РИВАТОП таблетки 10 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат - ривароксабан 10 мг, 15 мг, 20 мг қосымша заттар: микрокристалды целлюлоза (Avicel РН 102/MC-102), лактоза моногидраты (Pharmatose 200M), натрий лаурилсульфаты (Kolliphor SLS Fine), натрий кроскармеллозасы (Ас-Di-Sol Type SD 711), натрий крахмал гликоляты (А типі), гипромеллоза (E5-LV) (HPMC 5 CPS) (Methocel E-5), натрий лаурилсульфаты (Kolliphor SLS Fine), лактоза моногидраты (Pharmatose 200M), тазартылған су, натрий кроскармеллозасы (Ас-Di-sol Type SD 711), натрий крахмал гликоляты (А типі), магний стеараты (Veg), Опадрай 03F540173 қызғылт (Opadry 03F540173 Pink) (гипромеллоза, титанның қостотығы (Е171), макрогол/полиэтиленгликоль, тальк, темірдің қызыл тотығы (Е172), темірдің сары тотығы (Е172)) (10 мг доза үшін). Инстакоат әмбебап A05R22708 сары (Instacoat Universal А05R22708 Yellow) (гипромеллоза, полиэтиленгликоль, тальк, титанның қостотығы (Е171), хинолинді сары бояғыш (Е104)) (15 мг доза үшін). Опадрай 03F565126 қоңыр (Opadry 03F565126 Brown) (гипромеллоза, титанның қостотығы (Е171), темірдің қызыл тотығы (Е172), макрогол/полиэтиленгликоль, тальк, темірдің сары тотығы (Е172)) (20 мг доза үшін) Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Ашық-қызғылттан қызғылт түске дейінгі үлбірлі қабықпен қапталған, екі жақ беті дөңес, бір жағында «10» бедерлемесі бар және екінші жағы тегіс, дөңгелек пішінді таблеткалар (10 мг доза үшін). Ашық-сарыдан сары түске дейінгі үлбірлі қабықпен қапталған, екі жақ беті дөңес, бір жағында «15» бедерлемесі бар және екінші жағы тегіс, дөңгелек пішінді таблеткалар (15 мг доза үшін). Қоңыр түсті үлбірлі қабықпен қапталған, екі жақ беті дөңес, бір жағында «20» бедерлемесі бар және екінші жағы тегіс, дөңгелек пішінді таблеткалар (20 мг доза үшін).

РИВАТОП 10мг - ересек пациенттерде жамбас немесе тізе буынын жоспарлы протездеуден кейін веналық тромбоэмболия (ВТЭ) профилактикасы РИВАТОП 15мг және 20мг - іркілісті жүрек жеткіліксіздігі, артериялық гипертензия, ≥75 жас, қант диабеті, бұрын бастан өткерген инсульт немесе транзиторлы ишемиялық шабуыл сияқты бір немесе одан да көп қауіп факторлары бар, және клапандық емес жүрекшелер фибрилляциясымен ересек пациенттерде инсульт пен жүйелі эмболияның профилактикасы - терең вена тромбозын (ТВТ) және өкпе артериясының тромбоэмболиясын (ӨАТЭ) емдеу, сондай-ақ ересектерде қайталама ТВТ және ӨАТЭ профилактикасы - дене салмағы 30-дан 50 кг-ға дейінгі балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерде парентеральді антикоагулянттық терапия басталғаннан кейін кемінде 5 күн өткен соң вена тромбоэмболиясын (ВТЭ) емдеу және ВТЭ қайталану профилактикасы.

Әсер ету механизмі Ривароксабан – пероральді қабылдау кезінде жоғары биожетімділікке ие жоғары селективті тікелей Ха фактор тежегіші. Ха факторының тежелуі қанның ұю каскадының ішкі және сыртқы жолдарын үзеді, бұл тромбиннің түзілуінің де, тромбтар қалыптасуының да бәсеңдеуіне әкеледі. Ривароксабан тромбинді (белсендірілген II фактор) тежемейді және тромбоциттерге әсер етпейді. Фармакодинамикалық әсерлері Адамда Ха фактор белсенділігінің дозаға тәуелді тежелуі байқалады. Ривароксабан ПУ дозаға тәуелді әсер етеді, ол егер талдау үшін Неопластин реагенті пайдаланылса, плазмадағы концентрациялармен тығыз өзара байланыста болады. Басқа реагенттерді қолданған кезде нәтижелер әр түрлі болуы мүмкін. ПУ секундпен анықтау керек, өйткені ХҚҚ тек кумариндер үшін калибрленген және валидацияланған және басқа антикоагулянттар үшін қолданыла алмайды. Кең көлемді ортопедиялық операция жасалған пациенттерде таблетканы қабылдағаннан кейін 2-4 сағат өткен соң (яғни максималды тиімділікте) ПУ (Неопластин) үшін 5/95 - процентильдер 13-тен 25 с дейін (операцияға дейінгі базалық мәндер - 12-15 с) өзгерді. Дені сау ересек субъектілер арасында ривароксабан фармакодинамикасының қайтымдылығын клиникалық фармакологиялық зерттеуде (n=22) протромбин кешені концентратының екі түрін (ҚКП), 3-факторлық ҚКП (II, IX және X факторлар) және 4-факторлық ҚКП (II, VII, IX және X факторлар) бір реттік енгізу әсері (50 ХБ/кг) бағаланды. Дені сау ересек субъектілерде ривароксабанды енгізгеннен кейін Неопластин жинағын пайдалана отырып айқындалған ПУ орташа мәндері (n=22) 3-факторлы (II, IX және X факторлар) протромбин кешенінің концентратын (ПКК) енгізу кезінде шамамен 30 минут ішінде 1,0 секундқа және 4-факторлы (II, VII, IX және X факторлар) ПКК аясында шамамен 3,5 секундқа төмендейді. Және, керісінше, 3 факторлы ПКК 4 факторлы ПКК-ге қарағанда тромбиннің эндогендік генерациясының өзгеруіне айтарлықтай және тезірек әсер етеді (4.9 бөл. қараңыз). Сондай-ақ ривароксабан ІБТУ және HepTest нәтижесін дозаға тәуелді түрде арттырады; алайда бұл параметрлерді ривароксабанның фармакодинамикалық әсерлерін бағалау үшін пайдалану ұсынылмайды. РИВАТОП-пен емдеу кезеңінде қанның ұю параметрлеріне рутиндік мониторинг жүргізу талап етілмейді. Алайда, клиникалық көрсетілімде ривароксабан деңгейін Ха факторға қарсы белсенділігі үшін калибрленген сандық тест көмегімен анықтауға болады (5.2 бөл. қараңыз). Клиникалық тиімділік және қауіпсіздік Жамбас немесе тізе буынын жоспарлы протездеуден кейін ересек пациенттерде ВТЭ профилактикасы РИВАТОП препаратының клиникалық бағдарламасы ВТЭ алдын алу үшін РИВАТОП тиімділігін көрсету үшін әзірленді, яғни аяғына ауқымды ортопедиялық операция жасауды жоспарлаған пациенттерде проксимальді және дистальді ТВT және ӨАТЭ. 9 500-ден астам пациент (жамбас буынын жаппай эндопротездеумен 7 050, тізе буынын жаппай эндопротездеумен 2531) RECORD бағдарламасы шеңберінде III фазадағы бақыланатын рандомизацияланған салыстырмалы жасырын клиникалық зерттеулер сериясына қатысты. РИВАТОП тәулігіне бір рет 10 мг дозада, оны қабылдау операциядан кейін 6 сағат өткен соң басталса, күніне бір рет тері астына 40 мг эноксапаринмен салыстырылды, оны қолдану операциядан 12 сағат бұрын басталды. III фазадағы барлық үш зерттеуінде (4-кестені қараңыз) ривароксабан терапиясында алдын ала анықталған бастапқы соңғы нүктелер мен тиімділіктің негізгі қайталама соңғы нүктелері болған ВТЭ (кез келген венографиялық немесе симптомдық ТВТ, патологиялық емес ӨАТЭ немесе өлім анықталған) және ауыр ВТЭ (проксимальді ТВТ, патологиялық емес ӨАТЭ және ВТЭ-мен байланысты өлім) жағдайларының туындау жиілігі статистикалық маңызды түрде төмендеді. Одан өзге, барлық үш зерттеуде эноксапарин қабылдаған пациенттерге қарағанда РИВАТОП қабылдайтын пациенттер арасында ВТЭ симптоматикалық жағдайларының туындау жиілігі (симптомдық ТВТ, патологиялық емес ӨАТЭ, ВТЭ-мен байланысты өлім) төмен болды. Қауіпсіздіктің негізгі соңғы нүктесі – үлкен қан кету оқиғаларының жиілігі 40 мг эноксапарин алған пациенттермен салыстырғанда 10 мг РИВАТОП алған пациенттерде салыстырарлықтай болды. 