Морфин гидрохлориді раствор 1 %

Бір ампуланың ішінде белсенді зат – 10.0 мг морфин гидрохлориді тригидраты қосымша заттар: 0.1 М хлорсутек қышқылы, инъекцияға арналған су. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Мөлдір, түссіз немесе әлсіз сарғыштау реңді ерітінді.

• қарқындылығы күшті ауыру синдромында (ауыр жарақаттар, миокард инфарктісі, қатерлі жаңа түзілімдер кезінде, операциядан кейінгі кезеңде) • операция алдындағы премедикацияда

Апиындық (есірткілік) анальгетик. Айқын анальгетиктік әсер береді. Орталық жүйке жүйесінің апиындық рецепторларының (дельта-, мю- және каппа-) агонисі. Дельта-рецепторлардың қозуы ауыруды басуына түрткі болады; мю-рецепторлардың қозуы - супраспинальді анальгезияға, эйфорияға, физикалық тәуелділікке, тыныстың тарылуына, кезбе жүйке орталығының қозуына түрткі болады; каппа-рецепторлардың қозуы - спинальді анальгезияға, тыныштандыратын әсеріне, миозға түрткі болады. Афференттік жолдың орталық бөлігіндегі ауыру импульстерінің нейронаралық берілісін бәсеңдетеді, ауырудың эмоционалдық бағалануын төмендетеді, эйфория туғызады, ол тәуелділіктің (физикалық және психикалық) қалыптасуына ықпал етеді. Ауыру орталықтарының қозғыштығын төмендете отырып, шокқа қарсы әсер береді. Жоғары дозаларында седативтік белсенділік танытып, ұйықтататын әсер туғызады. Шартты рефлекстерді тежеп, орталық жүйке жүйесінің жинақтау қабілетін төмендетеді, депримациялайтын дәрілердің әсерін күшейтеді. Жылуды реттеу орталығының қозғыштығын азайтып, вазопрессин бөлінуін стимуляциялайды. Іс жүзінде қантамырлар тонусына әсер етпейді. Тыныс алу орталығын бәсеңдетіп, жөтел орталығының қозғыштығын төмендетеді, кезбе жүйке орталықтарын қоздырып, брадикардияның пайда болуын туғызады, көзді қозғалтатын жүйкелердің нейрондарын стимуляциялайды, қарашықты тарылтады (миоз). Сопақша мидың триггерлік аймақтарының хеморецепторларын стимуляциялауы және жүрек айнуы мен құсуды индукциялауы мүмкін. Құсу орталығын бәсеңдетеді, сондықтан да морфин гидрохлоридінің дозаларын қайталап және морфиннен кейін енгізілетін, құстыратын дәрілерді қолдану құсу туғызбайды. Ішкі ағзалардың: Одди сфинктерлерінің, қуықтың, асқазанның антральді бөлігінің, ішектің, өт шығару жолдарының, бронхтардың тегіс бұлшықеттерінің тонусын арттырады. Перистальтиканы әлсіретеді, тағам массаларының қозғалуын баяулатады, іш қатудың дамуына ықпал етеді. Дағдылануды және дәріге (апиындық) тәуелділікті (морфинизм) туғызады.

