Роджитирокс таблетки 25 мкг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат – натрий левотироксині 0.025 мг, 0.050 мг, 0.075 мг немесе тиісінше 0.100 мг. қосымша заттар: микрокристалды целлюлоза, желатинделген крахмал, коллоидты кремнийдің қостотығы, тальк, магний стеараты, FD&C сары бояғыш № 6 алюминий лагы (Е110) (25 мкг және 100 мкг доза үшін), D&C көгілдір бояғыш № 2 алюминий лагы (Е 132) (75 мкг доза үшін), FD&C көгілдір бояғыш № 40 алюминий лагы (Е 129) (75 мкг доза үшін), D&C сары бояғыш № 10 алюминий лагы (Е 104) (100 мкг доза үшін). Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Бір жағында сызығы бар және екінші жағында «25» өрнегі бар, қалыңдығы 3,70 мм ± 0,20 мм қызғылт сары түсті дөңгелек таблеткалар (25 мкг доза үшін). Бір жағында сызығы бар және екінші жағында «50» өрнегі бар, қалыңдығы 3,70 мм ± 0,20 мм ақ түсті дөңгелек таблеткалар (50 мкг доза үшін). Бір жағында сызығы бар және екінші жағында «75» өрнегі бар, қалыңдығы 3,70 мм ± 0,20 мм (75 мкг доза үшін) күлгін түсті дөңгелек таблеткалар. Бір жағында сызығы бар және екінші жағында «100» өрнегі бар, қалыңдығы 3,70 мм ± 0,20 мм сары түсті дөңгелек таблеткалар (100 мкг доза үшін).

Роджитирокс ересектерде 25-100 мкг: Роджитирокс балаларда 50 мкг: - қатерсіз эутиреоидты зобты емдеу - гипотиреоз кезіндегі орын басу емі - операциядан кейінгі гормоналды жағдайға байланысты эутиреоидты зобты хирургиялық емдеуден кейін қайталанудың профилактикасы - қалқанша безі обырының терапиясы - гипертиреозды антитиреоидты препараттармен емдеудегі қатарлас ем - тиреоидты супрессия тестін жүргізу кезінде диагностикалық дәрі ретінде

Роджитирокс препаратының құрамындағы синтетикалық левотироксин өзінің әсері бойынша қалқанша безі өндіретін табиғи негізгі гормонға ұқсас. Ол перифериялық ағзаларда T3 айналады және эндогендік гормон сияқты T3 рецепторларына спецификалы әсер етеді. Организм эндогендік және экзогендік левотироксинді ажырата алмайды.

Дозалау режимі Пациенттерді олардың жеке қажеттіліктері негізінде емдеу үшін құрамында натрий левотироксині әртүрлі 25-тен 100 мкг-ға дейінгі мөлшердегі таблеткалар. Сондықтан, әдетте, пациенттер күніне бір ғана таблетка қабылдауы керек. Дозалау бойынша ұсынымдар төмендегі кестелерде берілген. Тәуліктік доза зертханалық тестілерге және клиникалық тексеруге байланысты жеке анықталады. Пациенттердің көпшілігінде T4 және FT4 жоғары концентрациясы байқалғандықтан, сарысудағы тиреотропты гормонның (ТТГ) базальды концентрациясы емдеу курсын анықтау үшін неғұрлым сенімді негізді қамтамасыз етеді. Тиреоидты гормондармен емдеуді толық орынбасушы дозасына жеткенге дейін әрбір 2-4 апта сайын біртіндеп арттыра отырып, төмен дозадан бастау керек. Препаратты қолдану тәжірибесі төмен дозаның салмағы аз пациенттер мен түйінді зобы үлкен пациенттер үшін жеткілікті екенін көрсетеді. Көрсетілімдер — Ұсынылған доза (натрий левотироксині мкг/тәулік) Қатерсіз эутиреоидты зобты емдеу — 75 - 200 Эутиреоидты зобты хирургиялық емдеуден кейін қайталанудың профилактикасы — 75 200 Гипотиреоз кезіндегі орын басатын ем бастапқы доза демеуші доза — Ересектер 25 50 100 200 — Балалар 12.5 50 дене беткейінің 100- 150 мкг/м2 Гипертиреозды антитиреоидты препараттармен емдеу кезіндегі қатар жүретін ем — 50 - 100 Қалқанша безі обырының супрессивті терапиясы — 150 - 300 Тиреоидты супрессия тестін жүргізу кезінде диагностикалық мақсаттарда қолдану — Тестке дейін 4 апта бұрын — Тестке дейін 3 апта бұрын — Тестке дейін 2 апта бұрын — Тестке дейін 1 апта бұрын 75 — 75 — 150 –200 — 150-200 Гипотиреоз кезінде, сондай-ақ струмэктомиядан немесе тиреоидэктомиядан кейін және эутиреоидты зобты алып тастағаннан кейін қайталанудың профилактикасы кезінде орын басатын демеуші ем жағдайында препаратты, әдетте, өмір бойы қабылдайды. Эутиреоидты мәртебеге жеткеннен кейін гипертиреозды қатар емдеу антитиреоидты препарат қолданылатын мерзімге көрсетілген. Қатерсіз эутиреоидты зоб кезінде емдеу ұзақтығы 6 айдан 2 жылға дейінгі уақытты құрайды. Егер көрсетілген кезең ішінде емдеу жеткіліксіз болса, хирургиялық араласу немесе зобты радиоактивті йодпен емдеу мүмкіндігін қарастыру керек. Пациенттердің ерекше топтары Егде пациенттерге, жүректің ишемиялық ауруы бар пациенттерге және ауыр немесе бұрыннан бар гипотиреозы бар пациенттерге емдеуді төмен дозалардан (мысалы, тәулігіне 12,5 мкг) бастау және ұзақ аралықтар арқылы оларды баяу арттыру (мысалы, дозаны екі аптада бір рет тәулігіне 12,5 мкг-ға біртіндеп арттыру) керек, тиреоидты гормондарға жиі мониторинг жүргізу қажет. Сондықтан мұндай пациенттерге ТТГ деңгейін толық түзетуге әкеп соқпайтын, толық орын басу емін қамтамасыз етпейтін аз дозаны тағайындауды қарастыруға болады. Балалар Жаңа туған нәрестелер мен туа біткен гипотиреозы бар балалар үшін, тез орын басу емі маңызды болған кезде, бастапқы ұсынылатын доза алғашқы 3 айда тәулігіне дене салмағына 10-15 мкг/кг құрайды. Содан кейін дозаны клиникалық нәтижелерге, ТТГ және тиреоидты гормондардың деңгейіне байланысты жеке негізде түзету керек. Енгізу әдісі мен жолы Ішке қабылдау үшін. Ересектерге Бір тәуліктік доза таңертең ашқарынға, таңғы астан 30 минут бұрын, дұрысы аз мөлшердегі сумен (жарты стакан су). Балаларға Сәбилер мен балаларға тәуліктік доза алғашқы таңертең тамақтанудан 30 минут бұрын бір қабылдауда беріледі. Таблеткаларды суда ерітеді, нәтижесінде алынған суспензия судың белгілі бір мөлшерімен қабылданады. Суспензия әрбір қабылдау үшін жаңадан дайындалуы тиіс. Қабылдау уақытының көрсетілуімен қолдану жиілігі Тәуліктік дозалар бір рет қабылдануы мүмкін.

