Сантодарон раствор 150мг/3 мл

3 мл препараттың құрамында: белсенді зат- 150.0 мг амиодарон гидрохлориді, қосымша заттар: полисорбат 80, бензил спирті, хлорсутек қышқылы 0.1 М, инъекцияға арналған су. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Мөлдір, сәл сарғыштау ерітінді.

Ырғақтың күрделі бұзылыстарын пероральді жолмен емдеу мүмкін болмаған жағдайда, атап айтқанда: • қарыншалық ырғағы жиілеген жүрекше аритмиясы • Вольф-Паркинсон-Уайт синдромындағы тахикардия • құжатпен расталған симптоматикалық және мүгедектікке әкелетін қарыншалық ырғақ бұзылулары • электроимпульсті терапияға резистентті қарыншалық фибрилляциямен байланысты жүрек тоқтауы жағдайындағы жүрек-өкпелік реанимациясы.

Аритмияға қарсы препараттар, I және III кластары. Аритмияға қарсы препараттар, III класы. Амиодарон ATХ коды C01BD01 Әсер ету механизмі Антиаритмиялық қасиеттері: • Жүрек жасушасының биіктігін немесе өсу жылдамдығын өзгертпестен әсер ету потенциалының 3 фазасын ұзарту (Воган Уильямс бойынша III класс). Әрекет потенциалының 3 фазасының оқшауланған ұзаруы натрий мен кальций ағынының өзгеруінсіз калий ағынының баяулауы нәтижесінде пайда болады; • синустық автоматизмнің төмендеуіне байланысты брадикардиялық әсер. Бұл әсер атропинмен антагонизмде емес; • альфа- және бета-антиадренергиялық әсері бәсекелес емес; • синоатриальді, жүрекшелік және түйінді өткізгіштіктің баяулауы, әрі ырғақ жылдамдығына қарай айқынырақ; • қарыншалық өткізгіштіктің өзгерістері болмауы; • рефрактерлік кезеңнің ұлғаюы және жүрекше, түйіндер және қарыншалық деңгейде миокард қозғыштығының төмендеуі; • қосымша атриовентрикулярлық жолдардағы өткізгіштіктің баяулауы және рефрактерлік кезеңнің ұзағырақ болуы • теріс инотропты әсерінің болмауы Сыртқы электр разрядтарына төзімді қарыншалық фибрилляциямен байланысты жүрек тоқтауы жағдайындағы жүрек-өкпе реанимациясы Сыртқы электр разрядтарына төзімді қарыншалық фибрилляция салдарынан ауруханадан тыс жүрегі тоқтаған пациенттерде амиодаронды вена ішіне енгізудің тиімділігі мен қауіпсіздігі екі салыстырмалы жасырын зерттеуде бағаланды: амиодарон плацебомен салыстырылған ARREST және амиодарон лидокаинмен салыстырылған ALIVE. Осы екі зерттеудің бастапқы соңғы нүктесі ауруханаға түскен кезде тірі қалған пациенттердің үлесі болды. • ARREST зерттеуінде дефибрилляцияға және адреналинге жауап бермейтін, қарыншалық фибрилляциядан немесе импульссіз қарыншалық тахикардиядан туындаған ауруханадан тыс жүрегі тоқтаған 504 пациент 2 топқа рандомизацияланды және 20 мл 5% глюкоза сарысуында сұйылтылған және шеткері вена (246 пациент) арқылы жылдам енгізілген немесе плацебомен (258 пациент) 300 мг амиодарон алды). Ауруханаға жатқызу кезінде тірі 197 пациентте (39%) амиодарон реанимация мен ауруханаға жатқызу ықтималдығын едәуір арттырды: амиодарон тобында 44% және плацебо тобында 34% (p = 0,03). Нәтижені болжайтын басқа факторларға түзетулер енгізілгеннен кейін, ауруханаға жатқызылғаннан кейін өміршеңдік мүмкіндігінің түзетілген арақатынасы плацебо тобымен салыстырғанда амиодарон тобында 1,6 құрады (95% СА: 1,1-2,4; p = 0,02). Плацебо тобымен салыстырғанда амиодарон тобында пациенттердің көпшілік санында гипотензия (59% қарсы 48%, p=0,04) немесе брадикардия (41% қарсы 25%, p=0,004) дамыды. • ALIVE зерттеуінде 3 дефибрилляцияға, адреналинге, содан кейін жаңа дефибрилляция әрекетіне төзімді қарыншалық фибрилляциясы бар немесе бастапқыда тиімді дефибрилляциядан кейін қайталанған 347 пациент амиодарон алған топқа рандомизацияланды (30 мл 5% глюкоза сарысуында сұйылтылған есептелген дене салмағының 5 мг/кг және лидокаиннің плацебосы немесе лидокаинмен (мл-ге 10 мг концентрацияда 1,5 мг/кг) және сол еріткіші бар амиодарон плацебосымен (полисорбат 80) емделген топқа. Зерттеуге қатысқан 347 пациенттің ішінде амиодарон реанимация мен ауруханаға жатқызу ықтималдығын мыналарда едәуір арттырды: амиодарон тобында 22,8% (180-нен 41 пациент) және лидокаин тобында 12% (167-ден 20 пациент), p = 0,009. Өмір сүру ықтималдығына әсер етуге қабілетті басқа факторларға түзетулер енгізілгеннен кейін, амиодарон алған пациенттер үшін лидокаин алған пациенттермен салыстырғанда ауруханаға жатқызылғанға дейін өміршеңдіктің мүмкіндігінің түзетілген арақатынасы 2,49 құрады (95% СА: 1,28-ден 4,85-ке дейін, p = 0,007). Емдеудің екі тобы арасында брадикардияны атропинмен тоқтатуды немесе артериялық қысымды допаминмен тоқтатуды қажет ететін пациенттер санында, сондай-ақ лидокаин алған пациенттер санында (зерттелетін емдеу тәсіліне қосымша) айырмашылық болған жоқ. Дефибрилляциядан және зерттелетін емдеуді қолданғаннан кейін асистолия дамыған пациенттердің саны амиодарон тобына (18,4%) қарағанда лидокаин тобында (28,9%) айтарлықтай жоғары болды, p = 0,04. Педиатриялық популяция Балаларда бақыланатын клиникалық зерттеулер жүргізілген жоқ. Жарияланған зерттеулерде амиодаронның қауіпсіздігі әртүрлі аритмиясы бар 1118 балада бағаланды. Педиатриялық клиникалық зерттеулерде келесі дозалар қолданылды: • бастапқы терапия: 5 мг/кг дене салмағы, 20 минут бойы енгізіледі - 2 сағат • демеуші ем: 10-нан 15 мг/кг/күн дейін, бірнеше сағаттан бірнеше күнге дейін. Қажет болса, инфузияның бірінші күнінде әдеттегі жүктеме дозасын пероральді қабылдаңыз

