Валсартан/Гидрохлоротиазид – Тева таблетки 80/12.5 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді заттар: валсартан 80 мг, гидрохлоротиазид 12,5 мг белсенді заттар: валсартан 160 мг, гидрохлоротиазид 12,5 мг белсенді заттар: валсартан 160 мг, гидрохлоротиазид 25 мг қосымша заттар: микрокристалды целлюлоза, лактоза моногидраты, натрий кроскармеллозасы, повидон К29-К32, тальк, магний стеараты, сусыз коллоидты кремнийдің қостотығы, қабықтың құрамы: 80/12,5 Опадрай II 85G34642 Қызғылт (поливинил спирті, тальк, титанның қостотығы Е171, макрогол 3350, лецитин Е322, темірдің қызыл тотығы Е172, темірдің сары тотығы Е172, темірдің қара тотығы Е172) 160/12,5 Опадрай II 85G25455 Қызыл (поливинил спирті, тальк, макрогол 3350, титанның қостотығы Е171, темірдің қызыл тотығы Е172, күн батар түстес сары FCF алюминий лак (FD&C Yellow #6) Е110, лецитин Е322)) 160/25мг Опадрай II 85G23675 Қызғылт сары (поливинил спирті, тальк, титанның қостотығы Е171, макрогол 3350, темірдің сары тотығы Е172, лецитин Е322, темірдің қызыл тотығы Е172, темірдің қара тотығы Е172). Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Бір жағында «V» өрнегі және екінші жағында «Н» өрнегі бар, қызғылт түсті үлбірлі қабықпен қапталған, екі беті дөңес, сопақша пішінді таблеткалар. Ұзындығы 11 мм, ені 5.8 мм (80/12.5 мг доза үшін). Бір жағында «V» өрнегі және екінші жағында «Н» өрнегі бар, қызыл түсті үлбірлі қабықпен қапталған, екі беті дөңес, сопақша пішінді таблеткалар. Ұзындығы 15 мм, ені 6 мм (160/12.5 мг доза үшін). Бір жағында «V» өрнегі және екінші жағында «Н» өрнегі бар, қызғылт сары түсті үлбірлі қабықпен қапталған, екі беті дөңес, сопақша пішінді таблеткалар. Ұзындығы 15 мм, ені 6 мм (160/25 мг доза үшін).

Валсартан/Гидрохлоротиазид – Тева дәрілік препараты ересек пациенттерде қолдануға арналған - валсартан немесе гидрохлоротиазид монотерапиясының көмегімен артериялық қысым жеткіліксіз бақыланған ауырлығы жеңіл және орташа дәрежедегі эссенциалдық гипертензияны емдеу үшін

Ренин-ангиотензин жүйесіне әсер ететін препараттар. Ангиотензин II антагонистері, біріктірілімдер. Ангиотензин II антагонистері диуретиктермен біріктірілімде. Валсартан диуретиктермен біріктірілімде. ATХ коды C09DA03 Валсартан / гидрохлоротиазид Валсартан/гидрохлоротиазид 80/12.5 мг комбинациясын алған 12.5 мг дозада гидрохлоротиазидті қолдану кезінде АҚ барабар бақылауға қол жеткізе алмаған пациенттерде салыстырмалы жасырын, рандомизацияланған белсенді бақыланатын зерттеуде 12,5 мг (5.2/2.9 мм с.б.) дозада тек гидрохлоротиазид және гидрохлоротиазид 25 мг (6,8 / 5,7 мм с. б.) алған пациенттермен салыстырғанда орташа АҚ (14.9/11.3 мм с.б.) төмендеуі байқалды. Сонымен қатар, пациенттердің едәуір үлкен пайызында жауап байқалды (ДАҚ <90 мм с.б. немесе азаюы > 10 мм с. б.) 12,5 мг (25%) гидрохлоротиазидпен және 25 мг (27%) гидрохлоротиазидпен салыстырғанда 80/12,5 мг (60%) валсартанмен / гидрохлоротиазидпен емдеу кезінде. Салыстырмалы жасырын, рандомизацияланған, белсенді бақылаумен және 80 мг дозада тек валсартанды қабылдаған, ауруды тиісті бақылаусыз пациенттердің қатысуымен жүргізілген зерттеу барысында пациенттерді валсартан/ гидрохлоротиазид 80/12, 5 мг (9,8 / 8,2 мм с.б.) біріктіріліміне ауыстыру кезінде тек 80 мг (3,9/5,1 мм с.б.) валсартанды немесе 160 мг (8,7/8,8 мм с.б.) валсартанды қабылдаумен салыстырғанда систолалық/диастолалық АҚ айтарлықтай төмендегені анықталды. Сонымен қатар, пациенттердің едәуір үлкен пайызында тек 160 мг (37%) валсартанмен жүргізілген еммен салыстырғанда 80/12,5 мг (51%) валсартанмен / гидрохлоротиазидпен емге отве байқалды (АҚ <90 мм с.б. немесе АҚ> 10 мм с.б.). Салыстырмалы жасырын, рандомизацияланған, плацебо-бақыланатын зерттеу барысында факторлық дизайнмен валсартан / гидрохлоротиазид дозаларының әртүрлі біріктірілімін олардың компоненттерімен салыстыру жүргізілді. Зерттеу нәтижелері бойынша валсартан / гидрохлоротиазид 80/12, 5 мг (16,5 / 11,8 мм с.б.) біріктірілімін қабылдау кезінде орташа систолалық/диастолалық АҚ плацебомен (1,9/4,1 мм с.б.) және гидрохлоротиазид 12,5 мг (7,3/7,2 мм с. б.) және валсартан 80 мг (8,8/8,6 мм с.б.) салыстырғанда едәуір төмендеуі байқалғаны анықталды. Сонымен қатар, пациенттердің көп пайызы плацебо (29%) және гидрохлоротиазидпен (41%) салыстырғанда валсартан/гидрохлоротиазид 80/12,5 мг (64%) біріктірілімімен емдеуге жауап берді (диастолалық АҚ <90 мм с.б. немесе ≥ 10 мм с. б. төмендеуі). Тек 12,5 мг гидрохлоротиазидті қабылдаған салыстырмалы жасырын, рандомизацияланған, белсенді бақылаумен және ауруды тиісінше бақылаусыз пациенттердің қатысуымен жүргізілген зерттеу барысында валсартан / гидрохлоротиазид 160/12, 5 мг (12,4 / 7,5 мм с.б.) біріктірілімін қабылдау кезінде орташа систолалық/диастолалық АҚ-тың тек 25 мг (5,6/2,1 мм с.б.) гидрохлоротиазидті қабылдаумен салыстырғанда айтарлықтай төмендеуі анықталды. Бұдан басқа, пациенттердің көпшілігінде (%) 25 мг (25%) дозада гидрохлоротиазидті қабылдаумен салыстырғанда валсартан/гидрохлоротиазид 160/12.5 мг (диастолалық АҚ <140/90 мм с.б.немесе САҚ ≥20 мм с. б. немесе ДАҚ ≥10 мм с. б. төмендеуі) (50%)) біріктірілімімен емге гипотензивті әсері байқалды. Валсартан/гидрохлоротиазид 160/12.5 мг біріктірілімін алған 160 мг дозада валсартанды қолдану кезінде АҚ барабар бақылауға қол жеткізе алмаған пациенттерде белсенді бақылаумен салыстырмалы жасырын, рандомизацияланған зерттеуде 160 мг (8.7/8.8 мм с.б.) дозада тек валсартан алған пациенттермен салыстырғанда орташа систолалық / диастолалық АҚ төмендеуі (14.6/11.9 мм с.б.) байқалды. 160/25 мг және 160/12.5 мг дозаларды салыстыру кезінде АҚ төмендеуіндегі айырмашылық статистикалық мәнге жетті. Сонымен қатар, пациенттердің көпшілігінде (%) 160 мг (49%) валсартанмен салыстырғанда валсартан/гидрохлоротиазид 160/25 мг (68%) және 160/12, 5 мг (62%) біріктірілімімен емге гипотензивті әсері байқалды (диастолалық АҚ <90 мм с.б.) немесе ≥10 мм с. б. төмендеуі). Салыстырмалы жасырын, рандомизацияланған плацебо бақыланатын факторлық дизайнды зерттеуде валсартан/гидрохлоротиазид біріктірілімінің әртүрлі дозалары олардың тиісті компоненттерімен салыстырылды. Орташа систолалық/диастолалық АҚ айтарлықтай көп төмендеуі плацебомен (1,9/4,1 мм с.