Рофлузол-Р капсулы 150 мг

Бір капсуланың құрамында белсенді зат - 150 мг флуконазол, қосымша заттар: лактоза моногидраты, микрокристалды целлюлоза (102 типі), магний стеараты, натрий лаурилсульфаты, капсула құрамы: титанның қостотығы (Е 171), темірдің сары тотығы (Е 172), темірдің қара тотығы (Е 172), желатин. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы № 1 өлшемді, қақпақшасы мен корпусы күңгірт ашық жасыл түсті, қатты желатинді капсулалар. Капсулалардың ішіндегісі - ақтан ақ дерлік түске дейінгі ұнтақ.

Рофлузол-Р препараты ересектердегі келесі ауруларды емдеу үшін қолданылады: –жергілікті емдеу қолайсыз болғанда жедел қынаптық кандидозды; –жергілікті емдеу қолайсыз болғанда кандидозды баланитті. Емдеу өсірінді және басқа зертханалық зерттеулердің нәтижелерін алғанға дейін басталуы мүмкін. Нәтижелерді алғаннан кейін зеңге қарсы емді сәйкесінше түзету керек. Зеңге қарсы дәрілерді тиісті қолдану жөніндегі ресми нұсқаулықтардың ақпаратын ескеру қажет.

Әсер ету механизмі Флуконазол - триазол тобының зеңге қарсы дәрісі. Оның негізгі әсер ету механизмі зеңді эргостерол биосинтезінің маңызды қадамы болып табылатын, зеңді 14-альфа-ланостеролдың деметилдену реакциясын цитохром P450 арқылы тежеу болып табылады. 14-альфа-метилстеролдардың жинақталуы зеңдердің жасуша жарғақшасында эргостеролдың кейіннен жоғалуымен байланысты және флуконазолдың зеңге қарсы әсеріне негізделген. Флуконазол сүтқоректілердің P450 цитохром ферменттерінің әртүрлі жүйелеріне қатысты зеңдердің P450 цитохром ферменттеріне қатысты анағұрлым селективті болып табылады. 28 күн ішінде қолданылатын тәулігіне 50 мг флуконазол ерлердегі қан плазмасындағы тестостерон концентрациясына немесе бала туу жасындағы әйелдердің стероидтар концентрациясына әсер етпеді. Флуконазол тәулігіне 200-400 мг дозада дені сау еріктілерде эндогендік стероидтардың деңгейіне немесе АКТГ-стимуляцияланған жауапқа клиникалық маңызды әсер етпеді. Антипиринмен өзара әрекеттесу зерттеулері флуконазолды 50 мг дозада бір немесе көп рет қолдану антипирин метаболизміне әсер етпейтінін көрсетеді. In vitro сезімталдық: In vitro флуконазол клиникалық практикада кең таралған Candida түрлеріне (оның ішінде C. albicans, C. parapsilosis, C. tropicalis) қатысты зеңге қарсы әсерін көріністейді. C. glabrata флуконазолға сезімталдықтың төмендеуін көрсетеді, ал C. krusei мен C. auris болса, флуконазолға резистентті болып келеді. Ең төмен тежейтін концентрация көрсеткіші (ЕТТК) және флуконазолдың эпидемиологиялық шекті мәні C. guilliermondii-де C. albicans-қа қарағанда жоғары. Флуконазол сонымен қатар Cryptococcus neoformans және Cryptococcus gattii, сондай-ақ blastomyces dermatitidis, Coccidioides immitis, Histoplasma capsulatum және Paracoccidioides brasiliensis эндемикалық зеңдерге қатысты in vitro белсенділігін көрсетеді. Фармакокинетика/фармакодинамика арасындағы байланыс Жануарларға жүргізілген зерттеулерде ЕТТК мәндері мен Candida түрлерінің микроорганизмдері туындатқан экспериментальді микоздарға қарсы тиімділігі арасында корреляция бар. Клиникалық зерттеулерде AUC мәні мен флуконазол дозасы арасындағы шамамен 1:1 дозаға тәуелді қатынас байқалады. Сондай - ақ, AUC немесе доза мен ауыз қуысының кандидозын емдеуге оң клиникалық жауап пен аз дәрежеде кандидемия арасында тікелей, бірақ жеткіліксіз байланыс бар. Сол сияқты, флуконазолдың ЕТТК мәндері жоғары штаммдардан туындаған инфекцияларды емдеу тиімділігі төмен. Резистенттілік механизмдері Candida түрлерінің микроорганизмдері азолды зеңге қарсы резистенттілікті бірқатар даму механизмдерін жүзеге асырады. Бір немесе одан көп резистенттілік механизмдерін дамытқан зеңдердің штаммдары флуконазолдың жоғары ЕТТК қажет етеді, бұл препараттың in vivo тиімділігіне және клиникалық қолданылуы кезінде теріс әсер етеді. Әдетте сезімтал Candida түрлерінде азол тобының туындыларына резистенттілікті анағұрлым жиі кездесетін даму механизмі эргостерол биосинтезіне жауап беретін нысана- ферменттермен байланысты. Резистенттілік мутацияға, фермент синтезінің жоғарылауына, дәрілік заттың жасушадан шығарылуына немесе басқа биосинтез жолдарының пайда болуына байланысты болуы мүмкін. C. albicans -тен өзге, көбінесе табиғи төмен сезімталдыққа (C. glabrata) немесе флуконазолға деген резистенттілікке ие (мысалы, C. krusei, C. auris), Candida тектес микроорганизмдер туындатқан суперинфекцияның туындау жағдайлары туралы хабарланған. Мұндай инфекциялар зеңге қарсы баламалы емдеуді қажет етуі мүмкін. Табиғи (C. krusei) немесе жүре пайда болған (C. auris) резистенттілігі бар кейбір Candida түрлерінде резистенттіліктің даму механизмдері осы уақытқа дейін белгісіз. Шекті мәндер (EUCAST сәйкес) Фармакокинетикалық/фармакодинамикалық (ФК/ФД) деректерді талдау, in vitro сезімталдық және клиникалық жауап негізінде EUCAST-AFST (Микробқа қарсы сезімталдықты сынау жөніндегі Еуропалық комитет-Зеңге қарсы сезімталдықты сынау жөніндегі кіші комитет) Candida түрлеріне қатысты флуконазол үшін шекті мәндерді (Флуконазолды қолдану EUCAST негіздемесі (2020) - 3 нұсқа; Микробқа қарсы препараттарға сезімталдықты тестілеу жөніндегі Еуропалық комитет, зеңге қарсы препараттар, ЕТТК түсіндіру үшін шекті мәндер кестелері, 10.0 нұсқа, 2020 ж. 04 ақпаннан бастап жарамды) анықтады. Мәндер негізінен ФК/ФД деректері негізінде белгіленген және нақты бір түрлер үшін ЕТТК таралуына тәуелсіз, түрспецификалық емес шекті мәндерге және адамдарда жиі инфекциялар туындататын түрлер үшін түрспецификалық шекті мәндерге бөлінді. Осы шекті мәндер келесі кестеде келтірілген: Зеңге қарсы дәрі — Түрспецификалық шекті мәндер (S≤/R>), мг/л — Түрспецификалық емес шекті