Периндоприл-Тева таблетки 5 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат - 5,0 мг периндоприл тозилаты (периндоприл) (3,395) мг Бір таблетканың құрамында белсенді зат - 10,0 мг периндоприл тозилаты (периндоприл) (6,790) мг қосымша заттар: лактоза моногидраты, жүгері крахмалы, натрий гидрокарбонаты, желатинделген жүгері крахмалы, повидон-К30, магний стеараты 5 мг дозаға арналған қабық: Опадрай II жасыл 85F210014 (ішінара гидролизденген поливинил спирті, титанның қостотығы (Е171), макрогол-3350 (полиэтиленгликоль-3350), тальк, индигокармин алюминий лагы (Е132), бриллиантты көк бояғыш алюминий лагы (Е133), темірдің сары тотығы (Е172), хинолинді сары бояғыш алюминий лагы (Е104)) 10 мг дозаға арналған қабық: Опадрай II жасыл 85F210013 (ішінара гидролизденген поливинил спирті, титанның қостотығы (Е171), макрогол-3350 (полиэтиленгликоль-3350), тальк, индигокармин алюминий лагы (Е132), бриллиантты көк бояғыш алюминий лагы (Е133), темірдің сары тотығы (Е172), хинолинді сары бояғыш алюминий лагы (Е104)) Сыртқы түрін, иісін, дәмін сипаттау Екі жақ беті дөңес, капсула тәрізді, ашық-жасыл түсті үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалар, таблетканың екі жақ шетінде сәндік сызығы бар. Бір жағында - «Т» бедерленген (5 мг доза үшін). Жасыл түсті үлбірлі қабықпен қапталған дөңгелек екі беті дөңес таблеткалар. Бір жағында - «10», екінші жағында - «Т» бедерленген (10 мг доза үшін).

- артериялық гипертензия - клиникалық көріністері бар жүрек жеткіліксіздігін емдеу - жүректің тұрақты ишемиялық ауруы, анамнезінде миокард инфарктісі және/немесе реваскуляризациясы бар пациенттерде жүрек тарапынан оқиғалар қаупінің төмендеуі Қолдану басталғанға дейін қажетті мәліметтер тізбесі

Әсер ету механизмі Периндоприл - бұл ангиотензин I-ді ангиотензин II-ге (ангиотензин өзгертетін фермент, АӨФ) айналдыратын фермент тежегіші. Өзгертетін фермент немесе киназа – бұл ангиотензин I-ні тамыр тарылтатын ангиотензин II-ге айналдыруға мүмкіндік беретін экзопептидаза, сондай-ақ тамыр кеңейтетін брадикининнің белсенді емес гептапептидке дейін ыдырауын тудырады. АӨФ тежелуі плазмадағы ангиотензин II төмендеуіне әкеледі, бұл плазмадағы ренин белсенділігінің артуына (ренин босап шығуының теріс кері байланысын тежеу есебінен) және альдостерон бөлінуінің төмендеуіне әкеледі. АӨФ брадикининнің белсенділігін бөгейтіндіктен, АӨФ тежелуі айналымдағы және жергілікті калликреин-кинин жүйесі белсенділігінің артуына (сондай-ақ простагландин жүйесінің белсенділігіне) әкеледі. Бұл механизм АӨФ тежегіштерінің гипотензиялық әсерінің басталуына ықпал етуі және ішінара кейбір жағымсыз әсерлерді тудыруы (мысалы, жөтел) мүмкін. Периндоприл өзінің белсенді метаболиті периндоприлаты арқылы әсер етеді. Басқа метаболиттер in vitro АӨФ әсерін тежеу қабілетін көрсетпеді. Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі Гипертензия: Периндоприл кез келген дәрежедегі артериялық гипертензияда әсер етеді: әлсіз, орташа және ауыр; систолалық және диастолалық артериялық қысымды шалқасынан жатқан қалпында да, тұрған қалпында да төмендетеді. Периндоприл шеткері тамырлардың кедергісін азайтады, бұл артериялық қысымның төмендеуіне әкеледі. Нәтижесінде, жүректің жиырылу жиілігіне әсер етпей, шеткері қан ағымы артады. Әдетте, бүйректің қан ағымы артады, ал шумақтық сүзілу деңгейі әдетте өзгеріссіз қалады. Ең жоғары гипотензиялық белсенділікке бір реттік дозаны қабылдағаннан кейін 4-6 сағаттан соң жетеді және кемінде 24 сағат бойы сақталады: препараттың ең аз белсенділігіндегі әсері ең жоғары белсенділігі кезінде әсерінің шамамен 87-100%-ын құрайды. Қан қысымының төмендеуі тез жүреді. Емдеуге сезімтал пациенттерде артериялық қысымның қалыпқа келуі бір ай ішінде жүреді және тахифилаксия туындамай сақталады. Тоқтату синдромының дамуымен емдеуді тоқтату қатар жүрмейді. Периндоприл сол жақ қарыншаның гипертрофиясын азайтады. Адамда периндоприл тамыр кеңейтетін әсерді тудыратыны расталды. Ол ірі артериялардың серпімділігін жақсартады және кіші артериялардың ағым/саңылау қатынасын азайтады. АӨФ тежегішінің тиазидті диуретикпен біріктірілімі аддитивті синергизмге әкеледі. АӨФ тежегішінің тиазидті препаратпен біріктірілімі де диуретиктерді қабылдағанда туындайтын гипокалиемия қаупін азайтады. Жүрек жеткіліксіздігі: Периндоприл жүктемеге дейін және жүктемеден кейін азайта отырып, жүректің жұмысын бәсеңдетеді. Жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерді зерттеу: - сол және оң қарыншалардың толтыру қысымын төмендету; - шеткері тамырлардың жалпы кедергісінің төмендеуі; - минуттық жүрек лықсуының және жүрек индексін жақсаруының артуы. Салыстырмалы зерттеулерде жеңіл немесе орташа дәрежедегі жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде 2,5 мг периндоприл аргининді бірінші қабылдау плацебомен салыстырғанда артериялық қысымның елеулі төмендеуін туындатқан жоқ. Тұрақты ишемиялық жүрек ауруы бар пациенттер: EUROPA зерттеуі 4 жылға созылды, бұл плацебо бақылауы бар көп орталықты, халықаралық, рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын клиникалық зерттеу болды. 18 жастан асқан он екі мың екі жүз он сегіз (12218) пациент периндоприл трет-бутиламин 8 мг (10 мг периндоприл аргининге баламалы) (n=6110) немесе плацебо (n=6108) қабылдау үшін рандомизациядан өтті. Зерттеу популяциясында жүрек жеткіліксіздігінің клиникалық белгілері жоқ жүректің ишемиялық ауруы анықталды. Жалпы, пациенттердің 90%-ы бұрын миокард инфарктісін және/немесе коронарлық артерияның реваскуляризациясын бастан өткерді. Пациенттердің көпшілігі тромбоциттер тежегіштерін, гиполипидемиялық препараттарды және бета-блокаторларды қоса, дәстүрлі қабылданған емге қосымша зерттелетін препарат алды. Тиімділіктің негізгі критерийі жүрек-қантамыр өлімінің, миокард инфарктісінің және/немесе сәтті реанимациямен жүрек ұстамасының композициялық қосындысы болды. Күніне бір рет қабылдағанда 8 мг периндоприл трет-бутиламинмен емдеу (бұл 10 мг периндоприл аргининге баламалы) бастапқы соңғы