б.) және тиісті монотерапиялармен, яғни гидрохлоротиазид 12,5 мг (7,3/7,2 мм с. б.), гидрохлоротиазид 25 мг (12,7/9,3 мм с. б.) және валсартан 160 мг (12,1/9,4 мм с. б.) салыстырғанда валсартан/гидрохлоротиазид 160/12, 5 мг (17,8/13,5 мм с.б.) және 160/25 мг (22,5 / 15,3 мм с.б.) біріктірілімін қолдану кезінде байқалды. Сонымен қатар, пациенттердің көпшілігінде (%) плацебомен (29%) және 12.5 мг (41%), 25 мг (54%) дозада гидрохлоротиазидпен, 160 мг (59%) валсартанмен тиісті монотерапиямен салыстырғанда 160/12.5 мг (81%) және 160/12.5 мг (76%) валсартан/гидрохлоротиазид біріктірілімімен емге гипотензивті әсері байқалды (диастолалық АҚ <90 мм с.б. немесе ≥10 мм с. б. төмендеуі). Тек 12,5 мг гидрохлоротиазидті қабылдаған салыстырмалы жасырын, рандомизацияланған, белсенді бақылаумен және ауруды тиісінше бақылаусыз пациенттердің қатысуымен жүргізілген зерттеу барысында валсартан / гидрохлоротиазид 160/12, 5 мг (12,4 / 7,5 мм с.б.) біріктірілімін қабылдау кезінде орташа систолалық/диастолалық АҚ-тың тек 25 мг (5,6/2,1 мм с.б.) гидрохлоротиазидті қабылдаумен салыстырғанда айтарлықтай төмендеуі анықталды. Бұдан басқа, пациенттердің көпшілігінде (%) 25 мг (25%) дозада гидрохлоротиазидті қабылдаумен салыстырғанда валсартан/гидрохлоротиазид 160/12.5 мг (диастолалық АҚ <140/90 мм с.б.немесе САҚ ≥20 мм с. б. немесе ДАҚ ≥10 мм с. б. төмендеуі) (50%)) біріктірілімімен емге гипотензивті әсері байқалды. Валсартан/гидрохлоротиазид 160/12.5 мг біріктірілімін алған 160 мг дозада валсартанды қолдану кезінде АҚ барабар бақылауға қол жеткізе алмаған пациенттерде белсенді бақылаумен салыстырмалы жасырын, бақыланатын рандомизацияланған зерттеуде 160 мг (8.7/8.8 мм с.б.) дозада тек валсартан алған пациенттермен салыстырғанда орташа систолалық / диастолалық АҚ төмендеуі (14.6/11.9 мм с.б.) байқалды. 160/25 мг және 160/12.5 мг дозаларды салыстыру кезінде АҚ төмендеуіндегі айырмашылық статистикалық мәнге жетті. Сонымен қатар, пациенттердің көпшілігінде (%) 160 мг (49%) валсартанды қабылдаумен салыстырғанда валсартан/гидрохлоротиазид 160/25 мг (68%) және 160/12, 5 мг (62%) біріктірілімімен емге гипотензивті әсері байқалды (диастолалық АҚ <90 мм с.б.) немесе ≥10 мм с. б. төмендеуі). Салыстырмалы жасырын, рандомизацияланған плацебо бақыланатын факторлық дизайнды зерттеуде валсартан/гидрохлоротиазид біріктірілімінің әртүрлі дозалары олардың тиісті компоненттерімен салыстырылды. Орташа систолалық/диастолалық АҚ айтарлықтай көп төмендеуі плацебомен (1,9/4,1 мм с.б.) және тиісті монотерапиялармен, яғни гидрохлоротиазид 12,5 мг (7,3/7,2 мм с. б.), гидрохлоротиазид 25 мг (12,7/9,3 мм с. б.) және валсартан 160 мг (12,1/9,4 мм с. б.) салыстырғанда валсартан/гидрохлоротиазид 160/12, 5 мг (17,8/13,5 мм с.б.) және 160/25 мг (22,5 / 15,3 мм с.б.) біріктірілімін қолдану кезінде байқалды. Сонымен қатар, пациенттердің көпшілігінде (%) плацебомен (29%) және 12.5 мг (41%), 25 мг (54%) дозада гидрохлоротиазидпен, 160 мг (59%) валсартанмен тиісті монотерапиямен салыстырғанда 160/12.5 мг (81%) және 160/12.5 мг (76%) валсартан/гидрохлоротиазид біріктірілімімен емге гипотензивті әсері байқалды (диастолалық АҚ <90 мм с.б. немесе ≥10 мм с. б. төмендеуі). Валсартан/гидрохлоротиазид біріктірілімінің бақыланатын клиникалық зерттеулерінде қан сарысуында калийдің дозаға тәуелді төмендеуі байқалды. Қан сарысуындағы калийдің төмендеуі 12.5 мг дозада гидрохлоротиазид қабылдаған пациенттерге қарағанда 25 мг дозада гидрохлоротиазид қабылдаған пациенттерде жиі байқалды. Валсартан/гидрохлоротиазид біріктірілімінің бақыланатын клиникалық зерттеулерінде гидрохлоротиазидтің гипокалиемиялық әсері валсартанның калий сақтайтын әсерінің нәтижесінде азайды. Валсартанның гидрохлоротиазидпен біріктірілімінің жүрек-қантамыр өліміне және аурушаңдыққа жағымды әсері қазіргі уақытта белгісіз. Эпидемиологиялық зерттеулер гидрохлоротиазидпен ұзақ емдеу жүрек-қантамыр өлімі мен аурушаңдықтың даму қаупін төмендететінін көрсетті. Валсартан Валсартан ішке қабылдауға арналған ангиотензин II рецепторларының селективті блокаторы. АТ1 қосалқы типінің рецепторларына таңдамалы антагонистік әсер етеді. АТ1-рецепторлардың блокадасының салдары АТ1-рецепторлардың әсерін реттейді деп болжанатын АТ2 қосалқы типінің оқшауланбаған рецепторларын стимуляциялауы мүмкін ангиотензин II плазмалық концентрациясының жоғарылауы болып табылады. Валсартанның АТ1-рецепторларға қатысты агонистік белсенділігі жоқ. Оның АТ1 қосалқы типінің рецепторларына ұқсастығы АТ2 қосалқы типінің рецепторларына қарағанда шамамен 20 000 есе көп. Валсартан өзара әрекеттеспейді және жүрек-тамыр жүйесінің функциясын реттеуге қатысатын басқа гормондардың рецепторларын немесе иондық каналдарды бөгемейді. Валсартан ангиотензин I ангиотензин II айналдыратын және брадикининді бұзатын кининаза II деп аталатын АӨФ-ті тежемейді. АӨФ әсерінің болмауына байланысты брадикинин мен Р субстанцияларының әсері потенциалданбайды, сондықтан ангиотензин II рецепторларының антагонистерін қабылдаған кезде құрғақ жөтелдің дамуы екіталай. Валсартанды АӨФ тежегішімен салыстырған клиникалық зерттеулер АӨФ тежегішін алған науқастармен салыстырғанда валсартан алған науқастарда құрғақ жөтелдің даму жиілігі айтарлықтай аз болғанын көрсетті (тиісінше 7.9% - ға қарсы 2.6%, p>0.05). Клиникалық зерттеулерде АӨФ тежегіштерімен емдеу кезінде анамнезінде жөтел бар пациенттерде АӨФ тежегішін (p>0.05) алған пациенттердің 68.5%-ымен салыстырғанда валсартанға ауыстырылған пациенттердің 19.5%-ында және тиазидті диуретиктер алған пациенттердің 19%-ында құрғақ жөтел байқалды. Артериялық гипертензияны емдеу кезінде валсартан ЖЖЖ әсер етпестен АҚ төмендетеді. Пациенттердің көпшілігінде валсартанның бір реттік дозасын ішке қабылдағаннан кейін гипертензияға қарсы әсері 2 сағат ішінде дамиды, ал АҚ-тың барынша төмендеуіне 4-6 сағат ішінде қол жеткізіледі. Валсартанның гипертензияға қарсы әсері 24 сағат бойы сақталады. Валсартанды қайта тағайындағанда, дозаға қарамастан, АҚ ең жоғары төмендеуіне 2-4 аптадан кейін қол жеткізіледі және ұзақ емдеу барысында қол жеткізілген деңгейде сақталады. Гидрохлоротиазидпен біріктірілімде АҚ айтарлықтай қосымша төмендеуіне қол жеткізіледі. Валсартанды күрт тоқтату «рикошеттік» гипертензиямен немесе басқа да жағымсыз клиникалық құбылыстармен қатар жүрмейді. Бақылау барысында 2 типті қант диабеті және микроальбуминуриясы бар пациенттерде валсартанды қолдану нәтижесінде несеппен ақуыздың бөлінуі төмендейтіні анықталды. MARVAL зерттеу барысында («Валсартанды қолдану кезінде микроальбуминурияның төмендеуі») 2 типті қант диабеті бар 332 пациентте (орташа жасы 58 жас; 265 еркек пациент) қалыпты немесе жоғарылаған АҚ және бүйрек функциясы сақталған (қан креатинині <120 мкмоль/л) микроальбуминуриямен (валсартан 58 мкг/мин; амлодипин 55.4 мкг/мин) амлодипинмен (тәулігіне 1 рет 5-10 мг) салыстырғанда валсартанды (тәулігіне 1 рет 80-160 мг) қолдану кезінде несеппен ақуыз бөлінуінің төмендеуі бағаланды. 