Дозалану режимі әркімге жекелей Ересектер мен 15 жас шамасындағы және одан үлкен жасөспірімдерге тері астына және бұлшықет ішіне 1 мл-ден (10 мг Морфин гидрохлориді), вена ішіне баяу – 0,5-1 мл-ден (5-10 мг Морфин гидрохлориді) енгізеді. Егде жастағы және психикалық жай-күйінің бұзылулары бар пациенттерге; бауыр және бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерге дозасын төмендету керек. Морфин онкологиялық аурулар кезіндегі таңдаулы апиын болып табылады. Сәйкес дозасын аурудың күштілігіне байланысты әр 12-24 сағат сайын тағайындайды. Ересектер үшін тері астына енгізгендегі ең жоғарғы дозалары: бір реттік – 2 мл (20 мг Морфин гидрохлориді), тәуліктік – 5 мл (50 мг Морфин гидрохлориді). 2 жастан асқан балаларға препаратты жас шамасына байланысты тері астына енгізеді: 2 жастан 3 жасқа дейінгі балаларда бір реттік дозасы 0,1 мл құрайды (1 мг Морфин гидрохлориді), тәуліктік дозасы - 0,2 мл (2 мг Морфин гидрохлориді); 3-4 жастағыларда - бір реттік дозасы 0,15 мл (1,5 мг), тәуліктік дозасы – 0,3 мл (3 мг); 5-6 жастағыларда - бір реттік дозасы 0,25 мл (2,5 мг), тәуліктік дозасы – 0,75 мл (7,5 мг); 7-9 жастағыларда - бір реттік дозасы 0,3 мл (3 мг), тәуліктік дозасы – 1 мл (10 мг); 10-14 жастағыларда - бір реттік дозасы 0,3-0,5 мл (3-5 мг), тәуліктік дозасы – 1-1,5 мл (10-15 мг). Енгізу әдісі және жолы Препаратты тері астына, бұлшықет ішіне немесе вена ішіне баяу енгізеді. Емдеу мақсаттары және емдеуді тоқтату Морфин гидрохлоридімен емдеуді бастамас бұрын пациенттермен бірге емдеудің ұзақтығы мен емдеу мақсаттарын, сондай-ақ ауырсынуды басқару нұсқауларына сәйкес емдеуді аяқтау жоспарын қамтитын емдеу стратегиясын келісу керек. Емдеу кезінде дәрігер мен пациент арасында емдеуді жалғастыру қажеттілігін бағалау, тоқтатуды қарастыру және қажет болған жағдайда дозаларды түзету үшін жиі байланыс болуы керек. Пациентке Морфин гидрохлориді препаратымен емдеу қажет болмаған кезде, тоқтату симптомдарын болдырмау үшін дозаны біртіндеп төмендеткен дұрыс. Ауырсынуды талапқа сай баса алмаған жағдайда гипералгезия, жағымдылығы мен негізгі аурудың үдеуі мүмкіндігін ескерген жөн. Емдеу ұзақтығы Морфин гидрохлориді препаратын қажет болғаннан артық ұзақ қолдануға болмайды. Тоқтату симптомдарының қаупі бар екенін көрсету Емдеуді тоқтатқанда, егер апиындарды қабылдау күрт тыйылса, абстиненция синдромы жеделдеуі мүмкін. Сондықтан, қабылдау толық тоқтатылғанға дейін дозасы біртіндеп төмендетілуі тиіс. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіну үшін медициналық қызметкерінен кеңес алуға жүгіну жөнінде нұсқаулар Дәрілік препаратты қолданар алдында дәрігерге немесе фармацевтке жүгініңіз.

• апиындарға, соның ішінде морфинге, немесе қосымша заттарының кез келгеніне аса жоғары сезімталдық • бассүйек-ми жарақаты • бассүйекішілік гипертензия • инсульт • тыныс алу орталығының бәсеңдеуі салдарынан тыныс алудың бұзылуы • бронх түйілулеріне бейімділік, бронх демікпесі • жүрек ырғағының бұзылулары • бауырдың немесе бүйректің ауыр жеткіліксіздігі • кахексия • құрысулар, эпилепсия статусы • жалпы қатты жүдеу • шығу тегі түсініксіз іш ауыруы • өт шығару жолдарына жасалатын хирургиялық араласымдар • алкогольмен жедел уыттану • делирий • моноаминоксидаза тежегіштерімен бір мезгілде емдеу • қызба синдромы • жүктілік, бала емізу кезеңі • 2 жасқа дейінгі балаларға