мәндерA S≤/R>, мг/л Candida albicans — Candida dubliniensis — Candida glabrata — Candida krusei — Candida parapsilosis — Candida tropicalis Флуконазол — 2/4 — 2/4 — 0,001*/16 — -- — 2/4 — 2/4 — 2/4 S = Сезімтал, R = Резистентті A = негізінен ФК/ФД деректері негізінде белгіленген және нақты түрлер үшін ЕТТК таралуына тәуелді емес, түрспецификалық шекті мәндер. Олар нақты шекті мәндер белгіленбеген микроорганизмдер үшін ғана қолданылады. -- = Сезімталдықты тексеру ұсынылмайды, себебі берілген түр осы дәрілік препаратпен нашар емделеді. * = Барлық C. glabrata штаммдары I санатқа жатады. C. glabrata-ға қатысты ЕТТК-ні егер ол 16 мг/л-ден асса, резистенттілік ретінде түсіндірілуі керек. Сезімтал штаммдар санаты (≤0,001 мг/л) «I» штаммдарын «S» штаммдары ретінде жіктеудегі қателіктерді болдырмау үшін ғана жасалған. I – жоғары концентрациядағы сезімтал штамм: микроорганизм емдік тиімділіктің жоғары ықтималдығы болған кезде жоғары концентрацияда сезімтал ретінде жіктеледі, себебі препараттың әсері дозалау режимін түзету немесе инфекция ошағындағы концентрацияны өзгерту арқылы артады.

Дозалау режимі Ересектер Бір рет 150 мг. Пациенттердің ерекше топтары Егде жастағы пациенттер Бүйрек жеткіліксіздігі болмаған кезде әдеттегі ұсынылған дозаларды пайдалану керек. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Флуконазол негізінен несеппен өзгермеген түрінде шығарылады. Бір рет қолданған кезде дозаны түзету қажет емес. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Бауыр функциясының бұзылулары бар пациенттер туралы деректер шектеулі, сондықтан бауыр функциясының бұзылулары бар пациенттерде флуконазолды сақтықпен қолдану керек. Балалар Балалардағы генитальді кандидозды емдеу үшін флуконазолды қолдану қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған. Қазіргі уақытта басқа педиатриялық көрсетілімдер үшін қолжетімді деректер «Дәрілік препаратты стандартты қолдану кезінде көрініс беретін жағымсыз реакциялар сипаттамасы және осы жағдайда қабылдау керек шаралар» бөлімінде сипатталған. Жасөспірімдерде (12 жастан 17 жасқа дейін) генитальді кандидозды емдеу үшін препаратты қолдану қажет болған жағдайда ересектерге арналған дозаны қолдану керек. Енгізу әдісі және жолы Капсулаларды тамақ ішуге қарамастан, тұтастай жұтып, ішке қабылдайды. Дәрігер пациенттің жасына, дене салмағына және дозаға сәйкес ең қолайлы дәрілік түрін және дозалауды тағайындауы керек. Капсулалар сәбилер мен жас балаларға қолдануға арналмаған. Флуконазолдың сұйық пероральді түрлері бар, олар пациенттердің осы тобында қолдануға анағұрлым қолайлы болып келеді. Дәрілік препараттың қолдану тәсілін түсіндіру үшін медициналық қызметкер кеңесіне жүгіну жөніндегі нұсқаулар Дәрілік препаратты қолдану туралы сұрақтар туындаған жағдайда дәрігермен немесе фармацевтпен кеңесу керек.

• әсер етуші затқа (заттарға) немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық • флуконазолды күніне 400 мг және одан да көп дозада көп рет қолданғанда терфенадинді бір мезгілде қолдану • QT аралығын ұзартатын және цизаприд, астемизол, пимозид, хинидин және эритромицин сияқты цитохром P450 (CYP) 3A4 ферменті арқылы метаболизденетін басқа дәрілік заттарды бір мезгілде қолдану

Қысқаша қауіпсіздік бейіні Флуконазолды қолданумен байланысты эозинофилиямен және жүйелік симптомдармен дәрілік реакцияның (DRESS-синдром) пайда болуы туралы хабарланды. Анағұрлым жиі (≥ 1/100, бірақ < 1/10) келесі жағымсыз реакциялар туралы хабарланды: бас ауыруы, іштің ауыруы, диарея, жүрек айнуы, құсу, аланинаминотрансфераза (АЛТ) деңгейінің жоғарылауы, аспартатаминотрансфераза (АСТ) деңгейінің жоғарылауы, қандағы сілтілі фосфатаза (СФ) деңгейінің жоғарылауы және бөртпе. Жиі • бас ауыруы • іштің ауыруы, құсу, диарея, жүректің айнуы • қандағы АЛТ деңгейлерінің жоғарылауы, АСТ деңгейлерінің жоғарылауы, сілтілі фосфатаза деңгейлерінің жоғарылауы • бөртпе Жиі емес • анемия • тәбеттің төмендеуі • ұйқышылдық, ұйқысыздық • құрысулар, парестезия, бас айналу, дәм сезудің өзгеруі • вертиго • іш қату, диспепсия, метеоризм, ауыздың құрғауы • холестаз, сарғаю, билирубин деңгейінің жоғарылауы • дәрілік бөртпе (орныққан дәрілік бөртпені қоса), есекжем, қышыну, қатты терлеу • миалгия • қажу, дімкәстану, астения, қызба Сирек • агранулоцитоз, лейкопения, тромбоцитопения, нейтропения • анафилаксия • гиперхолестеринемия, гипертриглицеридемия, гипокалиемия • тремор • «пируэт» типті қарыншалық тахикардия, QT аралығының ұзаруы • бауыр функциясының жеткіліксіздігі, гепатоцеллюлярлық некроз, гепатит, гепатоцеллюлярлық зақымдану • уытты эпидермалық некролиз (Лайелл синдромы), Стивенс - Джонсон синдромы, жедел жайылған экзантематозды пустулез, эксфолиативті дерматит, ангионевроздық ісіну, беттің ісінуі, алопеция Белгісіз • эозинофилиямен және жүйелі симптомдармен дәрілік реакция (DRESS-синдром) Балалар Балалардағы клиникалық зерттеулерде тіркелген жағымсыз реакциялар мен зертханалық көрсеткіштердің ауытқу сипаты мен жиілігі, «генитальді кандидоз» көрсетілімі бойынша қолданудан басқа, ересектерде байқалған параметрлерге ұқсас болып табылады. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық дерекқорға тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Елестеулер және параноидальді мінез-құлықпен қатар жүретін флуконазолмен артық дозалану жағдайлары туралы хабарланған. Артық дозаланған жағдайда симптоматикалық ем жүргізіледі (оның ішінде демеуші шаралар және асқазанды шаю). Флуконазол негізінен несеппен шығарылады, сондықтан қарқынды диурез оның шығарылу жылдамдығын арттыруы мүмкін. Үш сағаттық гемодиализ сеансы қан плазмасындағы флуконазол деңгейін шамамен 50%-ға төмендетеді.

