Налбуфин раствор 10 мг/мл

1 мл ерітіндінің құрамында: белсенді зат - налбуфин гидрохлориді 10 мг, қосымша заттар: натрий хлориді, натрий цитраты, сусыз лимон қышқылы, натрий гидроксиді, хлорсутек қышқылы, инъекцияға арналған су. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Көрінетін бөлшектерсіз мөлдір, түссіз сұйықтық.

• орташадан қүштіге дейінгі ауыруды қысқа мерзімді жеңілдету үшін көрсетілген. • одан басқа, оны операцияға дейінгі және операциядан кейінгі ауыруды емдеу кезінде де пайдалануға болады

Әсер ету механизмі Апиынды рецепторлардың агонист-антагонисі (каппа және дельта- рецепторларының агонисі және μ-апиынды рецепторлардың антагонисі). Каппа-апиын рецепторлары арқылы эндогендік антиноцицептивтік жүйені белсендіреді, ОЖЖ әртүрлі деңгейлерінде ауырсыну импульстарының нейронаралық берілуін бұзады. Мидың жоғарғы бөліктеріне әсер ете отырып, ауырудың эмоционалды реңкін өзгертеді. Шартты рефлекстерді тежейді, тыныштандыратын әсер етеді, дисфория, миоз туындатады, құсу орталығын қоздырады. Морфин, тримеперидин, фентанил аз дәрежеде тыныс алу орталығын тежейді және АІЖ моторикасына әсер етеді. Гемодинамикаға әсер етпейді. Гистаминдік реакцияның пайда болу қаупі, сондай-ақ бақыланатын қолдану кезінде дағдылану мен апиынды тәуелділіктің дамуы апиынды агонистерге қарағанда айтарлықтай төмен.

Дозалау режимі Қатаң түрде дәрігердің тағайындауына сәйкес қабылдау керек. Бұл препарат тек бір реттік пайдалануға арналған. Пайдаланар алдында ерітінділерді көзбен шолып қарау керек. Бөлшектерден бос ерітінділерді ғана пайдалануға болады. Ересектер Ересектер үшін ұсынылатын әдеттегі доза дене салмағы 70 кг болатын пациенттер үшін 10-нан 20 мг-ға дейін, барлығы кг дене салмағына 0,1-0,3 мг-ға баламалы. Бұл дозаны қажет болған жағдайда әр 3-6 сағат сайын қайталауға болады. Ересектер үшін ең жоғары бір реттік доза 20 мг аспауы керек. Дозаны пациенттің ауырсыну ауырлығына және физикалық күйіне қарай түзету қажет. Налбуфинді ұзақ уақыт бойы қолдануға болмайды. Пациенттердің ерекше топтары Егде жастағы пациенттер Егде жастағы адамдарда биожетімділігі ұлғаятындықтан, ал жүйелік клиренсі төмендейтіндіктен, мүмкін болатын ең төменгі дозадан бастаған жөн Бауыр немесе бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Жеңіл және орташа дәрежедегі бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде әдеттегі дозаларда қолданған кезде аномалиялық реакциялар байқалуы мүмкін. Мұндай пациенттерде препаратты сақтықпен қолдану керек. Налбуфин гидрохлориді бауыр жеткіліксіздігі немесе бүйректің ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерге қарсы көрсетілімді Балалар мен жасөспірімдер Балалар үшін ұсынылатын әдеттегі доза кг дене салмағына 0,1-0,2 мг құрайды. Қажет болса, дозаны 3-6 сағаттан кейін қайта енгізуге болады. Бір реттік ең жоғары доза кг дене салмағына 0,2 мг құрайды. Енгізу әдісі мен жолы Ерітіндіні вена ішіне, бұлшықет ішіне немесе тері астына енгізеді. Бұлшықет ішіне және тері астына енгізу ауырсынуды туындатуы мүмкін болғандықтан, балаларда вена ішіне енгізген жөн. Налбуфин тек бір рет қолдануға арналған. Пайдаланар алдында ерітіндіні көзбен шолып тексеру қажет. Құрамында қоспалар жоқ мөлдір ерітінділерді ғана қолдануға рұқсат етіледі.

