Ципрокс раствор 0,2%

100 мл препараттың құрамында белсенді зат - 200 мг ципрофлоксацин, қосымша заттар: натрий хлориді, сүт қышқылы, динатрий эдетаты, лимон қышқылының моногидраты, натрий гидроксиді, хлорсутек қышқылы, инъекцияға арналған су. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Мөлдір түссіз немесе сәл сарғыш ерітінді.

Емді бастар алдында ципрофлоксацинге төзімділік туралы қолда бар ақпаратқа ерекше назар аудару керек. Бактерияға қарсы дәрілерді талапқа сай пайдалану туралы ресми нұсқаулықтар ескерілу керек. Ципрокс дәрілік препараты келесі инфекцияларды емдеу үшін көрсетілген Ересектер • Грамтеріс бактериялардан туындаған төменгі тыныс жолдарының инфекцияларында - өкпенің обструкциялық созылмалы ауруының өршуінде (өкпенің обструкциялық созылмалы ауруының өршуінде Ципрокс, әдетте, осы инфекцияларды емдеуге ұсынылатын бактерияға қарсы басқа дәрілерді пайдалану мақсатқа сай емес болып саналған жағдайда ғана қолданылу керек) - муковисцидоздағы бронхөкпе инфекцияларында немесе бронхоэктазда - пневмонияда • Ортаңғы құлақтың созылмалы іріңді отитінде • Созылмалы синуситтің өршуінде, әсіресе егер грамтеріс бактериялардан туындаған болса • Несеп шығару жолдарының инфекцияларында - жедел пиелонефритте - асқынған пиелонефритте - бактериялық простатитте • Жыныс жолдарының инфекцияларында - эпидидимоорхит, Neisseria gonorrhoeae сезімталдығынан туындаған жағдайларды қоса - кіші жамбас ағзаларының қабыну аурулары, Neisseria gonorrhoeae түріне сезімталдық салдарынан болатын жағдайларды қоса • Асқазан-ішек жолының инфекцияларында • Интраабдоминальді инфекцияларда • Грамтеріс бактериялар туғызған тері және жұмсақ тіндердің инфекцияларында • Қатерлі сыртқы отитте • Сүйектер мен буындардың инфекцияларында • Сібір ойық жарасының өкпедегі түрінде (жанасудан кейінгі профилактикасы және қосалқы емі үшін) Ципрофлоксацинді бактериялық инфекциямен байланысты деп жорамалданатын нейтропения мен қызба бар пациенттерді емдеу үшін пайдалануға болады. Балалар мен жасөспірімдерге баламалы емдеу әдістері болмаған жағдайда • Муковисцидоз бар пациенттерде Pseudomonas aeruginosa туғызған бронх-өкпе инфекцияларында • Несеп шығару жолдарының асқынған инфекциялары және жедел пиелонефритте • Сібір ойық жарасының өкпедегі түрі (жанасудан кейінгі профилактикасы және қосалқы емі үшін) Ципрофлоксацинді, қажет деп саналған жағдайда, балалар мен жасөспірімдердегі ауыр инфекцияларды емдеу үшін де пайдалануға болады. Емдеуді балалар мен жасөспірімдердегі муковисцидозды және/немесе ауыр инфекцияларды емдеуде тәжірибесі бар дәрігерлер ғана бастауы тиіс.

ATХ коды J01MA02 Әсер ету механизмі Ципрофлоксацин in vitro грамтеріс және грамоң қоздырғыштардың кең ауқымына қатысты жоғары тиімділік танытады. Бактерияға қарсы әсер ету механизміне ципрофлоксациннің репликация, транскрипция, репарация және рекомбинация сияқты ДНҚ тіршілік циклының көптеген үдерістеріне қажетті II типті топоизомеразаларды (ДНҚ-гираза және IV топоизомераза) бәсеңдетуге қабілеттілігі түрткі болады. Фармакокинетика/фармакодинамикасының арақатынасы Дәрінің тиімділігі негізінен препараттың сарысудағы ең жоғары концентрациясы (Cmax) мен бактериялық патоген үшін ципрофлоксациннің ең төмен тежегіштік концентрациясы (ЕТТК) арасындағы өзара байланысқа, сондай-ақ, «концентрация-уақыт» қисығы астындағы аймақтың ауданы (AUC) мен ЕТТК арасындағы тәуелділікке байланысты. Резистенттілік механизмі Ципрофлоксацинге резистенттілік in vitro сатылай, ДНҚ-гираза, және топоизоимераза IV нысана бөліктерінің мутациялануы жолымен жүре пайда болуы мүмкін. Ципрофлоксацин мен басқа да фторхинолондар арасындағы осының салдарынан туындайтын айқаспалы резистенттілік дәрежесі әртүрлі. Дара мутациялар клиникалық резистенттілікке алып келмеуі мүмкін, бірақ көптеген мутациялар әдетте, барлығына немесе кластағы дәрілік заттарға клиникалық резистенттілікке алып келеді. Әсер етуші затының өткізбейтіндігі және / немесе эффлюкстік помпа механизмдері фторхинолондарға сезімталдыққа әр түрлі әсер етуі мүмкін, ол әр әсер етуші зат үшін класс және тасымалдау жүйесінің аффинділігі шегінде түрлі әсер етуші заттардың физикалық-химиялық қасиеттеріне тәуелді. Резистенттілігінің барлық механизмдері іn vitro клиникалық штаммдарда жиі байқалады. Өткізбейтін бөгеттер (Pseudomonas aeruginosa жағдайында кең таралған) және эффлюкстік помпа механизмдері сияқты, басқа антибиотиктерді белсенсіздендіретін барлық резистенттілігік механизмдері ципрофлоксацинге сезімталдыққа әсер етуі мүмкін. Бактерияға қарсы белсенділік спектрі Аралық сезімталдығы бар штаммдар мен сезімтал штаммдарының резистенттілігі арасындағы жеке сезімтал штаммдарының шекаралық мәні: EUCAST ұсынымдары Микроорганизмдер — Сезімталдығы [мг/мл] — Резистенттілігі [мг/мл] Enterobacteriaceae — S ≤ 0,25 мг / л — R> 0,5 мг / л Salmonella spp. — S ≤ 0,06 мг / л — R> 0,06 мг / л Pseudomonas spp. — S ≤ 0,5 мг / л — R> 0,5 мг / л Acinetobacter spp. — S ≤ 1 мг / л — R> 1 мг / л Staphylococcus spp.1 — S ≤ 1 мг / л — R> 1 мг / л Haemophilus influenzae — S ≤ 0,06 мг / л — R> 0,06 мг / л Moraxella catarrhalis — S ≤ 0,125 мг / л — R> 0,125 мг / л Neisseria gonorrhoeae — S ≤ 0,03 мг / л — R> 0,06 мг / л Neisseria meningitidis — S ≤ 0,03 мг / л — R> 0,03 мг / л Түрлермен байланыссыз шектік мәндері* — S ≤ 0,25 мг / л — R> 0,5 мг / л 1 - Staphylococcus spp. – ципрофлоксацин үшін шектік мәндер жоғары дозалы еммен байланысты. * - Түрлермен байланыссыз бақылау нүктелері негізінен ҚP/PD деректерінің негізінде анықталды және нақты түрлерінің MIC таралуына тәуелді емес. Олар тек түр үшін спецификалық тоқтату нүктесі белгіленбеген түрлер үшін пайдалануға арналған, және сезімталдығын тестілеу ұсынылмайтын түрлерге арналмаған. Ерекшеленген түрлердің жүре пайда болған резистенттілігінің таралуы географиялық аймағына қарай және уақыт өте келе әркелкі болуы мүмкін. Осыған байланысты штамм сезімталдығын тестілеу кезінде, әсіресе, ауыр инфекцияларды емдеу барысында резистенттілік туралы жергілікті ақпарат болғаны дұрыс. Егер резистенттіліктің жергілікті таралуы, препаратты қолданудың пайдасы инфекциялардың кемінде, бірнеше типіне қатысты күмән тудыратындай сипатта болса – маманмен кеңесу қажет. Әдетте сезімтал түрлер Аэробты грамоң микроорганизмдер Bacillus anthracis (1) Аэробты грамтеріс микроорганизмдер Aeromonas spp. Brucella spp. Citrobacter koseri Francisella tularensis Haemophilus ducreyi Haemophilus influenzae* Legionella spp. Moraxella catarrhalis* Neisseria meningitidis Pasteurella spp. Salmonella spp.* Shigella spp. * Vibrio spp. Yersinia pestis Анаэробты микроорганизмдер Mobiluncus Басқа микроорганизмдер Chlamydia trachomatis ($) Chlamydia pneumoniae ($) Mycoplasma hominis ($) Mycoplasma pneumoniae ($) Жүре пайда болған резистенттілік қиындық тудыруы мүмкін түрлері Аэробты грамоң микроорганизмдер Enterococcus faecalis ($) Staphylococcus spp.*(2) Аэробты грамтеріс микроорганизмдер Acinetobacter baumannii + Burkholderia cepacia +* Campylobacter spp.+* Citrobacter freundii* Enterobacter aerogenes Enterobacter cloacae* Escherichia coli* Klebsiella oxytoca Klebsiella pneumoniae* Morganella morganii* Neisseria gonorrhoeae* Proteus mirabilis* Proteus vulgaris* Providencia spp. Pseudomonas aeruginosa* Pseudomonas fluorescens Serratia marcescens* Анаэробты микроорганизмдер Peptostreptococcus spp. Propionibacterium acne Әуелден резистентті түрлер Аэробты грамтеріс микроорганизмдер Stenotrophomonas maltophilia Анаэробты микроорганизмдер Жоғарыда аталғандардан басқалары Басқа микроорганизмдер Mycoplasma genitalium Ureaplasma urealitycum *Клиникалық тиімділігі бекітілген клиникалық көрсетілімдер бойынша сезімтал изоляттар үшін көрсетілген. + ЕО бір немесе бірнеше елінде қарсыласқыштық деңгейі ≥ 50%. ($): Жүре пайда болған тұрақтылық механизмі болмаған кездегі табиғи аралық сезімталдық. (1): Жануарларда Bacillus anthracis спораларын жұтудан туындаған эксперименттік инфекцияларға зерттеулер жүргізілді; Бұл зерттеулер, егер емдеу инфекциялық дозаның әсерінен организмдегі споралар саны азайғанға дейін жүргізілсе, экспозициядан кейін ерте мерзімде антибиотиктерді қабылдау, аурудың туындауының алдын алатынын көрсетіп отыр. Адамдарға ұсынылатын пайдаланылуы бірінші кезекте in vitro сезімталдығына және адамдар туралы шектеулі деректерімен бірге жануарлардағы эксперименттік деректерге негізделген. Ересектерді ципрофлоксацинмен келесі, тәулігіне екі рет 500 мг дозада пероральді емдеудің екі айға созылуы адамдағы сібір жарасы инфекциясының алдын алу үшін тиімді болып саналады. Емдеуші дәрігер сібір жарасын емдеуге қатысты ұлттық және / немесе халықаралық келісілген құжаттарға жүгінуі тиіс. (2): Метициллинге төзімді S. aureus фторхинолондарға ко-төзімділігін өте жиі көріністейді. Барлық стафилококк түрлерінің метициллинге төзімділік көрсеткіші 20-50% жуық құрайды және нозокомиальді штаммдар үшін әдетте жоғары.

Дозалау режимі Дозасы көрсетіліміне, инфекцияның ауырлық дәрежесіне және орналасқан орнына, қоздырғышының ципрофлоксацинге сезімталдығына, пациенттің бүйрек функциясына, ал балалар мен жасөспірімдерде - дене салмағына қарай белгіленеді. Емдеу ұзақтығы аурудың ауырлығы мен клиникалық және бактериологиялық статусына тәуелді Белгілі бір бактериялар (мысалы, Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter немесе Staphylococci) туғызған инфекцияларды емдеу ципрофлоксациннің жоғарырақ дозаларын және бактерияға қарсы басқа қолайлы агенттермен бірге енгізуді талап етуі мүмкін. Кейбір инфекцияларды (мысалы, кіші жамбас ағзаларының қабыну аурулары, құрсақішілік инфекциялар, нейтропения бар пациенттердегі инфекциялар және сүйектер мен буындар инфекциялары) емдеу қоздырғышына байланысты, бактерияға қарсы басқа сәйкесінше препарттармен бірге енгізуді талап етуі мүмкін. Ересектер Көрсетілімдер — Тәуліктік мг дозасы — Жалпы емдеу ұзақтығы (ципрофлоксацинді пероральді қолдануға ауысуын қамтыйды) Төменгі тыныс жолдарының инфекциялары — күніне екі рет 400 мг күніне үш рет 400 мг дейін — 7-14 күн Жоғарғы тыныс жолдарының инфекциялары — Созылмалы синусит өршуі — күніне екі рет 400 мг күніне үш рет 400 мг дейін — 7-14 күн Ортаңғы құлақтың созылмалы іріңді отиті — күніне екі рет 400 мг күніне үш рет 400 мг дейін — 7-14 күн Қатерлі сыртқы отит — күніне үш рет 400 мг — 28 күннен 3 айға