Тенофовир дизопроксилі фумараты таблетки 300 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат - тенофовир дизопроксилі фумараты, сусыз затқа шаққанда 300 мг, қосымша заттар: лактоза моногидраты, магний стеараты, микрокристалды целлюлоза, натрий кроскармеллозасы қабықтың құрамы: Опадрай II ашық көгілдір Y-30-10671-А (лактоза моногидраты, гипромеллоза, титанның қостотығы (Е 171), триацетин/глицерол триацетаты, FD&С көк №2/индигокармин алюминий лагы). Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Ашық көгілдір түсті үлбірлі қабықпен қапталған, дөңгелек пішінді, екі беті дөңес, бір жағында «153» және екінші жағында «М» бедері бар таблеткалар.

- біріктірілген антиретровирустық ем құрамында ересектердегі АИТВ-1-инфекциясы. - ересектерде созылмалы В вирусты гепатиті: • вирустың белсенді репликациясы белгілері, қан сарысуындағы аланинаминотрансфераза (АЛТ) деңгейінің тұрақты жоғарылауы және деңгейінің тұрақты жоғарылауы мен белсенді қабынудың және/немесе фиброздың гистологиялық көрінісі бар бауырдың компенсацияланған ауруымен • В гепатиті вирусының ламивудин-резистентті белгісімен • декомпенсацияланған бауыр ауруымен бірге

Әсер ету механизмі Тенофовир дизопроксилі фумараты тенофовир дизопроксилі ізашар дәрісінің фумарат қышқылы болып табылады. Тенофовир дизопроксилі сіңіп, монофосфаттың (нуклеотид) аналогы болып табылатын нуклеозид болып табылатын тенофовир белсенді затына айналады. Содан кейін тенофовир конститутивті түрде анықталған жасушалық ферменттер арқылы тізбектің облигатты терминаторы, тенофовир дифосфаты белсенді метаболитіне айналады. Тенофовир дифосфатының жасушаішілік жартылай шығарылу кезеңі мононуклеарлы қан жасушаларының (ШҚМЖ) белсендірілген күйінде 10 сағат және шеткергі тыныштықтағы күйінде 50 сағат. Тенофовир дифосфаты кері транскриптазаны АИТВ - 1 және HBV полимеразасы табиғи дезоксирибонуклеотид субстратымен байланысу үшін тікелей бәсекелестік арқылы және ДНҚ тізбегін үзу арқылы ДНҚ-ға қосылғаннан кейін тежейді. Тенофовир дифосфаты-α, β және γ жасушалық полимеразаның әлсіз ингибиторы болып табылады. 300 мкмоль/л дейінгі концентрациясында да тенофовирдің in vitro талдауларда митохондриялық ДНҚ синтезіне немесе сүт қышқылының өндірісіне әсері байқалмады. Вирусқа қарсы белсенділік. Тенофовирдің вирусқа қарсы белсенділігі АИТВ-1 зертханалық және донорлық штаммдарына қатысты лимфобластты жасуша өсірінділерінде, бастапқы моноциттерде/макрофагтарда және шеткері қанның лимфоциттерінде бағаланды. Тенофовирдің ТК50 (50% тиімді концентрациясы) 0,04 мкмольден 8,5 мкмольге дейін шекте болды. Тенофовир препараттарын кері транскриптазаның нуклеозидті тежегіштерімен (абакавир, диданозин, ламивудин, ставудин, зальцитабин, зидовудин), кері транскриптазаның нуклеозидті емес тежегіштерімен (делавирдин, эфавиренз, невирапин), сондай-ақ протеаза тежегіштерімен (ампренавир, индинавир, нелфинавир, ритонавир, саквинавир) біріктірілген зерттеулерде қосымша синергиялық әсер байқалды. Тенофовир АИТВ-1 А, B, C, D, E, F, G және О (0,5–2,2 мкмоль шегінде ТК50) қосалқы түрлеріне қарсы