ТАНСИФА® таблетки 16 мг / 10 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді заттар: кандесартан цилексетилі 16.000 мг және амлодипин бесилаты 6.945 мг және 13.890 мг (тиісінше амлодипинге 5.0 мг және 10.0 мг баламалы) қосымша заттар: жүгері крахмалы, лактоза моногидраты, гидроксипропилцеллюлоза L (HPC-L), полиэтиленгликоль 6000, кальций карбоксиметилцеллюлозасы, темірдің қызыл тотығы (Е172), магний стеараты, кальций фосфаты дигидраты (DI-CAFOS C-92-14), микрокристалды целлюлоза РН 102, натрий крахмалы гликоляты. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Сопақша пішінді қызғылт түсті, бір жағында «16» таңбаланған және екінші жағында «5» деген таңбасы бар ақ түсті таблеткалар (16 мг/5 мг доза үшін). Сопақша пішінді қызғылт түсті, бір жағында «16» таңбаланған және екінші жағында «10» деген таңбасы бар ақ түсті таблеткалар (16 мг/10 мг доза үшін).

ТАНСИФА®кандесартан немесе амлодипин монотерапиясымен қан қысымын тиісті түрде бақылай алмайтын, эссенциальді гипертензиясы бар ересек пациенттерге көрсетілген.

AТХ коды C09DB07. ТАНСИФА құрамында эссенциалдық гипертензиясы бар пациенттерде бір — бірін толықтыратын ақ бақылау механизмі бар екі белсенді зат бар: амлодипин кальций антагонистері класына, кандесартан-ангиотензин II (АРА II) рецепторлары антагонистері класына жатады. Осы компоненттердің комбинациясы өзара толықтыратын гипотензивті әсерге ие, бұл оларды бөлек қолданумен салыстырғанда ақ неғұрлым айқын төмендеуіне әкеледі. Кандесартан Фармакодинамикалық әсерлері Кандесартан цилексетил ішу арқылы қолдануға жарамды ізашар дәрі болып табылады. Ол асқазан-ішек жолынан сіңу кезінде күрделі эфирлердің гидролизі арқылы кандесартан белсенді затқа тез айналады. Кандесартан-рецепторлардан қатты байланысы және баяу диссоциациясы бар II 1 типті ангиотензин рецепторларының антагонисі. Агонистік белсенділігі жоқ. Кандесартан ангиотензин I-ді II ангиотензинге айналдыруды жүзеге асыратын және брадикининді бұзатын ангиотензин өзгертуші ферментті (АӨФ) тежемейді; АӨФ-ке әсер етпейді және брадикининнің немесе Р субстанциясының жиналуына әкелмейді. Кандесартанды АӨФ тежегіштерімен салыстырғанда жөтелдің дамуы кандесартан цилексетилін алған пациенттерде сирек кездеседі. Кандесартан басқа гормондардың рецепторларымен байланыспайды және жүрек-қантамыр жүйесінің функцияларын реттеуге қатысатын ион арналарын бөгемейді. Ангиотензин II AT1 рецепторларын бөгеу нәтижесінде ренин белсенділігінің дозаға тәуелді жоғарылауы, ангиотензин I, ангиотензин II концентрациясы және қан плазмасындағы альдостерон концентрациясының төмендеуі орын алады. Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі Артериялық гипертензия Артериялық гипертензия кезінде кандесартан артериялық қысымның ұзақ уақыт дозаға тәуелді төмендеуін тудырады. Препараттың гипертензияға қарсы әсері жүректің жиырылу жиілігінің өзгерісінсіз тамырлардың жалпы шеткері кедергісінің төмендеуінен болады. Препараттың алғашқы дозасын қабылдағаннан кейін айқын артериялық гипотензия жағдайлары, сондай-ақ емді тоқтатқаннан кейін тоқтату әсері болмаған. Кандесартанның алғашқы дозасын қабылдағаннан кейін гипертензияға қарсы әсер ете бастауы, әдетте, 2 сағат ішінде өрбиді. Бекітілген дозада препаратпен емдеуді жалғастыру аясында АҚ ең жоғары төмендеуіне, әдетте, 4 апта ішінде жетуге болады және емделу барысында сақталады. Метаталдауына сәйкес, тәулігіне бір рет 16 мг-дан 32 мг-ға дейін дозаны арттырудан орташа қосымша әсері аз болды. Жекелеген өзгергіштікті ескере отырып, кейбір пациенттерде орташа әсерден артық күтуге болады. Тәулігіне бір рет тағайындалған кандесартан цилексетилі препараттың кезекті дозасының қабылдаулары арасындағы аралықтарда АҚ шамалы ауытқуымен 24 сағат ішінде АҚ тиімді және бірқалыпты төмендеуін қамтамасыз етеді. Кандесартан мен лозартанның гипертензияға қарсы әсері мен төзімділігі жеңіл және ауырлығы орташа дәрежедегі гипертониялық ауруы бар 1268 пациентте екі рандомизацияланған жасырын салыстырмалы зерттеулерде салыстырылды. Артериялық қысымның ең аз төмендеуі кандесартан цилексетилмен тәулігіне бір рет 32 мг (систолалық/диастолалық) 13,1/10,5 мм сын. бағ. құрады және тәулігіне бір рет 100 мг калий лозартанмен 10,0 / 8,7 мм сын. бағ. (артериялық қысымның 3,1/1,8 мм сын. бағ., төмендеуіндегі айырмашылық р <0,0001/р <0,0001). Кандесартан цилексетилі гидрохлоротиазидпен бірге пайдаланылған кезде, артериялық қысымның төмендеуі аддитивті болып табылады. Жоғары гипертензияға қарсы әсер кандесартан цилексетилі амлодипинмен немесе фелодипинмен үйлескен кезде де байқалады. Кандесартан цилексетилі бүйрек қан ағымын арттырады және шумақтық сүзіліс жылдамдығын өзгертпейді немесе арттырады, ал бүйрек тамыр кедергісі мен сүзгілеу фракциясы төмендейді. 3 айлық клиникалық зерттеуде 2-типті қант диабеті және микроальбуминуриясы бар артериялық гипертониясы бар пациенттерде кандесартан цилексетилі антигипертензивті емі альбуминнің несеппен экскрециясын төмендетті (альбумин/креатинин арақатынасы, орташа 30%, 95% СА 15-42%). Қазіргі уақытта қант диабеттік нефропатияның өршуіне кандесартанның әсері туралы деректер жоқ. Кандесартан цилексетилінің клиникалық әсері тәулігіне бір рет 8-16 мг дозада қабылдау кезінде науқастану мен өлім көрсеткішіне төмен және орташа ауырлық дәрежедегі артериялық гипертензиясы бар 4937 қарт пациенттің (70-тен 89 жасқа дейін, 80 және одан жоғары жастағы пациенттердің 21%), кандесартан цилексетилмен ем алатын (SCOPE-когнитивтік функцияларды зерттеу және егде жастағы пациенттердің болжамдарын) қатысуымен рандомизацияланған клиникалық зерттеу барысында орташа 3,7 жыл ішінде зерттелді. Пациенттер кандесартан цилексетилі немесе плацебо, қажет болған жағдайда, басқа гипотензивті заттармен біріктіріп алды. Артериялық қысым кандесартан тобында 166/90-дан 145/80 мм-ге сын.бағ. дейін төмендеді және бақылау тобында 167/90-дан 149/82 мм-ге дейін сын.