24 апта мерзімінде несеппен ақуыздың бөлінуі (р<0.001) валсартанды қолдану кезінде 42%-ға (-24.2 мкг/мин; 95% СА: -40.4 -19.1 дейін) және екі топта да АҚ төмендеуінің бірдей деңгейіне қарамастан амлодипинді қолдану кезінде шамамен 3%-ға (-1.7 мкг/мин;95% СА: - 5.6-14.9 дейін) төмендеді. DROP (The Diovan Reduction of Proteinuria) зерттеуі барысында артериялық гипертензиясы және 2 типті қант диабеті, альбуминурия (орташа мәні 102 мкг/мин; 20-700 мкг/мин) және сақталған бүйрек функциясы (сарысудағы креатининнің орташа мөлшері = 80 мкмоль/л) бар 391 пациентте (АҚ 150/88 мм с.б.) несеппен ақуыздың бөлінуін төмендетудегі валсартанның тиімділігін зерттеу жалғастырылды. Пациенттер валсартанның 3 дозасының бірін (тәулігіне 1 рет 160, 320 және 640 мг) алу үшін рандомизацияланды және 30 апта бойы ем қабылдады. Зерттеудің мақсаты 2 типті қант диабетімен артериялық гипертензиясы бар науқастарда несеппен ақуыздың бөлінуін төмендету үшін валсартанның оңтайлы дозасын белгілеу болды. 30 апта мерзімінде несеппен ақуыз бөлінуінің пайыздық өзгерісі валсартанды 160 мг дозада қолдану нәтижесінде бастапқы деңгеймен салыстырғанда 36% - ға айтарлықтай төмендеді (95% СА: 22-ден 47%-ға дейін), валсартанды 320 мг дозада қолданған кезде төмендеу 44%-ды құрады (95% СА: 31-ден 54%-ға дейін). 160 320 мг валсартанды қолдану артериялық гипертензиясы және 2 типті қант диабеті бар пациенттерде несеппен ақуыз бөлінуінің клиникалық маңызды төмендеуіне себеп болды деген қорытынды жасалды. 2 ірі рандомизацияланған бақыланатын зерттеулерде (ONTARGET (ONgoing Telmisartan Alone and in combination with Ramipril Global Endpoint Trial) және VA NEPHRON-D (The Veterans Affairs Nephropathy in Diabetes)) АӨФ тежегішінің ангиотензин-II рецепторларының блокаторымен біріктірілімін қолданудың пайдасын қарастырды. ONTARGET зерттеуі жүрек-қантамыр және ми тамырларының ауруларымен немесе 2 типті қант диабетімен ауыратын, нысана ағзалардың зақымдану белгілерімен бірге жүретін пациенттердің қатысуымен жүргізілді. VA NEPHRON-D зерттеуі 2 типті қант диабетімен және диабеттік нефропатиямен ауыратын пациенттердің қатысуымен жүргізілді. Монотерапиямен салыстырғанда бұл зерттеулер бүйрек функциясына және/немесе жүрек-қантамыр ауруларының нәтижесіне және өлім-жітімге айтарлықтай оң әсерін көрсеткен жоқ, ал гиперкалиемия, бүйрек функциясының жедел жеткіліксіздігі және/немесе гипотензия қаупінің жоғарылауы байқалды. Ұқсас фармакодинамикалық қасиеттерге байланысты бұл нәтижелер басқа АӨФ тежегіштеріне және ангиотензин II рецепторларының антагонисттеріне де қатысты. Сондықтан АӨФ тежегіштері мен ангиотензин II рецепторларының антагонистерін диабеттік нефропатиясы бар науқастарда бір мезгілде қолдануға болмайды. ALTITUDE зерттеуі (Aliskiren Trial in Type 2 Diabetes Using Cardiovascular and Renal Disease End points) АӨФ тежегішімен стандартты емге немесе 2 типті қант диабеті, бүйрек функциясының созылмалы жеткіліксіздігі, жүрек-қантамыр аурулары бар пациенттерде ангиотензин II рецепторларының антагонистіне алискиренді қосудың артықшылықтарын анықтауға арналған. Зерттеу қолайсыз нәтижелер қаупінің жоғарылауына байланысты мерзімінен бұрын тоқтатылды. Жүрек-қантамыр ауруларынан болатын инсульт пен өлім плацебо тобына қарағанда алискирен қабылдаған пациенттер тобында жиі байқалды. Сондай-ақ, алискирен қабылдаған топта жағымсыз жанама реакциялар (гиперкалиемия, гипотензия, бүйрек функциясының бұзылуы) жиі байқалды. Гидрохлоротиазид Гидрохлоротиазид-тиазидті диуретик, оның әсер ету орны негізінен бүйректің дистальдық түтікшелері болып табылады. Бүйректің қыртысты қабатында жоғары жақындығы бар және тиазидті диуретиктерді байланыстыратын негізгі орын болып табылатын рецепторлар орналасқан, онда дистальдық түтікшелерге NaCl тасымалдануы бәсеңдейді. Тиазидтердің әсер ету механизмі Na+ және Cl-иондарының котранспортының тежелуіне байланысты, мүмкін, CL-транспорт орындары үшін бәсекелестікке байланысты, бұл электролиттердің реабсорбция механизмдеріне әсер етеді: натрий мен хлор иондарының шығарылуы шамамен тең дәрежеде тікелей пропорционалды артады. Жанама түрде, осы диуретикалық әрекеттің салдарынан плазма көлемінің төмендеуі байқалады, нәтижесінде ренин белсенділігі, альдостерон секрециясы, несеппен калийдің шығарылуы артады, нәтижесінде қан сарысуындағы калий концентрациясының төмендеуі орын алады. Ренин мен альдостерон арасындағы өзара байланыс ангиотензин II негізделген, сондықтан валсартанды бір мезгілде қолданған кезде сарысудағы калий концентрациясының төмендеуі гидрохлоротиазидті монотерапия түрінде қолданғанға қарағанда аз байқалады. Қолда бар эпидемиологиялық зерттеулердің деректері негізінде гидрохлоротиазид пен ТМЕО арасында кумулятивтік дозаға тәуелді байланыс байқалады. Бір зерттеуге базальды жасушалы карциноманың 71 533 жағдайы және жалпақ жасушалы обырдың 8629 жағдайы, сәйкесінше тұрғындардың 1 430 833 және 172 462 бақылау тобына сәйкес келеді. Гидрохлоротиазидті жоғары дозаларда (кумулятивті ≥50 000 мг) қолдану базальды жасушалы карцинома үшін 1.29 (95% CI: 1.23-1.35) және жалпақ жасушалы карцинома үшін 3.98 (95% CI: 3.68-4.31) түзетілген OR-мен байланысты болды. Доза-жауаптың нақты өзара байланысы базальды жасушалы карцинома үшін де, жалпақ жасушалы обыр үшін де байқалды. Тағы бір зерттеу еріннің обыры (SCC) мен HCTZ әсерінің арасындағы байланысты көрсетті: ерін обырының 633 жағдайы қауіпті ескеріп іріктеу стратегиясын қолдана отырып, 63 067 бақылау тобымен салыстырылды. Кумулятивтік доза-жауап тәуелділігі жоғары кумулятивтік доза (~25 000 мг) үшін OR 3.9 (3.0-4.9) және ең жоғары кумулятивтік доза (~100 000 мг) үшін OR 7.7 (5.7-10.5) дейін ұлғаятын OR 2.1 (95% CI: 1.7-2.6) түзетілген мәнімен көрсетілді (сондай-ақ 4.4-бөлімді қараңыз).

