Ранекса® таблетки 500 мг

500 мг Ранекса бір таблеткасы құрамында: белсенді зат – ранолазин 500 мг қосымша заттар: микрокристалды целлюлоза, метакрил қышқылы және этилакрилат сополимері (1:1), гипромеллоза (2910), магний стеараты (өгіздікі емес), натрий гидроксиді, тазартылған су1 үлбірлі қабықтың құрамы: Opadry II қызғылт сары 85F93265 (полиэтиленгликоль 3350, поливинил спирті (ішінара гидролизденген), тальк, титанның қостотығы (Е 171), темірдің сары тотығы (Е 172), темірдің қызыл тотығы (Е 172), карнауб балауызы2, тазартылған су1) 1000 мг Ранекса бір таблеткасы құрамында: белсенді зат – ранолазин 1000 мг қосымша заттар: микрокристалды целлюлоза, метакрил қышқылы және этилакрилат сополимері (1:1), гипромеллоза (2910), магний стеараты (өгіздікі емес), натрий гидроксиді, тазартылған су. үлбірлі қабықтың құрамы: Opadry II сары 33G92144 (глицерин триацетаты, гипромеллоза 6сР, лактоза моногидраты, полиэтиленгликоль 3350, титанның қостотығы (Е 171), темірдің сары тотығы (Е 172), карнауб балауызы, тазартылған су 1) Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Үлбірлі қабықпен қапталған, бір жағында «500» ойылып жазылған және екінші жағы тегіс, сопақша пішінді, ақшыл қызыл-сары түсті таблеткалар (500 мг доза үшін). Үлбірлі қабықпен қапталған, бір жағында «1000» ойылып жазылған және екінші жағы тегіс, сопақша пішінді, ақшыл сары түсті таблеткалар (1000 мг доза үшін).

Ранекса препараты ересектерде «бірінші қатардағы» антиангинальді препараттардың (мысалы, бета-адреноблокаторлар және/немесе кальций антагонистері) тиімділігі жеткіліксіз және/немесе оны көтере алмаған жағдайда тұрақты стенокардиясы бар пациенттерде симптоматикалық емдеу үшін кешенді ем ретінде қолданылады.

ATХ коды C01EB18 Әсер ету механизмі Ранолазиннің әсер ету механизмі қазіргі күнге дейін айтарлықтай дәрежеде белгісіз болып қалуда. Ранолазин миокард жасушасында натрийдің кеш ағымын тежеу жолымен біраз антиангинальді әсер етуі мүмкін. Бұл натрийдің жасушаішілік жинақталуын төмендетуі салдарынан, жасушаішілік кальций иондарының артық мөлшерін азайтады. Ранолазин, натрийдің кеш ағымын төмендету арқылы ишемияда жасушаішілік иондық теңгерімсіздікті азайтады деп саналады. Жасушаішілік кальцийдің артық мөлшерінің осылай азайтылуы, миокардтың босаңсуына әкеледі, осылайша, қарыншалардың диастоладағы кернеуін төмендетеді деп күтуге болады. Ранолазиннің әсерінен натрийдің кейінгі ағып шығуы тежелуінің клиникалық айғағына SCN5A ΔKPQ мутациясы гені бар, LQT-3 синдромымен пациенттерде анықталған QTc аралығының айтарлықтай қысқаруы және диастоладағы босаңсуға оң әсері жатады. Препараттың бұл әсерлері жүректің жиырылу жиілігінің азаюына, артериялық қысымға немесе қантамырлардың кеңеюіне тәуелді емес. Фармакодинамикалық әсері Гемодинамикаға әсері Жүрек жиырылуының орташа жиілігінің (минутына < 2 соғу) және орташа систолалық артериялық қысымның аздап төмендеуі (< 3 мм сын.бағ.) ранолазинмен жекелей немесе стенокардияны емдеуге арналған басқа дәрілік заттармен біріктіріп ем қабылдаған пациенттерде байқалды. Электрокардиографияда білінетін әсерлері Ранекса препаратымен ем алатын пациенттерде дозаға және плазмадағы концентрациясына (тәулігіне екі рет 1000 мг қабылдағанда 6 мс жуық) байланысты QTc аралығының ұзаруы, T тісшесінің амплитудасының төмендеуі, және кейбір жағдайларда, екіөркешті T тісшесі байқалған. Ранолазиннің дене беткейінен алынған электрокардиограмманың сипаттамаларына әсері қарыншалық әсер ету потенциалын ұзартатын калийдің жылдам ағымы тежелуінің, сондай-ақ қарыншалық әсер ету потенциалын қысқартатын натрийдің кеш ағымының тежелуінің нәтижесі деп саналады. Ранолазиннің плазмадағы концентрациясының 1000 нг/мл базалық деңгейіне қатысты 2,4 