Вальсакор® Н таблетки 80 мг/12.5 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді заттар: — валсартан 80 мг, гидрохлоротиазид 12,5 мг (80 мг/12,5 мг) валсартан 160 мг, гидрохлоротиазид 12,5 мг (160 мг/12,5 мг) валсартан 160 мг, гидрохлоротиазид 25 мг (160 мг/25 мг) қосымша заттар: микрокристалды целлюлоза, лактоза моногидраты, магний стеараты, натрий кроскармеллозасы, повидон К25, сусыз коллоидты кремнийдің қостотығы үлбірлі қабық: гипромеллоза 2910, титанның қостотығы (Е171), макрогол 4000, темірдің қызыл тотығы (Е172), темірдің сары тотығы (Е172) (80 мг/12,5 мг және 160 мг/25 мг доза үшін) Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Сопақша пішінді, екі беті дөңес, қызғылт түсті үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалар (80 мг/12,5 мг доза үшін). Сопақша пішінді, екі беті дөңес, қызыл-қоңыр түсті үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалар (160 мг/12,5 мг доза үшін). Сопақша пішінді, екі беті дөңес, ашық-қоңыр түсті үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалар (160 мг/25 мг доза үшін).

- артериялық гипертензия - Вальсакор® препаратымен монотерапия кезінде артериялық қысымды жеткілікті бақылау мүмкін емес артериялық гипертензиясы бар пациенттерді емдеуде

ATХ коды C09DA03 Әрекет ету механизмі Валсартан Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) белсенді гормоны ангиотензин II болып табылады, ол I ангиотензиннен ангиотензин-өткізу ферменттің (АӨФ) қатысуымен түзіледі. Ангиотензин II әртүрлі тіндердегі жасушалық мембраналарда орналасқан ерекше рецепторлармен байланысады. Оның физиологиялық әсерлерінің кең ауқымы бар, бірінші кезекте артериялық қысымды реттеуге тікелей де, жанама да қатысу. Ангиотензин II күшті тамыр тартқыш зат болып табылады және тікелей сығымдағыш әсерге ие. Бұдан басқа, ол альдостеронның секрециясын ынталандырады және натрийдің кідіруіне ықпал етеді. Валсартан белсенді және спецификалық ангиотензин ІІ рецепторларының антагонисті болып табылады. Валсартан белгілі ангиотензин ІІ әсеріне жауапты AT1 кіші типінің рецепторларына таңдамалы түрде әсер етеді. Сарысудағы II ангиотензиннің ұлғайған деңгейі AT1-рецепторларды валсартанмен бұғаттау салдарынан бос АТ2-рецепторларды ынталандыруы мүмкін. Бұл AT1 рецепторларының блокадасына байланысты әсерлерді теңестіреді. Валсартан AT1 кіші типті рецепторларға қатысты қандай да бір айқын агонистикалық белсенділік көрсетпейді. Валсартанның АТ1 кіші түріндегі рецепторларға ұқсастығы AT2 кіші түрдегі рецепторларға қарағанда шамамен 20 000 есе жоғары. Валсартан АКФ (= кининаза II) - I ангиотензинді II ангиотензинге айналдыратын және брадикининді бұзатын ферментті тежемейді. II ангиотензин антагонистері жөтел тудырмайды, өйткені олар АӨФ әсер етпейді және брадикинин немесе Р затын күшейтпейді. Валсартанды АӨФ ингибиторымен салыстыру кезінде клиникалық зерттеулерде құрғақ жөтелдің даму жиілігі АӨКФ ингибиторын алған пациенттерге қарағанда (7.9% қарағанда 2.6%) валсартан алған пациенттерде едәуір төмен болды (р <0.05). Бұрын АӨФ ингибиторымен емдеу кезінде құрғақ жөтел дамыған пациенттерді қамтитын клиникалық зерттеуде бұл асқыну пациенттердің 19.5%, ал тиазидті диуретикпен емдеу кезінде - пациенттердің 19.0% байқалған, ал АӨФ тежегішімен емдеу алған пациенттер тобында жөтел байқалған жағдайлардың 68.5% (р <0,05). Бақыланатын клиникалық зерттеулерде валсартан мен гидрохлорoтиазид комбинациясымен ем алған пациенттерде жөтел жиілігі 2.9% құрады. Валсартан жүрек-қан тамыры жүйесінің функцияларын реттеу үшін маңызды басқа гормондардың рецепторларына немесе иондық каналдарға әсер етпейді. Валсартан тамыр соғуының жиілігіне әсер етпей гипертензиясы бар пациенттердің қан қысымын төмендетеді. Көптеген пациенттерде препараттың бір реттік дозасын ішке қабылдағаннан кейін антигипертензивтік әрекеттің басталуы 2 сағаттан кейін белгіленеді, ал артериялық қысымның барынша төмендеуіне 4-6 сағаттан кейін қол жеткізіледі. Антигипертензивті әсер бір реттік дозаны қабылдағаннан кейін 24 сағаттан артық сақталады. Артериялық қысымды барынша төмендету әдетте терапия басталғаннан кейін 2-4 апта ішінде қол жеткізіледі және ұзақ терапия барысында ұсталады. Гидрохлорoтиазидпен үйлесу артериялық қысымның айтарлықтай қосымша төмендеуіне әкеледі. Валсартанды алып тастау артериялық қысымның тез көтерілуіне («рикошетті» гипертензия) немесе басқа жағымсыз реакциялардың пайда болуына әкелмейді. Валсартан гипертензиясы бар пациенттерде жалпы холестерин, триглециридтер, сарысудағы глюкоза немесе асқазандағы несеп қышқылының деңгейін өзгертпейді. Гидрохлорoтиазид Тиазидті диуретиктерді қолданудың басты нүктесі дистальды бүйрек арналарының қабық бөлімі болып табылады. Бүйректің қабық затындағы жоғары сезімтал рецептор байланыстырудың бастапқы орны және дистальды бүйрек арналарының қабық бөлімінде NaCl арнасын тежейтін тиазидті диуретиктердің қолданылу нүктесі ретінде көрінетіні көрсетілді. Тиазидтердің әрекет ету тетігі Na+Cl- сорғысын басумен байланысты, бұл