Телмиста® Н таблетки 40 мг/12,5 мг

Бір таблетканың құрамында 40 мг/12,5 мг доза үшін белсенді заттар: телмисартан 40 мг гидрохлоротиазид 12,5 мг қосымша заттар: повидон K30, натрий гидроксиді, маннитол, микрокристалды целлюлоза, меглюмин, натрий кроскармеллозасы, натрий стеарилфумараты, коллоидты кремнийдің тотығы, темірдің қызыл тотығы бояғышы (E172). 80 мг/12,5 мг доза үшін белсенді заттар: телмисартан 80 мг гидрохлоротиазид 12,5 мг қосымша заттар: повидон K30, натрий гидроксиді, маннитол, микрокристалды целлюлоза, меглюмин, натрий кроскармеллозасы, натрий стеарилфумараты, коллоидты кремнийдің тотығы, темірдің сары тотығы бояғышы (E172), темірдің қызыл тотығы бояғышы (E172). 80 мг/25 мг доза үшін белсенді заттар: телмисартан 80 мг гидрохлоротиазид 25 мг қосымша заттар: повидон K30, натрий гидроксиді, маннитол, микрокристалды целлюлоза, меглюмин, натрий кроскармеллозасы, натрий стеарилфумараты, коллоидты кремнийдің тотығы, темірдің сары тотығы бояғышы (E172). Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Сопақша пішінді, екі жағы дөңес, ашық қызғылт түсті, дақтары бар, бір жағында L1 таңбасы бар таблеткалар (40 мг/12,5 мг дозасы үшін). Сопақша пішінді, екі жағы дөңес, ашық сарғылт түсті, дақтары бар, бір жағында L2 таңбасы бар таблеткалар (80 мг/12,5 мг дозасы үшін). Сопақша пішінді, екі жағы дөңес, ашық қоңырқай-сары түсті, дақтары бар, бір жағында L3 таңбасы бар таблеткалар (80 мг/25 мг дозасы үшін).

Эссенциальді артериялық гипертензияны емдеуде. Телмиста® H препаратының 40 мг/12,5 мг және 80 мг/12,5 мг таблеткалардағы біріктірілген бекітілген дозасын қолдану артериялық қысымы телмисартан монотерапиясымен тиісті түрде бақыланбайтын ересек пациенттерге көрсетілген. Телмиста® H препаратының 80 мг/25 мг таблеткаларын біріктірілген бекітілген дозасын қолдану артериялық қысымы 40 мг телмисартан/12,5 мг гидрохлоротиазид және 80 мг телмисартан/12,5 мг гидрохлоротиазид дозасында тиісті түрде бақыланбайтын пациенттерге немесе артериялық қысымы телмисартанмен және гидрохлоротиазидпен монотерапияда бұрын тұрақтанған пациенттерге көрсетілген.

Әсер ету механизмі Телмисартан/гидрохлоротиазидтің бекітілген бiріктірiлімі – бұл компоненттердің әрқайсысын жекелей қабылдауға қарағанда, гипертензияға қарсы әсердiң неғұрлым жоғары деңгейiн қамтамасыз ететiн, ангиотензин II-телмисартан және тиазидті диуретик-гидрохлоротиазид рецепторларының блокаторларының бiріктірiлімін білдіреді. Телмисартан/гидрохлоротиазидтің бекітілген бiріктірiлімін тәулiгіне бiр рет қабылдаған кезде емдік доза шегiнде артериялық қысымның тиiмдi және байсалды төмендеуі қамтамасыз етiледi. Телмисартан ішке қабылдау кезінде тиiмдi және қосалқы 1 түрдегі (AT1) ангиотензин II-нiң рецепторларының спецификалық (селективті) антагонисі болып табылады. Телмисартан ангиотензин II-нiң орнын басады, өйткенi байланысу орнында ангиотензин II-нiң бекітілген әсерлерiне жауапты AT1 рецепторларына өте ұқсастыққа ие болады. Телмисартан AT1 рецепторларымен іріктеп және ұзаққа байланысады және AT2 және басқа AT рецепторларын қоса, басқа рецепторларға ұқсастыққа ие болмайды. Көрсетiлген рецепторлардың функционалдық рөлi де, сонымен қатар деңгейi телмисартанның әсерімен артатын ангиотензин II-нің мүмкін гиперстимуляциясы кезінде олардың әсерлерi де әлі анықталмаған. Телмисартан қан плазмасында альдостеронның деңгейiн төмендетедi және оның қатысуымен брадикинин синтезiнiң төмендеуі жүретін ангиотензин өзгертуші ферменттің (кининаза II) белсендiлiгін баспайды, сондықтан брадикининнiң терiс әсерлерiнің күшеюі байқалмайды. Телмисартанның аясында ангиотензин II-нiң тежелуі 24 сағаттан астам сақталып және 48 сағатқа дейiн созылады. Телмисартанды қабылдағаннан кейін гипертензияға қарсы белсендiлiгiне 3 сағат ішінде жетеді. Артериялық қысымды ең жоғары төмендетуге жалпы емдей бастағаннан кейiн 4-8 аптадан соң қол жетеді және ұзақ ем бойы жалғасады. Гипертензияға қарсы әсері тұрақты деңгейде 24 сағат ішінде сақталады. Гипертензиямен пациенттерде телмисартан тамыр соғысының жиiлiгiне әсер етпей, систолалық та, диастолалық та қысымды төмендетедi. Телмисартанмен емдеуді кенет тоқтату кезінде артериялық қысым бiртiндеп (артериялық қысымның кенет жоғарылауы) “ребаунд-синдромының” (артериялық қысымның кенет жоғарылауы) дамуынсыз бiрнеше күндер iшiнде бұрынғы деңгейіне оралады. Тиазидтер натрий мен хлоридтердің экскрециясын шамамен бiрдей мөлшерде тiкелей жоғарылатып, бүйрек өзекшелеріндегi электролиттердiң реабсорбциясына әсер етеді. Гидрохлоротиазидтің диурездік әсерi қан плазмасының көлемiн төмендетуге, қан плазмасында рениннің деңгейiн жоғарылатуға, несеппен калий мен бикарбонаттардың шығарылуын көбейтуге мүмкiндiк беретін альдостеронның секрециясын жоғарылатып және тиiсiнше қан сарысуында калий деңгейiнің төмендеуіне әкеледi. Телмисартанды диуретиктермен бiріктіріп қолдану кезінде ренин-ангиотензин альдостерондық жүйені бөгеу организммен калийдің қайтымды жоғалуына әкеледi. Гидрохлоротиазидті қабылдау кезiнде диурез 2 сағаттан соң басталады, ең жоғары диурездік әсерге қабылдағаннан кейін 4 сағаттан соң жетеді, әсері 6-12 сағатқа созылады. Фармакодинамикалық әсерлер Эссенциальді гипертония ауруын емдеу Телмисартанның алғашқы дозасын қабылдағаннан кейін гипертензияға қарсы белсенділігі 3 сағат ішінде біртіндеп төмендейді. Артериялық қысымның ең көп төмендеуіне біртіндеп, емдеу басталғаннан кейінгі 4-8 апта ішінде жетеді және ұзақ уақыт емдеу кезінде сақталып тұрады. Гипотензиялық әсер қан қысымының амбулаториялық өлшеулерімен көрсетілгендей қабылдағаннан кейін 24 сағат бойы тұрақты деңгейде сақталады және келесі дозаның алдындағы соңғы 4 сағатты қамтиды. Бұл ең жоғары әсер ету сәтінде және бірден келесі дозаның алдында жасалған өлшеулермен расталады (плацебо-бақыланатын клиникалық зерттеулерде 40 мг дозадан кейін амплитуданың қатынасына дейін тұрақты 80% - дан және 80 мг телмисартанның дозасынан кейін). Гипертензиясы бар пациенттерде телмисартан жүректің жиырылу жиілігін өзгертпестен систолалық және диастолалық артерия қысымын төмендетеді. Телмисартанның гипертензияға қарсы тиімділігі гипертензияға қарсы басқа кластардың препараттарымен салыстырымды (оны телмисартанды клиникада амлодипинмен, атенололмен, эналаприлмен, гидрохлоротиазидпен және лизиноприлмен салыстыру зерттеулерінен көруге болады). Салыстырмалы жасырын бақылаумен жүргізілген клиникалық зерттеуде (n=687 пациент, олардың тиімділігі тиімділік тұрғысынан бағаланды) 80 мг/12,5 мг біріктірілімін қабылдамаған науқастарда 80 мг/25 мг біріктірілімін қабылдаған кезде артериялық қысымның біртіндеп төмендеуі байқалды, бұл 80 мг/12,5 мг комбинациясымен емдеуді жалғастырумен салыстырғанда 2,7/1,6 есеге дейін болды. Бұл мм сын.