МОКСИПРЕС ® таблетки 400 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат - 436.300 мг моксифлоксацин гидрохлориді (400.000 мг моксифлоксацинге баламалы), қосымша заттар: микрокристалды целлюлоза РН 112, маннитол, поливинилпирролидон ПВП К-30, натрий кроскармеллозасы, натрий крахмалы гликоляты, магний стераты, үлбірлі қабық: алдын ала жабыны (гидроксипропилметил-целлюлоза 603 W, тальк) және үлбірлі жабын Қызғылт түсті қабықша материалы: (лецитин, поливинил спирті, ксантан шайыры, тальк, титанның қостотығы (Е 171), темірдің қызыл тотығы (Е 172)). Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Қызғылт түсті үлбірлі қабықпен қапталған, екі жақ беті дөңес, ұзынша пішінді және бір жақ бетінде сызығы бар таблеткалар.

МОКСИПРЕС® препаратының үлбірлі қабықпен қапталған 400 мг таблеткаларын 18 жастағы және одан үлкен пациенттерде моксифлоксацинге сезімтал микроорганизмдерден туындаған келесі бактериялық инфекцияларды емдеу үшін қолданады. Келесі көрсетілімдерде моксифлоксацинді әдетте мына инфекцияларды емдеу үшін ұсынылатын бактерияларға қарсы басқа препараттарды қолдану орынсыз болған жағдайда ғана қолдану қажет: • жедел бактериялық синусит; • өкпенің созылмалы обструкциялық ауруы, соның ішінде бронхит. Келесі көрсетілімдерде моксифлоксацинді әдетте мына инфекцияларды емдеу үшін ұсынылатын бактерияларға қарсы препараттарды пайдалану орынсыз немесе тиімсіз болған жағдайларда ғана қолдану қажет: • ауруханадан тыс пневмония, ауыр жағдайларды қоспағанда; • кіші жамбас ағзаларының ауырлығы жеңілден орташа дәрежеге дейінгі қабыну аурулары (сальпингитті және эндометритті қоса, әйелдің жыныс жолдарының жоғары бөлімдерінің инфекциялары), асқынбаған тубоовариальді немесе жамбас абсцесі. МОКСИПРЕС® препаратының қабықпен қапталған 400 мг таблеткалары кіші жамбас ағзаларының ауырлығы жеңілден орташа дәрежесіне дейінгі қабыну ауруларына монотерапия ретінде қолдану ұсынылмайды, және төзімділік болмайтын жағдайлардан басқасында, моксифлоксацинге Neisseria gonorrhoeа төзімділігінің жоғарылауы нәтижесінде, бактерияларға қарсы тиісті басқа препаратпен (мысалы, цефалоспоринмен) біріктіріп қолданылуы тиіс. МОКСИПРЕС® препаратының қабықпен қапталған 400 мг таблеткаларын келесі көрсетілімдерде вена ішіне енгізу үшін бастапқыда моксифлоксацинмен емдеу аясында жақсарған пациенттерді емдеу курсын аяқтағаннан кейін де қолдануға болады: • ауруханадан тыс пневмония • терінің және теріасты шелінің асқынған инфекциялары МОКСИПРЕС® препаратының қабықпен қапталған 400 мг таблеткаларын кез келген тері және теріасты шелінің инфекцияларында немесе ауруханадан тыс ауыр пневмонияда қолданбау керек. Бактерияларға қарсы препараттарды тиісінше пайдалануға қатысты ресми нұсқауларды назарға алу керек.