дейін Несеп шығару жолдарының инфекциялары — Жедел және асқынған пиелонефрит — күніне екі рет 400 мг күніне үш рет 400 мг дейін — 7-ден 21 күнге дейін; кейбір ерекше клиникалық жағдайларда (мысалы, абсцесс) емдеуді 21 күннен артық ұзартуға болады Бактериялық простатит — күніне екі рет 400 мг күніне үш рет 400 мг дейін — 2-4 апта (жедел) Жыныс жолдарының инфекциялары — Эпидидимо-орхит және кіші жамбас ағзаларының қабыну аурулары, сезімтал Neisseria gonorrhoeae туғызған жағдайларды қоса — күніне екі рет 400 мг күніне үш рет 400 мг дейін — 14 күннен кем емес Асқазан-ішек жолының инфекциялары және интраабдоминальді инфекциялар — Патогенді бактериялар туғызған диарея, атап айтқанда, Shigella spp., 1 типті Shigella dysenteriae қоспағанда және саяхатшылар диареясын эмпирикалық емдеу — күніне екі рет 400 мг — 1 күн 1 типті Shigella dysenteriae туғызған диарея — күніне екі рет 400 мг — 5 күн Тырысқақ вибрионы туғызған диарея — күніне екі рет 400 мг — 3 күн Іш сүзегі — күніне екі рет 400 мг — 7 күн Интраабдоминальді инфекциялар — күніне екі рет 400 мг күніне үш рет 400 мг дейін — 5-тен 14 күнге дейін Тері мен жұмсақ тіндердің грамтеріс бактериялар туғызған инфекциялары — күніне екі рет 400 мг күніне үш рет 400 мг дейін — 7-ден 14 күнге дейін Сүйектер мен буындардың инфекциялары — күніне екі рет 400 мг күніне үш рет 400 мг дейін — Ең көбі 3 ай Бактериялық инфекциямен байланысты болуы жорамалданатын нейтропения (қызба) бар пациенттер. Ципрофлоксацинді, ресми нұсқауларға сай, бактерияға қарсы тиісті препараттармен бір мезгілде қолдану керек. — күніне екі рет 400 мг күніне үш рет 400 мг дейін — Терапияны нейтропенияның барлық кезеңінде жалғастыру керек Егер бұл клиникалық тұрғыда қажет болса, парентеральді жолмен ем қабылдап жүрген адамдарда сібір ойық жарасының өкпелік түрінің қосалқы емі және жанасудан кейінгі профилактикасы. Препаратты қолдануды күдікті немесе расталған жанасудан кейін мүмкіндігінше ертерек бастау керек. — күніне екі рет 400 мг — Bacillus anthracis әсері расталғаннан кейін 60 күн Балалар Балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерге баламалы емдеу әдістері болмаған жағдайда Көрсетілімдер — Тәуліктік мг дозасы — Жалпы емдеу ұзақтығы (оның ішінде, пероральді емге мүмкіндігінше тезірек ауыстыру) Муковисцидоз аясындағы жедел пневмония — Дозасына ең жоғарғы 400 мг дозада күніне үш рет дене салмағына 10 мг/кг. — 10-нан 14 күнге дейін Несеп шығару жолдарының асқынған инфекциялары және пиелонефрит — дене салмағының кг күніне үш рет 6 мг-ден дене салмағының кг күніне үш рет 10 мг дейін, бір дозадағы ең жоғарғы 400 мг дозасымен. — 10-21 күн Сібір ойық жарасының өкпедегі түрі (жанасудан кейінгі профилактикасы және қосалқы емі). Дәрілік заттарды қолдану ауруға күдіктенгеннен немесе расталуынан кейін мүмкіндігінше тезірек басталуы тиіс. — Дозасына ең жоғарғы 400 мг дозамен күніне екі рет дене салмағына 10 мг/кг күніне екі рет дене салмағына 15 мг/кг дейін. — Bacillus anthracis әсері расталғаннан кейін 60 күн Басқа ауыр инфекциялар — дене салмағының кг күніне үш рет 10 мг, бір дозадағы ең жоғарғы 400 мг дозасымен. — Инфекциялардың типі бойынша Бүйрек және/немесе бауыр функциясы бұзылған балаларда дозалануы зерттелмеді. Егде жастағы пациенттер Фторхинолондық антибиотиктерді егде жастағы адамдарда (бүйрек аурулары бар, ағзалар трансплантациясынан кейінгі, жүйелі кортикостероидтармен ем қабылдап жүрген пациенттерде) ерекше сақтықпен пайдалану керек. Осы пациенттерде фторхинолондық және хинолондық антибиотиктермен емдеу нәтижесінде туындауы мүмкін сіңір зақымдануының қаупі жоғары. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Бауыр функциясы бұзылған пациенттерде дозаны түзету қажет емес. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Бүйрек функциясы бұзылған пациенттерге ұсынылатын бастапқы және демеуші доза: Креатинин [мл / мин / 1,73 м2] — Сарысудағы креатинин [Мкмоль / л] — Венаішілік дозасы [Мг] > 60 — < 124 — Әдеттегі дозалауын қараңыз. 30 – 60 — 124-тен 168-ге дейін — 200-400 мг әр 12 сағат сайын < 30 — > 169 — 200-400 мг әр 24 сағат сайын Гемодиализдегі пациенттер — > 169 — 200-400 мг әр 24 сағат сайын (диализден кейін) Перитонеальді диализдегі пациенттер — > 169 — 200-400 мг әр 24 сағат сайын Енгізу әдісі және жолы Венаішілік инфузияларға арналған. Ципрофлоксацинді пайдаланар алдында көзбен қарап тексеру керек. Егер ерітінді бұлыңғыр болса, оны пайдалануға болмайды. Ципрофлоксацинді вена ішіне құю арқылы енгізу керек. Балалар үшін инфузия ұзақтығы 60 минутты құрайды. Ересек пациенттерде инфузия уақыты 400 мг ципрофлоксацин үшін 60 минутты және 200 мг ципрофлоксацин үшін 30 минутты құрайды. Үлкен венаға жасалатын баяу инфузия пациенттің жайсыздануын барынша азайтады және венаның тітіркену қаупін төмендетеді. Инфузияға арналған ерітіндіні не тікелей өзін, не басқа үйлесімді инфузиялық ерітінділермен араластырғаннан кейін енгізуге болады. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медициналық қызметкер кеңесіне жүгіну жөніндегі нұсқаулар Сізде осы дәрілік препаратты қолдану жөнінде қандай-да бір қосымша сұрақтар туындаған жағдайда, өз дәрігеріңізге жүгініңіз.