бағ (САҚ/ДАҚ) мәнін көрсетті (бастапқы деңгеймен салыстырғандағы түзетілген орташа өзгерістердің айырмашылығы). Келесі зерттеуде 80 мг/25 мг біріктірілімін қолданған кезде артериялық қысым тағы да төмендеді (нәтижесінде САҚ/ДАҚ жалпы 11,5/9,9 мм сын.бағ төмендеді). Екі ұқсас 8 апта бойы жүргізілген салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатын клиникалық зерттеулердің біріктірілген талдауында, 160 мг/25 мг дозадағы валсартан/гидрохлоротиазидпен салыстырғанда (n=2121 пациент, олардың тиімділігі бағаланды) телмисартан/гидрохлоротиазид 80 мг/25 мг біріктірілімінің артериялық қысымды 2,2/1,2 мм сын.бағ (САҚ/ДАҚ) деңгейінде едәуір көп төмендету әсері көрсетілді (бастапқы деңгеймен салыстырғанда түзетілген орташа өзгерістің айырмашылығы). Телмисартанды күрт тоқтатқан жағдайда, артериялық қысым біртіндеп емдеуге дейінгі мәндеріне бірнеше күн ішінде, жылдам гипертензияның қайта басталуы белгілерінсіз қайтып келеді («тоқтату» синдромы жоқ). Клиникалық зерттеулерде гипертензияға қарсы емнің екі түрін тікелей салыстырғанда, құрғақ жөтел жағдайларының жиілігі телмисартанды қабылдаған пациенттерде ангиотензин-өзгертуші фермент тежегіштерін қабылдағандарға қарағанда айтарлықтай төмен болды. Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі Жүрек-қантамыр құбылыстарының профилактикасы ONTARGET зерттеуінде (телмисартанды монотерапия ретінде және рамиприлмен біріктіріп ағымдағы зерттеу) жүректің ишемиялық ауруы, инсульт, транзиторлық ишемиялық шабуыл, шеткері артериялар ауруы немесе жүрек-қантамыр құбылыстары қаупіне ұшыраған анамнезінде нысан ағзаларының зақымдануымен (мысалы, ретинопатия, сол жақ қарыншаның гипертрофиясы, макро-немесе микроальбуминурия) қатар жүретін 2-типті қант диабеті бар 55 және одан жоғары жастағы 25 620 пациенттерде жүрек-қантамыр құбылыстарына қатысты телмисартанның, рамиприлдің және телмисартан мен рамиприл біріктірілімінің әсеріне салыстыру жүргізілді. Пациенттер емдеудің келесі үш тобының біріне кездейсоқ тәртіпте бөлінген: телмисартан 80 мг (n = 8542), рамиприл 10 мг (n = 8576) немесе телмисартан 80 мг плюс рамиприл 10 мг біріктірілімі (n = 8502) және кезекті орташа бақылау уақыты 4,5 жылмен. Телмисартан бастапқы біріктірілген соңғы нүктенің төмендеуіне қатысты рамиприлге ұқсас әсерді көрсетті: жүрек-қантамырдан болатын өлім, фатальді емес инфаркт, фатальді емес инсульт немесе іркілісті жүрек жеткіліксіздігіне байланысты ауруханаға жатқызу. Бастапқы соңғы нүктенің туындау жиілігі телмисартан (16,7%) мен рамиприл (16,5%) топтарында ұқсас болды. Телмисартан үшін қауіптер қатынасы рамиприлмен салыстырғанда 1,01 (97,5% СА 0,93 – 1,10, р (кем емес тиімділік) = 0,0019, 1,13 шегінде) құрады. Барлық себептерден болған өлім жиілігі телмисартан және рамиприл қабылдаған пациентер арасында тиісінше 11,6% және 11,8% құрайды. Телмисартан мен рамиприлдің алдын ала берілген екінші соңғы нүктесіне қатысты ұқсас тиімділігі анықталды: жүрек-қантамыр патологиясы, миокард фатальді емес инфарктісі және фатальді емес инсульт [0,99 (97,5% СА 0,90 – 1,08), р (кем емес тиімділік) = 0,0004], НОРЕ салыстырмалы зерттеуде (кардиологиялық құбылыстардың алдын алуды бағалау бойынша зерттеу), онда плацебо мен рамиприл әсері зерттелген. TRANSCEND зерттеуінде басқа қосылу критерийлері ONTARGET-ке ұқсас АӨФ тежегішіне жақпаушылығы бар пациенттер телмисартанды 80 мг (N=2954) немесе плацебо (N=2972) қабылдауға кездейсоқ ретпен бөлінген, екеуі де стандартты емдеу аясында енгізілген. Кезекті қадағалау кезеңінің орташа ұзақтығы 4 жыл және 8 айды құрады. Бастапқы біріктірілген соңғы нүкте жиілігінде (жүрек-қантамырдан болатын өлім, миокард инфарктісі, фатальді емес инсульт немесе іркілісті жүрек жеткіліксіздігіне байланысты ауруханаға жатқызу) статистикалық тұрғыдан маңызды айырмашылықтар анықталмаған [15,7% телмисартан тобында және 17,0% плацебо тобында қауіптер қатынасы 0,92 (95% СА 0,81-1,05, р = 0,22)]. Телмисартанның плацебомен салыстырғанда алдын ала берілген екінші соңғы нүктеге (жүрек-қантамырдан болатын өлім, фатальді емес миокард инфарктісі және фатальді емес инсульт) оң әсер етуінің дәлелдемелері алынды [0,87 (95% СА 0,76 – 1,00, р = 0,048)]. Жүрек-қантамыр құбылыстарынан болатын өлім көрсеткішіне әсер етуінің дәлелдемелері жоқ (қауіптер қатынасы 1,03, 95% СА 0,85 – 1,24). Жөтел және ангионевроздық ісіну рамиприл алған пациенттерге қарағанда телмисартанды қабылдаған пациенттерде жиі тіркелген, ал гипотензия телмисартанды қабылдау кезінде жиі тіркелген. Рамиприлмен немесе телмисартанмен жеке емдеумен салыстырғанда телмисартан мен рамиприлді бірге қабылдау қосымша артықшылықтар бермеді. Бірге қабылданғанда жүрек-қантамырлар салдарынан болған өлім мен барлық өлімнің себептері сан жағынан жоғары болды. Сонымен қатар, бірге қабылдаған кезде гиперкалиемия, бүйрек жеткіліксіздігі, гипотензия және синкопемен ауыру жиілігі жоғары болды. Сондықтан телмисартан мен рамиприл біріктірілімін қолдану аталған популяцияда ұсынылмайды. PRoFESS зерттеуінде (Қайталама инсульттің тиімді профилактикасының сызбасы) аз уақыт бұрын инсульт алған 50 жастағы және одан үлкен пациенттерде плацебо тобымен салыстырғанда (0,49%) телмисартан тобында сепсистің жоғары жиілігі белгіленді -0,70% [ҚҚ 1,43 (95% сенімді аралық 1,00 – 2,06)]; өліммен аяқталған сепсис оқиғаларының жиілігі плацебо қабылдаған пациенттермен (0,16%) %) салыстырғанда телмисартан алған пациенттерде (0,33%) жоғары болған [ҚҚ 2,07 (95% сенімді аралық 1,14 – 3,76)]. Телмисартанды пайдаланумен байланысты сепсистің байқалған жоғарылауы кездейсоқ құбылыс болуы мүмкін немесе қазіргі