бағ. төмендеді. Пациенттердің осы екі тобы арасында жүрек-қан тамырлары асқынуларының (жүрек-қан тамырлары өлімі, өлімге соқтырмайтын миокард инфаркті және өлімге соқтырмайтын инсульттің даму жиілігі) даму жиілігінің статистикалық маңызды айырмашылықтары байқалмаған. Кандесартан алған пациенттер тобында бақылау тобындағы 1000 пациентке шаққанда 30,0 оқиғамен салыстырғанда 1000 пациентке жүрек-қан тамырлары асқынуларының пайда болу жағдайларының 26,7 жағдайы байқалды (салыстырмалы қаупі = 0,89, 95% сенімді аралығы 0,75-1,06, p=0,19). Екі ірі рандомизацияланған бақыланатын зерттеулерде (ONTARGET (тек телмисартан ONO және Ramipril Global Endpoint Trial бірге) және VА NEPHRON-D (The Veterans Affairs Nephropathy in Diabetes)) АӨФ тежегішінің II ангиотензин рецепторлары блокаторларымен біріктірілімін қолдану зерттелді. ONTARGET-бұл анамнезінде жүрек-қан тамырлары немесе цереброваскулярлы аурулары бар немесе соңғы ағзалардың зақымдану куәлігімен қоса жүретін 2-типті қант диабеті бар пациенттерде жүргізілген зерттеу. VA NEPHRON-D 2 типті қант диабеті және диабеттік нефропатиясы бар пациенттердегі зерттеу болды. Бұл зерттеулер бүйрек және/немесе жүрек-қан тамырлары нәтижелері мен өлімге айтарлықтай оң әсерін көрсетпеді, ал монотерапиямен салыстырғанда гиперкалиемияның, бүйректің жедел зақымдануының және/немесе гипотонияның жоғары қаупі байқалды. Олардың ұқсас фармакодинамикалық қасиеттерін ескере отырып, бұл нәтижелер басқа АӨФ тежегіштері мен ангиотензин II рецепторларының блокаторларына да өзекті. Сондықтан АӨФ тежегіштерін және ангиотензин II рецепторларының блокаторларын диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде бір мезгілде қолдануға болмайды. ALTITUDE (жүрек-қан тамырлары және бүйрек ауруларының соңғы нүктелерін пайдалана отырып, 2 типті қант диабеті кезінде алискренді зерттеу) 2 типті қант диабеті және бүйректің созылмалы аурулары, жүрек-қан тамырлары аурулары немесе екеуі де бар пациенттерде АӨФ тежегішімен немесе II ангиотензин рецепторларының блокаторымен стандартты емге алискренді қосу артықшылықтарын тексеру үшін әзірленген зерттеу болды. Зерттеу қолайсыз нәтижелердің жоғары қаупіне байланысты мерзімінен бұрын тоқтатылды. Жүрек-қан тамырлары ауруларынан болатын өлім мен инсульт плацебо тобына қарағанда алискирен тобында жиі болды және жағымсыз әсерлер мен елеулі жағымсыз әсерлер (гиперкалиемия, гипотензия және бүйрек дисфункциясы) плацебо тобына қарағанда алискирен тобында жиі тіркелді. Жүрек жеткіліксіздігі Кандесартан цилексетилімен емдеу өлімді азайтады, жүрек жеткіліксіздігінің себебі бойынша емдеуге жатқызу санын азайтады және "Жүрек жеткіліксіздігі кезінде кандесартан-өлім мен сырқаттанудың (CHARM) төмендеуін бағалау"бағдарламасында көрсетілгендей, сол жақ қарыншаның систолалық дисфункциясы бар пациенттерде симптомдарды жақсартады. Бұл плацебо-бақыланатын салыстырмалы жасырын зерттеу бағдарламасы NYHA жіктемесі бойынша II – IV функционалдық классты созылмалы жүрек жеткіліксіздігі (СЖЖ) бар пациенттерде үш жеке зерттеулерден тұрды: АӨФ тежегіштерін жағымсыздығынан (негізінен жөтел, 72%) алмаған СЖҚЛФ ≤ 40% бар пациенттерде CHARM-Alternative (n = 2028), CHARM-added (n = 2548) СЖҚЛФ≤ 40% пациенттерде, АӨФ тежегіштерін алған CHARM-Preserved (n = 3023) СЖҚЛФ > 40% пациенттерде. Бастапқы деңгейде СЖЖ оңтайлы емін алған пациенттер плацебо немесе кандесартан цилексетилінде (титрленген 4 мг немесе 8 мг күніне бір рет 32 мг дейін тәулігіне бір рет немесе ең жоғары тасымалданатын дозада, орташа дозада 24 мг), кейіннен орта есеппен 37,7 ай бақылаумен рандомизацияланған. 6 айдан кейін кандесартан цилексетилін (89%) қабылдайтын пациенттердің 63% мақсатты дозасы 32 мг болған. CHARM-Alternative бағдарламада жүрек-қан тамырлары өлімінің немесе СЖЖ себебі бойынша алғашқы емдеуге жатқызудың құрамдас соңғы көрсеткіші плацебомен салыстырғанда кандесартанды қолдану кезінде айтарлықтай төмендеді, қауіп коэффициенті (HR) 0,77 (95% СА: 0,67-ден 0,89-ға дейін, р <0,001). Бұл салыстырмалы қауіптің 23% - ға төмендеуіне сәйкес келеді. Кандесартан бар пациенттерде 33,0% (95% СА: 30,1-ден 36,0-ға дейін) және плацебо бар пациенттерде 40,0% (95% СА: 37,0-ден 43,1-ге дейін) осы соңғы көрсеткішті сынаған, абсолюттік айырмашылық 7,0% (95% СА: 11,2-ден 2,8-ге дейін). Жүрек-қантамыр ауруынан бір пациенттің өлімін болдырмау үшін немесе жүрек жеткіліксіздігін емдеу үшін он төрт пациент емдеуге жатқызуды қажет етті. Барлық себептерден өлімнің күрделі соңғы көрсеткіші немесе СЖЖ себебі бойынша алғашқы емдеуге жатқызу кандесартан, СЖЖ 0,80 (95% СА: 0,70-тен 0,92-ге дейін, р = 0,001) қолданғанда айтарлықтай төмендеген. Кандесартан бар пациенттерде 36,6% (95% СА: 33,7-ден 39,7-ге дейін) және плацебо бар пациенттерде 42,7% (95% СА: 39,6-дан 45,8-ге дейін) осы соңғы көрсеткішті сынаған, абсолюттік айырмашылық 6,0% (95% СА: 10,3-дан 1,8-ге дейін) құрады. Осы күрделі соңғы көрсеткіштердің өлім және ауру құрамдастары (СЖЖ кезінде емдеуге жатқызу) кандесартанның жағымды әсеріне ықпал етті. Кандесартан цилексетилімен емдеу NYHA (р = 0,008) функционалдық класының жақсаруына әкелді. CHARM-added бағдарламасында жүрек-қан тамырлары өлімнің біріктірілген соңғы көрсеткіші немесе СЖЖ себебі бойынша алғашқы емдеуге жатқызу плацебо, СЖЖ 0,85 (95% СА: 0,75-тен 0,96-ға дейін, р = 0,011) салыстырғанда кандесартанды қолданғанда айтарлықтай төмендеген. Бұл салыстырмалы қауіптің 15% - ға төмендеуіне сәйкес келеді. Кандесартан бар пациенттерде 37,9% (95% СА: 35,2-ден 40,6-ға дейін) және плацебо бар пациенттерде 42,3% (95% СА: 39,6-дан 45,1-ге дейін) осы соңғы көрсеткішті сынаған, абсолюттік айырмашылық 4,4% (95% СА: 8,2-ден 0,6-ға дейін) құрады. Жиырма үш пациент жүрек-қантамыр ауруынан бір пациенттің өлімін болдырмау үшін немесе жүрек жеткіліксіздігін емдеу үшін емдеуге жатқызуды қажет етті. Барлық себептерден өлімнің күрделі соңғы көрсеткіші немесе СЖЖ себебі бойынша алғашқы емдеуге жатқызу кандесартан, СЖЖ 0,87 (95% СА: 0,78-ден 0,98-ге дейін, р = 0,021) қолданғанда айтарлықтай төмендеді. Кандесартан бар пациенттердің 42,2%–да (95% СА: 39,5–45,0) және плацебо бар пациенттердің 46,1%–да (95% СА: 43,4-48,9) бұл соңғы көрсеткіш 3,9% - да абсолютті айырмашылық болды (95% СА: 7,8-0,1). Осы құрамдас көрсеткіштердің өлім мен