- ципрофлоксацинге және хинолондар тобына жататын бактерияға қарсы препараттарға немесе қосымша заттардың кез кезгеніне аса жоғары сезімталдық - тизанидинмен, теофиллинмен бір мезгілде қолдану - жүктілік және бала емізу кезеңі - балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерге

Жағымсыз құбылыстардың жиілігін анықтау келесі критерийлерге сәйкес жүргізіледі: өте жиі (≥ 1/10), жиі (≥ 1/100 - < 1/10 дейін), жиі емес (≥ 1/1000 - < 1/100 дейін), сирек (≥ 1/10000 - < 1/1000 дейін), өте сирек (< 1/10000), белгісіз (қолда бар деректердің негізінде бағалау мүмкін емес). Жиі - жүрек айнуы, диарея - инъекция орнындағы реакциялар Жиі емес - зеңдік асқын инфекциялар - эозинофилия - тәбет төмендеуі - психомоторлық аса жоғары белсенділік/ажитация - бас ауыруы, бас айналуы, ұйқының бұзылуы, дәм сезудің бұзылуы - құсу, абдоминальді ауырулар, диспепсия, метеоризм - «бауыр» трансаминазалары белсенділігінің жоғарылауы, билирубин концентрациясының жоғарылауы - тері бөртпесі, терінің қышынуы, есекжем - сүйек-бұлшықет ауырулары (аяқ-қолдың ауыруы, арқаның ауыруы, кеуденің ауыруы), артралгия - бүйрек функциясының бұзылуы - жалпы дімкәстану, қызба - қан плазмасындағы сілтілік фосфатаза белсенділігінің жоғарылауы Сирек - лейкопения, анемия, нейтропения, лейкоцитоз, тромбоцитопения, тромбоцитемия - аллергиялық реакциялар, аллергиялық ісіну, ангионевроздық ісіну - гипергликемия, гипогликемия - сананың шатасуы және бағдарсыздық, үрейлену, түс көрудің бұзылуы (түнгі қорқынышты түстер), депрессия (суицидтік әрекеттер/ ойлар, сондай-ақ суицидке әрекеттену немесе жүзеге асқан суицид сияқты өзін-өзі зақым келтіру мақсатындағы мінез-құлықтың күшеюі), елестеулер - парестезия, дизестезия, гипостезия, тремор, құрысулар (эпилепсия ұстамаларын қоса), вертиго (бас айналуы) - көру бұзылыстары (диплопия) - құлақтағы шуыл, естімей қалу, естудің нашарлауы - тахикардия - вазодилатация, артериялық қысымның төмендеуі, бет терісіне қан «тебуін» сезіну, естен тану - тыныс алудың бұзылуы (бронх түйілуін қоса) - бактерияға қарсы препараттар қолданумен байланысты жалған жарғақшалы колит (өте сирек жағдайларда өліммен аяқталу мүмкіндігімен) - бауыр функциясының бұзылуы, холестаздық сарғаю, гепатит - фотосенсибилизация - миалгия, артрит, бұлшықет тонусының көтерілуі, бұлшықеттердің құрысуы - гематурия, кристаллурия, тубулоинтерстициальді нефрит - ісінулер, қатты тершеңдік (гипергидроз) - қан плазмасында амилаза белсенділігінің жоғарылауы Өте сирек - гемолиздік анемия, агранулоцитоз, панцитопения (өмірге қауіп төндіретін), сүйек кемігінің бәсеңдеуі (өмірге қауіп төндіретін) - анафилаксиялық реакциялар, анафилаксиялық шок (өмірге қауіпті), сарысу құю ауруы - психоздық реакциялар (суицидтік әрекеттер/ойлар, сондай-ақ суицидке әрекеттену немесе жүзеге асқан суицид сияқты өзін-өзі зақым келтіру мақсатындағы мінез-құлықтың күшеюі) - бас сақинасы, қозғалыс үйлесімінің бұзылуы, иіс сезудің бұзылуы, бассүйекішілік гипертензия және идиопатиялық (қатерсіз) бассүйекішілік гипертензия - түстерді ажырату қабілетінің бұзылуы - васкулит - панкреатит - бауыр тіндерінің некрозы (аса сирек жағдайларда өмірге қатерлі бауыр жеткіліксіздігіне дейін үдейтін) - геморрагиялық бөртпе, мультиформалы эритема, түйінді эритема, Стивенс-Джонсон синдромы (қатерлі экссудаттық эритема), оның ішінде өмірге қатер төндіретін Лайелл синдромы (уытты эпидермалық некролиз), оның ішінде өмірге қатер төндіретін - бұлшықет әлсіздігі, тендинит, сіңірлердің үзілуі (көбінесе ахилл сіңірі), миастения симптомдарының өршуі Белгісіз (қолда бар деректердің негізінде бағалау мүмкін емес) - антидиурездік гормонның қалыпсыз секрециясы синдромы (SIADH) - гипогликемиялық кома - мания, гипомания - шеткері невропатия және полинейропатия - QT аралығының ұзаруы, қарыншалық аритмиялар, оның ішінде «пируэт» типті (QT аралығы ұзаруының дамуына бейімділігі бар пациенттерде жиірек) - жедел жайылған экзантемалық пустулез (AGEP), эозинофилиямен және жүйелі көріністерімен жүретін дәрілік реакциялар (DRESS-синдром) - халықаралық қалыптасқан қатынастың (ХҚҚ) артуы (К дәрумені антагонистерін қабылдап жүрген пациенттерде) Хинолондар мен фторхинолондарды қолдануға байланысты, кейбір жағдайларда бұрыннан бар қауіп факторларына тәуелсіз, түрлі, ал кейде ағза жүйелері класы мен сезім мүшелерінің бірнешеуін қамтитын, ұзаққа (бірнеше ай немесе жыл бойына) созылатын, мүгедектікке ұшырататын және қайтымсыз болуы ықтимал күрделі дәрілік реакциялардың (тендинит, сіңірдің үзілуі, артралгия, аяқ-қолдардың ауыруы, жүрістің бұзылуы, парестезиямен, депрессиямен, шаршаумен, есте сақтаудың бұзылуымен, ұйқының бұзылуларымен және естудің, көрудің, дәм мен иіс сезудің бұзылуымен байланысты нейропатия сияқты реакцияларды қоса) өте сирек жағдайлары тіркелген. Фторхинолондарды қабылдап жүрген пациенттерде аневризма және қолқа қатпарлануының, кейде үзілуімен асқынатын (соның ішінде өліммен аяқталатын), сондай-ақ, жүрек клапандарының кез келгенінің регургитациясы/жеткіліксіздігі жағдайлары тіркелген. Келесі жағымсыз әсерлері венаішілік немесе жүйелі (венаішілік және пероральді) ем қабылдап жүрген пациенттердің қосалқы топтарында жоғарырақ жиілік санатында болады: Жиі - құсу - «бауыр» трансаминазалары белсенділігінің жоғарылауы - бөртпе Жиі емес - тромбоцитопения, тромбоцитемия - сананың шатасуы және бағдарсыздық, елестеулер - парестезия, дизестезия, құрысулар, бас айналуы (вертиго) - көрудің бұзылулары - естімей қалу - тахикардия - вазодилатация, артериялық қысымның төмендеуі - бауыр функциясының қайтымды бұзылулары, холестаздық сарғаю - бүйрек жеткіліксіздігі, ісінулер Сирек - панцитопения, сүйек кемігінің бәсеңдеуі - анафилаксиялық шок - психоздық реакциялар - бас сақинасы - иіс сезудің бұзылуы - естудің бұзылулары - васкулит - панкреатит, бауыр тінінің некрозы, - петехия (нүктелік геморрагиялық бөртпе) - сіңірлердің үзілуі Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

12 г артық дозалануы уыттылықтың жеңіл симптомдарына алып келетіні хабарланды. 16 г жедел артық дозалануы, хабарланғанындай, бүйректің жедел жеткіліксіздігін тудырады. Симптомдары: бас айналуы, тремор, бас ауыруы, шаршау, құрысулар, елестеулер, сананың шатасуы, іш аумағындағы жайсыздық, бүйрек және бауыр жеткіліксіздігі, сондай-ақ кристаллурия және гематурия. Реверсиялық бүйрек уыттылығы туралы хабарланды. Емі: әдеттегі шұғыл шаралардан, мысалы, асқазанды босатып, артынан белсендірілген көмірді қабылдаудан тыс, несептегі рН қоса, бүйрек функциясын бақылап отыру және егер қажет болса, кристаллурияны болдырмау үшін қышқылдандыру ұсынылады. Пациенттер жақсы гидратацияланған болуы тиіс. Құрамында кальций немесе магний бар антацидтер теориялық тұрғыдан, артық дозаланулар кезінде ципрофлоксациннің сіңірілуін азайта алады. Ципрофлоксациннің аздаған мөлшері ғана (<10%) гемодиализ немесе перитонеальді диализ арқылы шығарылады. Артық дозаланған жағдайда симптоматикалық емді қолдану керек. QT аралығының ұзаруы мүмкіндігіне байланысты ЭКГ мониторингі жүргізілуі тиіс.