мс QTc орташа ұзарғаны көрсетілді. Тәулігіне екі рет 500 және 750 мг қабылдағаннан кейін, QTcF бастапқы деңгейімен салыстырғандағы орташа өзгерістері (Фридеричий формуласы бойынша түзетілуі) тиісінше 1,9 және 4,9 мсек құрады. Бауырдың клиникалық маңызы бар жеткіліксіздігі бар пациенттерде ұзару жылдамдығы жоғары болды. UA/NSTEMI ACS бар 6560 пациентке жүргізілген ірі зерттеудің (MERLIN-TIMI 36) нәтижелері бойынша барлық себептерден болатын өлім (ранолазиннің плацебоға салыстырмалы қаупі 0,99 құрады), кенеттен жүрек тарапынан өлім (ранолазиннің плацебоға салыстырмалы қаупі 0,87 құрады) немесе тіркелген симптоматикалық аритмияның пайда болу жиілігі (3,0% және 3,1%) қаупіне қатысты Ранекса препараты мен плацебоның арасында айырмашылықтар анықталмады. 7 күндік Холтер мониторингі аясында Ранекса препаратымен ем қабылдаған 3162 пациент қатысқан MERLIN-TIMI 36 зерттеуінде проаритмиялық әсерлер тіркелген жоқ. Ранекса препаратымен ем алған пациенттерде плацебомен (80% және 87%) салыстырғанда қарыншалық тахикардияны қоса 8 соққы (5% және 8%), аритмия жиілігі айтарлықтай төмен екені байқалды. Клиникалық тиімділігі мен қауіпсіздігі Клиникалық зерттеулер жеке-жеке, сондай-ақ стенокардияны емдеуге арналған басқа дәрілік заттарды қолданудан субоптималды оң әсер алған жағдайда да созылмалы стенокардиясы бар пациенттерді емдеу үшін қолданылған кезде Ранекса препаратының тиімділігі мен қауіпсіздігін көрсетті. Негізгі CARISA зерттеуінде Ранекса препараты күніне бір рет 50 мг атенололмен, күніне бір рет 5 мг амлодипинмен немесе тәулігіне бір рет 180 мг дилтиаземмен емдеуге қосылды. 823 пациент (23%-ы әйелдер) 12 апта ішінде 750 мг Ранекса препаратын тәулігіне екі рет, 1000 мг тәулігіне екі рет немесе плацебо қабылдаған топтарға рандомизацияланды. Ранекса препараты қосымша терапия ретінде қолданылатын зерттелген екі дозада да препарат үшін 12 апта бойы көтере алатын физикалық белсенділік уақытын ұзартуға қатысты плацебодан жоғары тиімділікті көрсетті. Алайда, екі доза арасында көтере алатын физикалық белсенділіктің ұзақтығында ешқандай айырмашылық байқалмады (плацебомен салыстырғанда 24 секунд; p 0,03). Ранекса препаратын қолдану кезінде плацебомен салыстырғанда аптасына стенокардия ұстамалары мен қысқа әсер ететін нитроглицеринді тұтынудың айтарлықтай төмендеуіне қол жеткізілді. Емдеу кезінде ранолазинге төзімділік дамымады, препаратты кенеттен тоқтатқаннан кейін стенокардия ұстамаларының жиілігінің жоғарылауы байқалмады. Әйелдердегі көтере алатын физикалық белсенділік ұзақтығының ілгерілеуі тәулігіне екі рет 1000 мг дозада қабылдаған кезде еркектерде байқалған көрсеткіштің шамамен 33%-ын құрады. Алайда, еркектер де, әйелдер де стенокардия ұстамалары мен нитроглицеринді қабылдаудың бірдей төмендеуін байқады. Екінші зерттеуде, ERICA, Ранекса препараты амлодипинмен тәулігіне бір рет 10 мг емдеуге қосылды (ең жоғары ұсынылған доза). 565 пациент тәулігіне екі рет 500 мг бастапқы дозада Ранекса препаратын немесе 1 апта ішінде плацебо қабылдаған топтарға рандомизацияланды, содан кейін тәулігіне екі рет 1000 мг дозада препарат немесе тәулігіне бір рет 10 мг дозада амлодипинмен бір мезгілде емдеуге қосымша 6 апта ішінде плацебо қабылданды. Одан өзге, зерттелген популяцияның 45% ұзақ әсер ететін нитраттарды қабылдаған. Ранекса препаратын қолдану кезінде плацебомен салыстырғанда аптасына стенокардия ұстамаларының (p = 0,028) және қысқа әсер ететін нитроглицеринді (p = 0,014) тұтынудың айтарлықтай төмендеуіне қол жеткізілді. Стенокардия ұстамаларының орташа саны да, қабылданған нитроглицерин таблеткаларының саны да аптасына бір бірлікке азайды. • Оңтайлы дозаны анықтауға бағытталған негізгі MARISA зерттеуінде, ранолазин монотерапия ретінде қолданылды. 