Cl- арнасын байланыстыру орындары үшін бәсекелестік есебінен, осылайша электролиттерді реабсорбциялау тетігіне әсер етеді. Осының нәтижесінде натрий мен хлор иондарының экскрециясы шамамен бірдей дәрежеде ұлғаяды, ал жанама түрде плазма көлемінің азаюы байқалады, соның салдарынан рениннің белсенділігі, альдостеронның секрециясы, калий несеппен шығарылуы, сондай-ақ қан сарысуындағы калий концентрациясының төмендеуі артады. Ренин мен альдостерон арасындағы өзара байланыс ІІ ангиотензинмен байланысады, сондықтан ІІ ангиотензин рецепторларының антагонистін тағайындау тиазидтерді қолданумен байланысты калий шығынын азайтады. Меланомалы емес тері обыры Эпидемиологиялық зерттеулердің қолда бар деректері гидрохлорoтиазидтің әсері мен МЕТО дамуы арасындағы жинақталған тәуелділік байланысын көрсетті. Бір зерттеу базальды жасушалы карциноманың 71 553 жағдайынан және жалпақ жасушалы карциноманың 8 629 жағдайынан тұратын популяцияны қамтыды, 1 430 833 адам және бақылау топтарына172 462 адам арасында, тиісінше енгізілген. Гидрохлорoтиазидтің жоғары әсері (кумулятивтік доза ≥ 50 000 мг) базальды жасушалы карцинома үшін түзетілген МҚ (мүмкіндіктердің қатынасы) 1.29 (95% ДИ: 1.23-1.35) және жазық жасушалы карцинома үшін 3.98 (95% ДИ: 3.68-4.31) байланысты болды. Айқын кумулятивті дозаға тәуелді реакция базальды жасушалы карцинома үшін де, жазық жасушалы карцинома үшін де байқалды. Басқа зерттеу ерін обыры (жазық жасушалы обыр) мен гидрохлорoтиазид әсері арасындағы ықтимал байланысты көрсетті: 633 ерін обырының жағдайы кездейсоқ іріктемелі жиынтық стратегиясын пайдалана отырып, бақылау тобына енгізілген 63 067 жағдаймен салыстырылды. Түзетілген МҚ (мүмкіндіктердің қатынасы) нақты кумулятивтік тәуелділік көрсетілді, ол жоғары кумулятивтік дозада (≥25 000 мг) және ең жоғарысында 7.7-ге (5.7-10.5) дейін 2.1-ден (95% ДИ: 1.7-2.6) 3.9-ға (95% ДИ: 3.0-4.9) кумулятивтік доза (≥100 000 мг) дейін ұлғайды. Мысалы, 100 000 мг кумулятивтік доза 10 жылдан асатын кезең ішінде 25 мг белгіленген тәуліктік дозаны күнделікті қолдануға сәйкес келеді («Айрықша нұсқаулар және қолдану кезіндегі сақтық шаралары» және «Жағымсыз реакцияларды» қараңыз).

Дозалау режимі Вальсакор® Н препаратының ұсынылған тәуліктік дозасы - 80 мг/12,5 мг мөлшерінде үлбірлі қабықпен қапталған 1 таблетка болып табылады. Терапияның 3-4 аптасынан кейін артериялық қысымның жеткіліксіз төмендеуі кезінде Вальсакор® Н препаратымен 1 таблетка, 160 мг/12,5 мг тәуліктік дозада емдеуді жалғастыру талап етілуі мүмкін. Вальсакор® Н препаратын 160 мг/25 мг қабықпен қапталған 1 таблетканың тәуліктік мөлшерінде Вальсакор® Н 160 мг/12,5 мг препаратын қабылдау кезінде артериялық қысымның барабар төмендеуіне қол жеткізбеген пациенттерге ғана қолдану керек. Ең жоғары гипотензивті әсер терапияның 2-4 аптасынан кейін көрінеді. Пациенттердің ерекше топтары Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Бүйрек функциясы бұзылған пациенттерге дозаны азайту қажет болуы мүмкін. Гидрохлоротиазидтің болуына байланысты Вальсакор® Н бүйрек жеткіліксіздігі ауыр (СКФ <30 мл/мин) және ануриясы бар пациенттерге қолдануға болмайды. Бүйрек жеткіліксіздігінің соңғы сатысындағы пациенттерде (СКФ <10 мл/мин) немесе гемодиализдегі пациенттерде валсартанды қолдану тәжірибесі жоқ. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде дәрілік препараттың дозасын азайту талап етілуі мүмкін. Құрамында гидрохлоротиазидтің болуына байланысты Вальсакор® Н препараты бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде сақтықпен қолданылуы тиіс («Қолдану кезіндегі қажетті сақтық шаралары» бөлімін қараңыз). Валсартанның болуына байланысты Вальсакор® Н препараты бауыр функциясының ауыр бұзылуы бар немесе бауырдың билиарлық циррозы және холестазы бар пациенттерге қарсы көрсетілімді. Егде жастағы пациенттер Егде пациенттерде дозаны түзету талап етілмейді. Балалар Вальсакор® Н қауіпсіздігі мен тиімділігі бойынша деректердің болмауына байланысты 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдерде қолдануға ұсынылмайды. Енгізу әдісі және жолы Ішке қабылдауға арналған. Вальсакор® Н тамақтануға қарамастан қабылдауға болады. Таблеткаларды сұйықтықты іше отырып, жұту керек. Қабылдау уақытының көрсетілуімен қолдану жиілігі Тәулігіне бір рет 1 таблеткадан күн сайын. Емдеу ұзақтығы Гипертензияға қарсы әсер 2 апта ішінде айтарлықтай көрінеді. Пациенттердің көпшілігінде ең жоғары әсер 4 апта ішінде байқалады. Алайда, кейбір пациенттерге 4-8 апта бойы емдеуді қажет етуі мүмкін. Бұл дозаларды таңдау кезінде ескерілуі керек. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын өткізіп алу кезіндегі қажетті шаралар Дәрігерден кеңес алу ұсынылады. Өткізіп алған дозаны толтыру үшін қосарлы дозаны қабылдамаған жөн. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медициналық қызметкер кеңесіне жүгіну жөніндегі кеңестер Осы дәрілік препаратты қолдану бойынша қосымша сұрақтар пайда болған кезде, дәрігердің немесе фармацевттің кеңесіне жүгіну керек.