уақытта белгісіз механизммен байланысты болуы ықтимал. Екі ірі рандомизацияланған бақыланатын зерттеулерде (ONTARGET және Va NEPHRON-D (ардагерлер істері жөніндегі комитет жүргізетін қант диабетіндегі нефропатияны зерттеу) ангиотензин II рецепторының блокаторымен АӨФ тежегішінің біріктірілімін қолдануды зерттеді. ONTARGET зерттеуі жүрек-қантамыр және цереброваскулярлы аурулары бар немесе анамнезінде нысана ағзаларының зақымдану белгілерімен қатар жүретін 2-типті қант диабеті бар пациенттердің қатысуымен орындалды. Толығырақ ақпаратты жоғарыдағы «Жүрек-қантамыр құбылыстарының профилактикасы» тақырыпшасынан қараңыз. VA NEPHRON-D зерттеуі 2-типті қант диабеті және диабеттік нефропатиясы бар пациенттердің қатысуымен орындалды. Бұл зерттеулер бүйрек және/немесе жүрек-қантамыр құбылыстары мен өлім-жітімге елеулі қолайлы әсердің жоқтығын көрсетті, ал гиперкалиемияның, жедел бүйрек жеткіліксіздігінің және/немесе гипотензияның монотерапиямен салыстырғанда жоғары қаупі байқалды. Олардың ұқсас фармакодинамикалық қасиеттерін ескере отырып, бұл нәтижелер сондай-ақ басқа АӨФ тежегіштері мен ангиотензин II рецепторларының блокаторлары үшін өзекті. Сондықтан АӨФ тежегіштерін және ангиотензин II рецепторларының блокаторларын диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде бір мезгілде қолданбаған жөн. ALTITUDE (жүрек-қантамыр ауруларына және бүйрек ауруларына қатысы бар соңғы көрсеткіштерді пайдалана отырып, 2-типті диабет кезінде алискиренді зерттеу) зерттеуінің мақсаты 2-типті қант диабеті және бүйректің созылмалы ауруы және/немесе жүрек-қантамырлар ауруы бар пациенттерде АӨФ тежегішін немесе ангиотензин II рецепторының блокаторын пайдалана отырып, алискиренді стандартты емге қосу артықшылығын анықтау болды. Зерттеу қолайсыз нәтижелердің жоғары қаупіне байланысты мерзімінен бұрын тоқтатылды. Жүрек-қантамыр құбылыстарынан және инсульттен болған өлімнің жиілігі плацебо тобымен салыстырғанда алискирен тобында сан жағынан жоғарылаған және зерттелетін жағымсыз және елеулі жағымсыз құбылыстар (гиперкалиемия, гипотензия және бүйрек дисфункциясы) плацебо тобына қарағанда алискирен тобында жиі тіркелген. Эпидемиологиялық зерттеулер гидрохлоротиазидпен ұзақ уақыт емдеу жүрек-қантамыр аурушаңдығы мен өлім қаупін азайтады. Телмисартан/гидрохлоротиазидтің бекітілген біріктірілімінің өлім-жітімге және жүрек-қантамыр ауруларына әсері қазіргі уақытта белгісіз. Меланомалық емес тері обыры Қолда бар эпидемиологиялық зерттеу деректеріне сәйкес гидрохлоротиазид қабылдау мен меланомалық емес тері обырын дамытудың жиынтық дозаға тәуелді байланысы байқалды. Бір зерттеу шеңберінде 71 533 негіз-жасушалы обырдан және 8629 жалпақ жасушалы обырдан тұратын популяцияны зерттеді, бұл тиісінше 1430833 және 172462 популяцияның бақылау үлгілеріне сәйкес келеді. Гидрохлоротиазидті жоғары дозада қолдану (жинақталған доза ≥50 000 мг) негіз-жасушалы обыр жағдайлары үшін және жалпақ жасушалы обыр жағдайлары үшін 3,98 (95% СА: 3,68–4,31) мәнге дейін ҚҚ мәнін түзетумен байланысты болды. Негіз-жасушалы обыр және жалпақ жасушалы обыр жағдайларын зерттеу кезінде нақты жинақталған дозаға тәуелді әсері байқалды. Басқа зерттеуде еріннің обыры (жалпақ жасушалы обыр) дамуы мен гидрохлоротиазид әсерінің ықтимал байланысы байқалды: ерін обырының 633 жағдайы 63067 популяцияның бақылау үлгілерімен салыстырылды, бұл ретте кездейсоқ іріктемелі жиынтықтың стратегиясын қолданған. Нақты жинақталған дозаға тәуелді әсер ҚҚ 2,1 (95% СА: 1,7–2,6) мәнін жоғары дозада (~25 000 мг) 3,9 (3,0–4,9) мәнге дейін және ең үлкен жинақталған дозада (~100 000 мг) 7,7 (5,7–10,5) мәнге дейін түзету кезінде байқалды (деректер 4.4-бөлімде берілген).

Дозалау режимі Телмиста® H препаратын телмисартанмен монотерапияда артериялық қысымы тиісті үлгіде бақыланбайтын пациенттерде қолдану керек. Бекітілген доза біріктіріліміне ауысар алдында екі компоненттің әрқайсысының дозасын жеке титрлеу ұсынылады. Клиникалық сәйкестікте монотерапиядан бекітілген біріктірілімге тікелей ауысуды қарастыруға болады. • Телмиста® H, 40 мг/12,5 мг таблеткаларын артериялық қысымы 40 мг телмисартан монотерапиясымен тиісті үлгіде бақыланбайтын пациенттерге күніне бір рет қабылдауға болады. • Телмиста® H, 80 мг/12,5 мг таблеткаларын артериялық қысымы 80 мг телмисартан монотерапиясымен тиісті үлгіде бақыланбайтын пациенттерге күніне бір рет қабылдауға болады. • Телмиста® H, 80 мг/25 мг таблеткаларын артериялық қысымы 80 мг/12,5 мг дозаларын қолданғанда тиісті үлгіде бақыланбайтын пациенттерге немесе артериялық қысымы бұрын телмисартанмен және гидрохлоротиазидпен монотерапияда тұрақтандырылған пациенттерге күніне бір рет қабылдауға болады. Пациенттердің ерекше топтары Егде жастағы пациенттер Егде жастағы пациенттерге дозаны түзету қажет емес. Бүйрек жеткiлiксiздігi бар пациенттер Бүйрек тарапынан жағымсыз құбылыстарын анықтамаған жеңіл және орташа бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде қолдану тәжірибесі аз, сондықтан дозаны түзету қажет емес. Бүйрек функциясын мезгіл мезгіл бақылап отыру ұсынылады. Гидрохлоротиазидтің болуына байланысты біріктірілген бекітілген дозалары ауыр бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерге қарсы көрсетілімде (креатинин клиренсі < 30 мл / мин). Телмисартан қаннан гемофильтрация жолымен шығарылмайды және диализбен шығарылмайды. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Телмиста® Н бауыр функциясының ауыр бұзылулары бар пациенттерге сақтықпен қолданылуы керек. Телмисартанның дозасы тәулігіне бір рет 40 мг аспауы тиіс. Бауырдың ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерге белгіленген дозалармен біріктіруге болмайды. Тиазидтер бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде сақтықпен пайдаланылуы тиіс. Енгізу әдісі және жолы Телмиста® Н таблеткаларын күніне бір рет, тұтастай жұтып, аздаған мөлшердегі сумен ішіп қабылдайды. Телмиста® Н тамақтануға қарамастан қабылдауға болады. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медицина қызметкерінің кеңесіне жүгіну бойынша ұсынымдар Осы дәрілік препаратты қолдану бойынша қосымша сұрақтар туындаса дәрігерге немесе фармацевтке жүгіну керек.