ауырукомпоненттері кандесартанның жағымды әсеріне ықпал етті. Кандесартан цилексетилімен емдеу NYHA (р = 0,02) жіктемесі бойынша функционалдық сыныптың жақсаруына әкелді. CHARM-Preserved бағдарламасында жүрек-қан тамырлары өлімінің аралас соңғы көрсеткішінде немесе СЖЖ, ЖЖЖ 0,89 (95% СА: 0,77-1,03, р = 0,118) себебі бойынша алғашқы емдеуге жатқызуда статистикалық мәні бар төмендеуге қол жеткізілген жоқ. Аралас соңғы көрсеткіште статистикалық мәнді төмендеу жүрек-қан тамырлары өлімі немесе СЖЖ, ЖЖЖ 0,89 (95% СА: 0,77-1,03, р = 0,118) себебі бойынша алғашқы емдеуге жатқызу болған жоқ. CHARM бағдарламасының үш зерттеуінің әрқайсысында жеке зерттеу кезінде барлық себептердің өлімнің статистикалық маңызы болған жоқ. Дегенмен, барлық себептерден өлім сондай-ақ CHARM-Alternative және CHARM-added бағдарламаларының біріккен популяцияларында HR 0,88 (95% CI: 0,79-0,98, p = 0,018) және барлық үш зерттеулерде HR 0,91 (95% CI: 0,83-ден 1,00, р = 0,055) бағаланды. Кандесартанның жағымды әсері жасына, жынысына және еміне қарамастан тұрақты болды. Кандесартан сондай-ақ бета-адреноблокаторлар мен АӨФ тежегіштерін бір мезгілде қабылдайтын пациенттерде тиімді болды және пациенттер АӨФ тежегіштерін емдеу нұсқауларында ұсынылған мақсатты дозада қабылдаған-қабылдамағанына қарамастан пайда алынды. СЖЖ және сол жақ қарыншаның систолалық функциясының төмендеуі (СЖҚЛФ ≤40%) бар пациенттерде кандесартанды қабылдау ТЖШҚ мен өкпедегі капиллярлы қысымның төмендеуіне, ренин белсенділігінің жоғарылауына және қан плазмасындағы ангиотензин II концентрациясының артуына, сондай-ақ альдостерон деңгейінің төмендеуіне ықпал етті. Амлодипин Әсер ету механизмі Амлодипин дигидропиридин тобының кальций иондарының (баяу өзекшелердің блокаторы немесе кальций иондарының антагонисі) ағынының тежегіші болып табылады және жүрек және тамырлы тегіс бұлшық етке кальций иондарының трансжарғақшалық ағынын тежейді. Амлодипиннің гипертензияға қарсы әсер ету механизмі тамырлардың тегіс бұлшық етіне тікелей босаңсыту әсерімен байланысты. Амлодипиннің стенокардияны басатын нақты механизмі толық анықталмаған, бірақ амлодипин келесі екі әрекеттің көмегімен жалпы ишемиялық жүктемені төмендетеді. 1) Амлодипин шеткері артерияларды кеңейтеді және осылайша, жүрек жұмыс істейтін жалпы шеткері кедергіні (кейінгі жүктемені) азайтады. Жүректің жиырылу жиілігі тұрақты болғандықтан, бұл жүрек босату миокардтың энергия тұтынуын және оттегіге қажеттілікті төмендетеді. 2) Амлодипиннің әсер ету механизмі қалыпты және ишемиялық облыстарда негізгі коронарлық артериялар мен коронарлық артерияларды кеңейтуі мүмкін. Бұл дилатация коронарлық артерияның түйілуі бар пациенттерде (принцметал немесе стенокардия нұсқасы) миокардаға оттегі жеткізуді арттырады. Фармакодинамикалық әсерлері Артериялық гипертензиясы бар пациенттерде күн сайынғы бір реттік дозалау артериялық қысымның жату жағдайында да, 24 сағаттық аралық бойы тұрып тұру жағдайында да клиникалық елеулі төмендеуін қамтамасыз етеді. Әсерінің баяу басталуына байланысты жедел гипотензия амлодипинді енгізудің ерекшелігі болып табылмайды. Стенокардиясы бар пациенттерде амлодипинді күніне бір рет қабылдау дене жүктемесінің жалпы уақытын, стенокардия басталғанға дейінгі уақытты және ST сегментінің депрессиясына дейінгі уақытты 1 мм-ге арттырады, сондай-ақ стенокардия ұстамаларының жиілігін және таблеткалардағы глицерилтринитратты тұтынуды азайтады. Амлодипин қандай да бір қолайсыз метаболикалық әсерлермен немесе қан плазмасындағы липидтердің өзгерістерімен байланысты емес және демікпесі, диабеті және подаграсы бар пациенттерде қолдану үшін қолайлы. Клиникалық тиімділік және қауіпсіздік Жүректің ишемиялық ауруы (ЖИА) бар пациенттерде қолдану ЖИА бар пациенттерде клиникалық көріністердің профилактикасындағы амлодипиннің тиімділігі 1997 жылғы пациенттерді тәуелсіз көп орталықты рандомизацияланған жасырын салыстырмалы плацебо-бақыланатын зерттеуде бағаланды; тромбоз (CAMELOT) жағдайларын шектеу үшін амлодипинді эналаприлмен салыстыру. Осы пациенттердің 663 - і 5-10 мг амлодипинді, 673 - і 10-20 мг эналаприлді және 655-і плацебо-2 жыл бойы статиндермен, бета-блокаторлармен, диуретиктермен және аспиринмен стандартты емдеуге қосымша алды. Тиімділіктің негізгі нәтижелері 1-кестеде берілген. Нәтижелер көрсетіп отырғандай, амлодипинмен емдеу ЖИА бар пациенттерде стенокардия және реваскуляризация процедуралары бойынша емдеуге жатқызудың аз санымен байланысты болды. 1-кесте. CAMELOT үшін маңызды клиникалық нәтижелер жиілігі Жүрек-қантамыр оқиғаларының жиілігі, № (%) — Амлодипин – Плацебомен салыстырғанда Ем нәтижесі — Амлодипин — Плацебо — Эналаприл — Қауіптің арақатынасы (95% CI) — P мәні Негізігі ақырғы көрсеткіш Жағымсыз жүрек-қантамыр құбылысы — 110 (16.6) — 151 (23.1) — 136 (20.2) — 0.69 (0.54-0.88) — .003 Жеке компоненттер Коронарлық реваскуляризация — 78 (11.8) — 103 (15.7) — 95 (14.1) — 0.73 (0.54-0.98) — .03 Стенокардия себепті ауруханаға жатқызу — 51 (7.7) — 84 (12.8) — 86 (12.8) — 0.58 (0.41-0.82) — .002 Өлімге жеткізбейтін МИ — 14 (2.1) — 19 (2.9) — 11 (1.6) — 0.73 (0.37-1.46) — .37 Инсульт немесе ТИШ — 6 (0.9) — 12 (1.8) — 8 (1.2) — 0.50 (0.19-1.32) — .15 Жүрек-қантамыр патологиясы себебінен өлім — 5 (0.8) — 2 (0.3) — 5 (0.7) — 2.46 (0.48-12.7) — .27 ІЖЖ себепті ауруханаға жатқызу — 3 (0.5) — 5 (0.8) — 4 (0.6) — 0.59 (0.14-2.47) — .46 Жүрек тоқтауындағы реанимация — 0 — 4 (0.6) — 1 (0.1) — NA — .04 Шеткері артериялар ауруларының жаңа басталуы — 5 (0.8) — 2 (0.3) — 8 (1.2) — 2.6 (0.50-13.4) — .24 Қысқартулар:ІЖЖ, іркілісті жүрек жеткіліксіздігі;СА, сенімді аралық; МИ, миокард инфарктісі; ТИШ, транзиторлық ишемиялық шабуыл. Жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде қолдану NYHA жіктелуі бойынша II-IV класты жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде физикалық жүктемелерге негізделген гемодинамикалық зерттеулер мен бақыланатын клиникалық сынақтар амлодипин физикалық жүктемеге төзімділігі бойынша өлшенген клиникалық нашарлауға, сол жақ қарынша фракциясы лықсытуына және клиникалық симптоматикаға