4-кесте: III фазадағы клиникалық зерттеулеріндегі тиімділік және қауіпсіздік RECORD 1 — RECORD 2 — RECORD 3 Зерттелетін популяция — Жамбас буынын жаппай эндопротездеуден өткен 4541 пациент (ЖБЖЭ) — Жамбас буынының жаппай эндопротездеуден (ЖБЖЭ) өткен 2509 пациент — Тізе буынының жаппай эндопротездеуден (ТБЖЭ) өткен 2531 пациент Дозасы және емдеу ұзақтығы — Ривароксабан тәулігіне 10 мг 1 рет 35 ± 4 күн — Эноксапарин 40 мг тәулігіне 1 рет 35 ± 4 күн — P — Ривароксабан 10 мг тәулігіне 1 рет 35 ± 4 күн — Эноксапарин 40 мг тәулігіне 1 рет 12 ± 2 күн — P — Ривароксабан 10 мг тәулігіне 1 рет 12 ± 2 күн — Эноксапарин 40 мг тәулігіне 1 рет 12 ± 2 күн — P ВТЭ жағдайларының барлығы — 18 (1,1%) — 58 (3,7%) — <0,001 — 17 (2,0%) — 81 (9,3%) — <0,001 — 79 (9,6%) — 166 (18,9%) — <0,001 Ауыр ВТЭ жағдайларының жиілігі — 4 (0,2%) — 33 (2,0%) — <0,001 — 6 (0,6%) — 49 (5,1%) — <0,001 — 9 (1,0%) — 24 (2,6%) — 0,01 Симптомдық ВТЭ — 6 (0,4%) — 11 (0,7%) — 3 (0,4%) — 15 (1,7%) — 8 (1,0%) — 24 (2,7%) Үлкен қан кету — 6 (0,3%) — 2 (0,1%) — 1 (0,1%) — 1 (0,1%) — 7 (0,6%) — 6 (0,5%) III фазадағы зерттеу нәтижелерінің жиынтық талдауы эноксапаринмен салыстырғанда тәулігіне бір рет 10 мг РИВАТОП-ты қабылдау кезінде ВТЭ жағдайларының, ауыр ВТЭ және симптомдық ВТЭ жағдайларының жалпы санының тәулігіне бір рет төмендеуіне қатысты жекелеген зерттеулерде алынған нәтижелерді растайды. RECORD III фаза бағдарламасына қосымша, тіркеуден кейінгі интервенциялық емес ашық когорттық зерттеу (XAMOS) 17 413 пациенттің қатысуымен жүргізілді, олар жамбас немесе тізе буынына ауқымды ортопедиялық хирургиялық операция жасады, онда ривароксабанды нақты клиникалық практика жағдайында тромбоздың басқа стандартты фармакологиялық профилактикасымен салыстырды. Симптомдық ВТЭ ривароксабан тобындағы (n=8778) 57 (0,6%) пациенттерде және стандартты емдеу тобындағы (n=8635; ҚҚ 0,63; 95% СА 0,43-0,91) 88 (1,0%) пациенттерде байқалды; қауіпсіздік популяциясы). Үлкен қан кетулер ривароксабан және стандартты емдеу топтарындағы тиісінше 35 (0,4%) және 29 (0,3%) пациенттерде байқалды (ҚҚ 1,10; 95% СА 0,67-1,80). Осылайша, алынған мәліметтер негізгі рандомизацияланған зерттеулердің нәтижелерін растады. ТВТ және ӨАТЭ емдеу және ТВТ және ӨАТЭ қайталану профилактикасы РИВАТОП препаратына арналған клиникалық бағдарлама РИВАТОП-тың ТВТ және ӨАТЭ бастапқы және ұзартылған терапиясының тиімділігін көрсету және қайталану профилактикасы үшін жасалды. III фазадағы төрт рандомизацияланған клиникалық зерттеулеріне 12 800-ден астам пациент қатысты (Einstein DVT, Einstein PE, Einstein Extension және Einstein Choice); одан өзге, Einstein DVT және Einstein PE зерттеулеріне жиынтық талдау жасалды. Барлық үш зерттеуде емдеудің жалпы жиынтық ұзақтығы 21 айдан аспады. Einstein DVT зерттеуіне ТВТ емдеу және ТВТ және ӨАТЭ қайталану профилактикасы мақсатында жедел ТВТ бар 3 449 пациент қосылды (ӨАТЭ симптомдары байқалған пациенттер осы зерттеуден шығарылды). Емдеу ұзақтығы зерттеушінің клиникалық бағалауына байланысты 3, 6 немесе 12 айды құрады. Жедел ТВТ емдеудің алғашқы үш аптасында пациенттер күніне екі рет 15 мг ривароксабан қабылдады, содан кейін дозасы күніне бір рет 20 мг-ға өзгертілді. Einstein РЕ зерттеуіне ӨАТЭ емдеу және ТВТ және ӨАТЭ қайталану профилактикасы мақсатында жедел ӨАТЭ бар 4 832 пациент қосылды. Емдеу ұзақтығы зерттеушінің клиникалық бағалауына байланысты 3, 6 немесе 12 айды құрады. Жедел ӨАТЭ емдеуді бастау кезінде пациенттер үш апта бойы күніне екі рет 15 мг ривароксабанды қабылдады, содан кейін дозасы күніне бір рет 20 мг-ға өзгертілді. Einstein DVT және Einstein PE зерттеулерінің екеуінде де ривароксабанның әр түрлі режимдері эноксапаринмен салыстырылды, ол ПУ/ХҚҚ көрсеткіштері емдік диапазонға жеткенге дейін (≥ 2,0) КДА қабылдаумен бірге кемінде 5 күн қабылдады. Содан кейін емдеу КДА арқылы жалғасты, оның дозасы ПУ/ХҚҚ мәндері емдік шектерде (2,0-ден 3,0-ге дейін) сақталатындай етіп түзетілді. Einstein Extension зерттеуіне қайталанған ТВТ және ӨАТЭ профилактикасы үшін 1 197 пациент енгізілді. Бұрын зерттеушінің клиникалық бағалауына байланысты 6-12 айдан бастап ВТЭ емдеу курсынан өткен пациенттерде емдеу ұзақтығы қосымша 6-12 айды құрады. РИВАТОП препараты 20 мг плацебомен салыстырылды. Einstein DVT, PE және Extension зерттеулерінде бірдей алдын-ала анықталған бастапқы және екіншілік соңғы тиімділік нүктелері қолданылды. Тиімділіктің бастапқы соңғы нүктесі ТВТ қайталануының жиынтық жиілігі немесе фатальді немесе фатальді емес ӨАТЭ ретінде анықталған ТВТ симптомдық қайталануы болды. Тиімділіктің қайталама соңғы нүктесі ТВТ қайталануының, фатальді емес ӨАТЭ және кез-келген себептер бойынша өлімнің жиынтық жиілігі ретінде анықталды. Einstein Choice зерттеуіне бұрын 6-12 ай бойы антикоагулянттық ем қабылдаған симптомдық ТВТ және/немесе ӨАТЭ эпизоды расталған пациенттерде фатальді ӨАТЭ немесе фатальді емес симптомдық ТВТ немесе ӨАТЭ профилактикасы үшін 3 396 пациент қатысты. Антикоагулянттық емдеуді жалғастыруға көрсеткіштері бар пациенттер зерттеуден шығарылды. Терапияның ұзақтығы жеке рандомизация күніне байланысты 12 айға дейін болды (терапияның орташа ұзақтығы - 351 күн). Күніне бір рет 20 мг РИВАТОП-ты және күніне бір рет 10 мг РИВАТОП-ты қабылдау күніне бір рет 100 мг АСҚ қабылдаумен салыстырылды. Тиімділіктің бастапқы соңғы нүктесі ТВТ қайталануының жиынтық жиілігі немесе фатальді немесе фатальді емес ӨАТЭ ретінде анықталған ТВТ симптомдық қайталануы болды. Einstein DVT зерттеуінде (5-кестені қараңыз) ривароксабан тиімділіктің бастапқы көрсеткіші бойынша эноксапарин/КДА біріктірілімінен кем түспеді (p <0,0001 (тиімділіктен кем емес зерттеу); қауіптер қатынасы: 0,680 (0,443-1,042), p=0,076 (басымдылықты зерттеу). Алдын ала берілген таза клиникалық пайданы талдау нәтижелері (тиімділіктің бастапқы соңғы нүктесі және үлкен қан кету жағдайлары) қауіптер қатынасы 0,67 (95% сенімді аралық: 0,47–0,95), номиналды мәні p=0,027) ривароксабанның пайдасына болды. Емнің орташа ұзақтығы тиісінше 189 күн және 55,4%, 60,1% және 3, 6 және 12 ай ұзақтығында 62,8% болған кезде ХҚҚ мәндерінің терапиялық диапазонда болу уақыты орташа 60,3% уақытты құрады. Эноксапаринмен/КДА емдеу тобында бірдей мөлшердегі терциледе ТДК орташа орталығының деңгейі (ХҚҚ терапиялық диапазонда 2,0-ден 3,0-ге дейінгі уақыт кезеңі) мен ТВТ қайталану жиілігі (өзара әрекеттесу үшін P=0,932) арасында нақты байланыс болған жоқ. Орталықтан ең жоғарғы терциле шегінде варфаринмен салыстырғанда ривароксабанды қолдану кезіндегі қауіптер қатынасы 0,69 құрады (95% сенімді аралық: 0,35–1,35). Қауіпсіздіктің бастапқы соңғы нүктесі оқиғаларының туындау жиілігі (үлкен немесе шағын клиникалық маңызды қан кетулер), сондай-ақ қауіпсіздіктің екінші соңғы нүктесінің жиілігі (үлкен қан кетулер) емдеудің екі тобында да салыстырмалы болды. 5-кесте III фазадағы Einstein DVT клиникалық зерттеудегі тиімділік және қауіпсіздік Зерттелетін популяция — Терең веналардың симптомдық жедел тромбозы бар 3 449 пациент Емдеу, дозалау және ұзақтығы — РИВАТОПa) 3, 6 немесе 12 ай N=1731 — Эноксапарин/КДАb) 3, 6 немесе 12 ай N=1718 Симптомдық қайталанатын ВТЭ* — 36 (2,1%) — 51 (3,0%) Симптомдық қайталанатын ӨАТЭ — 20 (1,2%) — 18 (1,0%) Симптомдық қайталанатын ТВТ — 14 (0,8%) — 28 (1,6%) Симптомдық ӨАТЭ және ТВТ — 1 (0,1 %) — 0 Фатальді ӨАТЭ/ықтимал себебі ӨАТЭ болатын өлім — 4 (0,2 %) — 6 (0,3 %) Ауқымды немесе шағын клиникалық маңызды қан кетулер — 139 (8,1%) — 138 (8,1%) Ауқымды қан кету жағдайлары — 14 (0,8%) — 20 (1,2%) • Ривароксабан үш апта бойы тәулігіне екі рет 15 мг, содан кейін тәулігіне бір рет 20 мг • Эноксапарин КДА ішінара бір мезгілде қабылдаумен кемінде 5 күн *p <0,0001 (берілген 2,0 қауіптер қатынасымен салыстырғанда тиімділігі төмен емес); қауіптер қатынасы: 0,680 (0,443–1,042), p=0,076 (басымдық) Einstein PE зерттеуінде (6-кестені қараңыз) ривароксабан эноксапарин/КДА біріктірілімінің тиімділігінің бастапқы көрсеткіші бойынша кем түспеді (p<0,0026 (тиімділіктен кем емес зерттеу); қауіптер қатынасы: 1,123 (0,749-1,684)). Алдын ала берілген таза клиникалық пайданы талдау нәтижелері (тиімділіктің бастапқы соңғы нүктесі және үлкен қан кету жағдайлары) қауіптер қатынасы =0,849 ((95% сенімді аралық: 0,633–1,139), номиналды мәні p=0,275) хабарланды. Емнің орташа ұзақтығы 215 күн және 57%, 62% және 65% болған кезде емнің ұзақтығы тиісінше 3, 6 және 12 ай болған кезде ХҚҚ мәндерінің терапиялық диапазонда болу уақыты орташа 63% уақытты құрады. Эноксапаринмен/КДА емдеу тобында бірдей мөлшердегі терциледе ТДК орташа орталығының деңгейі (ХҚҚ терапиялық диапазонда 2,0-ден 3,0-ге дейінгі уақыт кезеңі) мен ТВТ қайталану жиілігі (өзара әрекеттесу үшін р=0,082) арасында нақты байланыс болған жоқ. Орталықтан ең жоғарғы терциледе варфаринмен салыстырғанда ривароксабанды қолдану қауіптер қатынасы 0,642 құрады (95% сенімді аралық: 0,277–1,484). Эноксапаринмен/КДА-мен (11,4% (274/2405) емделіп жатқан топқа қарағанда, қауіпсіздіктің бастапқы соңғы нүктесі оқиғаларының (ауқымды немесе шағын клиникалық маңызды қан кетулер) туындау жиілігі ривароксабанмен емдеу тобында (10,3 % (249/2412)) статистикалық маңызды емес болды. Қауіптер қатынасы 0,493 құрады (95 % сенімді аралық: 0,308–0,789). 