және тәулігіне екі рет 50 мг вилдаглиптинде -1,09% төмендеді. Гликирленген гемоглобиннің бастапқы деңгейі ≥10,0% пациенттерді емдеуде көбірек төмендеуі байқалды. 24-апталық рандомизацияланған салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатын зерттеу 318 пациенттен тұратын топта метформинмен (тәулігіне ≥1500 мг) және глимепиридпен (тәулігіне ≥4 мг) біріктірілген вилдаглиптиннің (тәулігіне екі рет 50 мг) тиімділігі мен қауіпсіздігін бағалау мақсатында жүргізілді. Вилдаглиптин метформинмен және глимепиридпен біріктірілімде, плацебомен салыстырғанда, гликирленген гемоглобин деңгейін едәуір төмендетті. Гликирленген гемоглобиннің 8,8% бастапқы деңгейінен плацебо-түзетілген орташа төмендеуі -0,76% құрады. 24-апталық рандомизацияланған салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатын зерттеу 449 пациенттен тұратын топта метформинді біріктіріп қолданғанда (N=276) немесе метформинді біріктіріп қолданусыз (N=173) базальді немесе біріктірілген инсулиннің (орташа тәуліктік доза – 41 бірлік) тұрақты дозасымен біріктірілімде вилдаглиптиннің (тәулігіне екі рет 50 мг) тиімділігі мен қауіпсіздігін бағалау мақсатында жүргізілді. Вилдаглиптин инсулинмен біріктірілімде гликирленген гемоглобин деңгейін, плацебомен салыстырғанда, едәуір төмендетті. Барлық пациент үшін жалпы гликирленген гемоглобиннің 8,8% бастапқы деңгейінің плацебо-түзетілген орташа төмендеуі -0,72% құрады. Метформинді бір мезгілде қолданумен немесе бір мезгілде қолданусыз инсулин алған қосалқы топтарда гликирленген гемоглобин деңгейінің плацебо-түзетілген орташа төмендеуі, тиісінше, -0,63% және -0,84% құрады. Барлық пациент үшін гипогликемияның жаңа жағдайларының саны жалпы вилдаглиптин мен плацебо қолданылған топтарда, тиісінше, 8,4% және 7,2% құрады. Вилдаглиптин қабылдаған пациенттерде дене салмағының артуы (+0,2 кг) байқалмады, ал плацебо алған пациенттерде дене салмағының төмендеуі (-0,7 кг) байқалды. Басқа 24-апталық зерттеуде инсулин көмегімен (қысқа және ұзағырақ әсер ететін инсулиннің орташа дозасы – 80 ХБ/тәулік) бақылануы қанағаттанарлық болмаған үдеу сатысындағы 2 типті қант диабеті бар пациенттер тобында гликирленген гемоглобин деңгейінің орташа төмендеуі вилдаглиптинді (тәулігіне екі рет 50 мг) инсулинге қосымша тағайындағанда плацебо мен инсулинді қолдану кезіндегіден статистикалық тұрғыда едәуір көбірек (0,2%-бен салыстырғанда 0,5%) болды. Гипогликемияның жаңа жағдайларының саны вилдаглиптин қабылдаған пациенттер тобында, плацебо қабылдаған пациенттер тобындағыдан төмен болды (29,6%-бен салыстырғанда 22,9%). Жүрек-қантамыр ауруларының қаупі Ұзақтығы 2 жылдан артық созылған монотерапияны және біріктірілген емді қолданумен (орташа экспозиция вилдаглиптин үшін 50 апта және салыстыру препараттары үшін 49 апта) жүргізілген III және IV фазадағы 37 клиникалық зерттеу негізінде бір-біріне тәуелсіз және жүрек-қантамыр ауруларын туындататын жағдайлардың перспективасын ескерумен айқындалған мета-талдау жасалды, ол салыстырмалы дәрілік заттармен емдеумен салыстырғанда, вилдаглиптинмен емдеудің жүрек-қантамыр аурулары қаупінің артуымен байланысты емес екенін көрсетті. Жедел миокард инфарктісін, инсульт немесе жедел коронарлық синдром (ЖКС), ми қан айналымының өткінші бұзылуын (инфаркт белгілерін көріністеумен), инсульт немесе жүрек-қантамыр патологиясы себеп болатын өлімді қоса, анықталған негізгі қолайсыз жүрек-қантамырлық нәтижелердің (MACE) біріктірілген соңғы нүктесі вилдаглиптин үшін, біріктірілген белсенді салыстырмалы немесе плацебо дәрілік заттарымен салыстырғанда ұқсас болды [Мантель-Хенцель қауіп коэффициенті – 0,82 (сенім аралығы 95% - 0,61-1,11)]. MACE дамуы вилдаглиптин қабылдаған 9599 (0,86%) пациенттің 83 жағдайында және салыстыру препараттарын алған 7102 (1,20%) пациенттің 85 жағдайында аталды. MACE әр жеке компонентін бағалау барысында жоғары қауіп (Мантель-Хенцель қауіп коэффициентіне сәйкес келеді) анықталмады. ЖЖ болып сипатталған және ауруханаға жатқызуды талап ететін жүрек жеткіліксіздігінің (ЖЖ) расталған жағдайы немесе ЖЖ жаңа көрінісі туралы вилдаглиптин қабылдаған 41 (0,43%) пациентте және салыстыру препараттарын алған 32 (0,45%) пациентте тіркелді, осы орайда Мантель-Хенцель қауіп коэффициенті 1,08 (95% СА 0,68-1,70) құрады.

Дозалау режимі Бүйрек функциясы қалыпты (ШСЖ ≥ 90 мл/мин) ересек пациенттер Препаратты 2 типті қант диабетінде гипергликемияға қарсы дәрі ретінде пайдаланғанда, тиімділігін және жағымдылығын ескере отырып, оның дозасы әркімге жеке таңдалады. Препаратты тағайындағанда вилдаглиптиннің ең жоғары тәуліктік дозасынан (100 мг) асыруға болмайды. Препарат тағайындалуын күніне екі рет 50 мг/850 мг немесе 50 мг/1000 мг дозасынан бастауға болады, бір таблетка таңертең, ал келесісі кешкілік қабылданады. Препараттың ұсынылатын бастапқы дозасы пациенттің жай-күйін және/немесе пациент қазіргі уақытта қабылдап жүрген вилдаглиптиннің және/немесе метформин гидрохлоридінің тиісті дозасын есепке алумен таңдалуы тиіс. - Метформинмен монотерапияда жай-күйі талапқа сай бақыланбайтын пациенттер үшін препараттың бастапқы дозасы күніне екі рет 50 мг вилдаглиптин (тәуліктік доза 100 мг) және пациент бұрын қабылдаған метформин дозасын қамтамасыз етуі тиіс. - Жекелеген препараттар түрінде вилдаглиптинмен және метформинмен біріктіріп емдеуден ауысатын пациенттер үшін препарат пациент бұрыннан қабылдап жүрген вилдаглиптин немесе метформин дозасын негізге ала отырып, қабылдануы тиіс. - Метформинмен және сульфонилмочевинамен екі есе біріктірілімде жай-күйі талапқа сай бақыланбайтын пациенттер үшін препарат дозасы күніне екі рет 50 мг вилдаглиптин (тәуліктік доза 100 мг) мен пациент бұрын қабылдаған метформин дозасын қамтамасыз етуі тиіс. Егер препарат сульфонилмочевинамен біріктірілімде қабылданса, гипогликемияның даму қаупін төмендету үшін сульфонилмочевинаның төменірек дозаларын тағайындау мүмкіндігін қарастыру керек. - Инсулинмен және метформиннің ең жоғары жағымды дозасымен екі есе біріктірілімде жай-күйі талапқа сай бақыланбайтын пациенттер үшін препарат дозасы күніне екі рет 50 мг вилдаглиптин (тәуліктік доза 100 мг) және пациент бұрын қабылдаған метформин дозасын қамтамасыз етуі тиіс. Тиазолидиндионмен біріктірілген үш компонентті ем құрамындағы вилдаглиптин мен метформин қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмады. Енгізу әдісі мен жолы Пероральді Қабылдау уақытының көрсетілуімен қолдану жиілігі Асқазан-ішек жолы тарапынан метформин гидрохлоридінің жанама әсерлерін болдырмау үшін препаратты ас ішу кезінде қабылдау керек. Емдеу ұзақтығы Емдеуші дәрігер белгілейді. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын өткізіп алу кезіндегі қажетті шаралар Егер препараттың дозасы өткізілмеген болса, оны пациент бұл туралы еске түсіргеннен кейін қабылдау керек. Екі есе дозаны 1 тәулік ішінде қабылдау ұсынылмайды.