Енгізу әдісіне қатысты сақтандырулар Орталық вена арқылы енгізу әдісімен инфузия: электроимпульсті терапияға төзімді қарыншалық фибрилляцияға байланысты жүрек тоқтап қалған жағдайда жүрек-өкпе реанимациясын қоспағанда, ырғақтың күрделі бұзылыстарын пероральді жолмен емдеу мүмкін болмаған жағдайда. Сантодарон инъекциясы орталық веналық жол арқылы енгізілуі тиіс. Шеткері веналар арқылы енгізу флебит сияқты жергілікті әсерлерді тудыруы мүмкін. Амиодарон инъекциясын тек инфузия түрінде қолдану керек. Тікелей вена ішіне енгізу, тіпті өте баяу болса да, гипотонияны, жүрек жеткіліксіздігін немесе тыныс алудың ауыр жеткіліксіздігін нашарлатуы мүмкін. Электроимпульсті терапияға төзімді қарыншалық фибрилляцияға байланысты жүрек тоқтап қалған жағдайдағы жүрек-өкпе реанимациясы. • гемодинамикалық қаупіне байланысты әдетте шеткері вена арқылы енгізу ұсынылмайды (ауыр гипотензия, циркуляторлық коллапс); әрдайым, ол мүмкін болған кезде, инфузияны орталық вена арқылы енгізу керек • егер ол қол жетімді болса, орталық веналық катетер қолдану ұсынылады; олай болмаған жағдайда енгізу ең жоғары болуы мүмкін қан ағынында ең ірі шеткері венаны пайдаланып, шеткері вена жолымен жүзеге асырылуы мүмкін. • артериялық қысымды және ЭКГ үздіксіз бақылаумен қарқынды терапия бөлімшесіндегі мониторинг мүмкіндігінше жылдамырақ жүргізілуі тиіс. • шприцке басқа ешқандай препараттарды қоспаңыз. • егер амиодаронмен емдеуді жалғастыру қажет болса, оны артериялық қысымды және ЭКГ тұрақты бақылауымен орталық вена арқылы инфузия жолымен енгізу керек. Амиодаронмен байланысты Амиодаронды циклоспоринмен, дилтиаземмен (инъекция) және верапамилмен (инъекция), кейбір паразиттерге қарсы препараттармен (галофантрин, люмефантрин және пентамидин), кейбір нейролептиктермен (амисульприд, хлорпромазин, циамемазин, дроперидол, флупентиксол, флуфеназин, галоперидол, левомепромазин, пимозид, пиперидон, пипотиазин, сертиндол, сульпирид, сультоприд, тиаприд, зуклопентиксол), фторхинолондар (левофлоксацин мен моксифлоксациннен басқа), стимуляциялайтын іш жүргізетін дәрілер, метадон және финголимодпен бірге қолдану ұсынылмайды. Кардиологиялық әсері Ырғақтың жаңадан бұзылуы туындағаны немесе бұрыннан бар ырғақ бұзылуының нашарлауы туралы хабарланды. Мұндай аритмогендік әсер, атап айтқанда, белгілі бір препараттардың біріктірілімдері және/немесе гипокалиемияның болуы сияқты QT аралығын ұзартуға ықпал ететін факторлар болған кезде болуы мүмкін. Амиодаронда "пируэт" типті тахикардия қаупі QT аралығының ұзару деңгейі осындай пациенттердегі басқа аритмияға қарсы дәрілермен салыстырғанда төмен. Терінің ауыр реакциялары Стивенс-Джонсон синдромы (SJS), уытты эпидермалық некролиз (TEN) сияқты өмірге қауіп төндіретін тері реакцияларының немесе тіпті өлімге әкелетін тері реакцияларының жағдайлары туралы хабарламалар болды. SJS / TEN дамуын көрсететін симптомдар немесе белгілер пайда болған кезде (мысалы, теріде жиі күлдіреуіктері бар үдемелі бөртпелер немесе шырышты қабықтардың зақымдануы) амиодаронмен емдеуді дереу тоқтату керек. Офтальмологиялық әсері Көру айқындығы нашарлаған немесе көру өткірлігі төмендеген жағдайда көз түбін тексеруді қоса алғанда, толық офтальмологиялық тексеруді шұғыл жүргізген жөн. Амиодарон туындатқан оптикалық нейропатияның және/немесе көру жүйкесінің невритінің дамуы амиодаронды тоқтатуды талап етеді, өйткені емдеуді жалғастырған кезде олардың толық соқырлыққа дейін өршу қаупі бар. Ауыр брадикардия және өткізгіштіктің бұзылуы Құрамында cофосбувир бар препараттарды амиодаронмен біріктірілімде қолданғанда ауыр брадикардия және өмірге қауіп төндіретін өткізгіштік бұзылыстары байқалды. Әдетте, брадикардия бірнеше сағат немесе бірнеше күн ішінде пайда болды, бірақ пайда болу уақыты ұзағырақ, негізінен СГВ қарсы терапиясы басталғаннан кейін 2 аптаға дейінгі жағдайлар болды. Амиодаронды құрамында софосбувир бар препараттармен ем қабылдайтын пациенттерге егер басқа аритмияға қарсы дәрілер жағымсыз немесе қарсы көрсетілімде болса, сол жағдайда ғана қолдану керек. Егер амиодаронды бір мезгілде қолдану қажет деп саналса, пациенттерге бірге қабылдаудың алғашқы 48 сағатында ауруханаішілік жүрек ырғағының мониторингін өтуі ұсынылады, содан кейін амбулаториялық немесе өз бетінше жүрек ырғағының мониторингін емдеудің кем дегенде алғашқы 2 аптасында күн сайын жүргізілуі тиіс. Амиодаронның ұзақ жартылай шығарылу кезеңін ескере отырып, жоғарыда сипатталған жүрек ырғағының мониторингін соңғы айларда амиодарон қабылдауды тоқтатқан және құрамында софосбувир бар препараттармен емдеуді бастауы керек пациенттерде де жүргізілуі керек. Қазіргі уақытта амиодаронды