Әсер ету механизмі Моксифлоксацин грамоң және грамтеріс қоздырғыштардың кең ауқымына қарсы in vitro әсер көрсетеді. Моксифлоксациннің бактерицидтік әсері бактериялық ДНҚ репликациясы, транскрипциясы және репарациясы үшін қажетті II типті бактериялық топоизомеразаның екеуінің де (ДНҚ гираза және топоизомераза IV) тежелуімен жүзеге асады. Шамамен, С8-метоксильді молекула, С8-Н молекуламен салыстырғанда, резистентті мутантты грамоң бактериялардың белсенділігі және өте төмен селекциясына жауапты. С7 күйінде массивті бициклоаминді алмасудың болуы, norA және pmrA гендерімен астасқан, байқалған кейбір грамоң бактериялардың белсенді шығарылуына кедергі жасайды. Фармакодинамикалық зерттеулер моксифлоксациннің бактерицидтік әсері оның концентрациясына байланысты екендігін көрсетті. Препараттың ең төмен бактерицидтік концентрациялары (ЕТБК) ең төмен тежегіш концентрацияларға (ЕТТК) ұқсас. Адамның ішек флорасына ықпал етуі Ерікті адамдарда моксифлоксацинді ішке қабылдағаннан кейін ішек флорасының келесі өзгерулері байқалды: Escherichia coli, Bacillus spp., Enterococcus spp. және Klebsiella spp., сондай-ақ анаэробты бактериялар Bacteroides vulgatus, Bifidobacterium spp., Eubacterium spp. және Peptostreptococcus spp мөлшерінің азаюы байқалды. Bacteroides fragilis мөлшерінің артқаны байқалды. Бұл өзгерістер екі апта ішінде қалып шегінде қалпына келді. Резистенттілік механизмі Белсенділігі жойылған пенициллиннің, цефалоспориннің, аминогликозидтің, макролидтердің және тетрациклиндердің резистенттілік механизмдері препаратынның бактерияларға қарсы белсенділігін бұзбайды. Енуіне кедергілер (Pseudomonas aeruginosa-да кең таралған) және шығару механизмдері сияқты басқа да резистенттілік механизмдері моксифлоксацинге сезімталдыққа да ықпалын тигізуі мүмкін. Моксифлоксацинге резистенттілік – бірізді үдерістің ІІ типті топоизомеразаның екеуінің – ДНК-гираза және IV топоизомеразаның нысана аймағындағы мутациялар жолымен баяу іn vitro көрсетілген. Моксифлоксацин – грамоң микроорганизмдердің белсенді шығарылуының механизмдері үшін жарамсыз субстрат. Басқа фторхинолондарға айқаспалы резистенттілік білінеді. Алайда, моксифлоксациннің II және IV топоизомеразаны кейбір грамоң бактерияларға қарсы бірдей белсенділікпен тежейтіндігін ескерсек, мұндай бактериялар басқа хинолондарға резистентті, бірақ моксифлоксацинге сезімтал болуы мүмкін. Шектік концентрациялар Клиникалық ЕТТК және микроорганизмдер резистенттілігінің жіктелемі бойынша дискілік диффузия шектері. EUCAST (01.01.2012): Микроорганизмдер — Сезімтал — Резистентті Staphylococcus spp. — ≤ 0.5 мг/л 24 мм — > 1 мг/л < 21 мм S. pneumoniae — ≤ 0.5 мг/л 22 мм — > 0.5 мг/л < 22 мм Streptococcus A, B, C, G топтары — ≤ 0.5 мг/л 18 мм — > 1 мг/л < 15 мм H. influenzae — ≤ 0.5 мг/л 25 мм — > 0.5 мг/л < 25 мм M. catarrhalis — ≤ 0.5 мг/л 23 мм — > 0.5 мг/л < 23 мм Enterobacteriaceae — ≤ 0.5 мг/л 20 мм — > 1 мг/л < 17 мм Қоздырғыштың түрімен байланысты емес шектер* — ≤ 0.5 мг/л — > 1 мг/л * Қоздырғыштардың түрімен байланысты емес шектер, негізінен, фармакокинетика / фармакодинамика деректерінің негізінде анықталды, Белгілі бір түрлердің таралуына тәуелді емес және қоздырғыштар түрлерінің түр-спецификалық шектері бөлімінде көрсетілмегендерге қатысты пайдалануға арналған және интерпретацияның әлі анықталмаған критерийлері бар түрлер үшін пайдаланылмауы тиіс. Микробиологиялық сезімталдық Микроорганизмдердің кейбір штаммдарының жүрек пайда болған резистенттілік жиілігі уақыт өте географиялық аймаққа байланысты өзгеруі мүмкін. Әсіресе ауыр инфекцияларды емдеген кезде микроорганизмдердің жергілікті резистенттілігі туралы ақпараттың болғаны дұрыс. Қажет болған кезде резистенттіліктің жергілікті таралуы туралы деректер бактерияларға қарсы дәрілердің тиімділігі, ең аз дегенде, кейбір инфекциялар үшін шешім таппаған мәселе болуы мүмкін деп болжам жасалған жағдайларда сараптамалық пікірлерге жүгіну керек. Көбінесе сезімтал микроорганизмдер Аэробты Грамоң микроорганизмдер Gardnerella vaginalis Staphylococcus aureus*(methicillin-susceptible) Streptococcus agalactiae (B тобы) Streptococcus milleri group* (S. anginosus, S. constellatus and S. intermedius) Streptococcus pneumoniae* Streptococcus pyogenes* (Group A) Streptococcus viridans group (S. viridans, S. mutans, S. mitis, S. sanguinis, S. salivarius, S. thermophilus) Аэробты Грамтеріс микроорганизмдер Acinetobacter baumanii Haemophilus influenzae* Haemophilus parainfluenzae* Legionella pneumophila Moraxella (Branhamella) catarrhalis* Анаэробты микроорганизмдер Fusobacterium spp. Prevotella spp. “Басқа” микроорганизмдер Chlamydophila (Chlamydia) pneumoniae* Chlamydia trachomatis* Coxiella burnetii Mycoplasma genitalium Mycoplasma hominis Mycoplasma pneumoniae* Жүре пайда болған резистенттілік қиындық туындатуы мүмкін штаммдар Аэробты Грамоң микроорганизмдер Enterococcus faecalis* Enterococcus faecium* Staphylococcus aureus (methicillin-resistant)+ Аэробты Грамтеріс микроорганизмдер Enterobacter cloacae* Escherichia coli*# Klebsiella pneumoniae*# Klebsiella oxytoca Neisseria gonorrhoeae*+ Proteus mirabilis* Анаэробты микроорганизмдер Bacteroides fragilis* Peptostreptococcus spp.* Бастапқыдан резистентті микроорганизмдер Аэробты Грам-теріс микроорганизмдер Pseudomonas aeruginosa * Клиникалық зерттеулерде, тіркелген клиникалық көрсетілімдер бойынша, сезімтал штаммдардың қанағаттанарлық белсенділігі көрсетілді. #Көбіне фторхинолондарға резистентті ауқымы кең ß-лактамазаны өндіріп шығаратын штаммдар +Бір және көптеген елдерде резистенттілік жиілігі >50%.

Дозалау режимі МОКСИПРЕС® препаратының ұсынылған дозасы күн сайын күніне 1 рет 400 мг (қабықпен қапталған 1 таблетка) құрайды. Бауыр және бүйрек функцияларының бұзылулары Бауыр функциясының орташа және ауыр бұзылулары бар пациенттерде, сондай-ақ созылмалы диализде, мысалы, гемодиализде және ұзақ амбулаторлық перитонеальді диализде жүрген пациенттерде дозалау режимін өзгертудің қажеті болмайды. Бауыр функциясының бұзылулары бар пациенттерде деректер жеткіліксіз. Пациенттердің басқа да ерекше популяциясы Егде жастағы пациенттерде және дене салмағы төмен пациенттерде дозалау режимін өзгертудің қажеті жоқ. Енгізу әдісі және жолы Таблетканы тамақ ішуге қарамай, сұйықтықтың жеткілікті мөлшерімен ішіп, тұтастай жұту керек. Емдеу ұзақтығы МОКСИПРЕС® препаратының үлбірлі қабықпен қапталған 400 мг таблеткаларын келесі емдеу ұзақтығымен пайдалану қажет: - Өкпенің созылмалы обструктивті ауруының, оның ішінде бронхиттің өршуі 5-10 күн - Ауруханадан тыс пневмония 10 күн - Жедел бактериялық синусит 7 күн - Жеңілден орташа ауырлыққа дейінгі кіші жамбас ағзаларының қабыну ауруы 14 күн МОКСИПРЕС®, үлбірлі қабықпен қапталған 400 мг таблеткалары 14 күнге дейін созылған клиникалық зерттеулерде зерттелді. Сатылы емдеу (ішке қабылдауға ауысатын венаішілік емдеу) Сатылы емдеуге қатысты деректерді негізге алсақ, пациенттердің көбісі 4 күн ішінде (ауруханадан тыс пневмония) немесе 6 күн ішінде (терінің және терасты шелінің асқынған инфекциялары) вена ішіне енгізуден пероральді емдеуге ауыстырылған. Вена ішіне және пероральді емдеудің ұсынылған жалпы ұзақтығы ауруханадан тыс пневмонияда 7-14 күнді және терінің және теріасты шелінің асқынған инфекциялары үшін 7-21 күнді құрады. Жоғарыда аталған көрсетілімдерде ұсынылған дозаны (тәулігіне 1 рет 400 мг) және МОКСИПРЕС® препаратымен емдеу ұзақтығын арттырмау керек.