• Әсер етуші затқа немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық бүйректің ауыр жеткіліксіздігі • Апиындармен қатарлас емдеуден болған бауырдың ауыр жеткіліксіздігі, мысалы: морфин немесе фентанил морфин тәрізді препараттарға дәрілік тәуелділік (морфин, промедол, фентанил) • 1,5 жасқа дейінгі балалар

Клиникалық зерттеулерде Налбуфин препаратымен ем алған 1066 пациентте седация анағұрлым көп таралған жағымсыз реакция болды — 381 (36%). Жиілігі азырақ реакциялар: терлеу/жабысқақ тер 99 (9%), жүрек айнуы/құсу 68 (6%), бас айналу/вертиго 58 (5%), ауыздың құрғауы 44 (4%) және бас ауыруы 27 (3%). Басқа туындаған жағымсыз реакциялар (1% немесе одан аз жиілігі туралы хабарланған): ОЖЖ әсерлері: Күйгелектік, депрессия, мазасыздық, жылау, эйфория, қалықтау сезімі, өшпенділік, әдеттен тыс түс көру, сананың шатасуы, естен тану, елестеулер, дисфория, ауырлық сезімі, ұйып қалу, шаншу, шындық сезімінен айырылуды сезіну. Психотомиметикалық әсерлердің жиілігі, мысалы, шындық сезімінен айырылуды сезіну, өзін-өзі танымау, сандырақ, дисфория және елестеулер, пентазоцинді қабылдаған кездегіден төмен екендігі дәлелденді. Жүрек-қантамыр бұзылыстары: гипертония, гипотония, брадикардия, тахикардия. Асқазан-ішек жолының бұзылыстары: түйілу, диспепсия, ащы дәм. Респираторлық бұзылыстар: депрессия, ентігу, демікпе. Дерматологиялық реакциялар: қышыну, күйдіріп ашу, есекжем. Әртүрлі: сөйлеу қабілетінің қиындауы, несеп шығаруға қысылу, көрудің бұлыңғырлануы, ысыну және қызуды сезіну. Аллергиялық реакциялар: налбуфинді қолданғаннан кейін дереу демеуші емдеуді жүргізуді талап етуі мүмкін, анафилаксиялық/анафилактоидты және басқа да аса жоғары сезімталдық реакциялары тіркелді. Бұл реакцияларға шок, респираторлық дистресс, тыныс алудың тоқтауы, брадикардия, жүректің тоқтап қалуы, гипотония немесе көмейдің ісінуі кіруі мүмкін. Осы аллергиялық реакциялардың кейбіреулері өмірге қауіп төндіруі мүмкін. Аллергиялық типтегі басқа реакцияларға ысқырық дем, бронх түйілуі, сырылдар, ісіну, бөртпе, қышыну, жүрек айнуы, құсу, терлеу, әлсіздік және қалтырау жатады. Тіркеуден кейінгі бақылау тәжірибесі Тіркелгеннен кейін налбуфинді қолдану кезінде келесі жағымсыз реакциялар анықталды. Бұл реакциялар көлемі белгісіз болған популяциядан өз еркімен хабарланғандықтан, олардың жиілігін сенімді түрде бағалау немесе препараттың әсерімен себеп-салдарлық байланыс орнату әрқашан мүмкін бола бермейді. Іштің ауыруы, қызба, сана деңгейіңің төмендеуі немесе естен айырылу, ұйқышылдық, тремор, үрейлену, өкпенің ісінуі, қозу, құрысулар және ауыру, ісіну, қызару, жану және жылу сезімі сияқты инъекция орнындағы реакциялар. Налбуфинмен емдеуге ауыр аллергиялық реакциялардан орын алған өлім туралы хабарланды. Босану кезінде аналар Налбуфин қабылдаған кезде шарананың өлімі туралы хабарланды. Серотониндік синдром: апиындарды серотонинергиялық препараттармен бір мезгілде қолданғанда өмірге қауіп төндіретін жағдай болып табылатын серотониндік синдромның жағдайлары туралы хабарланды. Бүйрекүсті безінің жеткіліксіздігі: апиындарды қолдану кезінде бүйрекүсті безінің жеткіліксіздігі жағдайлары тіркелді, көбіне олар бір айдан астам уақыт бойы қолданғаннан кейін туындаған. Гипералгезия және аллодиния: кез келген ұзақтықтағы апиындармен жүргізілген ем кезінде гипералгезия және аллодиния жағдайлары тіркелген. Гипогликемия: апиындарды қабылдайтын пациенттерде гипогликемия жағдайлары тіркелген. Хабарламалардың көбі кем дегенде бір қауіп факторы (мысалы, диабет) байқалған пациенттерден келіп түскен. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары: жағымсыз әсерлер айқындылығының күшеюі, ұйқышылдық, бас ауыру, миоз, сананың шатасуы, бас айналу, АҚ төмендеуі, брадикардия, кенеттен болған әлсіздік, естен айырылу, комаға дейін болған "тоқтату" синдромы. Емі: препаратты тоқтату. Өкпенің талапқа сай желдетілуін, жүйелік гемодинамиканы демеу және дене температурасын сақтау, оксигенотерапия жүргізу. Налоксонды спецификалық антидот ретінде қолдануға болады.

Тәуелділік, шамадан тыс пайдалану және дұрыс пайдаланбау Налбуфин препаратының құрамында налбуфин бар. Апиын ретінде налбуфин пайдаланушыда тәуелділіктің дамуын, шамадан тыс пайдалану мен дұрыс пайдаланбау қаупін туындатады. Апиындарды медициналық емес пайдалану үшін іздеуі мүмкін, және оларды тағайындалуына сай емес пайдалануы мүмкін. Налбуфин препаратымен жұмыс істеу кезінде осы қауіптерді ескеріңіз. Бұл қауіптерді азайту стратегияларына өнімді тиісті түрде сақтау және C-II класс препаратына арналған бақылау әдістері кіреді. Өмірге қауіп төндіретін тыныстың тарылуы Апиындарды қолданған кезде, тіпті ұсынымдарға сәйкес пайдаланғанның өзінде, ауыр, өмірге қауіп төндіретін немесе өлімге әкелетін тыныстың тарылуы туралы хабарланды. Тыныстың тарылуы, егер оны дереу анықтамаса және емдемесе, тыныс алудың тоқтап қалуына және өлімге әкеп соқтыруы мүмкін. Тыныстың тарылуын емдеу пациенттің клиникалық жағдайына байланысты мұқият бақылауды, демеу шараларын және апиын антагонистерін қолдануды қамтуы мүмкін. Апиындар туындататын тыныстың тарылуына байланысты көмірқышқыл газының (CO) іркілуі апиындардың седациялық әсерін күшейтуі мүмкін. Ауыр, өмірге қауіп төндіретін немесе өлімге әкелетін тыныстың тарылуы Налбуфинді пайдалану кезінде кез келген уақытта пайда болуы мүмкін болса да, қауіп емнің басында немесе дозаны ұлғайтқаннан кейін анағұрлым жоғары болады. Пациенттерді тыныстың тарылу тұрғысынан, әсіресе ем басталғаннан кейінгі алғашқы 24-72 сағат ішінде және Налбуфин дозасын арттырғаннан кейін мұқият бақылау керек. Тыныстың тарылу қаупін азайту үшін Налбуфинді дұрыс дозалау және титрлеу қажет. Пациенттерді басқа апиынды препараттан ауыстырған кезде Налбуфин дозасын қайта бағалау бірінші доза кезінде өлімге әкелетін артық дозалануға әкеп соғуы мүмкін. Апиындар ұйқымен байланысты тыныс алу бұзылыстарын, соның ішінде орталықтан ұйқы апноэны (CSA) және ұйқымен байланысты гипоксемияны туындатуы мүмкін. Апиындарды пайдалану дозаға байланысты CSA қаупін арттырады. CSA шалдыққан пациенттерде апиындар дозасын біртіндеп төмендетудің ең жақсы практикасын қолдана отырып, апиындар дозасын төмендетуді қарастырған жөн. Бензодиазепиндермен немесе ОЖЖ басқа депрессанттарымен бір мезгілде қолдану кезіндегі қауіптер Налбуфинді бензодиазепиндермен және/немесе ОЖЖ басқа депрессанттарымен, оның ішінде алкогольмен (мысалы, бензодиазепиндік емес седациялық/ұйықтататын дәрілер, анксиолитиктер, транквилизаторлар, миорелаксанттар, жалпы анестетиктер, психозға қарсы дәрілер, басқа апиындар, алкоголь) бір мезгілде қолдану терең тыныштануға, тыныстың тарылуына, комаға және өлімге әкеп соқтыруы мүмкін. Осы қауіптерге байланысты емдеудің баламалы нұсқалары тиімсіз болған пациенттер үшін осы препараттарды бір мезгілде тағайындауды кейінге қалдыру керек. Пациенттерді тыныстың тарылуы мен седация белгілері мен симптомдары тұрғысынан мұқият бақылаңыз. Обсервациялық зерттеулер апиынды анальгетиктер мен бензодиазепиндерді бір мезгілде пайдалану тек апиындық анальгетиктерді пайдаланумен салыстырғанда есірткіге байланысты өлім-жітім қаупін арттыратынын көрсетті. Ұқсас фармакологиялық қасиеттеріне байланысты апиынды анальгетиктермен бірге ОЖЖ-ны бәсеңдететін басқа препараттарды қолдану кезінде ұқсас қауіптерді күту орынды. Егер бензодиазепинді немесе ОЖЖ басқа депрессантын апиынды анальгетикпен бір мезгілде тағайындау туралы шешім қабылданса, ең төменгі тиімді дозаларды және қатарлас жүретін қолданудың ең аз ұзақтығын тағайындаңыз. Апиынды анальгетикті қабылдап жүрген пациенттерге апиын болмаған кезде көрсетілгенге қарағанда бензодиазепиннің немесе ОЖЖ басқа депрессантының анағұрлым аз бастапқы дозасын тағайындаңыз және клиникалық жауапқа сүйене отырып, титрлеңіз. Егер бензодиазепинді немесе ОЖЖ басқа депрессантын қабылдап жүрген пациентке апиынды анальгетик тағайындалса, апиынды анальгетиктің анағұрлым аз бастапқы дозасын тағайындаңыз және клиникалық жауапқа сүйене отырып, титрлеңіз. Пациенттерді тыныстың тарылуы мен седация белгілері мен симптомдары тұрғысынан мұқият қадағалаңыз. Налбуфинді бензодиазепиндермен немесе ОЖЖ басқа депрессанттарымен (алкоголь мен тыйым салынған есірткіні қоса) пайдаланған кезде пациенттер мен күтім жасайтын адамдарды тыныстың тарылуы мен седация қаупі туралы хабардар етіңіз. Пациенттерге бензодиазепинді немесе ОЖЖ басқа депрессантын қатарлас жүретін қолдану әсері анықталғанға дейін машина жүргізбеу немесе ауыр техниканы басқармау туралы кеңес беріңіз. Пациенттерді апиындарды шамадан тыс пайдалануды және оларды дұрыс пайдаланбауды қоса алғанда, психоактивті заттарды тұтынумен байланысты бұзылыстар қаупі тұрғысынан тексеріңіз және оларға алкоголь мен тыйым салынған есірткіні қоса алғанда, ОЖЖ қосымша депрессанттарын пайдаланумен байланысты өлім мен артық дозалану қаупі туралы ескертіңіз. Апиындар туындатқан гипералгезия және аллодиния Апиын-индукцияланған гипералгезия (АИГ) апиынды анальгетик парадоксальді түрде ауырсынудың күшеюін немесе ауырсынуға деген сезімталдықтың артуын туындатқанда пайда болады. Бұл жағдай белгілі бір әсерді сақтау үшін апиындардың дозаларын ұлғайту қажеттілігінен тұратын