құрамында софосбувир бар препараттармен бірге қолданатын немесе жақында қолданған барлық пациенттер де бақылауда болуы тиіс. С гепатитін емдеу үшін осы препараттарды амиодаронмен бірге, жүрек жиырылу жиілігін төмендететін басқа препараттарды қолданып немесе қолданбай қабылдайтын пациенттерге брадикардия мен жүрек блокадасына байланысты симптомдар туралы ескерту және олар пайда болған кезде міндетті түрде шұғыл медициналық көмекке жүгіну туралы оларға нұсқау беру керек. Өкпелік көріністері Амиодаронды вена ішіне енгізгеннен кейін интерстициялық пневмониттің бірнеше жағдайлары туралы хабарланды. Өз бетінше немесе жалпы жағдайдың нашарлауымен бірге ентігу немесе құрғақ жөтелдің дамуы өкпенің интерстициялық ауруы сияқты өкпенің уыттылығына күдік туғызуы тиіс және рентгенография көмегімен тексерілуі тиіс. Сонымен қатар, амиодарон қабылдаған пациенттерде операциядан кейін бірден жедел респираторлық дистресс синдромының бірнеше жағдайы байқалды. Сондықтан өкпені жасанды желдету кезінде мұндай пациенттерді мұқият бақылау ұсынылады. Гепатобилиарлық әсері Амиодаронмен емдеудің басында және ем кезінде оның зақымдануын ерте анықтау үшін бауыр функциясын (қан сарысуындағы трансаминазалардың белсенділігі) тұрақты және мұқият бақылау керек, өйткені препаратты вена ішіне енгізудің алғашқы 24 сағатында ауыр гепатоцеллюлярлық жеткіліксіздік туындауы, кейде өліммен аяқталуы мүмкін. Сондықтан амиодарон қабылдау басталғаннан кейін бірден трансаминазаларды мұқият бақылау ұсынылады. Қолданудағы сақтық шаралары • Электролиттік бұзылулар, атап айтқанда гипокалиемия: проаритмиялық әсердің пайда болуына ықпал етуі мүмкін гипокалиемияға байланысты болуы ықтимал жағдайларды ескеру маңызды. Гипокалиемия амиодарон қабылдағанға дейін жойылуы тиіс. • Шұғыл жағдайларды қоспағанда, инъекциялық амиодаронды тек мамандандырылған ауруханаларда және тұрақты бақылаумен (ЭКГ, АҚ) қолдану керек. Анестезия Операция алдында анестезиолог пациенттің амиодаронмен ем алып жүргендігі туралы хабардар етілуі тиіс. Амиодаронмен ұзақ уақыт емдеу жалпы немесе жергілікті анестезияға байланысты гемодинамиканың бұзылу қаупін арттырады. Жағымсыз реакцияларға, атап айтқанда, брадикардия, гипотензия, жүрек лықсытуының азаюы және жүрек өткізгіштігінің бұзылуы жатады. Соталолдан (қарсы көрсетілімдегі біріктірілім), эсмололдан (пайдалану кезінде сақтық шараларын қажет ететін біріктірілім), верапамилден және дилтиаземнен басқа бета-блокаторлармен үйлесімі өмірге қауіп төндіретін қарыншалық аритмияның профилактикасы үшін және электроимпульсті терапияға резистентті қарыншалық фибрилляцияға байланысты жүрек тоқтауы жағдайында кардиопульмональді реанимация жүргізу кезінде ғана мүмкін болады. Жүрек трансплантациясынан кейінгі трансплантаттың бастапқы дисфункциясы (ТБД): Ретроспективті зерттеулерде жүрек трансплантациясына дейін трансплантат реципиенттерінде амиодаронды қолдану трансплантаттың бастапқы дисфункциясы (ТБД) дамуы қаупінің жоғарылауымен байланысты болды. ТБД -бұл жүрек трансплантациясының өмірге қауіпті асқынуы, сол, оң немесе екі қарыншаның дисфункциясы түрінде көрінеді және жүрек трансплантациясынан кейін 24 сағат ішінде дамиды, оған басқа себеп анықталмаған. ТБД ауыр қайтымсыз болуы мүмкін. Жүрек трансплантациясы үшін күту парағында тұрған пациенттерге трансплантацияға дейін балама аритмияға қарсы препаратты мүмкіндігінше ертерек қолдану мүмкіндігін қарастыру керек. Басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесуі Аритмияға қарсы препараттар Көптеген аритмияға қарсы препараттар миокардтың автоматизмін, өткізгіштігін және жиырылуын бәсеңдететін әсер береді. Әр түрлі кластағы аритмияға қарсы препараттарды бірге қолдану пайдалы болуы мүмкін, бірақ бұл терапиялық тәсіл жиі проблемалы болып табылады және ЭКГ мониторингі мен мұқият клиникалық бақылауды қажет етеді. Екі бағытты тахикардияны («пируэт» типті тахикардияны) (амиодарон, дизопирамид, хинидиндер, соталол және т.б.с.с.) тудыратын аритмияға қарсы препараттарды бірге қолдануға болмайды. Жеке-дара жағдайларды қоспағанда, жүрекке қолайсыз жағымсыз әсерінің тым жоғары қаупіне байланысты бір кластың аритмияға қарсы агенттерін бірге қолдану ұсынылмайды. Амиодаронды брадикардияны және/немесе баяу атриовентрикулярлық өткізгіштікті тудыратын теріс инотропты қасиеттері бар дәрілік препараттармен бірге қолдану проблемалы болып табылады және клиникалық және ЭКГ мониторингін қажет етеді. «Пируэт» типті тахикардияны тудыруға ықпалды дәрілік препараттар Жүрек ырғағының бұл күрделі бұзылуы аритмияға қарсы, сондай-ақ аритмиялық емес бірқатар дәрілерден туындауы мүмкін. Гипокалиемия брадикардия, сондай-ақ туа біткен немесе жүре пайда болған, алдыңғы QT аралығының ұзаруы синдромы сияқты бейімдегіш фактор болып табылады. Мұндай препараттарға Ia және III класты аритмияға қарсы дәрілер және кейбір нейролептиктер жатады. Доласетрон, эритромицин, спирамицин және винкамин үшін бұл өзара әрекеттесу