- белсенді заттарға, сульфонамидтер туындыларына немесе қосалқы заттардың кез келгеніне аса сезімталдық - туа біткен ангионевроздық ісінуі немесе алдыңғы АӨФ ингибиторымен немесе II ангиотензин рецепторларының антагонистімен емдеу кезінде ангионевроздық ісінуі дамыған пациенттерге - жүктілік және баланы емізу кезеңі - билиарлы цирроз немесе холестаз - анурия - Вальсакор® Н препаратын қоса алғанда, ангиотензин рецепторларының блокаторларын (АРБ) немесе ангиотензин-алискирен ферменттің тежегіштерін (ААФи) және қант диабеті бар пациенттерде (1-ші және 2-ші типті) және бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде ілеспе қолдану (СКФ <60 мл/мин) ("Басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесу" бөлімінің «Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) қосарлы блокадасы» ішкі бөлімін қараңыз).

Қауіпсіздік профилінің қысқаша сипаттамасы Келесі жанама әсерлер 7616 пациенттің қатысуымен 5 бақыланатын клиникалық зерттеулерде байқалды, олардың 4372 пациенттері гидрохлоротиазидпен үйлесімде валсартан алды. Жағымсыз реакциялар жиілігінің сандық критерийлері және жағымсыз реакцияларды жүйелік-органикалық жіктемеге сәйкес және олардың пайда болу жиілігімен келесі ережелерге сәйкес MedDRA бойынша жіктеу: өте жиі (≥ 1/10), жиі (≥ 1/100-ден <1/10-ға дейін), жиі емес (≥ 1/1000-ден <1/100-ге дейін), сирек (≥ 1/10000-ден <1/1000-ге дейін), өте сирек (<1/10000), белгісіз (қолда бар деректер негізінде бағалау мүмкін емес). Жиіліктің әрбір санатының ішінде жағымсыз реакциялар күрделіліктің кему тәртібімен келтірілген. Валсартанның / гидрохлоротиазидтің бекітілген дозаларының біріктірілімін қолдану кезіндегі жағымсыз әсерлердің жиілігі: Инфекциялар және инвазиялар Жиі емес - вирустық инфекциялар, қызба Метаболизм мен тамақтанудың бұзылуы Жиі емес - дегидратация Белгісіз Гипокалиемия, гипонатриемия Жүйке жүйесі тарапынан бұзылулар Өте жиі - бас ауруы, шаршау, ұйқышылдық Жиі емес - астения, бас айналу, ұйқысыздық, мазасыздық, парестезиялар Сирек - депрессия Белгісіз - естен тану Көру мүшелері тарапынан бұзылулар Жиі емес - көру қабілетінің бұзылуы Сирек - конъюнктивит Есту мүшелері және лабиринт тарапынан бұзылулар Жиі емес - орта құлақ инфекциясы, құлақтағы шуыл Жүрек тарапынан бұзылулар Жиі емес - жүректің жиі соғуы, тахикардия Қантамырлар тарапынан бұзылулар Жиі емес - гипотензия, ісік, гипергидроз Тыныс алу жүйесі, кеуде қаңқасы және көкірек органдар тарапынан бұзылулар Жиі: жөтел, ринит, фарингит, жоғары тыныс алу жолдарының инфекциялары Жиі емес - бронхит, диспноэ, синусит, жұтқыншақтағы және көмейдегі ауырсыну, ауыздың құрғауы Өте сирек - мұрыннан қан кету, жіті респираторлық дистресс-синдром (ЖРДС) («Қолдану кезіндегі қажетті сақтық шаралары» қараңыз) Белгісіз - өкпенің кардиогенді емес ісінуі Асқазан-ішек бұзылулары Жиі - диарея Жиі емес - іш ауруы, асқазанның бұзылуы, жүрек айну, гастроэнтерит Өте сирек - ішектің ангионевроздық ісінуі Бұлшықет, сүйек және дәнекер тіндер тарапынан бұзылулар Жиі - арқаның ауырсынуы, буындардың ауырсынуы Жиі емес - қол немесе аяқтың ауыруы, кеуденің ауыруы, мойынның ауыруы, артрит, созылулар мен шығарып алу, бұлшық еттердің тырысуы, миалгия Бүйрек және несеп шығару жолдары тарапынан бұзылулар Белгісіз - жиі несеп шығару, несеп шығару жолдарының инфекциялары Өте сирек - бүйрек функциясының бұзылуы Жыныс мүшелері мен сүт безінің аурулары Жиі - эректильді дисфункция Жалпы бұзылулар және енгізген жердегі реакциялар Жиі емес - қажу Зертханалық және аспаптық деректер Белгісіз - нейтропения Сарысуда калий деңгейінің 20% астам төмендеуі валсартан/гидрохлоротиазид алған пациенттердің 3,7% және плацебо алған пациенттердің 3,1% байқалды. Креатинин мен қанның несепнәр азотының (ҚНА) деңгейінің артуы валсартан/гидрохлоротиазид алған пациенттердің тиісінше 1,9% және 14,7% және бақыланатын клиникалық зерттеулерде плацебо алған пациенттердің тиісінше 0,4% және 6,3% байқалды. Гипертониясы бар пациенттерде зерттелетін препаратпен себеп-салдарлық байланысына қарамастан клиникалық сынауларда мынадай құбылыстар байқалды: гипестезия, тұмау, ұйқысыздық, байламдардың шығуы, бұлшық еттердің созылуы, мұрынның бітелуі, назофарингит, мойынның ауыруы, шеткі ісіктер, қуыстардың бітелуі. Валсартанның монотерапиясына байланысты мынадай нәтижелер алынды, бірақ валсартан/гидрохлоротиазид қолдану кезінде байқалмады. Сирек жағдайларда валсартанмен емдеу гемоглобин мен гематокрит деңгейінің төмендеуімен қатар жүруі мүмкін. Бақыланатын клиникалық зерттеулерде пациенттердің 0,8% гематокриттің, ал пациенттердің 0,4% гемоглобиннің едәуір төмендеуі (20% астам) байқалды. Керісінше, гематокрит немесе гемоглобин деңгейінің төмендеуі плацебо алған пациенттердің 0,1% байқалды. Нейтропения валсартанмен емделетін пациенттердің 1,9% және АӨҚ ингибиторларымен емделетін пациенттердің 1,6% байқалған. Бақыланатын клиникалық зерттеулерде креатинин, калий және қандағы жалпы билирубин концентрациясының едәуір артуы тиісінше валсартанмен емделетін пациенттердің 0,8%, 4,4% және 6% және тиісінше АӨҚ ингибиторымен емделетін пациенттердің 1,6%, 6,4% және 12,9% байқалды. Кейбiр жағдайларда валсартанды қолдану кезiнде бауыр функциясы көрсеткiштерiнiң жоғарылауы байқалды. Эссенциалдық гипертензия кезінде валсартанмен емдеу кезінде зертханалық көрсеткіштерді арнайы бақылау