Дозалау режимі Валсартан/Гидрохлоротиазид – Тева препаратының ұсынылған тәуліктік дозасы 80 мг/12.5 мг дозада үлбірлі қабықпен қапталған 1 таблетка болып табылады. Қажет болған жағдайда доза 160 мг валсартанға және 12,5 мг гидрохлоротиазидке дейін немесе 160 мг валсартанға және 25 мг гидрохлоротиазидке дейін ұлғайтылуы мүмкін, бірақ валсартан/гидрохлоротиазидтің ең жоғары дозасынан - 320 мг/25 мг жоғары емес. Жеке компоненттердің дозасын титрлеу ұсынылады. Тұрақты гипотензивті әсер 2 апта ішінде пайда болады. Пациенттердің көпшілігінде емнің 4 аптасы ішінде ең жоғары әсер байқалады. Алайда, кейбір пациенттер үшін препаратты қабылдаудың 4-8 аптасы қажет болуы мүмкін. Мұны дозаны титрлеу кезінде ескеру керек. Ең жоғары тәуліктік доза 320 мг/25 мг құрайды. Енгізу әдісі мен жолы Ішке қабылдау үшін. Валсартан/Гидрохлоротиазид - Тева препаратын ас ішуге байланыссыз қабылдауға болады. Валсартан/Гидрохлоротиазид - Тева препаратын сумен ішу керек. Қабылдау уақыты көрсетілген қолдану жиілігі Тәулігіне бір рет 1 таблеткадан, күнделікті. Емдеу ұзақтығы Емдеуші дәрігермен кеңесу қажет Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын өткізіп алған кезде қажетті шаралар Дәрігердің кеңесі ұсынылады. Тоқтату симптомдары қаупінің болуын көрсету Жоқ. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медициналық қызметкер кеңесіне жүгіну бойынша ұсынымдар Дәрігердің кеңесі ұсынылады.

-валсартанға, гидрохлоротиазидке, сульфонамидтерге, соя майына, арахис майына немесе препараттың кез келген басқа компонентіне аса жоғары сезімталдық -туа біткен ангионевроздық ісіну немесе АӨФ тежегішімен немесе ангиотензин рецепторларының блокаторларымен (АРБ) алдыңғы емдеу кезінде ангионевроздық ісіну дамыған пациенттерге -бауыр функциясының ауыр бұзылуы, билиарлы цирроз және холестаз -анурия, бүйрек функциясының ауыр бұзылулары (креатинин клиренсі < 30 мл/мин) -тұрақты гипокалиемия, гипонатриемия, гиперкальциемия және симптоматикалық гиперурикемия -бастапқы гиперальдостеронизм -подагра -галактоземия, Лапп лактаза тапшылығы немесе глюкоза-галактоза мальабсорбция синдромы -Валсартан/Гидрохлоротиазид - Теваны қант диабеті немесе бүйрек функциясының жеткіліксіздігі (ШСЖ < 60 мл/мин /1.73 м2) бар пациенттерге валсартанды немесе АӨФ (АӨФт) тежегіштерін алискиренмен бірге қоса, құрамында алискирені бар препараттармен біріктіріп қолдану -жүктілік кезеңі және бала емізу -балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдер

Жағымсыз құбылыстардың жиілігін анықтау келесі критерийлерге сәйкес жүргізіледі: өте жиі (≥ 1/10), жиі (≥1/100-ден < 1/10-ға дейін), жиі емес (≥1/1000-нан < 1/100-ге дейін), сирек (≥ 1/10000-нан < 1/1000-ға дейін), өте сирек (< 1/10000), белгісіз (қолда бар деректердің негізінде бағалау мүмкін емес) Валсартан/гидрохлоротиазид бекітілген дозалар біріктірілімін қолдану кезіндегі жанама әсерлердің жиілігі: Жиі - жөтел, ринит, фарингит, жоғарғы тыныс жолдарының инфекциясы - диарея - арқаның ауыруы Жиі емес - вирустық инфекциялар, қызба - сусыздану - астения, бас айналу, ұйқысыздық, мазасыздық, парестезия - көрудің бұзылуы - ортаңғы отит, құлақтың шуылдауы - ісіну, гипотензия, гипергидроз - жүректің соғуы, тахикардия - бронхит, ентігу, синусит, көмей жұтқыншақтың ауыруы, ауыздың құрғауы - қолдың немесе аяқтың ауыруы, кеудедегі ауырсыну, мойынның ауыруы, артрит, байламдардың созылуы, бұлшықет құрысуы, миалгия - шаршағыштық - кіші дәретке жиі шығу, несеп шығару жолдарының инфекциясы Өте сирек - бас айналу - артралгия - мұрыннан қан кету - бүйрек функциясының бұзылуы Белгісіз - естен тану - кардиогенді емес өкпе ісінуі - іштің ауыруы, диспепсия, жүрек айну, гастроэнтерит - қан сарысуындағы несеп қышқылы концентрациясының жоғарылауы, қан сарысуындағы билирубин мен креатинин концентрациясының жоғарылауы, гипокалиемия, гипонатриемия, қан мочевинасындағы азот концентрациясының жоғарылауы, нейтропения. Зерттелетін дәрілік препаратпен себеп-салдарлық байланысына қарамастан гипертензиясы бар пациенттерде клиникалық зерттеулер барысында келесі құбылыстар байқалды: гипестезия, тұмау, ұйқысыздық, байламдардың созылуы, бұлшықеттің созылуы, мұрынның бітелуі, назофарингит, мойынның ауыруы, шеткергі ісіну, мұрынның қосалқы қуыстарының ісінуі. Валсартан монотерапиясы кезінде келесі өзгерістер байқалды, бірақ олар Валсартан/Гидрохлоротиазид – Тева препаратын қабылдаумен байланысты болмады. Сирек жағдайларда валсартанмен ем гемоглобин мен гематокрит көрсеткіштерінің төмендеуімен қатар жүруі мүмкін. Нейтропения валсартанмен ем қабылдаған пациенттердің 1,9%-ында және АӨФ тежегіштерімен ем қабылдаған пациенттердің 1,6%-ында байқалды. Валсартанмен ем қабылдаған пациенттерде бауыр сынамаларының жоғары көрсеткіштері туралы сирек хабарламалар болды. Валсартанмен ем алатын эссенциалдық гипертензиясы бар пациенттерде зертханалық көрсеткіштерді арнайы бақылау талап етілмейді. Естен тану және ангионевроздық ісінудің, бөртпенің, қышудың өте сирек жағдайлары және аса жоғары сезімталдықтың басқа да реакциялары, мысалы, сарысу ауруы және васкулит туралы тіркеуден кейінгі хабарламалар бар. Сондай-ақ бүйрек функциясының жеткіліксіздігі туралы өте сирек хабарламалар болды. Буллезді дерматит белгісіз жиілікпен тіркелді. Препараттың жекелеген компоненттері туралы қосымша деректер Жекелеген компоненттердің әрқайсысына қатысты бұрын хабарланған жағымсыз әсерлер, егер олар клиникалық зерттеулер барысында немесе тіркеуден кейінгі кезеңде байқалмаса да, Валсартан/Гидрохлоротиазид - Тевамен емдеу кезінде де дамуы мүмкін. Валсартанды қолдану кезіндегі жағымсыз әсерлердің жиілігі Жиі емес - бас айналу - іштің ауыруы Белгісіз - гемоглобин, гематокрит деңгейінің төмендеуі, тромбоцитопения - сарысу ауруын қоса, аса жоғары сезімталдық реакциялары/аллергиялық реакциялар - гипонатриемия, қан сарысуындағы калий деңгейінің жоғарылауы - васкулит - ангионевроздық ісіну, буллезді дерматит, бөртпе, тері қышуы - бүйрек функциясының жеткіліксіздігі - бауыр функциясы көрсеткіштері мәнінің