Рофлузол-Р препаратын бүйрек және бауыр функциясының бұзылулары бар пациенттерде сақтықпен қолдану керек. «Арнайы ескертулер» бөлімін қараңыз. Дәрілік препараттың үйлесімділігін «Басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесуі» бөлімнен қараңыз. Арнайы ескертулер Несеп шығару жүйесі Рофлузол-Р препаратын бүйрек функциясының бұзылулары бар пациенттерде сақтықпен қолдану керек. Бүйрекүсті безінің жеткіліксіздігі Кетоконазол бүйрекүсті безінің жеткіліксіздігін туындататыны анықталды; сирек жағдайларда бұл флуконазолды қолдану кезінде де байқалған. Преднизонды бір мезгілде қолданумен байланысты бүйрекүсті безінің жеткіліксіздігі «Басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесуі» бөлімінде сипатталған. Гепатобилиарлы жүйе Рофлузол-Р препараты бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде сақтықпен қолданылады. Сирек жағдайларда флуконазолды қолдану бауыр тарапынан ауыр уытты реакциялардың дамуымен, оның ішінде өліммен аяқталған жағдайды қоса, күрделі қатарлас аурулары бар пациенттердің басымдылығымен қатар жүруі мүмкін. Флуконазолды қолданумен байланысты гепатоуытты әсерлер жағдайында олардың препараттың жалпы тәуліктік дозасына, емнің ұзақтығына, пациенттің жынысы мен жасына айқын тәуелділігі байқалмайды. Флуконазолдың гепатоуытты әсері әдетте қайтымды болды; оның белгілері емді тоқтатқаннан кейін жойылған. Бауырдың анағұрлым ауыр зақымдану белгілерін анықтау мақсатында флуконазолмен емдеу кезінде бауыр функциясының көрсеткіштері бұзылған пациенттерді бақылау қажет. Флуконазолды қолданумен байланысты болуы мүмкін бауыр зақымдануының клиникалық белгілері немесе симптомдары пайда болған кезде (айқын көріністелген әлсіздік, анорексия, үнемі жүрек айнуы, құсу және сарғаю) препаратты тоқтатқан жөн. Жүрек-қантамыр жүйесі Кейбір азолдар, соның ішінде флуконазол, электрокардиограммада QT аралығының ұзаруына әкелуі мүмкін. Флуконазол түзететін калий өзекшелері (Ikr) арқылы иондар тогын тежеу жолымен QT аралығының ұзаруын туындатады. Басқа препараттардан (мысалы, амиодарон) туындаған QT аралығының ұзаруын P450 (CYP) 3A4 цитохромын тежеу арқылы күшейтуге болады. Тіркеуден кейінгі бақылау кезеңінде флуконазол қабылдаған пациенттерде QT аралығының ұзаруы және «пируэт» типті қарыншалық тахикардияның өте сирек жағдайлары байқалды. Бұл жағдайлар жүректің органикалық аурулары, электролиттік теңгерімнің бұзылуы сияқты көптеген қатарлас жүретін қауіп факторлары бар ауыр науқастарда, сондай-ақ осы асқынулардың пайда болуына ықпал етуі мүмкін басқа дәрілік заттарды бір мезгілде қолданғанда тіркелді. Гипокалиемиямен және үдемелі жүрек жеткіліксіздігімен ауыратын пациенттер өмірге қауіп төндіретін қарыншалық аритмия мен «пируэт» типті тахикардияның жоғары қаупіне ұшырайды. Рофлузол-Р препаратын аритмияның даму қаупі факторлары бар пациенттерде сақтықпен қолдану керек. QT аралығын ұзартатын және цитохром P450 (CYP) 3A4 ферментімен метаболизденетін препараттармен бір мезгілде емдеу қарсы көрсетілімді. Галофантрин ұсынылған емдік дозаларда QTc аралығын ұзартады және CYP3A4 субстраты болып табылады. Осы себепті флуконазол мен галофантринді бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Дерматологиялық реакциялар Сирек жағдайларда флуконазолмен емдеу кезінде пациенттерде Стивенс-Джонсон синдромы және уытты эпидермальді некролиз (Лайелл сидромы) сияқты терінің эксфолиативті реакциялары дамыған. Эозинофилиямен және жүйелік симптомдармен дәрілік реакцияның (DRESS-синдром) туындауы туралы хабарланды. ЖИТС-пен ауыратын пациенттер терінің ауыр реакцияларының дамуына көбірек бейім болып келеді. Беткейлік зең инфекциясына шалдыққан пациенттерде флуконазолды қабылдаған кезде бөртпе туындағанда, препаратты қолдануды тоқтату керек. Егер инвазиялық/жүйелік зең инфекциялары бар пациенттерде бөртпе туындаса, оның жағдайын мұқият бақылап отыру керек, ал буллезді зақымданулар немесе көпформды эритема дамыған кезде флуконазолды тоқтату керек. Аса жоғары сезімталдық Сирек жағдайларда анафилаксияның дамуы туралы хабарланды. Цитохром P450 Флуконазол CYP2С9 және CYP3A4 орташа тежегіші болып табылады. Флуконазол сондай-ақ CYP2C19 изоферментінің күшті тежегіші болып табылады. Флуконазол қабылдайтын және бір мезгілде CYP2C9, CYP2C19 және CYP3A4 арқылы метаболизденетін емдік ауқымы тар дәрілік препараттарды қабылдайтын пациенттердің жағдайына мониторинг жүргізу қажет. Терфенадин Флуконазолды тәулігіне 400 мг-нан аз дозада және терфенадинді бір мезгілде қолдану мұқият бақылай отырып жүргізілуі керек. Кандидоз Зерттеулер C. albicans-тен өзге, Candida басқа микроорганизмдері туындатқан инфекциялармен ауру жиілігінің ұлғайғанын көрсетті. Бұл түрлер көбінесе табиғи резистенттілікке (мысалы, C. krusei және C. auris) ие немесе флуконазолға сезімталдықтың төмендеуін көрсетеді (C. glabrata). Мұндай инфекциялар емдеудің тиімсіздігіне байланысты баламалы зеңге қарсы емдеуді қажет етуі мүмкін. Сондықтан препаратты тағайындау кезінде әртүрлі Candida түрлерінде флуконазолға төзімділіктің таралуын ескеру қажет. Қосымша заттар Препарат құрамында лактоза моногидраты бар. Галактозаға жақпаушылық, лактазаның толық жеткіліксіздігі немесе глюкоза-галактоза мальабсорбциясының сирек кездесетін тұқым қуалайтын ауруларына шалдыққан пациенттерге осы дәрілік препаратты қабылдауға болмайды. Препарат құрамында бір капсулаға 1 ммольден аз натрий (23 мг) бар, яғни іс жүзінде «құрамында натрий жоқ». Препараттың көлік құралын және қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Флуконазолдың көлік құралдарын және қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсері туралы зерттеулер жүргізілген жоқ. Пациенттерге Рофлузол-Р препаратын қолдану кезінде бас айналу немесе құрысулардың пайда болу мүмкіндігі туралы және осындай симптомдар пайда болған кезде көлік құралдарын және қауіптілігі зор механизмдерді басқарудан бас тарту қажеттігі туралы ескерту қажет.