Өте жиі • құсу (әсіресе, емдеудің басында) • жүрек айнуы • іш қату • артериялық қысымның төмендеуі • тахикардия • бас айналуы • ұйқышылдық • айқын қажу • жалпы әлсіздік • ысқырып дем алу • бет гиперемиясы • бет терісінің бөртпесі • қатты тершеңдік • дисфония Жиі • ауыздың шырышты қабығының құрғауы • анорексия • өт шығару жолдарының тегіс бұлшықеттерінің түйілуі • гастралгия • брадикардия • тыныс тарылуы (әсіресе, кішкентай балаларда) • бронх түйілуі • бас ауыруы • тремор • бұлшықеттердің еріксіз тартылулары • бұлшықеттердің қимыл-қозғалыс үйлесімінің бұзылуы • парестезиялар • күйгелектік • депрессия • сананың шатасуы • соңынан ми қанайналымының бұзылу ықтималдығымен бассүйекішілік қысымның жоғарылауы • ұйқысыздық • диурездің төмендеуі • несепағарлардың түйілуі (несеп шығару кезінде қиналу және ауыруы, несеп шығаруға жиі қысылу) • либидо және/немесе потенцияның төмендеуі • тері бөртпесі • есекжем • қышыну • беттің ісінуі • көмейдің ісінуі • ларингоспазм • қалтырау • гиперемия • ісіну • екпе жасаған жердің ашытуы • көру арқылы қабылдау анықтығының бұзылуы • миоз • нистагм • эйфория немесе жайсыздық сезімі Сирек • холестаз белгілерімен гепатоуыттылық • атония • салданған илеус • уытты мегаколон (ішектің ауыр қабыну аурулары кезінде) • артериялық қысымның жоғарылауы • мазасыз ұйқы • ОЖЖ бәсеңдеуі • көп дозаларын енгізгенде – бұлшықеттердің сіресуі • парадокстық қозу • мазасыздық Өте сирек • құрысулар • түнгі шым-шытырық түстер • елестеулер • тыныштандыратын немесе қоздыратын әсер (әсіресе, егде жастағы пациенттерде) делирий • зейін қоюға қабілеттіліктің төмендеуі • тәуелділік • қуық сфинктерінің түйілуі • несептің ағып шығуының бұзылуы немесе қуықасты безінің гиперплазиясы мен несеп шығару өзегінің стенозы кезінде осы симптомның ушығуы • құлақтың шыңылдауы • толеранттылық • «тоқтату синдромы» (түшкіру, ринит, күйгелектік, ашушаңдық, тершеңдік, тремор, бұлшықет ауырулары, диарея, жүрек айнуы, құсу, тахикардиялар, мидриаз, гипертермия, анорексия, асқазанның түйілулері, жалпы әлсіздік, бас ауыруы және басқа вегетативтік симптомдар) Белгісіз • анафилактоидтық реакциялар • аллодиния, гипералгезия • гипергидроз • ауыздың құрғауы • дисфориялық көңіл-күй, мазасыздық • тәуелділік • есірткіге тәуелділік синдромы және тоқтату (бас тарту) синдромы • ұйқыдағы орталық апноэ синдромы • панкреатит • Одди сфинктерінің түйілуі • жедел жайылған экзантематозды пустулез (ЖЖЭП) Жекелей жағымсыз реакциялардың сипаттамасы Есірткіге тәуелділік Морфин гидрохлориді препаратын қайта қолдану тіпті емдік дозаларда да қолдану дәріге тәуелділікке әкелуі мүмкін. Есірткіге тәуелділіктің даму қаупі пациенттегі жеке қауіп факторларына, апиындармен емдеудің дозасы мен ұзақтығына байланысты өзгеруі мүмкін. Апиындық анальгетиктерді қолдану физикалық және/немесе психологиялық тәуелділіктің немесе толеранттылықтың дамуымен байланысты болуы мүмкін. Апиындарды күрт тоқтату немесе апиындар антагонистерін енгізу абстиненттік синдромға түрткі болуы мүмкін, немесе кейде дозалары арасында көрініс беруі мүмкін. Абстиненцияның физиологиялық симптомдары: тұла бойдың ауыруын, треморды, мазасыз аяқтар синдромын, диареяны, құрсақ қуысының шаншуларын, жүрек айнуын, тұмау тәрізді симптомдарды, тахикардияны және мидриазды қамтиды. Психологиялық симптомдары дисфориялық көңіл-күйді, мазасыздық пен ашушаңдықты қамтиды. Есірткіге тәуелділікте «есірткіге әуестік» жиі кездеседі. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек, Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитетінің «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары Айтарлықтай ерте білінетін және қауіпті көрінісі – тыныс алу орталығның бәсеңдеуі, суық жабысқақ тер, сананың шатасуы, бас айналуы, ұйқышылдық, АҚ төмендеуі, миоз, брадикардия, күрт әлсіздік, тыныстың баяу тарылуы, гипотермия, делириймен жүретін психоз, бассүйекішілік гипертензия (ми қанайналымының бұзылуына дейін), елестеулер, бұлшықеттердің сіресуі, құрысулар, ауыр жағдайларда – естен тану, тыныстың тоқтап қалуы, кома. Кома жағдайы қарашықтардың кішіреюімен, тыныс алу депрессиясымен көрініс береді, ол артық дозаланғанын білдіруі мүмкін. Қарашықтардың дилатациясы гипоксия дамығанын білдіреді. Артық дозалануынан кейін өкпенің ісінуі өлімнің жалпы себебі болып табылады. Өлім тыныс алу жеткіліксіздігінен болуы мүмкін. Аспирациялық пневмония. Емі Жалпылама реанимация шаралары, апиындық анальгетиктердің антагонистерін (налоксон, налорфин) тағайындау. Морфинмен улану кезіндегі арнайы антидоты налоксон (вена ішіне 0,01 мг/кг-ден, қажет болған жағдайда – әр 20-30 минут сайын, содан соң 2 сағат үзіліспен, тыныс алу қалпына келгенге дейін бұлшықет ішіне) болып табылады. Трансфузиялық ем, оксигенотерапия, перитонеальді диализ жүргізіледі. Пациент есін жоғалтпаған жағдайда, белсендірілген көмірді пероральді қолдануға болады. Аналептиктерді қолдануға болмайды. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозаларын өткізіп алғанда қажет болатын шаралар Ұмытылған дозаның орнын толтыру үшін екі есе дозаны қабылдамаңыз.

Морфин гидрохлориді препаратын қолданар алдында дәрігердің кеңесі қажет. Босану кезінде ауыруды басу үшін қолданбайды, өйткені морфин плацентарлық бөгет арқылы өтеді және жаңа туған нәрестеде тыныс алудың бәсеңдеуін туғызуы мүмкін. Бауыр және бүйрек функциясының бұзылуы, гипотиреоз, бүйрекүсті бездері қыртысының жеткіліксіздігі, простата гипертрофиясы, шок, миастения, асқазан-ішек жолының қабыну аурулары жағдайында, сондай-ақ 60 жастан асқан пациенттерде сақтықпен қолданады. Морфин гидрохлориді айқын эйфория туғызады. Морфин гидрохлоридін қайталап қолданғанда психикалық және физикалық тәуелділік жылдам (емдеуді бастағаннан кейін 2 - 14 күннен соң) дамиды. Тоқтату синдромы ұзақ емдеу курсын тоқтатқаннан кейін бірнеше сағаттан соң туындауы және 36 - 72 сағаттан соң ең жоғарғысына жетуі мүмкін. Емдеу кезінде алкоголь қабылдауға жол бермеу керек. Артық дозаланған жағдайда дамитын тыныс алу жеткіліксіздігі респираторлық демеу жүргізуді және апиын антагонисі – налоксонды енгізуді қажет етеді, бірақ есірткіге тәуелді адамдарда оны қолдану тоқтату синдромының дамуына алып келуі мүмкін. Демеуші ем налоксонды енгізу арқылы пациентті шок жағдайынан шығаруға да бағытталады. Препараттың енгізілетін мөлшері тыныс алу жеткіліксіздігінің дәрежесіне және кома жағдайының дәрежесіне тәуелді. Әсіресе егде жастағы пациенттерде препараттың жоғары дозаларын қолдану, циркуляторлық жеткіліксіздік пен кома жағдайының дамуымен жүретін тыныс алу депрессиясы мен гипотензияның дамуына алып келуі мүмкін. Жағымсыз реакциялардың дамуы апиын рецепторларына жекелей сезімталдыққа тәуелді. 