6-кесте Einstein PE III фазадағы клиникалық зерттеуіндегі тиімділік және қауіпсіздік Зерттелетін популяция — Жедел симптомдық ӨАТЭ бар 4 832 пациент Емдеу, дозалау және ұзақтығы — РИВАТОПa) 3, 6 немесе 12 ай N=2419 — Эноксапарин/КДАb) 3, 6 немесе 12 ай N=2413 Симптомдық қайталанатын ВТЭ* — 50 (2,1%) — 44 (1,8%) Симптомдық қайталанатын ӨАТЭ — 23 (1,0%) — 20 (0,8%) Симптомдық қайталанатын ТВТ — 18 (0,7%) — 17 (0,7%) Симптомдық ӨАТЭ және ТВТ — 0 — 2 (<0,1%) Фатальді ӨАТЭ/ықтимал себебі ӨАТЭ болатын өлім — 11 (0,5%) — 7 (0,3%) Ауқымды немесе шағын клиникалық маңызды қан кетулер — 249 (10,3%) — 274 (11,4%) Ауқымды қан кету жағдайлары — 26 (1,1%) — 52 (2,2%) • Ривароксабан үш апта бойы тәулігіне екі рет 15 мг, содан кейін тәулігіне бір рет 20 мг • Эноксапарин КДА ішінара бір мезгілде қабылдаумен кемінде 5 күн *p <0,0026 (берілген 2,0 қауіптер қатынасымен салыстырғанда тиімділігі төмен емес); қауіптер қатынасы: 1,123 (0,749-1,684) 7-кестеде Einstein DVT және PE зерттеу нәтижелерін алдын ала берілген жиынтық талдау нәтижелері ұсынылған (7-кестені қараңыз). 7-кесте. Einstein DVT және Einstein PE III фазадағы клиникалық зерттеулерін жиынтық талдаудағы тиімділік пен қауіпсіздік Зерттелетін популяция — Жедел симптомдық ТВТ және ӨАТЭ бар 8 281 пациент Емдеу, дозалау және ұзақтығы — РИВАТОПa) 3, 6 немесе 12 ай N=4150 — Эноксапарин/КДАb) 3, 6 немесе 12 ай N=4131 Симптомдық қайталанатын ВТЭ* — 86 (2,1%) — 95 (2,3%) Симптомдық қайталанатын ӨАТЭ — 43 (1,0%) — 38 (0,9%) Симптомдық қайталанатын ТВТ — 32 (0,8%) — 45 (1,1%) Симптомдық ӨАТЭ және ТВТ — 1 (<0,1 %) — 2 (<0,1 %) Фатальді ӨАТЭ/ықтимал себебі ӨАТЭ болатын өлім — 15 (0,4%) — 13 (0,3%) Ауқымды немесе шағын клиникалық маңызды қан кетулер — 388 (9,4%) — 412 (10,0%) Ауқымды қан кету жағдайлары — 40 (1,0%) — 1,7%) • Ривароксабан үш апта бойы тәулігіне екі рет 15 мг, содан кейін тәулігіне бір рет 20 мг • Эноксапарин КДА ішінара бір мезгілде қабылдаумен кемінде 5 күн *p <0,0001 (берілген 1,75 қауіптер қатынасымен салыстырғанда тиімділігі төмен емес); қауіптер қатынасы: 0,886 (0,661-1,186) Жиынтық талдау нәтижесінде алдын ала берілген таза клиникалық пайда (тиімділіктің бастапқы соңғы нүктесі және үлкен қан кету жағдайлары) қауіптер қатынасы 0,771 ((95% сенімді аралық: 0,614–0,967), номиналды мәні p=0,0244) ривароксабанның пайдасына болды. Einstein Extension зерттеуінде (8-кестені қараңыз) ривароксабан бастапқы және екіншілік соңғы тиімділік нүктелерінде плацебодан асып түсті. Қауіпсіздіктің бастапқы соңғы нүктесі бойынша (үлкен қан кету жағдайлары) плацебо қабылдаған пациенттермен салыстырғанда күніне бір рет 20 мг ривароксабан қабылдаған пациенттерде статистикалық болмашы көп жағдайлар тіркелді. Қауіпсіздіктің екінші соңғы нүктесі бойынша (үлкен немесе шағын клиникалық маңызды қан кету жағдайлары) плацебо қабылдаған пациенттермен салыстырғанда күніне бір рет 20 мг ривароксабан қабылдаған пациенттерде көбірек жағдайлар тіркелді. 8-кесте. Einstein Extension III фазадағы клиникалық зерттеуіндегі тиімділік және қауіпсіздік Зерттелетін популяция — 1 197-сі веналық тромбоэмболияның қайталануының профилактикасы үшін емдеуді жалғастырды Емдеу, дозалау және ұзақтығы — РИВАТОПa) 6 немесе 12 ай N=602 — Плацебо 6 немесе 12 ай N=594 Симптомдық қайталанатын ВТЭ* — 8 (1,3 %) — 42 (7,1 %) Симптомдық қайталанатын ӨАТЭ — 2 (0,3 %) — 13 (2,2%) Симптомдық қайталанатын ТВТ — 5 (0,8 %) — 31 (5,2 %) Фатальді ӨАТЭ/өлім — 1 — 1 ықтимал себебі ӨАТЭ болатын — (0,2 %) — (0,2 %) Ауқымды қан кету жағдайлары — 4 (0,7 %) — 0 (0,0%) Шағын клиникалық маңызды қан кетулер — 32 (5,4 %) — 7 (1,2 %) a)Ривароксабан күніне бір рет 20 мг *p <0,0001 (басымдық), қауіптер қатынасы: 0,185 (0,087-0,393) Einstein Choice зерттеуінде (9-кесте) РИВАТОП 20 мг және 10 мг тиімділіктің бастапқы соңғы нүктесі бойынша 100 мг дозада АСҚ асып түсті. Қауіпсіздіктің негізгі соңғы нүктесі (ауқымды қан кету жағдайлары) 100 мг ацетилсалицил қышқылын қабылдаған пациенттермен салыстырғанда тәулігіне бір рет 20 мг және 10 мг РИВАТОП қабылдаған пациенттерде салыстырмалы болды. 9-кесте. Einstein Choice III фазадағы клиникалық зерттеуіндегі тиімділік және қауіпсіздік Зерттелетін популяция — 3396-сы веналық тромбоэмболия қайталануының профилактикасын жалғастырды Дозалануы — РИВАТОП 20 мг 1 р./тәулік N=1107 — РИВАТОП 10 мг 1 р./тәулік N=1127 — АСҚ 100 мг 1 р./тәулік N=1131 Емдеудің орташа ұзақтығы (квартиль-аралық интервал) — 349 [189-362] күн — 353 [190-362] күн — 350 [186-362] күн Симптомдық қайталанатын ВТЭ — 17 (1,5%) * — 13 (1,2%)** — 50 (4,4%) Симптомдық қайталанатын ӨАТЭ — 6 (0,5%) — 6 (0,5%) — 19 (1,7%) Симптомдық қайталанатын ТВТ — 9 (0,8%) — 8 (0,7%) — 30 (2,7%) Фатальді ӨАТЭ/ықтимал себебі ӨАТЭ болатын өлім — 2 (0,2%) — 0 — 2 (0,2%) Симптомдық қайталанатын ВТЭ, миокард инфарктісі, инсульт, ОЖЖ тыс жүйелі эмболия — 19 (1,7%) — 18 (1,6%) — 56 (5,0%) Ауқымды қан кету жағдайлары — 6 (0,5%) — 5 (0,4%) — 3 (0,3%) Шағын клиникалық маңызды қан кету — 30 (2,7) — 22 (2,0) — 20 (1,8) Симптомдық қайталанатын ВТЭ немесе үлкен қан кету (таза клиникалық пайдасы) — 23 (2,1%) + — 17 (1,5%) ++ — 53 (4,7%) * p<0,001 (басымдық) РИВАТОП тәулігіне бір рет АСҚ 100 мг-мен салыстырғанда тәулігіне бір рет 20 мг; ҚҚ=0,34 (0,20-0,59) ** p<0,001 (басымдық) РИВАТОП тәулігіне бір рет АСҚ 100 мг-мен салыстырғанда тәулігіне бір рет 10 мг; ҚҚ=0,26 (0,14-0,47) + РИВАТОП 20 мг 1 р/тәул АСҚ-мен салыстырғанда тәулігіне бір рет 100 мг; ҚҚ=0,44 (0,27-0,71), p=0,0009 (номиналды) ++РИВАТОП 10 мг 1 р/тәул АСҚ-мен салыстырғанда тәулігіне бір рет 100 мг; ҚҚ=0,32 (0,18-0,55), p=0,0001 (номиналды) EINSTEIN бағдарламасының III фазасының клиникалық зерттеуінен басқа, қайталануын, ауқымды қан кетуді және өлімді қоса алғанда, негізгі соңғы нүктелерді бағалай отырып, перспективалық интервенциялық емес ашық когорттық зерттеу (XALIA) жүргізілді. Нақты клиникалық практика жағдайында стандартты антикоагуляциялық терапиямен салыстырғанда ривароксабанның ұзақ мерзімді қауіпсіздігін зерттеу үшін зерттеуге 5 142 пациент қатысты. Ривароксабанды қабылдау тобында үлкен қан кетулердің, ВТЭ рецидивтерінің және барлық себептерден өлімнің жиілігі тиісінше 0,7 %, 1,4% және 0,5% құрады. Жас айырмасын, онкологиялық аурулардың болуын/болмауын және бүйрек функциясының бұзылуын қоса, пациенттердің бастапқы сипаттамаларында елеулі айырмашылықтар болды. Салыстырылатын топтар арасындағы жүйелі айырмашылықтарды жою үшін псевдорандомизация әдісі қолданылды (propensity score matching), бірақ соған қарамастан аралас айнымалылардың (конфаундерлер) қалдық әсері нәтижелерге әсер етуі мүмкін. Үлкен қан кетулер, ВТЭ қайталануы және барлық себептерден болатын өлім бойынша стандартты терапиямен салыстырғанда ривароксабанмен емдеу қауіптерінің түзетілген қатынасы тиісінше 0,77 (95% сенімді аралық 0,40–1,50), 0,91 (95% сенімді аралық 0,54–1,54) және 0,51 (95% сенімді аралық 0,24–1,07) құрады. Нақты клиникалық практикада алынған нәтижелер осы көрсеткіштер кезінде белгіленген қауіпсіздік бейініне сәйкес келеді. Тіркеуден кейінгі интервенциялық емес зерттеуде онкологиялық аурулары