әкелмегенін көрсетті. Дигоксин, диуретиктер мен АӨФ тежегіштерін қабылдайтын NYHA жіктемесі бойынша III-IV класты жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерді бағалауға арналған бақыланатын плацебо зерттеу (PRAISE) амлодипин өлім қаупін немесе біріктірілген өлімді және жүрек жеткіліксіздігі бар ауыруды арттыруға әкелмегенін көрсетті. Кейінгі ұзақ мерзімді плацебо-бақыланатын зерттеулер (PRAISE-2) NYHA жіктемесі бойынша III және IV жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде ишемиялық аурудың болуын көрсететін клиникалық симптомдар немесе объективті нәтижесіз, АӨФ тежегіштерінің, дигиталис және диуретиктердің тұрақты дозаларында амлодипин жалпы жүрек-тамырдан болатын өліміне әсер еткен жоқ. Осы популяцияда амлодипин өкпенің ісіну санының артуымен байланысты болды. Жүрек ұстамасын болдырмау үшін емдеу (ALLHAT) "Жүрек ұстамасының алдын алу үшін антигипертензивті және гиполипидемиялық терапия" (ALLHAT) деген атпен ауыру мен өлімді рандомизацияланған жасырын салыстырмалы зерттеу жаңа дәрілерді салыстыру үшін жүргізілді: амлодипин 2,5-10 мг/тәулік (кальций өзекшелерінің блокаторы) немесе лизиноприл 10-40 мг/тәулік (АӨФ тежегіші) жеңіл және орташа гипертония кезінде 12,5-25 мг/тәулік бірінші желі емі ретінде тиазид-диуретикпен, хлорталидонмен еммен салыстырылды. Жалпы алғанда 55 және одан жоғары жастағы гипертониялық ауруы бар 33 357 пациент рандомизацияланған және орта есеппен 4,9 жыл бойы байқалды. Пациенттерде ЖИА қаупінің кем дегенде бір қосымша факторы болған, оның ішінде: алдыңғы миокард инфарктісі немесе инсульт (зерттеуге енгізілгенге дейін> 6 ай) немесе басқа атеросклеротикалық ЖТА туралы құжаттама (жалпы 51,5%), 2 типті диабет (36,1%), ТЖЛП-Х < 35 мг/дл (11,6%), сол жақ қарыншаның гипертрофиясы, электрокардиограммамен немесе эхокардиографиямен (20,9%) диагностикаланған, ағымдағы шылым шегу (21,9%). Негізгі соңғы көрсеткіш өлімге соқтыратын ЖИА немесе фатальді емес миокард инфарктісінің кешені болды. Амлодипин негізіндегі ем мен хлорталидон негізіндегі ем арасында негізгі соңғы көрсеткіште айтарлықтай айырмашылық болған жоқ: ҚА 0,98 95% СА (0,90-1,07) р = 0,65 Салдарлы соңғы көрсеткіштер арасында жүрек жеткіліксіздігінің жиілігі (біріктірілген жүрек-тамыр соңғы нүктесінің компоненті) хлорталидон тобымен салыстырғанда амлодипин тобында айтарлықтай жоғары болды (7,7% қарсы 10,2%, АҚ 1,38, 95% СА [1,25-1,52] р <0,001). Дегенмен, амлодипин негізіндегі ем мен хлорталидон негізіндегі ем арасындағы барлық себептерден өлімде айтарлықтай айырмашылық болған жоқ. ҚА 0,96 95% СА [0,89-1,02] р = 0,20.

Дозалау режимі Егер бұл клиникалық маңызды болса, емдеу монотерапиядан тікелей бекітілген дозалар біріктіріліміне ауыстырылуы мүмкін. Ыңғайлы болу үшін жеке таблеткаларда/капсулаларда амлодипинмен және кандесартанмен ем алатын пациенттер белсенді компоненттердің бірдей дозалары бар ТАНСИФА® препаратымен емге ауыстырылуы мүмкін. Емдік дозаны дәрігер анықтайды. Емдеу жауабына байланысты дәрігер жоғары немесе төменірек дозаны ұсына алады. Екі компоненттің әрқайсысының дозасын жеке титрлеу (мысалы, амлодипин және кандесартан) белгіленген дозаның біріктіріліміне өтпес бұрын ұсынылады. Клиникалық сәйкестікте монотерапиядан бекітілген біріктірілімге тікелей көшу қарастырылуы мүмкін. Амлодипиннің ең жоғары тәуліктік дозасы 10 мг құрайды, ал кандесартан цилексетилдің ең жоғары тәуліктік дозасы 32 мг құрайды. Пациенттердің ерекше топтары Егде жастағы пациенттер Егде жастағы пациенттерде препараттың бастапқы дозасын түзетудің қажеті жоқ. Егде жастағы пациенттер үшін стандартты дозалау режимдері ұсынылады, бірақ дозаны ұлғайтуды сақтықпен жүргізу керек. Артериялық қысым бақылануы тиіс. ТАНСИФА® препаратын 75 жастан асқан пациенттерде сақтықпен қолданған жөн. Бүйрек функциясының бұзылуы Креатинин клиренсі ≥30 мл/мин/1,73 м2 пациенттерде (дене беткейінің ауданы) кандесартан цилексетил дозасын ТАНСИФА® препаратымен емдеуге көшкенге дейін титрлеу керек (бүйрек функциясының жеңіл немесе орташа бұзылулары бар пациенттерде кандесартан цилексетилдің ұсынылатын бастапқы тәуліктік дозасы 4 мг құрайды). Бұл титрлеу ТАНСИФА® препаратымен қол жеткізе алмайтындығына байланысты оны бүйрек функциясының жеңіл немесе орташа бұзылуы бар пациенттерде (креатинин клиренсі <30 мл / мин/1,73 м2BSA) қолданбайды. Қан плазмасындағы амлодипин концентрациясының өзгеруі бүйрек жеткіліксіздігі дәрежесіне байланысты емес, сондықтан қалыпты доза ұсынылады. Амлодипин диализбен шығарылмайды. Артериялық қан қысымын өз бетінше кандесартан немесе амлодипин көмегімен бақылай алмайтын пациенттерде бақыланатын монотерапия белгіленген дозамен біріктірілімге ауыстырылуы мүмкін. ТАНСИФА® препаратының дозасын дәрігер анықтайды. Емдеуге байланысты дәрігер жоғары немесе төмен дозаларды ұсына алады. Бауыр функциясының бұзылуы Қандесартанның 4 мг бастапқы дозасы тәулігіне бір рет бауыр функциясының жеңіл және орташа бұзылуы бар пациенттерге ұсынылады. Бұл дозаға ТАНСИФА® препаратымен қол жеткізу мүмкін еместігіне байланысты бауыр функциясының жеңіл және орташа бұзылуы бар пациенттерде пайдаланылмауы тиіс. Амлодипинді дозалау бойынша ұсынымдар бауыр функциясының жеңіл және орташа бұзылулары бар пациенттерде белгіленбеген, сондықтан дозаны таңдауда абай болуы тиіс және дозалау диапазонының төменгі шекарасынан басталуы тиіс. Амлодипиннің фармакокинетикасы бауырдың ауыр жеткіліксіздігі кезінде зерттелмеген. Балалар жасындағы пациенттер Туғаннан 18 жасқа дейінгі балаларда ТАНСИФА® препаратын қолданудың қауіпсіздігі мен тиімділігі белгіленбеген. Интраваскулярлы көлемнің сарқылуы бар пациенттер Интраваскулярлық сұйықтықты жоғалтқан пациенттерде (гипотония қаупі бар пациенттерде) кандесартанның бастапқы дозасы 4 мг ұсынылады. Бұл дозаға ТАНСИФА® препаратымен қол жеткізу мүмкін емес болғандықтан, ол интраваскулярлық көлемнің сарқылуы бар пациенттерде пайдаланылмауы тиіс. Енгізу әдісі және жолы Ішке қабылдау үшін. ТАНСИФА® препаратын тамақ ішуге қарамастан тәулігіне бір рет қабылдау керек. ТАНСИФА® препаратының биожетімділігі тамақ ішуге байланысты емес.

