РинГлар® раствор 100 единиц действия/мл

Бір миллилитр препараттың құрамында белсенді зат - инсулин гларгин 3.64 мг (100 ӘБ), қосымша заттар: глицерол – 17.00 мг (85% глицеролға шаққанда – 20.00 мг), метакрезол 2.70 мг, мырыш хлориді, мырышқа шаққанда (II-ион) – 0.0300 мг, сұйылтылған хлорсутек қышқылы және/немесе 10 % натрий гидроксиді ерітіндісі - рН 4.0 дейін, инъекцияға арналған су –1.0 мл дейін. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Мөлдір түссіз немесе түссіз дерлік сұйықтық.

Ересектердегі, жасөспірімдердегі және 2 жас және одан үлкен балалардағы инсулинмен емдеуді қажет ететін қант диабеті

РинГлар биоаналог (биологиялық ұқсас дәрілік препарат) болып табылады. Әсер ету механизмі Инсулин гларгин бейтарап ортада ерігіштігінің төмендігімен ерекшеленетін адам инсулинінің аналогы болып табылады. РинГлар препаратының дайын дәрілік түрінің құрамында инсулин гларгин толығымен ериді, бұл инъекцияға арналған ерітіндінің (pH 4) қышқыл реакциясы арқылы қамтамасыз етіледі. Тері астына енгізгеннен кейін қышқыл ерітінді бейтараптанып, микрреципитаттар түзілуіне түрткі болады, олардан аздаған мөлшерлерде инсулин гларгині үздіксіз босап шығып, әсері ұзаққа созылатын, жоғары шегіне жетпейтін, алдын ала болжам жасауға болатын біркелкі концентрация/уақыт бейінін қамтамасыз етеді. Инсулин гларгині екі белсенді М1 және М2 метаболиттеріне дейін метаболизденеді (5.2 бөлімін қараңыз). Инсулин рецепторларымен байланысуы: in vitro зерттеулері инсулин гларгиннің және оның M1 және M2 метаболиттерінің адам инсулинінің рецепторларына тектестігі адам инсулиніндегі сияқты болатынын көрсетеді. Инсулин тәрізді өсу факторы 1 (ИӨФ-1) рецепторымен байланысуы: инсулин гларгиннің ИӨФ-1 адам рецепторымен тектестігі адам инсулиніндегі осындаймен салыстырғанда шамамен 5-8 есе көп (бірақ ИӨФ-1-ға қарағанда шамамен 70-80 есе төмен), ал M1 және M2 метаболиттері адам инсулинімен салыстырғанда ИӨФ-1 сәл төмен тектестікпен байланысады. 1 типті қант диабеті бар пациенттерде анықталған инсулиннің жалпы емдік концентрациясы (инсулин гларгині және оның метаболиттері) ИӨФ-1 рецепторымен жартылай ең жоғары байланысуы және ИӨФ -1 рецепторлары арқылы іске қосылатын митогенді-пролиферациялық жолдың келесі белсенділенуі үшін қажетті концентрациядан едәуір төмен болды. Эндогендік ИӨФ-1 физиологиялық концентрациялары митогенді-пролиферациялық жолды белсендіруі мүмкін; алайда, РинГлар препаратымен емді қоса, инсулинмен емдегендегі анықталған емдік концентрациялары, ИӨФ-1 жолдарын белсендіру үшін талап етілетін фармакологиялық концентрацияларға қарағанда едәуір төмен. Фармакодинамикалық әсерлері Инсулиннің, оның ішінде инсулин гларгиннің негізгі әсері глюкоза метаболизмін реттеумен жүреді. Инсулин және оның аналогтары шеткері тіндерде, әсіресе қаңқа бұлшықетінде және май тіндерінде глюкоза тұтынуды күшейту есебінен, сондай-ақ бауырда глюкоза өнімін бәсеңдету есебінен қандағы глюкоза деңгейін төмендетеді. Инсулин адипоциттерде липолизді басады, протеолизді бәсеңдетеді және ақуыздар синтезін күшейтеді. Фармакологиялық қасиеттерін клиникалық зерттеулерде вена ішіне енгізілген инсулин гларгин және адам инсулині егер бірдей дозаларда енгізілсе эквипотентті болатындығы көрсетілген. Барлық инсулиндер сияқты, инсулин гларгиннің әсер ету кезеңіне пациенттің дене белсенділігі және басқа факторлар ықпал етуі мүмкін. Клиникалық-фармакологиялық зерттеулерде вена ішіне енгізілген инсулин гларгин мен адам инсулині бірдей дозада енгізілгенде тең болатындығы көрсетілген. Барлық инсулиндер сияқты, инсулин гларгиннің әсер ету кезеңіне физикалық белсенділік және басқа факторлар әсер етуі мүмкін. 1 типті қант диабеті бар пациенттерде әсер ету бейіні Глюкозаны тұтыну деңгейі * (мг/кг/мин) — Инсулин гларгин БПХ-инсулин Тері астылық инъекциядан кейінгі уақыт (сағат) — ↑ Қадағалау кезеңінің аяқталуы Ескертпе* плазмадағы глюкозаны тұрақты деңгейде сақтау үшін енгізілген глюкоза мөлшері ретінде айқындалады (сағат сайынғы орташа көрсеткіштер). Тері астына енгізілген инсулин гларгиннің ұзағырақ әсері оның сіңірілу жылдамдығының төмендеуімен тікелей байланысты, бұл препаратты тәулігіне бір рет қолдануға мүмкіндік береді. Инсулин және оның инсулин гларгин сияқты аналогтарының әсер ету ұзақтығы әртүрлі пациенттерде немесе бір пациенттің өзінде айтарлықтай дәрежеде ауытқуы мүмкін. Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі Клиникалық зерттеуде дені сау ерікті адамдардағы және 1 типті қант диабеті бар пациенттердегі гипогликемия симптомдары немесе гормональді контррегуляция белгілері инсулин гларгинді және адам инсулинін вена ішіне енгізгеннен кейін ұқсас болды. Клиникалық зерттеулерде адам инсулинімен және инсулин гларгинмен айқаспалы реакцияға түсетін антиденелер БПХ-инсулинмен және инсулин гларгинмен емдеу топтарында бірдей жиілікте байқалды. Инсулин гларгиннің (күніне бір рет) диабеттік ретинопатияға әсері ашық 5-жылдық бақыланатын БПХ зерттеуінде тәулігіне 2 рет қолданылды) Диабеттік ретинопатияны бастапқы емдеуді зерттеу шкаласы (ETDRS) бойынша 3 немесе одан көп сатылардағы ретинопатияның үдеуі көз түбін суретке түсіру көмегімен зерттелген 2 типті қант диабеті бар 1024 пациентте бағаланды. Диабеттік ретинопатия үдеуінде, инсулин гларгинді БПХ-инсулинмен салыстырғанда елеулі айырмашылық байқалмады. ORIGIN (Outcome Reduction with Initial Glargine INtervention) зерттеуі 2 х 2 факторлық зерттеу дизайнымен көп орталықтық рандомизацияланған сипатта болып, ашқарындағы гликемияның бұзылуымен (АГБ) немесе глюкозаға төзімділіктің бұзылуымен (ГТБ) болатын жүрек-қантамыр қаупі жоғары (қатысушылардың 12%-ы) немесе ≤1 диабетке қарсы пероральді препаратпен ем алған 2 типті қант диабеті бар (қатысушылардың 88%-ы) 12 537 қатысушының арасында жүргізілді. Қатысушылар АПГ ≤ 95 мг/дл (5.3 мМ) мәніне жетуге дейін титрлеумен инсулин гларгин алу (n = 6264) немесе стандартты емдеу (n = 6273) үшін рандомизацияланды (1:1). Тиімділігінің бастапқы соңғы нүктесінің бірінші компоненті жүрек-қантамырдан болатын өлімнің, өлімге соқтырмайтын миокард инфарктісінің немесе өлімге соқтырмайтын инсульттің алғашқы туындауына дейінгі уақыт, ал тиімділігінің бастапқы соңғы нүктесінің екінші құрамдас бөлігі бастапқы оқиғалардың кез келгенінің немесе реваскуляризация үдерісінің (коронарлық, каротидті немесе шеткері) алғаш пайда болуына дейінгі уақыт немесе жүрек жеткіліксіздігі себебінен ауруханаға жату болды. Екіншілік соңғы нүктелерде барлық себептерден болатын өлім және ұсақ тамырға байланысты біріккен нәтиже қамтылды. Инсулин гларгин, стандартты емдеумен салыстырғанда, жүрек-қантамыр ауруларының және жүрек-қантамыр ауруларынан өлімге ұшыраудың салыстырмалы қаупін өзгертпеді. Инсулин гларгин мен стандартты емдеу арасында бастапқы соңғы нүктенің екі компонентіне; осы нәтижелерді қамтитын компоненттің кез келген соңғы нүктесіне; барлық себептерден өлімге ұшырауға; немесе ұсақ тамырға байланысты біріккен нәтижеге тиісті айырмашылықтар болмады. Зерттеудің аяқталуына қарай инсулин гларгиннің орташа дозасы 0.42 ӘБ/кг құрады. Қатысушылардың HbA1c бастапқы медианалық мәні 6.4% құрады, ал емдеу кезінде HbA1c медианалық мәндері инсулин гларгин тобында 5.9-дан 6.4% дейін және бүкіл бақылау кезеңі бойына стандартты емдеу тобында 6.2%-дан 6.6% дейін ауытқыды. Ауыр гипогликемия жиілігі (әсер ету жылындағы 100 қатысушыға шаққанда зақымданған қатысушылар саны) инсулин гларгин үшін 1.05 және стандартты емдеу тобы үшін 0.30 құрады, ал расталған ауыр емес гипогликемия жиілігі инсулин гларгин үшін 7.71 және стандартты емдеу тобы үшін 2.44 құрады. Осы 6-жылдық зерттеу кезінде инсулин гларгин қабылдаған топтың 42%-ы гипогликемияны сезінбеді. Емдеу кезінде соңғы қаралуда инсулин гларгин тобында, бастапқысымен салыстырғанда, дене салмағының 1.4 кг орташа артуы және стандартты емдеу тобында 0.8 кг орташа төмендеуі болды. Балалар Рандомизацияланған көп орталықтық бақыланатын клиникалық зерттеуде 1 типті қант диабеті бар (n = 349) педиатриялық пациенттер (6-дан 15 жасқа дейінгі) 28 апта бойы базальді-болюсті режимде инсулинмен ем қабылдады, әр жолы ас ішу алдында кәдімгі (жүйелі) адам инсулині пайдаланылды. Инсулин гларгин күніне бір рет ұйықтар алдында енгізілді, ал БПХ-инсулин күніне бір немесе екі рет енгізілді. Гликогемоглобинге ұқсас әсерлері және симптоматикалық гипогликемия жиілігі екі емдеу тобында да байқалды, алайда аш қарын плазмадағы глюкоза деңгейі, БПХ-инсулин тобына қарағанда, инсулин гларгин тобындағы бастапқы деңгеймен салыстырғанда, көп дәрежеде төмендеді. Инсулин гларгин тобында ауыр гипогликемия азырақ байқалды. Осы зерттеуде