- белсенді заттарға немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық - құрамында сульфонамид бар басқа препараттарға аса жоғары сезімталдық (гидрохлорoтиазид құрамында сульфонамид бар дәрілік зат болып табылады) - жүктілік және лактация кезеңі - холестаз және өт шығару жолдарының обструкциясы - бауыр функциясының ауыр бұзылулары - бүйректің ауыр жеткіліксіздігі (креатинин клиренсі 30 мл/мин кем), анурия - рефрактерлі гипокалиемия және гиперкальциемия - Телмиста® H препаратын құрамында алискирен бар дәрілік препараттармен бірге қолдану қант диабеті бар немесе бүйрек жеткіліксіздігі (ШСЖ <60 мл/мин/1,73 м2) бар пациенттерге қарсы көрсетілімде

Қауіпсіздік бейіні бойынша түйіндеме Анағұрлым жиі хабарланған жағымсыз реакция бас айналуы болып табылады. Сирек жағдайларда күрделі ангионевроздық ісіну туындауы мүмкін (≥1/10 000 - <1/1 000 дейін). Телмисартан/гидрохлоротиазид қабылдағанда туындайтын жағымсыз құбылыстардың пайда болуының жалпы жиілігі телмисартанмен монотерапия кезінде телмисартан және гидрохлоротиазид (835) біріктірілімін немесе тек телмисартан (636) алған 1471 пациенттің қатысуымен бірқатар зерттеулер барысында осындайлармен салыстырмалы болды. Жағымсыз құбылыстар дозаға тәуелді болмады, пациенттің жынысына, жасына немесе нәсіліне байланысты емес. Телмисартан/гидрохлоротиазидті 80 мг/25 мг дозада қабылдаған кезде хабарланған жағымсыз реакциялардың жалпы жиілігі және сипаты, телмисартан/гидрохлоротиазидті 80 мг/12,5 мг дозада қабылдаған кездегімен салыстырарлықтай болды. Жағымсыз құбылыстардың дозаға тәуелділігі анықталмады, және ол пациенттің жынысына, жасына немесе нәсіліне байланысты емес болды. Кесте түріндегі жағымсыз реакциялар тізімі Барлық клиникалық зерттеулерде тіркелген және плацебоға қарағанда телмисартан плюс гидрохлоротиазидпен жиі (р ≤ 0,05) туындайтын жағымсыз реакциялар төменде жүйелік-ағзалық класына сәйкес көрсетілген. Монотерапия түрінде қолданылатын, бірақ клиникалық зерттеулерде байқалмаған әрбір компонентке жағымсыз реакциялар Телмиста® Н препаратымен емдеу кезінде туындауы мүмкін. Жекелеген компоненттердің бірін қолдану кезінде бұрын хабарланған жағымсыз реакциялар, олар осы өнімнің клиникалық зерттеулерінде байқалмаса да, телмисартан/гидрохлоротиазид үшін потенциалды жағымсыз реакциялар болуы мүмкін. Жағымсыз құбылыстардың жиілігін айқындау мынадай критерийлерге сәйкес жүргізіледі: өте жиі (≥ 1/10), жиі (≥ 1/100-ден < 1/10-ға дейін), жиі емес (≥ 1/1000-нан < 1/100-ге дейін), сирек (≥ 1/10000-нан < 1/1000-ға дейін), өте сирек (< 1/10000), белгісіз (қолда бар деректер негізінде бағалау мүмкін емес) Жиіліктің әр тобында жағымсыз реакциялар ауырлықтың кему тәртібімен ұсынылған. 1-кесте: Плацебо бақыланатын зерттеулерден және маркетингтен кейінгі тәжірибеден алынған жағымсыз құбылыстардың тізімі (MedDRA) MedDRA бойынша жүйелік-ағзалық класс — Жағымсыз реакциялар — Жиілігі Телмисартан/гидрохлоротиазид — Teлмисартан — Гидрохлоротиазид Инфекциялар мен инвазиялар — сепсис, өліммен аяқталған оқиғаларды қоса — Сирек 2 бронхит — Сирек фарингит — Сирек синусит — Сирек жоғарғы тыныс алу жолдарының инфекциялары — Жиі емес несеп шығару жолдарының инфекциялары — Жиі емес цистит — Жиі емес Қатерсіз, қатерлі және нақтыланбаған жаңа түзілімдер (кисталар мен полиптерді қоса) — меланомалық емес тері обыры (негіз-жасушалы карцинома және жалпақ жасушалы карцинома) — Белгісіз 2 Қан жүру және лимфа жүйесі тарапынан болатын бұзылулар — анемия — Жиі емес эозинофилия — Сирек тромбоцитопения — Сирек — Сирек тромбоцитопения, пурпурамен — Сирек аплазиялық анемия — Белгісіз гемолиздік анемия — Өте сирек сүйек кемігінің депрессиясы — Өте сирек лейкопения — Өте сирек агранулоцитоз — Өте сирек Иммундық жүйенің бұзылыстары — анафилаксиялық реакциялар — Сирек аса жоғары сезімталдық — Сирек — Өте сирек Метаболизм және тамақтану бұзылыстары — гипокалиемия — Жиі емес — Өте жиі гиперурикемия — Сирек — Жиі гипонатриемия — Сирек — Сирек — Жиі гиперкалиемия — Жиі емес гипогликемия (қант диабеті бар науқастарда) — Сирек гипомагнемия — Жиі гиперкальциемия — Сирек гипохлоремиялық алкалоз — Өте сирек тәбеттің жоғалуы — Жиі гиперлипидемия — Өте жиі гипергликемия — Сирек қант диабетін жеткіліксіз бақылау — Сирек Психикалық бұзылыстар — үрей — Жиі емес — Сирек депрессия — Сирек — Жиі емес — Сирек ұйқысыздық — Сирек — Жиі емес ұйқының бұзылуы — Сирек — Сирек Жүйке жүйесі тарапынан бұзылулар — бас айналуы — Жиі — Сирек cинкопа — Жиі емес — Жиі емес парестезиялар — Жиі емес — Сирек ұйқышылдық — Сирек бас ауыруы — Сирек Көру ағзалары тарапынан бұзылулар — көру қабілетінің бұзылуы — Сирек — Сирек — Сирек анық көрмеу — Сирек көру жітілігінің уақытша төмендеуі глаукома — Белгісіз хориоидальды жалқық — Белгісіз Есту ағзалары мен вестибулярлық аппарат тарапынан бұзылулар — вертиго — Жиі емес — Жиі емес Жүрек тарапынан бұзылулар — тахикардия — Жиі емес — Сирек аритмия — Жиі емес — Сирек брадикардия — Жиі емес Жүрек-қантамыр жүйесі тарапынан бұзылулар — гипотензия — Жиі емес — Жиі емес ортостаздық гипотензия — Жиі емес — Жиі емес — Жиі некроздық васкулит — Өте сирек Тыныс алу жүйесі, кеуде қуысы ағзалары және көкірек ортасы тарапынан бұзылулар — ентігу — Жиі емес — Жиі емес респираторлық дистресс — Сирек — Өте сирек пневмонит — Сирек — Өте сирек өкпе ісінуі — Сирек — Өте сирек жөтел — Жиі емес өкпенің интерстициялық ауруы — Өте сирек1,2 жедел респираторлық дистресс-синдром (ЖРДС) — Өте сирек Асқазан-ішек бұзылыстары — диарея — Жиі емес — Жиі емес — Жиі ауыздың құрғауы — Жиі емес — Сирек метеоризм — Жиі емес — Жиі емес іштің ауыруы — Сирек — Жиі емес іш қату — Сирек — Сирек диспепсия — Сирек — Жиі емес құсу — Сирек — Жиі емес — Жиі гастрит — Сирек - іштің ауыруы — Сирек — Сирек жүрек айнуы — Жиі панкреатит — Өте сирек Гепатобилиарлық жүйенің бұзылыстары Асқазан-ішек бұзылыстары — бауыр функциясының бұзылуы / бауыр аурулары — Сирек 2 — Сирек 2 сарғаю — Сирек холецистит — Сирек Тері және теріасты шелі тарапынан бұзылулар — ангионевроздық ісіну (өліммен аяқталуын қоса) — Сирек — Сирек эритема — Сирек — Сирек қышыну — Сирек — Жиі емес бөртпе — Сирек — Жиі емес — Жиі қатты тершеңдік — Сирек — Жиі емес есекжем — Сирек — Сирек — Жиі экзема — Сирек дәрі-дәрмектік бөртпе — Сирек уытты бөртпе — Сирек жегі тәрізді синдром — Өте сирек фотосенсибилизация реакциясы — Сирек уытты эпидермалық некролиз — Өте сирек полиморфты эритема — Белгісіз Сүйек-бұлшықет жүйесі және дәнекер тіні тарапынан бұзылулар — арқадағы ауырсыну — Жиі емес — Жиі емес бұлшықеттің түйілуі (аяқтың құрысуы) — Жиі емес — Жиі емес — Белгісіз миалгия — Жиі емес — Жиі емес артралгия — Сирек — Сирек кеуденің ауыруы (аяқтың ауыруы) — Сирек — Сирек сіңірдің ауыруы (тендинитке ұқсас симптомдар) — Сирек жүйелі қызыл жегі — Сирек 1 — Өте сирек Бүйрек жұмысының және несеп шығару жолдарының бұзылулары — бүйрек функциясының бұзылуы — Жиі емес — Белгісіз бүйректің жеткіліксіздігі жедел — Жиі емес — Жиі емес глюкозурия — Сирек Репродуктивтік жүйе жұмысының бұзылулары және сүт бездерінің аурулары — эректильді дисфункция — Жиі емес — Жиі Жалпы бұзылыстар және енгізген жердегі жағдай — кеуденің ауыруы — Жиі емес — Жиі емес тұмауға ұқсас