Фторхинолондық антибиотиктер пайдаланылмауы тиіс: - ауыр емес және бактерияға қарсы емдеусіз жақсаруы мүмкін инфекцияларды (мысалы, ауызжұтқыншақ инфекцияларын) емдегенде - бактериялық емес инфекцияларды, мысалы, бактериялық емес (созылмалы) простатитті емдеуде; - саяхатшылар диареясын немесе төменгі несеп шығару жолдарының қайталанатын инфекцияларын (қуықтан тыс таралмайтын инфекциялар) болдырмау үшін; - орташа бактериялық инфекцияларды емдеу үшін, егер әдетте ұсынылатын, бактерияға қарсы басқа дәрілерді пайдалану мүмкін болмаса. Фторхинолондық антибиотиктерді, әсіресе, егде жастағы адамдарда, бүйрек аурулары бар пациенттерде, жүйелі кортикостероидтармен ем қабылдап жүрген пациенттерде; ағзалар трансплантациясынан кейінгі пациенттерде ерекше сақтықпен пайдалану керек. Осы пациенттерде фторхинолондық және хинолондық антибиотиктермен емдеу нәтижесінде туындауы мүмкін сіңір зақымдануының қаупі жоғары. Арнайы сақтандырулар Құрамында хинолон немесе фторхинолон бар препараттарды пайдаланғанда бұрын күрделі жағымсыз реакцияларды бастан өткерген пациенттерде ципрофлоксацинді пайдаланбау керек. Осындай пациенттерді ципрофлоксацинмен емдеуді тек баламалы емдеу нұсқалары болмағанда және пайда-қауіп арақатынасын мұқият бағалаудан кейін ғана бастау керек. Ауыр инфекциялар және грам-оң және анаэробты патогендермен аралас инфекциялар Ципрофлоксацин монотерапиясы ауыр инфекцияларды және грам-оң немесе анаэробты патогендер туғызуы мүмкін инфекцияларды емдеуге сай келмейді. Осындай инфекцияларда ципрофлоксацинді бактерияға қарсы басқа тиісті агенттермен бірге енгізу керек. Стрептококк инфекциялары (Streptococcus pneumonia қоса) Ципрофлоксацин, жеткіліксіз тиімділігіне орай, стрептококк инфекцияларын емдеуге ұсынылмайды. Жыныс жолдарының инфекциялары Эпидидимоорхит және кіші жамбас ағзаларының қабыну ауруларын фторхинолонға төзімді Neisseria gonorrhoeae тудыруы мүмкін. Егер ципрофлоксацинге Neisseria gonorrhoeae төзімділігін жоққа шығаруға болмаса, эпидидимоорхит пен жамбастың қабыну аурулары кезінде ципрофлоксацинді сай келетін басқа бактерияға қарсы препараттармен (мысалы, цефалоспорин) біріктірілімде қолданылуы ғана қарастырылу керек. Егер 3 күн емдеуден кейін клиникалық жақсаруға қол жеткізілмесе, ем қайта қаралу керек. Несеп шығару жолдарының инфекциялары Фторхинолондарға несеп шығару жолдары инфекцияларын туғызатын ең көп таралған патоген – Escherichia coli төзімділігі өзгеріп отырады. Ішек таяқшасының фторхинолондарға төзімділігінің жергілікті таралуына көңіл бөлуге кеңес беріледі. Интраабдоминальді инфекциялар Ципрофлоксациннің операциядан кейінгі құрсақішілік инфекцияларды емдеу тиімділігі туралы шектеулі деректер бар. Саяхатшылар диареясы Емдеу үшін ципрофлоксацинді таңдауда сапарлап барған елдердегі сәйкесінше патогендердің ципрофлоксацинге төзімділігі туралы ақпарат ескерілуі тиіс. Сүйектер мен буындардың инфекциялары Ципрофлоксацинді микробиологиялық сезімталдық нәтижелеріне қарай микробқа қарсы басқа препараттармен біріктірілімде пайдалану керек. Сібір ойық жарасының ингаляциялық түрі Емдеуші дәрігерлер сібір ойық жарасын емдеуге қатысты ұлттық және/немесе халықаралық келісілген құжаттарға сүйенуі тиіс. Муковисцидоз кезіндегі бронх-өкпе инфекциялары Клиникалық деректерде 5-17 жас аралығындағы балалар мен жасөспірімдер қамтылды. 1-ден 5 жасқа дейінгі балаларды емдеу тәжірибесі тым шектеулі. Несеп шығару жолдарының асқынған инфекциялары және пиелонефритНесеп шығару жолдарының инфекцияларын ципрофлоксацинмен емдеу басқа емдеу әдістерін пайдалануға болмайтын жағдайларда қарастырылу керек және микробиологиялық деректер нәтижелеріне негізделуі тиіс. Басқа спецификалық ауыр инфекциялар Ресми нұсқауға сәйкес немесе басқа емдеу әдістерін пайдалануға болмағанда, қаупі мен пайдасын мұқият бағалаудан кейінгі немесе дәстүрлі емнен бас тартудан кейінгі және микробиологиялық деректер ципрофлоксацин пайдаланылуын растауы мүмкін болған кездегі басқа ауыр инфекциялар. Ципрофлоксацинді жоғарыда аталғандарынан ерекшеленетін ауыр инфекцияларда пайдаланудың шектеулі клиникалық қолдану тәжірибесі бар. Сондықтан, осы инфекцияларға шалдыққан пациенттерді емдеу кезінде сақ болуға кеңес беріледі. Аса жоғары сезімталдық Аса жоғары сезімталдық және анафилаксия мен анафилактоидтық реакцияларды қоса, аллергиялық реакциялар бір реттік дозаны қабылдаудан кейін туындауы және өмірге қатер төндіруі мүмкін. Егер осындай реакция болса, ципрофлоксацинді қолдануды тоқтату керек және тиісті ем жүргізу қажет. Ұзаққа созылатын, мүгедектікке ұшырататын және қайтымсыз болуы ықтимал жағымсыз реакциялар Хинолондар мен фторхинолондар қабылдайтын пациенттерде, олардың жасына және бұрын болған қауіп факторларына қарамастан, әртүрлі, кейде организмнің көптеген жүйелеріне ықпал ететін (тірек-қимыл аппараты, жүйке жүйесі, психиатриялық бұзылыстар), ұзаққа созылатын (бірнеше ай немесе жыл бойы жалғасатын), өтпелі және қайтымсыз болуы ықтимал күрделі жағымсыз реакциялардың өте сирек жағдайлары тіркелді. Кез келген күрделі жағымсыз реакцияның алғашқы белгілері немесе симптомдарында ципрофлоксацинді қолдануды дереу тоқтатқан дұрыс, ал пациенттерге өз дәрігерімен кеңесуді ұсыну керек. Тендинит және сіңірдің үзілуі Ципрофлоксацин, әдетте, сырқатнамасында хинолондармен емдеуге байланысты сіңір бұзылыстары бар пациенттерде пайдаланылмауы тиіс. Дегенмен, өте сирек