талап етілмейді. Препарат нарыққа шыққан сәттен бастап талмалар, сирек кездесетін ангионевроздық ісінуі, бөртпе, қышырау және сарысу ауруы және васкулит сияқты басқа да гиперсезімталдық реакциялар туралы хабарланды. Сондай-ақ бүйрек функциясының бұзылуы өте сирек кездеседі. Буллезді дерматит жағдайлары жиілігі белгісіз тіркеледі. Препараттың жекелеген компоненттері бойынша қосымша ақпарат Жеке компоненттердің бірін қолдану кезінде бұрын хабарланған жағымсыз реакциялар, егер олар клиникалық зерттеулерде немесе маркетингтен кейінгі кезеңде байқалмаса да, Вальсакор® Н препаратын қолдану кезінде потенциалды жағымсыз әсерлер болуы мүмкін. Валсартанды қолданғанда жағымсыз әсерлердің жиілігі Валсартанның клиникалық сынақтарында тіркелген басқа да жанама әсерлер себеп-салдарлық байланысқа қарамастан мыналарды қамтиды: Жиі: Буындардың ауыруы Жиі емес: ісіну, астения, ұйқысыздық, бөртпе, либидоның төмендеуі, бас айналу Сирек: гастроэнтерит, невралгия Өте сирек: тромбоцитопения, жүрек аритмиясы, жіті бүйрек жеткіліксіздігі Ангионевроздық ісінудің жалғыз жағдайы сипатталды. Гидрохлоротиазидті қолданғанда жағымсыз әсерлердің жиілігі Гидрохлоротиазид Вальсакор Н дозаларына қарағанда жиі едәуір жоғары дозада көптеген жылдар бойы кеңінен тағайындалды. Гидрохлоротиазидті қоса, тиазидті диуретиктермен монотерапия алған пациенттерде келесі жағымсыз реакциялар туралы хабарланды: Қатерсіз, қатерлі және нақтыланбаған жаңа түзілімдер (кисталар мен полиптерді қоса) Белгісіз: терінің меланомалық емес обыры (базальды жасушалы карцинома және жалпақ жасушалы карцинома) Қан мен лимфа жүйесі тарапынан бұзылулар Сирек: тромбоцитопения, кейде пурпурамен Өте сирек: агранулоцитоз, лейкопения, гемолиздік анемия, сүйек кемігі функциясының бәсеңдеуі Иммундық жүйе тарапынан бұзылулар Өте сирек: некротизациялайтын васкулит, аса жоғары сезімталдық реакциялары Метаболизм мен тамақтанудың бұзылуы Өте жиі: гипокалиемия, қандағы липидтер деңгейінің жоғарылауы (негізінен жоғары дозаларды қабылдағанда) Жиі: гипонатриемия, гипомагниемия, гиперурикемия, тәбетті жоғалту Сирек: гиперкальциемия, гипергликемия, глюкозурия және диабеттік метаболизмдік статустың нашарлауы Өте сирек: гипохлоремиялық алкалоз Психикалық бұзылулар Сирек: ұйқының бұзылуы Жүйке жүйесі тарапынан бұзылулар Сирек: бас ауруы, бас айналу, немесе есеңгіреу алдындағы жай-күй, депрессия және парестезия Көру мүшелері тарапынан бұзылулар Сирек: көру қабілетінің бұзылуы, әсіресе емдеудің алғашқы апталарында Белгісіз: хориоидальды жалқық Жүрек тарапынан бұзылулар Сирек: жүрек аритмиясы Қантамырлар тарапынан бұзылулар Жиі: ортостаздық гипотензия, алкогольмен, анестетиктермен немесе седативтік заттармен асқынуы мүмкін Тыныс алу жүйесі, кеуде қаңқасы және көкірек органдар тарапынан бұзылулар Өте сирек: жедел респираторлық дистресс-синдром (ЖРДС), пневмонит және өкпе ісінуін қоса, респираторлық дистресс синдром Асқазан-ішек бұзылулары Жиі: орташа жүрек айнуы және құсу Сирек: іш қату, іш аймағындағы жайсыздық, диарея Өте сирек: панкреатит Бауыр мен өт шығару жолдары тарапынан бұзылулар Сирек: бауырішілік холестаз немесе сарғаю Тері мен тері асты тіндері тарапынан бұзылулар Жиі: есекжем және бөртпенің басқа түрлері Сирек: фотосезімталдық реакциялары Өте сирек: уытты эпидермалық некролиз, жүйелі қызыл жегіге ұқсайтын тері реакциялары, жүйелі қызыл жегінің тері көріністерінің өршуі Репродукциялық жүйесі және сүт бездері тарапынан бұзылулар Жиі: импотенция Жекелеген жағымсыз реакциялардың сипаттамасы Меланомалы емес тері обыры (МЕТО) (базальды жасушалы карцинома және жазық жасушалы обыр): гидрохлоротиазид пен МЕТО арасындағы қолда бар эпидемиологиялық зерттеулер деректерінің негізінде кумулятивтік дозаға тәуелді өзара байланыс анықталды. Тіркеуден кейінгі кезеңнің жағымсыз әсерлері Тіркеуден кейінгі бақылау барысында келесі жанама әсерлер анықталды. Бұл әсерлер ерікті түрде хабарланатындықтан, таралым саны белгісіз, олардың жиілігін дұрыс бағалау әрдайым мүмкін емес. Жиілігі белгісіз: жіті бүйрек функциясының жеткіліксіздігі, бүйрек функциясының бұзылуы, апластикалық анемия, мультиформалық эритема, қызба, бұлшық ет спазмалары, әлсіздік, жіті миопия және жіті жабық бұрышты глаукома. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаса медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласыңыз Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары: валсартанның артық дозалануы айқын гипотензиямен көрінуі мүмкін, бұл өз кезегінде сананың бәсеңдеуіне, жүрек жеткіліксіздігінің дамуына және / немесе гиповолемиялық шокқа әкелуі мүмкін. Гидрохлоротиазидтің артық дозалануы кезінде келесі белгілер мен симптомдар пайда болуы мүмкін: жүрек айну, ұйқышылдық, гиповолемия, электролит теңгерімінің бұзылуы, және нәтижесінде аритмия және бұлшықет түйілуі. Емі: емдік шаралар жоғары дозаны қабылдау уақытына, сондай-ақ симптомдардың түрі мен ауырлығына байланысты, бұл ретте бірікші кезектегі шара гемодинамиканы қалпына келтіру болып табылады. Гипотензия кезінде пациентті көлденең жатқызу керек және изотоникалық тұз ерітіндісін енгізу арқылы су-тұз теңгерімінің қалпына келуін дереу қамтамасыз ету керек. Валсартан плазма ақуыздарымен байланысуы салдарынан гемодиализ көмегімен организмнен шығарылмайды, бірақ гидрохлоротиазидті организмнен шығару үшін гемодиализ тиімді.