191 адамнан тұратын пациенттер Ранекса препаратын тәулігіне екі рет 500 мг дозада, тәулігіне екі рет 1000 мг, тәулігіне екі рет 1500 мг дозада қабылдаған топтарға рандомизацияланды және плацебо - препараттардың әрқайсысы 1 апта ішінде, айқаспалы сызба бойынша. Ранекса препараты барлық зерттелген дозалар үшін көтере алатын физикалық белсенділік уақытын, стенокардия ұстамасының уақытын және ST сегментінің депрессиясы 1 мм пайда болғанға дейінгі уақытты ұзартуға қатысты плацебодан айтарлықтай артықшылық көрсетті; «доза-әсер» тәуелділігі тіркелді. Физикалық белсенділіктің ұзақтығының артуы барлық үш дозада ранолазин жағдайында плацебомен салыстырғанда статистикалық тұрғыдан маңызды болды және тәулігіне екі рет 500 мг дозада 24 секундтан тәулігіне екі рет 1500 мг дозада 46 секундқа дейін болды, бұл «доза-әсер» тәуелділігін көрсетті. Бұл зерттеуде физикалық белсенділіктің ұзақтығы 1500 мг тобында ең ұзақ болды; алайда, жағымсыз әсерлердің пропорционалды емес жоғарылауы байқалды - сондықтан 1500 мг доза қосымша зерттеулерден алынып тасталды. UA/NSTEMI ACS бар 6560 пациентке жүргізілген ірі зерттеу (MERLIN-TIMI 36) нәтижесінде стандартты дәрі-дәрмектік емге (бета-блокаторлар, кальций өзекшелерінің блокаторлары, нитраттар, антиагреганттар, липид төмендететін препараттарды және АӨФ тежегіштерін қоса) қосу кезінде барлық себептерден болатын өлім (ранолазин мен плацебо қаупінің арақатынасы 0,99 құрады), кенеттен жүрек тарапынан өлім (ранолазин мен плацебо қаупінің арақатынасы) симптомдары құжатталған аритмиялардың пайда болу жиілігі (3,0% және 3,1%) қаупіне қатысты Ранекса препараты мен плацебо арасында айырмашылық анықталмады. MERLIN-TIMI 36 зерттеуіндегі пациенттердің жартысына жуығы анамнезінде стенокардия болған. Нәтижелер плацебо (p = 0,002) қабылдаған пациенттермен салыстырғанда ранолазин қабылдаған пациенттерде көтере алатын физикалық белсенділіктің ұзақтығы 31 секундқа артқанын көрсетеді. Стенокардиядан зардап шегетін науқастарға арналған Сиэтл сауалнамасын қолданатын зерттеу плацебо тобымен салыстырғанда кейбір параметрлерге, оған қоса стенокардия ұстамаларының жиілігіне (p 0,001) айтарлықтай әсер етті. • Бақыланатын клиникалық зерттеулерге ақ нәсілге жатпайтын пациенттердің аз ғана үлесі енгізілді; сондықтан пациенттердің осы тобы үшін препараттың тиімділігі мен қауіпсіздігі туралы қорытынды жасауға болмайды. Коронарлық тамырына трансдермальді араласудан (PCI) кейін анамнезінде реваскуляризациясы толық емес созылмалы стенокардиясы бар ≥18 жастағы 2604 пациенттің қатысуымен соңғы нүктелерге қол жеткізуге бағытталған салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатын клиникалық зерттеудің (RIVER-PCI) 3 фазасында доза тәулігіне екі рет 1000 мг дейін жоғарылатылған. Бастапқы құрамдас соңғы нүктеде (реваскуляризациямен қатар жүрмейтін ишемиямен байланысты ишемияның немесе ауруханаға жатқызудың әсерінен реваскуляризацияның алғашқы белгілеріне дейінгі уақыт) ранолазин қабылдаған топ (26,2%) және плацебо қабылдаған топ (28,3%) арасында статистикалық маңызды айырмашылықтар анықталмады, қауіп коэффициенті 0,95, 95%. СА 0,82-1,10. p=0,48. Барлық себептерден болатын өлім, жүрек-қантамыр жүйесіне байланысты себептерден өлу, ауыр жағымсыз жүрек-қантамыр құбылыстарының (МАСЕ) пайда болуы, жүрек жеткіліксіздігіне байланысты ауруханаға жатқызу қаупі бүкіл популяциядағы топтар арасында ұқсас болды; дегенмен, МАСЕ плацебо қабылдаған (тиісінше 11,3%-бен салыстырғанда 17,0%) топпен салыстырғанда ранолазинмен емделген ≥ 75 жастағы пациенттерде жиі байқалды; бұған қосымша, ≥ 75 жастағы пациенттерде барлық себептерден болатын өлімнің сандық өсуі байқалды (5,1%-бен салыстырғанда 9,2%, p=0,074).