жағдайларда, патогенді микроорганизмді микробиологиялық бағалаудан және қауіп/пайда теңгерімін бағалаудан кейін ципрофлоксацинді осы пациенттерге кейбір ауыр инфекцияларды емдеу үшін, әсіресе, стандартты емнен бас тарту жағдайында немесе микробиологиялық деректер ципрофлоксацинді пайдалануды ақтауы мүмкін болғанда тағайындауға болады. Тендиниттер мен сіңірлердің (әсіресе, ахилл сіңірінің), кейде екіжақты үзілуі ципрофлоксацин қолданылғанда тіпті емдеудің алғашқы 48 сағаты ішінде туындауы мүмкін. Сіңірлердің қабынуы мен үзілуі ципрофлоксацинмен емді тоқтатқаннан кейін тіпті бірнеше ай өткен соң да туындауы мүмкін. Егде жастағы пациенттерде немесе бір мезгілде кортикостероидтармен емделген пациенттерде тендинопатия қаупі артуы мүмкін. Ципрофлоксацинді кортикостероидтармен бір мезгілде пайдаланбау керек. Тендиниттің кез келген белгілері (мысалы, ауырсынумен ісіну, қабыну) жағдайларында ципрофлоксацинмен емдеуді тоқтату керек. Зақымданған қол-аяқтың тыныштық күйінде болуын қадағалау қажет. Егер тендинопатия белгілері пайда болса, кортикостероидтар пайдаланылмауы тиіс. Миастения Ципрофлоксацинді миастениясы бар пациенттерде сақтықпен пайдаланылу керек, өйткені симптомдары өршуі мүмкін. Аневризма және қолқаның ажырауы, сондай-ақ жүрек клапандарының регургитациясы/жеткіліксіздігі Эпидемиологиялық зерттеулерде фторхинолондарды қабылдаудан кейін, әсіресе, егде жастағы адамдарда аневризманың және қолқа ажырауының, сондай-ақ қолқа және митральді клапан регургитациясының жоғарылау қаупі хабарланды. Фторхинолондар қабылдау кезінде аневризма және қолқаның қатпарлануы, кейде үзілумен асқынған (оның ішінде өліммен аяқталған), сонымен қатар жүрек клапандарының кез келгенінің регургитациясы/жеткіліксіздігі болған жағдайлар тіркелді. Демек, аневризмаға немесе жүрек клапандарының туа біткен ақауына қатысты күрделі отбасылық анамнезі бар пациенттерде, анамнезінде аневризма және/немесе қолқа ажырауы немесе жүрек клапандарының жеткіліксіздігі бар пациенттерде, сондай-ақ аневризма және қолқа қатпарлануы кезіндегі басқа қауіп факторлары немесе екі жағдайда да бейімдейтін жай-күйлері болғанда, сондай-ақ жүрек клапандарының регургитациясы/жеткіліксіздігінде (мысалы, Марфан синдромы немесе Элерс-Данлос синдромы, Тернер синдромы, Бехчет ауруы, артериялық гипертензия, ревматоидтық артрит сияқты дәнекер тіндер тарапынан бұзылулары), сонымен қатар аневризма мен қолқа ажырауында (мысалы, Такаясу артериті немесе алып жасушалы артерит немесе белгілі атеросклероз немесе Шегрен синдромы сияқты тамыр аурулары), сондай-ақ жүрек клапандарының регургитациясы/жеткіліксіздігінде (мысалы, инфекциялық эндокардит) фторхинолондарды пайда-қауіп арақатынасын мұқият бағалаудан кейін және басқа емдік мүмкіндіктерді қарастырудан кейін ғана пайдалану керек. Аневризма және қолқа ажырауының, сондай-ақ үзілу қаупі жүйелі кортикостероидтармен бір мезгілде емделіп жүрген пациенттерде де жоғары болуы мүмкін. Іштің, кеуденің немесе арқаның кенеттен ауыруы жағдайында пациенттерге шұғыл көмек алу үшін дәрігерге дереу қаралуға кеңес беру керек. Пациенттерге жедел ентігу, алғаш туындаған жүректің жиі соғуы, сондай-ақ құрсақ қуысының немесе аяқтың ісінуі дамыған жағдайда шұғыл медициналық көмекке жүгінуге кеңес беру керек. Көрудің бұзылулары Егер көру нашарлап кетсе немесе көзге қандай-да бір әсер сезілсе, дереу офтальмолог-дәрігерге қаралу керек. Жарыққа сезімталдық Ципрофлоксацин фотосезімталдық реакцияларын тудырады. Ципрофлоксацинді қабылдап жүрген пациенттер емделу кезінде тікелей түсетін немесе қарқынды күн сәулесі әсерінен, немесе ультракүлгін сәулелерден сақтануы керек. Құрысулар Ципрофлоксациннің, басқа да хинолондар сияқты, құрысуларды тудыратыны немесе құрысу шегін төмендететіні белгілі. Эпилепсиялық статус жағдайлары мәлімделмеді. Ципрофлоксацинді құрысуларға бейім болуы мүмкін орталық жүйке жүйесінің бұзылулары бар пациенттерде сақтықпен пайдалану керек. Құрысулар туындаған жағдайда ципрофлоксацин қолдануды тоқтату керек. Шеткері невропатия Хинолондар мен фторхинолондар қабылдайтын пациенттерде парестезия, гипестезия, дизестезияға немесе әлсіздікке алып келетін сенсорлық немесе сенсомоторлық полиневропатия жағдайлары хабарланды. Ципрофлоксацинмен емдеуден өтетін пациенттерге, егер ауырсыну, ашыту, шаншу, ұйып қалу немесе әлсіздік сияқты нейропатия симптомдары дамыса, ықтималдығы зор қайтымсыз жай-күй дамуын болдырмау үшін емдеуді жалғастырар алдында өз дәрігерін хабарландыруға кеңес беру керек. Психиатриялық реакциялар Психиатриялық реакциялар тіпті ципрофлоксацинді алғаш қабылдаудан кейін де туындауы мүмкін. Сирек жағдайларда депрессия немесе психоз өзін-өзі өлтіруге әрекеттенумен немесе жүзеге асқан өзін-өзі өлтірумен аяқталатын суицидтік ойларға ұласуы мүмкін. Осындай жағдайлар туындаған жағдайда ципрофлоксацин тоқтатылуы керек. Жүрек тарапынан бұзылулар Ципрофлоксацинді қоса, фторхинолондарды QT аралығын ұзартатын белгілі қауіп факторлары бар пациенттерде пайдаланғанда сақ болу керек, мысалы: - туа біткен QT аралығының ұзаруы синдромы - QT аралығын ұзартатыны белгілі препараттарды қатарлас қолдану (мысалы, аритмияға қарсы I және III класс дәрілері, трициклдық антидепрессанттар, макролидтер, психозға қарсы дәрілер) - түзетілмеген электролит теңгерімсіздігі (мысалы, гипокалиемия, гипомагниезия) - жүрек тарапынан аурулар (мысалы, жүрек жеткіліксіздігі, миокард