төзімділіктен ерекшеленеді. АИГ симптомдарына апиындар дозасын арттыру кезінде ауырсынудың күшеюі, апиындар дозасын азайту кезінде ауырсынудың төмендеуі немесе әдетте ауырсынбайтын тітіркендіргіштерден (аллодиния) болатын ауырсыну жатады (бірақ олармен шектелмейді). Бұл симптомдар негізгі аурудың өршуіне, апиындарға деген төзімділікке, апиындарды тоқтату синдромына немесе аддиктивті мінез-құлқына ешқандай дәлелдер болмаса ғана OIH-ды нұсқай алады. Апиынды анальгетиктерді қысқа мерзімді және ұзақ мерзімді пайдалану кезінде АИГ жағдайлары тіркелді. АИГ механизмі толыққанды зерттелмесе де, көптеген биохимиялық жолдар болжанады. Медициналық әдебиеттер апиынды анальгетиктер мен АИГ және аллодиния арасындағы күшті биологиялық сенімділікті болжайды. Егер пациентте АИГ-ға күмән туындаса, ағымдағы апиынды анальгетиктің немесе апиынды ротацияның (пациенттің басқа апиынды топқа қауіпсіз ауысуы) дозасын орынды төмендету туралы мәселені мұқият зерттеу керек. Созылмалы өкпе ауруына шалдыққан пациенттердегі немесе егде жастағы, кахексиялы немесе әлсіреген пациенттердегі өмірге қауіп төндіретін тыныстың тарылуы Налбуфин препаратын жедел немесе ауыр бронх демікпесі бар пациенттерде бақылау немесе реанимациялық жабдық болмаған жағдайда қолдануға болмайды. Созылмалы өкпе ауруына шалдыққан пациенттер: Налбуфин препаратын қабылдайтын өкпенің ауыр созылмалы обструкциялық ауруы немесе өкпелік жүрегі бар пациенттер, сондай-ақ тыныс алу резерві айтарлықтай төмендеген, гипоксиясы, гиперкапниясы бар немесе бұрыннан тынысы тарылған пациенттер Налбуфин препаратының ұсынылған дозаларын қолданғанның өзінде апноэны қоса алғанда, тыныс алу белсенділігінің төмендеу қаупі жоғары болады. Егде жастағы, кахексиялы немесе әлсіреген пациенттер: егде жастағы, кахексиялы немесе әлсіреген пациенттерде өмірге қауіп төндіретін тыныстың тарылу ықтималдығы жоғары, себебі олардың фармакокинетикасы өзгеруі немесе анағұрлым жас, дені сау науқастармен салыстырғанда клиренсі өзгеруі мүмкін. Мұндай пациенттерді, әсіресе Налбуфинді тағайындау және титрлеу кезінде, сондай-ақ Налбуфин препараты тынысты тарылтатын басқа препараттармен бір мезгілде тағайындалғанда мұқият бақылаңыз. Балама ретінде осы пациенттерде апиынды емес анальгетиктерді пайдалану мүмкіндігін қарастырыңыз. Бүйрекүсті безінің жеткіліксіздігі Апиындарды пайдаланған кезде, көбіне 1 айдан астам уақыт бойы қолданғаннан кейін бүйрекүсті безінің жеткіліксіздігі жағдайлары туралы хабарланды. Бүйрекүсті безі жеткіліксіздігінің көріністелуі спецификалық емес симптомдар мен белгілерді, оның ішінде жүрек айнуы, құсу, анорексия, шаршау, әлсіздік, бас айналу мен қысымның төмендеуін қамтуы мүмкін. Егер бүйрекүсті безінің жеткіліксіздігіне күмән туындаса, диагнозды диагностикалық зерттеу жүргізу арқылы мүмкіндігінше тезірек растау қажет. Егер бүйрекүсті безінің жеткіліксіздігі диагнозы қойылса, кортикостероидтардың физиологиялық алмастыратын дозаларымен емдеу керек. Бүйрекүсті безінің функциясы қалпына келуі үшін пациентті апиындарды қабылдаудан аулақ ету