инсулин гларгин қабылдаған жүз қырық үш пациент орташа бақылау ұзақтығы 2 жылға созылған бақыланбайтын кеңейтілген зерттеуде инсулин гларгинмен емдеуді жалғастырды. Осы кеңейтілген инсулин гларгинмен емдеу кезінде ешқандай жаңа қауіпсіздік дабылдары болмады. Сонымен қатар, 1 типті қант диабеті бар 12-ден 18 жасқа дейінгі 26 жасөспірімде инсулин гларгинге қоса лизпро инсулині БПХ-инсулинға қоса кәдімгі адам инсулинімен (әрбір емдеу ерікті түрде 16 апта бойы тағайындалды) салыстырылған айқаспалы зерттеу жүргізілді. Жоғарыда баяндалған педиатриялық зерттеудегі сияқты, бастапқы деңгеймен салыстырғанда, аш қарын плазмадағы глюкоза деңгейінің төмендеуі, БПХ-инсулин тобына қарағанда, инсулин гларгин тобында көбірек болды. HbAl өзгерістері, бастапқы деңгеймен салыстырғанда, екі емдеу тобында да ұқсас болды; алайда, түні бойы тіркелген қандағы глюкоза мәндері 4.1 мМ қарсы 5.4 мМ орташа ең аз мәнімен БПХ-инсулин / жүйелі инсулин тобына қарағанда, инсулин гларгин / лизпро тобында едәуір жоғары болды. Тиісінше, түнгі гипогликемия жиілігі БПХ-инсулин/жүйелі инсулин тобындағы 52% қарсы инсулин гларгин / лизпро тобында 32% құрады. Қатар топтарда 24-апталық зерттеу 1 типті қант диабеті бар 2-ден 6 жасқа дейінгі 125 балада жүргізіліп, онда күніне бір рет таңертең тағайындалған инсулин гларгин базальді инсулин ретінде күніне бір немесе екі рет енгізілген БПХ-инсулин салыстырылды. Екі топ та ас ішуге дейін болюсті инсулин қабылдады. Барлық гипогликемияға қатысты, БПХ-инсулинмен салыстырғанда, инсулин гларгиннің кем емес тиімділігі көріністелетін бастапқы мақсатқа жету мүмкін болмады, әрі инсулин гларгин қолданылғанда гипогликемиялық оқиғалардың көбею үрдісі байқалды [инсулина гларгин : БПХ-инсулин қауіптерінің қатынасы (95% СА) = 1,18 (0.97- 1.44)]. Гликогемоглобин мен глюкозаның өзгергіштігі екі емдеу тобында да салыстырмалы болды. Осы зерттеуде ешқандай жаңа қауіпсіздік дабылдары байқалмады.

Дозалау режимі РинГлар® препаратының құрамында инсулин гларгин бар, ол адам инсулинінің аналогына жатады әрі әсер етуі ұзаққа созылады. РинГлар® препаратын тәулігіне 1 рет, күннің кез келген уақытында, бірақ күн сайын белгілі бір уақытта тек қана тері астына енгізген жөн. Қандағы глюкоза концентрациясының мақсатты мәндері, сондай-ақ дозалау режимі (дозасын және қолдану уақытын) әрбір пациент үшін жеке таңдалады әрі түзетіледі. Мысалы, пациенттің дене салмағы, өмір салты өзгергенде, инсулиннің дозасын енгізу уақыты өзгергенде немесе гипо- немесе гипергликемияның даму қаупін арттыруы мүмкін басқа да жағдайларда дозаны түзету қажет болуы мүмкін. Инсулин дозасының кез келген өзгерістері сақтықпен және медициналық қадағалаумен жүргізілуі тиіс. 2-типті қант диабеті бар пациенттерде препарат монотерапия түрінде де, басқа пероральді гипогликемиялық препараттармен біріктіріп те қолданылуы мүмкін. Пероральді гипогликемиялық препараттарды қабылдайтын 2-типті қант диабеті бар пациенттерде, біріктірілген ем тәулігіне бір рет 10 ӘБ инсулин гларгин дозасымен басталады және әрі қарайғы емдеу сызбасы әркімге жеке түзетіледі. Базальді және прандиальді инсулинді инъекциялауды қамтитын емдеу сызбаларында, базальді инсулиннің қажеттілігін қанағаттандыру үшін әдетте инсулин гларгин инсулиннің тәуліктік дозасының 40-60% құрайтын дозада енгізіледі. РинГлар® препараты диабеттік кетоацидозды емдеу үшін таңдалатын инсулин емес. Мұндай жағдайларда қысқа әсер ететін инсулинді вена ішіне енгізу ұсынылады. Қант диабеті бар барлық пациенттерде қандағы глюкоза концентрациясына мониторинг ұсынылады. Басқа инсулиндермен емдеуден РинГлар® препаратына ауысу Пациентті әсер ету ұзақтығы орташа немесе ұзақ әсер ететін инсулинді қолданып емдеу сызбасынан РинГлар® препаратын қолданып емдеу сызбасына ауыстырған кезде, базальді инсулиннің дозасын өзгерту және диабетке қарсы бір мезгілде жүргізілетін емді түзету (қысқа әсерлі немесе ультрақысқа әсерлі қосымша инсулиндердің дозасы мен енгізу уақытын, немесе қант төмендететін пероральді дәрілік заттардың дозаларын өзгерту) қажет етілуі мүмкін. Пациенттерді базальді инсулин-Хагедорн бейтарап протаминді (ХБП-инсулин) тәулік бойы екі рет енгізуден РинГлар® препаратын тәулік бойы бір рет енгізуге ауыстырғанда, түнгі немесе таңғы уақыттағы гипогликемияның даму қаупін төмендету мақсатымен