симптомдар — Сирек — Сирек ауырсыну — Сирек астения (әлсіздік) — Жиі емес — Белгісіз пирексия — Белгісіз Зертханалық көрсеткіштер — қандағы несеп қышқылы деңгейінің жоғарылауы — Жиі емес — Сирек креатинин деңгейінің жоғарылауы — Сирек — Жиі емес қандағы креатинфосфокиназаның жоғарылауы — Сирек — Сирек бауыр ферменттері белсенділігінің артуы — Сирек — Сирек гемоглобин деңгейінің төмендеуі — Сирек 1 Маркетингтен кейінгі тәжірибе негізінде 2 Қосымша ақпаратты төмендегі қосалқы бөлімдерден қараңыз. aПлацебо және телмисартанмен емделген пациенттерде ұқсас жиілікпен туындаған жағымсыз реакциялар. Телмисартанды (41,4%) қабылдау кезінде хабарланатын жағымсыз реакциялардың жалпы туындау жиілігі плацебо-бақыланатын зерттеулердегі плацебомен (43,9%) салыстырмалы болды. Жоғарыда аталған жағымсыз реакциялар артериялық гипертензияға қатысты телмисартан қабылдаған пациенттерде немесе жүрек-қантамырлар жағдайларының қаупі жоғары 50 жастағы және одан асқан пациенттердегі барлық клиникалық зерттеулерде жинақталған Жекелеген жағымсыз реакциялардың сипаттамасы Бауырдың аномалиялық функциясы / бауыр ауруы Телмисартанмен болған тіркеуден кейінгі қолдану тәжірибесінен бауырдың аномалиялық функциясы/бауыр аурулары оқиғаларының көпшілігі жапондық пациенттерде пайда болды. Жапондық пациенттер бұл жағымсыз реакцияларды жоғары ықтималдылықпен бастан өткеруі мүмкін. Сепсис PRoFESS зерттеуінде сепсистің туындау жоғары жиілігі плацебомен салыстырғанда телмисартанда байқалды. Құбылыс кездейсоқ анықталуы немесе қазіргі уақытта белгісіз механизммен байланысты болуы мүмкін. Өкпенің интерстициялық ауруы Өкпенің интерстициялық ауруы оқиғалары телмисартанды тіркеуден кейінгі қолдану тәжірибесінен хабарланған. Алайда себеп-салдарлық байланысы анықталмаған. Меланомалық емес тері обыры Қолда бар эпидемиологиялық зерттеу деректеріне сәйкес гидрохлоротиазид қабылдау мен меланомалық емес тері обыры дамуының жиынтық дозаға тәуелді байланысы байқалды. Ішектің ангиоэневроздық ісінуі Ангиотензин II рецепторларының блокаторларын қолданғаннан кейін ішектің ангиоэневроздық ісіну жағдайлары туралы хабарланды. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаған жағдайда медицина қызметкеріне, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімді еместігі туралы мәлімдемелерді қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөнінде деректердің ақпараттық базасына тікелей хабарлау керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Адамда телмисартанмен артық дозалануға қатысты шектеулі ақпарат бар. Гемодиализ жүргізгенде гидрохлоротиазид жойылу дәрежесі анықталмаған. Симптомдары: гипотензия және тахикардия, сирек жағдайларда - брадикардия. Гидрохлоротиазидтің артық дозалануы жиiрек электролиттiк теңгерімнің бұзылуына (гипокалиемия, гипохлоремия) және қарқынды диурездiң нәтижесiнде дегидратацияға әкеледi, жүрек айну және ұйқышылдық болуы мүмкін. Гипокалиемия бұлшықеттің түйiлуiне және/немесе негiзiнен оймақгүл гликозидтерін бiр мезгілде қолданумен немесе белгiлi аритмияға қарсы дәрілермен туындаған жүрек аритмиясының асқынуына әкелуi мүмкiн. Емі: симптоматикалық және демеуші, ас қабылдау уақытына және симптомдардың ауырлығына байланысты. Пациент дәрiгердiң мұқият бақылауында болуы керек. Ұсынылатын шараларға құстыру және/немесе асқазанды шаю, белсендірілген көмiрді қабылдау жатады. Қан сарысуындағы электролиттер мен креатинин деңгейiн мұқият мониторингілеу қажет. Гипотензия дамуы кезінде пациентті көлденең күйде жатқызып, регидратациялық және тұзды емді шұғыл түрде өткiзу керек. Телмисартан гемофильтрация және диализдеу арқылы шығарылмайды. Гемодиализ арқылы шығарылатын гидрохлоротиазидтің мөлшері анықталмаған.

Егде жастағы пациенттер Егде жастағы пациенттер үшін дозаны түзету қажет емес. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Бүйрек тарапынан жағымсыз құбылыстар анықталмаған, бүйрек жеткіліксіздігі орташа пациенттерде қолданудың аздаған тәжірибесі бар, сондықтан дозаны түзету қажет емес. Бүйрек функциясын мезгіл-мезгіл бақылап отыру ұсынылады. Бүйрек жеткіліксіздігі ауыр (креатинин клиренсі < 30 мл/мин) пациенттерге, гидрохлоротиазид болуына орай, бекітілген дозаларымен біріктірілім қарсы көрсетілімді. Телмисартан гемофильтрация арқылы қаннан шығарылмайды және диализге жатпайды. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Бауыр жеткіліксіздігі жеңіл және орташа пациенттерде Телмиста® H препаратын сақтықпен қолдану керек. Телмисартан дозасы тәулігіне бір рет 40 мг-ден аспауы тиіс. Тиазидтер бауыр функциясының бұзылулары бар пациенттерде сақтықпен қолданылу керек. Балалар Телмиста® H қолдану қауіпсіздігі мен тиімділігі 18 жасқа дейінгі пациенттерде анықталмаған. Телмиста® H препаратын балалар мен жасөспірімдерде қолдану ұсынылмайды. Арнайы сақтандырулар Жүктілік II ангиотензин рецепторларының блокаторын қабылдауды жүктілік кезінде бастауға болмайды. Ангиотензин II рецепторларының блокаторларымен үздіксіз емдеу қажет деп саналатын жағдайлардан басқа, жүктілікті жоспарлайтын пациенттер жүктілік кезінде қолдану үшін белгіленген қауіпсіздік бейініне ие баламалы гипотензиялық емдеуге ауыстырылуы тиіс. Жүктілік анықталғанда, ангиотензин II рецепторларының блокаторларымен емдеуді дереу тоқтатып және қажет болған жағдайда, баламалы емді бастау керек. Бауыр жеткіліксіздігі Телмиста® Н холестазы, билиарлық обструкциялық бұзылулары немесе бауырдың ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерге қолдануға болмайды, өйткені телмисартан негізінен өтпен шығарылады. Бұл пациенттерде телмисартанның бауырдағы клиренсінің төмендеуі күтіледі. Бұдан басқа Телмиста® H препаратын бауыр функциясының бұзылуы бар немесе үдемелі бауыр аурулары бар пациенттерде сақтықпен қолдану керек, өйткені су-электролит теңгерімінің елеусіз өзгерісі бауыр комасына ықпал етуі мүмкін. Телмиста® H препаратын бауыр функциясының бұзылуы бар пациенттерде пайдаланудың клиникалық тәжірибесі жоқ. Реноваскулярлы гипертензия Бүйрек артериясының екі жақты стенозы немесе ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесіне әсер ететін дәрілік препараттар қабылдайтын жалғыз жұмыс істейтін бүйрек артериясы стенозы бар пациенттерде ауыр артериялық гипотензияның және бүйрек жеткіліксіздігінің жоғары даму қаупі болады. Бүйрек жеткіліксіздігі және бүйрек трансплантациясы Телмиста® H бүйректің ауыр жеткіліксіздігі (креатинин клиренсі <30 мл/мин) бар пациенттерде қолдануға болмайды («Қолдануға болмайтын жағдайлар» бөлімін қараңыз). Жуырда бүйрек трансплантациясын өткерген пациенттерде Телмиста® H препаратын пайдалану тәжірибесі жоқ. Бүйректің жеңіл және орташа жеткіліксіздігі бар пациенттерде Телмиста® H қолдану тәжірибесі елеусіз, сондықтан қан сарысуындағы калий, креатинин және несеп қышқылы деңгейін мезгіл-мезгіл мониторингтеу ұсынылады. Бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттерде тиазидті диуретиктер қолданумен байланысты азотемия дамуы мүмкін. Телмисартан қаннан гемофильтрация жолымен шығарылмайды және диализбен шығарылмайды. Көлемі және/немесе натрий азайған пациенттер Диуретиктерді қарқынды қолдану, тұзды диетамен шектеу, диарея немесе құсудан айналымдағы қан көлемі және/немесе натрий мөлшері төмендеген пациенттерде әсіресе, алғашқы дозадан кейін симптоматикалық артериялық гипотензия туындауы мүмкін. Ондай жай-күйлер, әсіресе көлемнің және/немесе натрийдің азаюы, Телмиста® H қолданғанға дейін түзетілуі тиіс. Гидрохлоротиазидті қабылдау кезінде неврологиялық симптоматикамен (жүрек айну сезімі, бағдардан жаңылудың үдеуі, апатия) қатар жүретін гипонатриемияның жекелеген жағдайлары байқалды. Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) қосарлы блокадасы АӨФ тежегіштерін, ангиотензин II рецепторларының блокаторларын немесе алискиренді бір мезгілде қолдану артериялық гипотензияның, гиперкалиемияның даму қаупін жоғарылататыны және бүйрек функциясының төмендететіні (жедел бүйрек жеткіліксіздігін қоса) туралы растайтын айғақтар бар. Сондықтан РААЖ қосарлы блокадасына әкелетін АӨФ тежегіштерін, ангиотензин II рецепторларының блокаторларын немесе алискиренді бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Қосарлы блокада емін тағайындау абсолютті түрде қолдану қажет болғанда оны тек дәрігер бақылауымен ғана, бүйрек функциясын, қан плазмасындағы электролиттер құрамын және артериялық қысымды ұдайы мұқият бақылаумен, жүргізу керек Диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде АӨФ тежегіштерін және ангиотензин II рецепторларының блокаторларын бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесін стимуляциялауға байланысты басқа жай-күйлер Тамырлар тонусы және бүйрек функциясы көбіне ренин-ангиотензин-альдостеронды жүйенің белсенділігіне (мысалы, ауыр іркілісті жүрек жеткіліксіздігі немесе бүйрек аурулары бар, оның ішінде бүйрек артериясының стенозы бар пациенттер) тәуелді пациенттерде осы жүйеге әсер ететін дәрілік заттармен емдеу жедел гипотензияны, гиперазотемияны, олигурияны немесе сирек жағдайларда жедел бүйрек жеткіліксіздігін туындатуы мүмкін. Бастапқы альдостеронизм Бастапқы альдостеронизмі бар пациенттерде ренин-ангиотензин жүйесін тежейтін гипертензияға қарсы дәрілік препараттармен ем тиімсіз. Сондықтан Телмиста® H қолдану ұсынылмайды. Аорталық және митралды клапан стенозы, обструкциялық гипертрофиялық кардиомиопатия Басқа тамырды кеңейтетін препараттар сияқты, аорталық немесе митралды стенозы бар немесе обструкциялық гипертрофиялық кардиомиопатиясы бар пациенттерде қолданған кезде ерекше сақ болу керек. Метаболизмдік және эндокриндік әсерлер Тиазидтік ем қант диабеті бар пациенттерде инсулин емінде немесе диабетке қарсы емде және телмисартанмен емде гипогликемия туындата отырып, глюкозаға толеранттылығы бұзылуына әкелуі мүмкін. Сондықтан бұл пациенттерде қандағы глюкоза деңгейінің мониторингін жүргізу керек; қажет болғанда инсулин немесе диабетке қарсы препараттар дозасын өзгерту қажет болуы мүмкін. Тиазидті ем кезінде жасырын қант диабеті білінуі мүмкін. Холестерин және триглицеридтер деңгейінің жоғарылауы мен тиазидті диуретиктер емі байланысты болды, алайда Телмиста® H құрамындағы 12,5 мг доза оның әсерінің тым аз болуына немесе болмауына әкелді. Тиазидті ем алатын кейбір пациенттерде гиперурикемия туындауы немесе подагра дамуы мүмкін. Электролиттік теңгерімсіздік Диуретиктер қабылдайтын кез келген пациенттегі сияқты, сарысудағы электролиттер құрамын мезгіл-мезгіл анықтауды тиісті уақыт аралығынан кейін орындау керек. Гидрохлоротиазидті қоса, тиазидтер су немесе электролиттік теңгерімсіздігін (оның ішінде, гипокалиемияны, гипонатриемия және гипохлоремиялық алкалоз) туындатуы мүмкін. Су немесе электролиттік теңгерімсіздіктің ескерту белгілеріне ауыз құрғауы, шөлдеу, астения, сылбырлық, ұйқышылдық, мазасыздық, бұлшықет ауырулары немесе құрысулар, бұлшықет шаршауы, гипотензия, олигурия, тахикардия және жүрек айнуы немесе құсу сияқты асқазан-ішек бұзылыстары жатады. Гипокалиемия Тиазидті диуретиктер қолданғанда гипокалиемия дамуы мүмкіндігіне қарамастан, телмисартанмен қатарлас ем несеп жүргізетін препараттармен индукцияланған гипокалиемияны азайтуы мүмкін. Бауыр циррозы бар пациенттерде, диурез күшейген пациенттерде, электролиттерді пероральді жеткіліксіз қабылдайтын пациенттерде және кортикостероидтармен немесе адренокортикотропты гормонмен (АКТГ) қатарлас ем алатын пациенттерде гипокалиемия қаупі жоғары. Гиперкалиемия Және керісінше, Телмиста® H препаратының құрамына кіретін телмисартанның ангиотензин II рецепторымен антагонизмінен (ATА II) болатын гиперкалиемия туындауы мүмкін. Телмиста® H препаратын қабылдауда клиникалық мәнді гиперкалиемия тіркелмесе де, гиперкалиемияны дамытатын қауіп факторларына бүйрек жеткіліксіздігі және/немесе жүрек жеткіліксіздігі және қант диабеті жатады. Калий жинақтаушы диуретиктерді, құрамында калий бар калий қоспаларын немесе тұз алмастырғыштарын Телмиста® H препаратымен бірге сақтықпен қолдану керек. Гипохлоремиялық алкалоз Әдетте хлор тапшылығы елеусіз және емдеуді қажет етпейді. Гиперкальциемия Тиазидтер несеппен кальций экскрециясын азайтуы мүмкін және кальций метаболизмінің белгілі бұзылулары болмағанда сарысулық кальций деңгейінің уақытша және елеусіз жоғарылауын туындатуы мүмкін. Айқын гиперкальциемия жасырын гиперпаратиреоз туралы айғақтауы мүмкін. Тиазидтерді қалқанша без маңы функциясын анықтау үшін талдау жүргізгенге дейін тоқтату керек. Гипомагниемия Тиазидтердің несеппен магний экскрециясын ұлғайтатыны көрсетілген, бұл гипомагниемияға әкелуі мүмкін. Этностық айырмашылықтары Басқа да барлық ангиотензин II рецепторларының блокаторлары сияқты телмисартан басқа нәсіл өкілдерімен салыстырғанда қара нәсілді пациенттерде артериялық қысымды төмендетуде тиімілігі аз, бұл мүмкін артериялық гипертензиясы бар қара нәсілді пациенттер популяциясында ренинннің төмен деңгейінің кең таралуынан болуы ықтимал. Ишемиялық жүрек ауруы Ишемиялық кардиомиопатиясы немесе жүрек-қантамырларының ишемиялық аурулары бар пациенттерде артериялық қысымның елеулі төмендеуі кез келген гипертензияға қарсы дәрілердегі сияқты, миокард инфарктiсiнiң немесе инсульттің дамуына әкелуi мүмкiн. Жалпы Гидрохлоротиазидке аса жоғары сезімталдық реакциялары анамнезінде аллергиясы және бронх демікпесі бар немесе жоқ пациенттерде туындауы мүмкін, бірақ ауыр анамнезі бар пациенттерде ықтималдығы жоғары. Жүйелі қызыл жегінің өршуі немесе белсенуі тиазидті диуретиктерді, оның ішінде гидрохлоротиазидті қолданғанда тіркелді. Тиазидті диуретиктерді қолданғанда жарыққа сезімталдық реакцияларының жағдайлары тіркелген. Ем кезінде жарыққа сезімталдық реакциялары туындағанда емді тоқтату ұсынылады. Несеп айдайтын дәрілерді қайталап қолдану қажет болғанда дененің ашық бөліктерін күннің немесе жасанды УК сәулелену әсерінен қорғау ұсынылады. Хориоидальді жалқық, жедел миопия және жабықбұрышты глаукома Сульфонамид туындысы болып табылатын гидрохлоротиазид, көру өрісінің тарылуымен хориодальды жалқыққа, қысқа мерзімді жедел миопия мен салдарлы жабықбұрышты глаукомаға алып келетін идиосинкразия (жекелей жақпау) реакциясын туғызуы мүмкін Симптомдары көру жітілігі төмендеуінің жедел басталуын немесе көздің ауыруын қамтиды, бұл әдетте, препаратты қабылдау басталған сәттен бастап бірнеше сағаттан бір аптаға дейінгі уақыт ішінде байқалады. Жедел жабықбұрышты глаукоманың емделмеуі қайтымсыз көрмей қалуға әкеп соқтыруы мүмкін. Бастапқы емі