Бала туу жасындағы әйелдер Флуконазолмен емдеуді бастамас бұрын пациентке шарана үшін ықтимал қауіп туралы хабарлау керек. Жүктілік басталғанға дейін бір реттік дозамен емдеуден кейін 1 аптаға созылатын шайылу кезеңі ұсынылады (5-6 жартылай шығарылу кезеңіне сәйкес келеді). Анағұрлым ұзақ емдеу курстарында бала туу жасындағы әйелдерде контрацепцияны емдеудің барлық кезеңінде және соңғы дозаны қабылдағаннан кейін 1 апта ішінде қолдану мүмкіндігін қарастыруға болады. Жүктілік Зерттеулер сол кезең ішінде флуконазол қабылдамаған немесе жергілікті қабылдауға арналған азолдарды қабылдаған әйелдермен салыстырғанда жүктіліктің бірінші және/немесе екінші триместрінде флуконазол қабылдаған әйелдерде өздігінен аборттың жоғары қаупінің болғанын ұсынады. Бірінші триместрде ≤ 150 мг флуконазолдың жиынтық дозаларын қабылдаған бірнеше мың жүкті әйелдің зерттеу деректері шаранада даму ақаулары туындауының жалпы қаупінің жоғарылауын анықтаған жоқ. Бір зерттеуде жүктіліктің бірінші триместрінде флуконазолды пероральді қолдану жергілікті қолдануға арналған азол препараттарын алған әйелдермен салыстырғанда ≤ 450 мг жиынтық дозалар қабылдаған 1000 әйелге 1 қосымша жағдайға және 450 мг жоғары жиынтық дозаны алған 1000 әйелге шамамен 4 қосымша жағдайға сәйкес келген, қаңқа-бұлшықет жүйесі ақауларының пайда болу қаупінің шамалы жоғарылауымен қатар жүрді. Түзетілген салыстырмалы қауіп 150 мг флуконазолдың пероральді дозасы үшін 1,29 (95% СА: 1,05-1,58) және флуконазолдың 450 мг-нан жоғары дозалары үшін 1,98 (95% СА: 1,23-3,17) құрады. Жүктілік кезінде флуконазолды қолданғанда жүректің даму ақаулары туралы зерттеулердің қолжетімді деректері қарама-қайшы нәтижелерді көрсетеді. Алайда, бірінші триместрде флуконазол қабылдаған бірнеше мың жүкті әйелді қамтитын 5 зерттеудің мета-талдауы флуконазол пайдаланылмаумен және/немесе азолдарды жергілікті қолданумен салыстырғанда жүрек даму ақаулары қаупінің 1,8-2 есе артқанын анықтады. Жағдайлар туралы хабарламаларда аналары кокцидиоидомикозды емдеу үшін жүктілік кезінде флуконазолдың жоғары дозаларын (күніне 400-800 мг) 3 ай немесе одан да көп қабылдаған сәбилердегі туа біткен ақаулардың сипаты сипатталған. Бұл балаларда байқалатын туа біткен ақауларға брахицефалия, құлақ дисплазиясы, алдыңғы еңбектің ұлғаюы, ортан жіліктің қисаюы және иық-кәрі жілік синостозы жатады. Флуконазолды қолдану мен осы туа біткен ақаулары арасындағы себеп-салдарлық байланыс айқын емес. Күтілетін пайдасы қауіптен едәуір жоғары болған жағдайларды қоспағанда, флуконазолды стандартты дозада және қысқа мерзімді емдеу үшін жүктілік кезінде қолдануға болмайды. Өмірге қауіптілігі зор инфекцияларды емдеуді қоспағанда, флуконазолды жоғары дозада және/немесе ұзақ мерзімді қолдану үшін жүктілік кезінде қолдануға болмайды. Лактация Флуконазол емшек сүтіне енеді, мұнда плазмадағы концентрацияға ұқсас концентрацияға жетеді. Бала емізу флуконазолдың 150 мг бір реттік стандартты дозасынан кейін жалғасуы мүмкін. Флуконазолды көп рет қолданғаннан немесе жоғары дозаны қабылдағаннан кейін бала емізу ұсынылмайды. Бала емізудің даму мен денсаулық үшін артықшылықтары препаратты анаға қолданудың клиникалық қажеттілігімен және флуконазолдан немесе ананың негізгі ауруынан туындаған емшек сүтімен қоректенетін нәресте үшін болуы мүмкін жағымсыз құбылыстармен салыстырылуы керек. Фертильділік Флуконазол еркек немесе ұрғашы егеуқұйрықтардың фертильділігіне әсер еткен жоқ.