• кандесартан цилексетилге, амлодипинге немесе дигидропиридиннің басқа туындыларына немесе препараттың кез келген қосымша заттарына жоғары сезімталдық • бауыр функциясының ауыр бұзылуы және/немесе холестаз • қант диабеті бар немесе бүйректің орташа немесе ауыр жеткіліксіздігі (шумақтық сүзілу жылдамдығы <60 мл / мин / 1,73 м2) бар пациенттерде құрамында алискрен бар препараттармен біріктіріп қолдану • ауыр артериялық гипотензия • шок болу жағдайында (кардиогендік шокты қоса) • сол жақ қарынша ағын жолының тарылуы (мысалы, ауырлығы жоғары дәрежелі аорта стенозы) • жедел миокард инфарктісінен кейінгі гемодинамикалық тұрақсыз жүрек жеткіліксіздігі • жүктілік және бала емізу кезеңі • тұқым қуалайтын галактоза жақпаушылығы, Lapp (ЛАПП)-лактаза ферментінің тапшылығы, глюкоза-галактоза мальабсорбциясы бар адамдарға • 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдер

Өте жиі: - ісіну Жиі: - тыныс алу жолдарының инфекциясы - бас айналу, бас ауруы - ұйқышылдық, бас айналу, бас ауруы (әсіресе емдеу басында) - визуалды бұзылулар (оның ішінде диплопия) - жүректің жиі қағуы - жылуды сезінумен терінің қызаруы - диспноэ - іштің ауыруы, жүрек айнуы, диспепсия, ішек қозғалысындағы өзгерістер (диарея мен іш қатуды қоса) - тобық ісінуі, бұлшықет түйілуі - шаршау, астения Жиі емес: - ұйқысыздық, көңіл-күйдің өзгеруі (мазасыздықты қоса), депрессия - тремор, дәм сезуінің бұрмалануы, естен тану, гипестезия, парестезия - құлақтағы шуыл - аритмия (брадикардияны, қарыншалық тахикардияны және жыпылықтайтын аритмияны қоса) - гипотония - жөтел, тұмау - құсу, ауыздың құрғауы - алопеция, пурпура, тері түсінің өзгеруі, қатты терлеу, қышыну, бөртпе, есекжем - артралгия, миалгия, арқаның ауыруы - несеп шығарудың бұзылуы, никтурия, несеп шығару жиілігінің артуы - импотенция, гинекомастия - кеуденің ауыруы, ауырсыну, дімкәстік - салмақ артуы, салмақ жоғалту Сирек: - сананың шатасуы Өте сирек: - лейкопения, нейтропения және агранулоцитоз - гиперкалиемия, гипонатриемия - жөтел - жүрек айнуы - бауыр ферменттерінің жоғары деңгейі, бауыр дисфункциясы немесе гепатит - ангиодистрофия, бөртпе, есекжем, қышыну - арқаның ауыруы, артралгия, миалгия - бүйрек жеткіліксіздігі, оның ішінде сезімтал пациенттерде бүйрек жеткіліксіздігі - лейкоцитопения, тромбоцитопения - аллергиялық реакциялар - гипергликемия - бұлшықет тонусының жоғарылауы, шеткері невропатия - миокард инфаркті - васкулит - панкреатит, гастрит, қызыл иектің гиперплазиясы - гепатит, сарғаю, холестазға байланысты негізінен бауыр ферменттерінің артуы - ангиодистрофия, мультиформалы эритема, эксфолиативті дерматит, Стивенс-Джонсон синдромы, Квинке ісінуі, жарыққа сезімталдық Белгісіз: - экстрапирамидтік бұзылыстар - уытты эпидермалық некролиз - іш өтуі Экстрапирамидтік синдромның ерекше жағдайлары туралы хабарланған. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаған жағдайда медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе тікелей, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық мәліметтер базасына хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Кандесартан Симптомдары: препараттың фармакологиялық қасиеттерін талдау артық дозаланудың негізгі көрінісі артериялық қысымның клиникалық айқын төмендеуі және бас айналуы болуы мүмкін деп болжауға мүмкіндік береді. Пациенттердің ауыр зардаптарсыз сауығуымен аяқталған препараттың артық дозалануының (672 мг кандесартан цилексетилге дейін) жекелеген жағдайлары сипатталған. Емі: АҚ клиникалық айқын төмендеуі дамығанда симптоматикалық ем жүргізу және пациенттің жағдайын бақылау қажет. Пациентті жатқызып, кереуеттің аяқ жағын көтеру керек. Қажет болған жағдайда қан плазмасының айналымдағы көлемін, мысалы, физиологиялық ерітіндіні вена ішіне енгізу жолымен ұлғайту керек. Қажет болған жағдайда симпатомиметикалық препараттар тағайындалуы мүмкін Амлодипин Симптомдары: қолда бар деректер шамадан тыс артық дозалану шектен тыс шеткері вазодилатацияға және рефлекторлық тахикардияға әкелуі мүмкін екенін айғақтайды. Айқын және, өліммен аяқталатын шокқа дейінгі болуы ықтимал ұзақ жүйелі гипотония туралы хабарланған. Емі: Амлодипиннің артық дозалануынан болған клиникалық маңызы бар гипотензия жүрек және тыныс алу функциясының жиі мониторингін, аяқ-қолдарды көтеруді және айналымдағы сұйықтықтың көлеміне көңіл бөлуді және несептің бөлінуін қоса алғанда, белсенді жүрек-қантамырлық қолдауды талап етеді. Вазонстриктор қан тамырларының тонусын және артериялық қысымды қалпына келтіру үшін оны қолдануға ешқандай қарсы көрсетілімдер жоқ болғанда ғана пайдалы болуы мүмкін. Кальций глюконатын вена ішіне енгізу кальций өзекшелерінің блокадасының салдарын жою үшін пайдалы болуы мүмкін. Асқазанды шаю кейбір жағдайларда пайдалы болуы мүмкін. Амлодипинді 10 мг дозада енгізгеннен кейін 2 сағат ішінде белсендірілген көмірді қолдану амлодипиннің сіңу жылдамдығын төмендетеді. Амлодипин ақуыздармен біршама дәрежеде байланысты болғандықтан, диализдің пайдалы болуының ықтималдығы аз. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін айқындау үшін медицина қызметкеріне кеңес алу үшін ұсынымдар

Бүйрек функциясы бұзылған пациенттер ТАНСИФА® препаратымен емдеу аясында, ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесіне әсері бар немесе әсер ететін басқа да дәрілерді қолданғандағы сияқты, кандесартанға сезімтал пациенттерде бүйрек функциясының бұзылуы анықталуы мүмкін. Артериялық гипертензиясы және бүйректің ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде ТАНСИФА® препаратын қолданған кезде қан сарысуындағы калий мөлшерін және креатинин концентрациясын мезгіл-мезгіл бақылау ұсынылады. Бүйрек функциясының ауыр бұзылуы немесе бүйрек жеткіліксіздігінің терминалдық сатысы бар пациенттерде препаратты қолданудың клиникалық тәжірибесі шектеулі. Мұндай пациенттерде артериялық қан қысымын мұқият бақылаумен кандесартан дозасын абайлап титрлеу керек. Созылмалы жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде, әсіресе 75 жастағы және одан жоғары жастағы пациенттерде, сондай-ақ бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде бүйрек функциясын мезгіл-мезгіл бақылау қажет. Дозаны арттырғанда сондай-ақ калий мөлшерін және креатинин концентрациясын