дәрілік затты қабылдауды шұғыл түрде тоқтатуға негізделеді. Бақыланбайтын көзішілік қысым жағдайында дереу медициналық немесе хирургиялық ем қажет болуы мүмкін. Жедел жабықбұрышты глаукома дамуының қауіп факторлары анамнезде сульфонамидке немесе пенициллинге аллергиялық реакциялардың болуын қамтуы мүмкін. Тыныс алу жолдарының жедел токсикологиялық зақымдануы Гидрохлоротиазидті қабылдағаннан кейін жедел респираторлық дистресс синдромын (ЖРДС) қоса, тыныс алу жолдарының жедел уытты зақымдануының өте сирек ауыр жағдайы туралы хабарланды. Өкпе ісінуі әдетте гидрохлоротиазидті қабылдағаннан кейін бірнеше минут пен сағат ішінде дамиды. Басында симптомдарға ентігу, қызба, өкпенің жай-күйінің нашарлауы және гипотензия жатады. Егер ЖРДС диагнозына күдік болса, препаратты тоқтатып, тиісті ем тағайындау керек. Гидрохлоротиазидті қабылдағаннан кейін бұрын ЖРДС ауырған пациенттерге тағайындамаған жөн. Терінің меланомалық емес обыры Дат ұлттық онкологиялық аурулардың реестрінің деректеріне негізделген екі эпидемиологиялық зерттеуде гидрохлоротиазидтің жоғарырақ жиынтық дозаларын қолданудан кейін терінің меланомалық емес обыры (ТМЕО) [базальді жасушалық карцинома (БЖК) және жалпақ жасушалы карцинома (ЖЖК)] дамуының жоғары қаупі болатыны анықталды. Гидрохлоротиазидтің фотосенсибилизациялайтын әсері ТМЕО дамуының болжамды механизмі ретінде қызмет етуі мүмкін. Гидрохлоротиазид қабылдайтын пациенттерді ТМЕО дамуының қаупі туралы, тері жабынында жаңа ошақтардың болуын ұдайы тексеру керектігін және терідегі кез келген күдік болған жаңа түзілімдер туралы хабардың дереу берілуі жөнінде хабардар ету керек. Тері обырының даму қаупін азайту үшін пациенттерге күн сәулесінің және УК сәулелерінің әсерін шектеу сияқты болжамды профилактикалық шаралар, ал әсері болған жағдайда тері жабынын талапқа сай қорғау туралы хабарлау керек. Биопсия материалын қысқа мерзімде гистологиялық зерттеуді қоса, тері жабынының күдік болған зақымдалуын зерттеу керек. Бұрын ТМЕО өткерген пациенттерде сондай-ақ гидрохлоротиазидті қайта қарау талап етілуі мүмкін. Ішектің ангионевроздық ісінуі Ангиотензин II рецепторларының блокаторларын қабылдаған пациенттерде ішектің ангионевроздық ісінуінің дамуы хабарланды. Осы пациенттерде іштің ауыруы, жүрек айну, құсу және диарея байқалды. Симптомдар ангиотензин II рецепторларының блокаторларын қабылдауды тоқтатудан кейін басылады. Егер ішектің ангионевроздық ісінуі анықталса, телмисартан/гидрохлоротиазид қабылдауды тоқтату және симптомдар толық жоғалып кеткенше тиісті қадағалауды бастау керек. Қосымша заттар туралы ақпарат: натрий Препараттың бір дозасының құрамы 1 ммоль натрийден (23 мг) аз, яғни, құрамында натрий жоқ дерлік. Педиатрияда қолдану Телмисартан/гидрохлоротиазидтің бекітілген дозасы біріктірілімінің қауіпсіздігі мен тиімділігі 18 жасқа дейінгі пациенттерде анықталмады. Телмиста® Н препаратын балалар мен жасөспірімдерде қолдану ұсынылмайды. Жүктілік Ангиотензин II рецепторлары блокаторын қолдану жүктіліктің бірінші триместрінде ұсынылмайды. Ангиотензин II рецепторлары блокаторын қолдану жүктіліктің екінші және үшінші триместрлерінде қарсы көрсетілген.Телмисартан/гидрохлоротиазидтің жүкті әйелдерде қолданылуы туралы дәлелденген мәліметтер жоқ. Жануарларға жүргізілген зерттеулер репродуктивтік уыттылығын көрсетті. АӨФ тежегіштерін жүктіліктің алғашқы триместрі кезінде қабылдағаннан кейінгі тератогенділік қаупіне қатысты эпидемиологиялық мәліметтерден ақпарат алынбаған; алайда, қауіптің аздап жоғарылайтынын жоққа шығаруға болмайды. Ангиотензин II рецепторларының блокаторын қабылдаумен байланысты қауіпке қатысты бақыланатын эпидемиологиялық мәліметтер жоқ болса, препараттардың аталған класы үшін осы сияқты қауіптер орын алуы мүмкін. Ангиотензин II рецепторларының блокаторларымен үздіксіз емдеу қажет болып саналатын жағдайлардан басқасында, ангиотензин II рецепторларының блокаторын қабылдап жүрген, және жүктілікті жоспарлап жүрген пациенттер, жүктілік кезінде пайдаланғандағы қауіпсіздік бейіні анықталған, гипертензияға қарсы препараттармен баламалы емге көшірілуі тиіс. Жүктілік анықталған жағдайда, ангиотензин II рецепторларының блокаторын қабылдау дереу тоқтатылуы және баламалы емге алмастырылуы тиіс. Ангиотензин II рецепторларының блокаторын екінші және үшінші триместр кезінде қабылдау адамда фетоуыттылыққа (бүйрек белсенділігінің төмендеуі, қағанақ суының аздығы, бассүйектің сүйектенуінің тежелуіне) және неонатальді уыттылыққа (бүйрек жеткіліксіздігіне, артериялық гипотензияға, гиперкалиемияға) алып келетіні белгілі. Егер ангиотензин II рецепторларының блокаторы жүктіліктің екінші триместрден бастап жүзеге асырылса, шарананың бүйрек функциясы мен бассүйегіне ультрадыбыстық зерттеу тағайындалады. Аналары ангиотензин II рецепторларының блокаторын қабылдаған сәбилер гипотензияға қатысты мұқият тексерілуі тиіс. Гидрохлоротиазидті жүктілік кезінде, әсіресе, алғашқы триместрінде қолданылу тәжірибесі шектеулі. Жануарларға жасалған зерттеулер жеткіліксіз. Гидрохлорoтиазид плацента арқылы өтеді. Гидрохлоротиазидтің фармакологиялық әсер ету механизмінің негізінде, оны жүктіліктің екінші және үшінші триместрінде қолдану фетоплацентарлық қанайналымды бұзуы және жаңа туған нәрестеде сарғаю, электролит теңгерімінің бұзылуы сияқты бұзылуларды және тромбоцитопенияны туғызуы мүмкін екендігін күтуге болады. Гидрохлоротиазид жүкті әйелдердегі ісінулерді, жүкті әйелдердегі гипертонияны немесе преэклампсияны емдеу үшін қолданылмауы тиіс, өйткені, оны қабылдау плазма көлемінің төмендеуі қаупімен және ауру ағымына елеулі жағымды ықпалынсыз, плацентарлық гипоперфузия қаупімен байланыстырылады. Гидрохлоротиазид басқа ешқандай емді қолдануға болмайтын сирек жағдайларда болмаса, жүкті әйелдердегі бастапқы артериялық гипертензияны емдеу үшін қолданылмауы тиіс. Бала емізу Ақпараттың болмауына байланысты Телмиста® Н бала емізу кезінде қолдану ұсынылмайды. Лактация кезеңінде, әсіресе жаңа туған немесе шала туған нәрестені тамақтандыру кезінде жақсы зерттелген қауіпсіздік бейіні бар балама препараттарға ауысу керек. Гидрохлоротиазид емшек сүтімен аз мөлшерде бөлінеді. Күшті диурезді тудыратын жоғары дозадағы тиазидтер сүттің өндірілуін бәсеңдетуі мүмкін. Жоғарыда айтылғандарды ескере отырып, емізу кезінде Телмиста® Н қолдану ұсынылмайды. Егер Телмиста® Н ем қажет деп саналған жағдайда, онда барынша төмен дозаларды қолдану керек. Фертильділік Белгіленген дозалардың немесе жекелеген компоненттер біріктірілімін қолдану кезінде адамдарда фертильділікке зерттеу жүргізілген жоқ. Клиникаға дейінгі зерттеулерде телмисартан мен гидрохлоротиазидтің ер адамдар мен әйелдердің фертильділігіне ықпалы байқалмаған. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Телмиста® Н көлік құралдарын жүрігізу және механизмдерді басқару қабілетіне әсер етуі мүмкін. Телмисартан/гидрохлоротиазид сияқты гипертензияға қарсы препараттарды қабылдағанда мезгіл-мезгіл бас айналуы, естен тану немесе құлақтың шуылдауы туындауы мүмкін. Егер пациенттерде осы жағымсыз реакциялар байқалса, көлік жүргізу немесе механизмдерді басқару сияқты ықтимал қауіптілігі зор әрекеттер істеуден аулақ болу керек.

Нұсқаулықта көрсетілмеген.