препараттың венаішілік түрлерімен ғана жүреді. Жалпы, "пируэт" типті тахикардияны тудыруға ықпалды екі діріл тудыратын дәріні бір мезгілде қолдануға болмайды. Алайда, бұл өте қажет деп саналатын осы агенттердің кейбіріне қатысты қолданылмайды және қарсы көрсетілімнің орнына оларды "пируэт"типті тахикардия тудыруға ықпалды басқа торсадогенді дәрілік препараттармен бірге қолдану жай ғана ұсынылмайды. Оларға мыналар жатады: • метадон, • паразиттерге қарсы дәрілік препараттар (галофантрин, люмефантрин, пентамидин), • нейролептиктер Брадикардия туындататын дәрілер Көптеген препараттар брадикардияны тудыруы мүмкін. Бұл әсіресе Ia класындағы аритмияға қарсы дәрілік заттарға, бета-блокаторларға, III класты кейбір антиаритмиктерге, кейбір кальций антагонистеріне, оймақгүл препараттарына, пилокарпинге, антихолинестеразалық дәрілерге және т. б. қатысты. Амиодаронның басқа дәрілерге әсері Амиодарон және/немесе оның метаболиті, десетиламиодарон, CYP1A1, CYP1A2, CYP3A4, CYP2C9, CYP2D6 және P-гликопротеинді тежейді, бұл олардың субстраттарының әсерін ұлғайтуы мүмкін. Амиодаронның ұзақ әсер етуіне байланысты бұл өзара әрекеттесулер амиодаронды қабылдауды тоқтатқаннан кейін бірнеше ай бойына байқалуы мүмкін. Басқа дәрілердің амиодаронға әсері CYP3A4 және CYP2C8 тежегіштері амиодаронның метаболизмін потенциалды бәсеңдетіп және оның экспозициясын арттыруы мүмкін. Амиодаронмен емдеу кезінде CYP3A4 тежегіштерін (мысалы, грейпфрут шырыны және кейбір дәрілер) қабылдаудан аулақ болу ұсынылады. Қолдануға болмайтын біріктірілімдер «Пируэт» типті тахикардия тудыруға ықпалды препараттар (паразиттерге қарсы препараттар, нейролептиктер және метадоннан басқа, " Ұсынылмайтын біріктірілімдер" бөлімін қараңыз), • Ia класс аритмияға қарсы дәрілері (хинидин, гидрохинидин, дизопирамид), • III класс аритмияға қарсы дәрілері (дофетилид, ибутилид, соталол), • басқа препараттар, мыналар сияқты: мышьяк, бепридил, цизаприд, циталопрам, эсциталопрам, дифеманил, доласетрон в/і, домперидон, дронедарон, эритромицин в/і, левофлоксацин, меквитазин, мизоластин, моксифлоксацин, прукалоприд, спирамицин в/і, торемифен, винкамин в/і және басқалары. Қарыншалық ырғақ бұзылуының жоғары қаупі, атап айтқанда «пируэт» типті тахикардия. Телапревир Брадикардия күшею қаупі бар, жүректің өткізгіштігі мен автоматизмі бұзылуы. Кобицистат Метаболизм төмендеуінен амиодаронның жағымсыз әсерлерінің күшею қаупі. Ұсынылмайтын біріктірілімдер Софосбувир Амиодаронды құрамында софосбувир бар препараттармен бірге қолдану ауыр симптоматикалық брадикардияға әкелуі мүмкін. Оны балама емдеу болмаған жағдайда ғана қолданыңыз. Бұл препараттарды бірге тағайындаған кезде мұқият мониторинг ұсынылады. CYP3A4 субстраттары Амиодарон, CYP3A4 тежегіші, CYP3A4 субстраттарының плазмалық концентрациясын арттырады, бұл олардың уыттылығының ұлғаюына әкелуі мүмкін. Циклоспорин Бауыр метаболизмінің төмендеуіне байланысты қандағы циклоспорин деңгейінің жоғарылауы, нефроуыттылық әсер ету қаупі бар. Қандағы циклоспорин деңгейін анықтау, бүйрек функциясының мониторингі және амиодаронмен емдеу кезінде циклоспорин дозасын түзету. Инъекциялық дилтиазем Брадикардия және атриовентрикулярлық блокада қаупі. Егер мұндай біріктірілімді болдырмау мүмкін болмаса, мұқият клиникалық және ЭКГ бақылау қажет. Финголимод Өліммен аяқталуы мүмкін брадикардиялық әсерлерді күшейту. Бұл әсіресе адренергиялық компенсация механизмдерін тежейтін бета-блокаторларға қатысты. Бірінші дозаны қабылдағаннан кейін 24 сағат ішінде үздіксіз клиникалық және ЭКГ мониторингі қажет. Инъекциялық верапамил Брадикардия немесе атриовентрикулярлық блокада қаупі. Егер мұндай біріктірілімді болдырмау мүмкін болмаса, мұқият клиникалық және ЭКГ бақылау қажет. «Пируэт» типті тахикардияға түрткі болуға қабілетті паразиттерге қарсы препараттар (галофантрин, люмефантрин, пентамидин) Қарыншалық ырғақ бұзылуының, атап айтқанда «пируэт» типті тахикардияның жоғары қаупі. Мүмкіндігінше емдеудің екі түрінің бірін тоқтату керек. Егер бұл біріктірілімді қолданудан аулақ болу мүмкін болмаса, емдеу кезінде QT аралығын алдын ала өлшеу және ЭКГ мониторингі қажет. «Пируэт» типті тахикардияға түрткі болуға қабілетті нейролептиктер: (амисульприд, хлорпромазин, циамемазин, дроперидол, флупентиксол, флуфеназин, галоперидол, левомепромазин, пимозид, пипамперон, пипотиазин, сертиндол, сульпирид, сультоприд, тиаприд, зуклопентиксол). Қарыншалық аритмияның, атап айтқанда «пируэт» типті тахикардияның жоғары қаупі. Метадон Қарыншалық аритмияның, атап айтқанда «пируэт» типті тахикардияның жоғары қаупі. Фторхинолондар, левофлоксацин және моксифлоксациннен басқа (қарсы көрсетілімдегі біріктірілімдер): Қарыншалық аритмияның, атап айтқанда «пируэт» типті тахикардияның жоғары қаупі. Іш жүргізетін стимуляциялайтын заттар Қарыншалық аритмияның, атап айтқанда «пируэт» типті тахикардияның жоғары қаупі (гипокалиемия осыған ықпал ететін фактор болып табылады). Препаратты