Электролиттер Калий Тиазидті диуретиктер гипокалиемияны тудыруы немесе бұрын болған гипокалиемияны күшейтуі мүмкін. Тиазидтерді калийдің күшейтілген жоғалуы қоса болатын аурулармен ауыратын пациенттердің сарысуындағы калий деңгейіне тұрақты бақылау жүргізу кезінде абайлап тағайындаған жөн. Тиазидпен емдеу басталғанға дейін гипокалиемияны түзету ұсынылады. Қосалқы гипомагниемия гипокалиемияны түзетуді қиындатуы мүмкін. Препаратта ангиотензин ІІ рецепторларының блокаторы болғандықтан, Вальсакор® Н препаратымен емдеу кезінде калийдің кез келген қосылуын мұқият бағалаған және сақтықпен қолданған жөн. Калий мен магний концентрациясына тұрақты бақылау жүргізу керек. Тиазидті диуретиктер алатын барлық пациенттерде электролиттік теңгерімнің бұзылуына бақылау жүргізу қажет. Натрий Тиазидті диуретиктер гипонатриемияның пайда болуына ықпал етуі немесе бұрын болған гипонатриемияны күшейтуі мүмкін. Бұл неврологиялық симптомдармен (құсу, сананың шатасуы, апатия) байланысты болуы мүмкін. Тиазидті диуретиктерді бұрын болған кез келген гипонатриемияны түзетуден кейін ғана тағайындаған жөн. Сарысудағы натрий концентрациясына тұрақты бақылау жүргізу қажет. Кальций Тиазидті диуретиктер зәрмен кальций экскрециясын төмендетеді және сарысудағы кальций деңгейін арттыра алады. Тиазидті диуретиктермен емдеуді алдыңғы гиперкальциемияны түзетуден немесе оны туындатқан ауруды емдеуден кейін ғана бастау керек. Сарысуда кальций концентрациясын үнемі бақылау қажет. Гиповолемия Айқын гиповолемиясы бар пациенттерде Вальсакор® Н препаратымен терапия басталғаннан кейін симптоматикалық гипотензия дамиды. Қолданыстағы гиповолемия емдеу басталғанға дейін түзетілуі тиіс. Бүйрек артериясының стенозы Вальсакор® Н препаратын бүйрек артериясының бір жақты немесе екі жақты стенозы немесе жалғыз бүйрек артериясының стенозы бар пациенттерде ерекше сақтықпен пайдалану керек, өйткені мұндай пациенттерде қандағы несепнәр мен сарысудағы креатинин деңгейі ұлғаюы мүмкін. Бүйрек жеткіліксіздігі Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерді емдеу кезінде сақтық сақтау қажет. Тиазидті диуретиктер бүйрек функциясының ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде тиімсіз болуы мүмкін (СКФ <30 мл/мин). Осылайша, Вальсакор® Н препаратын мұндай пациенттерге клиникалық және зертханалық көрсеткіштерді бақылау аясында тәуекел мен күтілетін пайданың арақатынасын мұқият зерттегеннен кейін ғана тағайындаған жөн. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде (СКФ <60 мл/мин) Вальсакор® Н препаратын немесе АӨФи және алискиренді қоса алғанда, БРА бір мезгілде қабылдау қарсы көрсетілген («Басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесу» бөлімінің «Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) қосарлы блокадасы» ішкі бөлімін қараңыз). Бүйрек жеткіліксіздігінің соңғы сатысындағы пациенттерде (СКФ <10 мл/мин) немесе гемодиализдегі пациенттерде валсартанды қолдану тәжірибесі жоқ. Бауыр жеткіліксіздігі Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерді емдеу кезінде сақтық сақтау қажет. Тиазидтер осындай пациенттерде электролиттік бұзушылықтарды, бауыр энцефалопатиясын және гепаторенальды синдромды тудыруы мүмкін. Осылайша, Вальсакор® Н препаратын мұндай пациенттерге клиникалық және зертханалық көрсеткіштерді бақылау аясында тәуекел мен күтілетін пайданың арақатынасын мұқият зерттегеннен кейін ғана тағайындаған жөн. Препарат билиарлық циррозы немесе холестазы бар пациенттерге қолдануға болмайды. Ангионевроздық ісіну Вальсакорды қабылдайтын пациенттерде тыныс алу жолдарының және/немесе беттің, еріннің, жұтқыншақтың және/немесе тілдің ісінуіне әкелетін көмейдің және дауыс саңылауының ісінуін қамтитын ангионевроздық ісіну жағдайлары туралы хабарламалар бар. Осы пациенттердің кейбіреулерінде басқа препараттарды, оның ішінде АӨФ тежегіштерін қолдану аясында ангионевроздық ісінудің дамуына арналған анамнезде нұсқау бар. Ангионевроздық ісінуі пайда болған пациенттерге препаратты қабылдауды дереу тоқтату және оны қабылдауды қайта жалғастырмау қажет. Ішектің ангионевроздық ісінуі Вальсартанды қоса алғанда, II ангиотензин рецепторларының антагонистерін алған пациенттерде («ДП стандартты қолдану кезінде пайда болатын жағымсыз реакциялардың сипаттамасы және бұл жағдайда қолданылуы тиіс шаралар» бөлімін қараңыз) ішектің ангионевроздық ісінуі байқалды. Бұл пациенттерде іш ауруы, жүрек айну, құсу және диарея байқалды. Ангиотензин ІІ рецепторларының антагонисті жойылғаннан кейін симптомдар жойылды. Ангионевроздық ішек ісігін диагностикалау кезінде Вальсакор® H препаратын қабылдауды тоқтату және симптомдар толық жойылғанға дейін тиісті бақылауды бастау керек. Жүйелік қызыл жегі Гидрохлорoтиазидті қоса алғанда, тиазидті диуретиктер жүйелік қызыл жегінің дамуын немесе асқынуын тудыруы мүмкін. Метаболикалық әсерлер Вальсакор® Н препараты несеп қышқылының клиренсін төмендету нәтижесінде сарысудағы несеп қышқылының концентрациясын арттыра алады және гиперурикемияны тудырады