инфарктісі, брадикардия) Егде жастағы пациенттер мен әйелдер QT аралығын ұзартатын препараттарға өте сезімтал болуы мүмкін. Сондықтан аталған қауымдарда, ципрофлоксацинді қоса, фторхинолондарды пайдаланғанда сақтық шарасын қадағалау керек. Гипогликемия/гипергликемия Барлық хинолондар жағдайындағы сияқты, әдетте, пероральді гипогликемиялық дәрімен (мысалы, глибенкламид) немесе инсулинмен қатар емделіп жүрген диабет бар егде жастағы пациенттерде әрі гипогликемияны, әрі гипергликемияны қоса, қандағы глюкоза деңгейінің бұзылулары хабарланды. Гипогликемиялық кома жағдайлары мәлімделмеді. Диабетке шалдыққан пациенттерде қандағы глюкоза деңгейіне мониторинг жүргізу ұсынылады. Асқазан-ішек жүйесі Емдеу кезінде немесе одан кейін (оның ішінде, емдеуден кейін бірнеше аптадан соң) ауыр және тұрақты диареяның пайда болуы шұғыл емдеуді талап ететін антибиотикпен байланысты (өліммен аяқталу мүмкіндігімен өмірге қауіп төндіретін) колитті көрсетуі мүмкін. Ондай жағдайларда ципрофлоксацин қабылдауды дереу тоқтату және тиісті емді бастау керек. Бұл жағдайда перистальтикаға қарсы препараттар қарсы көрсетілімді. Несеп шығару жүйесі Ципрофлоксацинді пайдаланумен байланысты кристаллурия туралы хабарланды. Ципрофлоксацин қабылдап жүрген пациенттер жақсы гидратациялануы тиіс және несептің шектен тыс сілтілі болуынан сақтану керек. Бүйрек функциясының бұзылулары Ципрофлоксацин организмнен елеулі дәрежеде бүйрек жолы арқылы өзгеріссіз шығарылатындықтан, бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттерде ципрофлоксациннің жинақталуы салдарынан препараттың жағымсыз реакцияларының артуын болдырмас үшін дозасын түзету қажет. Гепатобилиарлық жүйе Ципрофлоксацин қабылдау кезінде бауыр некрозы және өмірге қатерлі бауыр жеткіліксіздігі жағдайлары хабарланды. Бауыр ауруының қандай да бір белгілері мен симптомдары жағдайында (анорексия, сарғаю, несептің қараюы, қышыну немесе құрсақ қуысының нәзіктігі сияқты) емдеуді тоқтату керек. Глюкоза-6-фосфатдегидрогеназа жеткіліксіздігі Глюкоза-6-фосфатдегидрогеназа тапшылығы бар пациенттерде ципрофлоксацинге гемолиздік реакциялар туралы хабарланды. Бұл пациенттерде, егер ықтималды пайдасы мүмкін болатын қауіптен артық болмаса, ципрофлоксацин қабылдамау керек. Бұл жағдайда гемолиздің туындау ықтималдығын қадағалау керек. Резистенттілік Ципрофлоксацинмен емдеу курсы кезінде немесе одан кейін ципрофлоксацинге төзімділік танытатын бактериялар клиникалық тұрғыдан айқын суперинфекциямен немесе онсыз бөлінуі мүмкін. Ұзақ уақыт емдеу кезінде және ауруханаішілік инфекцияларды және/немесе Staphylococcus және Pseudomonas түрлері туғызған инфекцияларды емдегенде ципрофлоксацинге резистентті бактерияларды таңдау белгілі бір қауіп туындатуы мүмкін. P450 цитохромы Ципрофлоксацин CYP1A2-ні тежейді және осылайша бір мезгілде енгізілген, осы ферментпен метаболизденетін заттардың (мысалы, теофиллин, клозапин, оланзапин, ропинирол, тизанидин, дулоксетин, агомелатин) сарысудағы жоғары концентрациясына түрткі болуы мүмкін. Ципрофлоксацин мен тизанидинді бірге енгізу қарсы көрсетілімді. Сондықтан, осы заттарды ципрофлоксацинмен бір мезгілде қабылдап жүрген пациенттерге артық дозаланудың клиникалық белгілерін мұқият қадағалау керек және сарысудағы концентрацияларын (мысалы, теофиллиннің) анықтау қажет болуы мүмкін. Метотрексат Ципрофлоксацинді метотрексатпен қатарлас пайдалану ұсынылмайды. Зертханалық тестілермен өзара әрекеттесуі Ципрофлоксациннің Mycobacterium tuberculosis қарсы in vitro белсенділігі ципрофлоксацин қабылдайтын пациенттерде бактериологиялық тестінің жалған теріс нәтижелерін беруі мүмкін. Инъекция орнындағы реакция Ципрофлоксацин вена ішіне енгізілгенде жергілікті венаішілік реакциялар туралы хабарланды. Егер инфузия уақыты 30 минутқа созылса немесе одан аз болса, бұл реакциялар жиірек болады. Олар инфузия аяқталған соң тез басылатын жергілікті тері реакциялары түрінде көрініс беруі мүмкін. Егер реакциялар қайталанбаса немесе нашарламаса, келесі жолы вена ішіне енгізу қарсы көрсетілімді емес. Натрий Препарат құрамында 900,0 мг натрий хлориді, 30,0 мг натрий гидроксиді бар. Натрийді тұтыну денсаулыққа байланысты қиындық туғызуы мүмкін пациенттерде (іркілісті жүрек жеткіліксіздігі, бүйрек жеткіліксіздігі, нефроздық синдром және т.б. бар пациенттер) абайлап қолдану керек. Натрийдің қосымша жүктемесін ескеру қажет. Педиатрияда қолдану Ципрофлоксацинді балалар мен жасөспірімдерге пайдалану ресми нұсқаулықтарға сай болуы тиіс. Ципрофлоксацинмен емдеуді тек, балалар мен жасөспірімдерде муковисцидоз және/немесе ауыр инфекцияларды емдеу тәжірибесі бар дәрігерлер ғана бастауы тиіс. Ципрофлоксацин ақсаңдауды, шеміршек зақымдануын, шеміршек эрозиясын тудыруы мүмкін, сирек жағдайларда буындар артропатиясын тудырады. 1-17 жас аралығындағыларда ципрофлоксацин препаратын қабылдаумен байланысты деп болжанған буын ауруларының жиілігі 7,2% құрағаны анықталды. Кейіннен жыл бойы қадағалағанда препаратты қабылдаумен байланысты буын ауруларының жиілігі 9,0% құрады. Балаларға емді тағайындар алдында пайда/қауіп арақатынасын бағалауды жүргізу қажет. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Ципрофлоксацинді қолдану кезінде реакциялар шапшаңдығына ықпал етуі мүмкін қолайсыз жағымсыз неврологиялық әсерлер көрініс беруі мүмкін. Сол себепті, көлік құралдарын және қауіптілігі зор механизмдерді басқару кезінде сақтық таныту қажет.