2 жастан асқан балаларда құрысулар болуы мүмкін, көп дозаларда қолданғанда бүйрек жеткіліксіздігі үдеуі мүмкін. Конвульсиялар балаларда жиі байқалады. Морфин гидрохлоридінің уыттылығы морфинге жекелей сезімталдыққа және препараттың енгізілген мөлшеріне тәуелді. Препаратты интраспинальді жолмен енгізгенде респираторлық депрессия жиірек көрініс беруі мүмкін. Орақ тәрізді жасушалы анемиясы (ОЖА) бар пациенттердегі жедел кеуде қуысы синдромы (ЖКС) ОЖА бар, вазо-окклюзиялық кризис кезінде морфинді қабылдаған пациенттерде ЖКС мен морфин қолданылуы арасында байланыс болуы мүмкін болғандықтан, ЖКС симптомдарын мұқият мониторингілеу дұрыс болып табылады. Бүйрекүсті бездерінің жеткіліксіздігі Апиындық анальгетиктер бүйрекүсті бездерінің қайтымды жеткіліксіздігін туғызуы мүмкін, ол бақылауды және глюкокортикоидтармен алмастыру емін қажет етеді. Бүйрекүсті бездері жеткіліксіздігінің симптомдары мыналарды: жүрек айнуын, құсуды, тәбеттің жоғалуын, шаршауды, әлсіздікті, бас айналуын немесе артериялық қысымның төмендеуін қамтуы мүмкін. Жыныс гормондарының төмендеуі және пролактиннің жоғарылауы Апиындық анальгетиктерді ұзақ уақыт қолдану қандағы жыныс гормондары деңгейінің төмендеуін және пролактин деңгейінің жоғарылауын туғызуы мүмкін. Симптомдары либидо төмендеуін, белсіздікті немесе аменореяны қамтуы мүмкін. Препараттың жоғары дозаларын қолданғанда морфин дозасының ары қарай арттырылуына резистентті гипералгезия туындауы мүмкін. Морфиннің дозасын төмендету немесе апиынды ауыстыру қажет болуы мүмкін. Бензодиазепиндер сияқты тыныштандыратын препараттарды немесе тектес препараттарды қатарлас қолданудың қаупі: Морфин гидрохлориді мен бензодиазепиндер сияқты тыныштандыратын препараттарды немесе тектес препараттарды бір мезгілде қабылдау шамадан тыс тыныштануға, тыныстың тарылуына, комаға және өлімге әкеп соқтыруы мүмкін. Аталған қауіптерді ескере отырып, тыныштандыратын препараттармен бір мезгілде тағайындау тек, емдеудің баламалы нұсқалары мүмкін болмаған пациенттер үшін сақталуы тиіс. Егер Морфин гидрохлоридін тыныштаныратын препараттармен бір мезгілде тағайындау туралы шешім қабылданса, ең төменгі тиімді дозасын қолдану керек, емдеу ұзақтығы барынша қысқа болуы тиіс. Пациенттер тыныс тарылуы мен седацияның белгілері мен симптомдарын мұқият қадағалауы керек. Осыған байланысты, пациенттер мен оларға күтім жасайтын адамдарды аталған симптомдардан хабардар ету табанды түрде ұсынылады. Апиындардың басқа күшті агонистері сияқты, морфиннің шамадан тыс қолданылу ықтималдығы зор, және оны анамнезінде алкогольге немесе есірткіге тәуелділік бар пациенттерде ерекше сақтықпен қолдану керек. Тәуелділік және тоқтату (абстиненция) синдромы Апиындық анальгетиктерді қолдану физикалық және/немесе психологиялық тәуелділіктің немесе дағдыланудың дамуымен байланысты болуы мүмкін. Препаратты қолданғанда уақыт өте келе, және жоғарырақ дозаларын қолданғанда қаупі арта түседі. Симптомдарын морфиннің дозасын түзету және/немесе оны қолданудан біртіндеп бас тарту арқылы азайтуға болады. Морфин сульфаты мен 5-фторурацил ерітінділері арасында физикалық-химиялық үйлесімсіздік (тұнба