жасуша өсінділеріндегі вирусқа қарсы белсенділік және АИТВ-2 (1,6 мкмольден 5,5 мкмольге дейін шекте ТК50) кейбір штаммдарына қарсы іріктеп белсенділік көрсетті. В гепатиті (ВВГ) вирусына қатысты тенофовирдің вирусқа қарсы белсенділігі HepG2 жасушалық өсірінділерінде бағаланды. Тенофовирдің ТК50 мәні (50% тиімді концентрациясы) 0,14 мкмольден 1,5 мкмольге дейін, ал СС50 мәні (50% цитоуытты концентрациясы)> 100 мкмоль шегінде болды. Тенофовир препараттарының кері транскриптазаның нуклеозидті тежегіштерімен біріктірілген зерттеулерінде анти-HBV эмтрицитабинмен, энтекавирмен, ламивудинмен және телбивудинмен антагонистік белсенділігі байқалған жоқ. Резистенттілік. Тенофовирге сезімталдығы төмендеген АИТВ-1 штаммдары және K65R кері транскриптазадағы мутациялар in vitro және кейбір науқастарда алынды. Бұрын антиретровирустық ем қабылдаған K65R мутация штаммдары бар пациенттерде тенофовир дизопроксилі фумаратын қолданудан аулақ болу керек. В гепатиті кезіндегі резистенттілік Тенофовирге резистенттілігіне байланысты В гепатиті вирусының мутациясы анықталған жоқ. Айқаспалы резистенттілік. Кері транскриптазаның кейбір нуклеозидті тежегіштерінің арасында айқаспалы резистенттілік анықталған. Тенофовир қабылдағаннан кейін пайда болған K65R алмастыру абакавир, диданозин немесе зальцитабин қабылдаған АИТВ-1 жұқтырған кейбір пациенттерде де дамыды. Осындай ауыстырылған АИТВ-1 штаммдары эмтрицитабин мен ламивудинге сезімталдықтың төмендеуін де көрсетті. Осылайша, К65R ауыстырылған вирус жұқтырған пациенттерде осы препараттарға айқаспалы резистенттілік туындауы мүмкін.

Емдеуді АИТВ инфекциясын және/немесе созылмалы В гепатитін емдеуде тәжірибесі бар дәрігер тағайындауы тиіс. Дозалау режимі АИТВ-1 немесе созылмалы В гепатитін емдеу үшін Тенофовир дизопроксилі фумараты ұсынылған дозасы күніне бір рет тамақпен бірге 300 мг бір таблеткасын құрайды. Емдеу ұзақтығы Емдеудің оңтайлы ұзақтығы белгісіз. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын өткізіп жіберу кезінде қажетті шаралар Егер пациент әдеттегі қабылдағаннан кейін 12 сағат ішінде Тенофовир дизопроксилі фумаратының дозасын жіберіп алса, онда пациент Тенофовир дизопроксилі фумаратын мүмкіндігінше, тезірек тамақпен қабылдап, өзінің қалыпты дозалау режимін жалғастыруы тиіс. Егер пациент Тенофовир дизопроксилі фумараты дозасын 12 сағаттан артық жіберіп алса және келесі дозаны қабылдауға уақыт келсе, пациент өткізіп алған дозаны қабылдамай, әдеттегі қабылдау режимін жалғастыруы тиіс. Егер пациентте Тенофовир дизопроксилі фумаратын қабылдағаннан кейін 1 сағат ішінде құсу пайда болса, тағы бір таблетка қабылдау керек. Егер пациентте Тенофовир дизопроксилі фумаратын қабылдағаннан кейін 1 сағаттан кейін құсу пайда болса, оған тағы бір дозаны қабылдаудың қажеті жоқ. Емді уақытша тоқтату немесе тоқтату кезіндегі ұсынымдар Емдеуді тоқтату мынадай түрде қаралуы мүмкін: - циррозсыз HBeAg-оң пациенттерде HBe сероконверсиясы расталғаннан кейін (HBeAg жоғалуы және сарысудың қатарынан кемінде 3-6 ай аралықпен екі үлгісінде анти-HBe анықтаумен ВВГ ДНҚ жоғалуы) немесе HBs сероконверсиясының бар екендігі расталғанға немесе тиімділігі жоғалғанға дейін кемінде 12 ай ішінде ем тағайындау керек. Қан сарысуындағы АЛТ және ВВГ деңгейлерін кешірек вирусологиялық қайталануын анықтау үшін емдеуді тоқтатқаннан кейін ұдайы бақылап отыру керек. - циррозсыз HBeAg-теріс пациенттерде емді, ең болмағанда HBs сероконверсиясына дейін немесе тиімділігін жоғалту белгілері пайда болғанға дейін тағайындау керек. Емдеуді тоқтату, сондай-ақ, қан сарысуындағы АЛТ және ВВГ деңгейлері емдеуді тоқтатқаннан кейін, кез келген кеш вирусологиялық қайталануды анықтау үшін жүйелі түрде бақыланған жағдайда, тұрақты вирусологиялық басуға қол жеткізгеннен кейін (яғни, ең болмағанда 3 жыл ішінде) қаралуы мүмкін. 2 жылдан астам ұзақ емделгенде, таңдалған емдеуді жалғастыру пациент үшін қолайлы болып қалатынын растау үшін үнемі қайта бағалау жүргізу ұсынылады. Декомпенсацияланған бауыр ауруы немесе циррозы бар ересек пациенттерде емдеуді тоқтату ұсынылмайды. Пациенттердің ерекше топтары Балалар Тенофовир дизопроксилін балаларда қолдану ұсынылмайды. Егде жастағы пациенттер 65 жастан асқан пациенттерге дозаны ұсынуға болатын деректер жоқ. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде дозаны түзету қажет емес. Егер тенофовир дизопроксилі фумараты АИТВ-инфекциясы қатарлас немесе онсыз созылмалы В гепатиті бар пациенттерде тоқтатылса, бұл пациенттер гепатиттің өршуі тұрғысынан мұқият бақылануы тиіс. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Тенофовир бүйрек экскрециясы көмегімен шығарылады және бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде тенофовирдің әсері артады. Креатининнің бастапқы клиренсі <50 мл/мин пациенттер үшін 1-кестеде келтірілген ұсынымдарды пайдалана отырып, Тенофовир дизопроксилі фумаратының дозалау аралығын реттеу қажет. Бүйрек функциясының орташа немесе күрделі бұзылулары бар пациенттер үшін емдеуге және бүйрек функциясына клиникалық реакцияны қатаң бақылау қажет. Бүйрек функциясы әлсіз бұзылған (креатинин клиренсі 50-80 мл/мин) пациенттер үшін дозаны реттеу талап етілмейді, бірақ есептелген креатинин клиренсі мен сарысудың фосфорына әдеттегі мониторинг жүргізу қажет. Креатинин клиренсі <10 мл/мин гемодиализі жоқ пациенттер үшін дозалар бойынша ұсынымдар жоқ. 1-кесте. Креатинин клиренсі өзгерген пациенттерде дозаны түзету Креатинин клиренсі (мл/мин) 1 — Гемодиализде жүрген пациенттер ≥ 50 — 30-49 — 10-29 300 мг дозалар арасындағы ұсынылған аралық — Әр 24 сағат сайын — Әр 48 сағат сайын — Әр 72-96 сағат сайын — Әр 7 күн сайын немесе диализден кейін шамамен 12 сағаттан кейін 2 1 Мінсіз дене салмағына арналған. 2 Әдетте аптасына шамамен 4 сағатқа созылатын үш гемодиализ сеансы өткізіледі. Тенофовир дизопроксилі фумаратын диализ аяқталғаннан кейін енгізу керек.

- препараттың қандай да бір компонентіне жоғары сезімталдық - 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдер - жүктілік және лактация кезеңі - тұқым қуалайтын галактоза/лактоза көтере алмаушылығы, лактаза тапшылығы, глюкоза/галактоза мальабсорбциясы синдромы.