жоқ төрт елден келген 40 000-нан астам пациент ТВТ және ӨАТЭ емдеу немесе профилактикасы үшін ривароксабан қабылдаған. Ауруханаға жатқызуға әкелетін симптоматикалық/клиникалық айқын ВТЭ/тромбоэмболиялық асқынулар үшін 100 пациент-жылдағы оқиғалардың жиілігі Ұлыбританияда 0,64–тен (95% СА 0,40–0,97) Германияда 2,30-ға (95% СА 2,11-2,51) дейін ауытқып отырды. Ауруханаға жатқызуға әкелетін қан кетулер 100 пациент-жылға келесі жиілікте пайда болды: 0,31 (95% СА 0,23–0,42) бассүйекішілік қан кетулер үшін, 0,89 (95% СА 0,67–1,17) асқазан-ішектен қан кетулер үшін, 0,44 (95% СА 0,26–0,74) урогенитальді қан кетулер үшін және 0,41 (95% СА 0,26-0,74)% CА 0,31-0,54) басқа қан кетулер үшін. Антифосфолипидті синдром тестілерінің үш оң нәтижесінің болу қаупі жоғары пациенттер Рандомизацияланған, ашық, көп орталықты клиникалық зерттеуде, анамнезінде тромбозы бар, антифосфолипид синдромы диагнозы қойылған және тромбоэмболиялық асқынулардың жоғары қаупі бар пациенттерде (антифосфолипид синдромы тестінің үш оң нәтижесі: жегі антикоагулянты, кардиолипинге антиденелер және бета-2-гликопротеин-1 антиденелері) варфаринмен салыстырғанда ривароксабанның соңғы нүктелері бағаланды. Ривароксабан тобындағы 120 пациентте тромбоэмболиялық асқынулардың артуын тіркегеннен кейін зерттеу мерзімінен бұрын тоқтатылды. Бақылаудың орташа кезеңі 569 күнді құрады. 59 пациент ривароксабанды 20 мг дозада (креатинин клиренсі бар пациенттерде 15 мг (CrCl) <50 мл/мин) қабылдайтын топқа рандомизацияланды, 61 пациент варфаринді қабылдайтын топқа қосылды (ХҚҚ 2,0-3,0). Тромбоэмболиялық асқынулар ривароксабан тобына рандомизацияланған пациенттердің 12%-да (төрт ишемиялық инсульт және үш миокард инфарктісі) дамыды. Варфарин тобына рандомизацияланған пациенттерде ешқандай құбылыс тіркелген жоқ. Үлкен қан кету ривароксабан тобындағы төрт пациентте (7%) және варфарин тобындағы екі пациентте (3%) болды. Балалар Еуропадағы дәрілік заттарды бақылау агенттігі балалардың барлық топтарында РИВАТОП тромбоэмболиялық оқиғаларының профилактикасын зерттеу нәтижелерін ұсыну міндеттемесін алып тастады (балаларда қолдану жөніндегі ақпарат үшін 4.2 бөл. қараңыз).

Дозалау режимі Ересек пациенттерде жамбас немесе тізе буынын жоспарлы протездеуден кейінгі ВТЭ профилактикасы Препараттың ұсынылатын дозасы тәулігіне 1 рет 10 мг РИВАТОП 1 таблеткасын құрайды. Бірінші дозаны қол жеткізілген гемостаз жағдайында операциядан кейін 6-10 сағаттан соң қабылдау керек. Емдеу ұзақтығы үлкен ортопедиялық операцияның типімен анықталады және пациентте ВТЭ дамуының жеке қаупіне байланысты - Ұршық буынына үлкен операциядан кейін ұсынылған емдеу ұзақтығы 5 аптаны құрайды. - Тізе буынына үлкен операциядан кейін емдеудің ұсынылған ұзақтығы 2 аптаны құрайды. Дозаны өткізіп алған жағдайда пациент дереу РИВАТОП таблеткасын қабылдауы және келесі күні дозаны өткізіп алғанға дейінгі сияқты тәулігіне 1 рет қабылдауды жалғастыруы тиіс. Ересектерде инсульт пен жүйелі эмболияның профилактикасы Ұсынылатын доза тәулігіне бір рет, күн сайын 20 мг (1 таблетка) құрайды, ол сондай-ақ ең жоғары ұсынылатын дозасы болып табылады. РИВАТОП препаратымен емдеуді инсульт пен жүйелі эмболия профилактикасының артықшылығы қан кету қаупінен басым болған жағдайда ұзақ уақыт жалғастырған жөн. Егер кезекті дозаны қабылдауды өткізіп алса, пациент РИВАТОП дереу қабылдауға және келесі күні ұсынылған режимге сәйкес препаратты тұрақты қабылдауды жалғастыруға тиіс. Бұрын өткізіп алған дозаның орнын толтыру үшін қабылданатын дозаны қосарламау керек. ТВТ және ӨАТЭ емдеу, сондай-ақ ересектердегі қайталанған ТВТ және ӨАТЭ профилактикасы Жедел ТВТ немесе ӨАТЭ бастапқы емдеуге арналған РИВАТОП ұсынылған дозасы алғашқы 3 апта ішінде тәулігіне екі рет 15 мг құрайды, кейіннен қайталанатын ТВТ мен ӨАТЭ профилактикасы мен емдеуді жалғастыру үшін 20 мг РИВАТОП тәулігіне бір рет қабылдайды. Қысқа мерзімді емді (кем дегенде 3 ай) үлкен транзиторлық қауіп факторлары (мысалы, жақында болған ауқымды операциялық араласымдар немесе жарақаттар) туындатқан ТВТ және ӨАТЭ бар пациенттерде қарастыру керек. Анағұрлым ұзақ емді үлкен транзиторлы қауіп факторларымен байланысты емес, түрткі болған ТВТ немесе ӨАТЭ немесе түрткі болмаған ТВТ немесе ӨАТЭ бар немесе анамнезінде ТВТ немесе ӨАТЭ қайталанатын пациенттерде қарастыру керек. ТВТ және ӨАТЭ қайталануының ұзартылған профилактикасына көрсетілімдер болған кезде (ТВТ немесе ӨАТЭ емдеуден кейін кем дегенде 6 ай) ұсынылған доза тәулігіне бір рет 10 мг құрайды. Тәулігіне бір рет 10 мг профилактикалық дозада РИВАТОП ұзартылған ем аясында асқынған қатарлас аурулардың болуы немесе ТВТ немесе ӨАТЭ қайталануы сияқты ТВТ немесе ӨАТЭ қайталануының жоғары қаупі бар пациенттер тәулігіне бір рет РИВАТОП 15 мг және РИВАТОП 20 мг дозасын қабылдауды қарастыру керек. Емдеу ұзақтығы мен дозасы қан кету қаупіне қатысты емдеу пайдасын мұқият бағалағаннан кейін жеке таңдалуы тиіс Ұзақтығы — Дозалау режимі — Жалпы тәуліктік доза Қайталанған ТВТ және ӨАТЭ емдеу және профилактикасы — 1-21 күн аралығында — Тәулігіне екі рет 15 мг — 30 мг 22 күннен бастап және одан әрі — Тәулігіне бір рет 20 мг — 20 мг Қайталанған ТВТ және ӨАТЭ профилактикасы — ТВТ немесе ӨАТЭ терапиясын аяқтағаннан кейін кем дегенде 6 айға созылады — 10 мг тәулігіне бір рет немесе 20 мг тәулігіне бір рет — 10 мг немесе 20 мг Егер кезекті дозаны қабылдау тәулігіне екі рет (емдеудің 1-21 күні) 15 мг дозаны қабылдау кезінде өткізіп алынса, пациент 30 мг тәуліктік дозаның түсуін қамтамасыз ету үшін дереу РИВАТОП қабылдауы тиіс. Ол үшін РИВАТОП 2 таблеткасын бір мезгілде 15 мг дозада қабылдауға болады. Келесі күні препаратты ұсынылған режимге сәйкес тәулігіне 2 рет 15 мг дозада тұрақты қабылдауды жалғастыру керек. Егер препаратты қабылдауды тәулігіне 1 рет 20 мг дозаны қабылдау кезеңінде өткізіп алса, пациент тәуліктік дозаға 20 мг жетуді қамтамасыз ету үшін дереу РИВАТОП қабылдауы тиіс. Келесі күні ұсынылған режимге сәйкес препаратты тәулігіне бір рет 20 мг дозада тұрақты қабылдауды жалғастыру керек. Бұрын өткізіп алған дозаны өтеу үшін қабылданатын дозаны қосарламау керек. Инсульт пен жүйелі эмболияның профилактикасы: - КДА қабылдауды тоқтату керек және халықаралық қалыптасқан қатынас (ХҚҚ) ≤3,0 дейін төмендеген кезде РИВАТОП препаратымен емдеуді бастау керек; К дәруменінің антагонисттерінен (КДА) РИВАТОП-қа ауысу ТВТ және ӨАТЭ емдеудегі және ТТВТ және ӨАТЭ қайталану профилактикасындағы пациенттерде КДА қабылдауды тоқтату керек және халықаралық қалыптасқан қатынасы (ХҚҚ) ≤2,5-ке жеткеннен кейін РИВАТОП-пен емдеуді бастау керек. КДА-дан РИВАТОП-қа пациенттер ауысқан кезде, РИВАТОП қабылдағаннан кейін ХҚҚ мәндері жалған жоғарылауы мүмкін. ХҚҚ РИВАТОП препаратының антикоагулянттық белсенділігін анықтау үшін жарамайды, сондықтан оны осы мақсатта қолдануға болмайды. РИВАТОПТАН К дәруменінің антагонистеріне ауысу РИВАТОП-тан КДА-ға ауысқан кезде антикоагулянттық әсердің жеткіліксіз болу мүмкіндігі бар. Осыған байланысты басқа антикоагулянтқа кез келген ауысу кезінде үздіксіз жеткілікті антикоагулянттық әсерді қамтамасыз ету қажет. РИВАТОП ХҚҚ жоғарылауына ықпал етуі мүмкін екенін есте ұстаған жөн. РИВАТОП-тан КДА-ға ауысқан кезде РИВАТОП ХҚҚ ≥2,0 көрсеткішке жеткенге дейін КДА-мен бір мезгілде қабылдау керек. Өтпелі кезеңнің алғашқы екі күні ішінде ХҚҚ анықтамалары негізінде КДА дозасын кейіннен тағайындай отырып, КДА стандартты бастапқы дозасын қолдану керек. РИВАТОП пен КДА бір мезгілде қабылдау кезінде ХҚҚ алдыңғы дозаны қабылдағаннан кейін 24 сағаттан соң ғана, бірақ РИВАТОП-тың келесі дозасын қабылдау алдында анықтаған жөн. РИВАТОП қолдануды тоқтатқаннан кейін ХҚҚ-ны сенімді анықтауды препараттың соңғы дозасын қабылдағаннан кейін