енгізер алдында гипокалиемияны түзету, электролитті бақылаумен бірге ЭКГ және клиникалық бақылау жүргізу қажет. Фидаксомицин Қан плазмасындағы фидаксомицин концентрациясының жоғарылауы Қолданғанда сақтық шараларын талап ететін біріктірілімдер P- гликопротеинді субстраттар Амиодарон P-гликопротеин (P-гп) тежегіші болып табылады. P-гп субстраттарымен біріктірілімде тағайындау осы субстраттардың әсерінің артуына әкелуі мүмкін Оймақгүл препараттары Автоматизмді бәсеңдету (шамадан тыс брадикардия) және атриовентрикулярлық өткізгіштіктің бұзылуы. Дигоксинді қолданған кезде оның қандағы деңгейі дигоксиннің организмнен баяу шығарылуына байланысты жоғарылауы мүмкін, ЭКГ жүргізу және клиникалық бақылау талап етіледі. Қажет болса, қандағы дигоксин деңгейін бақылауға және дигоксиннің дозасын түзетуге болады. Дабигатран Қан плазмасындағы дабигатран концентрациясының жоғарылауы, бұл қан кету қаупінің жоғарылауына әкеледі. Егер дабигатран операциядан кейінгі кезеңде қолданылса, клиникалық бақылау жүргізіліп, қажет болған жағдайда дабигатранның дозасын түзету керек; дозасы тәулігіне 150 мг-дан аспауы тиіс. CYP2C9 субстраттары Амиодарон К дәрумені антагонистері және фенитоин сияқты CYP2C9 субстраттарының концентрациясын арттырады. К антидәрумені К дәрумені антагонисінің әсерін күшейту және қан құйылу қаупі. Халықаралық қалыптасқан қатынасты (ХҚҚ) жиі тексеріп отыру керек. К антидәруменін дозалау амиодаронмен емдеу кезеңінде және емдеуді тоқтатқаннан кейін 8 күн ішінде түзетілуі тиіс. Фенитоин ( экстраполяция, фосфенитоин) Артық дозалану белгілері бар қан плазмасындағы фенитоин концентрациясының жоғарылауы, әсіресе неврологиялық (фенитоиннің бауыр метаболизмінің төмендеуі). Плазмадағы клиникалық бақылау және фенитоин концентрациясын бақылау және қажет болған жағдайда фенитоин дозасын түзету жүргізу қажет. CYP2D6 субстраттары • Флекаинид Амиодарон CYP2D6 цитохромын тежеу есебінен қан плазмасындағы флекаинид концентрациясын арттырады. Флекаинид дозасы түзітілуі тиіс. CYP3A4 субстраттары Амиодарон, CYP3A4 тежегіші, осы цитохром субстраттарының плазмадағы концентрациясын жоғарылатады, бұл олардың уыттылығының ұлғаюына әкелуі ықтимал. Статиндер (симвастатин, аторвастатин, ловастатин) Бұлшықет уыттылығының қаупі (мысалы, рабдомиолиз) амиодаронды CYP3A4 метаболизденетін статиндермен бір мезгілде қабылдағанда жоғарылайды. Осы өзара әрекеттесуге ұшырамайтын басқа статинді қолдану ұсынылады. CYP3A4 әсерімен метаболизденетін басқа молекулалар (сиролимус, цилденафил, мидазолам, дигидроэрготамин, эрготамин, колхицин, триазолам): Амиодарон, CYP3A4 тежегіші, осы қосылыстардың плазмадағы концентрациясын жоғарылатады, бұл олардың уыттылығының артуына әкелуі мүмкін. • Лидокаин Амиодаронның әсерінен бауыр метаболизмінің төмендеуіне байланысты ықтимал неврологиялық және кардиологиялық жағымсыз әсерлері бар қан плазмасындағы лидокаин концентрациясының жоғарылау қаупі. Клиникалық бақылау және ЭКГ жүргізу және қажет болған жағдайда плазмадағы лидокаин концентрациясын бақылау қажет. Қажет болған жағдайда, лидокаиннің дозасын емдеу кезеңінде және амиодаронды қолдану аяқталғаннан кейін түзету керек. • Такролимус Оның метаболизмінің амиодаронмен тежелуіне байланысты қандағы такролимус деңгейінің жоғарылауы. Амиодаронды қолданумен біріктірілген емдеу кезеңінде және осы препаратпен емдеу аяқталғаннан кейін қандағы такролимус концентрациясының деңгейіне талдау жүргізіп, бүйрек функциясын бақылап, такролимустың дозасын түзету керек. Бета-блокаторлар ( эсмолол мен соталолдан басқа) Автоматизм мен өткізгіштік бұзылуы (симпатикалық компенсаторлық механизмдерді бәсеңдету). Клиникалық және ЭКГ мониторингі керек. Жүрек жеткіліксіздігіндегі бета-блокаторлар (бисопролол, карведилол, метопролол, небиволол) Елеулі брадикардия қаупі бар автоматизм мен жүрек өткізгіштігі бұзылуы. Қарыншалық аритмия, атап айтқанда "пируэт" типті тахикардия қаупінің жоғарылауы. Клиникалық және жүйелі ЭКГ мониторингілеу. Эсмолол Жиырылу қабілетінің, автоматизм және өткізгіштік бұзылуы (симпатикалық компенсаторлық механизмдерді бәсеңдету). ЭКГ және клиникалық мониторинг керек. Пероральді қабылдауға арналған дилтиазем Брадикардия немесе жүректің жүрекше-қарыншалық блокадасының пайда болу қаупі, әсіресе егде жастағы пациенттерде. ЭКГ және клиникалық мониторинг талап етіледі. Пероральді қабылдауға арналған верапамил Брадикардияның немесе атриовентрикулярлық блокада қаупі, әсіресе егде жастағы адамдарда. ЭКГ және клиникалық мониторинг талап етіледі. Кейбір макролидтер (азитромицин, кларитромицин, рокситромицин) Қарыншалық аритмия, атап айтқанда "пируэт" типті тахикардия қаупінің жоғарылауы. Амиодарон қолданумен біріктірілген емдеу кезеңінде клиникалық бақылау және ЭКГ жүргізілу керек. Гипокалиемиялық дәрілер: гипокалиемиялық диуретиктер (жеке-дара немесе біріктірілімде), амфотерицин В (вена ішіне), глюкокортикоидтар (жүйелі түрде), тетракозактид және