Өте жиі - бас айналу - диарея, жүрек айнуы, құсу - бөртпе - гипофосфатемия - астения Жиі - бас ауыру - іштің ауыруы, іштің кебуі, метеоризм - трансаминазалардың жоғары деңгейі - шаршау Жиі емес - панкреатит - гипокалиемия - рабдомиолиз, бұлшықет әлсіздігі - креатинин артуы, проксимальді бүйрек тубулопатиясы (оның ішінде Фанкони синдромы) Сирек - лактоацидоз - бауыр стеатозы, гепатит - ангионевроздық ісіну - остеомаляция (сүйектердің ауыруы ретінде көрінеді және жиі сыну себептерінің бірі болып табылады), миопатия - жедел бүйрек жеткіліксіздігі, бүйрек жеткіліксіздігі, жедел тубулярлы некроз, нефрит (оның ішінде жедел интерстициальді нефрит), нефрогенді қант диабеті Ауыр иммун тапшылығы бар АИТВ жұқтырған пациенттерде біріктірілген антиретровирустық ем (БАРЕ) басталған кезде асимптоматикалық немесе қалдық оппортунистік инфекцияларға қабыну реакциялары туындауы мүмкін. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаған кезде медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса алғанда, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша тікелей ақпараттық дерекқорға жүгіну Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды ұлттық сараптау орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары: артық дозаланған жағдайда пациент уыттылық белгілеріне қатысты бақылауда болуы тиіс. Қажет болған жағдайда, стандартты демеуші ем қолдану керек. Емі: гемодиализ, уыттылық белгілеріне қатысты пациенттің мониторингі және қажет болған жағдайда демеуші ем.

Препаратты Трувада (тенофовир/эмтрицитабин), Атрипла (эфавиренз/эмтрицитабин/тенофовир) немесе Гепсера препаратымен (адефовир) бір мезгілде қолдануға болмайды. Антиретровирустық препараттармен емдеудің АИТВ және В гепатитінің басқа адамдарға берілу қаупінің алдын алмайтыны туралы пациенттерді хабардар ету керек. Жыныстық қатынас кезінде тиісті сақтық шараларын қадағалау керек. Лактацидоз, майлы дистрофиямен бірге айқын білінетін гепатомегалия Нуклеозидті аналогтарды, соның ішінде тенофовир дизопроксил фумаратын АИТВ жұқтырған адамдарда басқа антиретровирустық препараттармен біріктіріп қолданғанда, лактат-ацидоз және майлы дистрофиямен, кейде өліммен аяқталатын бауырдың ауыр ұлғаюы жағдайлары хабарланды. Науқаста клиникалық (ас қорыту жүйесі тарапынан – жүрек айнуы, құсу, іштің ауыруы; жалпы дімкәстік, тәбеттің төмендеуі, салмақ жоғалуы; тыныс алу жеткіліксіздігі; неврологиялық симптомдар – қозғалыс функцияларының бұзылуы, бұлшықет әлсіздігі) немесе зертханалық (қан сарысуындағы сүт қышқылы мөлшері 5 ммоль/л-ден жоғары) лактацидоз немесе айқын гепатоуыттылықты көрсететін белгілер болса, Тенофовир дизопроксил фумаратымен емдеуді тоқтату керек. Бүйрек функциясы бұзылған пациенттер Тенофовирдің шығарылуы негізінен бүйрек арқылы жүреді. Тенофовирді клиникалық тәжірибеде қолданғанда бүйрек жеткіліксіздігі, креатинин концентрациясының жоғарылауы, гипофосфатемия, сондай-ақ Фанкони синдромы жағдайлары туралы хабарланды. Барлық науқастарда емді бастар алдында және егер клиникалық көрсетілім болса, Тенофовир дизопроксил фумаратымен емдеу кезінде креатинин клиренсін есептеу ұсынылады. Бүйрек қызметінің бұзылу қаупі бар емделушілерде, оның ішінде бұрын адефовирмен ем қабылдағанда бүйрек қызметінің бұзылуы анықталған емделушілерде есептік креатинин клиренсіне және сарысудағы фосфор концентрациясына жүйелі мониторинг жүргізілуі керек. Препаратты нефроуытты дәрілік препараттармен бір мезгілде немесе осы түрдегі препараттарды жақында қолданған жағдайда қолдануға болмайды. Креатинин клиренсі 