нүктенің 1,9%-ға абсолютті елеулі төмендеуіне әкелді (салыстырмалы қауіптің 20% - ға, 95% СА [9,4; 28,6] төмендеуі) - р<0.001). Анамнезінде миокард инфарктісі және/немесе реваскуляризациясы бар пациенттерде абсолютті 2,2%-ға төмендеуге қол жеткізілді, бұл плацебомен салыстырғанда бастапқы соңғы нүкте бойынша салыстырмалы қауіптің (СҚТ) 22,4%-ға (СА 95% [12,0; 31,6] - p<0,001) төмендеуіне сәйкес келеді. ONTARGET зерттеуі жүрек-қан тамырлары немесе цереброваскулярлық аурулар анамнезі бар немесе 2 типті қант диабеті бар пациенттерде жүргізілген зерттеу болды, бұл ағзалардың ишемиялық зақымдану белгілерімен бірге жүрді. VA NEPHRON-D зерттеуі - бұл 2 типті қант диабеті және диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде жүргізілген зерттеу. Бұл зерттеулерде бүйрек және/немесе жүрек-қантамыр нәтижелеріне және өлімге елеулі оң әсері анықталған жоқ, бірақ бұл ретте монотерапиямен салыстырғанда гиперкалиемияның, бүйректің жедел жеткіліксіздігінің және/немесе гипотензияның жоғары қаупі байқалды. Бұл нәтижелер АӨФ басқа тежегіштеріне және ангиотензин II рецепторларының блокаторларына да қолданылады. Сол себептен диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде АӨФ тежегіштері мен ангиотензин II рецепторларының блокаторлары бір мезгілде қолданылмауы тиіс. ALTITUDE зерттеуі (жүрек-қан тамырлары және бүйрек ауруларының соңғы нүктелерін қолдана отырып, 2 типті қант диабетіндегі алискиренді зерттеу) 2 типті қант диабеті бар және созылмалы бүйрек жеткіліксіздігі, жүрек-қан тамырлары ауруы немесе екеуі де бар пациенттерде АӨФ тежегіші мен ангиотензин II рецепторларының блокаторларымен стандартты емге алискиренді қосудың пайдасын бағалау мақсатында жүргізілген зерттеу болды. Зерттеу қажетсіз нәтижелердің жоғары қаупіне байланысты мерзімінен бұрын тоқтатылды. Жүрек-қантамыр аурулары мен инсульттар себебінен өлім, плацебо тобымен салыстырғанда алискирен тобында жиі байқалды, ал жағымсыз құбылыстар мен қызығушылық тудыратын күрделі жағымсыз құбылыстар (гиперкалиемия, гипотензия және бүйрек функциясының бұзылуы) туралы хабарламалар плацебо тобымен салыстырғанда алискирен тобына қатысты жиі келіп түсті. Балалар мен жасөспірімдерде қолдану 18 жасқа толмаған балалар мен жасөспірімдерде периндоприлдің қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған. Ашық салыстырмалы емес клиникалық зерттеуде шумақтық сүзілу жылдамдығы >30 мл/мин/1,73 м2 2-ден 15 жасқа дейінгі гипертензиясы бар 62 пациентте пациенттер периндоприлді орташа 0,07 мг/кг дозада қабылдады. Доза пациенттің ерекшеліктеріне және артериялық қысымның жауабына сәйкес жекелей тағайындалды, бұл ретте ең жоғары доза күніне 0,135 мг/кг құрады. 59 пациент үш айға созылған кезеңді аяқтады және 36 пациент зерттеудің кеңейтілген кезеңін аяқтады, яғни кемінде 24 ай байқалды (зерттеудің орташа ұзақтығы: 44 ай). Артериялық систолалық және диастолалық қысым зерттеуге енгізілген сәттен бастап және бұрын басқа гипертензияға қарсы препараттармен ем қабылдаған пациенттерде соңғы тексеруге дейін тұрақты болып қалды және бұрын ем қабылдамаған пациенттерде төмендеді. Соңғы тексеру кезінде балалардың 75%-дан астамында қысым 95-ші процентильден төмен артериялық систолалық және диастолалық болды. Қауіпсіздік көрсеткіштері периндоприл үшін белгілі қауіпсіздік бейініне сәйкес келді.

Дозалау режимі Дозаны пациенттің бейініне және артериялық қысымның реакциясына сәйкес түзетуге болады. Артериялық гипертензия Периндоприл-Тева монотерапия түрінде немесе басқа кластардың гипотензиялық препараттарымен біріктірілімде пайдаланылуы мүмкін. Бастапқы ұсынылатын дозасы таңертең тәулігіне 5 мг құрайды. Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесі күшті белсенділенген кезде (атап айтқанда, реноваскулярлық гипертензиясы, тұз тапшылығы және/немесе айналымдағы қанның жеткіліксіз көлемі, жүрек декомпенсациясы немесе ауыр гипертензиясы бар пациенттерде) бастапқы дозаны қабылдағаннан кейін артериялық қысым күрт төмендеуі мүмкін. Мұндай пациенттерді емдеу 2,5 мг дозадан медициналық бақылаумен басталуы тиіс. Бір ай емдеуден кейін дозаны күніне бір рет 10 мг дейін арттыруға болады. Периндоприл-Тевамен емінің басында клиникалық көріністері бар гипертензия дамуы мүмкін, егер пациент бір мезгілде диуретиктермен емдеуден өтсе, мұның ықтималдығы артады. Сондықтан препаратты тағайындағанда сақ болу керек, өйткені бұл пациенттерде тұз тапшылығы және/немесе жеткіліксіз АҚК болуы мүмкін. Мүмкіндігінше, Периндоприл-Тевамен емдеу басталғанға дейін 2-3 күн бұрын диуретиктерді қабылдауды тоқтату керек. Егер гипертензиясы бар пациенттерде диуретиктер қабылдауды тоқтата тұру мүмкін болмаса, онда Периндоприл-Тевамен емді 2,5 мг дозадан бастау керек. Бүйрек функциясы мен сарысудағы калий құрамының деңгейіне мониторинг жүргізілуі тиіс. Периндоприл-Тева дозасын артериялық қысымның реакциясына байланысты түзету керек. Қажет болса, диуретиктерді қабылдауды жалғастыруға болады. Егде жастағы пациенттерді емдеуді 2,5 мг дозадан бастап, оны емдеу басталғаннан кейін бір айдан кейін 5 мг-ға дейін, содан кейін - бауыр функциясына байланысты 10 мг-ға дейін (төмендегі кестені қараңыз) біртіндеп ұлғайта отырып бастаған жөн. Клиникалық көріністері бар жүрек жеткіліксіздігі Калий жинақтамайтын диуретиктермен және/немесе дигоксинмен және/немесе бета-блокаторлармен біріктірілген Периндоприл-Теваны мұқият медициналық бақылаумен бастау қажет, ұсынылатын бастапқы доза таңертең 2,5 мг құрайды. Жағымдылығы жақсы болса, емді бастағаннан кейін 2 аптадан соң дозаны күніне бір рет 5 мг-ға дейін арттыруға болады. Дозаны түзету әр пациенттің клиникалық реакциясына негізделуі тиіс. Жүректің ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерді және жоғары қауіп дәрежесі бар басқа да пациенттерді (бүйрек функциясының бұзылуы және электролиттік бұзылуларға бейімділігі бар пациенттер, бір мезгілде диуретиктермен және/немесе тамыр кеңейтетін препараттармен емдеуден өтетін пациенттер) емдеу жіті медициналық бақылаумен басталуы