- әсер етуші заттарға немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық - жедел метаболизмдік ацидоздың кез келген типі (лактоацидоз, диабеттік кетоацидозды қоса) - диабеттік кома алдындағы күй - ауыр бүйрек жеткіліксіздігі (ШСЖ < 30 мл/мин) - дегидратация, ауыр инфекция, шок, құрамында йод бар контрастылы заттарды вена ішіне енгізу сияқты бүйрек функциясы бұзылуының даму қаупімен өтетін жедел жай-күйлер - жүрек немесе тыныс алу жеткіліксіздігі, таяуда өткерілген миокард инфарктісі, шок сияқты тіндердің гипоксиясын туғызуға қабілетті жедел немесе созылмалы аурулар: - бауыр жеткіліксіздігі - жедел алкогольдік уыттану, алкоголизм - бала емізу кезеңі

Вилдаглиптинді метформинге қосымша ем ретінде қолдану кезіндегі жағымсыз реакциялар: Жиі(≥ 1/100-ден < 1/10 дейін) - гипогликемия - тремор, бас айналу, бас ауыру - жүрек айну Жиі емес (≥ 1/1000, <1/100) - қажу Вилдаглиптинді (метформинмен немесе онсыз) инсулинмен қолдану кезіндегі жағымсыз реакциялар: Жиі (≥ 1/100, <1/10) - қандағы глюкоза деңгейінің төмендеуі - бас ауыру, қалтырау - жүрек айну, гастроэзофагеальді рефлюкс Жиі емес (≥ 1/1000, <1/100) - диарея, метеоризм Вилдаглиптинді метформинмен және сульфонилмочевинамен біріктірілімде қолдану кезіндегі жағымсыз реакциялар: Жиі (≥ 1/100, <1/10) - гипогликемия - бас айналу, тремор - гипергидроз - астения Вилдаглиптин Жиі (≥ 1/100, <1/10) - бас айналу Жиі емес (≥ 1/1000, <1/100) - гипогликемия - бас ауыру - іш қату - шеткері ісінулер - артралгия Өте сирек (<1/10000) - жоғарғы тыныс жолдарының инфекциялары - назофарингит Вилдаглиптин мен метформинді берге қолдану кезінде, вилдаглиптинмен монотерапиямен салыстырғанда, туындау жиілігінің клиникалық мәнді артуы болған жағымсыз реакциялардың бір де бірі байқалмады. Вилдаглиптин монотерапия ретінде қолданылғанда дене салмағына қатысты бейтарап күйде болады. Метформин Өте жиі (≥ 1/10) - жүрек айну, құсу, диарея, іштің ауыруы, тәбет жоғалту Жиі (≥ 1/100, <1/10) - дәмнің темір татуы Өте сирек (<1/10000) - В12 дәрумені сіңуінің төмендеуі*, лактоацидоз - бауырдың функционалдық сынамалары көрсеткіштерінің қалып шегінен ауытқуы** - эритема, қышыну, есекжем сияқты тері реакциялары *Метформинмен ұзақ уақыт емдеу кезінде В12 дәрумені сіңуінің бұзылуы