30-дан 49 мл/мин дейінгі науқастарда препараттың қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған, сондықтан дәрілік терапияның ықтимал пайдасы мен бүйрекке уытты әсерінің ықтимал қаупінің арақатынасын бағалау керек. Егер соған қарамастан препаратты қолдану қажет болса, онда препараттың дозалары арасындағы аралықтарды түзету қажет. Мұндай науқастарда бүйрек функциясын мұқият бақылау керек. Жағымсыз реакциялар проксимальды типті бүйрек тубулопатиясы салдарынан пайда болуы мүмкін: рабдомиолиз, остеомаляция (сүйек ауыруымен білінеді, кейде сынуға әкеледі), гипокалиемия, бұлшықет әлсіздігі, миопатия, гипофосфатемия. Бұл құбылыстардың дамуының себебі проксимальды типтегі бүйрек тубулопатиясы болмаған кезде тенофовир терапиясымен байланысты емес деп саналады. АИТВ инфекциясын және В гепатиті вирусын жұқтырған науқастар АИТВ және В гепатиті вирусын жұқтырған емделушілерде Тенофовир дизопроксил фумаратымен емдеуді тоқтатқаннан кейін гепатиттің ауыр өршуі мүмкін. АИТВ және В гепатиті вирусын жұқтырған емделушілерді емдеуді тоқтатқаннан кейін кем дегенде бірнеше ай бойы клиникалық және зертханалық тұрғыдан мұқият бақылау керек. Кейбір жағдайларда В вирустық гепатитін емдеуді қайта бастау қажет болуы мүмкін. Бауырдың ауыр аурулары (циррозы) бар науқастарда емдеуді тоқтату ұсынылмайды, өйткені терапияны тоқтатқаннан кейін пайда болатын гепатиттің өршуі бауыр функциясы декомпенсациясына әкелуі мүмкін. Тенофовир дизопроксил фумаратымен емдеу басталғанға дейін В гепатиті вирусын жұқтырған барлық емделушілерде АИТВ антиденелеріне тестілеу қолжетімді болуы керек. Резистенттіліктің даму қаупіне байланысты Тенофовир дизопроксил фумаратын АИТВ инфекциясы және В гепатитін жұқтырған пациенттерді емдеуде тиісті антиретровирустық емнің бөлігі ретінде қолдану керек. Липодистрофия Антиретровирустық ем алатын науқастардың организмінде орталықтық типті семіздікті, арқа мен мойынға май тінінің шоғырлануын («бизон өркеші»), перифериялық май тінінің көлемінің төмендеуін және беттегі тері асты майы, сүт бездерінің гипертрофиясы және кушингоидты пішін деп аталатын май тінінің қайта бөлінуі/жиналуы байқалды. Бұл құбылыстардың механизмдері мен ұзақ мерзімді салдары әлі белгісіз, олардың белгілі бір препараттарды қолданумен себептік байланысы анықталмаған. Сүйек жүйесіне әсері Жануарларда тенофовирді енгізгеннен кейін сүйек тініне уытты әсерлер, оның ішінде сүйектің минералды тығыздығының төмендеуі байқалды. Дегенмен, препаратты ұзақ уақыт қолданудың клиникалық зерттеулерінде (3 жылдан астам) сүйек тінінде клиникалық маңызды патологиялық өзгерістер болған жоқ. Дегенмен, сүйек тініндегі патологиялық өзгерістер (кейде сынықтарға әкелетін) проксимальді бүйрек тубулопатиясы кезінде байқалуы мүмкін. Сүйек жүйесінің бұзылуларына күдіктенгенде тиісті маманнан кеңес алуға жүгінген жөн. Ерте вирусологиялық тиімсіздік АИТВ жұқтырған науқастарға жүргізілген клиникалық зерттеулерде тек үш нуклеозидті кері транскриптаза ингибиторларын қолдануды қамтитын бірқатар терапевтік режимдер, әдетте, екі нуклеозидті кері транскриптаза ингибиторларын нуклеозидті емес кері транскриптаза ингибиторымен немесе АИТВ-1 протеаза ингибиторымен біріктіріп қолдануды қамтитын үштік режимдерге қарағанда тиімдірек екендігі көрсетілген. Атап айтқанда, ерте вирусологиялық тиімсіздік және төзімділіктің дамуын анықтайтын мутациялардың жоғары жиілігі (ауыстыру түрі бойынша) туралы хабарланды. Осыған сүйене отырып, үш нуклеозидті ингибиторларды қолдануды көздейтін режимдерді сақтықпен қолдану керек. Терапия