Дозалау режимі Ересектер Ранекса® препаратының ұсынылған бастапқы дозасы тәулігіне екі рет 500 мг құрайды. 2-4 аптадан кейін қажет болса дозаны тәулігіне екі рет 1000 мг дейін жоғарылатуға болады. Ұсынылған ең жоғары доза күніне екі рет 1000 мг құрайды. Егер пациентте емдеуге байланысты жағымсыз әсерлер орын алса (мысалы, бас айналу, жүрек айну немесе құсу), онда Ранекса® препаратының дозасын төмендету (титрлеу) дұрыс болуы мүмкін. Егер симптомдар дозаны төмендеткеннен кейін жойылмаса, емдеу тоқтатылуы тиіс. Қолдану тәсілі Ранекса® таблеткаларын ұсақтамай, сындырмай немесе шайнамай тұтастай жұту керек. Препаратты тамақтануға қарамастан қабылдауға болады. CYP3A4 және P-гликопротеин (P-gp) тежегіштерімен бірге тағайындау Әсер ету күші орташа CYP3A4 тежегіштерімен (мысалы, дилтиазем, флюконазол, эритромицин) және P-gp тежегіштерімен (мысалы, верапамил, циклоспорин) ем алатын пациенттерде Ранекса® препаратының дозасын мұқият әрі сақтықпен таңдаған жөн. Ранекса® препаратын және күшті әсер ететін CYP3A4 тежегіштерін бір мезгілде тағайындауға болмайды. Бүйрек жеткіліксіздігі Жеңіл және орташа ауырлық дәрежесіндегі бүйрек жеткіліксіздігі бар (креатинин клиренсі 30-80 мл/мин) пациенттер үшін Ранекса® препаратының дозасын мұқият және сақтықпен таңдау ұсынылады. Ранекса® препаратын бүйректің ауыр жеткіліксіздігі (креатинин клиренсі ≥ 30 мл/мин) бар пациенттерге қолдануға болмайды. Бауыр жеткіліксіздігі Бауырдың жеңіл дәрежедегі жеткіліксіздігі бар пациенттер үшін Ранекса® препаратының дозасын мұқият және сақтықпен таңдау ұсынылады. Ранекса® препараты орташа немесе ауыр дәрежедегі бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерге қарсы көрсетліген. Егде жастағы пациенттер Егде пациенттер үшін дозаны таңдау сақтықпен жүргізілуі тиіс. Егде жастағы пациенттерде жасына байланысты бүйрек функциясының төмендеуі себебінен ранолазиннің әсері күшеюі мүмкін. Егде жастағы пациенттерде жағымсыз әсерлердің жоғарылауы байқалады. Салмақ төмендігі Жағымсыз әсерлердің пайда болу жиілігінің жоғарылығы салмағы төмен (60 кг) пациенттерге тән. Осы топқа жататын пациенттерде Ранекса® препаратының дозасын іріктеу сақтықпен жүргізілуі тиіс. Жүректің іркілісті жеткіліксіздігі (ІЖЖ) Орташа және ауыр дәрежедегі ІЖЖ (NYHA бойынша III–IV кластар) бар пациенттерде дозаны таңдау сақтықпен жүргізілуі керек. Балалар 18 жасқа дейінгі балаларда Ранекса® препаратының қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған. Балаларда препаратты қолдану туралы ақпарат жоқ. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медицина қызметкерінің кеңесіне жүгіну бойынша нұсқаулар Егер осы препаратты қабылдау туралы сұрақтар туындаса, емдеуші дәрігермен кеңесу керек.

• әсер етуші затқа немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық • бүйректің ауыр жеткіліксіздігі (креатинин клиренсі <30 мл/мин) • орташа немесе ауыр дәрежедегі бауыр жеткіліксіздігі • CYP3A4 әсері күшті тежегіштерін бір мезгілде тағайындау (мысалы, итраконазол, кетоконазол, вориконазол, позаконазол, АИТВ-протеаза тежегіштері, кларитромицин, телитромицин, нефазодон) • амиодароннан басқа, Ia класты (мысалы, хинидин) немесе III класты (мысалы, дофетилид, соталол) аритмияға қарсы дәрілерді бір мезгілде тағайындау.

Ранекса® препаратын қабылдап жүрген пациенттердегі жағымсыз әсерлер, әдетте, жеңіл немесе орташа айқындық дәрежесімен сипатталады және көбіне емделудің алғашқы 2 аптасы ішінде дамиды. Төменде жүйелік-ағзалық жіктеуге және жиіліктің абсолютті мәндеріне сәйкес емдеумен кем дегенде ықтимал дәрежеде байланысы бар жағымсыз әсерлер келтірілген. Жиілік келесідей анықталады: өте жиі (1/10), жиі (1/100-1/10), сирек (1/1000 - <1/100), сирек (1/10000 - <1/1000), өте сирек (<1/10 000), белгісіз (қолда бар мәліметтер негізінде бағалау мүмкін емес). Жиі • бас айналуы, бас ауыруы • іш қату, жүрек айну, құсу • астения Жиі емес • анорексия, тәбеттің төмендеуі, дегидратация • үрей, ұйқысыздық, сананың шатасуы, елестеу • мәңгіру, естен тану, гипестезия, ұйқышылдық, тремор, постуральді бас айналуы, парестезия • анық көрмеу, көрудің бұзылуы, диплопия • бас айналуы, құлақтың шыңылдауы • қан кернеу, артериялық гипотензия. • ентігу, жөтел, мұрыннан қан кету • іштің ауыруы, ауыздың құрғауы, диспепсия, метеоризм, асқазан аумағындағы жайсыздық • қышыну, гипергидроз • аяқ-қолдың ауыруы, бұлшықет құрысуы, буындардың ісінуі • дизурия, гематурия, хроматурия • қатты қажу, шеткері ісінулер • қандағы