бақылау ұсынылады. Амлодипин мұндай пациенттерде әдеттегі дозаларда қолданылуы мүмкін. Қан плазмасындағы амлодипин концентрациясының өзгеруі бүйрек жеткіліксіздігі дәрежесімен өзара байланысты емес. Амлодипин диализбен шығарылмайды. Жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттер сақтықпен емделуі керек. Жүректің жеткіліксіздігі ауыр пациенттерде (III және IV класты NYHA) өкпенің ісіну жиілігі амлодипин алмаған пациенттерге қарағанда амлодипинді қабылдаған топта жоғары болды. Амлодипинді қоса алғанда, кальций өзекшелерінің блокаторларын іркілісті жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде сақтықпен пайдаланған жөн, өйткені олар болашақта жүрек-қан тамырлары асқынулары мен өлім қаупін арттыруы мүмкін Созылмалы жүрек жеткіліксіздігі кезінде АӨФ тежегіштерімен бірге қолдану АӨФ тежегіштерімен біріктіріп қолданғанда жағымсыз әсерлердің даму қаупі, әсіресе бүйрек функциясының бұзылуы және гиперкалиемия артуы мүмкін. АӨФ тежегіштерінің үш біріктірілімі, минералокортикоидты рецепторлардың және кандесартанның антагонистері де ұсынылмайды. Бұл біріктірілімді пайдалану маманның бақылауында болуы және бүйрек, электролиттер және артериялық қысым функциясына жиі мұқият мониторинг жүргізілуі тиіс. Диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде АӨФ тежегіштері мен ангиотензин II рецепторларының блокаторлары бір мезгілде пайдаланылмауы тиіс Бауыр функциясы бұзылған пациенттер Амлодипиннің жартылай шығарылу кезеңі ұзартылған, ал бауыр функциясы бұзылған пациенттерде AUC мәні жоғары. Жеңіл және орташа бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде амлодипинді ең төмен дозадан бастау керек, ал дозаны сақтықпен арттыру керек. Бауырдың ауыр жеткіліксіздігі кезінде қолдануға болмайды. Гемодиализ Плазма көлемін азайту және РААЖ жүйесін белсендіру нәтижесінде диализ кезінде қан қысымы AT1-рецепторлардың блокадасына ерекше сезімтал болуы мүмкін. Сондықтан ТАНСИФА® препаратын гемодиализдегі пациенттерде артериялық қысымның мұқият мониторингімен абайлап титрлеу керек. Бүйрек артериясының стенозы Бүйрек артериясының екі жақты стенозы немесе жалғыз бүйрек артериясының стенозы бар пациенттерде ангиотензин II (БРА) рецепторының антагонистерін қоса алғанда, ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесіне әсер ететін препараттар қан сарысуындағы мочевина мен креатинин концентрациясының жоғарылауын тудыруы мүмкін. Бүйрек ауыстырып салу Бүйрек ауыстыруын өткерген пациенттерде ТАНСИФА® препаратын қолданудың клиникалық тәжірибесі шектеулі. Артериялық гипотензия Созылмалы жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде ТАНСИФА® препаратымен емдеу аясында артериялық гипотензия дамуы мүмкін. Артериялық гипертензиясы бар пациенттерде артериялық гипотензияның даму себебі диуретиктердің жоғары дозасын алатын пациенттерде байқалғандай, айналмалы қан көлемінің азаюы болуы мүмкін. Сондықтан емнің басында сақ болу керек және қажет болған жағдайда гиповолемияға түзету жүргізу керек. Жалпы анестезия және хирургия Ангиотензин II антагонистерін қабылдайтын пациенттерде жалпы анестезия жүргізу және хирургиялық араласулар кезінде ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесі блокадасының нәтижесінде артериялық гипотензия дамуы мүмкін. Плазма алмастыратын ерітінділерді және/немесе вазопрессорларды вена ішіне енгізуді талап ететін ауыр артериялық гипотензия жағдайлары өте сирек байқалуы мүмкін. Аорталық және митральді клапан стенозы (гипертрофиялық обструктивтік кардиомиопатия) ТАНСИФА® препаратын басқа да вазодилататорлар сияқты, гипертрофиялық обструктивті кардиомиопатиясы немесе қолқа немесе митральды клапанның гемодинамикалық маңызды стенозы бар пациенттерге тағайындағанда сақ болу керек. Бастапқы гиперальдостеронизм Бастапқы гиперальдостеронизмі бар пациенттер әдетте ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесіне әсер ететін гипотензивті препараттармен емдеуге резистентті. Осыған байланысты ТАНСИФА® препаратын мұндай пациенттерге тағайындау ұсынылмайды. Ренин-ангиотензин-альдостеронды жүйесі қосарлы блокадасы (RAAS) Артериялық гипотензия, гиперкалиемия (бүйрек функциясының өзгеруін қоса алғанда) даму қаупінің ұлғаюына байланысты, кандесартан цилексетил мен алисиренді біріктіру жолымен ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің қосарлы блокадасы ұсынылмайды. Егер қосарлы блокада емі аса қажет деп есептелсе, ол тек маманның бақылауымен және бүйрек функциясына, электролиттер мен артериялық қысымға жиі мұқият мониторинг жүргізу кезінде жүргізілуі тиіс. АӨФ тежегіштері мен ангиотензин II рецепторларының блокаторлары диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде бір мезгілде пайдаланылмауы тиіс. Гиперкалиемия Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесіне әсер ететін басқа препараттарды қолданудың клиникалық тәжірибесі ТАНСИФА® препаратын калий жинақтаушы диуретиктермен, калий препараттарымен немесе құрамында калий бар тұз алмастырғыштармен немесе қандағы калий мөлшерін арттыруы мүмкін басқа да препараттармен (мысалы, триметоприм/сульфаметоксазол ретінде белгілі гепарин, ко-триметоксазол) бір мезгілде тағайындау артериялық гиперкалиемиясы бар пациенттерде гиперкалиемияның дамуына әкелуі мүмкін екендігін көрсетеді. Калий мониторингін қажеттілігіне қарай жүргізу керек. Созылмалы жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде ТАНСИФА® препаратымен емдеу аясында гиперкалиемия дамуы мүмкін. Пациенттерге сарысудағы калийдің мезгіл-мезгіл мониторингі ұсынылады. АӨФ тежегіштерінің, калий жинақтаушы диуретиктің (мысалы, спиронолактонның) және ТАНСИФА® препаратының біріктірілуі ұсынылмайды және әлеуетті пайда мен қаупі мұқият бағаланғаннан кейін ғана қарастырылуы тиіс. Жалпы Тамыр тонусы мен бүйрек функциясы көбінесе ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің белсенділігіне байланысты болатын пациенттер (мысалы, жүректің созылмалы ауыр жеткіліксіздігі немесе бүйрек артериясының стенозын қоса алғанда, бүйрек аурулары бар пациенттер), әсіресе ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесіне әсер ететін препараттарға сезімтал. Мұндай дәрілердің тағайындалуы осы паценттерде кенеттен болатын артериялық