Келесі дәрілік заттарды бір мезгілде қолдануға қарсы көрсетілімді: Цизаприд: жүрек тарапынан жағымсыз реакциялар, соның ішінде «пируэт» типті қарыншалық тахикардия болуы мүмкін. Зерттеуде флуконазолды күніне 1 рет 200 мг дозада және цизапридті күніне 4 рет 20 мг дозада бір мезгілде қолдану қан плазмасындағы цизаприд деңгейінің айтарлықтай жоғарылауына және QTc аралығының ұзаруына әкелді. Флуконазол мен цизапридпен бір мезгілде емдеуге болмайды. Терфенадин: терфенадин мен азолды зеңге қарсы препараттарды қолданған пациенттерде QTc аралығының ұзаруы салдарынан жүрек ырғағының ауыр бұзылуларының пайда болуына байланысты өзара әрекеттесуге қатысты зерттеулер жүргізілді. Бір зерттеу флуконазолдың күніне 200 мг дозада QTс аралығының ұзаруына әкелмейтінін көрсетті. Флуконазолды күн сайын 400 мг және 800 мг дозада қабылдаған тағы бір зерттеу флуконазолдың тәуліктік дозасы 400 мг немесе одан жоғары болса, оларды бір мезгілде қабылдаған кезде плазмадағы терфенадин концентрациясын едәуір арттыратынын анықтады. 400 мг немесе одан жоғары дозадағы флуконазолды және терфенадинді бір мезгілде қолдануға болмайды. Флуконазолды күніне 400 мг-нан төмен дозада терфенадинмен бір мезгілде қабылдау дәрігердің бақылауымен жүргізілуі керек. Астемизол: бір мезгілде қолдану астемизол клиренсін төмендетеді. Плазмадағы астемизол концентрациясының жоғарылауы QT аралығының ұзаруына және сирек жағдайларда «пируэт» типті қарыншалық тахикардияның пайда болуына әкелуі мүмкін. Флуконазол мен астемизолды бір мезгілде қолдануға болмайды. Пимозид: бір мезгілде қолдану пимозид метаболизмінің тежелуіне әкелуі мүмкін. Қан плазмасындағы пимозид концентрациясының жоғарылауы QT аралығының ұзаруына және сирек жағдайларда «пируэт» типті қарыншалық тахикардияның пайда болуына әкелуі мүмкін. Флуконазол мен пимозидті бір мезгілде қолдануға болмайды. Хинидин: бір мезгілде қолдану хинидин метаболизмінің тежелуіне әкелуі мүмкін. Хинидинді қолдану QT аралығының ұзаруымен және сирек жағдайларда – «пируэт» типті қарыншалық тахикардияның пайда болуымен қатар жүрді. Флуконазол мен хинидинді бір мезгілде қолдануға болмайды. Эритромицин: бір мезгілде қолдану кардиоуыттылық (QT аралығының ұзаруы, «пируэт» типті қарыншалық тахикардия) қаупін және онымен байланысты өліммен аяқталу қаупін арттыруы мүмкін. Флуконазол мен эритромицинді бір мезгілде қолдануға болмайды. Келесі дәрілік заттарды бір мезгілде қолдану ұсынылмайды: Галофантрин: флуконазол CYP3A4 тежегіш әсеріне байланысты қан плазмасындағы галофантрин концентрациясын жоғарылатуы мүмкін. Флуконазол мен галофантринді бір мезгілде қолдану кардиоуыттылық қаупін (QT аралығының ұзаруы, «пируэт» типті қарыншалық тахикардия) және онымен байланысты өліммен аяқталу қаупін арттыруы мүмкін. Бұл біріктірілімнен аулақ болу керек. Сақтықпен қолдануды қажет ететін дәрілік заттарды бір мезгілде қолдану: Амиодарон: бір мезгілде қолдану QT аралығын ұзарта алады. Флуконазол мен амиодаронды бір мезгілде қолдану қажет болған жағдайда, әсіресе флуконазолдың жоғары дозаларын (800 мг) қабылдаған кезде, сақтық таныту керек. Келесі дәрілік заттарды бір мезгілде қолдану сақтық шараларын сақтауды және дозаларды түзетуді талап етеді: Флуконазолға басқа дәрілік заттардың әсері Рифампицин: бір мезгілде қолдану «концентрация-уақыт» қисығы астындағы аудан (AUC) мәнінің 25%-ға төмендеуіне және флуконазолдың жартылай шығарылу кезеңінің 20%-ға төмендеуіне әкелді. Рифампицин қабылдап жүрген пациенттер флуконазол дозасын арттыру мүмкіндігін қарастыруы керек. Өзара әрекеттесу зерттеулері флуконазолды тамақпен, циметидинмен, антацидтермен пероральді қолданғанда немесе сүйек кемігін трансплантациялау кезінде дененің жалпы сәулеленуінен кейін флуконазол сіңуінің клиникалық маңызды бұзылуы байқалмайтынын көрсетті. Гидрохлоротиазид: фармакокинетикалық өзара әрекеттесуді зерттеуде флуконазол қабылдаған дені сау еріктілердің гидрохлоротиазидтің көп реттік дозасын бір мезгілде қолдануы қан плазмасындағы флуконазол концентрациясын 40%-ға арттырды. Осындай әсер ету айқындылығында диуретиктерді бір мезгілде қабылдап жүрген пациенттерде флуконазолдың дозалау режимін өзгерту талап етілмейді. Флуконазолдың басқа дәрілік заттарға әсері Флуконазол 2C9 және 3A4 изоферменттерінің цитохром P450 (CYP) орташа тежегіші болып табылады. Флуконазол сондай-ақ CYP2C19 изоферментінің күшті тежегіші болып табылады. Төменде көрсетілген бақыланған/құжатталған өзара әрекеттесулерден басқа, қан плазмасында флуконазолмен бір мезгілде қолданылатын CYP2C9, CYP2C19 және CYP3A4 арқылы метаболизденетін басқа заттардың концентрациясының жоғарылау қаупі бар. Осы себепті мұндай біріктірілімдерді қолданған кезде сақтық таныту керек және пациенттердің жағдайын мұқият бақылап отыру қажет. Флуконазолдың жартылай шығарылуының ұзақ кезеңіне байланысты оның фермент-тежегіштік әсері емді тоқтатқаннан кейін 4-5 күн бойы сақталады. Аброцитиниб: флуконазол (CYP2C19, 2C9, 3A4 тежегіші) аброцитинибтің белсенді бөлігінің экспозициясын 155% - ға арттырды. Флуконазолмен бірге қолданған кезде аброцитиниб дозасын аброцитинибті медициналық қолдану жөніндегі нұсқаулықта