креатинин деңгейінің жоғарылауы, қандағы мочевина деңгейінің жоғарылауы, түзетілген QT аралығының ұзаруы, қандағы тромбоциттер немесе лейкоциттер санының артуы, салмақтың төмендеуі. Сирек • гипонатриемия • бағдарсыздық • амнезия, сананың бұлыңғырлануы, естен айрылу, қимыл үйлесімінің бұзылуы, жүрістің бұзылуы, паросмия • есту қабілетінің төмендеуі • аяқ-қолдың мұздауы, ортостаздық гипотензия • тамақтың қысылу сезімі • панкреатит, эрозиялық дуоденит, оральді гипестезия • ангионевроздық ісіну, аллергиялық дерматит, есекжем, суық тер, бөртпе • бұлшықет әлсіздігі • жедел бүйрек жеткіліксіздігі, несептің іркілуі • эректильді дисфункция • бауыр ферменттері деңгейінің жоғарылауы Белгісіз: - миоклония Тағы мыналар хабарланды: - бұлшықет әлсіздігі. Жағымсыз әсерлер бейіні жалпы алғанда зерттеулерде алынған бейінге ұқсас. Плацебо және ранолазин қабылдаған пациенттерде 1%-дан аз жиілікте жедел бүйрек жеткіліксіздігінің пайда болуы туралы хабарланды. Стенокардияны емдеуге арналған басқа дәрілік заттармен ем кезінде жағымсыз әсерлер дамуының жоғары қауіп тобына жатқызылуы мүмкін, яғни, диабеті, I және II класты жүрек жеткіліксіздігі немесе тыныс алу жолдарының обструкциялық аурулары бар пациенттерге қатысты бұл жағдайлар Ранекса® препаратымен емдеу кезіндегі жағымсыз әсерлердің туындау жиілігінің клиникалық тұрғыдан маңызды жоғарылауымен байланысты болмағаны көрсетілген. 70 аптадан кейін жағымсыз әсерлердің жоғарылауы коронарлық тамырларға трансдермальді араласудан (PCI) кейін реваскуляризациясы толық емес ранолазин қабылдаған пациенттерде байқалды. Жүрек жеткіліксіздігі туралы хабарламалардың жоғары жиілігі байқалды (плацебо қабылдаған топтағы 1,0%-бен салыстырғанда 2,2%). Плацебо қабылдаған пациенттермен салыстырғанда ранолазин қабылдаған пациенттердегі транзиторлы ишемиялық шабуылдар (тиісінше 0,2%-бен салыстырғанда 1,0%); дегенмен, инсульт жиілігі осы емдік топтар арасында ерекшеленбеді (плацебо қабылдаған топтағы 1,5%-бен салыстырғанда ранолазин қабылдаған топта 1,7%). Егде жас, бүйрек жеткіліксіздігі және төмен салмақ: Жалпы алғанда, егде жастағы пациенттер мен бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер арасында жағымсыз әсерлер жиі пайда болды; дегенмен, бұл қосалқы топтардағы құбылыстардың түрлері жалпы популяцияда байқалғанға ұқсас болды. Ең жиі байқалатын құбылыстардың ішінде келесі реакциялар егде жастағыларда (75 жас) жас пациенттерге (< 75 жас) қарағанда Ранекса® препаратын қабылдау кезінде жиі кездеседі: іш қатуы (8% және 5%), жүрек айнуы (6% және 3%), артериялық гипотензия (5% және 1%), құсу (4% және 1%). Ауырлығы жеңіл немесе орташа дәрежедегі бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде (креатинин клиренсі 30-80 мл/мин) бүйрек функциясы қалыпты пациенттермен салыстырғанда (креатинин клиренсі > 80 мл/мин) анағұрлым жиі туындайтын құбылыстардың қатарына (плацебо-түзетілген жиіліктерді көрсете отырып): іш қату (8% және 4%), жүрек айнуы (7% және 5%), құсу (4% және 2%) жатады. Әдетте, дене салмағы төмен пациенттерде (≤ 60 кг) байқалатын жағымсыз әсерлердің типі және жиілігі дене салмағы жоғарырақ пациенттердегі (> 60 кг) осындай жағымсыз әсерлерге ұқсас; бірақ кең таралған келесі жағымсыз әсерлердің плацебо-түзетілген жиілігі дене салмағы төмен пациенттерде жоғары болған: жүрек айнуы (14% және 2%), құсу (6% және 1%), артериялық гипотензия (4% және 2%). Зертханалық көрсеткіштердің өзгеруі Дені сау адамдар мен Ранекса® препаратымен ем алатын пациенттерде сарысудағы креатинин деңгейінің аздаған, клиникалық мәні жоқ қайтымды жоғарылауы анықталған. Бүйрек уыттылығы бұл құбылыспен байланысты емес еді. Күтілетін жағымсыз дәрілік реакциялар туындаса медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласыңыз. Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары: стенокардиясы бар пациенттерде препаратты жоғары дозада ішке қабылдаған кезде бас айналуы, жүрек айнуы және құсу жиілігі дозаға байланысты өсті. Вена ішіне енгізудегі артық дозаланудың әсері, қосымша көзге қос көріну, мәңгіру және естен тану байқалды. Емі: артық дозаланған жағдайда пациент мұқият бақылануы тиіс, симптоматикалық және демеуші емдеу ұсынылады. Ранолазиннің шамамен 62% қан плазмасы ақуыздарымен байланысатындықтан, гемодиализдің тиімділігі аз. Тіркеуден кейінгі қолдану тәжірибесінен Ранекса® препаратының жеке дәрілік зат ретінде немесе басқа препараттармен біріктірілімде өлімге әкелетін әдейі артық дозалану жағдайлары белгілі.

Ранолазин әсерінің күшеюін күтуге болатын пациенттерге оны тағайындағанда немесе немесе дозасын жоғарылатқанда сақтық шараларын сақтау керек (келесі жай-күйлер болған жағдайда): - CYP3A4 орташа тежегіштерімен бір мезгілде тағайындау (Қолдану жөніндегі нұсқаулар және Дәрілермен өзара әрекеттесуін қараңыз) - Р-гликопротеин тежегіштерін бір мезгілде тағайындау (Қолдану жөніндегі нұсқаулар және Дәрілермен өзара әрекеттесуін қараңыз) - жеңіл дәрежедегі бауыр жеткіліксіздігі (Қолдану жөніндегі нұсқауларды қараңыз) - жеңілден орташа дәрежедегі ауырлыққа дейінгі бүйрек жеткіліксіздігі (креатинин клиренсі <30-80 мл/мин) (Қолдану жөніндегі нұсқаулар, Жағымсыз реакциялардың сипаттамасын қараңыз) - егде жас (Қолдану жөніндегі нұсқаулар, Жағымсыз реакциялардың сипаттамасын қараңыз) - төмен салмақ (60 кг) (Қолдану жөніндегі нұсқаулар, Жағымсыз реакциялардың сипаттамасын қараңыз) - орташа немесе ауыр дәрежедегі іркілісті жүрек жеткіліксіздігі (NYHA III–IV кластары) (Қолдану жөніндегі нұсқауларды қараңыз). Аталған факторлардың бірнешеуі бар пациенттерде, әсерінің қосымша күшеюін күтуге болады. Дозаға байланысты жағымсыз әсерлер пайда болуы ықтимал. Ранекса® препаратын аталған бірнеше фактордың жиынтығымен пациенттерде қолданған кезде жағымсыз әсерлерге жиі мониторинг жүргізілуі тиіс, қажет болса дозасы азайтылуы немесе емдеу тоқтатылуы тиіс. Аталған топтағы жағымсыз әсерлердің пайда болу жиілігінің ұлғаюына әкелетін фармакологиялық әсердің күшею қаупі CYP2D6 метаболизмдік белсенділігі қалыпты (метаболизмі қарқынды пациенттер) пациенттермен салыстырғанда, CYP2D6 белсенділігінің жеткіліксіздігі бар (метаболизмі төмендеген пациенттер) пациенттерде жоғарырақ болады. Жоғарыда келтірілген сақтық шаралары CYP2D6 метаболизмі төмен пациенттер үшін қаупін есепке ала отырып әзірленген және егер CYP2D6 метаболизмдік белсенділігі статусы белгісіз болған жағдайда қажет болып табылады. CYP2D6 метаболизмдік белсенділігі қарқынды пациенттерде мұндай сақтық шараларын сақтау қажеттігі аз. Анықталған (мысалы, генотиптеу арқылы) немесе CYP2D6 метаболизмінің статусы белгілі қарқынды пациенттерде Ранекса® препаратын жоғарыда аталған бірнеше қауіп факторлары біріктірілгенде де сақтықпен қолдануға болады. QT аралығының ұзаруы: QTc аралығы ұзақтығының қан плазмасындағы концентрацияға тәуелділігін 1000 нг/мл-ге 2,4 мс деп бағалауға болады, бұл тәулігіне екі рет 500-ден 1000 мг дейінгі дозаға сәйкес келетін қан плазмасындағы концентрация диапазоны үшін шамамен 2-ден 7 мс дейін жоғарылауға тең. Сондықтан туа біткен QT аралығының ұзару синдромы бар немесе отбасылық анамнезде QT аралығының ұзаруына тұқым қуалайтын бейімділіктің болуы бар пациенттерді емдеуде сақтық таныту керек; QT аралығының белгілі жүре пайда болған ұзаруы бар пациенттер, сондай-ақ QTc аралығының ұзақтығына әсер ететін препараттармен ем алатын пациенттер. Арнайы ескертулер Дәрілермен өзара әрекеттесуі CYP3A4 белсенділігінің индукторларымен бір мезгілде тағайындау тиімділігінің төмендеуіне әкелуі мүмкін. CYP3A4 белсенділігінің индукторларымен (мысалы, рифампицин, фенитоин, фенобарбитал, карбамазепин, шайқурай) ем алатын пациенттерге Ранекса® препаратын қолданбау керек. Бүйрек жеткіліксіздігі Бүйрек функциясы жасына қарай төмендейді, сондықтан ранолазинмен емделу кезінде оны тұрақты аралықпен тексеріп тұру керек. Лактоза Ранекса® 1000 мг құрамында лактоза бар. Сирек кездесетін тұқым қуалайтын галактозаға жақпаушылығынан, организмде лактаза тапшылығынан немесе глюкоза-галактоза мальабсорбция синдромынан зардап шегетін пациенттерге бұл препаратты қабылдауға болмайды. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Бұл препарат бас айналуын және анық көрмеуді, диплопияны, сананың шатасуын, қимыл үйлесімінің бұзылуын және елестеу тудыруы мүмкін, яғни көлік құралдарын басқару және механизмдерге қызмет көрсету қабілетіне әсер етуі мүмкін.

Жүктілік Жүкті әйелдерде ранолазинді қолдану туралы қажетті деректер жоқ. Адам үшін потенциалды қауіп белгісіз. Ранекса® препаратын аса қажет жағдайларда болмаса, жүктілік кезінде қолданбаған дұрыс. Лактация Ранолазиннің ана сүтімен бөлінетіні белгісіз. Ранекса® препаратын әйелдер бала емізу кезінде қабылдауға болмайды. Фертильділік Ранолазиннің адамның фертильділігіне әсері белгісіз.

CYP3A4 немесе P-gp тежегіштері Ранолазин CYP3A4 цитохромы субстраты болып табылады. CYP3A4 тежегіштері қан плазмасындағы ранолазин концентрациясын жоғарылатады. Қан плазмасындағы концентрациясының жоғарылауына қарай дозаға байланысты потенциалды жағымсыз әсерлері де (мысалы, жүрек айнуы, бас айналуы) күшеюі мүмкін. Ранолазинмен емдеу уақытында бір мезгілде 200 мг кетоконазолмен тәулігіне екі рет емдеу ранолазиннің AUC («концентрация-уақыт» қисығы астындағы аудан) 3,0-3,9 есе жоғарылатады. Ранолазинді және күшті әсер ететін CYP3A4 тежегіштерін (мысалы, итраконазол, кетоконазол, вориконазол, позаконазол, АИТВ-протеаза тежегіштері, кларитромицин, телитромицин, нефазодон) бір мезгілде тағайындауға болмайды. Сондай-ақ грейпфрут шырыны да күшті әсер ететін CYP3A4 тежегіші болып табылады. Дилтиазем (тәулігіне бір рет 180-360 мг), әсер ету күші орташа CYP3A4 тежегіші, ранолазиннің орташа тепе-тең концентрацияларын – дозаға байланысты – 1,5-2,4 есе жоғарылатады. Дилтиаземмен және басқа да әсер ету күші орташа CYP3A4 тежегішімен ем алатын пациенттер үшін (мысалы, эритромицин, флуконазол), Ранекса® препаратының дозасын мұқият және сақтықпен таңдау ұсынылады. Ранекса® дозасын төмендету қажет болуы мүмкін. Ранолазин P-gp субстраты болып табылады. P-gp тежегіштері (мысалы, циклоспорин, верапамил) қан плазмасындағы ранолазин концентрациясын жоғарылатады. Верапамил (күніне үш рет 120 мг) ранолазиннің тепе-тең концентрациясын 2,2 есе арттырады. Pgp тежегіштерімен ем алатын пациенттер үшін, Ранекса® препаратының дозасын мұқият және сақтықпен таңдау ұсынылады. Ранекса® дозасын төмендету қажет болуы мүмкін. CYP3A4 индукторлары Рифампицин (тәулігіне бір рет 600 мг) ранолазиннің тепе-тең концентрацияларын шамамен 95% төмендетеді. CYP3A4 индукторларын қабылдау кезінде (мысалы, рифампицин, фенитоин, фенобарбитал, карбамазепин, шайқурай) Ранекса® препаратымен емдеуді бастамау керек. CYP2D6 тежегіштері Ранолазин ішінара CYP2D6 метаболизденеді; сондықтан осы ферменттің тежегіштері ранолазиннің қан плазмасындағы концентрациясын жоғарылатуы мүмкін. Күшті әсер ететін CYP2D6 тежегіші пароксетин, тәулігіне бір рет 20 мг дозада ранолазиннің қан плазмасындағы орташа концентрациясын тепе-тең жағдайда шамамен 1,2 есе (ранолазинді 1000 мг дозада тәулігіне екі рет қабылдағанда) жоғарылатады. Дозаны түзету қажет емес. Тәулігіне екі рет 500 мг дозада күшті әсер ететін CYP2D6 тежегішімен бірге тағайындау ранолазиннің AUC шамамен 62% жоғарылауына әкелуі мүмкін. Ранолазиннің басқа дәрілік заттарға әсері Ранолазин әсер ету айқындығы орташа және күшті P-gp тежегіші және CYP3A4 баяу тежегіші болып табылады және тиісінше плазмадағы P-gp немесе CYP3A4 субстраттарының концентрациясын жоғарылатуы мүмкін. Осыған байланысты P-gp тасымалданатын дәрілік заттардың таралуы артуы мүмкін. Ранекса® препаратын тағайындаған кезде CYP3A4 кейбір ерекше тәуелді субстраттарының (мысалы, симвастатин немесе ловастатин), сондай-ақ тар емдік диапазондағы CYP3A4 субстраттарының (мысалы, циклоспорин, такролимус, сиролимус, эверолимус) дозасын түзету қажет болуы мүмкін, өйткені Ранекса® аталған препараттардың плазмадағы концентрациясының жоғарылауына әкелуі мүмкін. Қолда бар деректер ранолазин CYP2D6 әлсіз