- моксифлоксацинге, басқа хинолондарға немесе препарат компоненттерінің кез келгеніне аса жоғары сезімталдық - жүктілік және лактация кезеңі - 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдерге - анамнезінде фторхинолондармен емдеу себебінен сіңірлер тарапынан аурулары және бұзылулары бар пациенттер. Клиникаға дейінгі және клиникалық зерттеулерде электрокардиограммада QT аралығының ұзаруы түрінде моксифлоксациннің әсер етуінен кейін жүрек электрофизиологиясында өзгерулер байқалды. Осыған байланысты, қауіпсіздігі себептеріне қатысты моксифлоксацинді мына пациенттерде қолдануға болмайды: - туа біткен немесе жүре келе айғақталған QT аралығының ұзаруы; - электролиттік бұзылулары бар, мысалы, емделмеген гипокалиемиясы бар; - клиникалық тұрғыдан маңызды брадикардиясы бар; - сол жақ қарынша лықсуы төмендейтін, клиникалық тұрғыдан маңызды жүрек функциясының жеткіліксіздігі; - анамнезінде симптомдық аритмиясы бар. Моксифлоксацинді QT аралығын ұзартатын басқа препараттармен бірге тағайындамау керек. Клиникалық деректер шектеулі болғандықтан, моксифлоксацинді сондай-ақ бауыр функциясының бұзылулары бар (Чайлд-Пью бойынша С класы) және трансаминазалар деңгейі қалыптың жоғарғы шегінен 5 есе артық болатын пациенттерге қолдануға болмайды (клиникалық деректер шектеулі болғандықтан).

400 мг моксифлоксацинді ішке қолданғанда немесе сатылы емдеу (вена ішіне/ішке) аясында жиілігі бойынша орналастырылған жағымсыз реакциялар төменде берілген. Жүректің айнуы мен диареядан басқа, барлық жағымсыз реакциялар 3%-дан төмен жиілікте байқалды. Әрбір жиілік тобының аясында жағымсыз реакциялар ауырлығының төмендеу ретімен орналастырылған. Жиі - бактериялар мен зеңдердің резистенттілігі салдарынан суперинфекциялар, мысалы, оральді немесе қынаптық кандидоз - бас ауыру, бас айналу* - гипокалиемиясы бар пациенттерде QT аралығының ұзаруы** - жүректің айнуы, құсу, асқазан-ішек жолының және іштің ауыруы, диарея - қанда трансаминазалар деңгейінің жоғарылауы Жиі емес - анемия, лейкопения, нейтpопения, тромбоцитопения, тpомбоцитоз, эозинофилия, пpотpомбин уақытының созылуы және халықаралық қаыптасқан қатынастың артуы - аллергиялық реакциялар - гиперлипидемия - үрейлену, психомоторлы белсенділіктің жоғарылауы, қозу* - парестезиялар/дизестезиялар, дәмнің бұзылуы, соның ішінде агевзия (өте сирек жағдайларда дәм сезімінің жоғалуы), сананың шатасуы және бағдардан адасу, ұйқының бұзылуы «көбіне ұйқысыздық), тремор, бас айналу, ұйқышылдық* - көруің бұзылулары, соның ішінде диплопия және көздің анық көрмеуі әсіресе ОЖЖ тарапынан реакциялармен біріккен)* - QT аралығының ұзаруы, жүректің қағуы, тахикаpдия, жүрекшелердің фибрилляциясы, стенокардия** - вазодилатация ** - ентігу, соның ішінде демікпелік жағдай - тәбеттің және тамақ ішудің нашарлауы, іш қату, диспепсия, метеоризм, гастрит, қанда амилаза деңгейінің жоғарылауы - бауыр функциясының бұзылулары, соның ішінде лактатдегидрогеназа деңгейлерінің жоғарылауы, билирубин, гамма-глутамилтрансфераза және сілтілік