- әсер етуші затқа немесе «Құрамы» бөлімінде берілген қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық - емделмеген бүйрек үсті безінің жеткіліксіздігі - емделмеген гипофиз жеткіліксіздігі - емделмеген тиреотоксикоз - жедел миокард инфарктісі, жедел миокардит және жедел панкардит кезінде Роджитирокс препаратымен емдеуді бастамаған жөн - жүктілік кезеңінде антитироидты препараттармен біріктірілімде қолдану - балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдер (бояғыштардың болуына байланысты 25 мкг, 75 мкг және 100 мкг дозалар үшін ғана)

Жекелеген жағдайларда белгілі бір дозада препаратқа жақпаушылық кезінде немесе артық дозалану жағдайларында, әсіресе емдеудің басында дозаны тым тез арттыру нәтижесінде гипертиреоздың өзіне тән симптомдары туындауы мүмкін. Мұндай жағдайларда препараттың тәуліктік дозасын төмендету керек немесе оны бірнеше күнге тоқтату керек. Жағымсыз құбылыс жойылғаннан кейін бірден дозаны абайлап таңдаумен емдеу қайта басталуы мүмкін. Левотироксинге немесе Роджитирокс препаратының кез келген қосымша заттарына аса жоғары сезімталдық кезінде тері жамылғыларының (мысалы, бөртпе, есекжем) және тыныс алу жолдарының тарапынан аллергиялық реакциялар болуы мүмкін. Ангионевроздық ісінудің дамуы туралы жекелеген хабарламалар бар. • жүрек аритмиясы (мысалы, жыпылықтағыш аритмия және экстрасистолалар), тахикардия, жүрек соғуы, стенокардия • бас ауыруы • бұлшықет әлсіздігі және құрысулар • гиперемия, қызу • құсу, диарея • етеккір циклінің бұзылуы • қатерсіз бассүйекішілік гипертензия, тремор, мазасыздық, ұйқының бұзылуы • шамадан тыс терлеу • дене салмағының төмендеуі • аса жоғары сезімталдық реакциялары (ангионевроздық ісіну және т. б.) Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитетінің «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Артық дозалану көрсеткіші ретінде Т3 деңгейінің жоғарылауы Т4 немесе сТ4 деңгейінің жоғарылауына қарағанда анағұрлым сенімді болып табылады. Артық дозалану және уыттану жағдайында метаболизмнің қалыпты немесе елеулі үдеуіне тән симптомдар пайда болады. Артық дозалану дәрежесіне байланысты препаратты қабылдауды тоқтату және бақылау тексеруінен өту ұсынылады. Тахикардия, үрей, қозу және гиперкинезия сияқты қарқынды бета-симпатомиметикалық әсерлерден тұратын симптомдарды бета-блокаторлар тоқтата алады. Өте жоғары дозалардан кейін плазмаферез көмектесе алады. Бейім пациенттерде дозаның жеке жағымдылығының шегінен асқан кезде құрысудың бірлі-жарым жағдайлары тіркелген. Левотироксиннің артық дозалануы гипертиреозға және жедел психоздың симптомдарына әкелуі мүмкін, әсіресе психоздық бұзылулар қаупі бар пациенттерде. Анамнезінде левотироксинді ұзақ жылдар бойы көп пайдаланған пациенттерде кенеттен жүректің өлімі туралы жекелеген хабарламалар бар.

Арнайы сақтандырулар Тиреоидты гормондармен орын басу емін бастағанға дейін немесе тиреоидты супрессия тестін жүргізгенге дейін келесі аурулардың немесе патологиялық жағдайлардың жоқтығына көз жеткізу не емдеу керек: коронарлық жеткіліксіздік, стенокардия, артериосклероз, гипертензия, гипофиздің жеткіліксіздігі және бүйрекүсті бездерінің жеткіліксіздігі. Сондай-ақ, қалқанша безін гормондармен емдеуді бастамас бұрын қалқанша безінің функционалды автономиясының жоқтығына көз жеткізу немесе емдеу керек. Психикалық бұзылулар қаупі бар пациенттерде левотироксинмен емдеуді бастаған кезде емді левотироксиннің аз дозаларынан бастау, емнің бастапқы сатысында дозаны біртіндеп арттыру ұсынылады. Бұл пациенттерге