базальді инсулиннің тәуліктік дозасын емдеудің алғашқы апталарында 20-30%-ға төмендеткен жөн. Пациенттерді 300 ӘБ/мл инсулин гларгинді тәулік бойы бір рет енгізуден 100 ӘБ/мл РинГлар® препаратын тәулік бойы бір рет енгізуге ауыстырғанда гипогликемияның даму қаупін төмендету мақсатымен, қолданылуы тоқтатылатын 300 ӘБ/мл инсулин гларгин дозасының 80% құрайтын 100 ӘБ/мл РинГлар® препаратының бастапқы дозасы ұсынылады. Инсулинмен ем режимін өзгерткеннен кейінгі алғашқы апталарда дозаны азайту, ішінара болса да, прандиальді инсулиннің дозасын ұлғайту есебінен компенсациялануға тиіс, содан кейін инсулинмен ем режимі әркімге жеке тәртіппен түзетілуі қажет. РинГлар® препаратына ауысу кезінде және одан кейінгі алғашқы апталарда қатаң гликемиялық бақылау қажет. Метаболизмді бақылаудың жақсаруына және осының нәтижесінде тіндердің инсулинге сезімталдығының жоғарылауына қарай дозаны әрі қарай түзету қажет болуы мүмкін. Инсулиннің жоғары дозаларын қабылдап жүрген пациенттерде, адам инсулиніне антидененің болуына байланысты, РинГлар® препаратымен емдеген кезде инсулин енгізуге жауабы жақсаруы мүмкін. Пациенттердің ерекше топтары Егде жастағы пациенттер (≥65 жас) Егде жастағы пациенттерде бүйрек функциясының үдемелі нашарлауы инсулинге қажеттіліктің тұрақты төмендеуіне әкеліп соғуы мүмкін. Қандағы глюкоза концентрациясына мұқият мониторинг жасау және дозаны жеке таңдау ұсынылады. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер РинГлар® препаратын бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерге қолдануға болады. Қандағы глюкоза концентрациясына мұқият мониторинг жасау ұсынылады. Шығарылуының баяулауына байланысты инсулин гларгиннің дозасын түзету қажет болуы мүмкін. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер РинГлар® препаратын бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерге қолдануға болады. Қандағы глюкоза концентрациясына мұқият мониторинг жасау ұсынылады. Глюконеогенездің төмендеуі және бауырда инсулин гларгин метаболизмінің баяулауы салдарынан дозасын түзету қажет болуы мүмкін. Балалар РинГлар® препаратын 2 жастағы және одан үлкен балаларға қолдануға болады. Дозалану режимі (дозасы және қолдану уақыты) әркімге жеке белгіленеді. 2 жасқа толмаған балаларда қолданылуы зерттелген жоқ. Қолдану тәсілі Препарат тері астына енгізіледі. Препарат вена ішіне енгізуге арналмаған. Инсулин гларгин әсерінің ұзаққа созылуы оны теріасты шелмайына енгізген кезде ғана байқалады. Әдетте тері астына енгізілетін дәрілік препараттың дозасын вена ішіне енгізу ауыр гипогликемияны туғызуы мүмкін. Препарат іштің, иықтың және санның теріасты шелмайына енгізілуге тиіс. РинГлар® препаратын іш аймағына, дельта пішінді бұлшықетке немесе санға енгізгеннен кейін қан сарысуындағы инсулиннің немесе глюкозаның концентрацияларында клиникалық тұрғыдан маңызды айырмашылықтар жоқ. Липодистрофия және тері амилоидозының қаупін азайту үшін инъекция орындарын әрдайым бір аумақ шегінде өзгертіп отыру керек. РинГлар® препаратын басқа инсулиндермен араластыруға болмайды. Араластыру РинГлар® препаратының әсер ету бейінін уақыт жағынан (уақыт/әсер ету арақатынасы) өзгертуі мүмкін, сондай-ақ тұнбаның түзілуіне әкелуі мүмкін. Инсулиннің басқа да типтеріндегі сияқты, сіңірілу дәрежесі, демек, оның әсерінің басталуы және ұзақтығы дене жүктемесінің әсерінен және пациенттің жай-күйіндегі басқа да өзгерістердің ықпалымен өзгеруі мүмкін. РинГлар® препараты мөлдір болатындықтан, оны қолданар алдында қайта суспензиялаудың қажеті жоқ. РинГлар® препаратының ерітіндісі мөлдір әрі түссіз болуға тиіс. Лайлы, қоюланған немесе аздап боялған препарат ерітіндісі, немесе егер оның ішінен қатты бөлшектер көзге көрінсе, пайдалануға жарамайды. Шприц-қаламдардың дұрыс жұмыс істеуі бұзылған жағдайда пациент ерітіндіні картриджден шприцке (100 ӘБ/мл инсулин үшін сәйкес келетін) құйып алып, препараттың қажетті дозасын өзіне енгізуіне болады. Бұл кезде шприцте басқа дәрілік препараттар немесе олардың іздері болмауға тиіс. Инфекциялық аурулардың берілу мүмкіндігін болдырмау үшін әрбір жолы, тіпті инені ауыстырған жағдайда да, картридж/шприц-қаламды бір ғана пациент тікелей өзі пайдалануға тиіс.

- препараттың әсер етуші затына (инсулин гларгинге) немесе қосымша заттарының қандай да біріне аса жоғары сезімталдық.