Литий Қан сарысуындағы литий концентрациясының және уыттылығының қайтымды жоғарылауы литий препараттарын ангиотензин өзгертуші фермент тежегіштерімен қатарлас қолдану кезінде тіркелді. Сирек жағдайлар ангиотензин II рецепторларының блокаторларын (оның ішінде Телмиста® H) қолдану кезінде де тіркелді. Телмиста® H және литий препараттарын бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Егер аталған біріктірілімді қолдану қажет болса, бірге қолданғанда қан сарысуындағы литий деңгейіне мұқият мониторинг өткізу ұсынылады. Калий жоғалуын және гипокалиемияны тудыратын дәрілік препараттар (мысалы, басқа калийурездік диуретиктер, іш жүргізетін дәрілер, кортикостероидтар, АКТГ, амфотерицин, карбеноксолон, натрий G пенициллині, салицил қышқылы және оның туындылары) Аталған препараттарды гидрохлоротиазид-телмисартан біріктірілімімен қолдану кезінде қан плазмасындағы калий деңгейіне мониторинг өткізу ұсынылады. Бұл дәрілік заттар гидрохлоротиазидтің қан сарысуындағы калий деңгейіне әсерін күшейтуі мүмкін. Құрамында йод бар контрастылы заттар Диуретиктер тудырған сусыздану жағдайында, әсіресе, құрамында йод бар контрастылы препараттардың жоғары дозаларын қолдану кезінде жедел функционалдық бүйрек жеткіліксіздігінің жоғары даму қаупі болады. Йодталған препаратты енгізер алдында регидратация қажет. Қандағы калий деңгейін арттыратын және гиперкалиемияны тудыратын дәрілік препараттар (мысалы, АӨФ тежегіштері, калий жинақтайтын диуретиктер, калий қоспалары, құрамында калий бар тұз алмастырғыштар, циклоспорин немесе натрий гепарині сияқты басқа дәрілік заттар) Егер аталған дәрілік препараттар гидрохлоротиазид-телмисартан біріктірілімімен бір мезгілде қолданылса, қан плазмасындағы калий деңгейіне мониторинг өткізу ұсынылады. Ренин-ангиотензин жүйесін тежейтін басқа дәрілік заттарды қолдану тәжірибесі бойынша жоғарыда атап көрсетілген дәрілік заттарды бір мезгілде қолдану сарысудағы калий деңгейінің артуына алып келуі мүмкін, ал демек, қолдануға ұсынылмайды. Қан сарысуындағы калий деңгейінің өзгерісіне жауап беретін дәрілік препараттар Қан сарысуындағы калий деңгейінің өзгерісіне жауап беретін дәрілік заттармен (мысалы, жүрек гликозидтері, аритмияға қарсы дәрілер), сондай-ақ қарыншалардың дірілдеуі мен жыпылықтауын индукциялайтын дәрілік препараттармен (мысалы, аритмияға қарсы кейбір дәрі) Телмиста® H қолданылғанда қан сарысуындағы калий деңгейін мезгіл-мезгіл бақылау және ЭКГ ұсынылады, осы орайда, гипокалиемия қарыншалардың дірілдеуі мен жыпылықтауына бейімдейтін фактор болып табылады: • аритмияға қарсы Ia класс препараттары (мысалы, хинидин, гидрохинидин, дизопирамид) • аритмияға қарсы III класс препараттары (мысалы, амиодарон, соталол, дофетилид, ибутилид) - психозға қарсы кейбір препараттар (мысалы, тиоридазин, хлорпромазин, левомепромазин, трифторперазин, циамемазин, сульпирид, сультоприд, амисульприд, тиаприд, пимозид, галоперидол, дроперидол) • басқа препараттар (мысалы, бепридил, цизаприд, дифеманил, в/і эритромицин, галофантрин, мизоластин, пентамидин, спарфлоксацин, терфенадин, в/і винкамин). Жүрек гликозидтері Тиазидтер индукциялаған гипокалиемия немесе гипомагниемия жүрек гликозидтері индукциялаған аритмияға ықпал етеді («Арнайы сақтандырулар» бөлімін қараңыз). Дигоксин Телмисартан мен дигоксинді бір мезгілде қолданғанда қан плазмасындағы дигоксиннің шыңдық және қалдық концентрациясының, орта есеппен, жоғарылауы (тиісінше, 49 және 20%) байқалды. Телмисартан қабылдаудың басында, дозасын түзету және тоқтату кезінде қан сарысуындағы дигоксин концентрациясын емдік диапазон шегінде сақталуы үшін бақылап отыру қажет. Гипертензияға қарсы басқа препараттар Телмисартан гипертензияға қарсы басқа препараттардың гипотензиялық әсерін арттыра алады. Клиникалық зерттеулер деректері АӨФ тежегіштерін, ангиотензин II рецепторларының блокаторларын немесе алискиренді біріктіріп қолдану арқылы ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесін (РААЖ) қосарлы бөгеудің монотерапияда, ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесіне ықпал ететін препаратты қолданумен салыстырғанда, артериялық гипотензия, гиперкалиемия және бүйрек функциясының төмендеуі (бүйректің жедел жеткіліксіздігін қоса) сияқты жағымсыз әсерлерінің жоғарырақ даму жиілігімен астасатынын көрсетті. Диабетке қарсы дәрілік препараттар (пероральді препараттар және инсулин) Диабетке қарсы дәрілік препараттар дозасын түзету қажет болуы мүмкін. Метформин Метформин сақтықпен қолданылу керек: гидрохлоротиазидпен байланысты болжамды функционалдық бүйрек жеткіліксіздігі индукциялаған лактоацидоз туындау қаупі. Холестирамин және колестипол шайырлары Анион алмасу шайырлары болғанда гидрохлоротиазидтің сіңуі бұзылады. Қабынуға қарсы стероидты емес дәрілік заттар ҚҚСП (яғни, қабынуға қарсы сызбаларда қолдану кезіндегі ацетилсалицил қышқылы, ЦОГ-2 тежегіштері және селективті емес ҚҚСП) тиазидті диуретиктердің несеп айдайтын, натрийурездік және гипертензияға қарсы әсерлерін және ангиотензин II рецепторының блокаторымен гипертензияға қарсы әсерлерді азайта алады. Бүйрек функциясының бұзылуы бар кейбір пациенттерде (мысалы, сусыздануы бар пациенттерде немесе бүйрек функциясының бұзылуы бар егде жастағы пациенттерде) ангиотензин II рецепторларының блокаторларын және циклооксигеназаны тежейтін препараттарды бірге қолдану бүйрек функциясының одан әрі төмендеуіне, оның ішінде, әдетте қайтымды болатын бүйректің жедел жеткіліксіздігіне әкелуі мүмкін. Сондықтан, біріктіру, әсіресе, егде жастағы пациенттерде абайлап жүзеге асуы тиіс. Пациенттер жеткілікті сұйықтық мөлшерін қабылдауы тиіс, ал қатарлас ем басталған соң және одан кейінгі уақыт кезеңінде мезгіл-мезгіл бүйрек функциясын мониторингтеуге тұрақты көңіл бөлу қажет. Бір зерттеуде телмисартан мен рамиприлді бірге қолдану рамиприл мен рамиприлат AUC 0-24 және Cmax 2,5 есе артуына алып келді. Осы қадағалаудың клиникалық маңызы белгісіз. Прессорлық аминдер (мысалы, норадреналин) Прессорлық аминдер әсерінің төмендеуі. Қаңқа бұлшықеттерінің деполяризацияланбайтын релаксанттар (мысалы, тубокурарин) Гидрохлоротиазид қаңқа бұлшықеттерінің деполяризацияланбайтын релаксанттар әсерін күшейтуі мүмкін. Подаграны емдеу кезінде қолданылатын дәрілік препараттар (мысалы, пробенецид, сульфинпиразон және аллопуринол) Гидрохлоротиазид қан сарысуындағы несеп қышқылының деңгейін арттыруы мүмкін екендіктен, урикозуриялық дәрілік препараттар дозасын түзету қажет болуы мүмкін. Пробенецид немесе сульфинпиразон дозасын арттыру қажет болуы мүмкін. Тиазидті диуретиктерді бір мезгілде қолдану аллопуринолға аса жоғары сезімталдық реакцияларының жиілігін арттыруға болады. Кальций тұздары Тиазидті диуретиктер олардың шығарылуының төмендеуі салдарынан қан сарысуында кальций деңгейін арттыруы мүмкін. Кальций қоспаларын немесе құрамында кальций бар дәрілік заттарды (мысалы, D дәруменімен ем) тағайындау қажет болса, қан сарысуында кальций деңгейін бақылап отыру, әрі тиісінше кальций дозасын түзету керек. Бета-блокаторлар және диазоксид Бета-блокаторлар мен диазоксидтің гипергликемиялық әсері тиазидтер есебінен күшеюі мүмкін. Антихолинергиялық дәрілер (мысалы, атропин, бипериден) асқазан-ішек жолының моторикасын әлсірету және асқазанның босатылуын баяулату есебінен тиазидті диуретиктер биожетімділігін арттыруы мүмкін. Амантадин Тиазидті диуретиктер амантадин тудырған жағымсыз әсерлер қаупін арттыруы мүмкін. Цитоуытты препараттар (мысалы, циклофосфамид, метотрексат) Тиазидті диуретиктер цитоуытты дәрілік заттардың экскрециясын азайтуы және олардың миелосупрессиялық әсерін күшейтуі мүмкін. Олардың фармакологиялық қасиеттерін негізге алып, келесі дәрілік заттардың барлық гипотензиялық дәрілердің, оның ішінде телмисартанның гипотензиялық әсерін күшейтуі мүмкін екенін күтуге болады: баклофен, амифостин. Алкоголь, барбитураттар, есірткілік дәрілер мен антидепрессанттар ортостаздық гипотензияны күшейтуі мүмкін.

Сақтау мерзімі 2 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Ылғал мен жарықтан қорғау үшін түпнұсқалық қаптамада (блистерде) сақтау керек. Дәрілік препарат сақтаудың арнайы температуралық жағдайларын талап етпейді. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек.