Риспаксол® таблетки 2 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат - 2 мг немесе 4 мг рисперидон, қосымша заттар: сусыз лактоза, жүгері крахмалы, магний стеараты, сусыз коллоидты кремнийдің қостотығы, микрокристалды целлюлоза Таблетканың қабығы Қабықпен қапталған таблетка, 2 мг: Опадрай қызғылт сары OY-8729 (гидроксипропилметилцеллюлоза, титанның қостотығы (E 171), макрогол 400, «күн батар түстес» сары FCF (E 110), хинолинді сары (E 104)), макрогол 6000, карнауб балауызы Қабықпен қапталған таблетка, 4 мг: Опадрай AMB жасыл 80W21165 (темірдің қара тотығы (E 172), индигокармин (E 132), соя лецитині, поливинил спирті, хинолинді сары (E 104), тальк, титанның қостотығы (E 171), ксантан шайыры), карнауб балауызы Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Дөңгелек, екі беті дөңес, бір жағында сызығы бар, қызғылт сары түсті қабықпен қапталған таблеткалар. Сындыру орны ақ (2 мг доза үшін). Дөңгелек, екі беті дөңес, бір жағында сызығы бар (төрт бөлікті) жасыл түсті қабықпен қапталған таблеткалар. Сындыру орны ақ (4 мг доза үшін).

Риспаксол көрсетілімді: - ересектерде шизофренияны емдеу үшін - ересектерде биполярлық бұзылыстар кезіндегі маникальді көріністерді емдеу үшін - фармакологиялық емес әдістермен емдеуге берілмейтін Альцгеймер ауруы кезіндегі орташа білінетін және ауыр деменциясы бар, сондай-ақ өзіне немесе айналасындағыларға зиян келтіру қаупі жағдайындағы пациенттерде қысқа мерзімді (6 аптаға дейін) емдеу үшін.

Нұсқаулықта көрсетілмеген.

Дозалау режимі Шизофрения Риспаксолды күніне бір немесе екі рет қабылдауға болады. Емдеуді тәулігіне 2 мг дозадан бастау керек. Келесі күні дозаны тәулігіне 4 мг дейін арттыруға болады. Одан әрі дозаны бұрынғы деңгейде сақтауға немесе қажет болса, әркімде жеке түзетуге болады. Көптеген пациенттер үшін оңтайлы емдік доза тәулігіне 4 мг-ден 6 мг дейін құрайды. Кейбір пациенттерде дозаны баяуырақ титрлеу және азырақ бастапқы және емдік доза қажет болуы мүмкін. Тәулігіне 10 мг-ден артық дозаларда қолданғанда, аз дозалармен салыстырғанда, емдік әсерінің күшеюі байқалмады, бірақ экстрапирамидалық симптомдардың пайда болу ықтималдығы артады. Тәулігіне 16 мг-ден асатын дозаларды қолдану қауіпсіздігі зерттелмеген, сондықтан оларды қолдану ұсынылмайды. Егде жастағы пациенттер Ұсынылатын бастапқы доза тәулігіне екі рет 0,5 мг құрайды. Осы дозаны тәулігіне екі рет 1-2 мг дейін күнделікті тәулігіне екі рет 0,5 мг арттырумен әркімде жеке түзетіп отыруға болады. Биполярлық бұзылыстар кезіндегі маникальді көріністер ЕресектерПрепараттың бастапқы дозасы тәулігіне бір рет 2 мг құрайды. Дозаны түзету, егер ол көрсетілген болса, кем дегенде, 24 сағат аралықпен және күніне дозаны 1 мг арттырумен жүргізілуі тиіс. Рисперидонды әр пациент үшін тиімділік пен жағымдылық деңгейін оңтайландыру үшін күніне 1-ден 6 мг дейінгі диапазонда икемді дозаларда қабылдауға болады. Маниакальді көріністері бар пациенттерде 6 мг-ден көп рисперидонның тәуліктік дозалары зерттелмеді. Кез келген симптоматикалық емдеу кезіндегідей, одан әрі рисперидонды қолданудың мақсатқа сай болуына жүйелі бағалау жүргізу қажет. Егде жастағы пациенттер Ұсынылатын бастапқы доза тәулігіне екі рет 0,5 мг құрайды. Бұл дозаны тәулігіне екі рет 1-2 мг дейін күнделікті тәулігіне екі рет 0,5 мг арттырумен әркімде жеке түзетуге болады. Егде жастағы пациенттерде клиникалық қолдану тәжірибесі шектеулі болғандықтан, осы жас тобындағы пациенттерді емдеу кезінде сақ болу керек. Альцгеймер ауруы кезіндегі деменцияның орташа білінетін және ауыр түрі бар пациенттерде орныққан озбырлықты емдеу үшін Ұсынылатын бастапқы доза тәулігіне екі рет 0,25 мг құрайды. Қажет болса, дозаны тәулігіне екі рет 0,25 мг арттыруға болады, дозаны түзету 2 күнде бір реттен жиі емес жүргізілу керек. Пациенттердің көпшілігі үшін оңтайлы доза тәулігіне екі рет 0,5 мг құрайды. Кейбір пациенттерге дозаны тәулігіне екі рет 1 мг дейін арттыру мақсатқа сай болуы мүмкін. Альцгеймер ауруы кезінде орныққан озбырлығы бар пациенттерде рисперидонды 6 аптадан артық қолдануға болмайды. Емдеу кезінде рисперидонды одан әрі қолданудың мақсатқа сай болуын бағалауды жиі және жүйелі жүргізу қажет. Пациенттердің ерекше топтары Бауыр және бүйрек функциясының бұзылулары бар пациенттер Бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттерде, бүйрек функциясы қалыпты пациенттерге қарағанда, рисперидонның психозға қарсы белсенді фракциясын шығару қабілеті төмендейді. Бауыр функциясының бұзылулары бар пациенттерде қан плазмасында рисперидонның бос фракциясының концентрациясы жоғарылайды. Көрсетілімге қарамастан, бауыр немесе бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттерге рисперидонның бастапқы және демеуші дозаларын 2 есе азайтып, препарат дозасын баяу арттыру керек. Рисперидон пациенттердің осы санатында сақтықпен тағайындалу керек. Балалар мен жасөспірімдер Риспаксол препараты балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерде қолдану үшін дәрілік препарат құрамында индигокармин (4 мг доза үшін) және сары «күн батар түстес» (2 мг доза үшін) бояғыштарының болуына орай қарсы көрсетілімді. Енгізу әдісі және жолы Риспаксол препараты ішке қабылдауға арналған. Рисперидон сіңірілуіне ас ішу әсер етпейді, сондықтан таблеткаларды ас ішу кезінде немесе тамақтанулар арасында аздаған су мөлшерімен іше отырып, қабылдауға болады. Емдеу ұзақтығы Альцгеймер ауруы кезінде орныққан озбырлығы бар пациенттерде рисперидонды 6 аптадан артық қолдануға болмайды. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын өткізіп алу кезіндегі қажетті шаралар Егер Сіз дозаны өткізіп алсаңыз, өткізіп алған дозаны бұл жөнінде еске түсірген бойда бірден қабылдаңыз. Өткізіп алған таблетка орнын толтыру үшін бір күнде екі есе дозасын қабылдамаңыз. Егер сіз екі немесе одан көп дозаларды өткізіп алсаңыз, дәрігермен хабарласыңыз. Тоқтату симптомдары қаупінің болуына көрсетілім Препарат қабылдауды тоқтатуды біртіндеп жүргізу ұсынылады. Психозға қарсы препараттарды жоғары дозаларда қабылдауды күрт тоқтатудан кейін жүрек айну, құсу, тершеңдік және ұйқысыздықты қоса, жедел «тоқтату» симптомдары өте сирек байқалды. Психоз симптомдарының қайталануы және еріктен тыс қимылдармен бұзылыстардың (акатизия, дистония және дискинезия сияқты) дамуы болуы мүмкін, Психозға қарсы басқа препараттармен емнен ауысу Риспаксол препаратымен емдеудің басында, егер бұл клиникалық тұрғыда ақталса, алдыңғы емді біртіндеп тоқтату ұсынылады. Осы орайда, егер пациенттер психозға қарсы препараттардың депо-түрлерімен емдеуден ауыстырылса, онда келесі жоспарланған қабылдау орнына Риспаксол препаратымен емді бастау ұсынылады. Паркинсонға қарсы препараттармен ағымдағы емді жалғастыру қажеттілігін мезгіл-мезгіл бағалау керек. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медициналық қызметкер кеңесіне жүгіну жөніндегі нұсқаулар Осы дәрілік препаратты қабылдар алдында және оны қолдануды тоқтатпас бұрын емдеуші дәрігермен, фармацевтикалық қызметкермен немесе мейірбикемен кеңесіңіз.

- рисперидонға немесе қосымша заттардың кез келгеніне жоғары сезімталдық - балалар және 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерге

Жағымсыз реакциялардың туындау жиілігі ДДҰ жіктеуіне сәйкес белгіленді: өте жиі (-1/10), жиі (-1/100-ден <1/10 дейін), сирек (-1/1000-ден <1/100 дейін), сирек (≥1/10000 - <1/1000), өте сирек (<1/10000), белгісіз (қолда бар деректер негізінде бағалау мүмкін емес). Өте жиі - ұйқысыздық - тыныштану/ұйқышылдық, паркинсонизм, бас ауыру Жиі - пневмония, бронхит, жоғарғы тыныс жолдарының инфекциясы, синусит, несеп шығару жолдарының инфекциялары, құлақ инфекциялары, тұмау - гиперпролактинемия (қанда пролактин деңгейінің жоғарылауы) - дене салмағының артуы, тәбеттің артуы, тәбеттің төмендеуі - ұйқының бұзылуы, қозу, депрессия, үрей - акатизия, дистония, бас айналу, дискинезия, тремор - көру арқылы қабылдаудың анық болмауы, конъюнктивит - тахикардия - артериялық қысымның көтерілуі - ентігу, көмей және жұтқыншақ аумағындағы ауыру, жөтел, мұрыннан қан кету, мұрын бітелуі - іш тұсының ауыруы, іштің жайсыздануы, құсу, жүрек айну, іш қату, диарея, диспепсия, ауыз кеберсуі, тіс ауыру - бөртпе, эритема - бұлшықеттер түйілуі, қаңқа бұлшықеттерінің ауырсынуы, арқаның ауыруы, артралгия - несепті ұстай алмау - ісіну, қызба, кеуде қуысының ауыруы, астения, қалжырау, ауырсыну - құлап қалу Жиі емес - тыныс жолдарының инфекциялары, цистит, көз инфекциясы, тонзиллит, онихомикоз, флегмона (тері асты шелмай қабатының қабынуы), жергілікті инфекция, вирустық инфекция, акародермит - нейтропения, лейкоциттер санының азаюы, тромбоцитопения, анемия, гематокрит төмендеуі, эозинофилдер санының азаюы - аса жоғары сезімталдық - қант диабеті, гипергликемия, полидипсия, дене салмағының төмендеуі, анорексия, қанда холестерин деңгейінің жоғарылауы - мания, сананың шатасу күйі, либидо (жыныстық құштарлық) төмендеуі, күйгелектік, қорқынышты түстер - кеш дискинезия, ми ишемиясы, көтермелеуге жауап болмауы, есін жоғалту, сана деңгейінің төмендеуі, құрысулар, естен тану, психомоторлық аса жоғары белсенділік, тепе-теңдік бұзылуы, қимыл үйлесімінің бұзылуы, постуральді бас айналу, зейіннің нашарлауы, дизартрия, дисгевзия, гипестезия, парестезия - фотофобия, көздің құрғауы, көз жасының дамылсыз ағуы, көз гиперемиясы - вертиго, құлақтағы шыңыл, құлақтың ауыруы - жүрекшелер фибрилляциясы, жүрек өткізгіштігінің бұзылулары, электрокардиограммада QT аралығының ұзаруы, брадикардия, электрокардиографиялық көрсеткіштердің ауытқуы, жүрек соғуын сезіну (пальпитация) - артериялық гипотензия, ортостаздық гипотензия, қан кернеулер - аспирациялық пневмония, өкпедегі іркіліс, тыныс жолдарының бітелуі, сырылдар, ысылдап дем алу, дисфония, тыныс жолдары тарапынан бұзылыс - нәжісті ұстай алмау, фекалома, гастроэнтерит, дисфагия, метеоризм - есекжем, қышыну, алопеция, гиперкератоз, экзема, терінің құрғауы, тері түсінің өзгеруі, акне, себореялық дерматит, тері тарапынан бұзылу, терінің зақымдануы - қанда креатинфосфокиназа деңгейінің жоғарылауы, қалыптан тыс дене тұрқы, буын қимылының шектелісі, буын ісінуі, бұлшықет әлсіздігі, мойын ауыруы - поллакиурия (несеп шығарудың жиілеуі), несеп шығару кідірісі, дизурия - эректильді дисфункция, эякуляция бұзылуы, аменорея, етеккір оралымының бұзылуы, гинекомастия, галакторея, сексуалдық дисфункция, сүт безінің ауырсынуы, сүт безінің жайсыздануын сезіну, қынаптан бөліністер - тұлғаның ісінуі, қалтырау, дене температурасының көтерілуі, жүріс-тұрыс бұзылуы, шөлдеу, кеуде қуысының жайсыздануы, дімкәстану, сезім түйсіктерінің бұзылуы, жайсыздық - трансаминазалар белсенділігінің жоғарылауы, гамма-глутамилтрансфераза белсенділігінің жоғарылауы, бауыр ферменттері белсенділігінің жоғарылауы Сирек - инфекция - агранулоцитоз - анафилаксиялық реакция - диурезге қарсы гормон секрециясының талапқа сай болмауы, несепте глюкозаның болуы - сулы уыттану, гипогликемия, гиперинсулинемия, қанда триглицеридтер концентрациясының жоғарылауы - қозғалыстың шектелуі, аффектілі жайылу, аноргазмия, сомнамбулизм, ұйқы кезінде ас ішу дағдысының бұзылуы - қатерлі нейролептиктік синдром, цереброваскулярлық бұзылулар, диабеттік кома, «бастың шайқалу» синдромы - глаукома, көз қимылдарының бұзылуы, көз алмасының еріктен тыс айналуы, қабақ шетінде қабыршақтар түзілуі, босаң нұрлы қабық синдромы (операция кезінде) - синустық аритмия - өкпе эмболиясы, вена тромбозы - ұйқыдағы апноэ синдромы, асқын желдетілу - панкреатит, ішек бітелісі, тілдің ісінгіштігі, хейлит - дәрілік бөртпесі, қайызғақ - рабдомиолиз - жаңа туған нәрестеде препаратты «тоқтату» синдромы, приапизм, етеккір кідірісі, сүт бездерінің тығыздануы, сүт бездерінің ұлғаюы, сүт безінен бөліністер - гипотермия, дене температурасының төмендеуі, аяқ-қолдың мұздауы, препаратты «тоқтату» синдромы, тығыздану - сарғаю Өте сирек - диабеттік кетоацидоз - илеус - ангионевроздық ісіну Палиперидонның дәрілік түрлерін қолдану кезінде білінген жағымсыз құбылыстар Палиперидон – рисперидонның белсенді метаболиті, сондықтан осы қосылыстар үшін жағымсыз реакциялар бейіндері (әрі ішуге арналған, әрі инъекциялық дәрілік түрлерін қоса) бір-бірі үшін өзекті. Жоғарыда аталған жағымсыз реакциялардан тыс, палиперидон препараттарын қолдану кезінде келесі жағымсыз реакциялар болды, олар рисперидонмен ем кезінде де дамиды деп күтуге болады. Жүрек тарапынан бұзылулар Постуральді ортостаздық тахикардия синдромы Препараттардың осы класына тән әсерлер Психозға қарсы басқа препараттармен болған жағдайдағы сияқты, рисперидонды маркетингтен кейін қолдану кезеңінде QT аралығының ұзару жағдайлары өте сирек болды. QT аралығын ұзартатын психозға қарсы препараттар класына тән басқа әсерлер арасында қарыншалық аритмия, қарыншалар фибрилляциясы, қарыншалық тахикардия, кенет өлім, жүректің тоқтап қалуы және «пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардия (Torsade de pointes) байқалды. Вена тромбоэмболиясы Психозға қарсы препараттарды қолдану кезінде, өкпе эмболиясын қоса, вена тромбоэмболиясының жағдайлары және терең веналар тромбозының жағдайлары байқалды (жиілігі белгісіз). Дене салмағының артуы Кондукциялық және мінез-құлықтың басқа деструкциялық бұзылыстары бар балалар мен жасөспірімдер қауымында 12 ай емделуден кейін дене салмағының артуы, орта есеппен, 7,3 кг құрады. 5-12 жас аралығындағы қалыпты балаларда дене салмағының күтілетін артуы жылына 3-5 кг құрайды. 12-ден 16 жасқа дейінгі аралықта қыз балаларда өсім шамасы жылына 3-5 кг құрайды, ал ұлдар жылына 5 кг жуық салмақ қосады. Пациенттердің ерекше қауымдарына қатысты қосымша ақпарат Әріқарай, ересек қауымға қарағанда, деменциясы бар егде жастағы пациенттер немесе балалар арасында өте жоғары жиілікте байқалған жағымсыз дәрілік реакциялар сипатталды: Деменциясы бар егде жастағы пациенттер Деменциясы бар егде жастағы пациенттерде транзиторлы ишемиялық шабуыл және инсульт сияқты жағымсыз дәрілік реакциялар, тиісінше, 1,4% және 1,5% жиілікте тіркелді. Бұдан бөлек, деменциясы бар егде жастағы пациенттерде 5% немесе одан көп жиілікте және басқа ересек қауымдардағыдан, кем дегенде, екі есе артық жиілікте келесі жағымсыз дәрілік реакциялар тіркелді: несеп жолдарының инфекциясы, шеткері ісінулер, апатия және жөтел. Балалар Жалпы алғанда, балалардағы жағымсыз реакциялар типтері ересектерде байқалғанына ұқсас болады деп жорамалданады. Балаларда (5-тен 17 жасқа дейін) жиілігі ≥ 5% және ересектерге қарағанда кемінде екі есе жиірек болатын келесі жағымсыз дәрілік реакциялар байқалды: ұйқышылдық/тыныштану, қалжырау, бас ауыру, тәбеттің артуы, құсу, жоғарғы тыныс жолдарының инфекциясы, мұрын бітелуі, іштің ауыруы, бас айналу, жөтел, қызба, диарея және энурез. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары Әдетте, артық дозалану байқалатын симптомдар рисперидонның белгілі фармакологиялық әсерлерінің күшеюі нәтижесінде болды. Оларға ұйқышылдық пен тыныштану әсері, тахикардия және гипотензия, сондай-ақ экстрапирамидалық симптомдар жатады. QT аралығының ұзаруы және құрысулар байқалды. Рисперидон мен пароксетиннің біріккен артық дозалануында «пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардия (Torsade de pointes) жағдайлары болды. Жедел артық дозалану жағдайында бірнеше дәрілік препаратты қабылдау мүмкіндігін ескеру керек. Емдеу Тыныс жолдарының өткізгіштігін, жеткілікті оксигенацияны және өкпенің желдетілуін қамтамасыз ету және демеу керек. Асқазанды шаю (интубациядан кейін, егер пациент ес-түссіз болса) және іш жүргізетін дәрімен бірге белсендірілген көмір қабылдау егер препарат 1 сағаттан аспайтын уақыт бұрын қабылданған жағдайда ғана жүргізілу керек. Жүрек-қантамыр мониторингін дереу бастау, оның ішінде болжамды аритмияларды үздіксіз электрокардиографиялық бақылау керек. Рисперидон үшін спецификалық антидот жоқ. Сондықтан тиісті симптоматикалық ем жүргізу керек. Артериялық гипотензияда және тамыр жеткіліксіздігінде тиісті ем қолдану, мысалы, вена ішіне сұйықтықтар және/немесе симпатомиметикалық дәрілер енгізу керек. Ауыр экстрапирамидалық симптомдар дамуында холинергияға қарсы дәрілер тағайындау керек. Медициналық мұқият қадағалауды және мониторинг өткізуді пациенттің қалыпқа келуіне дейін жалғастыру керек.

Цереброваскулярлық жағымсыз құбылыстар (ЦВЖҚ) Плацебо-бақыланатын зерттеулерде психозға қарсы кейбір атипті препараттар қабылдап жүрген деменциясы бар пациенттерде цереброваскулярлық жағымсыз әсерлер қаупінің шамамен 3 есе артуы байқалды. Негізінен деменциясы бар егде жастағы (65 жастан асқан) пациенттер қатысқан 6 плацебо-бақыланатын зерттеудің жиынтық деректерін талдау нәтижелері бойынша цереброваскулярлық жағымсыз құбылыстар (күрделі және күрделі емес) рисперидон қабылдаған пациенттердің 3,3%-да (33/1009) және плацебо алған пациенттердің 1,2%-да (8/712) байқалды. Қауіптер арақатынасы (95% нақты сенім аралығы) 2,96 (1,34; 7,50) құрады. Қауіптің арту механизмі белгісіз. Қауіптің артуы психозға қарсы басқа препараттарды қолдану кезінде де, пациенттердің басқа қауымдарында да жоққа шығарылмайды. Рисперидон инсультті дамытатын қауіп факторлары бар пациенттерде абайлап қолданылу керек. Аралас немесе тамыр деменциясы бар пациенттерде цереброваскулярлық жағымсыз құбылыстардың туындау қаупі, Альцгеймер ауруы себеп болатын деменциясы бар пациенттермен салыстырғанда, әлдеқайда жоғары. Сондықтан рисперидонды Альцгеймер ауруы себеп болуынан басқа кез келген типті деменциясы бар пациенттерде қолдануға болмайды. Дәрігерлер әр пациенттегі инсульттің болжамды қауіп факторларын ескерумен деменциясы бар егде жастағы пациенттерде Риспаксол препаратын қолданудан болатын қауіп пен пайда арақатынасын бағалау керек. Пациенттерге және оларды күтімге алған тұлғаларға цереброваскулярлық құбылыстардың белгілері мен симптомдары, мысалы, бет, қол немесе аяқ аумағындағы кенеттен әлсіреу немесе ұйып қалу, сондай-ақ сөйлеу және көру қабілетінің бұзылулары туралы дереу мәлімдеу қажет екені ескертілу керек. Ондай жағдайларда, рисперидон қабылдаудың тоқтатылуын қоса, мүмкін болатын барлық емдеу нұсқаларын дереу пайдалану керек. Рисперидон фармакологиялық емес түзету әдістерін толықтыру ретінде, олар тиімсіз болған немесе тиімділігі шектеулі болған жағдайда, әрі пациенттің өзіне өзі немесе басқа тұлғаларға зиян келтіру қаупі жағдайында Альцгеймер ауруы себеп болған орташа және ауыр деменциясы бар пациенттерде орныққан озбырлықты қысқа мерзімді емдеу үшін ғана қолданылу керек. Пациенттерды жүйелі тексеруден өткізу және емді жалғастыру қажеттілігін бағалау керек. Ортостаздық гипотензия Рисперидонның альфа-бөгеу белсенділігі нәтижесінде кейбір пациенттерде, әсіресе, бастапқы дозаны таңдау кезеңінде гипотензия (ортостаздық) дамуы мүмкін. Маркетингтен кейінгі кезеңде гипотензияға қарсы препараттарды бір мезгілде қолдану аясында клиникалық мәнді гипотензия байқалды. Рисперидонды жүрек-қантамыр жүйесінің аурулары диагностикаланған (мысалы, жүрек жеткіліксіздігі, миокард инфарктісі, жүрек бұлшықеті өткізгіштігінің бұзылулары, дегидратация, гиповолемия немесе цереброваскулярлық ауруы бар) пациенттерде абайлап қолдану қажет, бұл жағдайларда дозаны тиісінше біртіндеп түзету қажет. Артериялық гипотензия туындаған жағдайда дозаның азайтылуын бағалау ұсынылады. Лейкопения, нейтропения және агранулоцитоз Психозға қарсы препараттармен, оның ішінде рисперидонмен ем аясында лейкопения, нейтропения және агранулоцитоз жағдайлары байқалды. Маркетингтен кейінгі қадағалау барысында агранулоцитоз өте сирек (<1/10 000 пациент) байқалды. Анамнезінде лейкоциттер немесе дәрілік препараттар тудырған лейкопения/нейтропения саны клиникалық мәнді төмендеген жағдайларға көрсетілімдері бар пациенттерде емнің алғашқы айларында осы көрсеткіштерді бақылап отыру және осы құбылыстың басқа этиологиялық факторлары болмаса, лейкоциттер санының клиникалық мәнді төмендеуінің алғашқы белгілерінде рисперидон тоқтатылу керек. Клиникалық мәнді нейтропениясы бар пациенттерді дене температурасының көтерілуі немесе басқа инфекция белгілері тұрғысынан мұқият қадағалап отыру және осындай белгілер пайда болса, дереу емдеуді бастау керек. Ауыр нейтропениясы бар (нейтрофилдердің абсолютті саны ˂ 1 × 109 л) пациенттерде Риспаксол препаратымен ем тоқтатылып, лейкоциттер саны қалпына келгенше бақылап отыру керек. Кеш дискинезия/экстрапирамидалық симптомдар Дофаминдік рецепторлар антагонистері болып табылатын дәрілік препараттармен ем көбінесе тілдің және/немесе беттің ырғақты, еріктен тыс қозғалыстарымен сипатталатын кеш дискинезия индукциясымен астасады. Экстрапирамидалық симптомдардың пайда болуы кеш дискинезияны дамытатын қауіп факторы болып табылады. Кеш дискинезия белгілері мен симптомдары пайда болған жағдайда психозға қарсы препараттардың бәрімен емдеу тоқтатылу керек. Психостимуляторларды да (мысалы, метилфенидат), рисперидонды да бір мезгілде қабылдағанда сақ болу керек, өйткені экстрапирамидалық симптомдар бір немесе екі препаратты қабылдау өзгертілгенде пайда болуы мүмкін. Стимуляторлар қабылдауды біртіндеп тоқтату ұсынылады. Қатерлі нейролептиктік синдром (ҚНС) Психозға қарсы препараттармен ем аясында гипертермиямен, бұлшықеттер сіресуімен, вегетативті жүйке жүйесінің бұзылыстарымен, сананың өзгеруімен және сарысуда креатинфосфокиназа деңгейінің жоғарылауымен сипатталатын қатерлі нейролептиктік синдромның (ҚНС) даму жағдайлары тіркелді. Бұдан бөлек, миоглобинурия (рабдомиолиз) мен жедел бүйрек жеткіліксіздігін байқауға болады. Осындай жағдайларда, рисперидонды қоса, психозға қарсы кез келген препаратпен емдеуді тоқтату керек. Паркинсон ауруы және Леви денешіктерімен деменция Паркинсон ауруы немесе Леви денешіктерімен деменциясы бар пациенттерге психозға қарсы препараттар, сондай-ақ рисперидон тағайындалғанда қауіп және пайда арақатынасын бағалау керек. Рисперидонды қолдану кезінде Паркинсон ауруы өршуі мүмкін. Екі топтағы пациенттерде ҚНС туындау қаупі артуы, сонымен қатар психозға қарсы дәрілерге сезімталдық жоғары болуы мүмкін; осы пациенттер клиникалық зерттеулерден шығарылады. Осы жоғары сезімталдық көріністері, экстрапирамидалық симптомдардан тыс, сананың шатасуын, құлақтың тұнып қалуын, жиі құлап қалумен постуральді орнықсыздықты қамтуы мүмкін. Гипергликемия және қант диабеті Рисперидонмен емдеу аясында гипергликемия, қант диабеті дамыған және бұрын диагностикаланған қант диабетінің ағымы нашарлаған жағдайлар байқалды. Кейбір жағдайларда осының алдында дене салмағының артуы байқалды, бұл алдын ала бейімдеу факторы болуы мүмкін. Өте сирек кетоацидоз және сирек диабеттік команы байқауға болады. Психозға қарсы кез келген атипті препараттарды, оның ішінде Риспаксол қабылдап жүрген пациенттердің бәрінде гипергликемия симптомдарының (полидипсия, полиурия, полифагия және әлсіздік сияқты) бар-жоғына клиникалық бақылау жүргізу қажет. Қант диабеті бар пациенттерде қандағы глюкоза деңгейін бақылаудың нашарлап кетпеуі үнемі қадағалауда болуы тиіс. Дене салмағының артуы Рисперидон қолданумен байланысты дене салмағының едәуір артуы байқалды. Дене салмағын жүйелі бақылап отыру керек. Гиперпролактинемия Гиперпролактинемия – рисперидонмен ем кезінде жиі болатын жағымсыз әсер. Пациенттерге пролактин деңгейінің жоғарылауымен байланысты болуы мүмкін жағымсыз құбылыстар (мысалы, гинекомастия, етеккір оралымының бұзылуы, ановуляция, фертильділік бұзылуы, либидо төмендеуі, эректильді дисфункция және галакторея) туындағанда қан плазмасында пролактин деңгейін өлшеп отыру ұсынылады. Тіндердің өсірінділеріне жүргізілген зерттеулерде пролактиннің адамдағы сүт безінің ісіктерінде жасушалар өсуін көтермелеуі мүмкін екені көрсетілді. Клиникалық және эпидемиологиялық зерттеулерде психозға қарсы препараттарды қабылдаумен нақты байланыстың анықталмауына қарамастан, анамнезі күрделіленіп кеткен пациенттерде рисперидон тағайындалғанда сақ болу керек. Рисперидон бұрыннан гиперпролактинемиясы бар пациенттерде және пролактинге тәуелді ісіктері болуы мүмкін пациенттерде сақтықпен қолданылуы тиіс. QT аралығының ұзаруы Тіркеуден кейінгі қадағалау кезінде QT аралығының ұзаруы өте сирек хабарланады. Психозға қарсы басқа препараттарды қолдану жағдайындағы сияқты, рисперидон анықталған кардиоваскулярлық аурулары, отбасылық анамнезінде QT аралығының ұзаруы, брадикардия немесе электролиттер теңгерімінің бұзылулары (гипокалиемия, гипомагнемия) бар пациенттерге сақтықпен қолданылу керек, өйткені бұл QT аралығын ұзартатын препараттарды бір мезгілде қолдану кезіндегі аритмогендік әсер ету қаупін арттыруы мүмкін. Құрысулар Рисперидон анамнезінде құрысулары немесе құрысу шегі төмендетуі мүмкін басқа медициналық жай-күйлері бар пациенттерге абайлап қолданылу керек. Приапизм Рисперидонмен емдеу кезінде альфа-адренергиялық блокада салдарынан приапизм көрініс беруі мүмкін. Дене температурасын реттеу Психозға қарсы препараттарға организмнің дене температурасын түсіру қабілетіне қолайсыз әсер ету тән. Холинергияға қарсы әсер ететін препараттарды бір мезгілде қолданып жүрген, дене температурасын көтеретін жағдайларға, мысалы, қарқынды дене жүктемесіне, жоғары температураға ұшыраған пациенттер, сондай-ақ дегидратация жасалған пациенттер рисперидон қабылдау кезінде сақтық шарасын қадағалау керек. Құсуға қарсы әсері Клиникаға дейінгі зерттеулерде рисперидон құсуға қарсы әсерін көріністеді. Осы әсері, егер ол адамдарда пайда болса, белгілі бір дәрілік препараттың артық дозалану белгілері мен симптомдарын немесе ішек бітелісі, Рейе синдромы сияқты жай-күйлерді және ми ісіктері симптомдарын бүркемелей алады. Вена тромбоэмболиясы Психозға қарсы дәрілік препараттарды қолдану кезінде вена тромбоэмболиясы (ВTЭ) жағдайлары байқалды. Психозға қарсы препараттар қабылдап жүрген пациенттерде вена тромбоэмболиясын дамытатын жүре пайда болған қауіп факторлары жиі болатындықтан, Риспаксол препаратымен емнің басталуына дейін және ем барысында ВТЭ үшін болжамды қауіп факторларының бәрін анықтап, мүмкін болатын профилактикалық шараларды қабылдау керек. Операция үстінде босап кететін нұрлы қабық синдромы Катаракта себебімен операция жасалғанда альфа1а-адренергиялық рецепторларға антагонистік әсері бар дәрілік препараттарды, оның ішінде рисперидон қабылдаған пациенттерде операция үстінде босап кететін нұрлы қабық синдромы (IFIS) байқалды (4.8 бөлімін қараңыз). Операция үстінде босап кететін нұрлы қабық синдромы операция барысында да, одан кейін де көз асқынулары қаупінің артуына ықпал етуі мүмкін. Операция алдында дәрілік препараттардың – альфа1а-адренергиялық рецепторлар антагонистерінің қазіргі уақытта немесе бұрын қолданылуы жөнінде көз хирургін хабардар ету керек. Катаракта алып тасталатын операция алдында альфа1-адреноблокаторлармен емді тоқтатудың ықтималды пайдасы анықталмады, әрі оны психозға қарсы емді тоқтату қаупімен салыстырған дұрыс. Арнайы сақтандырулар Деменциясы бар егде жастағы пациенттер Деменциясы бар егде жастағы пациенттерде өлімге көп ұшырау Психозға қарсы атипті препараттарды, ал оның ішінде риперидон қабылдаған деменциясы бар егде жастағы пациенттерде бақыланатын 17 клиникалық зерттеуді мета-талдау нәтижелері бойынша, плацебомен салыстырғанда, өлімге ұшырау қаупінің артуы болды. Плацебо-бақыланатын зерттеулерде рисперидон алған пациенттер арасында өлімге ұшырау, плацебо қолданған пациенттердегі 3,1%-бен салыстырғанда, 4,0% құрады. Айқаспалы қатынас (95% сенім аралығы) 1,21 (0,7; 2,1) құрады. Қайтыс болған пациенттердің орта жасы 86 жас болды (диапазон 67-100 жас). Ауқымды екі қадағалау зерттеулерінің деректері психозға қарсы әдеттегі препараттармен емделген деменциясы бар егде жастағы пациенттерде де, емделмеген пациенттермен салыстырғанда, өлімге ұшырау қаупінің сәл жоғары екенін айғақтайды. Қауіптің нақты шамасын сенімді бағалау үшін деректер жеткіліксіз, ал қауіптің арту себебі белгісіз. Өлімге көп ұшыраудың пациенттердің осы тобының ерекшеліктерінен емес, психозға қарсы препараттар себебінен болуы мүмкін дәрежесі анықталмады. Фуросемидті бірге қолдану Плацебо-бақыланатын зерттеулерде деменциясы бар егде жастағы пациенттерде фуросемид пен рисперидон бір мезгілде қолданылғанда (7,3%; орта жас - 89 жас, диапазон 75-97 жас), тек рисперидон қабылдаған топпен (3.1%; орта жас - 84 жас, диапазон 70-96 жас) немесе тек фуросемид қабылдаған топпен (4,1%; орта жас - 80 жас, диапазон 67-90 жас) салыстырғанда, өлімге көп ұшырау байқалды. Фуросемидпен бірге рисперидон қабылдаған пациенттер арасында өлімге көп ұшырау 4 клиникалық зерттеудің 2-нің барысында байқалды. Рисперидонды басқа диурездік препараттармен (негізінен аз дозаларда тиазидті диуретиктермен) бірге қолдану өлімге ұшыраудың көбеюімен қатар жүрмеді. Осы байқалуды түсіндіретін патофизиологиялық механизмдер айқындалмады, одан бөлек, өлім себептерінің бірізді үлгісі болмады. Алайда, қолдану шешімін қабылдамас бұрын ерекше сақтық шарасын қадағалау және емдеу жолын таңдағанда осы біріктірілімді қолданудан немесе күшті әсер ететін басқа диурездік препараттармен бір мезгілде қолданудан болатын қауіп пен пайда арақатынасын мұқият бағалау керек. Рисперидонды басқа диуретиктермен қабылдап жүрген пациенттер арасында өлімге көп ұшырау байқалмады. Емдеуге байланыссыз, дегидратация өлімге ұшырататын жалпы қауіп факторы болып табылады, сондықтан деменциясы бар егде жастағы пациенттерде сусыздану дамуынан сақтану керек. Бүйрек және бауыр функциясының бұзылулары бар пациенттер Бүйрек функциясының бұзылулары бар пациенттерде, бүйрек қызметі қалыпты ересектерге қарағанда, психозға қарсы белсенді фракцияны шығару қабілеті аздау. Бауыр қызметінің бұзылулары бар пациенттерде қан плазмасында рисперидонның бос фракциясының концентрациясы жоғарылайды. Қосымша заттар Риспаксол құрамында лактоза бар. Осы дәрілік препаратты сирек туа біткен галактоза жақпаушылығы, абсолютті лактаза тапшылығы немесе глюкоза-галактоза мальабсорбциясы бар пациенттерге қолдануға болмайды. Риспаксол, 2 мг қабықпен қапталған таблеткалары құрамында аллергиялық реакциялар тудыруы мүмкін «күн батар түстес» сары бояғыш FCF (E 110) бар. Риспаксолдың әр 4 мг таблеткасында индигокармин бар екендіктен, дәрілік препарат балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерге қарсы көрсетілімді. Педиатрияда қолдану Риспаксол препаратын, таблеткалар қабығында пациенттердің осы санатында қолдануға тыйым салынған бояғыштар болуына байланысты, балалар мен 18 жасқа толмаған жасөспірімдерде қолдану қарсы көрсетілімді. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Риспаксол препараты жүйке жүйесі мен көру мүшесі тарапынан жағымсыз реакциялар болуы мүмкіндігімен байланысты көлік құралдарын басқару және механизмдермен жұмыс істеу қабілетіне мардымсыз немесе орташа әсер етуі мүмкін. Сондықтан препаратқа жеке сезімталдығы айқындалғанша пациенттерге көлік құралдарын басқарудан және механизмдермен жұмыс істеуден бас тартуға кеңес беру керек.

Жүкті әйелдерде рисперидон қолданудың тиісті деректері жоқ. Жүктіліктің үшінші триместрінде нейролептиктер, оның ішінде рисперидон қолданылғанда жаңа туған нәрестелер, ауырлық дәрежесі және босанудан кейінгі ұзақтығы бойынша өзгешеленуі мүмкін экстрапирамидалық симптомдар және/немесе тоқтату симптомдарын қоса, жағымсыз реакциялар қаупіне ұшырайды. Қозу, бұлшықет тонусының төмендеуі немесе көтерілуі, тремор, ұйқышылдық, тыныс алу функциясының бұзылуы немесе қоректендіру кезіндегі қиындықтар туралы хабарламалар болды. Сондықтан жаңа туған нәрестелерді мұқият қадағалау керек. Рисперидонды жүктілік кезінде тегеурінді қажеттіліксіз қабылдауға болмайды. Жүктілік кезінде препарат қабылдауды тоқтату қажет болса, препарат біртіндеп тоқтатылу керек. Рисперидон мен 9-гидроксирисперидон аздаған мөлшерде емшек сүтіне өтеді. Емшекпен қоректеніп жүрген сәбилердегі жағымсыз әсерлері туралы деректер жоқ. Сондықтан емшекпен қоректендіру мәселесі балаға төнуі мүмкін қауіпті ескерумен шешілуі тиіс.

Фармакодинамикалық өзара әрекеттесуі QT аралығының ұзаруын арттыруға ықпал ететін препараттар Психозға қарсы басқа да препараттар жағдайындағы сияқты, рисперидонды QT аралығын ұзартатын дәрілік препараттармен, оның ішінде аритмияға қарсы дәрілермен (мысалы, хинидин, дизопирамид, прокаинамид, пропафен, амиодарон, соталол), трициклды антидепрессанттармен (мысалы, амитриптилин), тетрациклды антидепрессанттармен (мысалы, мапротилин), кейбір антигистаминдік дәрілермен, басқа да психозға қарсы дәрілермен, безгекке қарсы кейбір дәрілермен (мысалы, хинин және мемфлоквин), сондай-ақ электролиттер теңгерімінің бұзылуына (гипокалиемия, гипомагниемия) немесе брадикардия дамуына ықпал ететін немесе бауырда рисперидон метаболизмін тежейтін препараттармен бірге қабылдау кезінде сақ болу керек. Аталған тізбе шамамен алынған және осымен шектелмейді. Орталық әсер ететін препараттар және алкоголь Рисперидон тыныштану әсерінің жоғары қаупіне орай орталық әсер ететін басқа қосылыстармен, әсіресе, этанолмен, апиындармен, антигистаминдік препараттармен және бензодиазепиндермен біріктірілімде абайлап қолданылу керек. Леводопа және дофамин агонистері Риспаксол препараты леводопаның және басқа дофамин агонистерінің тиімділігін төмендетуі мүмкін. Осы біріктірілімді қабылдау қажет болған жағдайда, әсіресе, Паркинсон ауруының терминалдық сатысында препараттардың әрқайсысы ең аз тиімді дозада тағайындалу керек. Психостимуляторлар Рисперидонмен психостимуляторларды (мысалы, метилфенидат) біріктіріп қолдану дәрілік заттардың біреуін немесе екеуін де ауыстырғанда экстрапирамидалық симптомдар туындауына әкелуі мүмкін. Гипертензиялық әсері бар дәрілік заттар Маркетингтен кейінгі кезеңде рисперидон гипертензияға қарсы препараттармен бірге қолданылғанда клиникалық мәнді артериялық гипотензия байқалды. Палиперидон Рисперидон мен палиперидон бір мезгілде қолдануға ұсынылмайды, өйткені палиперидон рисперидонның белсенді метаболиті болып табылады және осындай біріктірілім психозға қарсы белсенді фракцияның жүйелік экспозициясының ұлғаюына ықпал етуі мүмкін. Фармакокинетикалық өзара әрекеттесуі Ас ішу рисперидон сіңуіне ықпал етпейді. Рисперидон көбінесе CYP2D6, ал аз дәрежеде CYP3A4 арқылы метаболизденеді. Рисперидон да, оның белсенді метаболиті 9-гидроксирисперидон да Р-гликопротеин (P-gp) субстраттары болып табылады. CYP2D6 белсенділігін өзгертетін заттар немесе CYP3A4 және/немесе P-gp белсенділігін күшті тежейтін немесе индукциялайтын заттар рисперидонның психозға қарсы белсенді фракциясының фармакокинетикасына әсер ете алады. CYP2D6 күшті тежегіштері Рисперидонды CYP2D6 күшті тежегішімен бір мезгілде қолданғанда плазмада рисперидонның, ал аз дәрежеде психозға қарсы белсенді фракцияның концентрациялары жоғарылауы мүмкін. CYP2D6 күшті тежегішінің (мысалы, пароксетин, әріқарай қараңыз) өте жоғары дозаларын қолданғанда рисперидонның психозға қарсы белсенді фракциясының концентрациясы жоғарылауы мүмкін. Хинидин сияқты басқа CYP2D6 тежегіштерінің де плазмада рисперидон концентрациясына осыған ұқсас ықпал ету мүмкіндігі күтіледі. Пароксетин, хинидин немесе басқа күшті CYP2D6 тежегішімен, әсіресе, жоғары дозаларда бір мезгілдегі емді бастау немесе тоқтату кезінде дәрігер рисперидон дозасын түзету керек. CYP3A4 және/немесе P-гликопротеин тежегіштері Рисперидон CYP3A4 және/немесе P-гликопротеиннің күшті тежегішімен бір мезгілде қолданылғанда плазмадағы рисперидонның психозға қарсы белсенді фракциясының концентрациясы едәуір жоғарылауы мүмкін. Итраконазолмен немесе CYP3A4 және/немесе P-гликопротеиннің басқа күшті тежегішімен бір мезгілдегі емді бастау немесе тоқтату кезінде препарат дозасын түзету керек. CYP3A4 және/немесе P-гликопротеин индукторлары Рисперидон CYP3A4 және/немесе P-гликопротеиннің күшті индукторымен бір мезгілде қолданылғанда плазмадағы рисперидонның психозға қарсы белсенді фракциясының концентрациясы төмендеуі мүмкін. Карбамазепинмен немесе CYP3A4 және/немесе P-гликопротеиннің басқа күшті индукторымен бір мезгілде емдеуді бастау немесе тоқтату кезінде дәрігер Риспаксол препаратының дозасын түзету керек. CYP3A4 индукторларының әсер етуі уақытқа тәуелді, ал ең жоғары әсеріне жету үшін ем басталған соң кемінде 2 апта қажет болуы мүмкін. Ал, керісінше, CYP3A4 индукторымен емді тоқтатқанда оның әсерін азайту үшін кемінде 2 апта қажет болуы мүмкін. Ақуыздармен жоғары байланысумен сипатталатын препараттар Рисперидон ақуыздармен жоғары байланысумен сипатталатын препараттармен бір мезгілде қолданылғанда препараттардың әрқайсысының плазма ақуыздарымен байланыстардан клиникалық мәнді ығыстырылуы байқалмады. Қатарлас препарат қабылданғанда метаболизм жолдары және дозаны түзетудің болжамды қажеттілігі туралы ақпарат алу үшін оны қолдану жөніндегі тиісті нұсқаулықпен танысып шығу керек. Балалар Өзара әрекеттесу зерттеуі тек ересектерде жүргізілді. Педиатриялық қауымда осы нәтижелердің өзектілігі белгісіз. Балалар мен жасөспірімдерде рисперидонмен психостимуляторларды (мысалы, метилфенидат) бір мезгілде қолданғанда рисперидон фармакокинетикасына және тиімділігіне әсері білінбеді. Мысалдары Рисперидонмен өзара әрекеттесу мүмкіндігі зор дәрілік заттардың мысалдары әріқарай келтірілген. Басқа дәрілік препараттардың рисперидон фармакокинетикасына әсері Бактерияға қарсы препараттар: • Эритромицин, CYP3A4 және P-гликопротеиннің қалыпты тежегіші, рисперидон мен психозға қарсы белсенді фракцияның фармакокинетикасына ықпал етпейді. • Рифампицин, CYP3A4 және P-гликопротеиннің күшті индукторы, плазмада психозға қарсы белсенді фракция концентрациясын төмендетеді. Холинэстеразаға қарсы дәрілер: • CYP2D6 және CYP3A4 субстраттары болып табылатын донепезил мен галантамин рисперидонның және психозға қарсы белсенді фракцияның фармакокинетикасына клиникалық мәнді әсерін көрсетпейді. Эпилепсияға қарсы дәрілер: • Карбамазепин, CYP3A4 және P-гликопротеиннің күшті индукторы, плазмада рисперидонның психозға қарсы белсенді фракциясының концентрациясын төмендетеді. Осыған ұқсас әсерін, мысалы, CYP3A4 және P-гликопротеин бауыр ферментінің индукторлары болып табылатын фенитоин мен фенобарбиталды қолданғанда да байқауға болады. • Топирамат рисперидонның биожетімділігін орташа төмендетті, бірақ психозға қарсы белсенді фракцияның биожетімділігіне ықпал етпеді. Сондықтан осы өзара әрекеттесудің клиникалық мәнді болу ықтималдығы аз. Зеңге қарсы дәрілер: • CYP3A4 және P-гликопротеиннің күшті тежегіші – итраконазол тәулігіне 200 мг дозада қолданылғанда тәулігіне 2-ден 8 мг дейінгі дозаларда рисперидон қабылдау кезінде плазмада психозға қарсы белсенді фракция концентрациясының шамамен 70% жоғарылауы болды. • CYP3A4 және P-гликопротеиннің күшті тежегіші – кетоконазол тәулігіне 200 мг дозада қолданылғанда плазмада рисперидон концентрациясының жоғарылауы және 9-гидроксирисперидон концентрациясының төмендеуі болды. Психозға қарсы дәрілер: • Фенотиазиндер плазмада рисперидон концентрациясының жоғарылауына ықпал етуі мүмкін, бірақ психозға қарсы белсенді фракцияға қатыссыз. Вирусқа қарсы дәрілер: • Протеаза тежегіштері: ресми зерттеулер деректері жоқ; дегенмен, ритонавир CYP3A4 күшті тежегіші және CYP2D6 әлсіз тежегіші екендіктен, ритонавир және ритонавирмен күшейтілген протеаза тежегіштері рисперидонның психозға қарсы белсенді фракциясы концентрациясының жоғарылауына ықпал ете алады. Бета-блокаторлар: • Кейбір бета-блокаторлар плазмада рисперидон концентрациясының жоғарылауына ықпал етуі мүмкін, бірақ психозға қарсы белсенді фракцияға қатыссыз Кальций өзекшелерінің блокаторлары • Верапамил, қалыпты CYP3A4 тежегіші және P-гликопротеин тежегіші, плазмада рисперидон мен психозға қарсы белсенді фракция концентрациясының жоғарылауына ықпал ете алады. Асқазан-ішек жолына әсер ететін препараттар: • H2-рецепторлар антагонистері: CYP2D6 және CYP3A4 әлсіз тежегіштері болып табылатын циметидин мен ранитидин рисперидонның биожетімділігін арттырды, бірақ психозға қарсы белсенді фракция концентрациясына болымсыз ғана ықпалын тигізді. Серотонинді кері қармау тежегіштері және трициклды антидепрессанттар: • Флуоксетин, CYP2D6 күшті тежегіші, плазмада рисперидонның және аз дәрежеде психозға қарсы белсенді фракцияның концентрациясын жоғарылатады. • Пароксетин, CYP2D6 күшті тежегіші, плазмада рисперидонның, бірақ тәулігіне 20 мг дозаларда аз дәрежеде психозға қарсы белсенді фракцияның концентрациясын жоғарылатады. Алайда, пароксетиннің жоғарырақ дозалары рисперидонның психозға қарсы белсенді фракциясының концентрациясын жоғарылатуы мүмкін. • Трициклды антидепрессанттар плазмада рисперидон концентрациясының жоғарылауына ықпал етуі мүмкін, бірақ психозға қарсы фракцияға қатыссыз. Амитриптилин рисперидонның немесе психозға қарсы фракцияның фармакокинетикасына ықпал етпейді. • CYP2D6 әлсіз тежегіші – сертралин және CYP3A4 әлсіз тежегіші – флувоксамин тәулігіне 100 мг дейінгі дозаларда рисперидонның психозға қарсы фракциясы концентрациясының клиникалық мәнді өзгерістерін тудырмайды. Дегенмен де, сертралин немесе флувоксаминнің тәулігіне 100 мг-ден жоғары дозаларында рисперидонның психозға қарсы белсенді фракциясының концентрациясы жоғарылауы мүмкін. Рисперидонның басқа дәрілік заттар фармакокинетикасына әсері Эпилепсияға қарсы дәрілер: • Рисперидон вальпроат немесе топирамат фармакокинетикасына клиникалық мәнді ықпалын тигізбейді. Психозға қарсы дәрілер: • Арипипразол, CYP2D6 және CYP3A4 субстраты: рисперидон таблеткалар немесе инъекциялар түрінде қолданылғанда арипипразол мен оның белсенді метаболиті – дегидроарипипразол фармакокинетикасына әсері білінбеді. Оймақгүл гликозидтері: • Рисперидон дигоксин фармакокинетикасына клиникалық мәнді ықпалын тигізбейді. Литий: • Рисперидон литий фармакокинетикасына клиникалық мәнді ықпалын тигізбейді. Рисперидон мен фуросемидті бір мезгілде қолдану • Рисперидон мен фуросемидті бір мезгілде қабылдаған деменциясы бар егде жастағы пациенттер арасында өлімге ұшыраудың көбеюі туралы ақпарат.

Сақтау мерзімі 4 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Жарықтан қорғалған жерде, 25 °С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!