немесе күшейтеді және оған бейім пациенттерде подаграның дамуына ықпал етеді. Осыған байланысты препаратты гиперурикемиясы және (немесе) подаграсы бар пациенттерде қолдануға болмайды. Гидрохлорoтиазидті қоса алғанда, тиазидті диуретиктер глюкозаға төзімділікке әсер етіп, қант диабетінің ағымын нашарлатуы мүмкін. Қан сарысуындағы холестерин мен триглицеридтердің деңгейі гидрохлорoтиазидті пайдалану кезінде жоғарылауы мүмкін. Басқа Аллергиясы және демікпесі бар пациенттерде гидрохлорoтиазидке аса сезімталдық реакциялары неғұрлым ықтимал. Хориоидальды шығару, жіті миопия және екінші рет жабық бұрышты глаукома Вальсакор® Н препаратының құрамына кіретін гидрохлорoтиазид, сульфонамид көру өрісінің кемістігі бар хориоидальды шығарудың дамуына, жіті өтпелі миопияға немесе жабық бұрышты глаукомаға әкелетін идиосинкразиялық реакцияларды тудыруы мүмкін. Бұл көру өткірлігінің жіті төмендеуі немесе емдеу басталғаннан кейін бірнеше сағат немесе апта ішінде пайда болатын көз ауруы түрінде көрінеді. Емделмеген жабық бұрышты глаукома тұрақты көру қабілетін жоғалтуға әкелуі мүмкін. Оны емдеудің бірінші шарасы препаратты қабылдауды мейлінше тез тоқтату болып табылады. Хирургиялық және медициналық рәсімдерді көздің ішкі қысымы басқа тәсілдермен бақыланбаған жағдайда қараған жөн. Сульфонамидке немесе пенициллинге алдыңғы аллергия гидрохлорoтиазидпен емдеу кезінде өткір бұрышты глаукоманың дамуы үшін қауіп факторы болуы мүмкін. Жүрек кемістігі бар және миокард инфарктімен ауырған пациенттер Бүйрек функциясы ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің белсенділігіне тәуелді пациенттерде (мысалы, жүрек жеткіліксіздігі ауыр пациенттер) АӨФ тежегіштерімен немесе II ангиотензин рецепторларының блокаторларымен емдеу олигуриямен және (немесе) үдемелі азотемиямен және сирек жағдайларда - жіті бүйрек жеткіліксіздігімен сүйемелденді және (немесе) өліммен аяқталған. Жүрек кемістігі бар пациенттердің немесе бұрын инфаркт болған пациенттердің жай-күйін бағалау әрқашан бүйрек функциясының жай-күйін бағалауды қамтуы тиіс. Репродукциялық функция Вальсакор® Н препаратының адамның репродукциялық функциясына әсері туралы ақпарат жоқ. Егеуқұйрықтардағы зерттеулерде Вальсакор® Н препаратының репродукциялық функциясына әсерінің қандай да бір әсері жоқ. Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) қосарлы блокадасы ("Қолдануға болмайтын жағдайлар" бөлімін және «Басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесу» бөліміндегі «Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) қосарлы блокадасы» ішкі бөлімін қараңыз). Меланомалы емес тері обыры (МЕТО) Онкологиялық пациенттердің даниялық ұлттық тізіліміне негізделген екі эпидемиологиялық зерттеудің авторлары гидрохлорoтиазидтің жинақтаушы әсерінің ұлғаюымен меланомалы емес тері обырының (МЕТО) (базальды жасушалы карцинома және жазық жасушалы обыр) дамуының жоғары тәуекелін байқады. МЕТО пайда болу тәуекелі ұзақ мерзімді қолдану кезінде жоғарылайды. Гидрохлорoтиазидтің фотосенсибилизациялаушы әсері МЕТО әлеуетті даму тетігіне қатыса алады. Гидрохлорoтиазид қабылдайтын пациенттерге МЕТО даму қаупі туралы хабарлануы және пайда болатын зақымдану мәніне тері жамылғысын тұрақты тексеруге қатысты нұсқау берілуі және тері жағынан кез келген күдікті өзгерістер туралы уақтылы хабарлауы тиіс. Пациенттерге күн сәулесін/ультракүлгін сәулені шектеу және тері обырының пайда болу қаупін азайту үшін күн сәулесінің әсері кезінде күннен тиісті қорғауды пайдалану сияқты алдын алу шараларын қабылдау ұсынылады. Терінің күдікті өзгерістері тез тексерілуге тиіс, мүмкін биопсия және оның гистологиялық зерттеуі. Бұдан басқа, анамнезде МЕТО бар пациенттерде гидрохлорoтиазидті қолдану емдеуді қайта қарауды талап етеді («ДП стандартты қолдану кезінде пайда болатын жағымсыз реакциялардың сипаттамасы және бұл жағдайда қолданылуы тиіс шаралар» бөлімін қараңыз). Гидрохлоротиазид Тыныс алу жолдарының жіті токсикологиялық зақымдануы Гидрохлоротиазидті қабылдағаннан кейін тыныс алу жолдарының, оның ішінде жіті респираторлық дистресс-синдромның (ЖРДС) қатты уытты зақымдануының өте сирек жағдайлары туралы хабарланды. Өкпенің ісінуі әдетте гидрохлоротиазидті қабылдағаннан кейін бірнеше минут және сағат ішінде дамиды. Басында симптомдарға ентігу, қызба, өкпе жай-күйінің нашарлауы және гипотензия жатады. Егер ЖРДС диагнозы күдікті болса, препаратты алып тастап, тиісті емді тағайындаған жөн. Гидрохлоротиазидті бұрын гидрохлоротиазидті қабылдағаннан кейін ЖРДС ауырған пациенттерге тағайындауға болмайды. Арнайы сақтандырулар Жүктілік Препарат тікелей РААЖ әсер етеді және сондықтан жүктілік кезінде немесе жүктілікті жоспарлаған әйелдерде қолданылмауы тиіс («Қолдануға болмайтын жағдайлар» бөлімін қараңыз). РААЖ әсер ететін қандай да бір препараттарды тағайындайтын дәрігерлер бала тууға қабілетті әйелдерге жүктілік кезінде осы препараттарды қолданудың ықтимал қаупі туралы хабарлауы тиіс. II ангиотензин рецепторларының антагонистерінің әрекет ету