және оның сарысудағы деңгейінің төмендеуі өте сирек байқалады, әдетте, осы ауытқудың клиникалық мәні жоқ. Пациентте мегалобластты анемия симптомдары туындағанда оның метформиннен туындауы мүмкін екенін қарастыру керек. **Метформинді тоқтатудан кейін басылған бауырдың функционалдық сынамаларының қалып шегінен ауытқуы немесе гепатит туралы жекелеген хабарламалар бар. АІЖ тарапынан жағымсыз әсерлер емнің басталу кезеңінде ең көп жиі білінеді және көпшілік жағдайларда өздігінен басылады. Маркетингтен кейінгі қадағалау үдерісінде келесі жағымсыз әсерлері туралы хабарланды: Белгісіз - панкреатит - гепатит (емді тоқтатудан кейін қайтымды), - бауырдың функционалдық сынамалары көрсеткіштерінің қалып шегінен ауытқуы (емді тоқтатудан кейін қайтымды) - миалгия - есекжем - терінің эксфолиативтік немесе буллездік зақымданудары, буллездік пемфигоидты қоса Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Препараттың артық дозалануына қатысты қолжетімді деректер жоқ. Вилдаглиптин Вилдаглиптиннің артық дозалануы туралы ақпарат шектеулі. Симптомдары Вилдаглиптинмен артық дозаланудың ықтималды симптомдары туралы ақпарат 10 күн бойы вилдаглиптин қабылдаған дені сау еріктілерде дозаны арттыру жағымдылығына жүргізілген зерттеулерден алынды. 400 мг дозасында бұлшықеттер ауырсынуының үш жағдайы, сондай-ақ жеңіл және өткінші парестезияның жекелеген жағдайлары, қызба, ісіну және липаза деңгейінің транзиторлы жоғарылауы болды. 600 мг дозасында бір субъект аяқ пен қол ісінуін, сондай-ақ креатинфосфокиназа (КФК), АСТ, C-реактивті ақуыз (СРА) және миоглобин деңгейлерінің жоғарылауын атады. Басқа үш субъект екі жағдайда парестезиямен бірге аяқтың ісінуін атады. Барлық симптомдар және зертханалық ауытқулар зерттелетін дәрілік зат қабылдауды тоқтатудан кейін емдеу қабылдамай басылды. Метформин Метформиннің артық дозалануы (немесе лактоацидоздың қатар жүретін қаупі) өмірге қауіп төндіретін лактоацидозға әкелуі мүмкін, шұғыл медициналық көмек қажет және оны ауруханада емдеу керек. Емдеу Метформинді шығарудың ең тиімді әдісі гемодиализ болып табылады. Дегенмен де, көпшілік жағдайда негізгі метаболит - гидролизді (LAY 151) шығару мүмкін болса да, вилдаглиптинді гемодиализ арқылы шығаруға болмайды. Демеуші емдеу ұсынылады.