бақылау жүргізу ұсынылады. Психикалық бұзылулар пайда болған кезде левотироксин дозасын реттеу керек. Коронарлық жеткіліксіздігі, жүрек функциясының жеткіліксіздігі немесе тахиаритмиясы бар пациенттерде тіпті елеусіз дәріге негізделген гипертиреоздың туындау мүмкіндігін болдырмау қажет. Сондықтан мұндай жағдайларда тиреоидты гормондардың деңгейін үнемі бақылау қажет. Орын басу емін жүргізуді бастамас бұрын салдарлық гипотиреоздың туындау себебін анықтау керек, өйткені салдарлық гипотиреоз кезінде тиреотропты гормонның жеткіліксіздігі сирек жеке кездеседі. Қатарлас патологияны растау кезінде левотироксинмен емдеуді бүйрекүсті безінің жеткіліксіздігін компенсациялағаннан кейін ғана бастау қажет. Қалқанша безінің функционалды автономиясының дамуына күдік болған кезде терапия басталғанға дейін тиреотропин-рилизинг гормонмен (ТРГ-тест) стимуляциялық тест немесе супрессивті сцинтиграфияны орындау ұсынылады. Гипотиреозы бар және остеопороздың даму қаупі жоғары постменопаузадан кейінгі әйелдер қан сарысуындағы левотироксиннің физиологиялық концентрациясының жоғарылауынан сақ болу керек. Бұл жағдайда қалқанша безінің жұмысына мұқият мониторинг жүргізу ұсынылады. Гипертиреоидты жағдайларда левотироксинді қабылдау ұсынылмайды. Ерекшелік - гипертиреозды антитиреоидты препараттармен емдеудегі қатарлас терапия. Тиреоидты гормондар салмақ жоғалту үшін тағайындалмайды. Эутиреоидты зобы бар пациенттерде левотироксинмен емдеу салмақтың төмендеуіне әкелмейді. Үлкен дозалар ауыр және тіпті өмірге қауіп төндіретін жағымсыз әсерлерді тудыруы мүмкін. Левотироксинді үлкен дозаларда симпатомиметиктер сияқты салмақты азайтуға арналған белгілі бір заттармен біріктіруге болмайды. Левотироксинмен ем басталған сәттен бастап бір препараттан екіншісіне ауысқан жағдайда пациенттің емге клиникалық жауабына және зертханалық тексеру нәтижелеріне байланысты дозаны түзету ұсынылады. Левотироксин мен орлистатты бірге қолданғанда гипотиреоз және/немесе гипотиреозды бақылаудың төмендеуі пайда болуы мүмкін. Левотироксин қабылдайтын пациенттерге орлистатпен емдеуді бастау, тоқтату немесе сызбасын өзгерту алдында дәрігермен кеңесу керек. Орлистат пен левотироксинді әртүрлі уақытта қабылдау керек және қажет болған жағдайда левотироксиннің дозасын реттеу керек. Бұдан әрі қан сарысуындағы гормондардың деңгейін бақылау қажет. Қант диабетімен ауыратын пациенттер мен антикоагулянттық ем алатын пациенттер үшін ақпарат дәрілермен өзара әрекеттесуі бөлімінде берілген. Биотин қалқанша безінің биотин/стрептавидиннің өзара әрекеттесуіне негізделген талдауларының нәтижелеріне әсер етуі мүмкін, бұл тесттің жалған төмендетілген немесе жалған жоғарылатылған нәтижелеріне әкеледі. Биотиннің жоғары дозаларымен интерференция қаупі артады. Зертханалық тесттердің нәтижелерін түсіндіру кезінде биотиннің мүмкін болатын өзара әрекеттесуін ескеру қажет, әсіресе клиникалық көрініске сәйкес еместігі байқалса. Құрамында биотин бар препараттарды қабылдайтын пациенттерге қатысты зертхана қызметкерлеріне қалқанша безінің функциясына қашан зерттеу жүргізуге қолайлы болатын уақыт туралы хабарлау керек. Егер бар болса, биотиннің әсеріне сезімтал емес балама тесттерді қолдану керек. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Левотироксиннің көлік құралдары мен механизмдерді басқару қабілетіне әсер етуіне зерттеулер жүргізілмеген. Алайда, натрий левотироксині табиғи тиреоидты гормонға ұқсас болғандықтан, көлік құралдары мен механизмдерді басқару қабілетіне ешқандай әсер күтілмейді.