жоғарылауы Өте сирек - ішектің ангионевроздық сінуі Гидрохлоротиазидтен туындаған жанама әсерлердің пайда болу жиілігі Өте жиі - гипокалиемия, қандағы липидтер деңгейінің жоғарылауы (негізінен жоғары дозаларды қабылдағанда) - пневмония мен өкпенің ісінуін қоса, тыныс алудың бұзылуы; жедел респираторлық дистресс-синдромы (ЖРДС) Жиі - гипонатриемия, гипомагнемия және гиперурикемия - алкогольді, анестетиктерді және седативті препараттарды қабылдау кезінде күшеюі мүмкін ортостаздық гипотензия - тәбеттің жоғалуы, жеңіл жүрек айнуы және құсу - есекжем және бөртпенің басқа түрлері - импотенция Сирек - тромбоцитопения, кейде пурпурамен - гиперкальциемия, гипергликемия, гликозурия, қант диабеті кезінде зат алмасумен байланысты жағдайдың нашарлауы - депрессия, ұйқының бұзылуы - бас ауыру, бас айналу, парестезия - көру қабілетінің бұзылуы, әсіресе емдеудің алғашқы бірнеше аптасында - аритмия - асқазан-ішек жолы аймағындағы жайсыздық, іш қату, диарея - бауырішілік холестаз немесе сарғаю - фотосезімталдық Өте сирек - лейкопения, агранулоцитоз, сүйек кемігі функциясының бәсеңдеуі, гемолиздік анемия - аса жоғары сезімталдық реакциялары - гипохлоремиялық алкалоз - пневмония мен өкпе ісінуін қоса, тыныс алудың бұзылуы - панкреатит - некроздаушы васкулит және уытты эпидермалық некролиз, эритематоз тәрізді тері реакциялары, қызыл жегінің терілік түрінің реактивациясы Белгісіз - терінің меланомалы емес обыры (базальды жасушалы карцинома және жалпақ жасушалы карцинома) - аплазиялық анемия - хориоидалды жалқық, жедел жабық бұрышты глаукома - бүйрек функциясының бұзылуы, бүйрек функциясының жедел жеткіліксіздігі - полиформалы эритема - гипертермия, астения - бұлшықет түйілуі Жекелеген жағымсыз реакциялардың сипаттамасы Терінің меланомалық емес обыры (ТМЕО) (базальды жасушалы карцинома және жалпақ жасушалы обыр): эпидемиологиялық зерттеулердің қолда бар деректері негізінде гидрохлоротиазидтің әсері мен ТМЕО дамуы арасында дозаға тәуелді жинақтаушы байланыс байқалады. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитетінің «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары Валсартан артық дозаланғанда айқын артериялық гипотензия болуы мүмкін, ол есін жоғалту, бас айналу, коллапс және/немесе шок туғызуы мүмкін. Гидрохлоротиазидтің артық дозалануында жүрек айну, ұйқышылдық, гиповолемия және электролиттік бұзылулар байқалады, олар жүрек аритмиясымен және бұлшықет түйілумен бірге жүреді. Емі Терапиялық шаралар қабылдау уақытына, симптомдардың түрі мен ауырлығына, гемодинамика көрсеткіштеріне байланысты, оларды бірінші кезекте түзету керек. Артериялық гипотензия дамығанда пациент шалқасынан жатуы керек, в/і тұзды ерітінділер енгізеді. Валсартан гемодиализ кезінде плазма ақуыздарымен берік байланысу есебінен шығарылмайды, бірақ организмнен гидрохлоротиазидті шығару үшін гемодиализ тиімді.

Электролиттер Валсартан Валсартан/Гидрохлоротиазид - Тева препаратын калий тұздарымен, калий сақтайтын диуретиктермен, құрамында калий бар ас тұзын алмастырғыштармен, сондай-ақ қандағы калий концентрациясының жоғарылауын тудыруы мүмкін дәрілік препараттармен (мысалы, гепаринмен) бірге қолдану ұсынылмайды. Қажет болған жағдайда қандағы калий деңгейін бақылау керек. Гидрохлоротиазид Гидрохлоротиазидті қоса, тиазидті диуретиктермен емдеу кезінде гипокалиемияның дамуы туралы хабарламалар бар. Қан сарысуындағы калий концентрациясын үнемі бақылау ұсынылады. Гидрохлоротиазидті қоса тиазидті диуретиктерді гипонатриемиямен және гипохлоремиялық алкалозбен қолданудың байланысы анықталды. Тиазидтер несеппен магний экскрецияның жоғарылауын тудырады, бұл гипомагниемияға әкелуі мүмкін. Диуретиктермен ем қабылдайтын барлық пациенттер сияқты сарысулық электролиттердің деңгейіне үнемі талдау жүргізу қажет. Организмдегі натрийдің және/немесе айналымдағы қан көлемінің (АҚК) тапшылығы Организмде натрий және/немесе АҚК айқын тапшылығы бар, мысалы, диуретиктердің жоғары дозаларын алатын науқастарда сирек жағдайларда валсартан/гидрохлоротиазидтің тіркелген дозаларының біріктірілімімен емдеудің басында артериялық гипотензия туындауы мүмкін. Емдеуді бастар алдында организмдегі натрий мөлшеріне және/немесе айналымдағы қан көлеміне, мысалы, диуретик дозасын азайту жолымен түзету жүргізген жөн. Гипотензия дамыған жағдайда пациентті жатқызып, қажет болған жағдайда вена ішіне физиологиялық ерітіндінің инфузиясын жүргізу керек. Артериялық қысым тұрақтанғаннан кейін валсартан/гидрохлоротиазидтің бекітілген дозаларының біріктірілімімен емдеуді жалғастыруға болады. Бүйрек артериясының стенозы Валсартан/Гидрохлоротиазид - Тева препаратын бүйрек артериясының бір жақты немесе екі жақты стенозы немесе жалғыз бүйрек артериясының стенозы бар пациенттерге аса сақтықпен пайдалану керек, өйткені мұндай пациенттерде қандағы мочевина мен сарысудағы креатинин деңгейі артуы мүмкін. Бүйрек функциясының бұзылуы Креатинин клиренсі 30 мл/мин астам болғанда бүйрек функциясы бұзылған науқастарға препарат дозасын түзету талап етілмейді. Валсартан/гидрохлоротиазидтің бекітілген дозаларының біріктірілімі гидрохлоротиазидке байланысты бүйрек функциясының ауыр жеткіліксіздігі (креатинин клиренсі < 30 мл/мин) бар пациенттерге сақтықпен қолданылуы керек. Тиазидті диуретиктер бүйрек функциясының созылмалы ауруы бар пациенттерде азотемияны тудыруы мүмкін. Олар бүйрек функциясының ауыр жеткіліксіздігінде (креатинин клиренсі < 30 мл/мин) монотерапия ретінде тиімсіз, бірақ креатинин клиренсі < 30 мл/мин пациенттерде де ілмекті диуретиктермен біріктірілімде сақтықпен қолданған кезде пайдалы болуы мүмкін. Бүйрек функциясының ауыр жеткіліксіздігі (ШСЖ <30 мл/мин) бар пациенттерде валсартанды қоса алғанда ангиотензин рецепторларының блокаторларын (АРБ) және АӨФ тежегіштерін алискиренмен бірге бір мезгілде қолданудан аулақ болу қажет. Бауыр функциясының бұзылуы Бауыр функциясының жеткіліксіздігі бар пациенттерді емдеу кезінде сақ болу керек. Тиазидтер мұндай пациенттерде электролиттік бұзылыстарды, бауыр энцефалопатиясын