гипотензиямен, азотемиямен, олигуриямен және сирек – жедел бүйрек жеткіліксіздігімен қатаралас жүреді. Аталған әсерлердің даму мүмкіндігі ангиотензин II рецепторларының антагонистерін қолданғанда да жойылуы мүмкін емес. Жүректің ишемиялық ауруы немесе атеросклероздық генезді цереброваскулярлық аурулары бар пациенттерде кез келген гипотензиялық дәрілерді қолдану кезінде АҚ күрт төмендеуі миокард инфарктінің немесе инсульттің дамуына әкелуі мүмкін. Кандесартанның гипертензияға қарсы әсері оның гипертензияға қарсы ретінде тағайындалғанына немесе басқа көрсеткіштер бойынша тағайындалғанына қарамастан, артериялық қысымның төмендеуі қасиеттеріне ие басқа дәрілік заттармен күшейтілуі мүмкін. Гипертониялық криз Гипертониялық криз кезіндегі амлодипиннің қауіпсіздігі мен тиімділігі расталмаған. Натрий Препарат құрамында 1 таблеткаға кемінде 1 ммоль натрий (23 мг) бар, ол клиникалық маңызды емес болып табылады. Лактоза Бір таблетканың құрамында 83,350 мг лактоза моногидраты бар. Тұқым қуалайтын галактоза жақпаушылығы, Lapp (ЛАПП)-лактаза ферментінің тапшылығы, глюкоза-галактоза мальабсорбциясы бар адамдарға қолдануға болмайды. Арнайы ескертулер Егде жастағы пациенттер Артериялық қысым бақылануы тиіс. ТАНСИФА®препаратын 75 жастан асқан пациенттерде сақтықпен қолданған жөн. Бүйрек функциясының бұзылуы Креатинин клиренсі ≥30 мл / мин / 1,73 м2 (дене беткейінің ауданы) кандесартан цилексетил дозасын ТАНСИФА® препаратымен емдеуге көшкенге дейін титрлеу керек (бүйрек функциясының жеңіл немесе орташа бұзылулары бар пациенттерде кандесартан цилексетилдің ұсынылатын бастапқы тәуліктік дозасы 4 мг құрайды). Бұл титрлеуге ТАНСИФА® препаратымен қол жеткізе алмайтындығына байланысты оны бүйрек функциясының жеңіл немесе орташа бұзылуы бар пациенттерде (креатинин клиренсі <30 мл/мин/1,73 м2 BSA) қолдануға болмайды. Қан плазмасындағы амлодипин концентрациясының өзгеруі бүйрек жеткіліксіздігі дәрежесімен өзара байланысты емес, сондықтан қалыпты дозалау ұсынылады. Амлодипин диализбен шығарылмайды. Қан қысымын өз бетінше кандесартан немесе амлодипин көмегімен бақылай алмайтын пациенттерде бақыланатын монотерапия белгіленген дозамен біріктірілімге ауыстырылуы мүмкін. ТАНСИФА® препаратының дозасын дәрігер анықтайды. Емдеуге байланысты дәрігер жоғары немесе төмен дозаларды ұсына алады. Бауыр функциясының бұзылуы Қандесартанның тәулігіне бір рет 4 мг бастапқы дозасы бауыр функциясының жеңіл және орташа бұзылуы бар пациенттерге ұсынылады. Бұл дозаға ТАНСИФА®препаратымен қол жеткізе алмайтындығына байланысты ол бауыр функциясының жеңіл және орташа бұзылуы бар пациенттерде пайдаланылмауы тиіс. Амлодипинді дозалау бойынша ұсынымдар бауыр функциясының жеңіл және орташа бұзылулары бар пациенттерде белгіленбеген, сондықтан доза абайлап таңдалуы тиіс және дозалау диапазонының төменгі шекарасынан басталуы тиіс. Амлодипиннің фармакокинетикасы бауырдың ауыр жеткіліксіздігі кезінде зерттелмеген. Балалар жасындағы пациенттер ТАНСИФА® препаратын туғаннан 18 жасқа дейінгі балаларда қолданудың қауіпсіздігі мен тиімділігі белгіленбеген. Интраваскулярлы көлемнің сарқылуы бар пациенттер Интраваскулярлық сұйықтықты жоғалтқан пациенттерде (гипотония қаупі бар пациенттерде) кандесартанның бастапқы дозасы 4 мг ұсынылады. Бұл дозаға ТАНСИФА® препаратымен қол жеткізу мүмкін емес болғандықтан, ол интраваскулярлық көлемнің сарқылуы бар пациенттерде пайдаланылмауы тиіс. Жүктілік Кандесартан/Амлодипин Жүктіліктің бірінші триместрінде ұсынылмайды, себебі деректер жоқ және амлодипин үшін де, кандесартан үшін де қауіпсіздік бейіні белгісіз. Жүктіліктің екінші және үшінші триместрі кезінде құрамында кандесартан болуына байланысты ТАНСИФА® қолдануға болмайды. Жүктілік кезінде ТАНСИФА® препаратын қабылдауға болмайды. ТАНСИФА® препаратын қабылдайтын пациенттер жүктілікті жоспарлағанға дейін өздерінің емдеуші дәрігерімен емдеудің балама нұсқаларын талқылауы үшін ескертілуі тиіс. Жүктілік диагностикаланған жағдайда ТАНСИФА® препаратымен емдеу дереу тоқтатылуы және қажет болған жағдайда баламалы емдеу тағайындалуы тиіс. Постменархеалды кезеңдегі пациенттерде жүктілік мүмкіндігі тұрақты негізде бағалануы тиіс. Тиісті ақпарат берілуге және/немесе әсер ету қаупін болдырмау үшін іс-әрекеттер мезгілінде жасалуы тиіс. Кандесартан Ангиотензин II рецепторларының антагонистерін жүктіліктің екінші және үшінші триместрінде қолдануға болмайды. Жүктіліктің бірінші триместрі ішінде АӨФ тежегіштерінің әсерінен кейін тератогендігі қаупі туралы эпидемиологиялық деректер түпкілікті болып табылмайды; алайда қауіптің аздаған ұлғаюы жоққа шығарылмайды. Ангиотензин II рецепторының антагонисттерінің қаупі туралы бақыланатын эпидемиологиялық деректер жоқ кезде, дәрілердің осы класы үшін ұқсас қауіптер болуы мүмкін. Егер ангиотензин II рецепторының антагонистерімен емдеуді жалғастыру қажет деп саналмаса, жүктілікті жоспарлайтын пациенттерге ем жүктілікте пайдалану кезінде қолайлы қауіпсіздік бейіні бар баламалы гипертензияға қарсы препараттарға ауыстырылуға тиіс. Жүктілік фактісі анықталған кезде ангиотензин II рецепторының антагонистерінің көмегімен емдеуді дереу тоқтату және қажет болған жағдайда баламалы емді бастау керек. Ангиотензин II рецепторларының антагонистерімен ем шарананың дамуының бұзылуларын (бүйрек функциясының бұзылуы, олигогидрамнион, бас сүйектерінің оссификациясының баяулауы) және жаңа туған нәрестедегі асқынулардың дамуын (бүйрек жеткіліксіздігі, артериялық гипотензия, гиперкалиемия) туындатуы мүмкіндігі белгілі. Амлодипин Жүктілік кезінде амлодипинді қолдану қауіпсіздігі адамда анықталмаған. Бала емізу Бала емізу кезінде амлодипин мен кандесартанды пайдалану туралы деректер жоқ болғандықтан, ТАНСИФА® бала емізу кезеңінде қолдануға ұсынылмайды және әсіресе жаңа туған немесе шала туған балаларды емшекпен емізу кезінде дұрысы қауіпсіздік бейінімен неғұрлым танымал баламалы емдеу әдістері ұсынылады. Фертильділік Кандесартан/Амлодипин Деректер жоқ. Амлодипин Кальций өзекшелерінің блокаторларын қабылдаған кейбір пациенттерде сперматозоидтардың басындағы қайтымды биохимиялық өзгерістер тіркелген. Амлодипиннің фертильділікке әлеуетті әсеріне қатысты клиникалық деректер жеткіліксіз.

Нұсқаулықта көрсетілмеген.