Жүктілік кезінде және әсіресе лактация кезінде левотироксинді қабылдауды жалғастыру керек. Жүктілік кезінде дозаны ұлғайту қажет болуы мүмкін. Қан плазмасындағы ТТГ деңгейінің жоғарылауы жүктіліктің 4 аптасынан кейін байқалуы мүмкін болғандықтан, левотироксин қабылдаған жүкті әйелдер жүктілік кезінде триместр-спецификалы бақылау диапазонында ананың қан сарысуындағы ТТГ мәндерін бақылау үшін әр триместрде ТТГ өлшеуі керек. Сарысудағы ТТГ жоғары деңгейін левотироксин дозасын арттыру жолымен түзету керек. Босанғаннан кейінгі TТГ деңгейі жүктілікке дейінгі TТГ деңгейіне сәйкес келуі керек болғандықтан, левотироксин дозасы босанғаннан кейін бірден жүктілік басталған кездегі бастапқы дозаға оралуы керек. Сарысудағы TТГ мақсатты деңгейіне босанғаннан кейін 6-8 аптадан кейін қол жеткізу керек. Препаратты ұсынылған емдік дозаларда қабылдағанда тератогендік және фетоуытты әсерлердің пайда болуы туралы деректер жоқ. Жүктілік кезінде препаратты тым жоғары дозада қабылдау шаранаға және постнатальді дамуға теріс әсер етуі мүмкін. Препаратты жүктілік кезінде антитиреоидты дәрілермен біріктіріп қолдануға болмайды, өйткені натрий левотироксинін қабылдау антитиреоидты дәрілердің дозаларын арттыруды талап етуі мүмкін. Натрий левотироксинінен айырмашылығы, антитиреоидты дәрілер плацента арқылы өтуі мүмкін болғандықтан, шаранада гипотиреоз дамуы мүмкін. Жүктілік кезінде тиреоидты супрессияның диагностикалық тестін жүргізу ұсынылмайды, өйткені жүкті әйелдерге радиоактивті заттарды қолдануға болмайды. Левотироксин лактация кезінде емшек сүтіне бөлінеді, бірақ ұсынылған емдік дозаларды қабылдау кезінде препараттың концентрациясы нәрестеде гипертиреоздың дамуына немесе ТТГ секрециясының бәсеңдеуіне себеп болу үшін жеткіліксіз болып табылады.

Диабетке қарсы дәрілер Левотироксин диабетке қарсы дәрілердің тиімділігін төмендетуі мүмкін. Сондықтан тиреоидты гормондармен емдеудің басында қандағы глюкоза деңгейін жиі тексеру ұсынылады. Қажет болған жағдайда диабетке қарсы дәрілердің дозасын түзету керек. Кумарин туындылары Левотироксин антикоагулянттық емнің әсерін күшейте алады, өйткені ол антикоагулянттарды плазма ақуыздарымен байланысынан ығыстырады, бұл қан кетудің даму қаупін арттыруы мүмкін, мысалы, әсіресе егде пациенттерде ОЖЖ қан құйылу немесе асқазан-ішектен қан кету. Сондықтан қатар жүретін емнің басында және барысында коагуляция параметрлеріне тұрақты мониторинг жүргізу қажет. Қажет болса, антикоагулянттардың дозасын түзету керек. Протеаза тежегіштері Ритонавир, индинавир, лопинавир сияқты протеаза тежегіштері левотироксиннің тиімділігіне әсер етуі мүмкін. Тиреоидты гормондардың деңгейіне мұқият мониторинг жүргізу ұсынылады. Қажет болса, левотироксиннің дозасын түзету керек. Фенитоин Фенитоин левотироксиннің плазма ақуыздарымен байланысынан ығыстыру жолымен оның тиімділігіне әсер етуі мүмкін, бұл бос T4 және T3 деңгейінің жоғарылауына әкелуі мүмкін. Екінші жағынан, фенитоин бауырдағы левотироксин метаболизмінің қарқындылығын арттырады. Тиреоидты гормондардың деңгейіне мұқият мониторинг жүргізу ұсынылады. Колестирамин, колестипол Колестирамин және колестипол сияқты ион алмасу шайырларын қабылдау натрий левотироксинінің сіңірілуін тежейді. Сондықтан натрий левотироксинін осы препараттарды қабылдағанға дейін 4-5 сағат бұрын қабылдау керек. Алюминий, темір және кальций тұздары Құрамында алюминий бар препараттар (антацидтер, сукральфат) тиісті әдебиеттерде левотироксиннің тиімділігін төмендетуші ретінде сипатталады. Сондықтан құрамында левотироксині бар препараттарды