ВИЛДАРИЛ М 50/500 препараты инсулинмен емдеу қажет болатын жай-күйлерде инсулинді алмастыра алмайды. ВИЛДАРИЛ М 50/500 препаратын 1 типті қант диабеті бар пациенттерге тағайындауға болмайды. Лактоацидоз Лактоацидоз өте сирек, бірақ күрделі метаболизмдік асқыну болып табылады, бәрінен жиірек бүйрек функциясының жедел нашарлауында әлде жүрек-қантамыр немесе респираторлық ауруларда немесе сепсисте кездеседі. Бүйрек функциясының жедел нашарлауында метформиннің жиналуы туындайды, бұл лактоацидоздың даму қаупін арттырады. Дегидратация жағдайында (ауыр диарея немесе құсу, қызба немесе сұйықтық ішудің төмендеуі) метформин қабылдау уақытша тоқтатылуы тиіс және дәрігерге қаралуға кеңес беріледі. Метформин алатын пациенттерде бүйрек функциясын нашарлатуы мүмкін дәрілік заттар (гипотензиялық дәрілер, диуретиктер және ҚҚСД сияқты) қабылдауды абайлап бастау керек. Лактоацидозды дамытатын басқа қауіп факторлары алкоголь тұтыну, бауыр жеткіліксіздігі, нашар бақыланатын қант диабеті, кетоз, ұзақ уақыт ашығу және гипоксиямен қатар жүретін кез келген жай-күйлер, сондай-ақ лактоацидоз тудыруы мүмкін дәрілік заттарды қатарлас қолдану болып табылады. Пациенттер лактоацидоздың даму қаупі туралы хабардар болуы тиіс. Лактоацидоз ацидозды дем алу, іштің ауыруы, бұлшықеттердің құрысуы, әлсіздік немесе команың дамуына ұласатын гипотермия болуымен сипатталады. Зертханалық тексеру кезінде қанда pH төмендеуі (< 7.35), лактат деңгейінің 5 ммоль/л-ден артық жоғарылауы, анион айырмасының және лактат/пируват арақатынасының артуы анықталады. Метаболизмдік ацидоз күмәні туындағанда препарат тоқтатылуы тиіс, ал пациент дереу дәрігерге қаралу керек. Құрамында йод бар контрастылы заттарды қолдану Құрамында йод бар контрастылы препараттарды вена ішіне енгізгенде метформиннің жиналуына алып келетін контраст тудырған нефропатия дамуы мүмкін, бұл лактоацидоздың даму қаупін арттырады. Көріністеу шарасының алдында немесе көрініс уақытында метформинді тоқтатып, бүйрек функциясына қайта жүргізілген зерттеу бүйрек функциясының тұрақты екенін көрсеткен жағдайда кем дегенде 48 сағат өткенше оны қабылдау басталмау керек. Тері тарапынан бұзылулар Маркетингтен кейінгі тәжірибеде терінің буллезді және эксфолиативті зақымдану жағдайлары хабарланды, пациенттер терісінің жай-күйіне күлбіреуіктер немесе ойық жаралану сияқты бұзылуларының бар-жоғы тұрғысынан жүйелі мониторинг ұсынылады. Бүйрек функциясының бұзылуы ШСЖ қолданудың басталуына дейін және одан кейін жүйелі бағалануы тиіс. Метформин ШСЖ <30 мл/мин пациенттерде қарсы көрсетілімді, ал бүйрек функциясына әсер ететін жай-күйлер болғанда оны қабылдау уақытша тоқтатылуы тиіс. Бауыр жеткіліксіздігі АЛТ немесе АСТ деңгейлері емдеудің басталуына дейін қалыптың жоғарғы шегінен 3 есе асып кететіндерді қоса, бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер ВИЛДАРИЛ M 50/500 препаратын қабылдамауы тиіс. Бауыр ферменттерінің белсенділігін бақылау Вилдаглиптинмен емдеу кезінде бауыр функциясы бұзылуының сирек жағдайлары (оның ішінде гепатиттің дамуы) хабарланды. Бұл асқыну, әдетте, симптомсыз және қалдық құбылыстарсыз өтті, препаратты тоқтатудан кейін бауырдың функционалдық сынамалары қалып шегіне