тиіс. Гипотензия қаупі жоғары пациенттерге, мысалы, тұз тапшылығы бар немесе жоқ пациенттерге, гиповолемиясы бар пациенттерге немесе диуретиктердің жоғары дозаларымен емделетін пациенттерге, мүмкіндігінше, Периндоприл-Тева қабылдауды бастағанға дейін көрсетілген жай-күйлерге түзету жүргізген жөн. Периндоприл-Тевамен ем бастағанға дейін және емдеу кезінде артериялық қысымына, бүйрек функциясына және сарысудағы калий деңгейіне мұқият бақылау жүргізу керек. Жүректің ишемиялық ауруы Жүректің тұрақты ишемиялық ауруы: Периндоприл-Теваны қабылдауды екі апта бойы күніне бір рет 5 мг дозадан бастау керек, содан кейін бүйрек функциясына байланысты және 5 мг дозаны жақсы көтеру жағдайында күніне бір рет 10 мг-ға дейін арттыру керек. Егде жастағы пациенттерге емді алғашқы апта бойы күніне бір рет 2,5 мг дозадан, содан кейін апта бойы – күніне бір рет 5 мг-нан бастаған жөн, артынан бүйрек функциясына байланысты күніне бір рет қабылдаған кезде тәуліктік дозаны 10 мг-ға дейін арттыру керек (төмендегі кестені қараңыз). Дозаны алдыңғы, неғұрлым төмен дозаға жақсы жағымдылығы жағдайында ғана арттыруға болады. Бүйрек функциясы бұзылған кезде дозаны түзету Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер үшін доза төменде келтірілген 1-кестеге сәйкес креатинин клиренсіне байланысты таңдалуы тиіс: Креатинин клиренсі (мл/мин) — Ұсынылатын доза ClCR ≥ 60 — күніне 5 мг 30 < ClCR < 60 — күніне 2,5 мг 15 < ClCR < 30 — күнара күніне 2,5 мг Гемодиализден өтетін пациенттер* ClCR < 15 — Диализ күні 2,5 мг * Периндоприлаттың диализ клиренсі 70 мл/мин құрайды. Гемодиализден өтетін пациенттер препаратты диализден кейін қабылдауы тиіс. Бауыр функциясы бұзылған пациенттер Бауыр функциясы бұзылған пациенттерге дозаны түзету қажет емес. Қолдану тәсілі Ішке қабылдауға арналған. Периндоприл-Теваны тәулігіне бір рет, таңертең таңғы ас алдында қабылдау ұсынылады.

- белсенді затқа және қосымша заттардың біріне немесе АӨФ кез келген басқа тежегішіне аса жоғары сезімталдық. - анамнезінде АӨФ тежегіштерімен алдыңғы емдеумен байланысты ангионевроздық ісіну. - тұқым қуалайтын немесе идиопатиялық ангионевроздық ісіну. - жүктіліктің екінші және үшінші триместрі. - қант диабетімен немесе бүйрек жеткіліксіздігінен зардап шегетін (ШСЖ< 60 мл/мин/1,73 м²) пациенттердің Периндоприл-Теваны құрамында алискирен бар препараттармен біріктіріп қабылдауы. - сакубитрил/валсартан біріктірілімімен бір мезгілде қолдану. Периндоприлмен емдеуді сакубитрил/валсартанның соңғы дозасын қабылдағаннан кейін 36 сағаттан ерте бастауға болмайды. - экстракорпоральді емшаралар, онда қан теріс зарядталған беткейлермен байланысады. - бүйрек артерияларының айқын екі жақты стенозы немесе жалғыз жұмыс істейтін бүйрек артериясының стенозы - тұқым қуалайтын фруктоза көтере алмаушылығы, Lapp-лактаза ферментінің тапшылығы, глюкоза-галактоза мальабсорбциясы бар адамдарға қолдануға болмайды - 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдер.

Жиі - жөтел, ентігу - бас ауыруы, астения, бас айналуы, бұлшықет құрысулары, парестезия, дисгевзия, көрудің бұзылуы, тиннитус, вертиго, гипотензия (және гипотензиямен байланысты әсерлер) - құсу, жүрек айнуы, іштің ауыруы, іш қату, диарея, диспепсия - қышыну, бөртпе - емдеуді тоқтатқан кезде қайтымды гиперкалиемия*, қандағы мочевинаның жоғары мөлшері*, қандағы креатининнің жоғары мөлшері* Жиі емес • эозинофилия* • гипонатриемия* • гипогликемия* • ұйқышылдық* • синкопа*, дімкәстік*, кеуденің ауыруы* • тахикардия*, жүрек соғуының жиілеуі* • васкулит*, шеткері ісіну*, гипертермия* • жарыққа сезімталдық реакциялары* - артралгия*, миалгия* - құлау* • көңіл-күйдің ауысуы, депрессия • ұйқының бұзылуы • бронх түйілуі • ауыздың құрғауы • есекжем • пемфигоид, гипергидроз • бүйрек жеткіліксіздігі • эректильді дисфункция • беттің, аяқ-қолдың, еріннің, шырышты қабықтың, тілдің, дауыс саңылауының және/немесе көмейдің ангионевроздық ісінуі Сирек - қандағы билирубин мөлшерінің жоғарылауы, бауырдағы ферменттер деңгейінің жоғарылауы - антидиуретикалық гормонның талапқа сай емес секрециясы синдромы - қызару, ысыну - анурия/олигурия, бүйректің жедел жеткіліксіздігі Өте сирек • аритмия, стенокардия, жоғары қауіп тобындағы пациенттерде АҚ шамадан тыс төмендеуінен туындауы мүмкін миокард инфарктісі, жоғары қауіп тобындағы пациенттерде АҚ шамадан тыс төмендеуінен туындауы мүмкін инсульт • эозинофильді пневмония, ринит • панкреатит • гепатит, цитолиздік немесе холестаздық • көп формалы эритема • төмен гемоглобин және гематокрит, агранулоцитоз немесе панцитопения, лейкопения/нейтропения, туа біткен жеткіліксіздігі бар пациенттерде гемолиздік анемия • глюкоза-6-фосфатдегидрогеназы, тромбоцитопения • сананың шатасуы * Жиілігі кенеттен түсетін хабарламалардан анықталған жағымсыз құбылыстар затына клиникалық зерттеулердің нәтижелері бойынша есептеледі. Жағымсыз дәрілік реакциялар пайда болған кезде медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса алғанда, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әрекеттер) жөніндегі ақпараттық дерекқорға тікелей жүгінуге болады Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Адамда артық дозалану туралы мәліметтер аз. АӨФ тежегіштерімен артық дозаланудан туындаған ықтимал симптомдар: гипотензия, циркуляциялық шок, электролиттік баланстың бұзылуы, бүйрек жеткіліксіздігі, гипервентиляция, тахикардия, жүрек соғуының күшеюі, брадикардия, бас айналу, үрейлену және жөтел. Артық дозалану жағдайында 9 мг/мл (0,9%) натрий хлориді ерітіндісінің вена ішіне инфузиясын жүргізу ұсынылады. Гипотензия дамыған жағдайда пациент шалқасынан жатқан күйге ауыстырылуы тиіс. Мүмкіндігінше, инфузия және/немесе катехоламиндерді вена ішіне енгізу түрінде ангиотензин II емдеу нұсқасын қарастырған жөн. Периндоприл организмнен гемодиализбен шығарылады. Емге резистентті брадикардия жағдайында электрокардиостимуляцияны жүргізу көрсетілген. Өмірлік маңызды көрсеткіштерді, сарысудағы электролиттер мен креатинин деңгейін үнемі бақылап отыру керек.