режимі тек үш нуклеозидті ингибиторларды қолдануды көздейтін науқастарды мұқият бақылау керек; мұндай жағдайларда емдеу режимін өзгертуді де қарастырған жөн. Иммунитетті қалпына келтіру синдромы Біріктірілген антиретровирустық ем қабылдайтын АИТВ жұқтырған пациенттерде иммунитетті қалпына келтіру синдромының дамуы байқалды. Ауыр иммунитет тапшылығы бар науқастарда антиретровирустық емнің басында симптомсыз немесе резидуальды оппортунистік инфекцияларға жауап ретінде қабыну реакциясы пайда болуы мүмкін, бұл ауыр клиникалық жағдайлардың дамуына немесе симптомдардың ауырлығының жоғарылауына әкелуі мүмкін. Мұндай реакциялар, әдетте, антиретровирустық терапияны қолданудың алғашқы бірнеше аптасында немесе айларында байқалады. Цитомегаловирустық ретинит, жайылған және / немесе ошақтық микобактериялық инфекция және Pneumocystis jirovecii туындаған пневмония болуы соның мысалдары болуы мүмкін. Қабыну сипатындағы кез-келген симптомдар тиісті бағалауды және қажет болған жағдайда емдеуді бастауды қажет етеді. Пациенттер АИТВ-мен ауыратын пациенттерді емдеу тәжірибесі бар мамандардың мұқият клиникалық бақылауында болуы керек. Арнайы ескертулер В гепатиті вирусын жұқтырған барлық пациенттерге Тенофовир дизопроксилімен емдеуді бастағанға дейін АИТВ-ға тестілеуді ұсыну керек. Балаларда қолдану. Тенофовир дизопроксилін балаларда қолдану ұсынылмайды. Егде жастағы пациенттер Бауыр, бүйрек немесе жүрек функциясы бұзылуының үлкен жиілігін, сондай-ақ қатарлас ауруларды немесе басқа дәрілік заттарды қабылдауды ескере отырып, егде жастағы пациенттер үшін дозаны сақтықпен таңдау керек. АИТВ-1 бар пациенттер Антиретровирустық емнің көмегімен вирусты тиімді басу инфекцияның жыныстық жолмен берілу қаупін едәуір төмендететіні дәлелденсе де, қалдық қауіпті жоққа шығаруға болмайды. Инфекцияның таралуын болдырмау үшін сақтық шаралары қабылдануы керек. ВВГ-ға шалдыққан пациенттер Пациенттерге тенофовир дизопроксилінің әсері жыныстық қатынас кезінде немесе қан арқылы жұққанда басқа адамдарға ВВГ берілу қаупін болдырмау үшін дәлелденбегені туралы хабардар етілуі тиіс. Тиісті сақтық шараларын қолдануды жалғастыру қажет. АИТВ-1 және В гепатит вирусының (ВВГ) ко-инфекциясы. АИТВ-1 резистенттілігінің даму қаупіне байланысты, бір мезгілде АИТВ-1 және ВВГ жұқтырған пациенттерде Тенофовир дизопроксилі фумаратын емдеудің тиісті біріктірілген антиретровирустық схемасының құрамында ғана пайдалану керек. Тенофовир дизопроксилі фумаратымен антиретровирустық емді бастар алдында ВВГ жұқтырған барлық пациенттерге АИТВ-1 антиденесіне тест жүргізу ұсынылады. Сондай-ақ, АИТВ-1 шалдыққан барлық пациенттер Тенофовир дизопроксилі фумаратымен емдеуді бастар алдында созылмалы В гепатитінің бар болуына тексеруден өтуі ұсынылады. Бауыр жеткіліксіздігі Бауыр трансплантациясы бар пациенттерде қауіпсіздігі мен тиімділігі жөніндегі деректер шектеулі. Декомпенсацияланған бауыр ауруы және Чайлд-Пью-Туркотт (ЧПТ) шкаласы бойынша балы > 9 болатын ВВГ жұқтырған пациенттерде Тенофовир дизопроксилі қауіпсіздігі мен тиімділігі туралы деректер шектеулі. Бұл пациенттерде бауыр немесе бүйрек тарапынан күрделі жағымсыз реакциялардың туындау қаупі жоғары болуы мүмкін. Сондықтан пациенттердің осы популяциясында гепатобилиарлық және бүйрек көрсеткіштерін мұқият бақылау керек. Бүйрек жеткіліксіздігі Бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде Тенофовир дизопроксилін қолданудың қауіпсіздігі мен тиімділігі туралы деректер шектеулі. Сондықтан тенофовир дизопроксилін, егер емдеудің әлеуетті пайдасы