оралды. ВИЛДАРИЛ М 50/500 емдеудің басталуына дейін пациент кейін бауырдың функционалдық жағдайын бағалау керек. ВИЛДАРИЛ М 50/500 емдеудің алғашқы жылы ішінде әр 3 ай сайын және әріқарай мезгіл-мезгіл бауырдың функционалдық сынамаларын бақылап отыру керек. Трансаминазалар белсенділігінің жоғарылауы анықталса, алынған нәтижені растау үшін пациентке қайта зерттеу жүргізілуі тиіс, кейіннен бауырдың функционалдық сынамаларын олар қалыпқа түскенше жиі бақылау қажет. Егер қалыптың жоғарғы шегінен 3 есе немесе одан көп асып кететін АСТ немесе АЛТ белсенділігінің жоғарылауы сақталған жағдайда пациент препарат қабылдауды тоқтатуы және дереу дәрігерге қаралуы тиіс. Егер препарат бауыр тарапынан жағымсыз әсерлердің дамуы себепті тоқтатылған жағдайда бауырдың функционалдық сынамалары қалыпқа түскен соң осы препаратпен емдеуді жаңғыртуға болмайды. Жедел панкреатит Вилдаглиптин қолдану жедел панкреатиттің даму қаупімен астасты. Пациенттерді жедел панкреатитке тән симптомдар туралы хабарландыру керек. Панкреатит дамуына күмән болған жағдайда вилдаглиптин қабылдау тоқтатылуы тиіс; жедел панкреатит расталса, вилдаглиптин қабылдауды жаңғыртуға болмайды. Анамнезінде жедел панкреатит бар пациенттерде сақтық шарасын қадағалау керек. Гипогликемия Сульфонилмочевинаның гипогликемия дамуына алып келетіні белгілі. Вилдаглиптинді сульфонилмочевинамен біріктірілімде қабылдап жүрген пациенттер гипогликемияның даму қаупіне ұшырауы мүмкін. Осылайша, гипогликемия қаупін төмендету үшін сульфонилмочевинаның төмен дозасын қолдануды қарастыруға болады. Операциялық араласу Жалпы, жұлынға жасалатын немесе эпидуральді анестезиямен хирургиялық араласу кезінде метформин қабылдау тоқтатылуы тиіс. Бүйрек функциясын қайта зерттеу барысында осы функцияның тұрақты екені анықталған жағдайда хирургиялық араласудан кейін 48 сағат өткен соң барып және пероральді тамақтану қалпына келген соң емді жаңғыртуға болады. Натрий мөлшері Препараттың бір таблеткасында 1 ммоль мөлшерінен аз (23 мг) натрий бар, яғни препарат натрийден бос болып саналады. Лактоза мөлшері Препарат құрамына лактоза кіреді, осыған байланысты, препарат тұқым қуалайтын галактоза жақпаушылығы, Lapp (ЛАПП)-лактаза ферментінің тапшылығы, глюкоза-галактоза мальабсорбциясы бар тұлғаларға қарсы көрсетілімді. Арнайы сақтандырулар Егде жастағы пациенттер Метформин бүйрекпен экскрецияланып, ал егде жаста оның функциясының төмендеу үрдісі болатындықтан, осы жас санатындағы пациенттерді ВИЛДАРИЛ М 50/500 препаратымен емдеу кезінде бүйректің функционалдық жағдайын жүйелі бақылап отыру қажет. Препаратты ≥ 65 жастағы егде пациенттер үшін дозалау бүйрек функциясының негізінде түзетілуі тиіс. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер ВИЛДАРИЛ М 50/500 препаратын бауыр жеткіліксіздігінің клиникалық немесе зертханалық көріністері бар пациенттерге, оның ішінде емдеуді бастар алдында АЛТ немесе АСТ белсенділігі қалыптың жоғарғы шегінен 3 есе асып кететің жағдайларда тағайындау ұсынылмайды. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Шумақтық сүзілу жылдамдығы (ШСЖ) құрамында метформин бар препараттармен емдеудің басталуына дейін және одан кейін жыл сайын бағалануы тиіс. Бүйрек функциясы бұзылуының одан әрі үдеу қаупі жоғары пациенттерде және егде жастағы пациенттерде бүйрек функциясы жиірек, мысалы, әр 3-6 ай сайын бағалануы тиіс. Метформиннің ең жоғары тәуліктік дозасы 2-3 қабылдауға бөлінуі тиіс. Лактоацидоздың даму қаупін арттыруы мүмкін факторлар ШСЖ < 60 мл/мин пациенттерде метформин қабылдауды бастау мәселесінің қарастырылуына дейін қайта қаралуы тиіс. Егер ВИЛДАРИЛ M 50/500 препаратының талапқа сай дозалануы болмаса, бекітілген біріктірілім орнына әркімге жеке монокомпоненттер пайдаланылуы тиіс. ШСЖ мл/мин — Метформин — Вилдаглиптин 60-89 — Ең жоғары тәуліктік доза 3000 мг. Бүйрек функциясы төмендеген жағдайда дозаны азайтуды қарастыруға болады. — Дозаны түзету қажет емес. 45-59 — Ең жоғары тәуліктік доза 2000 мг. Бастапқы доза ең жоғары дозасының жартысынан асырылмайды. — Ең жоғары тәуліктік доза 50 мг. 30-44 — Ең жоғары тәуліктік доза 1000 мг. Бастапқы доза ең жоғары дозасының жартысынан асырылмайды. <30 — Метформин қарсы көрсетілімді. Педиатрияда қолдану Препаратты балалар мен жасөспірімдерде қолдану қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған. Сондықтан препаратты 18 жасқа толмаған пациенттерге тағайындау ұсынылмайды Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Көлік құралдарын басқару және әртүрлі механизмдерді пайдалану қабілетіне зерттеулер жүргізілмеді. Жағымсыз реакция ретінде бас айналу сезінетін пациенттерге көлік жүргізуден немесе аса қауіпті механизмдермен жұмыс істеуден сақтану керек.

Препаратты жүкті әйелдерде қолдану жөнінде деректер жоқ. Адамдарға ықтималды қаупі белгісіз. Препаратты жүктілік кезінде қабылдауға болмайды. Вилдаглиптиннің ана сүтімен бөліну-бөлінбеуі белгісіз, бірақ метформин ана сүтімен аз мөлшерлерде бөлінеді. Метформин қабылдаумен байланысты жаңа туған нәрестеде гипогликемияның ықтималды даму қаупі болатындықтан және вилдаглиптин туралы клиникалық деректердің жеткіліксіздігі салдарынан препаратты бала емізу кезінде қабылдауға болмайды.

Келесі деректерде препараттың әрбір белсенді затына арналған қолжетімді ақпарат көріністеледі. Вилдаглиптин Вилдаглиптиннің бірге енгізілген препараттармен өзара әрекеттесу қабілеті төмен. Вилдаглиптин Р-450 цитохромы ферментінің субстраты емес екендіктен және CYP 450 ферменттерінің тежемейтін немесе индукцияламайтын болғандықтан, оның осы ферменттердің субстраттары, тежегіштері немесе стимуляторлары болып табылатын белсенді фармацевтикалық заттармен өзара әрекеттесу мүмкіндігі екіталай. Диабетке қарсы пероральді дәрілерді қолданумен жүргізілген клиникалық зерттеулер нәтижелері – пиоглитазон, метформин және глибенкламидті вилдаглиптинмен біріктірілімде қолданумен жүргізілген клиникалық зерттеулер нәтижелері тексеруден өткен пациенттерде фармакокинетикалық өзара әрекеттесулердің клиникалық мәнді емес екенін көрсетті. Дені сау еріктілерде препараттың дигоксинмен (Р-гликопротеин субстраты) және варфаринмен (CYP2C9 субстраты) біріктірілімде қабылдау кезіндегі дәрілік өзара әрекеттесуіне жүргізілген зерттеулер вилдаглиптинмен бір мезгілде қолданудан кейінгі клиникалық мәнді фармакокинетикалық өзара әрекеттесулерін көрсетпеді. Дені сау еріктілердің қатысуымен препараттың