Арнайы ескертулер Жүректің тұрақты ишемиялық ауруы: Егер периндоприлмен емнің бірінші айы ішінде тұрақсыз стенокардия көрінісі (ірі немесе жоқ) басталса, онда емді жалғастырар алдында емдік пайдасы мен қаупінің арақатынасына мұқият бағалау жүргізу керек. Гипотензия. АӨФ тежегіштері артериялық қысымның төмендеуін туындатуы мүмкін. Клиникалық көріністері бар гипотензия қатарлас ауруларсыз гипертензиясы бар пациенттерде сирек дамиды, ол АҚК төмендеген пациенттерде (тұзды шектеулі тұтынатын диетадағы диуретиктер қабылдайтын, диализдегі пациенттерде, диареямен немесе құсып ауыратын пациенттерде) немесе ауыр ренинге тәуелді гипертензиясы бар пациенттерде жиі кездеседі. Клиникалық көріністері бар гипотензия клиникалық көріністері бар, қатарлас бүйрек жеткіліксіздігі бар немесе ол болмаған жүректің ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде байқалды. Ілмекті диуретиктердің жоғары дозаларын қабылдау, гипонатриемия немесе бүйрек функциясының бұзылуы салдарынан жүрек жеткіліксіздігінің неғұрлым ауыр дәрежесі бар пациенттерде туындауы мүмкін. Емнің басында және дозаны түзету кезінде клиникалық көріністері бар гипотензияның басталу қаупі жоғары пациенттерге мұқият мониторинг жүргізу керек. Осындай тәсілді жүректің ишемиялық ауруы немесе цереброваскулярлық ауруларымен зардап шегетін, жедел гипотензия миокард инфарктісіне немесе инсультқа әкелуі мүмкін пациенттерді емдеуде де ұстану керек. Гипотензия дамыған жағдайда пациентті арқасына жатқызып, қажет болған жағдайда натрий хлоридінің 9 мг/мг (0,9%) ерітіндісін вена ішіне енгізу жолымен АҚК-ны толықтыру қажет. Өтпелі гипотензия препаратты одан әрі қабылдау үшін қарсы көрсетілім болып табылмайды, оны артериялық қысым АҚК ұлғаюы салдарынан қайтадан жоғарылағаннан кейін сенімді жалғастыруға болады. Қалыпты немесе төмен қысымы бар жүректің іркілісті жеткіліксіздігі бар кейбір пациенттерде Периндоприл-Теваны қабылдау жүйелік артериялық қысымның қосымша төмендеуіне әкелуі мүмкін. Бұл күтілетін әсер және әдетте ол емдеуді тоқтатуға әкелмеуі тиіс. Гипотензияның клиникалық көріністері басталғанда дозаны азайту немесе Периндоприл-Тева қабылдауды тоқтату қажет болуы мүмкін. Аортальді және митральды клапанның стенозы /гипертрофиялық кардиомиопатия АӨФ басқа тежегіштері сияқты Периндоприл-Тева митральды клапанның стенозы және сол жақ қарыншаның шығу жолының обструкциясы бар, мысалы, аорта стенозы немесе гипертрофиялық кардиомиопатия бар пациенттерге аса сақтықпен тағайындалуы тиіс. Бүйрек жеткіліксіздігі Бүйрек функциясы бұзылған жағдайда (креатинин клиренсі < 60 мл/мин) бастапқы доза пациенттің креатинин клиренсіне сәйкес, содан кейін пациенттің емге реакциясына байланысты түзетілуі тиіс. Бұл пациенттер үшін калий мен креатинин деңгейіне жүйелі мониторинг жүргізу әдеттегі тәжірибе болып табылады. Клиникалық көріністері бар жүрек жеткіліксіздігімен пациенттерде АӨФ тежегіштерімен емнің басында басталатын гипотензия бүйрек функциясының одан әрі нашарлауына әкелуі мүмкін. Бұл жағдайда жедел бүйрек жеткіліксіздігінің басталуы туралы хабарламалар бар, олар әдетте қайтымды сипатта болады. АӨФ тежегіштерімен емдеуден өтетін екі жақты бүйрек артериялық стенозы немесе жалғыз бүйрек артериясының стенозы бар кейбір пациенттерде емдеуді тоқтатқан кезде қайтымды болған қандағы мочевина мен сарысудағы креатинин деңгейінің жоғарылау жағдайлары байқалған. Бұл бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде ең ықтимал болды. Реноваскулярлық гипертензияда ауыр гипотензия мен бүйрек жеткіліксіздігінің жоғары қаупі бар. Мұндай пациенттерді емдеу төмен дозаларды тағайындаумен және дозаны мұқият титрлеумен мұқият медициналық бақылаумен басталуы тиіс. Диуретиктерді қабылдау жоғарыда сипатталған жағдайлардың дамуына ықпал ететін фактор болуы мүмкін болғандықтан, Периндоприл-Тева емінің алғашқы апталарында диуретиктерді тоқтату және бүйрек функциясын үнемі бақылау қажет. Бүйрек тамырларының айқын бұзылуынсыз гипертензиясы бар кейбір пациенттерде қандағы мочевина мен сарысудағы креатинин концентрациясының жоғарылауы байқалды, әдетте ол елеусіз және өтпелі сипатта болды, әсіресе Периндоприл-Тева мен диуретикті біріктіріп қабылдағанда. Бұл бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде ең ықтимал болды. Бұл жағдайда диуретик және/немесе Периндоприл-Тева дозасын азайту және/немесе қабылдауды тоқтату қажет болуы мүмкін. Гемодиализден өтетін пациенттер: Жоғары ағымды жарғақшаларды пайдалана отырып гемодиализде жүрген және бір мезгілде АӨФ тежегіштерінің бірін алатын кейбір пациенттерде анафилактоидты реакциялардың даму жағдайлары байқалған. Мұндай пациенттер үшін басқа типті жарғақшаларды пайдалану немесе басқа кластағы гипотензиялық препаратты тағайындау мүмкіндігін қарастыру керек. Бүйрек трансплантациясы: Жақында жүргізілген бүйрек трансплантациясы бар пациенттерге Периндоприл-Тева тағайындау тәжірибесі жоқ. Реноваскулярлық гипертензия АӨФ тежегіштерін қолданған кезде бүйрек артериясының екі жақты стенозы немесе қызмет атқаратын жалғыз бүйректің артерия стенозы бар пациенттерде гипотензияның және бүйрек жеткіліксіздігінің қаупі жоғары. Диуретиктермен ем ықпал етуші фактор болуы мүмкін. Бүйрек функциясының істемей қалуы тіпті сарысу креатининінде елеусіз өзгерістерімен бүйрек артериясының бір жақты стенозы бар пациенттерде туындауы мүмкін. Жоғары сезімталдық / Ангионевроздық ісіну Периндоприл-Теваны қоса, АӨФ тежегіштерімен емдеуден өтетін пациенттерде