қамтылған ақпаратқа сәйкес түзету керек. Алфентанил: алфентанилді (20 мкг/кг) вена ішіне флуконазолды (400 мг) енгізумен бір мезгілде қолданғанда, дені сау еріктілерде алфентанилдің AUC10 2 есе жоғарылауы байқалды, бұл СYP3A4 тежелуіне байланысты болуы мүмкін. Алфентанил дозасын түзету қажет болуы мүмкін. Амитриптилин, нортриптилин: флуконазол амитриптилин мен нортриптилиннің әсерін күшейтеді. Біріктірілген емнің басында және 1 аптадан кейін 5-нортриптилин және/немесе S-амитриптилин концентрациясын өлшеу ұсынылады. Қажет болса, амитриптилин/нортриптилин дозасын түзету керек. Амфотерицин В: иммунитеті қалыпты және төмен, инфекция жұқтырған тышқандарға амфотерицин В мен флуконазолды бір мезгілде енгізу С. albicans жүйелік инфекциясында зеңге қарсы шамалы аддитивті әсерді, Cryptococcus neoformans бассүйекішілік инфекциясында өзара әрекеттесудің болмауын және Aspergillus fumigatus жүйелік инфекциясында екі препараттың антагонизмін анықтады. Осы зерттеулерден алынған нәтижелердің клиникалық мәні белгісіз. Антикоагулянттар: тіркеуден кейінгі қолдану кезінде, басқа азолды зеңге қарсы дәрілер жағдайындағыдай, флуконазолды варфаринмен бір мезгілде қабылдаған пациенттерде протромбин деңгейінің төмендеуімен байланысты геморрагиялық құбылыстар (көгеру, мұрыннан қан кету, асқазан-ішектен қан кету, гематурия және мелена) байқалды. Флуконазол мен варфаринді бір мезгілде қолданғанда протромбин деңгейінің 2 еселік мәнге дейін төмендеуі байқалды, бұл CYP2C9 арқылы варфарин метаболизмінің тежелуіне байланысты болуы мүмкін. Флуконазолмен бір мезгілде кумаринді типті антикоагулянттарды немесе индандионды антикоагулянттарды қабылдап жүрген пациенттерде протромбин деңгейін мұқият бақылау қажет. Антикоагулянттың дозасын түзету қажет болуы мүмкін. Қысқа әсер ететін бензодиазепиндер (мысалы, мидазолам, триазолам): мидазоламды ішке қабылдағаннан кейін флуконазолды тағайындау мидазолам концентрациясының айтарлықтай жоғарылауына және психомоторлық әсерлердің күшеюіне әкелді. 200 мг флуконазол мен 7,5 мг мидазоламды бір мезгілде қолдану мидазоламның AUC және жартылай шығарылу кезеңінің 3,7 есе және сәйкесінше 2,2 есе артуына әкелді. 0,25 мг триазоламмен бір мезгілде пероральді қолданылатын тәулігіне 200 мг флуконазол триазоламның AUC мен жартылай шығарылу кезеңін 4,4 есе және сәйкесінше 2,3 есе арттырды. Триазоламды флуконазолмен бір мезгілде қолданғанда триазолам әсерінің әлеуеттенуі және ұзаруы байқалды. Егер флуконазолмен емделген пациенттерге бензодиазепиндерді бір мезгілде қолдану қажет болса, бензодиазепиндердің дозасын төмендету мүмкіндігін қарастырып, пациенттердің жағдайына тиісті мониторинг жүргізу керек. Карбамазепин: флуконазол карбамазепиннің метаболизмін тежейді және қан сарысуындағы карбамазепин деңгейінің 30%-ға жоғарылауына әкеледі. Карбамазепин тарапынан уыттылық көріністеулерінің даму қаупі бар. Карбамазепиннің дозасын оның концентрациясына және препараттың әсеріне қарай түзету қажет болуы мүмкін. Кальций өзекшелерінің блокаторлары: кейбір кальций өзекшелерінің антагонистері (нифедипин, исрадипин, амлодипин, верапамил және фелодипин) CYP3A4 ферментімен метаболизденеді. Флуконазол кальций өзекшелері антагонистерінің жүйелік әсерін әлеуетті түрде арттыра алады. Жағымсыз реакцияларды мұқият бақылау ұсынылады. Целекоксиб: флуконазол (күніне 200 мг) мен целекоксибті (200 мг) бір мезгілде қолданғанда, целекоксибтің ең жоғары концентрациясы (Сmaх) және AUC мәндері 68%-ға және сәйкесінше 134%-ға өсті. Флуконазолды бір мезгілде қолданған кезде целекоксиб дозасын екі есе азайту қажет болуы мүмкін. Циклофосфамид: Циклофосфамид пен флуконазолды бір мезгілде қолдану қан сарысуындағы билирубин мен креатинин деңгейінің жоғарылауына әкеледі. Қан сарысуындағы билирубин мен креатинин концентрациясының жоғарылау қаупін ескере отырып, бұл препараттарды бір уақытта қолдануға болады. Фентанил: фентанил мен флуконазолдың өзара әрекеттесуіне байланысты өліммен аяқталған жағдайға әкелетін фентанилмен уыттанудың бір жағдайы туралы хабарланды. Флуконазол дені сау еріктілерде фентанилдің элиминациясын айтарлықтай баяулатқаны анықталды. Фентанил концентрациясының жоғарылауы тыныстың тарылуына әкелуі мүмкін, сондықтан пациенттің жағдайын мұқият бақылау керек. Фентанил дозасын түзету қажет болуы мүмкін. ГМГ-КоА-редуктаза тежегіштері: флуконазолды және CYP3A4 (мысалы, аторвастатин және симвастатин) немесе CYP2C9 (мысалы, флувастатин) арқылы метаболизденетін ГМГ-КоА-редуктаза тежегіштерін бір мезгілде қолдану (бауырдағы статиндер метаболизмінің төмендеуі) миопатия мен рабдомиолиздің даму қаупін арттырады (дозаға тәуелділік тән). Осы препараттарды бір мезгілде қолдану қажет болған жағдайда, миопатия мен рабдомиолиз симптомдарының пайда болуына қатысты пациентті мұқият бақылап креатинкиназа деңгейіне мониторинг жүргізу қажет. Креатинкиназа деңгейі едәуір жоғарылаған жағдайда, сондай-ақ диагностика кезінде немесе миопатия/рабдомиолизға күдіктенген жағдайда ГМГ-КоА-редуктаза тежегіштерін қолдануды тоқтату керек. Статиндерді медициналық қолдану жөніндегі тиісті нұсқаулықтарда қамтылған ақпаратқа сәйкес