және бүйрекүсті безінің функциясы қалпына келгенше кортикостероидтармен емдеуді жалғастырыңыз. Басқа апиындарды қолданып көруге болады, себебі кейбір жағдайларда бүйрекүсті безі жеткіліксіздігінің қайталануынсыз басқа апиынды пайдалану туралы хабарланған. Қолда бар ақпарат бүйрекүсті безінің жеткіліксіздігімен байланысты болуы мүмкін қандай да бір нақты апиындарды үлкен ықтималдылықпен анықтауға мүмкіндік бермейді. Ауыр гипотония Налбуфин амбулаториялық пациенттерде ауыр гипотонияны, оның ішінде ортостаздық гипотонияны және естен тануды туындатуы мүмкін. Артериялық қысымды ұстап тұру қабілеті қан көлемінің төмендеуіне немесе ОЖЖ-ны бәсеңдететін белгілі бір препараттарды (мысалы, фенотиазиндер немесе жалпы анестетиктер) бір мезгілде қабылдауға байланысты бұзылған пациенттерде қауіптің жоғарылау ықтималдылығы бар. Бұл пациенттерді налбуфинді қолдануды бастағаннан немесе оның дозасын титрлегеннен кейін гипотония белгілері тұрғысынан бақылаңыз. Циркуляторлық шок бар пациенттерде Налбуфин вазодилатацияны туындатуы мүмкін, бұл жүректік лықсуды және артериялық қысымды одан әрі төмендетуі мүмкін. Циркуляторлық шок бар пациенттерде Налбуфинді қолданудан аулақ болу керек. Бассүйекішілік қысымы жоғары, мидағы ісіктері, бас жарақаттары немесе сананың бұзылуы бар пациенттерде пайдалану қаупі CO2 іркілуінің бассүйекішілік әсеріне сезімтал болуы мүмкін пациенттерде (мысалы, бассүйекішілік қысымның жоғарылау немесе мидағы ісіктердің белгілері бар) Налбуфин тыныс алу орталығының белсенділігін төмендетуі мүмкін және нәтижесінде CO2 іркілуі бассүйекішілік қысымды одан ары арттыруы мүмкін. Мұндай пациенттерді седация мен тыныстың тарылу белгілері тұрғысынан, әсіресе Налбуфин препаратымен емдеуді бастаған кезде бақылау керек. Апиындар сонымен қатар бассүйек-ми жарақаты бар пациенттегі аурудың клиникалық ағымын жасыруы мүмкін. Сананың бұзылуы бар немесе комадағы пациенттерде Налбуфинді қолданудан аулақ болыңыз. Асқазан-ішек ауруларына шалдыққан пациенттердегі қолдану қаупі Налбуфин препараты ішектің салданған бітелуін қоса алғанда, асқазан-ішек жолының белгілі немесе болжамды бітелісі бар пациенттерге қарсы көрсетілімді. Налбуфин Одди сфинктерінің түйілуін туындатуы мүмкін. Апиындар сарысулық амилаза деңгейінің жоғарылауына әкелуі мүмкін. Симптомдардың нашарлауы тұрғысынан жедел панкреатитті қоса алғанда, өт шығару жолдарының аурулары бар пациенттерді бақылаңыз. Құрысу бұзылыстары бар пациенттердегі құрысу қаупінің жоғарылауы Налбуфин эпилепсиялық бұзылыстары бар пациенттерде ұстамалардың жиілігін арттыруы мүмкін және ұстамалармен байланысты басқа клиникалық жағдайларда ұстамалардың пайда болу қаупін арттыруы мүмкін. Анамнезінде эпилепсиялық бұзылыстары бар пациенттерді Налбуфин препаратымен емдеу кезінде ұстамаларға қатысты бақылаудың нашарлауы тұрғысынан бақылаңыз. Тоқтату синдромы Агонист-антагонист типті аралас апиынды анальгетик болып табылатын Налбуфин препаратын толық агонист типті апиынды анальгетик қабылдайтын пациенттерде қолдану анальгетикалық әсерді төмендетуі және / немесе тоқтату симптомдарын үдетуі мүмкін. Толық агонист типті апиынды анальгетикпен Налбуфинді бір уақытта қолданудан аулақ болыңыз. Физикалық түрде тәуелді пациентте Налбуфин препаратын тоқтатқан кезде дозаны біртіндеп азайту керек. Мұндай пациенттерде препаратты қабылдауды күрт тоқтатуға болмайды. Көлік жүргізу және механизмдерді пайдалану кезіндегі қауіптер Налбуфин автомобиль жүргізу немесе механизмдерді басқару сияқты қауіптілігі зор әрекеттерді орындау үшін қажетті ақыл-ой немесе физикалық қабілеттерді нашарлатуы мүмкін. Егер пациенттер Налбуфиннің әсеріне төзімді болмаса және дәріге қалай жауап беретінін білмесе, оларға көлік жүргізбеу немесе қауіпті механизмдерді басқармау табанды түрде ұсынылады. Пациент көлік жүргізуге немесе басқа қауіптілігі зор тапсырмаларды орындауға ықпал етуі мүмкін Налбуфин препаратының әсерлері жойылғанша бақылауда болуы керек. Сақтық шаралары Бүйрек немесе бауыр функциясының бұзылуы Налбуфин препараты бауырда метаболизденіп, бүйрек арқылы шығарылатындықтан, оны бүйрек немесе бауыр функциясының бұзылуы бар пациенттерде сақтықпен қолдану керек және азайтылған дозада енгізу керек. Миокард инфарктісі Барлық күшті анальгетиктер сияқты, Налбуфинді жүрек айну немесе құсу байқалған, миокард инфарктісіне шалдыққан пациенттерде сақтықпен қолдану керек. Жүрек-қантамыр жүйесі Анестезия кезінде Налбуфин препаратының тиімділігін бағалау барысында операция алдында атропин енгізілмеген пациенттерде брадикардияның анағұрлым жоғары жиілігі байқалды. Зертханалық тесттер Налбуфин тесттің ерекшелігіне/сезімталдығына байланысты апиындарды анықтаудың ферментативті әдістеріне кедергі келтіруі мүмкін. Толығырақ ақпарат алу үшін тест өндірушісімен кеңесіңіз.

Нұсқаулықта көрсетілмеген.

Аддитивті фармакологиялық әсерді ескере отырып, басқа апиынды анальгетиктерді, бензодиазепиндерді немесе алкоголь, басқа седациялық/ұйықтататын дәрілер, анксиолитиктер, транквилизаторлар, миорелаксанттар, жалпы анестетиктер, психозға қарсы дәрілер және басқа апиындар сияқты ОЖЖ басқа депрессанттарын бір мезгілде қолдану ұсынылмайды, олар тыныстың тарылуы, терең седациялық әсер, кома және өлім қаупін арттыруы мүмкін. Ықтимал баламалы емдеу нұсқалары талапқа сай болмауы мүмкін пациенттерге қолдану үшін осы препараттарды резервтік қатарлас тағайындау: дозалар мен ұзақтығын ең аз қажеттілікке дейін шектеу керек. Пациенттерді тыныстың тарылуы мен седация белгілерінің бар болу тұрғысынан мұқият қадағалаңыз (Айрықша нұсқауларды қараңыз). Серотонинергиялық препараттар: серотонинді кері қармаудың селективті тежегіштері (СКҚСТ), серотонин мен норэпинефринді кері қармаудың селективті тежегіштері (SNRIs), трициклдік антидепрессанттар (TCAs), триптандар, 5-HT3 рецепторларының антагонистері сияқты серотонинергиялық нейротрансмиттерлік жүйеге әсер ететін басқа дәрілік заттармен, серотониннің нейротрансмиттерлік жүйесіне әсер ететін дәрілік заттарды (мысалы, миртазапин, тразодон, трамадол) және моноаминоксидаза (МАО) тежегіштерімен (психикалық бұзылыстарды емдеуге