беттің, аяқ-қолдың, еріннің, шырышты қабықтың, тілдің, дауыс саңылауының және/немесе көмейдің ангионевроздық ісіну туралы хабарламалар сирек болды. Бұл реакциялар ем кезінде кез келген сәтте басталуы мүмкін. Мұндай жағдайларда Периндоприл-Тева қабылдауды дереу тоқтатып, симптомдар толық жойылғанға дейін тиісті мониторинг жүргізу керек. Әдетте, ісіну тек бет пен ерінге әсер еткен жағдайда, ол ешқандай емделусіз өтті, дегенмен антигистаминді препараттар симптомдарды жеңілдетуге көмектесті. Көмей ісінуімен қатар жүретін ангионевроздық ісіну өліммен аяқталуға әкелуі мүмкін. Тыныс алу жолдарының обструкциясы болуы мүмкін тілдің, дауыс саңылауының немесе көмейдің ісінуі кезінде дереу тиісті шаралар қабылдау керек. Жедел көмек адреналинді тағайындауды және/немесе тыныс алу жолдарының өткізгіштігін сақтауды қамтуы мүмкін. Пациент симптомдар толық және түпкілікті жоғалып кеткенше жіті медициналық қадағалауда болуы тиіс. АӨФ тежегіштерін қабылдаумен байланыссыз ангионевроздық ісінуді бастан өткерген пациенттерде АӨФ тежегішін қабылдау кезінде ангионевроздық ісінудің басталу қаупі бар. АӨФ тежегіштерін қабылдайтын пациенттердегі АІЖ қозғайтын ангионевроздық ісіну туралы сирек хабарламалар келіп түскен. Бұл пациенттерде іштің ауыруы (жүрек айнумен және құсумен немесе оларсыз) басталған); кейбір жағдайларда мұның алдында беттің ангионевроздық ісінуі болмаған және эстераза С-1 деңгейлері қалып шегінде болған. Ангионевроздық ісінуді диагностикалау іштің компьютерлік томографиясын қамтитын емшаралардың көмегімен немесе ультрадыбыстық зерттеу кезінде немесе хирургиялық операция кезінде жүргізілді; симптомдар АӨФ тежегішін қабылдауды тоқтатқаннан кейін өтті. Іштің ауыруына шағымданатын АӨФ тежегіштерін қабылдайтын пациенттерде АІЖ-ға әсер ететін ангионевроздық ісіну дифференциалды диагнозға енгізілуі тиіс. Периндоприлдің сакубитрил/валсартан біріктірілімімен үйлесуі ангионевроздық ісіну қаупінің жоғарылауына байланысты қарсы көрсетілімді. Периндоприлдің соңғы дозасын қабылдау мен сакубитрил/валсартан біріктірілімімен емдеуді бастау арасындағы аралық кемінде 36 сағатты құрауы тиіс. Сакубитрил/валсартан біріктірілімімен емдеуді тоқтатқан кезде сакубитрил мен валсартанның соңғы дозасын қабылдау мен периндоприлмен емдеуді бастау арасында кемінде 36 сағат өтуі тиіс. AӨФ тежегіштерін рацекадотрилмен, mTOR тежегіштерімен (мысалы, сиролимус, эверолимус, темсиролимус) және вилдаглиптинмен бір мезгілде қолдану ангионевроздық ісіну қаупін арттыруы мүмкін (мысалы, тыныс алу жолдарының немесе тілдің тыныс алу бұзылыстарымен қатар жүретін немесе оларсыз ісінуі). Периндоприл қабылдап жүрген пациенттерде рацекадотрилмен, mTOR тежегіштерімен (мысалы, сиролимус, эверолимус, темсиролимус) және вилдаглиптинмен емдеуді бастағанда сақ болу керек. Тығыздығы төмен липопротеиннің (ТТЛП) аферез емшарасын жүргізу кезіндегі анафилактоидты реакциялар Сирек жағдайларда декстрансульфатты сіңірудің көмегімен ТТЛП аферез емшараларын алатын пациенттерде АӨФ тежегіштерін тағайындағанда өмірге қатерлі анафилактоидты реакциялардың даму жағдайлары байқалған. Әр жолы аферез жасау алдында АӨФ тежегішін уақытша тоқтату арқылы осы реакцияларды болдырмаудың сәті түсті. Десенсибилизация кезіндегі анафилаксиялық реакциялар Анафилактоидты реакциялар десенсибилизациялайтын ем кезінде АӨФ тежегіштерін (мысалы, жарғақ қанаттылардың уымен) алған кейбір пациенттерде пайда болды. Кейбір пациенттерде бұл реакцияларды АӨФ тежегішін уақытша тоқтату жолымен болдырмауға болады, бірақ олар препаратты абайсызда қабылдаған жағдайда қайтадан пайда болды. Бауыр функциясының бұзылуы Сирек жағдайларда АӨФ тежегіштері холестаздық сарғаюдан басталып, бауырдың фульминантты некрозына ұласатын және (кейде) өліммен аяқталатын синдроммен қатар жүрді. Бұл синдромның механизмі әлі белгісіз. Сарғаю дамитын немесе бауыр ферменттерінің деңгейі едәуір жоғарылайтын АӨФ тежегіштерін алатын пациенттер АӨФ тежегішін қабылдауды тоқтатуы және мұқият медициналық тексеруден өтуі тиіс. Нейтропения / Агранулоцитоз /Тромбоцитопения / Анемия АӨФ тежегіштерін қабылдайтын пациенттерде нейтропения/агранулоцитоз, тромбоцитопения және анемия білінген. Бүйрек функциясы қалыпты және басқа да асқынатын факторлары жоқ пациенттерде нейтропения сирек кездеседі. Периндоприлді қабылдаған кезде коллагенозды-қан тамырлары аурулары бар пациенттерге иммуносупрессиялық емнен, аллопуринолмен немесе прокаинамидпен емдеуден өтетін пациенттерге немесе осы асқынатын факторлардың барлығы бар, әсіресе бұрыннан бүйрек функциясының бар бұзылулары бар адамдарға аса сақ болу керек. Мұндай пациенттердің кейбірінде ауыр инфекциялар дамыды. Кейбір жағдайларда антибиотиктермен қарқынды ем сәтсіз болды. Периндоприлді осындай пациенттерге тағайындағанда лейкоциттер санына мезгіл-мезгіл мониторинг жүргізу және пациенттерге инфекцияның кез келген белгілері туралы (мысалы, тамақтың ауруы, жоғары температура) хабарлау қажеттілігі туралы нұсқау беру ұсынылады. Нәсіл АӨФ тежегіштерімен емдегенде ангионевроздық ісіну басқа нәсілдерге қарағанда қара нәсілді пациенттерде жиі кездеседі. АӨФ басқа тежегіштері сияқты, қара нәсілді пациенттерде периндоприлдің гипотензиялық тиімділігі басқа нәсілдің пациенттеріне қарағанда төмен болуы мүмкін. Мүмкін, мұның себебі – қара нәсілді пациенттерде гипертензия рениннің төмен мөлшері аясында жиі өтеді. Жөтел АӨФ тежегіштерімен емдегенде жөтел байқалады. Емді тоқтатқанда кететін қақырықсыз, тоқтамайтын