Жағымсыз құбылыстар жиілігін белгілеу келесі критерийлерге сәйкес жүргізіледі: өте жиі (≥ 1/10), жиі (≥ 1/100-ден <1/10 дейін), жиі емес (≥ 1/1000-нан <1/100 дейін), сирек (≥ 1/10000-нан <1/1000 дейін), өте сирек (<1/10000), белгісіз (қолда бар деректер негізінде бағалау мүмкін емес). Өте жиі - гипогликемия. Гипогликемия, инсулинмен ем кезінде неғұрлым жиі кездесетін жағымсыз реакция, егер инсулиннің дозасы инсулинге қажеттілікпен салыстырғанда тым жоғары болса дамуы мүмкін. Гипогликемияның ауыр, әсіресе қайталанатын эпизодтары жүйке жүйесінің зақымдануына әкеп соғуы мүмкін. Гипогликемияның ұзақ немесе ауыр эпизодтары пациенттің өміріне қауіп төндіруі мүмкін. Көптеген пациенттерде нейрогликопения аясындағы психоневрологиялық бұзылыстардың (шаршау сезімі, әдеттен тыс қажығыштық немесе әлсіздік, зейінді жұмылдыру қабілетінің төмендеуі, ұйқышылдық, көру бұзылыстары, бас ауыру, жүрек айну, сананың шатасуы немесе оны жоғалту, құрысу синдромы) алдында әдетте адренергиялық контррегуляция симптомдары (ашығу сезімі, тітіркенгіштік, жүйке қозуы немесе тремор, мазасыздық, тері жабындарының бозаруы, «суық» тер, тахикардия, жүректің қатты соғуы) жүреді. Әдетте, гипогликемия неғұрлым жылдам дамыса, және неғұрлым ауыр болса, контррегуляция феномені және оның симптомдары да соғұрлым айқынырақ білінеді. Жиі - инъекция орнындағы реакциялар. Инъекция орнындағы реакцияларға қызару, ауыру, қышыну, есекжем, ісіну немесе қабыну жатады. Елеусіз жергілікті реакциялардың көпшілігі әдетте бірнеше күннен немесе аптадан кейін басылады. - липогипертрофия. Кез келген басқа инсулин препараттарымен емдеген кездегідей инъекция орындарында липодистрофия дамуы мүмкін, ол инсулиннің жергілікті сіңуін баяулатуға қабілетті. Инъекция үшін ұсынылған аумақтар шегінде инъекция жасалатын жерді ұдайы ауыстырып отыру осындай реакциялардың азаюына немесе болмауына жәрдемдеседі. Жиі емес - липоатрофия. Сирек - аллергиялық реакциялар. Инсулинге шұғыл типті аллергиялық реакциялар сирек дамиды. Инсулинге (соның ішінде инсулин гларгинге) немесе препараттың қосымша заттарына осындай реакциялар, мысалы, ангионевроздық ісінумен, жайылған тері реакцияларымен, бронх түйілуімен, гипотензиямен және шокпен қатарласа жүруі мүмкін, және пациенттің өміріне қауіп төндіруі мүмкін. - көрудің бұзылуы, ретинопатия. Гликемиялық бақылаудың айқын өзгеруі, тургор және көз бұршағының сындыру көрсеткішінің уақытша өзгеруіне байланысты көрудің уақытша нашарлауы туындауы мүмкін. Гликемияны қанағаттанарлық бақылаудың ұзақ сақталуы диабеттік ретинопатияның үдеу қаупін төмендетеді. Алайда инсулинмен ем қарқынын арттырудың әрі қарай гликемиялық бақылаудың күрт жақсаруына ұласуы диабеттік ретинопатия ағымының уақытша нашарлауымен қатарласа жүруі мүмкін. Пролиферативтік ретинопатия жағдайында, атап айтқанда, егер фотокоагуляция әдісін пайдаланып ем жүргізілмесе, ауыр гипогликемия эпизодтары көрудің уақытша жоғалуын тудыруы мүмкін. - ісінулер. Сирек жағдайларда, әсіресе егер метаболизмнің бұрын қанағаттанарлықсыз бақылануы инсулинмен емдеу қарқынын арттыру нәтижесінде жақсарса, инсулин натрийдің іркілуін және ісінуді тудыруы мүмкін. Өте сирек - дисгевзия (дәм сезудің бұзылуы немесе бұрмалануы). - миалгия. Белгісіз (қолда бар деректер негізінде баға беру мүмкін емес) - тері амилоидозы. Тері амилоидозы инъекция орнында пайда болуы мүмкін және инсулиннің жергілікті сіңуін баяулатады. Бір аумақ шегінде инъекция орындарын үнемі ауыстыру реакциялардың азаюына немесе дамуын алдын алуға көмектеседі. Педиатриялық популяция Жалпы алғанда, балаларда және жасөспірімдерде (≤ 18 жас) қауіпсіздік бейіні ересектерде байқалған қауіпсіздік бейініне ұқсас. Тіркеуден кейінгі зерттеулер кезеңіндегі жағымсыз реакциялар жөніндегі мәліметтерде балаларда және жасөспірімдерде (≤ 18 жас), ересек пациенттерге қарағанда, инъекция жасалған жердегі өте жиі реакцияларға (инъекция жасалған жердегі ауыру және реакция) және тері реакцияларына (бөртпе, есекжем) қатысты көрсетулер бар. 2 жасқа толмаған балаларға жүргізілген клиникалық зерттеулерде қауіпсіздік жөнінде деректер жоқ. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары: инсулиннің артық дозалануы ауыр, кейде ұзаққа созылатын және өмірге қауіп төндіретін гипогликемияны тудыруы мүмкін. Емі: әдетте, жеңіл гипогликемия көріністерін тез сіңетін көмірсуларды ішке қабылдау арқылы емдеуге болады. Дәрілік препараттың дозасын, ас ішу немесе дене белсенділігі тәртібін түзету қажет етілуі мүмкін. Комамен, құрысулармен немесе неврологиялық бұзылыстармен білінетін ауырлау жағдайлар глюкагонды бұлшықетішілік немесе теріастылық енгізуді немесе 40% декстроза (глюкоза) ерітіндісін вена ішіне енгізуді қажет етеді. Нақты клиникалық сауығудан кейін гипогликемияның қайталануы мүмкін болғандықтан, көмірсуларды ұзақ уақыт қабылдау және пациенттерді бақылау қажет болуы мүмкін. Алдын ала толтырылған мультидозалық бір реттік Ринастра II шприц-қаламын көп реттік инъекциялар үшін пайдалану Инсулинді енгізер алдында мультидозалық бір реттік Ринастра II шприц-қаламын көп реттік инъекциялар үшін қолдану жөніндегі нұсқаулықпен танысу қажет (төмендегіні қараңыз). Көп реттік шприц-қаламдарды пайдаланып РинГлар® картридждерін қолдану РинГлар® препараты бар картридждерді көп рет пайдалануға арналған шприц-қаламдармен қолдануға болады: - Инсулинді енгізуге арналған пен-инъектор ХумаПен® Саввио («Эли Лилли энд Компани/ Eli Lilly and Company», АҚШ). - Инсулинді енгізуге арналған жеке пен-инъектор РинсаПен® I керек-жарақтарымен бірге («Ипсомед АГ/ Ypsomed AG», Швейцария). - Инсулинді енгізуге арналған жеке пен-инъектор РинсаПен® II керек-жарақтарымен бірге («Ипсомед АГ/ Ypsomed AG», Швейцария). - Инсулинді енгізуге арналған пен-инъектор ХумаПен® Эрго II («Эли Лилли энд Компани/ Eli Lilly and Company», АҚШ) РинГлар® препараты бар картридждерді басқа көп реттік шприц-қаламдармен пайдаланбау керек, дозалану дәлдігі жоғарыда аталған шприц-қаламдармен бірге пайдаланғанда ғана дәлелденген. Таңдап алған шприц-қаламды пайдаланар алдында әрбір шприц-қаламға қоса берілетін, көп реттік шприц-қаламды пайдалану жөніндегі өндірушінің нұсқаулығымен танысу қажет. Сұрақтарыңыз бар болса, дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіну үшін медицина қызметкерінен кеңес алыңыз.

РинГлар® препаратын мынадай жағдайларда сақтықпен пайдалану қажет: - коронарлық артериялардың немесе ми тамырларының айқын стенозы; - пролиферативті ретинопатия; - жүктілік (жүктілік кезінде және босанудан кейін инсулин қажеттілігінің өзгеруі мүмкін болғандықтан); - лактация; - егде жастағы пациенттерде; - ауырлығы орташа дәрежедегі немесе ауыр дәрежедегі бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде - ауыр дәрежедегі бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде; - компенсацияланбаған эндокриндік бұзылулары бар (гипотиреоз, аденогипофиздің және бүйрекүсті бездері қыртысының жеткіліксіздігі сияқты) пациенттерде; - құсумен және диареямен жүретін қатарлас ауруларда. Арнайы сақтандырулар Қадағалануы Биологиялық дәрілік препараттардың қадағалануын жақсарту мақсатында енгізілген препараттың атауы мен партия нөмірін нақты көрсету қажет. РинГлар® диабеттік кетоацидозды емдеу үшін таңдалатын инсулин болып табылмайды. Мұндай жағдайларда қысқа әсер ететін инсулинді вена ішіне енгізу ұсынылады. Глюкоза деңгейін тиімді бақылау жеткіліксіз болған немесе гипогликемия немесе гипергликемия көріністеріне бейімділік болған жағдайда дозаны түзетуге кіріспес бұрын, пациенттің тағайындалған емдік режимді дәл сақтауын, инъекция жасалатын жердің, енгізу техникасының дұрыстығын және қандағы глюкоза концентрациясына ықпал ете алатын басқа факторларды тексеру қажет. Пациентті инсулиннің басқа типіне немесе маркасына ауыстыру медициналық қатаң бақылау арқылы жүзеге асырылуы тиіс. Инсулин концентрациясының, инсулиннің саудалық атауының (өндірушінің), инсулин түрінің (қысқа әсерлі, Хагедорн бейтарап протамині (ХБП-инсулин), инсулин-мырыш суспензия, ұзақ әсер ететін инсулин), шығу тегінің (жануардың, адамның, адам инсулинінің аналогы) және/немесе өндіру тәсілінің өзгеруі дозаны түзетуді қажет етуі мүмкін. Липодистрофия және тері амилоидозы Липодистрофия мен тері амилоидозының даму қаупін азайту үшін пациенттерге инъекция орнын үнемі өзгерту қажеттігі туралы ескерту қажет. Липодистрофия және тері амилоидозы бар тері аумақтарына инсулин енгізгеннен кейін инсулин сіңірілуінің кідіруі және гликемиялық бақылаудың нашарлауының потенциалды қаупі бар. Инъекция орнын терінің зақымданбаған аумағына өзгерту гипогликемияға алып келеді деп хабарланған. Инъекция орны өзгергеннен кейін қандағы глюкоза деңгейіне мониторинг жүргізу ұсынылады және диабетке қарсы препараттардың дозасын түзету мүмкіндігін қарастыруға болады. Гипогликемия Гипогликемияның пайда болу уақыты қолданылатын инсулиндердің әсер ету бейініне байланысты, осылайша, емдеу сызбасын ауыстырғанда өзгеруі мүмкін. Ұзақ әсер ететін инсулиннің организмге түсу уақытының ұлғаюы салдарынан РинГлар® препаратын қолданған кезде, гипогликемияны түнде аз, бірақ таңертең ерте көбірек күтуге болады. Гипогликемия көріністері ерекше клиникалық мәнге ие болуы мүмкін пациенттерде, мысалы миды қамтамасыз ететін коронарлық артериялар немесе қантамырлардың елеулі стенозында (гипогликемияның кардиальді және церебральді асқынуларының пайда болу қаупі), сондай-ақ пролиферативті ретинопатия жағдайында (гипогликемия нәтижесінде өткінші көрмей қалудың пайда болу қаупі бар), әсіресе егер фотокоагуляция әдісін қолданып ем жүргізілмесе, аса сақ болу және қандағы глюкоза деңгейіне күшейтілген