ГМГ-КоА-редуктаза тежегіштерін анағұрлым төмен дозада пайдалану қажеттілігі туындауы мүмкін. Ибрутиниб: флуконазол сияқты орташа CYP3А4 тежегіштері плазмадағы ибрутиниб концентрациясын жоғарылатады және уыттылық қаупін арттыруы мүмкін. Егер мұндай біріктірілімді қолдануды болдырмау мүмкін болмаса, тежегішті қолдану кезеңінде ибрутиниб дозасын тәулігіне 1 рет (екі капсула) 280 мг-ға дейін төмендетіп, мұқият клиникалық бақылауды қамтамасыз ету керек. Ивакафтор (жекелеп немесе осы емдік кластағы басқа дәрілік заттармен біріктірілімде қолданғанда): муковисцидозды трансжарғақшалық өткізгіштік реттегішінің (CFTR) күшейткіші - ивакафтормен бір мезгілде қолдану ивакафтордың әсерін 3 есе, ал гидроксиметил ивакафтор әсерін - (M1) 1,9 есе арттырды. Ивакафторды медициналық қолдану жөніндегі нұсқаулықта қамтылған ақпаратқа сәйкес (жекелеп немесе басқа дәрілік заттармен біріктірілімде пайдаланған кезде) ивакафтордың дозасын төмендету керек (жекелеп немесе басқа дәрілік заттармен біріктірілімде пайдаланған кезде). Олапариб: флуконазол сияқты орташа CYP3A4 тежегіштері плазмадағы олапариб концентрациясын арттырады; мұндай біріктірілімді бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Егер біріктірілімдерді болдырмау мүмкін болмаса, олапариб дозасын күніне 2 рет 200 мг-ға дейін шектеу керек. Иммунодепрессанттар (мысалы, циклоспорин, эверолимус, сиролимус және такролимус) Циклоспорин: флуконазол циклоспориннің концентрациясын және AUC деңгейін айтарлықтай арттырады. Флуконазолды (тәулігіне 200 мг) және циклоспоринді (тәулігіне 2,7 мг/кг) бір мезгілде қолданғанда циклоспориннің AUC 1,8 есе жоғарылауы байқалды. Бұл біріктірілімді циклоспорин дозасын оның концентрациясына байланысты төмендету кезінде қолдануға болады. Эверолимус: флуконазол CYP3A4 тежелуіне байланысты қан сарысуындағы эверолимус концентрациясын жоғарылатуы мүмкін. Сиролимус: CYP3A4 және P-гликопротеин әсерінен сиролимус метаболизмін тежеу арқылы флуконазол қан плазмасындағы сиролимус концентрациясын жоғарылатуы мүмкін. Бұл препараттарды оның концентрациясына және препараттың әсеріне байланысты сиролимустың дозасын түзеткен жағдайда бір мезгілде қолдануға болады. Такролимус: флуконазол CYP3A4 әсерінен ішекте такролимус метаболизмінің тежелуі нәтижесінде пероральді қолданылатын такролимустың қан сарысуындағы концентрациясын 5 есеге дейін арттыруы мүмкін. Такролимусты вена ішіне қолданғанда фармакокинетикасында айтарлықтай өзгерістер байқалмады. Такролимус деңгейінің жоғарылауы нефроуыттылықпен байланысты болды. Такролимустың пероральді дозасын оның концентрациясына байланысты төмендету керек. Лозартан: флуконазол лозартанды қолданғанда ангиотензин II рецепторларына антагонизмнің көп бөлігіне жауап беретін белсенді метаболитке (Е-31 74) дейін лозартанның метаболизмін тежейді. Пациенттерде артериялық қысымның тұрақты мониторингін жүргізу ұсынылады. Луразидон: флуконазол сияқты орташа CYP3A4 тежегіштері қан плазмасындағы луразидон концентрациясын жоғарылатуы мүмкін. Флуконазолмен бір мезгілде қолдану қажет болған жағдайда луразидонның дозасын луразидонды медициналық қолдану жөніндегі нұсқаулықта қамтылған ақпаратқа сәйкес азайту керек. Метадон: флуконазол қан сарысуындағы метадон концентрациясын жоғарылатуы мүмкін. Метадон дозасын түзету қажет болуы мүмкін. Қабынуға қарсы стероидты емес препараттар (ҚҚСП): флурбипрофен жүргізілетін монотерапиямен салыстырғанда флуконазолмен бір мезгілде қолданғанда флурбипрофеннің Сmах және AUC мәндері 23%-ға және сәйкесінше 81% - ға ұлғайған. Сол сияқты, фармакологиялық белсенді изомердің [ибупрофеннің S-(+)-] Сmах және AUC мәндері рацемиялық ибупрофенмен (400 мг) флуконазолды бір мезгілде қолдану кезінде рацемиялық ибупрофенмен жүргізілетін монотерапиямен салыстырғанда 15%-ға және сәйкесінше 82% - ға ұлғайған. Арнайы зерттеулер жүргізілмегенімен, флуконазол CYP2C9 метаболизденетін басқа ҚҚСП-дің (мысалы, напроксен, лорноксикам, мелоксикам, диклофенак) жүйелік әсерін арттыруға қабілетті. ҚҚСП-мен байланысты жағымсыз реакциялар мен уыттылықты жиі мониторингілеу ұсынылады. ҚҚСП дозасын түзету қажет болуы мүмкін. Фенитоин: флуконазол бауырдағы фенитоин метаболизмін тежейді. 200 мг флуконазол мен 250 мг фенитоинді вена ішіне бір мезгілде қайта қолдану фенитоиннің AUC24 75% - ға және Сmin 128% - ға ұлғаюына әкелді. Препараттарды бірге қолданған кезде фенитоиннің уыттылығына жол бермеу үшін қан сарысуындағы фенитоин концентрациясын бақылау қажет. Преднизон: преднизонды қолдану аясында бауыр трансплантациясынан кейін пациент флуконазолмен үш айлық емдеу курсын тоқтатқан соң пайда болған Аддисон ауруы дамыған жағдай туралы хабарланды. Флуконазолдың жойылуы CYP3А4 белсенділігінің күшеюіне әкеліп соқты, бұл преднизон метаболизмінің жеделдеуіне әкелді. Флуконазолмен және преднизонмен ұзақ уақыт бойы емделіп жүрген пациенттер бүйрекүсті безі қыртысының жеткіліксіздігін анықтау мақсатында флуконазолды тоқтатқан кезде мұқият медициналық бақылауда болуы керек. Рифабутин: флуконазол сарысудағы рифабутин концентрациясын жоғарылатады, бұл рифабутиннің AUC мәнінің 80%-ға дейін жоғарылауына