жөтел тән. АӨФ тежегішін қабылдаудан туындаған жөтелді жөтелдің дифференциалды диагнозының бөлігі ретінде қарастырған жөн. Хирургиялық араласым / Анестезия Хирургиялық араласымда немесе гипотензия тудыратын препараттармен анестезия кезінде Периндоприл-Тева рениннің компенсаторлық босап шығуы салдарынан ангиотензин II түзілуін бөгеуі мүмкін. Операциядан бір күн бұрын емдеуді тоқтату ұсынылады. Осы әсер ету механизмімен байланысты гипотензия басталғанда АҚК-ні ұлғайту керек. Гиперкалиемия АӨФ тежегіштері, оның ішінде периндоприл қан сарысуында калий мөлшерінің жоғарылауын тудырады. Әдетте бұл әсер бүйрек функциясы қалыпты пациенттерде елеусіз болады. Алайда, бүйрек функциясы бұзылған және/немесе калий қоспаларын (құрамында калий бар тұз алмастырғыштарды қоса алғанда) калий жинағыш диуретиктер, гепарин, сондай-ақ триметоприм/сульфаметоксазол және әсіресе альдостерон антагонистері немесе ангиотензин рецепторларының блокаторлары ретінде белгілі ко-тримоксазол қабылдайтын пациенттерде гиперкалиемия пайда болуы мүмкін. Калий жинақтаушы диуретиктер мен ангиотензин рецепторларының блокаторлары сақтықпен және қан сарысуындағы калий құрамына ұдайы мониторинг жүргізіп қолданылуы тиіс. Диабеті бар пациенттер Диабетке қарсы пероральді препараттарды немесе инсулинді қабылдайтын диабеті бар пациенттерге АӨФ тежегішімен емдеудің алғашқы айы ішінде гликемия деңгейіне мұқият мониторинг жүргізу керек. Литий Периндоприл мен литийді біріктіріп қабылдау әдетте ұсынылмайды. Калий жинақтайтын препараттар, калий қоспалары және құрамында калий бар тұз алмастырғыштар Периндоприлді әдетте калий жинақтайтын препараттармен, калий қоспаларымен және құрамында калий бар тұз алмастырғыштармен біріктіріп қабылдау ұсынылмайды. Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) қосарлы блокадасы АӨФ тежегіштерін, ангиотензин II рецепторларының блокаторларын немесе алискиренді біріктіріп қабылдау гипотензия, гиперкалиемия және бүйрек функциясының төмендеу қаупін (бүйректің жедел жеткіліксіздігін қоса) арттыратынның дәлелдері бар. Осы себепті АӨФ тежегіштерін, ангиотензин II рецепторларының блокаторларын немесе алискиренді біріктіріп қабылдау арқылы қосарлы блокада ұсынылмайды. Егер қосарлы блокада арқылы емдеу өте қажет деп саналса, оны тек маманның бақылауымен жүргізу керек, ал пациент бүйрек функциясын, электролиттер мен қан қысымын жиі және мұқият бақылауды қажет етеді. Диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде АӨФ тежегіштері мен ангиотензин II рецепторларының блокаторлары бір мезгілде қолданылмауы тиіс. Алғашқы гиперальдостеронизм Ренин-ангиотензин жүйесін тежейтін гипертензияға қарсы препараттар, әдетте, бастапқы гиперальдостеронизмі бар пациенттерде тиімсіз. Осыған байланысты бұл препаратты қолдану ұсынылмайды. Қосымша заттар Таблеткалардың құрамында лактоза бар, сондықтан осы препаратты тұқым қуалайтын лактоза жақпаушылығының сирек кездесетін проблемалары, глюкоза-галактоза нашар сіңірілуі немесе Лапп лактаза тапшылығы бар пациенттер қабылдамауы тиіс. Индигокармин (E 132), жылтыр көк FCF (E 133) және хинолинді сарыны (E 104) балаларға арналған дәрілік препараттарда қолдануға тыйым салынады. Педиатрияда қолдану Периндоприл-Теваны 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдерге тағайындауға болмайды, осы жас тобындағы пациенттерде препаратты қолданудың тиімділігі мен қауіпсіздігі туралы деректер жоқ. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Периндоприл-Тева автокөлік жүргізу және механизмдерді басқару қабілетіне тікелей әсер етпейді, бірақ кейбір пациенттерде, әсіресе емнің басында немесе басқа гипотензиялық препаратпен біріктірілгенде, төмен артериялық қысыммен байланысты жеке реакциялар дамуы мүмкін. Нәтижесінде автокөлікті немесе басқа механизмдерді басқару қабілеті бұзылуы мүмкін. Қолдану бойынша ұсыныстар

Периндоприл-Теваны жүктілік кезінде қолдануға болмайды. Қазіргі уақытта жүктіліктің бірінші триместрінде АӨФ тежегіштерін қабылдағанда тератогендік қауіп туралы дәлелді эпидемиологиялық деректер жоқ. Алайда, шарананың даму бұзылыстарының пайда болу қаупі аздап артуы мүмкін. Жүктілікті жоспарлау кезінде немесе Периндоприл-Тева препаратын қолданғанда жүктілік басталған кезде препаратты қабылдауды дереу тоқтату керек және қажет болған жағдайда жүктілік кезінде қолдану қауіпсіздігінің дәлелденген бейіні бар басқа гипотензиялық ем тағайындау керек. Жүктіліктің II және III триместрінде АӨФ тежегіштерінің шаранаға әсері оның дамуының бұзылуына (бүйрек функциясының төмендеуі, олигогидрамнион, бассүйек сүйектерінің оссификациясының баяулауы) және жаңа туған нәрестеде асқынулардың дамуына (бүйрек жеткіліксіздігі, артериялық гипотензия, гиперкалиемия) әкелуі мүмкін екені белгілі. Егер пациент әйел жүктіліктің II немесе III триместрі кезінде АӨФ тежегіштерін қабылдаса, бас сүйек сүйектерінің жай-күйін және бүйрек функциясын бағалау үшін ультрадыбыстық зерттеу жүргізу ұсынылады. Аналары жүктілік кезінде АӨФ тежегіштерін қабылдаған жаңа туған нәрестелер артериялық гипотензияның даму қаупіне байланысты бақылауда болуы тиіс. Бала емізу кезеңі Қазіргі уақытта периндоприлдің емшек сүтіне бөлінетіні анықталған жоқ. Периндоприлді бала емізу кезеңінде қолдануға қатысты ақпараттың болмауы салдарынан оны қабылдау ұсынылмайды. Бала емізу кезеңінде, әсіресе жаңа туған немесе шала туған балаларды тамақтандыру кезінде, қауіпсіздік бейіні анағұрлым зерттелген басқа препараттарды қолданған жөн.

Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) қосарлы блокадасы АӨФ тежегіштерін, АРА II немесе алискиренді бір мезгілде қолдану нәтижесінде, РААЖ-ға әсер ететін бір ғана препаратты қолданған жағдайлармен салыстырғанда, артериялық гипотензия, гиперкалиемия және бүйрек функциясының бұзылулары (бүйректің жедел жеткіліксіздігін қоса) сияқты жағымсыз құбылыстардың туындау жиілігінің артуына әкеледі. Ангионевроздық ісіну қаупін арттыратын дәрілік препараттар АӨФ тежегіштерін сакубитрилмен / валсартанмен бір мезгілде қолдануға болмайды, өйткені бұл ангионевроздық ісіну қаупін арттырады (4.3 және 4.4-бөлімдерді қараңыз). Периндоприлдің соңғы дозасын қабылдау және сакубитрил/ валсартанмен емдеуді бастау арасындағы аралық кемінде 36 сағатты құрауы тиіс. Сакубитрил/валсартанның соңғы дозасын қабылдау мен периндоприлмен емдеудің басталуы арасында кемінде 36 сағат аралықты сақтау қажет (4.3 және 4.4-бөлімдерін қараңыз). АӨФ тежегіштерін рацекадотрилмен, mTOR тежегіштерімен (мысалы, сиролимус, эверолимус, темсиролимус) және глиптиндермен (мысалы, линаглиптин, саксаглиптин, ситаглиптин, вилдаглиптин) бір мезгілде қолдану ангионевроздық ісінудің жоғары қаупіне әкелуі мүмкін (4.4-бөлімді қараңыз). Гиперкалиемияны туындататын дәрілік препараттар Қан сарысуындағы калий мөлшері әдетте қалыпты шектерде қалғанымен, периндоприл қабылдаған кейбір пациенттерде гиперкалиемия пайда болуы мүмкін. Кейбір дәрілік препараттар немесе дәрілік препараттардың емдік тобы: алискирен, калий тұздары, калий жинақтайтын диуретиктері (мысалы, спиронолактон, триамтерен немесе амилорид), АӨФ тежегіштері, ангиотензин II рецепторларының блокаторлары, ҚҚСД, гепарин; циклоспорин, такролимус, триметоприм сияқты иммунодепрессанттар және ко-тримоксазол (триметоприм/сульфаметоксазол) гиперкалиемияның даму ықтималдылығын арттыруы мүмкін, өйткені триметоприм амилорид сияқты калий жинақтайтын диуретик ретінде әсер ететіні белгілі. Осы препараттарды біріктіріп қабылдау гиперкалиемияның туындау қаупін арттырады. Осыған байланысты Периндоприл-Тева препаратының жоғарыда аталған препараттармен біріктірілімі ұсынылмайды. Егер бір мезгілде қолдану көрсетілсе, оларды сақтықпен және қан сарысуындағы калий деңгейіне жиі мониторинг жүргізе отырып қолдану керек. Бір мезгілде қолдануға болмайды Алискирен Қант диабеті бар немесе бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде гиперкалиемия, бүйрек функциясының нашарлауы және жүрек-қантамыр ауруларының жиілеуі және өлім қаупі ұлғаяды. Экстракорпоральді ем Ауыр анафилактоидты реакциялар туындауының жоғары қаупіне байланысты декстран сульфатпен диализ жүргізу немесе жоғары гидравликалық өткізгіштігі бар белгілі бір жарғақшалармен (мысалы, полиакрилонитрильді жарғақшалар) гемофильтрация және тығыздығы төмен липопротеиндер аферезі сияқты қанды теріс зарядталған беткеймен жанастыратын экстракорпоральді ем. Егер мұндай емдеу талап етілсе, онда диализдік жарғақшаның басқа типін немесе гипотензиялық препараттың басқа класын қолдануға зейін қою керек. Бір мезгілде қолдану ұсынылмайды Алискирен Қант диабеті немесе бүйрек функциясының бұзылуы жоқ пациенттерде гиперкалиемия қаупінің ұлғаюы, бүйрек функциясы нашарлауы және жүрек-қантамырлық аурушаңдық пен өлім жиілігінің жоғарылауы ықтимал. АӨФ тежегіштерімен және ангиотензин рецепторларының антагонистерімен бірге емдеу Әдебиеттерде атеросклероз ауруы, жүрек жеткіліксіздігі анықталған немесе нысана ағзалары зақымдалған қант диабеті бар пациенттерде АӨФ тежегіштерімен және АРА II бір мезгілде емдеу, РААЖ-ге ықпал ететін бір препаратты ғана қолданумен салыстырғанда, артериялық гипотензияның, естен танудың, гиперкалиемияның даму және бүйрек функциясының нашарлау (бүйрек функциясының жедел жеткіліксіздігін қоса) жиілігінің өте жоғары болуымен байланысты екендігі мәлімделген. Қосарлы блокада (мысалы, АӨФ тежегішін АРА II-мен біріктіргенде) бүйрек функциясы, калий мөлшері және АҚ мұқият бақыланатын жеке жағдайлармен шектелуі тиіс. Эстрамустин Бір мезгілде қолдану ангионевроздық ісіну сияқты жағымсыз әсерлер қаупінің ұлғаюына әкелуі мүмкін. Калий жинақтайтын диуретиктер (триамтерен, амилорид сияқты), калий тұздары Гиперкалиемия (өліммен аяқталуы мүмкін), әсіресе бүйрек функциясының бұзылуында (гиперкалиемиямен байланысты қосымша әсерлер). Периндоприлді жоғарыда аталған дәрілік препараттармен біріктіру ұсынылмайды. Егер, дегенмен, бір мезгілде қолдану көрсетілген болса, оларды сақтық шараларын таныта отырып және қан сарысуындағы калий деңгейін ұдайы бақылай отырып қолданған жөн. Жүрек жеткіліксіздігінде спиронолактонды қолдану ерекшеліктері әрі қарай мәтін бойынша сипатталған. Литий препараттары Литий препараттарын және АӨФ тежегіштерін бір мезгілде