басқалары. Қарыншалық аритмия, атап айтқанда "пируэт" типті тахикардия даму қаупінің жоғарылауы. (гипокалиемия бейімдегіш фактор болып табылады). Дәрілік препаратты тағайындағанға дейін қандағы калий деңгейін қалыпқа келтіру, ЭКГ және клиникалық бақылау жүргізу, сондай-ақ электролиттердің құрамын бақылау. Брадикардия тудыратын заттар Қарыншалық аритмия, атап айтқанда "пируэт" типті тахикардия қаупінің жоғарылауы. Клиникалық бақылау және ЭКГ жүргізілу керек. Орлистат Амиодарон мен оның белсенді метаболитінің плазмалық концентрациясының төмендеу қаупі. Клиникалық бақылау және қажет болған жағдайда ЭКГ жүргізілу керек. Тамсулозин Оның бауыр метаболизмінің тежелуіне байланысты тамсулозиннің жағымсыз әсерлерінің жоғарылау қаупі. Клиникалық бақылау жүргізіліп, фермент тежегіштерін қолданумен емдеу кезеңінде және қажет болған жағдайда қолдану аяқталғаннан кейін тамсулозиннің дозасын түзету қажет. Вориконазол Қарыншалық аритмия қаупінің жоғарылауы, атап айтқанда "пируэт" типті тахикардия, өйткені амиодарон метаболизмі төмендеуі мүмкін. Клиникалық бақылау және ЭКГ жүргізіліп, қажет болған жағдайда амиодаронның дозасын түзету керек. Ескерілуі керек біріктірілімдер Пилокарпин Шамадан тыс брадикардия қаупі (брадикардиядан туындаған жалпы жағымсыз әсерлер). Арнайы сақтандырулар Қосымша заттар Сантодарон ерітіндісінде бензил спирті бар, ол емшек еметін нәрестелер мен 3 жасқа дейінгі балаларда уытты және аллергиялық реакциялар тудыруы мүмкін. Амиодарон ерітіндісінің құрамында бензил спирті бар Құрамында осы консервант бар ерітінділерді вена ішіне енгізгеннен кейін шала туған және күні жетіп туған нәрестелерде өліммен аяқталған «ентігу синдромы» («гаспинг-синдром» − gasping syndrome) жағдайлары туралы хабарламалар болды Бензил спиртін жоғары дозаларын, әсіресе бауыр немесе бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде, сондай-ақ жүктілік және бала емізу кезінде кумуляция және уыттылық (метаболизмдік ацидоз) қаупіне байланысты сақтықпен және тек қажеттілік болған жағдайда ғана қолдану қажет . Педиатрияда қолдану Амиодаронды балаларда қолданудың қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған. Құрамында бензил спиртінің болуына байланысты ол шала туған және жаңа туған нәрестелерге қолдануға болмайды. Тәулігіне 90 мг/кг асатын дозада бензил спиртін енгізу кезінде өлімге әкелетін уытты реакциялар қаупіне байланысты бұл препаратты нәрестелер мен 3 жасқа дейінгі балаларда қолдануға болмайды. Жүктілік немесе лактация кезінде Жануарларға жүргізілген зерттеулердің нәтижесінде тератогендік әсерлер анықталған жоқ, сондықтан адамда даму ақауларының пайда болуы күтілмейді. Осы уақытқа дейін жануарларға жүргізілген зерттеулер адамның даму ақауларын тудыратын заттардың жануарлар үшін тератогенді болатынын көрсетті. Қазіргі уақытта амиодаронның жүктіліктің бірінші триместрінде адамға тағайындалған кездегі болжамды тератогендік әсерін бағалау үшін жеткілікті клиникалық дәлелдер жоқ. Шарананын қалқанша безі аменорея басталған 14-ші аптадан бастап йодты байланыстыра бастағандықтан, егер ол осы кезеңге дейін қолданылса амиодаронның шарананың қалқанша безіне әсері күтілмейді. Осы кезеңнен кейін амиодаронды қолданған кезде шамадан тыс йод гипотериозға әкелуі мүмкін, оны зертханалық талдаулардан немесе тіпті зобтың клиникалық көрінісінен көруге болады. Осылайша, бұл дәрілік препаратты қолдану жүктіліктің екінші триместрінен бастап және одан әрі қарай қарсы көрсетілімде. Сонымен қатар, бензил спирті плаценталық бөгеттен өтетіндіктен, жинақталу және уыттылық (метаболизмдік ацидоз) қаупіне байланысты, жүктілік кезінде және баланы емізу кезінде бензил спиртінің көп мөлшерін сақтықпен және қажет болған жағдайда ғана қолдану керек. Амиодарон және оның метаболиті йодпен бірге анасының плазмасындағыға қарағанда емшек сүтіне жоғары концентрацияда бөлінеді. Нәрестелерде гипотиреоздың даму қаупіне байланысты осы препаратпен емделу кезінде баланы емізуге болмайды. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Қатысты емес Дозалану режимі Стационарда қатаң түрде дәрігер бақылауымен Вена ішіне енгізу үшін 500 мл 5% глюкоза ерітіндісінің 2 ампуласынан аз концентрацияны қолдануға болмайды. Глюкозаның изотониялық ерітіндісін ғана қолдану керек. Дайын инфузиялық ерітіндіге басқа препараттарды қоспаңыз. Сантодаронды электроимпульсті терапияға резистентті қарыншалық фибрилляциямен байланысты жүрек тоқтауы жағдайындағы жүрек-өкпелік реанимациясын қоспағанда, орталық вена (орталық вена арқылы енгізу әдісі) арқылы енгізу керек. Орталық вена арқылы енгізу әдісі болмаған жағдайда шеткері вена арқылы енгізу әдісі пайдалануға болады. Ырғақтың күрделі бұзылыстарында пероральді енгізуге болмайтын жағдайда, электроимпульсті терапияға резистентті қарыншалық фибрилляциямен байланысты жүрек тоқтауы жағдайындағы жүрек-өкпелік реанимациясын қоспағанда: Орталық вена арқылы енгізу әдісімен инфузия жүктеме доза: орташа 5 мг/кг глюкоза