кемінде 24 сағаттан соң жүргізуге болады. Парентеральды антикоагулянттардан РИВАТОП-қа ауысу Парентеральді антикоагулянттар қабылдайтын пациенттер үшін парентеральді антикоагулянтты тоқтату, РИВАТОП-ты парентеральді препаратты келесі жоспарлы енгізу сәтіне дейін 0-2 сағат бұрын (мысалы, төмен молекулалы гепарин) немесе парентеральді препаратты үздіксіз енгізу тоқтатылған сәтте (мысалы, фракцияланбаған гепаринді (ФБГ) вена ішіне енгізу) қабылдау керек. РИВАТОП-тан парентеральді антикоагулянттарға ауысу РИВАТОП-тың келесі дозасы қабылдануы тиіс сәтте парентеральді антикоагулянттың бірінші дозасын енгізген жөн. Енгізу параметрлері Ішке қабылдау үшін. РИВАТОП-ты тамақтануға қарамастан қабылдауға болады. РИВАТОП таблеткаларын төмендетілген дозаны қабылдау мақсатында бөлуге болмайды. Таблеткаларды тұтасымен жұта алмайтын пациенттер үшін РИВАТОП таблеткасын тікелей қабылдағанға дейін сумен немесе алма езбесі сияқты жеңіл тағаммен араластырып, пероральді қабылдауға болады. Ривароксабанның ұсақталған таблеткалары суда және алма пюресінде 4 сағатқа дейін тұрақты. Пациенттердің ерекше топтары Балалар Балалар мен жасөспірімдерде ВТЭ емдеу және ВТЭ қайталануының профилактикасы Балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерде РИВАТОП препаратымен емдеуді парентеральді антикоагулянттық ем басталғаннан кейін кемінде 5 күн өткен соң бастау керек. Балалар мен жасөспірімдерге арналған доза дене салмағына байланысты есептеледі: - дене салмағы 30-дан 50 кг-ға дейін: күніне бір рет 15 мг ривароксабан қабылдау ұсынылады, бұл да ұсынылатын ең жоғары доза болып табылады. - дене салмағы 50 кг және одан жоғары болғанда: күніне бір рет 20 мг ривароксабан қабылдау ұсынылады, бұл да ең жоғары ұсынылатын доза болып табылады. - дене салмағы 30 кг-нан аз болған кезде РИВАТОП препаратын, тиісті дозада ішке қабылдау үшін суспензия дайындауға арналған түйіршіктерді қабылдау ұсынылады. Баланың салмағын үнемі бақылап отыру керек және препараттың дозасын қайта қарау керек. Бұл терапиялық дозаны сақтау үшін қажет. Дозаны түзетуді дене салмағының өзгеруі негізінде ғана жүргізген жөн. Балалар мен жасөспірімдерде емдеу ұзақтығы кемінде 3 айды құрауы тиіс. Клиникалық қажеттілік жағдайында емдеу 12 айға дейін ұзартылуы мүмкін. 6 айлық емнен кейін балаларда дозаны төмендету пайдасына деректер жоқ. Емнің 3 айынан кейін емді жалғастыру үшін «қауіп-пайда» арақатынасын қан кетудің ықтимал қаупімен тромбоздың қайталану қаупін назарға ала отырып салыстырып, жекелей бағалау керек. Егер препаратты қабылдауды өткізіп алған болса, пациент РИВАТОП-ты өткізіп алған дозаны есіне түсіргеннен кейін, бірақ дәл сол күні ғана қабылдауы тиіс. Егер бұл мүмкін болмаса, пациент қабылдауды өткізіп жіберіп, келесі дозаны қабылдауды тағайындалған емдеу сызбасына сәйкес жалғастыруы керек. Бұрын өткізіп алған дозаны өтеу үшін қабылданатын дозаны қосарламау керек. Балалар мен жасөспірімдерде РИВАТОП-тан К дәруменінің антагонистеріне ауысу: РИВАТОП-тан КДА-ға ауысқан балаларға РИВАТОП қабылдауды КДА-ның бірінші дозасын қабылдағаннан кейін 48 сағат ішінде жалғастыру қажет. 2 күн бірге енгізгеннен кейін РИВАТОП-тың келесі жоспарланған дозасына дейін ХҚҚ нәтижесін алу қажет. РИВАТОП пен КДА бірлескен қабылдауды ХҚҚ көрсеткіші ≥ 2,0 болғанға дейін жалғастыру ұсынылады. РИВАТОП қолдануды тоқтатқаннан кейін ХҚҚ-ны сенімді анықтауды препараттың соңғы дозасын қабылдағаннан кейін кем дегенде 24 сағаттан соң жүргізуге болады. Жүрекшелердің клапандық емес фибрилляциясы бар балалар мен жасөспірімдер 0-ден <18 жасқа дейінгі балалардағы РИВАТОП-тың қауіпсіздігі мен тиімділігі клапандық емес жүрекшелер фибрилляциясы бар пациенттерде инсульт пен жүйелі эмболияның профилактикасы үшін анықталмаған. Қолжетімді деректер жоқ. Демек, РИВАТОП-ты 18 жасқа дейінгі балаларға ВТЭ емдеуден және ВТЭ қайталану профилактикасынан басқа көрсетілімдер бойынша қолдану ұсынылмайды. Егде жастағы пациенттер Дозаны түзету қажет емес Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер РИВАТОП қолдану Чайлд-Пью жіктемесі бойынша В және С класындағы бауыр циррозы бар пациенттерді қоса, коагулопатиямен және клиникалық маңызды қан кетудің даму қаупімен бірге жүретін бауыр аурулары бар науқастарда қарсы көрсетілген. Бауыр жеткіліксіздігі бар балалар туралы деректер жоқ. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Ересектер: Бүйректің ауыр жеткіліксіздігі бар науқастарда РИВАТОП қолдану туралы шектеулі клиникалық деректер (креатинин клиренсі 15-29 мл/мин) осы науқастарда ривароксабан концентрациясының едәуір артуын көрсетеді. Пациенттердің осы санатын емдеу үшін РИВАТОП-ты сақтықпен қолдану керек. Препаратты креатинин клиренсі <15 мл/мин пациенттерде қолдану ұсынылмайды. Бүйректің орташа жеткіліксіздігі (креатинин клиренсі 30-49 мл/мин) немесе бүйректің ауыр жеткіліксіздігі (креатинин клиренсі 15-29 мл/мин) бар пациенттер үшін ұсынылған доза мыналарды құрайды: - жүрекшелердің клапандық емес фибрилляциясы бар пациенттерде инсульт пен жүйелі эмболияның профилактикасы кезінде ұсынылатын доза тәулігіне бір рет 15 мг құрайды. - ТВТ немесе ӨАТЭ емдеу, қайталама ТВТ және ӨАТЭ профилактикасы үшін пациенттер алғашқы 3 апта ішінде тәулігіне екі рет 15 мг қабылдауы тиіс. Сосын ұсынылған доза тәулігіне бір рет 20 мг құрайды. Дозаны тәулігіне бір рет 20 мг-ден тәулігіне бір рет 15 мг-ға дейін төмендетуді пациентте қан кетудің бағаланатын қаупі қайталама ТВТ және ӨАТЭ қаупінен басым болған кезде қарау керек. Тәулігіне бір рет 15 мг пайдалану жөніндегі нұсқау фармакокинетикалық модельдеуге негізделген және осы жағдайда клиникалық жағдайларда зерттелмеген. Бүйректің жеңіл жеткіліксіздігі бар пациенттерге РИВАТОП тағайындау кезінде (креатинин клиренсі 50-80 мл/мин) дозаны түзету талап етілмейді. Егер ұсынылатын доза тәулігіне бір рет 10 мг болса, ұсынылғанмен салыстырғанда дозаны түзету қажет емес. Балалар: - Бүйректің жеңіл жеткіліксіздігі бар балалар мен жасөспірімдер (шумақтық сүзіліс жылдамдығы 50-80 мл/мин/1,73 м2): дозаны түзету қажет емес (ересектердегі деректер және балалар жасындағы пациенттердегі шектеулі деректер негізінде). - Бүйректің орташа және ауыр жеткіліксіздігі бар балалар мен жасөспірімдер (шумақтық сүзіліс жылдамдығы <50 мл/мин/1,73 м2): РИВАТОП препаратын клиникалық деректердің болмауына байланысты қолдану ұсынылмайды. Инсульт пен жүйелі эмболияның профилактикасы кезіндегі кардиоверсия РИВАТОП-пен емдеу кардиоверсияны қажет етуі мүмкін пациенттерде басталуы немесе жалғасуы мүмкін. Бұрын антикоагулянттық ем алмаған пациенттерде өңеш арқылы эхокардиография (ӨАЭхо-КГ) бақылауымен кардиоверсия кезінде адекватты антикоагуляцияны қамтамасыз ету үшін РИВАТОП-пен емдеуді кардиоверсиядан кемінде 4 сағат бұрын бастау керек. Кардиоверсия жүргізу басталғанға дейін барлық пациенттер үшін осы пациенттердің РИВАТОП-ты тиісінше қолданғанына көз жеткізу керек. Емдеудің басталуы мен ұзақтығы туралы мәселені шешуде жоспарланған кардиоверсиясы бар пациенттерде антикоагулянттық терапия бойынша қолданыстағы нұсқаулықтарды ескерген жөн. Клапандық емес жүрекшелер фибрилляциясы бар және стенттеумен ТКА (тері арқылы коронарлық араласу) бастан өткерген пациенттер Пероральді антикоагуляцияны қажет ететін стенттеумен ТКА бастан өткерген клапандық емес жүрекшелер фибрилляциясы бар пациенттерде максимум 12 ай бойы P2Y12 тежегішіне қосымша тәулігіне бір рет 15 мг төмендетілген РИВАТОП дозасының (немесе тәулігіне бір рет 10 мг РИВАТОП бүйрек жеткіліксіздігі орташа пациенттерде [креатинин клиренсі 30 - 49 мл/мин]) шектеулі тәжірибесі бар. Дене салмағы Ересектерде дозаны түзету қажет емес. Балалар үшін препараттың дозасы дене салмағының негізінде анықталады. Жынысы Дозаны түзету қажет емес.