қолданғанда қан сарысуындағы литий концентрациясының қайтымды артуы және осыған байланысты уытты әсерлер білінуі мүмкін. Периндоприлді және литий препараттарын бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Осындай ем жүргізу қажет болғанда қан плазмасындағы литий концентрациясына ұдайы бақылау жүргізген жөн. Аса сақтықты қажет ететін бір мезгілде қолдану Гипогликемиялық дәрілер (инсулин, ішке қабылдауға арналған гипогликемиялық дәрілер) АӨФ тежегіштерін қолдану инсулиннің және ішке қабылдауға арналған гипогликемиялық дәрілердің гипогликемиялық әсерін гипогликемия дамығанша күшейтуі мүмкін. Әдеттегідей, бұл бір мезгілде ем жүргізудің алғашқы апталарында және бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде байқалады. Баклофен АӨФ тежегіштерінің гипертензияға қарсы әсерін күшейтеді. АҚ деңгейін, қажет болған жағдайда, гипотензиялық препараттардың дозасын мұқият бақылаған жөн. Диуретиктер (калий жинақтайтын диуретиктерді қоспағанда) Диуретиктерді, әсіресе сұйықтықты және/немесе тұздарды шығаратындарды қабылдап жүрген пациенттерде периндоприлмен емдеудің бас кезінде АҚ шамадан тыс төмендеуі байқалуы мүмкін, оның даму қаупін периндоприлмен емдеуді бастар алдында диуретикалық дәрілерді қабылдауды тоқтату, жоғалған сұйықтықтың немесе тұздардың орнын толтыру, сондай-ақ периндоприлді төмен дозада тағайындап, әрі қарай оны біртіндеп арттыру жолымен азайтуға болады. Артериялық гипертензияда әсіресе сұйықтықты және/немесе тұздарды шығаратын диуретиктерді қабылдап жүрген пациенттерде диуретиктер АӨФ тежегішін қолдануды бастағанға дейін тоқтатылуы (мұндайда диуретик кешірек қайта тағайындалуы мүмкін), немесе АӨФ тежегіші төмен дозада тағайындалып, әрі қарай біртіндеп арттырылуы мүмкін. Жүректің созылмалы жеткіліксіздігі жағдайында диуретиктерді қолданғанда АӨФ тежегіші төмен дозада тағайындалуы тиіс, бір мезгілде қолданылатын диуретиктің дозасын азайтқаннан кейін тағайындалуы мүмкін. АӨФ тежегіштерін қолданудың алғашқы аптасында бүйрек функциясының барлық жағдайларында (креатинин концентрациясы) бақылануы тиіс. Калий жинақтайтын диуретиктер (эплеренон, спиронолактон) Эплеренонды немесе спиронолактонды тәулігіне 12,5 мг-ден 50 мг-ге дейінгі дозаларда және АӨФ тежегіштерін төмен дозаларда қолдану: Бұрын АӨФ тежегіштерін және «ілмектік» диуретиктерді қолданған және сол жақ қарыншаның лықсу фракциясы < 40%, NYHA жіктеуі бойынша II - IV функционалды класқа жататын жүрек жеткіліксіздігін емдегенде әсіресе препараттардың осы біріктірілімдеріне қатысты нұсқауларды сақтамаған жағдайда гиперкалиемия қаупі (өліммен аяқталуы мүмкін) бар. Осы біріктірілімді қолданар алдында гиперкалиемияның және бүйрек функциясының бұзылуларының жоқтығына көз жеткізу қажет. Қанда креатинин және калий концентрациясын ұдайы бақылау ұсынылады: емдеудің алғашқы айында апта сайын және кейін ай сайын. Қабынуға қарсы стероидты емес препараттар (ҚҚСП), күніне ≥ 3 г ацетилсалицил қышқылын қоса АӨФ тежегіштерін ҚҚСП-пен (ацетилсалицил қышқылы қабынуға қарсы әсер ететін дозада, циклооксигеназа-2 (ЦОГ-2) тежегіштері және селективті емес ҚҚСП) бір мезгілде қолдану АӨФ тежегіштерінің гипертензияға қарсы әсерінің төмендеуіне әкелуі мүмкін. АӨФ тежегіштерін және ҚҚСП бір мезгілде қолдану әсіресе бүйрек функциясы төмендеген пациенттерде, бүйректің жедел жеткіліксіздігінің дамуын қоса, бүйрек функциясының нашарлауына, және қан сарысуындағы калий мөлшерінің артуына әкелуі ықтимал. Осы біріктірілімді әсіресе егде жастағы пациенттерге тағайындағанда сақтық танытқан жөн. Пациенттер сұйықтықтың талапқа сай мөлшерін алуы тиіс, және емдеуді бастағанда кезде де, сонымен қатар емдеу барысында да бүйрек функциясын мұқият бақылау ұсынылады. Белгілі бір сақтықты қажет ететін бір мезгілде қолдану Гипотензиялық препараттар және вазодилататорлар Периндоприлдің гипертензияға қарсы әсері, қысқа әсерлі немесе ұзақ әсерлі нитраттарды қоса, басқа гипотензиялық, қантамырларды кеңейтетін дәрілермен бір мезгілде қолданғанда күшеюі мүмкін. Трициклді антидепрессанттар, психозға қарсы дәрілер (нейролептиктер) және жалпы анестезияға арналған дәрілер АӨФ тежегіштерімен бір мезгілде қолдану гипертензияға қарсы әсерінің күшеюіне әкелуі мүмкін. Симпатомиметиктер АКФ тежегіштерінің гипертензияға қарсы әсерін бәсеңдетуі мүмкін. Алтын препараттары Алтын препаратын (натрий ауротиомалаты) вена ішіне қабылдап жүрген пациенттерде АӨФ тежегіштерін, соның ішінде периндоприлді қолданған кезде нитритоидты реакциялар – бет терісінің гиперемиясын, жүректің айнуын, құсуды, артериялық гипотензияны қамтитын симптомдық кешеннің болғаны сипатталған.

Сақтау мерзімі 2 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары 25 °С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!