ерітіндісінде, дұрысы электрлік шприц қолданумен, 20 минуттан 2 сағатқа дейінгі уақыт бойына енгізу; енгізуді 24-сағат уақыт ішінде 2 немесе 3 рет қайталау. Дәрілік препараттың қысқа әсер ету ұзақтығы инфузияның үздіксіз болуын талап етеді демеуші емі: 10–20 мг/кг/тәулік (орташа 600–800 мг/24 сағ., 1,2 г/24 сағ. дейін) бірнеше күн ішінде глюкозаның 250 мл ерітіндісі. Пероральді жолмен емдеуге (күніне 3 таблетка 200 мг-ден) ауысуға инфузияның бірінші күнінен бастап кіріседі. Бұл дозаны күніне 4 немесе тіпті 5 таблеткаға дейін арттыруға болады. Электроимпульсті терапияға тұрақты, қарыншалық фибрилляциямен байланысты жүрек тоқтауы жағдайындағы жүрек-өкпелік реанимациясы. Бұл жағдайда дәрілік препаратты қабылдаған кезде, егер ол тез арада қол жетімді болса орталық веналық катетерді қолдану ұсынылады; әйтпесе, дәрілік препаратты қан ағымы ең күшті ең ірі шеткері венаны қолдана отырып, шеткері вена арқылы енгізу әдісімен енгізуге болады. • Бастапқы вена ішіне доза 300 мг (немесе 5 мг/кг) құрайды, глюкозаның 20 мл 5% ерітіндісінде сұйылтылған, жылдам енгізу керек. • Қосымша вена ішіне енгізуді 150 мг (немесе 2,5 мг/кг) қарыншалық фибрилляция сақталған жағдайда қарастыруға болады. • Шприцке қандай да бір басқа өнімді қоспаңыз. Сантодарон вена ішіне физиологиялық ерітіндімен үйлесімді емес және тек қана 5% глюкоза ерітіндісінде енгізілуге тиіс. Вена ішіне енгізуге арналған, 5% глюкоза ерітіндісімен 0,6 мг/мл-ден аз концентрацияға дейін сұйылтылған Сантодарон тұрақты емес. Құрамында 2 ампуладан аз Сантодарон бар 5% глюкозадағы вена ішіне 500 мл ерітінділер тұрақты емес және пайдаланылмауға тиіс. Енгізуге арналған құрал-жабдықты немесе құрамында ДЭГФ (ди-2-этилгексилфталат) сияқты пластификаторлар бар құрылғыларды амиодаронның қатысуымен пайдалану ДЭГФ шайылып кетуіне әкелуі мүмкін. Пациентке ДЭГФ әсерін барынша азайту үшін, амиодаронның инфузия үшін ақырғы сұйылтылуын құрамында ДЭГФ жоқ жинақтардың көмегімен енгізген дұрыс. Енгізу әдісі және жолы Вена ішіне енгізуге арналған ерітінді. Шеткері веналар арқылы қайталанатын немесе тұрақты инфузиялар жергілікті қабыну реакцияларына (флебитке) әкелуі мүмкін, сондықтан ұзақ уақыт емдегенде орталық вена жолы арқылы енгізу ұсынылады. Вена ішіне тамшылатып енгізу Вена ішіне тамшылатып енгізу үшін 5% глюкоза ерітіндісі пайдаланылады Тоқтату симптомдары қаупінің болуына нұсқау Қатысты емес Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіну үшін медициналық қызметкерінен кеңес алуға бару жөнінде нұсқаулар Дәрілік препаратты қолданар алдында дәрігерге кеңес алу үшін жүгініңіз.

• амиодаронға немесе йодқа немесе қосымша заттарының кез келгеніне аса жоғары сезімталдық • жасанды ырғақ жетекшісі жоқ пациенттерде синустық брадикардия және синоатриальді блокада; • жасанды ырғақ жетекшісі жоқ пациенттердегі синустық түйін әлсіздігі синдромы (синустық түйін тоқтауының қаупі); • жасанды ырғақ жетекшісі жоқ пациенттердегі атриовентрикулярлық өткізгіштік бұзылуының жоғары деңгейі; • амиодарон түрткі болған өршу салдарынан болуы мүмкін гипертиреоз; • бензил спиртінің болуына байланысты 3 жасқа дейінгі балалар • ауыр тыныс алу және жүрек жеткіліксіздігі • жүрек-қан тамырлық коллапс; • ауыр артериялық гипотензия; • жүктіліктің 2 және 3 триместрі; • лактация кезеңі • келесілермен үйлесімде: • торсадогенді («пируэт» типті тахикардияны тудыруға қабілетті) препараттармен (паразиттерге қарсы дәрілер, нейролептиктен және метадоннан басқа): • Iа класты аритмияға қарсы дәрілер (хинидин, гидрохинидин, дизопирамид), • III класты аритмияға қарсы дәрілер (соталол, дофетилид, ибутилид), • басқа дәрілік заттар, мыналар сияқты: мышьяк, бепридил, цизаприд, циталопрам, эсциталопрам, дифеманил, домперидон, доласетрон в/і, дронедарон, эритромицин в/і, левофлоксацин, мекитазин, мизоластин, моксифлоксацин, прукалоприд, спирамицин в/і, торемифен, винкамин в/і. • телапревир, • кобицистат. Бұл қарсы көрсетілімдер дефибрилляторды қолдану қарыншалық фибрилляцияны тоқтатпаған жағдайларда, қарыншалық фибрилляциямен байланысты жүрек тоқтауы кезінде Сантодарон жүрек-өкпелік реанимацияда қолданылмайды

Өте жиі • Қалқанша безі тарапынан көріністері: қалқанша безінің дисфункциясының қандай да бір клиникалық белгілері болмаған жағдайда, тиреоидты гормондардың "диссоциацияланған" деңгейі (T4 жоғарылауы, қалыпты немесе сәл төмендеген T3) осы препаратты қолдану арқылы емдеуді аяқтауға себеп болмауы керек. • жүрек айнуы Жиі • гипотиреоз (қалқанша безі белсенділігі төмендеуі), әдетте салмақ артуы, суыққа сезімталдық, апатия, ұйқышылдық, тиреотроптық гормон деңгейінің айқын жоғарылауы (қалқанша безі функциясы ем аяқталғаннан кейін 1-3 ай ішінде қалыпқа келеді) сияқты сипмтомдармен бірге жүретін; егер Сантодаронмен емдеу қажет болса, препаратты тоқтату міндетті емес, бұл жағдайда дозаны анықтау үшін тиреотроптық гормон деңгейін пайдалана отырып, L-тироксин қолданумен, қалқанша безінің гормонын толықтырғыш терапиямен біріктірілімде препаратты қолдану жалғастырылуы мүмкін. • гипертиреоз (қалқанша безі белсенділігі артуы), әдетте, айқындығы әлсіз симптоматикамен бірге жүретін: түсініксіз салмақ жоғалту, антиангиналық және/немесе антиаритмиялық тиімділігі төмендеуі, егде жастағы пациенттердегі психикалық симптомдар, тиреотоксикоз. Диагноз тиреотроптық гормон деңгейі төмендеуімен расталады. 