түзілуі) көрініс берген. Апиындарды қолданумен байланысты бұзылыстар (шамадан тыс пайдалану және тәуелділік) Морфин гидрохлориді сияқты апиындарды қайталап қабылдаған кезде толеранаттылық пен физикалық және/немесе психологиялық тәуелділік дамуы мүмкін. Морфин гидрохлоридін қайталап пайдалану апиындарды қолданумен байланысты бұзылыстарға әкелуі мүмкін. Жоғарырақ дозасы және апиындармен емдеудің ұзаққа созылуы келесі бұзылыстардың даму қаупін арттыруы мүмкін. Морфин гидрохлоридін шамадан тыс пайдалану немесе әдейі теріс пайдалану кезінде артық дозалануға және/немесе өлімге әкелуі мүмкін. Бұл бұзылулардың даму қаупі жеке немесе отбасылық анамнезінде (ата-аналары, аға-інілері және апа-сіңлілері) психикалық белсенді заттар қолдану (соның ішінде алкогольді тұтынумен байланысты бұзылыстар) бар емделушілерде, қазіргі кезде темекі тұтынушыларда немесе анамнезінде басқа психикалық бұзылыстар (мысалы, ауыр депрессия, үрейлену және жеке тұлғалық бұзылыстар) болған пациенттерде артады. Морфин гидрохлориді препаратымен емдеуді бастар алдында және емдеу кезінде емдеудің мақсаттары мен қабылдауды тоқтату жоспарын пациентпен келісу керек. Емдеуге дейін және емдеу кезінде пациент апиындарды қолданумен байланысты бұзылыстардың қаупі мен белгілері туралы да хабардар болуы керек. Егер бұл белгілер пайда болса, пациенттерге емдеуші дәрігермен байланысуға кеңес беру керек. Пациенттерді дәрі іздеумен байланысты мінез-құлық белгілеріне (мысалы, жаңа қосымша дозаны қабылдау туралы тым ерте сұрау) бақылау қажет. Бұған психикалық белсенді препараттармен (мысалы, бензодиазепиндер) апиындарды бір мезгілде қатар қолдануды шолу-тексеру кіреді. Апиындарды қолдану бұзылысының белгілері мен симптомдары бар пациенттерге есірткіге тәуелділік жөніндегі маманмен кеңесуді мүмкіндігін қарастыру керек. Ұйқымен байланысты тыныс алу бұзылыстары Апиын ұйқымен байланысты тыныс алу бұзылыстарын, соның ішінде ұйқыдағы орталық апноэ және ұйқымен байланысты гипоксемияны тудыруы мүмкін. Апиынды қолдану дозаға байланысты ұйқыдағы орталық апноэның даму қаупін арттырады. Ұйқыдағы орталықтық апноэсы бар пациенттерде апиынның жалпы дозасын азайтуды қарастырыңыз. Терінің ауыр жағымсыз реакциялары (SCAR) Өмірге қауіп төндіретін немесе өліммен аяқталуы мүмкін жедел жайылған экзантематозды пустулез (ЖЖЭП) морфинмен емдеуге байланысты хабарланған. Бұл реакциялардың көпшілігі емдеудің алғашқы 10 күнінде орын алды. Пациенттерді ЖЖЭП белгілері мен симптомдары туралы хабардар ету керек және оларда мұндай белгілер пайда болған жағдайда медициналық көмекке жүгінуге шақыру керек. Егер осы тері реакцияларын көрсететін белгілер мен симптомдар пайда болса, морфинді қабылдауды тоқтатып, балама емдеуді қарастырыңыз. Гепатобилиарлық жүйесі тарапынан бұзылуылар Морфин Одди сфинктерінің дисфункциясы мен түйілуін тудыруы мүмкін, осылайша билиарлық қысымды арттырады және өт шығару жолдарының симптомдары мен панкреатиттің даму қаупін арттырады. Препараттың көлік құралын және қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Морфин гидрохлоридімен емдеу кезеңінде автокөлік басқармау және психомоторлық реакциялардың жылдамдығын қажет ететін, қауіптілігі зор басқа қызмет түрлерімен шұғылданбау керек.

Препаратты жүктілік және емшек емізу кезінде қолдануға болмайды.