тетігіне байланысты осы препараттарды пайдалану кезінде эмбрион мен ұрық үшін тәуекелді жоққа шығаруға болмайды. Ретроспективті деректер негізінде жүктіліктің І триместрінде АӨФ ингибиторларын қолдану туа біткен даму кемістіктерінің ықтимал тәуекелімен байланысты болды. Бұдан басқа, ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесіне (РААЖ) тікелей әсер ететін дәрілік препараттарды ІІ және ІІІ триместрлерде қолдану кезінде ұрықтың зақымдануы және ұрықтың өлімі туралы хабарланды. Адамдарда РААЖ дамуына байланысты ұрықтың бүйрек перфузиясы II триместрде басталады. Сондықтан валсартанмен емдеу қаупі жүктіліктің ІІ және ІІІ триместрінде жоғары. Жүкті әйел кездейсоқ валсартан қабылдаған кезде жаңа туған нәрестенің өздігінен түсігі, сусыздығы және бүйрек жеткіліксіздігі туралы хабарламалар болды. Препараттың құрсаққа әсеріне ұшыраған барлық жаңа туған нәрестелерде диурездің жеткіліктілігін, гиперкалиемияның және артериялық қысымның болуын мұқият тексеру қажет. Қажет болған жағдайда дәрілік препаратты қан тамырлары арнасынан алып тастау үшін (регидратация сияқты) медициналық шаралар қабылдануы тиіс. Гидрохлорoтиазидті қоса алғанда, тиазидті диуретиктердің құрсаққа әсері ұрықтың немесе жаңа туған нәрестелердің сарғаюын немесе тромбоцитопенияны тудыруы мүмкін және ересектерде орын алған басқа да жағымсыз реакциялармен байланысты болуы мүмкін. Егер жүктілік емдеу кезінде анықталған болса, Вальсакор® Н препаратын қабылдауды тоқтату қажет. Баланы емгізу Клиникаға дейінгі зерттеулерде жануарлардың (егеуқұйрықтардың) сүтіне валсартанның бөлінуі байқалды. Гидрохлорoтиазид плаценталық тосқауыл арқылы кеуде сүтімен бөлінеді. Емізетін әйелдердің қатысуымен зерттеулер жүргізілмеген, сондықтан Вальсакор® Н препараты емізетін әйелдерде қолданылмауы тиіс. Қосалқы заттар бойынша арнайы ақпарат Вальсакор® Н құрамында лактоза бар. Галактозаны көтере алмаушылықтың сирек тұқым қуалайтын проблемалары, Lapp (ЛАПП) -лактаза ферменттерінің тапшылығы, глюкоза мен галактоза мальабсорбциясы бар пациенттер бұл препаратты қабылдамауы тиіс. Осы дәрілік препаратта бір таблеткаға 1 ммоль натрийден (23 мг) кем, яғни іс жүзінде натрийі жоқ. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Басқа гипотензивті препараттар сияқты, Вальсакор® Н препараты реакцияны, автомобильді басқару қабілетін және құралдар мен тетіктерді пайдалану қабілетін бұзуы мүмкін. Сақтық шараларын сақтау ұсынылады.

Нұсқаулықта көрсетілмеген.

Екі компонентке де әсер ететін өзара әрекеттер Литий Литий мен АӨФ тежегіштерін, II ангиотензин рецепторларының блокаторларын немесе тиазидтерді бірге енгізу кезінде литий концентрациясының сарысуда кері ұлғаюы және оның уыттылығы тіркелді. Тиазидтер бүйрек клиренсін төмендететіндіктен, препаратты қабылдағаннан кейін литийдің уыттылығы артуы мүмкін. Сондықтан бірге қолдану кезінде литийдің сарысудағы концентрациясын мұқият бақылау ұсынылады. Циклооксигеназа-2 (ЦОГ2) тежегіштерін қоса алғанда, стероидсыз қабынуға қарсы құралдар (СЕҚҚ) СЕҚҚ немесе ЦОГ-2 тежегіштерін енгізу II ангиотензин рецепторларының антагонистерінің (АРА II) гипотензивті әсерін төмендетуі мүмкін. Егде жастағы пациенттерде, бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде және гиповолемиясы бар пациенттерде (несеп айдау терапиясын алатындарды қоса алғанда) СЕҚҚ (немесе ЦОГ-2 тежегіштерін) АРА ІІ бірге енгізу, ықтимал жіті бүйрек жеткіліксіздігін қоса алғанда, бүйрек функциясының нашарлау қаупін арттыруы мүмкін. Сондықтан бұл препараттар мұндай пациенттерде тек қана абайлап және бүйрек функциясын бақылаумен комбинацияда қолданылуы тиіс. Басқа гипотензивті препараттар Вальсакор® Н препараты басқа гипотензивті дәрілік препараттардың (мысалы, бета-блокаторлардың, вазодилаторлардың, кальций арналары блокаторларының, АӨФ тежегіштерінің, ангиотензин рецепторлары блокаторларының (АРБ) және тікелей ренин тежегіштерінің (ТИТ)) гипотензивті әсерін тудырады. Валсартан Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) АРБ және АӨФ тобындағы дәрілік препараттармен немесе алискиренмен қосарлы блокадасы. Валсартанын қоса алғанда, РААЖ әсер ететін басқа дәрілік препараттармен бірге АРБ енгізу монотерапиямен салыстырғанда гипотензияның, талудың, гиперкалиемияның жоғары жиілігімен және бүйрек жеткіліксіздігімен (жіті бүйрек жеткіліксіздігін қоса алғанда) байланысты. Сондықтан РААЖ АӨФ, АРБ немесе алискирен тежегіштерін бірлесіп қолдану арқылы қосарлы блокада ұсынылмайды. Егер қосарлы блокада өте қажет деп есептелсе, оны тек дәрігердің бақылауымен және бүйректің, электролиттердің және артериялық қысымның функциясын мұқият бақылаумен жүргізу керек («Қолдану кезіндегі қажетті сақтық шаралары» бөлімін қараңыз). Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде (СКФ <60 мл/мин) Вальсакор® Н препаратын немесе АӨФи және алискиренді қоса алғанда, бір мезгілде АРБ қабылдау қарсы көрсетілген («Қолдану кезіндегі қажетті сақтық шаралары» және «Қолдануға болмайтын жағдайлар» бөлімдерін қараңыз). Вальсакор® Н препаратын немесе АӨФи және алискиренді қоса алғанда, АРБ бірлесіп қолдану 1 және 2 типті қант диабеті бар пациенттерге қарсы көрсетілген («Қолдануға болмайтын жағдайлар» бөлімін қараңыз). Вальсакор® Н препаратын қоса алғанда, АӨФ тежегіштері және ангиотензин рецепторының блокаторлары (АРБ) диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде бірге қолданылмауы тиіс. Калий Ангиотензин ІІ рецепторларының антагонистерін сарысудағы калий деңгейін арттыруға қабілетті басқа дәрілік препараттармен (мысалы, калий сақтайтын диуретиктермен, құрамында калий бар дәрілік препараттармен, гепаринмен) бірлесіп қолдану гиперкалиемия қаупін арттыруы мүмкін. Мұндай жағдайларда валсартан - препараттың әсер етуші заттарының бірі - сақтықпен және калий деңгейін бақылаумен қолданылуы тиіс. Тасымалдағыштар Адамның бауыр тініне in vitro зерттеулері валсартан бауыр ұстайтын OATP1B1 тасымалдағышының және MRP2 бауыр эффлюкс тасымалдағышының субстраты болып табылатынын көрсетті. OATP1B1 (рифампин, циклоспорин) немесе MRP2 (ритонавир) тасымалдағыштарының тежегіштерін бірлесіп енгізу осылайша валсартанның жүйелі әсерін ұлғайтуы мүмкін. Валсартанмен монотерапия кезінде мынадай дәрілік препараттармен: циметидинмен, варфаринмен, фуросемидпен, дигоксинмен, атенолмен, индометацинмен, гидрохлорoтиазидпен, амлодипинмен, глибенкламидпен клиникалық маңызды өзара әрекеттесу байқалмаған. Гидрохлорoтиазид Сарысудағы калий және магний деңгейіне әсер ететін дәрілік препараттар. Калийлі диуретиктермен (мысалы, фуросемидпен), глюкокортикоидтармен, АКТГ, В амфотерицинімен, карбеноксолонмен, G пенициллинімен, салицилаттармен және аритмияға қарсы препараттармен бірге енгізу кезінде калийдің және (немесе) магнийдің жоғалуы күшейтілуі мүмкін. Жүрек гликозидтері (дигиталис) Тиазид-индукцияланған гипокалиемия немесе гипомагниемия дигиталис-индукцияланған жүрек аритмияларының пайда болуына ықпал етуі мүмкін. Миорелаксанттар Гидрохлорoтиазидті қоса алғанда, тиазидті диуретиктер курар тәрізді миорелаксанттардың әсерін күшейтеді. Диабетке қарсы препараттар Тиазидті диуретиктер глюкозаға төзімділікке әсер етуі мүмкін. Мұндай жағдайларда инсулин дозасын немесе ауызша қантты азайтатын препаратты түзету талап етілуі мүмкін. Аллопуринол Гидрохлорoтиазидті қоса алғанда, тиазидті диуретиктерді бірлесіп қолдану аллопуринолға гипертензиялық реакциялардың жиілігін арттыруы мүмкін. Амантадин Гидрохлорoтиазидті қоса алғанда, тиазидті диуретиктерді бірлесіп қолдану амантадиннен туындаған жағымсыз реакциялардың даму қаупін арттыруы мүмкін. Диазоксид Тиазидті диуретиктер диазоксидтің гипергликемиялық әсерін күшейтуі мүмкін. Ісікке қарсы препараттар (мысалы, циклофосфамид, метотрексат) Тиазидті диуретиктерді бірлесіп енгізу бүйрек арқылы цитотоксикалық препараттардың экскрециясын төмендетуі және олардың миелосупрессивті әсерлерін күшейтуі мүмкін. Антихолинергиялық препараттар Тиазидті диуретиктердің биожетімділігі антихолинергиялық препараттармен (мысалы, атропин, бипериден) бірге енгізу кезінде асқазан-ішек жолдарының моторикасының төмендеуі және асқазанның босауының баяулауы салдарынан артуы мүмкін. Прокинетиктер (мысалы, цисаприд), керісінше, тиазидті диуретиктердің биожетімділігін төмендетуі мүмкін. Метилдопа Метилдопа мен гидрохлорoтиазидті бірге енгізу кезінде орын алған гемолитикалық анемия туралы жекелеген хабарламалар болды. Ион алмасу шайырлары Гидрохлорoтиазидті қоса алғанда, тиазидті диуретиктерді сіңіру холестираминнің немесе колестиполдың әсерінен төмендейді. Сондықтан гидрохлорoтиазид пен ион алмастырғыш шайырды енгізу өзара іс-қимылды барынша азайту үшін енгізу арасында барынша ықтимал уақыт аралығын қалдыра отырып, кезектесіп жүргізілуі тиіс. D дәрумені Гидрохлорoтиазидті қоса алғанда, D дәруменімен немесе кальций тұздарымен бірге тиазидті диуретиктерді енгізу сарысудағы кальций деңгейінің көтерілуіне әкелуі мүмкін. Циклоспорин Циклоспоринді бірлесіп қолдану гиперурикемия қаупін арттырып, подагра белгілерінің күшеюіне әкелуі мүмкін. Кальций тұздары Тиазидті диуретиктерді бірлесіп қолдану кальцийдің арналық реабсорбциясын күшейту есебінен гиперкальциемияға әкелуі мүмкін. Сарысудағы натрий деңгейіне әсер ететін дәрілік препараттар Диуретиктердің гипонатриемиялық әсері антидепрессанттар, нейролептиктер немесе эпилепсияға қарсы препараттар сияқты дәрілік препараттармен бірге енгізу кезінде күшеюі мүмкін. Осы дәрілік препараттарды ұзақ уақыт енгізу кезінде сақтықты сақтау ұсынылады. Алкоголь, барбитураттар, есірткілер Алкогольмен, барбитураттармен немесе есірткілермен бірге тиазидті диуретиктерді енгізу ортостатикалық гипотензияны тудыруы мүмкін. Сығымдағыш аминдер Гидрохлорoтиазид норадреналин сияқты сығымдағыш аминдерге жауабын төмендетуі мүмкін. Алайда, осы әсердің клиникалық маңыздылығы оларды қолдануды болдырмау үшін жеткіліксіз.

Сақтау мерзімі 5 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Түпнұсқалық қаптамасында, 25 С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!