құрамында алюминий бар препараттарды қабылдағанға дейін кемінде 2 сағат бұрын қабылдаған жөн. Темір мен кальций тұздары бар медициналық препараттарға да қатысты. Салицилаттар, дикумарол, фуросемид, клофибрат Салицилаттар, дикумарол, жоғары дозадағы фуросемид (250 мг), клофибрат және басқа препараттар натрий левотироксинін плазма ақуыздарымен байланысынан ығыстыруы мүмкін, бұл бос T4 фракциясы деңгейінің жоғарылауына әкеледі. Протон помпасының тежегіштері (ППТ) ППТ бір мезгілде қолдану асқазан сөлінің рН ППТ тудырған жоғарылауы салдарынан қалқанша без гормондарының сіңірілуінің төмендеуіне әкелуі мүмкін. Қатарлас емдеу кезінде қалқанша без функциясына тұрақты мониторинг жүргізу және клиникалық бақылау ұсынылады. Тиреоидты гормондардың дозасын арттыру қажет болуы мүмкін. ППТ емдеу аяқталған соң да сақтық таныту керек. Орлистат Левотироксин мен орлистатты бірге қолданғанда гипотиреоз және/немесе гипотиреозды бақылаудың төмендеуі пайда болуы мүмкін. Бұл йодталған тұз және/немесе левотироксин сіңірілуінің төмендеуі салдарынан болуы мүмкін. Севеламер Севеламер левотироксиннің сіңуін төмендетуі мүмкін. Сондықтан қатарлас емнің басында және соңында пациенттерде қалқанша беіз функциясының өзгеруіне мониторинг жүргізу ұсынылады. Қажет болса, левотироксиннің дозасын түзету керек. Тирозинкиназа тежегіштері Иматиниб, сунитиниб сияқты тирозинкиназа тежегіштері левотироксиннің тиімділігін төмендетуі мүмкін. Сондықтан қатарлас емнің басында және соңында пациенттерде қалқанша беіз функциясының өзгеруіне мониторинг жүргізу ұсынылады. Қажет болса, левотироксиннің дозасын түзету керек. Пропилтиоурацил, глюкокортикоидтар, бета-симпатолитиктер, амиодарон және құрамында йод бар контрастты препараттар Көрсетілген заттар T4 шеткергі Т3-ке айналуын тежейді. Құрамында йодтың көп болуына байланысты амиодарон гипертиреозды да, гипотиреозды да тудыруы мүмкін. Ықтимал танылмаған функционалды автономиясы бар түйінді зобқа ерекше назар аудару керек. Сертралин, хлорохин/прогуанил Бұл заттар левотироксиннің тиімділігін төмендетеді және сарысудағы ТТГ деңгейін жоғарылатады. Фермент-индукциялайтын әсері бар препараттар Барбитураттар, карбамазепин сияқты фермент-индукциялайтын әсері бар препараттар немесе құрамында шайқурай (Hypericum perforatum L.) бар өнімдер левотироксиннің бауыр клиренсін арттыруы мүмкін, бұл қан сарысуындағы тиреоидты гормондардың концентрациясының төмендеуіне әкеледі. Осылайша, қалқанша безінің орын басу терапиясын алатын пациенттерге бұл препараттар бір мезгілде енгізілетін болса, тиреоидты гормондардың дозасын арттыру қажет болуы мүмкін. Эстрогендер Құрамында эстрогені бар контрацептивтерді қолданатын әйелдерде немесе гормондық орын басу емін қабылдайтын постменопаузадан кейінгі әйелдерде левотироксинге қажеттілік артуы мүмкін. Құрамында соя бар өнімдер Құрамында соя бар өнімдерді қолдану левотироксиннің ішекте сіңуін төмендетуге ықпал етуі мүмкін. Сондықтан Роджитирокс препаратының дозасын түзету қажет болуы мүмкін, әсіресе құрамында соя бар өнімдерді қолдануды бастаған кезде немесе оны тоқтатқаннан кейін. Зертханалық зерттеулердің нәтижелеріне ықпал ету Биотин қалқанша безінің биотин/стрептавидиннің өзара әрекеттесуіне негізделген иммунологиялық талдауларының нәтижелеріне әсер етуі мүмкін, бұл тесттің жалған төмендетілген немесе жалған жоғарылатылған нәтижелеріне әкеледі.

Сақтау мерзімі 3 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары Құрғақ, жарықтан қорғалған жерде, 30°С-ден аспайтын температурада. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!