3-4 апта ішінде клиникалық көрініс қалпына келгенге дейін Сантодаронды қолдануды тоқтату керек. Ауыр жағдайларда өліммен аяқталуы мүмкін, шұғыл түрде тиісті ем тағайындау қажет. Тиреотоксикоз өздігінен немесе оның тұрақсыз миокардиальді теңгерімге әсеріне байланысты мазасыздық тудырса, синтетикалық антитиреоидты препараттардың тұрақсыз тиімділігі шамамен 3 ай бойы кортикостероидты терапияны (1 мг/кг) ұсынуға әкеледі. Гипертиреоз жағдайлары амиодаронды қолдануды тоқтатқаннан кейін бірнеше айға дейінгі кезеңде тіркелді. • либидо төмендеуі • брадикардия • артериялық қысымның төмендеуі, әдетте орташа және өтпелі. Артық дозаланғаннан немесе тым тез инъекциядан кейін гипотензия немесе коллапс жағдайлары туралы хабарланды • экзема • ауырсыну, эритема, ісіну, некроз, экстравазация (дәрінің венадан қоршаған тіндерге енуі), инфильтрация, қабыну, тығыздану, тромбофлебит, флебит, целлюлит сияқты инъекция орнындағы реакциялар Өте сирек • анафилаксиялық шок • антидиурездік гормонның талапқа сай емес секреция синдромы (АГТСС) • қатерсіз бассүйекішілік гипертензия (мидың жалған ісігі) • кейбір жағдайларда, әсіресе егде жастағы пациенттерде айқын брадикардия, ерекше жағдайларда синус түйінінің тоқтауы байқалды. Проаритмиялық әсері. • ысыну • интерстициялық пневмонит немесе фиброз, кейде өліммен аяқталатын • ауыр респираторлық асқынулар (ересектердегі жедел респираторлық дистресс-синдром), кейде өліммен аяқталатын, кейде хирургиялық араласымнан кейін дереу (оттегінің жоғары дозаларымен өзара әрекеттесу мүмкіндігі болжанады); Сантодаронды тоқтату және кортикостероидтармен емдеудің дұрыстығы мәселесін қарастыру керек • тыныс алудың ауыр жеткіліксіздігіндегі, әсіресе демікпесі бар пациенттердегі бронх түйілуі және/немесе апноэ • сарысу трансаминазаларының оқшауланған жоғарылауы, әдетте емнің басында орташа (қалыптан 1,5–3 есе жоғары). Олар дозаны төмендеткен кезде немесе тіпті өздігінен қалыпты жағдайға оралуы мүмкін. • бауыр жеткіліксіздігін қоса алғанда, кейде өліммен аяқталатын, қан сарысуындағы трансаминазалар деңгейінің жоғарылауымен және/немесе сарғаюмен бауырдың жедел аурулары • бауырдың ұзақ уақыт ішінде созылмалы зақымдануы (пероральді). Гистологиялық деректер жалған алкогольдік гепатит деректеріне сәйкес келеді. Зертханалық және клиникалық белгілер тұрақты емес болғандықтан (тұрақты емес гепатомегалия, қан сарысуындағы трансаминазалардың деңгейі қалыптан 1,5 - 5 есе астам жоғарылауы), бауыр функциясының тұрақты мониторингі негізді. Бауырдың созылмалы зақымдану диагнозын егер емдеу кезеңінде 6 айдан асатын қандағы трансаминазалар деңгейінің жоғарылауы, тіпті орташа болған жағдайда да қарастыру керек. Қалыптан клиникалық және зертханалық ауытқулар, әдетте, емдеуді тоқтатқаннан кейін қалпына келеді. Қайтымсыз өзгерістердің бірнеше жағдайы тіркелді. • тершеңдік, алопеция Белгісіз • нейтропения, агранулоцитоз • ангионевроздық ісіну (Квинке ісінуі) • сананың шатасуы /делирий • елестеулер • соқырлыққа дейін үдеуі мүмкін нейропатия/көру жүйкесінің невриті • пируэтті тахикардия • панкреатит/жедел панкреатит • Лайелл синдромы (уытты эпидермалық некролиз)/Стивенс- Джонсон синдромы, буллезді дерматит, DRESS-синдромы (дәрілік препараттарға аса жоғары сезімталдық синдромы) сияқты ауыр тері реакциялары. • арқаның ауыруы , бел ауыруы • жүрек трансплантациясынан кейінгі трансплантаттың бастапқы дисфункциясы Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары: Сантодаронның вена ішіне енгізу арқылы артық дозалануы туралы қандай да бір ақпарат жоқ. Пероральді дәрілік түріне келсек, жоғары дозаларды бір рет қабылдау жеткілікті түрде құжатталмаған. Синустық брадикардия, қарыншалық аритмия, атап айтқанда пируэт типті тахикардия және бауырдың зақымдануының бірнеше жағдайлары тіркелген. Емі: симптоматикалық. Пациент бақылауда болуы тиіс және брадикардия туындаған кезде бета-адреностимуляторлар немесе глюкагон тағайындалуы мүмкін. Амиодаронның фармакокинетикалық бейінін ескеріп, жеткілікті түрде ұзақ уақыт бойы пациенттің жай-күйін, әсіресе оның жүрек қызметін бақылау ұсынылады. Амиодарон мен оның метаболиттері диализбен шығарылмайды. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозаларын өткізіп алғанда қажет болатын шаралар Қабылданбай қалған дозаның орнын толтыру үшін қосарлы дозаны қолданбаңыз.

Нұсқаулықта көрсетілмеген.

Нұсқаулықта көрсетілмеген.

Нұсқаулықта көрсетілмеген.

Сақтау мерзімі 2 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Жарықтан қорғалған жерде, 25°С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!