Ципрофлоксацинді жүкті әйелдерге қолдану жөніндегі қолда бар деректер ципрофлоксациннің мутогендік немесе фето/неонатальді уыттылығының жоқ екенін көрсетіп отыр. Жануарларға жүргізілген зерттеулер репродуктивтік уыттылығына қатысты тікелей немесе жанама зиянды әсерлерін көрсетпеді. Хинолондарды қолданудың әсеріне ұшыраған ювенильді және пренатальді жануарларда жетілмеген шеміршекке әсері байқалды, сондықтан препараттың ұрықта буын шеміршегінің зақымдануын тудыруы мүмкін екенін жоққа шығаруға болмайды. Ципрофлоксацинді жүктілік кезінде пайдалануға болмайды. Ципрофлоксацин емшек сүтімен шығарылады. Шеміршектер мен буындардың ықтимал зақымдануы қаупіне орай, бала емізу кезінде ципрофлоксацинді пайдалануға болмайды.

QT аралығын ұзартатын дәрілік препараттар Басқа фторхинолондар сияқты, ципрофлоксацинді, QT аралығын ұзартатыны белгілі дәрілік заттарды (мысалы, аритмияға қарсы IA және III класс препараттары, трициклдық антидепрессанттар, макролидтер, антипсихотиктер) қабылдап жүрген пациенттерде сақтықпен пайдалану керек. Пробенецид Пробенецид ципрофлоксациннің бүйректік секрециясын бөгейді. Пробенецид пен ципрофлоксацинді бірге енгізу қан сарысуындағы ципрофлоксацин концентрациясын жоғарылатады. Ципрофлоксациннің басқа дәрілік заттарға әсері Тизанидин Тизанидинді ципрофлоксацинмен бірге енгізуге болмайды. Ципрофлоксацинмен бір мезгілде қабылдағанда сарысуда тизанидин концентрациясының артқаны байқалды (Cmax 7 есе артуы, 4-тен 21 есеге дейінгі диапазонда, AUC ұлғаюы: 10 есе, диапазоны: 6-дан 24 есеге дейін). Сарысуда тизанидин концентрациясының жоғарылауы гипотензиялық және тыныштандыратын әсерінің күшеюімен астасады. Метотрексат Метотрексаттың бүйректік түтікшелі тасымалдануын ципрофлоксацинді бір мезгілде енгізу арқылы тежеуге болады, бұл қан плазмасында метотрексат деңгейлерінің артуына алып келуі және метотрексатпен байланысты уытты реакциялардың қаупін артыруы ықтимал. Қатарлас пайдалану ұсынылмайды. Теофиллин Ципрофлоксацин мен теофиллинді бір мезгілде енгізу сарысуда теофиллин концентрациясының қолайсыз артуын туындатуы мүмкін. Бұл теофиллин туғызған жағымсыз әсерлерге алып келуі мүмкін, олар сирек жағдайда өмірге қауіпті болуы немесе өлімге ұшыратуы мүмкін. Біріктіру кезінде сарысудағы теофиллин концентрациясын тексеру және теофиллинді қажеттілігіне қарай дозалау керек. Ксантиннің басқа туындылары Ципрофлоксацин мен кофеин немесе пентоксифиллинді (oxpentifylline) бір мезгілде енгізгенде, қан сарысуында осы ксантин туындыларының концентрациялары жоғарылағаны туралы хабарланды. Фенитоин Ципрофлоксацин мен фенитоинді бір мезгілде енгізу сарысудағы фенитоин деңгейінің артуына немесе азаюына алып келуі мүмкін, демек дәрілік зат деңгейіне мониторинг жүргізу ұсынылады. Циклоспорин Ципрофлоксацин мен құрамында циклоспорин бар дәрілік препараттарды бір мезгілде енгізген уақытта сарысуда креатинин концентрациясының уақытша жоғарылауы байқалды. Сондықтан осы пациенттерде сарысудағы креатинин концентрациясын жиі (аптасына екі рет) бақылап отыру қажет. К дәруменінің антагонистері Ципрофлоксацинді К дәрумені антагонисімен бір мезгілде енгізу оның антикоагулянттық әсерлерін күшейтуі мүмкін. Қауіп негізгі инфекцияға, пациенттің жас шамасы мен жалпы жай-күйіне қарай ауытқып отыруы мүмкін, демек ципрофлоксациннің ХҚҚ (халықаралық қалыптасқан қатынас) артуына үлесін бағалау қиын. Ципрофлоксацинді К дәрумені антагонисімен (мысалы, варфарин, аценокумарол, фенрокумон немесе флюиндион) бірге енгізу кезінде және одан кейін тез арада ХҚҚ жүйелі түрде бақылау керек. Дулоксетин Дулоксетинді флувоксамин сияқты CYP1А2 изоферментінің күшті тежегіштерімен бір мезгілде пайдалану дулоксетиннің AUC және Cmax артуына алып келуі мүмкін. Ципрофлоксацинмен өзара әрекеттесуі мүмкіндігі туралы клиникалық деректердің жоқтығына қарамастан, бір мезгілде енгізгенде осындай әсерлерін күтуге болады. Ропинирол Ропиниролды CYP1A2 изоферментінің орташа тежегіші, ципрофлоксацинмен бір мезгілде пайдалану ропиниролдың Cmax және AUC мәндерінің, тиісінше, 60% және 84%-ға артуына алып келеді. Ципрофлоксацинмен бірге енгізу кезінде және одан кейін тез арада ропиниролмен байланысты жағымсыз әсерлеріне мониторинг жүргізу және қажеттілігіне қарай дозаны түзету ұсынылады. Лидокаин Дәрілік заттар құрамындағы лидокаинді CYP1A2 изоферментінің орташа тежегіші, ципрофлоксацинмен бір мезгілде пайдалану венаішілік лидокаин клиренсін 22%-ға азайтады. Лидокаинмен емдеудің жағымдылығы жақсы болса да, бір мезгілде енгізілгенде жағымсыз әсерлермен байланысты болуы мүмкін ципрофлоксацинмен өзара әрекеттесуі туындауы мүмкін. Клозапин Клозапинмен 250 мг ципрофлоксацинді 7 күн бойы қатарлас енгізуден кейін сарысуда клозапин мен N-десметилклозапин концентрациялары, тиісінше, 29% және 31% жоғарылады. Ципрофлоксацинмен бірге енгізу кезінде және одан кейін тез арада клиникалық қадағалау және клозапин дозасын тиісінше түзету ұсынылады. Силденафил Силденафилдің Сmах және AUC, 500 мг ципрофлоксацинмен бір мезгілде қабылданған 50 мг пероральді дозасынан кейін шамамен екі есе жоғарылады. Сондықтан ципрофлоксацинді силденафилмен бір мезгілде тағайындағанда, қауіптері мен артықшылықтарын есепке ала отырып сақтық таныту керек. Агомелатин Флувоксамин, CYP1А2 изоферментінің күшті тежегіші ретінде, агомелатин метаболизмін елеулі тежейді, бұл агомелатин әсерінің 60 есе артуына алып келеді. CYP1А2 орташа тежегіші, ципрофлоксацинмен өзара әрекеттесуі мүмкіндігі туралы клиникалық деректердің жоқтығына қарамастан, бір мезгілде енгізгенде осындай әсерлерін күтуге болады. Золпидем Ципрофлоксацинді бірге енгізу қандағы золпидем деңгейін арттыруы мүмкін, бір мезгілде пайдалану ұсынылмайды.

Сақтау мерзімі 3 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Жарықтан қорғалған жерде, 30оС-ден аспайтын температурада сақтау керек. Мұздатып қатыруға болмайды! Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!