және гепаторенальды синдромды тудыруы мүмкін. Осылайша, Валсартан/Гидрохлоротиазид - Тева препаратын мұндай пациенттерге клиникалық және зертханалық көрсеткіштерді бақылау аясында қауіп пен күтілетін пайданың арақатынасын мұқият зерделегеннен кейін ғана тағайындау керек. Валсартан/Гидрохлоротиазид - Тева препаратын билиарлы цирроз немесе холестазы бар пациенттерге қолдануға болмайды. Ангионевроздық ісіну Валсартан қабылдайтын пациенттерде тыныс алу жолдарының бітелуіне және/немесе беттің, еріннің, жұтқыншақтың және/немесе тілдің ісінуіне әкелетін көмейдің және дауыс саңылауының ісінуін қамтитын ангионевроздық ісіну туралы хабарламалар бар. Осы пациенттердің кейбіреулерінде анамнезде басқа препараттарға, оның ішінде АӨФ тежегіштеріне ангионевроздық ісінудің дамуына нұсқау бар. Ангионевроздық ісіну дамыған пациенттерде Валсартан/Гидрохлоротиазид - Тева препаратын дереу тоқтату және препаратты қайта тағайындамау керек. Ішектің ангионевроздық ісінуі Валсартанды қоса, ангиотензин II рецепторларының антагонистерін алатын пациенттерде ішектің ангионевроздық ісінуі байқалды. Бұл пациенттерде іштің ауыруы, жүрек айнуы, құсу және диарея байқалды. Ангиотензин II рецепторларының антагонистерін қабылдауды тоқтатқаннан кейін симптомдар басылды. Егер ішектің ангионевроздық ісінуі диагнозы қойылса, валсартанды қабылдауды тоқтату және симптомдар толығымен басылғанша тиісті бақылауды бастау керек. Жедел респираторлық уыттылық Гидрохлоротиазидті қабылдағаннан кейін жедел респираторлық дистресс-синдромды (ЖРДС) қоса, ауыр жедел респираторлық уыттылықтың өте сирек жағдайлары байқалды. Әдетте гидрохлоротиазидті енгізгеннен кейін бірнеше минуттан бірнеше сағатқа дейін өкпе ісінуі дамиды. Емдеу басталған кездегі белгілерге ентігу, қызба, өкпе функциясының нашарлауы және гипотензия жатады. Егер ЖРДС-ға күдік болса, Валсартан/Гидрохлоротиазид-Тева тоқтатылып, тиісті ем тағайындалуы керек. Бұрын гидрохлоротиазидті қабылдағаннан кейін ЖРДС дамыған пациенттерге гидрохлоротиазидті тағайындауға болмайды. Жүйелі қызыл жегі Тиазидті диуретиктер, соның ішінде гидрохлоротиазид жүйелі қызыл жегінің дамуына немесе өршуіне себеп болуы мүмкін. Басқа метаболикалық бұзылулар Тиазидті диуретиктер глюкозаға төзімділіктің өзгеруіне, сондай-ақ қан сарысуындағы холестерин, триглицеридтер мен несеп қышқылы концентрациясының жоғарылауына әкелуі мүмкін. Басқа диуретиктер сияқты, гидрохлоротиазид несеп қышқылы клиренсінің төмендеуіне байланысты қан сарысуындағы несеп қышқылының деңгейін жоғарылатуы мүмкін және гиперурикемияны тудыруы немесе күшейтуі, сезімтал науқастарда подаграны өршітуі мүмкін. Тиазидті диуретиктер несептен кальцийдің шығарылуын азайтады және кальций метаболизмінің белгілі аурулары болмаған кезде қан сарысуындағы кальций деңгейінің жоғарылауына әкелуі мүмкін. Гидрохлоротиазид қан сарысуындағы кальций концентрациясын арттыруы мүмкін болғандықтан, гиперкальциемиясы бар пациенттерге сақтықпен қолдану қажет. Тиазидтерді ұзақ уақыт қолданғанда гиперкальциемия және гипофосфатемиясы бар пациенттерде қалқансерік безінде патологиялық өзгерістер байқалды. Егер пациенттерде гиперкальциемия байқалса, одан әрі диагностикалық бақылау қажет. Жалпы Аллергиясы және демікпесі бар пациенттерде гидрохлоротиазидке аса жоғары сезімталдық реакциялары болуы мүмкін. Хориоидты жалқық, жедел миопия және салдарлы жабық бұрышты глаукома Құрамында сульфонамид немесе сульфонамид туындылары бар препараттар идиосинкраттық реакцияны тудыруы мүмкін, бұл көру өрісінің жоғалуымен, өтпелі миопиямен және жедел жабық бұрышты глаукомамен хориоидты жалқыққа әкеледі. Симптомдарға көру өткірлігінің төмендеуінің жедел басталуы немесе көздің ауыруы жатады, бұл әдетте препаратты қабылдау басталған сәттен бастап бірнеше сағаттан аптаға дейін байқалады. Жедел жабық бұрышты глаукоманы емдемеу көрудің қайтымсыз жоғалуына әкелуі мүмкін. Бастапқы емдеу дәрілік затты қабылдауды жедел тоқтатудан тұрады. Бақыланбайтын көзішілік қысым кезінде жедел медициналық немесе хирургиялық емдеу қажет болуы мүмкін. Жедел жабық бұрышты глаукоманың даму қаупі факторларына анамнезінде сульфонамидке немесе пенициллинге аллергиялық реакциялардың болуы жатады. Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) қос блокадасы Ангиотензин рецепторларының блокаторларын, валсартанды қоса, АӨФ тежегіштері немесе алискирен сияқты РААЖ бұғаттайтын басқа препараттармен бір мезгілде қолданғанда сақ болу қажет. Жүрек функциясының жеткіліксіздігі /Инфаркттан кейінгі жағдай Бүйрек функциясы ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің белсенділігіне байланысты жүрек функциясының ауыр жеткіліксіздігі бар науқастарда АӨФ тежегіштерімен және ангиотензин рецепторларының блокаторларымен емдеу олигуриямен және/немесе азотемияның өсуімен және (сирек) бүйрек функциясының жедел жеткіліксіздігімен және/немесе өліммен аяқталуы мүмкін. Жүрек функциясының жеткіліксіздігі немесе инфаркттан кейінгі жағдайы бар пациенттердің жағдайын бағалау әрқашан бүйрек функциясының жағдайын бағалауды қамтуы керек. Аорта және митральды қақпақшалардың стенозы, гипертрофиялық обструктивті кардиомиопатия Барлық басқа вазодилататорлардағыдай, аорта немесе митральды стеноз немесе гипертрофиялық обструктивті кардиомиопатияға (HOCM) шалдыққан пациенттерге ерекше сақ болу керек. Бастапқы гиперальдостеронизм Бастапқы гиперальдостеронизмі бар пациенттерді Валсартан/Гидрохлоротиазидом – Тева препаратымен емдеуге болмайды, өйткені олардың ренин-ангиотензин жүйесі белсендірілмеген. Бүйректі алмастыру Қазіргі уақытта жақында бүйрек трансплантациясы жасалған пациенттерге қауіпсіз қолдану тәжірибесі жоқ. Жарыққа сезімталдық Тиазидті диуретиктермен жарыққа сезімталдық реакцияларының жағдайлары туралы хабарланды. Егер емдеу кезінде жарыққа сезімталдық реакциясы пайда болса, емдеуді тоқтату ұсынылады. Егер диуретикті қайта енгізу қажет деп саналса, ашық жерлерді күн сәулесінен немесе жасанды UVA-дан қорғау ұсынылады. Терінің меланомалы емес обыры Даниялық онкологиялық