арналған, сондай-ақ, линезолид және метилен көгін вена ішіне енгізу сияқты басқалары) бір мезгілде апиындармен қабылдау серотониндік синдромға әкеп соқты (Айрықша нұсқаулар бөлімін қараңыз). Егер бір мезгілде қабылдау орынды болса, пациентті мұқият қадағалаңыз, әсіресе емдеуді бастаған кезде және дозаны түзету кезінде. Серотониндік синдромға күмән туындаса, налбуфинді енгізуді тоқтатыңыз. Бұлшықет релаксанттары: Налбуфин қаңқа бұлшықет миорелаксанттарының жүйке-бұлшықет бөгейтін әсерін күшейтіп, тыныстың тарылу дәрежесін жоғарылатуы мүмкін. Пациенттерді тыныстың тарылу белгілерінің бар болу тұрғысынан мониторинг жүргізу қажет, олар күткеннен көп болуы мүмкін және қажет болған жағдайда, налбуфин және/ немесе миорелаксант дозасын азайту керек. Диуретиктер Апиындар диуретиктердің тиімділігін төмендетіп, антидиурездік гормонның босап шығуын туындатуы мүмкін. Диурездің төмендеу және/немесе артериялық қысымға әсер ету белгілерінің бар болу тұрғысынан пациенттерді мониторингілеу және қажет болған жағдайда диуретик дозасын ұлғайтуды бақылау қажет. Моноаминоксидаза тежегіштері (MAO) МАО (мысалы, фенелзин, транилципромин, линезолид) апиындармен өзара әрекеттесуі серотониндік синдром немесе апиынды уыттылық түрінде көріністелуі мүмкін (мысалы, тыныстың тарылуы, кома). МАО қабылдап жүрген пациенттерге немесе емдеуді тоқтатқаннан кейін 14 күн ішінде Налбуфинді қолдану ұсынылмайды. Егер апиынды шұғыл пайдалану қажет болса, артериялық қысымды және ОЖЖ белгілері мен симптомдарын және тыныстың тарылуын мұқият қадағалай отырып, ауырсынуды емдеу үшін сынақ дозаларын қолданыңыз және аз дозаларды жиі титрлеңіз. Этанол налбуфиннің орталық жүйке жүйесіне тежейтін әсерін күшейтеді. Антидепрессанттармен бірге қолданған кезде бір препараттың немесе екеуінің де дозасын азайту керек. Басқа апиынды анальгетиктердің ауыруды басатын әсерін және тыныстың тарылуын ішінара төмендетеді. Есірткіге тәуелділік аясында налтрексон «тоқтату синдромы» симптомдарының дамуын үдетеді (енгізілгеннен кейін 5 минуттан соң және 48 сағатқа дейін жалғасуы мүмкін, оның басылуы өте қиын). Антихолинергиялық белсенділігі бар дәрілік заттар, диареяға қарсы препараттар, соның ішінде лоперамид, іш қату қаупін арттырады, бұл ішектің парезіне, несептің іркілуіне және ОЖЖ бәсеңдеуіне әкелуі мүмкін. Налбуфинді қолданған кезде несеп іркілу немесе асқазан моторикасының төмендеуі белгілерінің байқалу тұрғысынан пациенттерді мониторингілеу қажет Налбуфин артериялық қысымды төмендететін дәрілік заттардың, соның ішінде ганглиоблокаторлардың, диуретиктердің гипотензиялық әсерін күшейтеді. Метоклопрамидтің тиімділігін төмендетеді. Үйлесімсіздігі. Бір шприцте басқа инъекцияға арналған ерітінділермен араластыруға болмайды. Налбуфин гидрохлориді 0,9% натрий хлориді ерітіндісімен, 5% Хартман ерітіндісімен үйлесімді.

Сақтау мерзімі 3 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары Жарықтан қорғалған жерде, 25 °C-ден аспайтын температурада сақтау керек. Мұздатып қатыруға болмайды! Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!