мониторинг жүргізу қажет. Пациенттерге гипогликемияның ізашар-симптомдары өзгеруі, айқындығы азаюы немесе болмауы мүмкін жағдайлары жөнінде ескертілуі тиіс. Оларға мынадай: - гликемиялық бақылау елеулі жақсарған; - гипогликемия біртіндеп пайда болатын; - егде жастағы; - жануар тектес инсулиннен адам инсулиніне ауысқан; - вегетативті нейропатиясы бар; - анамнезінде ұзақ уақыттық қант диабеті бар; - психикалық ауруларға шалдыққан; - белгілі бір дәрілік препараттармен қатарлас ем алып жүрген («Басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесуін» қараңыз) пациенттер жатады. Мұндай жағдайлар пациент өзінде гипогликемия дамығанын түсінгенге дейін ауыр гипогликемияның (естен тану мүмкіндігімен) пайда болуына әкелуі мүмкін. РинГлар® препаратын қабылдап жүрген пациенттерде гипогликемия пайда болған кезде инсулин гларгиннің ұзаққа созылатын әсеріне байланысты гипогликемия жағдайынан шығудың баяулау мүмкіндігін ескеру керек. Егер гликозилденген гемоглобин көрсеткіштерінің қалыпты екендігі немесе төмендегені байқалса, гипогликемияның қайталанатын, айырып танылмаған (әсіресе түнгі) көріністерінің болуы мүмкін екендігін шамалаған жөн. Пациенттің дозалау режимін және диетаны сақтауы, инсулинді дұрыс енгізу және гипогликемияның алғышарт-симптомдарын білу гипогликемияның даму қаупін төмендетуге жағдай жасайды. Гипогликемияның даму қаупін арттыратын факторлар, бұлар бар болған кезде ерекше мұқият бақылау қажет болады және дозаны түзету қажет болуы мүмкін: - инъекция енгізетін жердің өзгеруі; - инсулинге сезімталдықтың жоғарылауы (мысалы, күйзеліс факторларын жоюда); - дағдыланбаған, неғұрлым қарқынды немесе ұзаққа созылатын дене белсенділігі; - құсумен немесе диареямен бірге жүретін қатарлас аурулар; - диетаның және тамақтану режимінің бұзылуы; - тамақ ішуді өткізіп алу; - алкоголь тұтыну; - кейбір компенсацияланбаған эндокриндік бұзылулар (мысалы, гипотиреоз және гипофиздің алдыңғы бөлігінің немесе бүйрекүсті безі қыртысының жеткіліксіздігі); - кейбір дәрілік препараттармен қатарлас емдеу («Басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесуін» қараңыз). Қатар жүретін аурулар Қатар жүретін аурулар бар болғанда қарқынды метаболизмдік мониторинг қажет. Көптеген жағдайларда несептегі кетондық денелерді анықтау керек, және инсулин дозасын түзету қажеттілігі жиі туындайды. Инсулинді қажетсіну жиі өседі. 1 типті қант диабеті бар пациенттерге аздаған мөлшерде болса да, тіпті олар асты аз мөлшерде қабылдай алатын немесе мүлде жей алмайтын болса да, немесе құсқанда және басқа да жағдайларда көмірсуларды үнемі қабылдауды жалғастыруы керек. 1 типті қант диабеті бар пациенттер инсулин енгізуді ешқашанда толық тоқтатуына болмайды. Инсулинге антиденелер Инсулинді қолдану инсулинге антидененің түзілуін туындатуы мүмкін. Адам инсулинімен және инсулин гларгинмен айқаспалы реакцияға түсетін антиденелердің түзілуі Хагедорн бейтарап протаминін (ХБП-инсулин) және инсулин гларгинді қолданған кезде бірдей жиілікпен байқалады. Сирек жағдайларда инсулинге осындай антиденелердің бар болуына байланысты гипергликемияға немесе гипогликемияға бейімділікті жою мақсатында, инсулин дозасын түзетудің қажеттілігі пайда болуы мүмкін. Препаратты қателесіп енгізу Препаратты басқа инсулиндермен шатастырған, атап айтқанда инсулин гларгиннің орнына қателесіп қысқа әсер ететін инсулинді енгізген жағдайлар белгілі. Әрбір инъекция алдында инсулин гларгинді басқа инсулиндермен шатастырып алуға жол бермеу үшін, инсулиннің заттаңбасын тексеру қажет. РинГлар® препаратын пиоглитазонмен біріктіру Пиоглитазонды инсулинмен біріктіріп қолданған кезде, әсіресе жүрек жеткіліксіздігінің пайда болу қаупі бар пациенттерде жүрек жеткіліксіздігі жағдайлары хабарланған. Пиоглитазонды және РинГлар® препаратын біріктіріп тағайындағанда мұны ескерген жөн. Егер біріктірілген ем тағайындалса, пациенттерде жүрек жеткіліксіздігінің белгілері мен симптомдарының, салмақтың артуының және ісінудің бар-жоқтығы бақылануы тиіс. Қандай да болсын кардиальді симптом нашарлаған жағдайда пиоглитазон қабылдауды тоқтатқан жөн. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Гипогликемия немесе гипергликемия дамуының нәтижесінде немесе көрудің нашарлауы салдарынан, пациенттің зейін қою қабілеті, оның моторлық реакциялары нашарлауы мүмкін. Бұл осы қабілеттер аса маңызды болатын жағдайларда (мысалы, автомобильді басқарғанда немесе механизмдермен жұмыс істегенде) қауіп тудыруы мүмкін. Пациенттерге көлік құралын басқару кезінде гипогликемияның пайда болуына жол бермеу үшін сақтық шаралары түсіндірілуі тиіс. Бұл гипогликемияның ізішар симптомдары нашар білінетін немесе жоқ болатын, және гипогликемия көріністері жиі дамитындар үшін аса маңызды. Мұндай жағдайларда автомобильді жүргізудің жөнді-жөнсіздігіне баға беру қажет.