Бір мезгілде қолданғанда Басқа гипотензиялық препараттар ТАНСИФА® препаратының гипертензияға қарсы әсері басқа гипотензиялық препараттарды бір мезгілде қолдану арқылы күшейтілуі мүмкін. Гипотензиялық әлеуеті бар дәрілік препараттар Олардың фармакологиялық қасиеттеріне сүйене отырып, баклофен, амифостин, нейролептиктер немесе антидепрессанттар сияқты мынадай дәрілік препараттар ТАНСИФА® препаратын қоса алғанда, барлық гипотензиялық препараттардың әсерін күшейтеді деп күтілуде. Бұл сондай-ақ ортостатикалық гипотензияны тудыруы мүмкін. Алкоголь де гипотензиялық әсерді күшейтеді. Кортикостероидтар (жүйелі қолдану) Антигипертензияға қарсы әсерді азайту. Кандесартан Кандесартанмен өзара әрекеттесулері Препаратты гидрохлоротиазидпен, варфаринмен, дигоксинмен, пероральді контрацептивтермен (этинилэстрадиол/левоноргестрел), глибенкламидпен, нифедипинмен және эналаприлмен біріктіріп қолдану зерттелді. Клиникалық маңызы бар фармакокинетикалық өзара әрекеттесу анықталған жоқ. Калий жинақтайтын диуретиктер, калий препараттары, құрамында калий бар тұз алмастырғыштар және басқа да дәрілер Калий жинақтаушы диуретиктермен, калий препараттарымен, құрамында калий бар тұз алмастырғыштармен және қан сарысуындағы калий мөлшерін арттыруы мүмкін басқа да дәрілермен (мысалы, гепарин) қатарлас ем гиперкалиемияның дамуына әкелуі мүмкін. Литий Литий препараттарын АӨФ тежегіштерімен үйлестіре тағайындағанда қан сарысуындағы литий концентрациясының қайтымды артуы және уытты реакциялардың дамуы туралы хабарланған. Литий мен кандесартанды пайдалану ұсынылмайды. Егер біріктірілім қажет болса, қан сарысуында литий деңгейіне мұқият мониторинг жүргізу ұсынылады. Қабынуға қарсы стероидты емес препараттар (ҚҚСП) Ангиотензин II рецепторларының антагонистерін және қабынуға қарсы стероидты емес препараттарды (ҚҚСП), оның ішінде циклооксигеназа-2 селективті тежегіштерін, ацетилсалицил қышқылын (3 г/тәуліктен астам) бір мезгілде қолданған кезде антигипертензиялық әсердің төмендеуі байқалуы мүмкін. АӨФ тежегіштерін қолданғандағыдай, ангиотензин II рецепторларының антагонистерін және ҚҚСП бір мезгілде қолдану бүйрек функциясының жедел жеткіліксіздігі, әсіресе бүйрек функциясы төмендеген пациенттерде қан сарысуындағы калий құрамының жоғарылауын қоса алғанда, бүйрек функциясының бұзылу қаупін арттыруы мүмкін. Осы препараттарды, әсіресе егде жастағы пациенттерде және айналымдағы қан көлемі төмен пациенттерде бір мезгілде қолданған кезде сақ болу керек. Пациенттерге сұйықтықтың жоғалуын өтеу және біріктірілген ем басталғаннан кейін және осындай ем аясында мезгіл-мезгіл бүйрек функциясын тұрақты бақылау қажет. Ренин-ангиотензин-альдостеронды жүйесі қосарлы блокадасы (РААЖ) Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің қосарлы блокадасы РААЖ негізінде әсер ететін бір агентті пайдаланумен салыстырғанда АӨФ тежегіштерін, ангиотензин II рецепторларының блокаторларын немесе алискренді біріктіріп қолдану арқылы гипотензия, гиперкалиемия және РААЖ негізінде әрекет ететін бір агентті пайдаланумен салыстырғанда бүйрек функциясының төмендеуі (жедел бүйрек жеткіліксіздігін қоса алғанда) сияқты жағымсыз құбылыстардың неғұрлым жоғары жиілігімен байланысты. Амлодипин Басқа дәрілік препараттардың амлодипинге әсері CYP3A4 тежегіштері Амлодипинді CYP3A4 күшті немесе орташа тежегіштерімен (протеаза тежегіштерімен, зеңдерге қарсы азолдармен, эритромицин немесе кларитромицин, верапамил немесе дилтиазем сияқты макролидтермен) бір мезгілде қабылдау амлодипин әсерінің едәуір артуына әкелуі мүмкін, бұл гипотонияның жоғары қаупіне әкеп соғады. ПК осы нұсқаларының клиникалық ауыстырылуы егде жастағы адамдарда айқын болуы мүмкін. Осылайша, клиникалық мониторинг және дозаны түзету қажет болуы мүмкін. CYP3A4 индукторлары Белгілі CYP3A4 индукторларын бірге енгізгенде қан плазмасындағы амлодипин концентрациясы өзгеруі мүмкін. Демек, артериялық қысымды бақылау және дозаны, әсіресе CYP3A4 күшті индукторларымен (мысалы, рифампицин, шілтерлі шайқурай) қатар емдеу кезінде және одан кейін де реттеу керек. Грейпфрут шырыны Грейпфрутпен немесе грейпфрут шырынымен амлодипинді қолдану ұсынылмайды, себебі кейбір пациенттерде биожетімділігі артуы мүмкін, бұл артериялық қысымның төмендеуі әсерлерінің күшеюіне әкеледі. Дантролен (тұнба) Жануарларда гиперкалиемияға байланысты верапамил енгізгеннен кейін және дантроленды вена ішіне енгізгеннен кейін өлімге әкелетін қарыншалар фибрилляциясы және жүрек-қантамырлық коллапс байқалады. Амлодипин сияқты кальций өзекшелерінің блокаторларын, қатерлі гипертермияға ұшыраған пациенттерге және гиперкалиемия қаупіне байланысты қатерлі гипертермияны емдегенде бір мезгілде енгізуден аулақ болу ұсынылады. Амлодипиннің басқа дәрілік заттарға әсері Артериялық қысымды төмендететін амлодипиннің әсері артериялық қысымды төмендететін гипертензияға қарсы қасиеттері бар басқа дәрілік заттардың әсерін күшейтеді. Такролимус Амлодипинмен бір мезгілде тағайындағанда қандағы такролимус деңгейінің жоғарылау қаупі бар, бірақ бұл өзара әрекеттесудің фармакокинетикалық механизмі соңына дейін зерттелмеген. Такролимустың уыттылығын болдырмау үшін такролимуспен ем алатын пациентке амлодипинді енгізу қандағы такролимустың деңгейін бақылауды және қажет болған жағдайда такролимустың дозасын түзетуді талап етеді. Рапамицин тежегіштерінің жасушалардағы механикалық нысаны (mTOR) Сиролимус, темсиролимус және эверолимус сияқты mTOR тежегіштері CYP3A субстраттары болып табылады. Амлодипин CYP3A әлсіз тежегіші болып табылады. mTOR тежегіштерін бір мезгілде қолданған кезде амлодипин mTOR тежегіштерінің әсерін күшейтуі мүмкін. Циклоспорин Бүйрек трансплантациясы бар пациенттерде циклоспорин концентрациясының әртүрлі артуы (0-40% арқылы) байқалды. Бүйрек трансплантациясын өткерген пациенттерге амлодипинде циклоспорин деңгейінің мониторингіне назар аудару керек және қажет болған жағдайда циклоспорин дозасын азайту керек. Симвастатин 80 мг симвастатинді 10 мг амлодипиннің бірнеше дозасымен бірге енгізу симвастатиннің бір ғана симвастатинмен салыстырғанда 77% - ға әсерінің артуына әкелді. Амлодипинді қабылдайтын пациенттерде симвастатин дозасын тәулігіне 20 мг-ға дейін шектеу қажет. Амлодипин аторвастатиннің, дигоксиннің немесе варфариннің фармакокинетикасына әсер етпеді.

Сақтау мерзімі 2 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Құрғақ, жарықтан қорғалған жерде, 25 ºС-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!