тежегіші болып табылатынын көрсетеді. Ранекса® препаратын күніне екі рет 750 мг қабылдау плазмадағы метопролол концентрациясын 1,8 есе жоғарылатады. Сондықтан, Ранекса® препаратымен бірге тағайындағанда метопрололдың немесе басқа да CYP2D6 субстраттарының (мысалы, пропафенон және флекаинид немесе аз дәрежеде, трициклдік антидепрессанттар және нейролептиктер) әсері күшеюі мүмкін, соның салдарынан осы дәрілердің дозасын төмендету қажет болуы мүмкін. CYP2B6 тежелу потенциалы анықталмаған. CYP2B6 субстраттарымен (мысалы, бупропион, эфавиренц, циклофосфамид) бірге тағайындау кезінде сақтық шараларын сақтау керек. Дигоксин Дигоксинді және Ранекса® препаратын бір мезгілде тағайындағанда дигоксиннің плазмадағы концентрациясының орта есеппен 1,5 есе жоғарылауы туралы деректер бар. Сондықтан Ранекса® препаратын емнің басында және емді аяқтағаннан кейін дигоксин деңгейіне мониторинг жүргізу керек. Симвастатин Симвастатин метаболизмі және клиренсі жоғары деңгейде CYP3A4 байланысты. Ранекса® препаратын күніне екі рет 1000 мг-ден қабылдау симвастатин лактоны, симвастатин қышқылы концентрациясын шамамен 2 есе жоғарылатады. Симвастатиннің жоғары дозасы мен рабдомиолиздің дамуы арасында байланыс анықталған. Сондай-ақ маркетингтен кейінгі бақылау шегінде Ранекса® препараты мен симвастатин қабылдаған пациенттерде рабдомиолиз жағдайлары хабарланған. Ранекса® препаратымен кез келген дозада ем қабылдаған пациенттерде, симвастатиннің дозасы 20 мг-ден аспауы керек. Аторвастатин Ранекса® препаратын тәулігіне екі рет 1000 мг-ден қабылдау аторвастатин Cmax және қисық астындағы ауданын 80 мг дозада тәулігіне бір рет тиісінше 1,4 - және 1,3 есе арттырады және аторвастатин метаболиттерінің Cmax және AUC 35% кемге өзгертеді. Ранекса® препаратын қабылдағанда аторвастатиннің дозасын шектеу және қажетті клиникалық бақылау жүргізу қажет болуы мүмкін.<0} Ранекса® препаратын қабылдаған кезде CYP3A4 арқылы метаболизденетін басқа статиндердің дозасын шектеу қажет болуы мүмкін (мысалы, ловастатин). Такролимус, циклоспорин, сиролимус, эверолимус Такролимусты (CYP3A4 субстраты) қабылдаған пациенттерге ранолазинді тағайындау, соңғысының плазмадағы концентрациясының жоғарылауына әкелді. Ранекс® препаратын такролимус қабылдайтын пациенттерге тағайындаған кезде плазмадағы такролимус концентрациясын бақылау және қажет болған жағдайда оның дозасын түзету ұсынылады. Аталған шара тар емдік диапазондағы басқа CYP3A4 субстраттарын қолданғанда да (мысалы, циклоспорин, сиролимус, эверолимус) ұсынылады. Органикалық катиондардың тасымалдағышымен 2 (OCT2) тасымалданатын дәрілік препараттар Ранекса® препаратын 500 мг және 1000 мг дозада тәулігіне екі рет бір мезгілде тағайындағанда 2 типтегі қант диабеті бар пациенттерде метформиннің (тәулігіне екі рет 1000 мг) концентрациясы қан плазмасында тиісінше 1,4- және 1,8 есе жоғарылады.<0} Пиндолол мен варениклинге қосылған, бірақ шектелмеген OСT 2 субстратының экспозициясы ұқсас дәрежеде өзгеруі мүмкін. Ранолазинмен және QTc аралығын ұзартатын басқа препараттармен бір мезгілде емдегенде, фармакодинамикалық өзара әрекеттесу пайда болуы мүмкіндігінің және қарыншалық аритмия даму қаупі артуының теориялық қаупі бар. Мұндай препараттардың қатарына белгілі бір антигистаминдік препараттар (мысалы, терфенадин, астемизол, мизоластин), аритмияға қарсы белгілі бір дәрілер (мысалы, хинидин, дизопирамид, прокаинамид), эритромицин және трициклдік антидепрессанттар (мысалы, имипрамин, доксепин, амитриптилин) жатады.

Сақтау мерзімі 5 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары 25ºС-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!