Қант диабеті бар пациент әйелдер жүкті екені немесе жүктілікті жоспарлағаны туралы емдеуші дәрігерін хабардар етуі тиіс. Жүкті әйелдерде инсулин гларгинді қолданудың қауіпсіздігі мен тиімділігіне бақыланатын клиникалық зерттеулер жүргізілген жоқ. Инсулин гларгинді көптеген жүкті әйелдерде (жүктіліктің 1000-нан астам нәтижесі) қолдану туралы деректер бар, олар инсулин гларгиннің жүктілікке теріс әсерінің жоқтығын және инсулин гларгиннің фетальді/неонатальді уыттылығы мен дамудағы кемістіктерді туғызу қабілетінің жоқтығын айғақтайды. Клиникаға дейінгі зерттеу деректері ұрпақ өрбітуге уыттылығын дәлелдеген жоқ. РинГлар® препаратын жүктілік кезінде клиникалық көрсетілімдер бойынша қолдануға болады. Гипергликемиямен байланысты жағымсыз нәтижелердің пайда болуына жол бермеу үшін, жүктілікке дейін диагностикаланған немесе гестациялық қант диабеті бар пациент әйелдерге жүктіліктің бүкіл кезеңі бойы қанағаттанарлық метаболизмдік бақылауды ұстап тұру өте маңызды. Жүктіліктің алғашқы триместрінде инсулинге қажеттілік төмендеуі және екінші және үшінші триместрлерде артуы мүмкін. Босанғаннан кейін бірден инсулинге қажеттілік тез төмендейді (гипогликемияның даму қаупі жоғарылайды). Қандағы глюкоза деңгейіне мұқият мониторинг қажет. Инсулин гларгиннің адамның емшек сүтіне өтетін-өтпейтіндігі белгісіз. Инсулин асқорыту жолына түскен кезде емшек еметін баланың метаболизміне әсер етуі күтілмейді, өйткені пептид болып келетін инсулин гларгин адамның асқазан-ішек жолында амин қышқылдарына айналады. Емшек емізу кезеңінде әйелдерде инсулин дозасын түзету және диета қажет болуы мүмкін.

Бірқатар дәрілік заттар глюкозаның метаболизміне ықпал етеді, және инсулин гларгиннің дозасын түзету қажеттілігін туғызуы мүмкін. Пероральді гипогликемиялық дәрілер, ангиотензин өзгертуші фермент (АӨФ) тежегіштері, дизопирамид, фибраттар, флуоксетин, моноаминоксидаза (МАО) тежегіштері, пентоксифиллин, пропоксифен, салицилаттар және сульфаниламидтік препараттар – инсулиннің гипогликемиялық әсерін күшейтуі және гипогликемияның даму қаупін арттыруы мүмкін. Кортикостероидтық гормондар, даназол, диазоксид, диуретиктер, глюкагон, изониазид, эстрогендер және прогестагендер, фенотиазин туындылары, соматропин, симпатомиметиктер (мысалы, эпинефрин (адреналин), сальбутамол, тербуталин), қалқанша без гормондары, психозға қарсы атипиялық дәрілік препараттар (мысалы, клозапин және оланзапин) және протеаза тежегіштері – инсулиннің гипогликемиялық әсерін әлсіретуі мүмкін. Бета-блокаторлар, клонидин, литий тұздары және алкоголь инсулиннің глюкозаны төмендететін әсерін күшейте де, сондай-ақ бәсеңдете де алады. Пентамидин инсулинмен біріктіргенде гипогликемияны туындатуы мүмкін, одан кейін кейде гипергликемия пайда болады. Бұдан басқа, β-блокаторлар, клонидин, гуанетидин және резерпин сияқты симпатолитикалық дәрілік препараттардың әсер етуімен адренергиялық контррегуляция белгілері әлсіз білінуі немесе тіпті болмауы мүмкін. РинГлар® препаратын басқа инсулин препараттарымен араластыруға немесе сұйылтуға болмайды. РинГлар® препаратын басқа дәрілік заттармен, оның ішінде басқа инсулиндермен араластырған кезде, сондай-ақ препаратты сұйылтқан кезде шөгінді түзілуі немесе уақыт ішіндегі әрекет бейіні өзгеруі мүмкін.

Сақтау мерзімі 3 жыл Алғашқы пайдаланудан кейін – 4 аптадан асырмау керек. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Жарықтан қорғалған жерде 2 °С-ден 8 °С-ге дейінгі температурада сақтау керек. Мұздатып қатыруға болмайды. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек! Пайдалануды бастағанға дейін Картридждерді және көп реттік инъекцияларға арналған Ринастра II мультидозалық бір реттік алдын ала толтырылған шприц-қаламдарын тоңазытқышта сақтаған кезде контейнерлер мұздату бөліміне немесе мұздатылған қаптамаларға тікелей жанаспауын қадағалау керек. Пайдалануды бастағаннан кейін Картридждерді және көп реттік инъекцияларға арналған Ринастра II мультидозалық бір реттік алдын ала толтырылған шприц-қаламдарын алғаш рет пайдаланар алдында бөлме температурасында 1-2 сағат ұстау қажет. Пайдаланылып жүрген Ринастра II шприц-қаламын тоңазытқышта сақтауға болмайды. Пайдаланылып жүрген препаратты 30° C-ден аспайтын температурада 4 аптадан асырмай сақтау керек, тікелей түскен күн сәулесінен және қыздырудан қорғау қажет. Жарықтан қорғау үшін шприц-қаламды қорғаныш қалпақшасын кигізіп сақтау керек.