• ривароксабанға немесе препараттың қосымша заттарына жоғары сезімталдық. • белсенді клиникалық маңызды қан кету. • бұрыннан бар немесе жақында орын алған асқазан-ішек жолының ойық жарасы, қан кету қаупі жоғары қатерлі жаңа түзілімдердің болуы, жақында болған мидың немесе жұлынның жарақаты, жақында миға, жұлынға немесе көзге жасалған хирургиялық араласу, жақында болған бассүйекішілік қан құйылу, өңеш венасының варикоздық кеңеюіне күдік немесе диагноз қойылуы, дамудың артериовенозды аномалиялары, тамыр аневризмалары немесе жұлын немесе мидың ірі тамырларының патологиясы сияқты ауқымды қан кетудің маңызды факторы болып саналатын бұзылу немесе жағдай. • басқа антикоагулянттық емге ауысудың ерекше жағдайларын қоспағанда, фракцияланбаған гепарин, төмен молекулалы гепариндер (эноксапарин, далтепарин және т.б.), гепарин туындылары (фондапаринукс және т. б.), пероральді антикоагулянттар (варфарин, дабигатран этексилаты, апиксабан және т. б.) сияқты кез келген басқа антикоагулянттармен қатарлас терапия немесе НФГ орталық веноздық немесе артериялық катетердің өткізгіштігін қамтамасыз ету үшін қажетті дозада енгізілгенде. • Чайлд-Пью бойынша В және С класындағы бауыр циррозы бар пациенттерді қоса, клиникалық маңызды қан кетудің даму қаупімен байланысты коагулопатиямен қатар жүретін бауыр ауруы. • жүктілік және бала емізу кезеңі. • тұқым қуалайтын галактоза жақпаушылығы, толық лактаза жеткіліксіздігі, глюкоза-галактоза мальабсорбциясы бар адамдар.

Жағымсыз реакциялар жиілік бойынша топтарға келесідей бөлінеді: өте жиі (≥1/10), жиі (≥1/100-ден <1/10-ға дейін), жиі емес (≥1/1000-ден <1/100-ге дейін), сирек (≥1/10000-нан <1/1000-ға дейін), өте сирек (<1/10000) белгісіз жиілікте (жиілік мүмкін емес қолда бар деректер бойынша белгіленуі тиіс) Жиі Анемия (тиісті зертханалық көрсеткіштерді қоса), бас айналуы, бас ауыруы, көзге қан құйылу (конъюнктиваға қан құйылуды қоса), артериялық гипотензия, гематома, эпистаксис (мұрыннан қан кету), гемоптиз, қызыл иектен қан кету, асқазан-ішектен қан кету (ректальді қан кетуді қоса), асқазан-ішек аймағындағы ауырсыну, диспепсия, жүрек айнуы, іш қату *, диарея, құсу*, трансаминазаның жоғарылауы, қышыну (жайылған қышынудың сирек жағдайларын қоса), бөртпе, экхимоз, терінің және тері астының қанталауы, аяқ-қолдың ауыруы*, урогенитальді жолдан қан кету (гематурия мен меноррагияны қоса**), бүйрек жеткіліксіздігі (креатинин концентрациясының жоғарылауын, мочевина концентрациясының жоғарылауын қоса), қызба (температураның жоғарылауы)*, шеткері ісіну, жалпы бұлшықет күші мен тонусының төмендеуі (әлсіздік пен астенияны қоса), процедуралардан кейінгі қан кетулер (операциядан кейінгі анемия мен жарадан қан кетуді қоса), қанталау, жарадан бөліністер шығуы * Жиі емес Тромбоцитоз (тромбоциттер санының көбеюін қоса)*, тромбоцитопения, аллергиялық реакция, аллергиялық дерматит, ангионевроздық ісіну және аллергиялық ісіну, ми ішілік және бассүйекішілік қан кету, естен тану, тахикардия, ауыздың құрғауы, бауыр функциясының бұзылуы, қанда билирубин, сілтілік фосфатаза*, гамма-глутамилтранс-фераза (ГГТ) деңгейінің жоғарылауы*, есекжем, гемартроз, жалпы жай-күйдің нашарлауы (оның ішінде әлсіздік), ЛДГ деңгейінің жоғарылауы*, липаза деңгейінің жоғарылауы*, амилаза деңгейінің жоғарылауы * Сирек Сарғаю, конъюгацияланған билирубин деңгейінің жоғарылауы (аланинаминотрансферазаның (АЛТ) қатар артуы кезінде немесе онсыз), холестаз, гепатит (гепатоцеллюлярлық зақымдануды қоса), бұлшықетке қан құйылу, жергілікті ісіну*, тамыр псевдоаневризмасы*** Өте сирек Анафилаксиялық реакциялар, оған қоса анафилаксиялық шок, эозинофильді пневмония, Стивенс-Джонсон синдромы/ уытты эпидермалық некролиз, DRESS-синдром Белгісіз Қан кету салдарынан компартмент-синдром, гипоперфузияның дамуы үшін жеткілікті қан кету салдарынан бүйрек жеткіліксіздігі/жедел бүйрек жеткіліксіздігі *: тізе немесе жамбас буынын жоспарлы протездеуден кейінгі ересек пациенттерде веноздық тромбоэмболияның (ВТЭ) профилактикасы кезінде тіркелді **: ТВТ мен ӨАТЭ емдеу және қайталану профилактикасы кезінде < 55 жастағы әйелдерде өте жиі тіркелетін ***: жедел коронарлық синдромнан кейін (тері арқылы араласулар жүргізгеннен кейін) пациенттерде кенеттен өлімнің және миокард инфарктісінің профилактикасында жиі емес ретінде тіркелді. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаса медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласыңыз Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Нұсқаулықта көрсетілмеген.

Емдеудің барлық кезеңінде антикоагуляциялық терапияның белгіленген практикасы шеңберінде клиникалық бақылау жүргізу ұсынылады. РИВАТОП қабылдау аясында басқа антикоагулянттарды қолданғандағыдай, қан кету белгілерін анықтау үшін пациенттерді мұқият бақылау қажет. РИВАТОП қан кету қаупі жоғары пациенттерді емдеу кезінде сақтықпен пайдалану ұсынылады. Ауыр қан кету дамыған кезде РИВАТОП қабылдау тоқтатылуы тиіс. Клиникалық зерттеулерде шырышты қабаттардан қан кету (мысалы, мұрын, қызыл иек, асқазан-ішек және несеп-жыныс жолдарынан, оның ішінде қынаптық патологиялық және анағұрлым құйылып келетін етеккірлік қан кету) және анемия КДА емдеумен салыстырғанда РИВАТОП препаратымен ұзақ емдеу кезінде жиі байқалды. Сондықтан, стандартты клиникалық бақылаудан басқа, және егер қажет болса, жасырын қан кетуді анықтау үшін гемоглобин/гематокрит деңгейін зертханалық анықтау және айқын қан кетудің клиникалық маңыздылығын сандық бағалау қажет болуы мүмкін. Төменде сипатталған пациенттердің бірнеше қосалқы тобында қан кету қаупі жоғары. Бұл пациенттер емдеу басталған сәттен бастап қан кету мен анемияның белгілері мен симптомдарын анықтау үшін дәрігердің мұқият бақылауында болуы тиіс. Ұршық немесе тізе буынын жоспарланған протездеуден кейін ВТЭ профилактикасы үшін 10 мг РИВАТОП алатын пациенттер үшін бұл жүйелі медициналық тексерумен, операциялық жарадан бөліндіні мұқият бақылаумен және гемоглобин деңгейін мерзімді анықтаумен қамтамасыз етілуі мүмкін. Гемоглобин деңгейінің немесе артериялық қысымның түсініксіз төмендеуі кезінде қан кету көзін іздеу керек. РИВАТОП препаратымен емдеу экспозицияны күнделікті бақылауды қажет етпейтініне қарамастан, ривароксабанның экспозициясын білу клиникалық шешім қабылдауға көмектесетін ерекше жағдайларда, мысалы, артық дозаланғанда және шұғыл операция кезінде, ривароксабанды Хa факторына қарсы калибрленген сандық белсенділік тестімен өлшеу пайдалы болуы мүмкін. Арнайы ескертулер Бүйрек жеткіліксіздігі Бүйректің ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде (креатинин клиренсі <30 мл/мин) қан плазмасындағы ривароксабан концентрациясы едәуір жоғарылауы мүмкін (орта есеппен 1,6 есе), бұл қан кету қаупінің жоғарылауына әкелуі мүмкін. Креатинин клиренсі 15-29 мл/мин бүйректің ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерді емдеу кезінде РИВАТОП сақтықпен қолданылуы қажет. Креатинин клиренсі <15 мл/мин пациенттерде РИВАТОП қолдану ұсынылмайды. Қан плазмасындағы ривароксабан концентрациясын арттыратын басқа препараттармен қатар ем қабылдап жүрген бүйректің орташа жеткіліксіздігі (креатинин клиренсі 30-49 мл/мин) бар пациенттерді емдеу кезінде РИВАТОП сақтықпен қолданылуы қажет. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері РИВАТОП автокөлік пен механизмдерді басқару қабілетіне елеусіз әсер етеді. Бас айналуы немесе естен тану жағдайлары туралы хабарланды. Осындай реакциялар байқалған пациенттер автокөлікті немесе механизмдерді басқарудан бас тартқаны жөн.