ықтимал қауіптерден асып түседі деп саналса ғана қолдану керек. Ауыр бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде ( креатинин клиренсі < 30 мл/мин) және гемодиализді қажет ететін пациенттерде тенофовир дизопроксилін қолдану ұсынылмайды. Егер баламалы ем болмаса, дозалау аралығын түзету және бүйрек функциясын мұқият бақылау қажет. Креатинин клиренсі Тенофовир дизопроксилімен ем басталғанға дейін барлық пациенттерде есептелуі ұсынылады, ал бүйрек функциясы (креатинин клиренсі және сарысулық фосфат) емделудің екі-төрт аптасынан кейін, емдеудің үш айынан кейін және әрбір үш-алты айдан кейін, бүйректің қауіп факторлары жоқ пациенттерде де бақылануы тиіс. Бүйрек жеткіліксіздігінің даму қаупі бар пациенттерде бүйрек функциясына жиі мониторинг жүргізу қажет. Сондай-ақ, креатинин клиренсі < 50 мл/мин дейін төмендеген немесе қан сарысуындағы фосфат мөлшері < 1,0 мг/дл (0,32 ммоль/л) дейін төмендеген ересек пациенттерде Тенофовир дизопроксилімен емдеуді тоқтату мүмкіндігін қарастыру керек. Тенофовирді дизопроксилімен емдеуді үзуді бүйрек функциясы үдемелі төмендеген жағдайда, ешқандай басқа себеп анықталмаған жағдайда да қарастырған жөн. Тенофовир дизопроксилін ҚҚСП-мен бір мезгілде қолданғанда бүйрек функциясын талапқа сай бақылау керек. Лактоацидоз Бауырдың декомпенсацияланған ауруы секілді бейім факторлары бар пациенттер немесе лактоацидоз тудыратындығымен белгілі ілеспе препараттарды қабылдайтын пациенттер, тенофовир дизопроксилімен емдеу кезінде ауыр лактоацидоздың жоғары даму қаупіне, оның ішінде өліммен аяқталатын жағдайға ұшырайды. Сүйектің минералды тығыздығының азаюы Патологиялық сүйек сынуы немесе анамнезінде остеопороз немесе сүйектің рарефикациясы қаупінің басқа факторлары бар пациенттерде сүйектің минералдық тығыздығын (СМТ) бағалауды көздеген жөн. Егер сүйек өзгерістеріне күдік пайда болса, тиісті тексерулер жүргізу қажет. Тенофовир дизопроксилі фумаратының сүйек тінінің жағдайына әсері (остеопороздың серологиялық маркерлері және т.б.) және мүмкін сыну қаупінің дамуы белгісіз. Иммундық реактивация синдромы Иммундық жүйесі емдеуге жауап беретін пациенттерде БАРЕ бастапқы фазасында баяу немесе қалдық оппортунистік инфекцияларға (Mycobacterium avium туындататын инфекциялар, цитомегаловирустық инфекция, Pneumocystis jirovecii (РСР) туындататын пневмония немесе туберкулез), қабыну реакциясы дамуы мүмкін, бұл қосымша тексеру мен емдеуді қажет етуі мүмкін. Аутоиммунды бұзылулар (мысалы, Грейвс ауруы және аутоиммунды гепатит) иммундық реактивация жағдайында пайда болады. Алайда, аурудың басталу уақыты өзгергіш және бұл оқиғалар емдеу басталғаннан кейін бірнеше айдан кейін пайда болуы мүмкін. Остеонекроз Аурудың этиологиясы көп факторлы (кортикостероидтарды пайдалануды, алкогольді тұтынуды, айқын иммуносупрессияны, дене салмағының анағұрлым жоғары индексін қоса алғанда) болып саналғанымен, остеонекроз жағдайлары, әсіресе АИТВ-ның үдемелі ауруы және/немесе БАРЕ ұзақ әсер етуі бар пациенттерде хабарланды. Пациенттерге, егер олар буындардың ауыруын, буындардың қимыл шектелісі немесе қозғалыстың шектелуі сезінсе, дәрігерге қаралу ұсынылады. Ерте вирусологиялық активация Үш нуклеозидті схемаларды сақтықпен қолдану керек. Үш нуклеозидті режимді қолданатын емде жүрген пациенттерге қатаң мониторинг қажет. Дәрілік препараттың көлік құралын және қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері • Дәрілік заттың жағымсыз әсерлерін ескере отырып, автокөлікті және басқа да әлеуетті қауіпті механизмдерді басқару кезінде сақ болу керек.