аурулардың ұлттық тізілімінің деректеріне негізделген екі эпидемиологиялық зерттеу шеңберінде гидрохлоротиазидтің неғұрлым жоғары жиынтық дозаларын қолданғаннан кейін терінің меланомалық емес обырының (ТМЕО) (базальды жасушалық карцинома (БЖК) және жалпақжасушалы карцинома (ЖЖК)) даму қаупінің жоғарылығы байқалды. Гидрохлоротиазидтің фотосенсибилизациялаушы әсері ТМЕО дамуының ықтимал механизмі ретінде әрекет етуі мүмкін. Гидрохлоротиазид қабылдайтын пациенттерді ТМЕО даму қаупі туралы, тері жамылғыларын жаңа ошақтардың болуына тұрақты тексеру қажеттілігі туралы және терідегі кез келген күдікті ісіктер туралы хабарламаларды дереу ұсыну туралы хабардар ету керек. Тері обырының даму қаупін азайту үшін пациенттерге күн сәулесі мен ультракүлгін сәулелердің әсерін шектеу сияқты алдын-алу шаралары туралы хабарлау керек, ал сәулелер әсер еткен жағдайда пациенттерге тері обырының даму қаупін азайту үшін тиісті қорғаныс құралдарын қолдану ұсынылады. Биопсиялық материалды гистологиялық зерттеуді қоса алғанда, тері жамылғысының күдікті зақымдануларын қысқа мерзімде тексеру қажет. Бұрын ТМЕО бастан өткерген пациенттерде гидрохлоротиазидті қолдануды қайта қарау қажет болуы мүмкін (деректер 4.8-бөлімде ұсынылған). Кейбір ингредиенттер туралы арнайы ақпарат Валсартан/Гидрохлоротиазид - Тева құрамында лактоза бар. Лактаза тапшылығы, галактоза жақпаушылығы немесе глюкоза-галактоза сіңуінің бұзылуы синдромы бар пациенттер осы препаратты қабылдамауы тиіс. Бұл дәрілік препараттың құрамында бір таблеткаға шаққанда 1 ммоль аз натрий (23 мг) бар, сондықтан ол іс жүзінде «натрийсіз» болып табылады. Лецитин Арахис немесе сояға аса жоғары сезімталдық болған кезде, осы препаратпен емдеуге болмайды. Үлбірлі қабықшадағы Валсартан/Гидрохлоротиазид - Тева 160 мг / 12,5 мг таблеткалар құрамында аса жоғары сезімталдық реакцияларын тудыруы мүмкін Sunset yellow (E110) тағамдық бояуы бар. Балаларда қолдану Қауіпсіздік пен тиімділік туралы деректердің болмауына байланысты 18 жасқа толмаған балаларға ұсынылмайды. Арнайы сақтандырулар Егде жастағы пациенттер Егде жастағы пациенттерде дозаны түзету қажет емес. Бауыр функциясының жеткіліксіздігі бар пациенттер Бауыр функциясының холестазсыз жеңіл және орташа дәрежедегі жеткіліксіздігі бар пациенттерде валсартанның дозасы 80 мг аспауы тиіс. Холестаздың ілеспе құбылыстарынсыз бауыр функциясының жеңіл және орташа жеткіліксіздігі бар пациенттерде гидрохлоротиазид дозасын түзету талап етілмейді. Құрамында валсартанның болуына байланысты Валсартан/Гидрохлоротиазид - Тева препаратын билиарлық цирроз және холестазы бар пациенттерге қолдануға болмайды. Бүйрек функциясының жеткіліксіздігі бар пациенттер Бүйрек функциясының әлсіз немесе орташа айқын бұзылулары бар науқастарға (креатинин клиренсі ≥ 30 мл/мин) препараттың дозасын өзгерту талап етілмейді. Құрамында гидрохлоротиазидтің болуына байланысты Валсартан/Гидрохлоротиазид - Тева препаратын ануриясы бар пациенттерге қолдануға болмайды және бүйрек функциясының ауыр жеткіліксіздігі бар (ШСЖ <30 мл/мин) пациенттерге ерекше сақтықпен қолданылуы тиіс. Педиатрияда қолдану Балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерді емдеу кезінде Валсартан/Гидрохлоротиазид - Тева препаратының тиімділігі мен қауіпсіздігі бойынша зерттеулер жүргізілген жоқ. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Валсартан/Гидрохлоротиазид - Тева препаратының автокөлікті басқару және механизмдермен жұмыс істеу қабілетіне әсерін бағалау бойынша зерттеулер жүргізілген жоқ. Көлік құралдарын басқару немесе механизмдермен жұмыс істеу кезінде бас айналу немесе әлсіздік туындауы мүмкін екендігін ескеру қажет. Гипертензияға қарсы басқа дәрілерді тағайындаған кездегі сияқты, автокөлікті басқару және қозғалмалы механизмдермен жұмыс істеу кезінде сақ болу керек.

Валсартан Жүктіліктің бірінші триместрінде ангиотензин рецепторларының блокаторларын (АРБ) қолдану ұсынылмайды. Жүктіліктің екінші және үшінші триместрінде АРБ қолдануға болмайды. Ангиотензин рецепторлары блокаторларының тікелей РААЖ-ға әсер ету механизміне байланысты осы препараттарды қолдану кезінде эмбрион мен шарана үшін қауіпті жоққа шығаруға болмайды. АРБ-да тератогенділік қаупі бойынша бақыланатын эпидемиологиялық зерттеулер деректерінің болмауына қарамастан, осы кластағы препараттар туа біткен даму ақаулары қаупінің болуы мүмкін. Егер АРБ препараттарымен емді жалғастыру өмірлік маңызды болып табылмаса, жүктілікті жоспарлаған пациенттерге жүктілік кезінде пайдалану үшін белгіленген қауіпсіздік бейіні бар баламалы гипотензивті препараттарға ауысу ұсынылады. Жүктілік анықталған кезде АРБ емдеуді дереу тоқтатып, қажет болған жағдайда баламалы емдеу режіміне көшу керек. Жүктіліктің екінші және үшінші триместріндегі АРБ препараттарымен ем фетоуыттылықпен (бүйрек функциясының төмендеуі, олигогидрамнион, бассүйек сүйектерінің сүйектенуінің баяулауы) және жаңа туған нәрестелерге уытты әсермен (бүйрек функциясының жеткіліксіздігі, гипотензия, гиперкалиемия) байланысты екені белгілі. Препараттың құрсақішілік әсеріне ұшыраған барлық жаңа туған нәрестелерде диурездің жеткіліктілігін, гиперкалиемияның болуын және артериялық қысымды мұқият тексеру қажет. Қажет болған жағдайда дәрілік препаратты тамыр арнасынан шығару үшін медициналық шаралар (регидратация сияқты) қабылдануы тиіс. Гидрохлоротиазид Гидрохлоротиазидтерді жүктілік кезінде, әсіресе жүктіліктің бірінші триместрінде қолдану тәжірибесі шектеулі, осыған байланысты препаратты тағайындау ұсынылмайды. Гидрохлоротиазид плаценталық тосқауыл арқылы өтеді. Жүктіліктің екінші және үшінші триместрінде қолданған кезде гидрохлоротиазид фармакологиялық әсеріне байланысты фетоплаценталық қанағымды бұзып, эмбриональдық немесе неонатальдық сарғаюды, электролиттердің теңгерімсіздігін және тромбоцитопенияны тудыруы мүмкін. Бала емізу Бала емізетін әйелдердің қатысуымен зерттеулер жүргізілген жоқ, сондықтан Валсартан/Гидрохлоротиазид - Тева препараты бала емізетін әйелдерге қолданылмауы тиіс.