РИВАТОП-тың жүкті әйелдерді емдеудегі қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған. Жануарларға жүргізілген тәжірибелерде репродуктивті уыттылық көрсетілген. Потенциалды репродуктивті уыттылықты, қан кету қаупін және ривароксабанның гематоплацентарлық бөгет арқылы өтуінің дәлелдерін ескере отырып, ривароксабанды жүкті әйелдерге қолдануға болмайды. Ұрпақ өрбіту жасындағы әйелдер РИВАТОП препаратымен емделу кезінде жүкті болудан аулақ болу керек. РИВАТОП-тың әйелдерде бала емізу кезіндегі қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған. Жануарлардан алынған мәліметтер ривароксабанның емшек сүтімен шығарылатындығын көрсетеді. Сондықтан ривароксабан бала емізу кезінде қарсы көрсетілген. Бала емізуді тоқтату немесе емдеуді тоқтату/шегеру туралы шешім қабылдануы тиіс. Фертильділік Адамдардағы ривароксабанның фертильділікке әсерін бағалау үшін арнайы зерттеулер жүргізілген жоқ. Еркек және ұрғашы егеуқұйрықтарда жүргізілген зерттеуде фертильділікке әсері байқалмады.

CYP3A4 тежегіштерімен және гликопротеинмен Р өзара әрекеттесуі РИВАТОП пен кетоконазолды (тәулігіне 1 рет 400 мг) немесе ритонавирді (тәулігіне екі рет 600 мг) бірге қолдану РИВАТОП препаратының орташа тепе-тең AUC 2,6/2,5 есе артуына және препараттың фармакодинамикалық әсерінің күрделі күшеюімен қатар жүретін, қан кетулердің даму қаупінің жоғарылауына алып келетін РИВАТОП препаратының орташа Смакс 1,7/1,6 есе ұлғаюына әкелді. Демек, РИВАТОП препаратының кетоконазол, итраконазол, вориконазол және позаконазол сияқты азолды зеңге қарсы препараттармен немесе АИТВ протеаза тежегіштерімен жүйелі ем алатын пациенттерге қолдану ұсынылмайды. Бұл заттар CYP3A4 және гликопротеин Р күшті тежегіштері болып табылады. CYP3A4 немесе гликопротеин Р қатысуымен ривароксабанды шығару жолдарының біреуін ғана қатты бәсеңдететін дәрілік заттар плазмадағы ривароксабанның концентрациясын аз дәрежеде арттырады деп күтілуде. Мысалы, CYP3A4 күшті тежегіші және гликопротеинінің Р орташа тежегіші болып саналатын кларитромицин (тәулігіне 2 рет 500 мг) орташа AUC 1,5 есе және Смакс. ривароксабан 1,4 есе ұлғаюына себеп болды. Кларитромицинмен өзара әрекеттесу пациенттердің көпшілігінде клиникалық тұрғыдан маңызды емес, бірақ жоғары қауіпті пациенттерде маңызды болуы мүмкін. Эритромицин (тәулігіне 3 рет 500 мг), орташа басым CYP3A4 және гликопротеин Р, орташа AUC және Смакс ривароксабанның 1,3 есе ұлғаюын туындатты. Эритромицинмен өзара әрекеттесу пациенттердің көпшілігінде клиникалық тұрғыдан маңызды емес, бірақ жоғары қауіпті пациенттерде маңызды болуы мүмкін. Бүйректің жеңіл жеткіліксіздігі бар пациенттерде эритромицин (тәулігіне үш рет 500 мг) қабылдау бүйрек функциясы қалыпты адамдармен салыстырғанда ривароксабанның орташа AUC 1,8 есе және Смакс. 1,6 есе жоғарылауын туындатты. Бүйректің орташа жеткіліксіздігі бар пациенттерде эритромицин қолдану бүйрек функциясы қалыпты пациенттермен салыстырғанда орташа AUC 2,0 есе және Смакс 1,6 есе жоғарылауын туындатты. Эритромициннің әсері бүйрек жеткіліксіздігінің әсерін толықтырады. CYP3A4 орташа тежегіші болып саналатын флуконазол (тәулігіне бір рет 400 мг) ривароксабанның орташа AUC 1,4 есе ұлғаюына және орташа Cмакс 1,3 есе ұлғаюына әкеледі. Флуконазолмен өзара әрекеттесу пациенттердің көпшілігінде клиникалық тұрғыдан маңызды емес, бірақ жоғары қауіпті пациенттерде маңызды болуы мүмкін. Дронедаронды қолдану бойынша қолда бар клиникалық деректер шектеулі, сондықтан оны РИВАТОП-пен бірге қолданудан аулақ болу керек. Антикоагулянттар Эноксапаринді (40 мг бір реттік доза) және РИВАТОП-ты (10 мг бір реттік доза) біріктіріп қолданғаннан кейін Ха факторға қарсы әсер етудің күшеюі байқалды, бұл қанның ұюына тесттердің қосымша өзгерістерімен (протромбиндік уақыт (ПУ), белсендірілген ішінара тромбопластиндік уақыт (ІБТУ) қатар жүрмеді. Эноксапарин ривароксабанның фармакокинетикасына әсер етпеді. Қан кету қаупінің жоғарылауына байланысты пациенттерге РИВАТОП басқа антикоагулянттармен бірге қолданылғанда сақ болу керек. ҚҚСП/ тромбоциттер агрегациясының тежегіштері РИВАТОП (15 мг) және напроксенді 500 мг дозада бірге тағайындағаннан кейін қан кету уақытының клиникалық мәнді ұзаруы байқалмады. Дегенмен, жекелеген адамдарда анағұрлым айқын фармакодинамикалық жауап болуы мүмкін. РИВАТОП және АСҚ 500 мг дозада бірге қолданғанда клиникалық маңызды фармакокинетикалық және фармакодинамикалық өзара әрекеттесулер байқалған жоқ. РИВАТОП 15 мг және клопидогрел (екпінді доза 300 мг, сосын 75 мг демеуші доза) арасында фармакокинетикалық өзара әрекеттесу анықталмады, алайда кейбір пациенттерде тромбоциттер агрегациясымен және Р-селектин деңгейімен немесе GPIIb/IIIa рецепторларының деңгейімен өзара байланыспаған қан кету уақытының елеулі ұлғаюы анықталды. ҚҚСД (АСҚ қоса) және тромбоциттер агрегациясының тежегіштерін бір мезгілде тағайындағанда сақ болу керек, өйткені бұл препараттар, әдетте, қан кету қаупін арттырады. Серотонинді/серотонин-норэпинефринді кері қармаудың селективті тежегіші (СКҚСТ/СНКҚСТ) Басқа антикоагулянттар жағдайындағыдай, тромбоциттерге әсер етуінен СКҚСТ-мен немесе СНКҚСТ-мен бірге қолданған жағдайда пациенттердің қан кету қаупі жоғары болуы ықтимал. Ривароксабанды клиникалық бағдарламада бір мезгілде қолданғанда емдеудің барлық топтарында үлкен және шағын клиникалық маңызды қан кетулердің неғұрлым жоғары жиілігі байқалды. Варфарин Пациенттердің КДА варфариннен (ХҚҚ 2,0-ден 3,0-ге дейін) РИВАТОП-қа (20 мг) немесе РИВАТОП-тан (20 мг) варфаринге ауысуы ПУ/ХҚҚ (Неопластин реагенті) әсерлерін қарапайым жинақтау кезінде күткеннен көп дәрежеде арттырды (ХҚҚ-ның жекелеген мәндері 12-ге жетуі мүмкін), ал ІБТУ-ға әсер ету, Ха фактор белсенділігі мен тромбиннің эндогендік потенциалын бәсеңдету кезінде аддитивті болды. Осындай өтпелі кезең кезінде ривароксабанның фармакодинамикалық әсерлерін зерттеу қажет болғанда варфарин әсер етпейтін қажетті тест ретінде Ха қарсы белсенділік, PiCT және HepTest анықтамаларын пайдалануға болады. Варфаринді тоқтатқаннан кейінгі 4-ші күннен бастап талдаулардың барлық нәтижелері (соның ішінде ПУ, ІБТУ, Ха фактор белсенділігінің тежелуі және ТЭП (тромбиннің эндогендік потенциалы)) РИВАТОП-тың әсерін ғана көрсетеді. Өтпелі кезең кезінде варфариннің фармакодинамикалық әсерлерін зерттеу қажет болғанда C0 ривароксабан (РИВАТОП-тың алдыңғы дозасын қабылдағаннан кейін 24 сағат өткен соң қандағы ривароксабан концентрациясы) аясында ХҚҚ анықтамасын пайдалануға болады, өйткені ривароксабан осы кезеңде осы көрсеткішке ең аз әсер етеді. Варфарин мен РИВАТОП арасында фармакокинетикалық өзара әрекеттесулер байқалмаған. CYP3A4 индукторлары РИВАТОП пен CYP3A4 рифампициннің күшті индукторын бірге тағайындау ривароксабанның орташа AUC шамамен 50%-ға төмендеуіне және оның фармакодинамикалық әсерінің қатар азаюына әкелді. РИВАТОП-ты басқа күшті CYP3A4 индукторларымен (мысалы, фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал немесе шілтер жапырақты шайқурай) бірге қолдану ривароксабанның плазмадағы концентрациясының төмендеуіне әкелуі мүмкін. Сондықтан тромбоз белгілері мен симптомдарына қатысты пациентті мұқият бақылаусыз, CYP3A4 күшті индукторларымен бірге РИВАТОП тағайындаудан аулақ болу керек. Басқа қатар жүретін ем Ривароксабан мен мидазолам (CYP3A4 субстраты), дигоксин (гликопротеин Р субстраты) немесе аторвастатин (CYP3A4 субстраты және гликопротеин Р) немесе омепразол (протонды помпа тежегіші) арасында клиникалық маңызды фармакокинетикалық немесе фармакодинамикалық өзара әрекеттесулер байқалған жоқ. РИВАТОП CYP3A4 сияқты CYP цитохромының негізгі изоферменттерін тежемейді немесе индукцияламайды. РИВАТОП-тың тамақпен клиникалық маңызды өзара әрекеттесуі байқалған жоқ. Зертханалық параметрлер РИВАТОП әсер ету механизмінің