әкеледі. Флуконазол мен рифабутинді бір мезгілде қолданған пациенттерде увеит жағдайлары туралы хабарланды. Біріктірілген емдеу кезінде рифабутин уытты әсерінің симптомдарына назар аудару қажет. Саквинавир: флуконазол бауырдағы саквинавирдің метаболизмін CYP3A4 ферментімен және Р-гликопротеинді тежеу арқылы бәсеңдетуіне байланысты саквинавирдің AUC және Cmax деңгейін шамамен 50%-ға және сәйкесінше 55%-ға арттырады. Саквинавирмен/ритонавирмен өзара әрекеттесу зерттелмеген, сондықтан оның сипаты одан да айқын болуы мүмкін. Саквинавирдің дозасын түзету қажет болуы мүмкін. Гипогликемиялық сульфонамидтер: флуконазол дені сау еріктілерде қан сарысуынан бір мезгілде пероральді қолданылатын гипогликемиялық сульфонамидтердің (хлорпропамид, глибенкламид, глипизид, толбутамид) жартылай шығарылу кезеңін ұзартты. Қандағы глюкозаны үнемі бақылау және қажет болған жағдайда, сульфонилмочевина препараттарының дозасын уақтылы төмендету ұсынылады. Теофиллин: әрекеттесу зерттеуінде флуконазолды 200 мг дозада 14 күн бойы қолдану қан плазмасынан теофиллин клиренсінің орташа жылдамдығының 18%-ға төмендеуіне әкелді. Теофиллиннің жоғары дозаларын қабылдайтын немесе басқа жағдайда теофиллиннің уытты әсер ету қаупі жоғары пациенттер флуконазолды қолданғанда теофиллиннің уыттылық белгілерін анықтау үшін бақылауда болуы тиіс. Егер уыттылық белгілері пайда болса, емдеуді өзгерту қажет. Тофацитиниб: тофацитинибтің әсері CYP3A4 қалыпты тежелуін және CYP2C19 күшті тежелуін (мысалы, флуконазол) бір мезгілде қамтамасыз ететін дәрілік препараттармен бірге қолданғанда артады. Осы себепті, осындай препараттармен бір мезгілде қолданғанда, тофацитиниб дозасын тәулігіне 1 рет 5 мг дейін төмендету ұсынылады. Толваптан: толваптанның жүйелік әсері (CYP3A4 субстраты) флуконазолмен (орташа CYP3A4 тежегіші) бір мезгілде қолданғанда айтарлықтай артады (AUC 200% - ға артады; Cmax 80% - ға артады), бұл ретте жағымсыз реакциялардың пайда болу қаупі едәуір артады, әсіресе диурездің айтарлықтай ұлғаюы, сусыздану мен бүйректің жедел жеткіліксіздігі. Біріктірілген қолдану кезінде толваптанды медициналық қолдану жөніндегі нұсқаулықтағы ақпаратқа сәйкес толваптан дозасын азайту керек, сонымен қатар толваптанды қолданумен байланысты кез келген жағымсыз реакцияларды анықтау мақсатында пациенттердің жиі мониторингін қамтамасыз ету қажет. Қабыршөп алкалоидтары: ешқандай зерттеулер жүргізілмесе де, флуконазол, CYP3A4 тежелуіне байланысты қан плазмасындағы қабыршөп алкалоидтары концентрациясының жоғарылауына әкелуі мүмкін (мысалы, винкристин және винбластин), бұл нейроуытты әсерлердің дамуына әкеледі. А дәрумені: толық транс-ретиной қышқылын (А дәруменінің қышқыл түрі) және флуконазолды бір уақытта қолданған кезде пациентте флуконазолды тоқтатқаннан кейін жоғалып кеткен мидың жалған ісігі түрінде орталық жүйке жүйесі (ОЖЖ) тарапынан жағымсыз реакциялар байқалды. Бұл дәрілік заттарды бір уақытта қолдануға болады, ОЖЖ тарапынан жағымсыз реакцияларды бақылау ұсынылады. Вориконазол (CYP2C9, CYP2C19 және CYP3A4 тежегіші): сегіз дені сау ерікті вориконазол (1-ші күні 12 сағат сайын 400 мг, содан кейін 2,5 күн ішінде 12 сағат сайын 200 мг) мен флуконазолды (1-ші күні 400 мг, содан кейін 4 күн ішінде әр 24 сағат сайын 200 мг) бір мезгілде пероральді қолдануы вориконазолдың Cmax және AUCτ мәндерінің орташа алғанда 57%-ға (90% сенімді аралық (СА): 20%, 107%) және сәйкесінше 79% (90% СА: 40%, 128%) жоғарылауына әкелді. Вориконазол мен флуконазолды қабылдау дозасын төмендету және/немесе мұндай әсерді жоятын қолдану жиілігін төмендету анықталған жоқ. Флуконазолдан кейін вориконазолды қолданған кезде вориконазолдың жағымсыз әсерлерін бақылау керек. Зидовудин: флуконазол зидовудиннің Cmax және AUC деңгейін 84% және сәйкесінше 74%-ға арттырады, бұл зидовудин клиренсінің шамамен 45% - ға төмендеуімен байланысты. Флуконазолмен біріктірілген емдеуден кейін зидовудиннің жартылай шығарылу кезеңі шамамен 128% - ға өсті. Бұл біріктірілімді қабылдаған пациенттер зидовудинмен байланысты жағымсыз реакцияларды мониторингілеу үшін бақылауда болуы керек. Зидовудин дозасын төмендету туралы мәселені қарастыру керек. Азитромицин: зерттеу 1200 мг азитромициннің бір реттік пероральді дозасының 800 мг флуконазолдың бір реттік пероральді дозасының фармакокинетикасына, сондай-ақ флуконазолдың азитромицин фармакокинетикасына әсерін бағалады. Флуконазол мен азитромицин арасында елеулі фармакокинетикалық өзара әрекеттесу анықталған жоқ. Пероральді контрацептивтер: флуконазолды көп рет қолдану аясында біріктірілген пероральді контрацептивті қолдану арқылы екі зерттеу жүргізілді. Флуконазолды 50 мг дозада қолданған кезде гормондардың деңгейіне айтарлықтай әсер етпеді, алайда күніне 200 мг қолданған кезде этинилэстрадиол мен левоноргестрелдің AUC мәндерінің 40%-ға және сәйкесінше 24%-ға жоғарылауы байқалды. Осылайша, флуконазолдың осы дозаларын көп рет қабылдау біріктірілген пероральді контрацептивтердің тиімділігіне әсер ету ықтималдылығы аз.

Сақтау мерзімі 5 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары 25°С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!