Валсартан/Гидрохлоротиазид - Тева (валсартан және (немесе) гидрохлоротиазид) препаратының екі компонентін қолданғанда келесі өзара әрекеттесу орын алуы мүмкін. Пайдалану ұсынылмайды Литий Литий Қан сарысуындағы литий концентрациясының қайтымды жоғарылауы және уыттылығы литийді АӨФ тежегіштерімен, ангионтензин (валсартан) рецепторларының блокаторларымен немесе гидрохлоротиазидті қоса алғанда, тиазидтермен бір мезгілде қабылдағанда туындады. Тиазидтер литийдің бүйрек клиренсін төмендететіндіктен, Валсартан/Гидрохлоротиазид - Тева препаратын қабылдаған кезде литийдің уыттылық қаупі қосымша артуы мүмкін. Егер біріктірілім қажет болса, сарысудағы литий деңгейін мұқият бақылау ұсынылады. Сақтықты қажет ететін препаратты қолдану Басқа гипотензивті препараттар Валсартан/Гидрохлоротиазид - Тева препараты басқа гипотензивті дәрілік препараттардың (мысалы, бета-блокаторлар, вазодилататорлар, кальций өзекшелерінің блокаторлары, АӨФ тежегіштері, ангиотензин рецепторларының блокаторлары (АРБ) және рениннің тікелей тежегіштері (РТТ)) гипотензивті әсерін күшейтеді. Прессорлық аминдер (мысалы, норадреналин, адреналин) Гидрохлоротиазид норадреналин сияқты прессорлық аминдерге жауапты төмендетуі мүмкін. ЦОГ-2 селективті тежегіштерін, ацетилсалицил қышқылын (>3 г / күн) және селективті емес ҚҚСП қоса алғанда, стероидты емес қабынуға қарсы препараттар (ҚҚСП). ҚҚСП немесе ЦОГ-2 тежегіштерін енгізу ангиотензин рецепторлары блокаторларының (АРБ) гипотензивті әсерін төмендетуі мүмкін. Егде жастағы пациенттерде, бүйрек функциясының жеткіліксіздігі бар пациенттерде және гиповолемиясы бар пациенттерде (диуретикалық ем алатындарды қоса алғанда) ҚҚСД (немесе ЦОГ-2 тежегіштерін) АРБ-мен бірге енгізу бүйрек функциясының нашарлау қаупін, оның ішінде бүйрек функциясының жедел жеткіліксіздігін арттыруы мүмкін. Сондықтан бұл препараттар осындай пациенттерге біріктірілімде тек сақтықпен және бүйрек функциясын бақылаумен қолданылуы тиіс. Валсартан Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) АРБ және АӨФТ топтарының дәрілік препараттарымен немесе алискиренмен қосарлы блокадасы. Валсартан/Гидрохлоротиазид - Тева препаратын қоса алғанда, АРБ-ны РААЖ-ға әсер ететін басқа дәрілік препараттармен бірге енгізу монотерапиямен салыстырғанда гипотензия, естен тану, гиперкалиемия және бүйрек функциясы жеткіліксіздігінің (бүйрек функциясының жедел жеткіліксіздігін қоса) жоғары жиілігімен байланысты. Сондықтан АӨФ, АРБ немесе алискирен тежегіштерін бірге қолдану арқылы РААЖ қосарлы блокадасы ұсынылмайды. Егер қосарлы блокада өте қажет деп саналса, оны тек дәрігердің бақылауымен және бүйрек функциясын, электролиттерді және артериялық қысымды мұқият бақылау керек Пайдалану ұсынылмайды Калий жинақтаушы диуретиктер, калий қоспалары, құрамында калий бар тұз алмастырғыштар және калий деңгейін жоғарылататын басқа заттар. Егер калий деңгейіне әсер ететін дәрілік зат валсартанмен біріктірілімде қажет деп есептелсе, плазмадағы калий деңгейіне мониторинг жүргізу ұсынылады. Транспортерлер In vitro деректері валсартанның OATP1B1 / OATP1B3 бауырда сіңірілетін транспортерінің және MRP2 бауырдан шығатын транспортердің субстраты болып табылатынын көрсетеді. Жұтылу тасымалдаушысының тежегіштерін (мысалы, рифампин, циклоспорин) немесе ағым тасымалдаушысын (мысалы, ритонавира) бірге енгізу валсартанның жүйелі әсерін арттыруы мүмкін. Осындай препараттармен қатар емдеуді бастау немесе тоқтату кезінде абай болыңыз. Өзара әрекеттесу жоқ Дәрілердің валсартанмен өзара әрекеттесуін зерттеуде валсартанмен немесе келесі заттардың кез келгенімен клиникалық маңызды өзара әрекеттесулер анықталған жоқ: циметидин, варфарин, фуросемид, дигоксин, атенолол, индометацин, гидрохлоротиазид, амлодипин, глибенкламид. Дигоксин мен индометацин Валсартан/Гидрохлоротиазид - Тева препаратының гидрохлоротиазидті компонентімен өзара әрекеттесуі мүмкін (қараңыз. Гидрохлоротиазидпен байланысты өзара әрекеттесу). Гидрохлоротиазид Сақтықты қажет ететін препаратты қолдану Сарысудағы калий мен магний деңгейіне әсер ететін дәрілік препараттар Калий және (немесе) магнийдің жоғалуы калийуретикалық диуретиктермен (мысалы, фуросемидпен), глюкокортикоидтармен, АКТГ, амфотерицин В, карбеноксолонмен, пенициллин G, салицилаттармен және аритмияға қарсы препараттармен бірге енгізгенде күшеюі мүмкін. Егер осы дәрілік препараттарды гидрохлоротиазид-валсартан біріктірілімімен тағайындау қажет болса, плазмадағы калий деңгейіне мониторинг жүргізу ұсынылады. Пируэтті қарыншалық тахикардияның дамуын тудыруы мүмкін дәрілік заттар Гипокалиемия қаупіне байланысты гидрохлоротиазидті пируэтті қарыншалық тахикардияның дамуын туындататын дәрілік заттармен, атап айтқанда Ia калссты және III классты аритмияға қарсы препараттармен және кейбір психозға қарсы дәрілермен бір мезгілде тағайындағанда сақтықпен тағайындау керек. Сарысудағы натрий деңгейіне әсер ететін дәрілік препараттар Диуретиктердің гипонатриемиялық әсері антидепрессанттар, нейролептиктер немесе эпилепсияға қарсы препараттар сияқты дәрілік препараттармен бірге енгізген кезде күшеюі мүмкін. Осы дәрілік препараттарды ұзақ уақыт қолданғанда сақ болу ұсынылады. Жүрек гликозидтері (оймақгүл препараттары) Тиазид-индукцияланған гипокалиемия немесе гипомагниемия дигиталис-индукцияланған жүрек аритмиясының пайда болуына ықпал етуі мүмкін. Кальций тұздары және D дәрумені Гидрохлоротиазидті қоса алғанда, тиазидті диуретиктерді D дәруменімен немесе кальций тұздарымен бірге енгізу сарысудағы кальций деңгейінің көтерілуін күшейтуі мүмкін. Диабетке қарсы препараттар Тиазидті диуретиктер глюкозаға төзімділікке әсер етуі мүмкін. Мұндай жағдайларда инсулиннің немесе пероральді қабылданатын қанттың дозасын төмендететін препаратты түзету қажет болуы мүмкін. Аллопуринол Гидрохлоротиазидті қоса, тиазидті диуретиктерді бірге қолдану, аллопуринолға аса жоғары сезімталдық реакцияларының жиілігін арттыруы мүмкін. Антихолинергиялық препараттар Тиазидті диуретиктердің биожетімділігі антихолинергиялық препараттармен (мысалы, атропин, бипериден) бірге енгізген кезде, мүмкін, асқазан-ішек жолы моторикасының төмендеуі және асқазанның босауының баяулауы салдарынан артуы мүмкін. Прокинетиктер (мысалы, цисаприд), керісінше, тиазидті диуретиктердің биожетімділігін төмендетуі мүмкін. Амантадин Гидрохлоротиазидті қоса алғанда, тиазидті диуретиктерді бірге қолдану амантадин туғызған жағымсыз реакциялардың даму қаупін арттыруы мүмкін. Ион алмастырғыш шайырлар Гидрохлоротиазидті қоса алғанда, тиазидті диуретиктердің сіңірілуі холестираминнің немесе колестиполдың әсерінен төмендейді. Сондықтан гидрохлоротиазид пен ион алмастырғыш шайырды енгізу өзара әрекеттесуді барынша азайту үшін енгізулер арасында барынша мүмкін болатын уақыт аралығын қалдырып, кезек-кезек жүргізілуі тиіс. Ісікке қарсы препараттар (мысалы, циклофосфамид, метотрексат) Тиазидті диуретиктерді бірге енгізу цитоуытты препараттардың бүйрек арқылы шығарылуын төмендетуі және олардың миелосупрессивті әсерлерін күшейтуі мүмкін. Деполяризацияланбайтын миорелаксанттар (мысалы, тубокурарин) миорелаксанттық әсері артуы мүмкін. Циклоспорин Циклоспоринді бірге қолдану гиперурикемия қаупін арттыруы және подагра симптомдарының күшеюіне әкелуі мүмкін. Алкоголь, барбитураттар, есірткі Тиазидті диуретиктерді алкогольмен, барбитураттармен немесе есірткілермен бірге енгізу ортостаздық гипотензияны күшейтуі мүмкін. Йодты контрастты зат Диуретик дәріден сусыздану туындаған жағдайда, әсіресе йод өнімінің жоғары дозаларында бүйрек функциясының жедел жеткіліксіздігінің жоғары қаупі бар. Препаратты қабылдағанға дейін пациент жоғалған сұйықтықтың орнын толтыруы керек.

Сақтау мерзімі 3 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары 25 ºС-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!