дәрілік өзара әрекеттесу зерттеулері препаратты амлодипин, рамиприл, валсартан және симвастатинмен біріктірілімде қабылдау кезінде жүргізілді. Аталған зерттеулерде вилдаглиптинмен бір мезгілде қолдану кезіндегі клиникалық мәнді фармакокинетикалық өзара әрекеттесулері анықталмады. Алайда, нысанаға алынған қауымда өзара әрекеттесудің болмағаны анықталмады. АӨФ тежегіштерімен біріктіру АӨФ тежегіштерін қабылдап жүрген пациенттерде Квинке ісінуі білінетін қауіптің жоғарылауы болады. Диабетке қарсы басқа пероральді дәрілік заттарды қабылдау кезіндегі сияқты, вилдаглиптиннің гипогликемиялық әсерін, тиазидтер, кортикостероидтар, тиреоидин препараттары және симпатомиметиктерді қоса, белгілі бір фармацевтикалық заттар арқылы төмендетуге болады. Метформин Ұсынылмайтын біріктірілімдер Этанол Алкогольмен уыттанғанда (әсіресе, ашығу, тоймай қалу немесе бауыр жеткіліксіздігі жағдайында) лактоацидоздың даму қаупі жоғары болады. Құрамында йод бар контрастылы заттар қолдану Метформин қабылдауды зерттеу жүргізуге дейін немесе өткізген уақытта тоқтату және оны өткізуден кейін 48 сағат бойы жаңғыртпау керек. Қабылдау тек қайта бағалаудан кейін және тұрақты бүйрек функциясы расталған соң ғана жаңғыртылады. Катиондық белсенді заттар Ренальді өзекшелік секреция арқылы бөлінетін катиондық белсенді фармацевтикалық заттар (мысалы, циметидин) жалпы ренальді тубулярлы тасымалдау жүйелері үшін бәсекелесе отырып, метформинмен өзара әрекеттесуі, демек метформиннің шығарылуын баяулатуы мүмкін, бұл лактоцидоздың даму қаупін арттыра алады. Дені сау еріктілерге жүргізілген зерттеу күніне екі рет 400 мг циметидин қабылдаудың метформин жүйелі әсерін (AUC) 50% дейін арттыратынын көрсетті. Сол себепті ренальді өзекшелік секреция арқылы шығарылатын катиондық белсенді дәрілік заттарды бірге қабылдау кезінде мұқият гликемиялық бақылау, ұсынылатын дозалау шегінде дозаны түзету және диабетті емдеуді өзгерту қарастырылу керек. Пайдалану кезінде сақтану шараларын талап ететін дәрілік заттар біріктірілімдері Кейбір дәрілік препараттар бүйрек функциясына теріс әсер етуі мүмкін, бұл лактоацидоздың даму қаупін арттыра алады. Оларға ҚҚСД, (ЦОГ)-2 циклооксигеназаның селективті тежегіштерін қоса, ангиотензин өзгертуші фермент тежегіштері, ангиотензин II рецепторларының антагонистері және диуретиктер, әсіресе, ілмекті диуретиктер жатады. Осындай препараттарды метформинмен біріктірілімде қолданудың басында немесе қолдану кезінде бүйрек функциясына мұқият мониторинг қажет. Глюкокортикоидтар, бета-2-агонистер және диуретиктер ішкі гипергликемиялық белсенділікке ие болады. Пациентті хабарландыру, әсіресе, емдеудің басында оның қанындағы глюкоза деңгейін жиірек бақылап отыру керек. Қажет болғанда, препарат дозасын қатар жүргізілетін ем барысында және оны тоқтатқанда өзгертуге болады. Ангиотензин өзгертуші фермент (AӨФ) тежегіштері қандағы глюкоза деңгейін төмендету керек. Қажет болса, гипергликемияға қарсы дәрілік зат дозасы басқа дәрілік заттармен ем барысында және оны тоқтатқанда өзгертіледі.

Сақтау мерзімі 2 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Ылғалдан қорғалған жерде, 30 °C-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!