Нұсқаулықта көрсетілмеген.

Нефроуытты дәрілік заттарды (мысалы, аминогликозидтерді, В амфотерициді , фоскарнетті, ганцикловирді, пентамидинді, ванкомицинді, цидофовирді немесе интерлейкин-2) бір мезгілде немесе жақында қолданғанда Тенофовир дизопроксилін қолданудан аулақ болу керек. Егер тенофовир дизопроксилі мен нефроуытты дәрілерді бір мезгілде қолдану шарасыз болса, апта сайын бүйрек функциясын бақылау керек. Такролимус бүйрек функциясына әсер етуі мүмкін екенін ескере отырып, оны тенофовир дизопроксилмен бірге қолданғанда мұқият мониторинг жүргізу ұсынылады. Тенофовир дизопроксилі фумараты мен диданозинді бірге қолдану диданозиннің жүйелік әсерінің артуына әкеледі. Диданозинмен байланысты жағымсыз әсерлерге (панкреатит) қатысты тенофовир дизопроксилі фумаратының диданозинмен біріктірілімін алатын пациенттерді мұқият бақылау керек. Дене салмағы 60 кг-нан асатын ересектерге диданозин дозасын 250 мг-ға дейін төмендету керек. Дене салмағы 60 кг-нан кем пациенттерде диданозин дозасын реттеу туралы деректер жоқ. Атазанавир және лопинавир/ритонавир тенофовир концентрациясын арттыруға қабілетті. Атазанавирді/ритонавирді және Тенофовир дизопроксилі фумаратын немесе лопинавирді/ритонавирді және Тенофовир дизопроксилі фумаратын алатын пациенттер Тенофовир дизопроксилі фумараты - астасқан жағымсыз реакциялар жағдайына бақылауда болуы тиіс. Тенофовир дизопроксилі фумаратымен байланысты жағымсыз реакциялар дамыған пациенттерге препаратты қолдануды тоқтату керек. Тенофовир дизопроксилі фумаратымен бірге тағайындағанда 300 мг атазанавирді 100 мг ритонавирмен бірге қабылдау ұсынылады. Атазанавирді ритонавирсіз Тенофовир дизопроксилі фумаратымен бір мезгілде қолдануға болмайды. Тенофовир дизопроксилі фумараты негізінен шумақтық сүзілу және белсенді өзекшелік секреция арқылы бүйрекпен шығарылады. Осы дәрілік затты бүйрек функциясын төмендететін немесе белсенді өзекшелік секреция үшін бәсекелес препараттармен бір мезгілде қолдану тенофовирдің қан сарысуындағы концентрациясын немесе онымен бір мезгілде қолданылатын препаратты осы шығарылу жолы үшін бәсекелестікке байланысты арттыруы мүмкін. Мысал ретінде адефовир дипивоксилі, цидофовир, ацикловир, валацикловир, ганцикловир, валганцикловир болуы мүмкін, бірақ бұл тізіммен жағдай шектелмейді. Тенофовирдің жоғары концентрациясы Тенофовир дизопроксилі фумаратын-бүйрек жұмысының бұзылуын қоса, астасқан жағымсыз реакцияларды күшейтуі мүмкін. Тенофовир дизопроксилі фумараты құрамында тенофовир дизопроксилі фумаратының + эмтрицитабиннің (Атриплдің) немесе тенофовир дизопроксилі фумаратының + эмтрицитабиннің + эфавиренздің (Трувадтың) тіркелген дозасымен біріктірілімі бар препараттармен бірге пайдаланылмауы тиіс, себебі тенофовир дизопроксилі фумараты осы препараттардың да құрамдас бөлігі болып табылады. Тенофовир дизопроксилі фумараты адефовир дипивоксилімен (Гепсермен) біріктірілімде пайдаланылмауы тиіс.

Сақтау мерзімі 2 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Жарықтан қорғалған жерде, 30 °С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!