арқасында қанның ұю параметрлеріне (ПУ, ІБТУ, HepTest) әсер етеді деп күтілуде. Басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесуі РИВАТОП азол тобының зеңге қарсы препараттарымен (мысалы, кетоконазолмен, итраконазолмен, вориконазолмен және позаконазолмен) немесе АИТВ протеаза тежегіштерімен (мысалы, ритонавирмен) жүйелі ем алып жүрген пациенттерде қолдануға ұсынылмайды. Бұл дәрілік препараттар CYP3A4 және Р гликопротеинінің күшті тежегіштері болып табылады, нәтижесінде бұл дәрілік препараттар плазмадағы ривароксабан концентрациясын клиникалық маңызды деңгейге дейін (орта есеппен 2,6 есе) арттыруы мүмкін, бұл қан кету қаупін арттырады. РИВАТОП гемостазға әсер ететін дәрілік препараттарды, мысалы, қабынуға қарсы стероидты емес препараттарды (ҚҚСП), ацетилсалицил қышқылын (АСҚ) және тромбоциттер агрегациясының тежегіштерін немесе серотонинді кері қармаудың селективті тежегіштерін (СКҚСТ) және серотонин мен норепинефринді кері қармау тежегіштерін (СНКҚСТ) қабылдайтын пациенттерге тағайындалған кезде сақ болу қажет. Асқазан-ішек жолының ойық жара ауруының даму қаупі бар пациенттерге тиісті профилактикалық ем жүргізу туралы мәселені қарау керек. Қан кетудің басқа қауіп факторлары РИВАТОП-ты, сондай-ақ басқа да тромбозға қарсы препараттар сияқты, қан кету қаупі жоғары, атап айтқанда мынадай жағдайлардағы пациенттерді емдеу кезінде пайдалану ұсынылмайды: •қан кетумен байланысты туа біткен немесе жүре пайда болған бұзылулар •бақыланбайтын ауыр артериялық гипертония •қан кетумен асқынуы мүмкін белсенді ойық-жараланусыз асқазан-ішек жолдарының басқа аурулары (мысалы, ішектің қабыну аурулары, эзофагит, гастрит, гастроэзофагеальді рефлюкс) •тамыр ретинопатиясы •бронхоэктаз немесе анамнезде өкпеден қан кету Қатерлі жаңа түзілімдері бар пациенттер Қатерлі жаңа түзілімдері бар пациенттерде бір уақытта қан кету және тромбоз қаупі жоғары болуы мүмкін. Тромбозға қарсы емдеудің жеке пайдасын ісіктің орналасуына, ісікке қарсы емге және аурудың сатысына байланысты белсенді қатерлі жаңа түзілімдері бар пациенттерде қан кету қаупімен салыстыру керек. Асқазан-ішек немесе несеп-жыныс жолдарында орналасқан ісіктер ривароксабанмен емдеу кезінде қан кету қаупінің жоғарылауымен байланысты болды. Қан кету қаупі жоғары қатерлі жаңа түзілімдері бар пациенттерде ривароксабанды қолдануға болмайды. Жасанды жүрек клапаны бар пациенттер РИВАТОП-ты жақында аорта клапанын транскатетерлі алмастыруды (TAVR) бастан өткерген пациенттерде тромбопрофилактика үшін пайдалануға болмайды. Жүректің жасанды клапаны бар пациенттерде РИВАТОП-ты қолданудың қауіпсіздігі мен тиімділігі зерттелмеген, сондықтан мұндай пациенттер популяциясында РИВАТОП-тың адекватты антикоагулянттық әсері туралы деректер жоқ. Мұндай пациенттерде РИВАТОП препаратымен емдеу ұсынылмайды. Антифосфолипидті синдромы (АФС) бар пациенттер. Анамнезінде тромбозы бар, антифосфолипидті синдром диагнозы қойылған пациенттерге ривароксабанды қоса, тікелей әсер ететін пероральді антикоагулянттарды тағайындау ұсынылмайды. Тікелей әсер ететін пероральді антикоагулянттармен емдеу КДА еммен салыстырғанда, әсіресе антифосфолипидті антиденелердің барлық үш түрінің (жегілік антикоагулянт, кардиолипинге антиденелер және бета-2-гликопротеин-I антиденелері) позитивтілігі бар пациенттерде қайталанатын тромбоздық оқиғалар жиілігінің артуымен байланысты болуы мүмкін. Жамбас сүйектерінің сынуы кезіндегі хирургиялық араласулар Ривароксабанның тиімділігі мен қауіпсіздігін бағалау жамбас сүйегінің сынуы кезінде хирургиялық араласулар жүргізілетін пациенттердің қатысуымен интервенциялық клиникалық зерттеулер кезінде зерттелмеген. Тромболизиске немесе өкпе эмболэктомиясына мұқтаж ӨАТЭ бар гемодинамикалық тұрақсыз пациенттер ӨАТЭ бар және гемодинамикасы тұрақсыз немесе тромболизис немесе өкпе эмболэктомиясы жүргізілуі мүмкін пациенттерде ФБГ альтернатива ретінде РИВАТОП қолдану ұсынылмайды, өйткені РИВАТОП-тың қауіпсіздігі мен тиімділігі осы клиникалық жағдайларда анықталмаған. Нейроаксиальді (эпидуральді/жұлын) анестезия немесе пункция Нейроаксиальді (жұлын/эпидуральді) анестезия немесе жұлын/эпидуральді пункция жүргізу кезінде тромбоэмболиялық асқынулардың профилактикасы үшін тромбозға қарсы дәрілерді қабылдайтын пациенттер эпидуральді немесе жұлын гематомасының даму қаупіне ұшырайды, ол ұзақ немесе тұрақты салдануға әкелуі мүмкін. Мұндай құбылыстардың даму қаупі тұрақты эпидуральді катетерлерді қолданғанда немесе гемостазға әсер ететін препараттарды бірге қабылдағанда одан да артады. Жарақаттайтын немесе қайталанатын эпидуральді немесе жұлын пункциясынан кейін қауіп жоғарылауы мүмкін. Неврологиялық бұзылулардың белгілерін немесе симптомдарын (мысалы, аяқтағы сіресуі немесе әлсіздігі, жуан ішек немесе қуық дисфункциясы) анықтау үшін пациенттерді жиі бақылау керек. Неврологиялық ауытқулар анықталған кезде пациентті жедел диагностикалау және емдеу қажет. Антикоагулянттар алатын пациенттерде немесе тромбопрофилактика үшін антикоагулянттық ем алда болатын пациенттерде нейроаксиялық араласу жүргізу алдында дәрігер қауіпке қатысты потенциалды пайдасын ескеруі тиіс. Ривароксабанды бір мезгілде қолдану аясында эпидуральді/жұлын анестезиясын және/немесе жұлын пункциясын жүргізумен астасқан қан кетудің потенциалды қаупін төмендету мақсатында ривароксабанның фармакокинетикалық бейінін ескеру керек. Эпидуральді катетерді немесе люмбальді пункцияны орнату немесе алып тастауды ривароксабанның антикоагулянттық әсері әлсіз деп бағаланған кезде жүргізген жөн. Эпидуральді катетерді РИВАТОП-тың соңғы дозасын тағайындағаннан кейін 18 сағаттан соң ғана алады. РИВАТОП-ты эпидуральді катетер алынғаннан кейін 6 сағаттан ерте тағайындауға болмайды. Жарақатты пункция жағдайында РИВАТОП тағайындауды 24 сағатқа кейінге қалдыру керек. Жамбас немесе тізе буынын жоспарлы эндопротездеуден басқа, инвазиялық емшаралар мен хирургиялық араласулар кезінде дозалау жөніндегі нұсқаулар Егер инвазиялық процедураны немесе хирургиялық араласуды жүргізу талап етілсе, 10 мг РИВАТОП қабылдауды мүмкіндігінше араласуға дейін кемінде 24 сағат бұрын және дәрігердің клиникалық қорытындысы негізінде тоқтату керек. Егер процедураны кейінге қалдыру мүмкін болмаса, қан кету қаупінің жоғарылауын араласудың шұғылдығымен салыстырғанда бағалау керек. Егер емдеуші дәрігердің бағалауымен клиникалық жағдай мүмкіндік берсе және адекватты гемостазға қол жеткізілсе, РИВАТОП қабылдауды инвазиялық процедурадан немесе хирургиялық араласудан кейін барынша тезірек қайта бастау керек. Егде пациенттер Пациенттің жасы ұлғайған сайын қан кету қаупі артады. Тері реакциялары Стивенс-Джонсон синдромын/уытты эпидермалық некролизді және DRESS-синдромды қоса, терінің күрделі реакциялары ривароксабанды қолданумен уақытша өзара байланысты маркетингтен кейінгі бақылау барысында хабарланды. Шамасы, пациенттерде мұндай реакциялардың көрініс табу қаупі емдеудің басында болады: көп жағдайда мұндай реакциялар емдеудің алғашқы апталарында көрінеді. Ауыр тері бөртпесінің алғашқы белгілері (яғни бөртпенің таралуы, күшеюі және/немесе күлдіреудің пайда болуы) немесе шырышты қабықтар тарапынан аса жоғары сезімталдықтың кез келген белгілері пайда болған кезде ривароксабанды қабылдауды тоқтату керек. Қосымша заттар туралы ақпарат РИВАТОП препаратының құрамында лактоза бар. Сирек тұқым қуалайтын галактоза жақпаушылығы проблемалары, толық лактаза жеткіліксіздігі немесе глюкоза - галактоза мальабсорбциясы бар пациенттер бұл препаратты қабылдамауы керек. РИВАТОП препаратының құрамында бір таблеткаға 1 ммоль-ден аз (23 мг) натрий бар, яғни препарат «натрийсіз» деп санауға болады.

Сақтау мерзімі 2 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары 30ºС-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!