Морфин гидрохлоридін бета-адреноблокаторлармен және орталық жүйке жүйесін бәсеңдететін әсер беретін препараттармен бір мезгілде қолданғанда, аталған әсері күшеюі мүмкін. Морфин гидрохлоридін бутадионмен бір мезгілде енгізу морфиннің жинақталуына алып келеді. Басқа апиындық анальгетиктермен қолдану ОЖЖ, тыныс алудың бәсеңдеуін, артериялық қысымның төмендеуін туғызады. Допамин Морфин гидрохлоридінің ауыруды басатын әсерін азайтады. Циметидин морфиннің тынысты тарылтуын күшейтеді. Фенотиазин туындылары мен барбитураттар морфиннің гипотензиялық әсерін және тынысты тарылтуын күшейтеді. Барбитураттарды (әсіресе, фенобарбиталды) немесе есірткілік анальгетиктерді ұзақ уақыт қолдану айқаспалы толеранттылықтың дамуын туғызады. Хлорпромазин морфиннің анальгетиктік, сондай-ақ, миотикалық және седативтік әсерлерін күшейтеді. Налоксон есірткілік анальгетиктер туғызған тыныс тарылуы мен анальгезияны басады. Налорфин есірткілік анальгетиктердің ауыруды басатын әсерін сақтай отырып, олар туғызған тыныс алу депрессиясын басады. Диареяға қарсы препараттармен бір мезгілде қолданғанда ішек бітелуіне, несеп іркілуіне және тыныстың тарылуына дейін іш қатудың туындау қаупі жоғарылайды. Зидовудиннің бауырлық метаболизмін бәсекелес тежейді және оның клиренсін төмендетеді (екіжақты уыттану қаупі жоғарылайды). Бензодиазепиндер немесе тектес препараттар сияқты тыныштандыратын препараттар Апиындарды бензодиазепиндер немесе солармен байланысты дәрілер сияқты тыныштандыратын препараттармен бір мезгілде қабылдау ОЖЖ-ға аддитивтік әсеріне байланысты седация, тыныс тарылуы, кома және өлім қаупін арттырады. Препараттардың дозалары мен қолданылу ұзақтығын түзету керек. Рифампицин морфиннің плазмадағы концентрациясын азайтуы мүмкін. Рифампицинмен емдеу кезінде және емдеуден кейін морфиннің ауырғанды басатын әсерін бақылауда ұстау және морфиннің дозасын түзету керек. Тыныштандыратын басқа препараттар Морфинді бір мезгілде орталық жүйке жүйесін бәсеңдететін басқа дәрілерді, соның ішінде тыныштандыратын немесе ұйықтататын дәрілерді, жалпы анестезияға арналған дәрілерді, фенотиазиндерді, басқа транквилизаторларды, миорелаксанттарды, гипотензивті дәрілерді, габапентинді немесе прегабалинді және алкогольді қабылдайтын пациенттерге сақтықпен қолдану керек. Бұл препараттарды морфиннің әдеттегі дозаларымен бірге қабылдаған кезде тыныстың тарылуына, артериялық гипотензияға, терең седативті әсерге немесе комаға әкелетін жанама әсері пайда болуы мүмкін. P2Y12 тежегіштерімен (прасугрел, клопидогрел, тикагрелор) пероральді антитромбоциттік ем Жедел коронарлық синдромы бар, морфин қабылдаған пациенттерде P2Y12 тежегіштерімен (мысалы, прасугрел, клопидогрел, тикагрелор) пероральді антитромбоциттік емнің әсерінің іркілісі мен азаюы бақыланған. Бұл өзара әрекеттесу асқазан-ішек жолдары моторикасының төмендеуіне байланысты және басқа апиындарға да қатысты болуы мүмкін. Бұл өзара әрекеттесудің клиникалық маңызы белгісіз, бірақ деректер оларды морфинмен бір мезгілде қабылдаған пациенттерде P2Y12 тежегіштері тиімділігінің төмендеуі мүмкіндігін көрсетеді. Морфинді тоқтату мүмкіндігі жоқ және P2Y12 жылдам тежеу қатерлі саналатын, жедел коронарлық синдромы бар пациенттерде P2Y12 тежегіші парентералды қолданылуы мүмкін.

Сақтау мерзімі 3 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Жарықтан қорғалған жерде, 25°С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!