фосфатаза деңгейлерінің жоғарылауы - қышыну, бөртпе, есекжем, терінің құрғауы - артралгия, миалгиялар* - дегидратация - өзін нашар сезіну (негізінен, астения және жалпы дімкәстік), ауырумен қабаттасатын жағдайлар соның ішінде арқаның, кеуде қуысының, жамбас аймағының және аяқ-қолдардың), тершеңдік* Сирек - анафилаксиялық реакциялар, соның ішінде өте сирек – өмірге қауіп төндіретін анафилаксиялық шок, аллергиялық/ангионевроздық ісіну, соның ішінде көмейдің ісінуі (өмірге потенциалды қауіп төндіретін) - гипергликемия, гиперурикемия - эмоциональды құбылмалылық, депрессия (өте сирек жағдайларда суицидтің бастамалар/ойлар немесе суицид әрекеті сияқты өзіне зиян келтіруге беталыс көрініс беруі мүмкін), елестеулер*, сандырақ - гипостезия, иіс сезудің бұзылуы (аносмияны қоса), патологиялық түстер көру, үйлесімнің бұзылуы (жүріс-тұрыс мәнерінің бұзылуларын қоса, әсіресе бас айналу немесе вертиго салдарынан), құрысулар (үлкен құрысу ұстамаларын қоса), зейіннің бұзылулары, сөйлеу бұзылыстары, амнезия, шеткері нейропатия және полинейропатия* - жарық сәуледен қорқу* - құлақтың шуылдауы, естудің нашарлауы, соның ішінде кереңдік (әдеттегідей, қайтымды) * - қарыншалық тахиаритмиялар, естен танулар (соның ішінде сананың жедел және қысқа уақыттық жоғалуы)** - гипертензия, гипотензия** - дисфагия, стоматит, анитибиотик-астасқан колит (соның ішінде өте сирек жағдайларда өмірге қауіп төндіретін асқынулармен астасқан жалған жарғақшалы колит) - сарғаю, гепатит (көбіне холестаздық) - тендинит, сіңірдің үзілуі, бұлшықет тонусының жоғарылауы және бұлшықет құрысулары, бұлшықеттердің әлсіздігі* - бүйрек функциясының бұзылуы (соның ішінде қанда мочевина және креатинин деңгейлерінің жоғарылауы), бүйрек функциясының жеткіліксіздігі - ісінулер* Өте сирек - пpотpомбин деңгейінің жоғарылауы және халықаралық қалыптасқан қатынастың азаюы, агранулоцитоз - панцитопения - гипогликемия, гипогликемиялық кома - диурезге қарсы гормон секрециясының адекватты емес синдромы (SIADH) - өзін өзі танымау, психоздық реакциялар (өте сирек жағдайларда суицидтік бастамалар/ойлар немесе суицид әрекетес сияқты өзінің мүшелеріне зиян келтірудің ықтимал күшеюі) * - гиперестезия* - көрудің транзиторлы жоғалуы, әсіресе ОЖЖ тарапынан болатын реакциялармен біріккен, увеит және көздік нұрлы қабығының екі жақты жедел трансиллюминациясы* - дәлелденбеген аpитмиялар, «пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардия, жүректің тоқтап қалуы** - васкулит** - өмірге қауіп төндіретін бауыр функциясының жеткіліксіздігіне, соның ішінде өліммен аяқталуға потенциалды түрде әкелетін шұғыл дамитын гепатит - Буллезді тері реакциялары, мысалы, Стивенс-Джонсон синдромы немесе уытты эпидермолиз (өмірге потенциалды қауіп төндіретін) - сіңірлердің үзілуі, артрит, бұлшықеттердің сіресуі, гравис миастения симптомдарының өршуі* Белгісіз - жайылған жедел экзантематозды пустулез (AGEP) - қаңқа бұлшықеттерінің жедел некрозы - кең таралған бөртпе, дене температурасының жоғарылауы, бауыр ферменттері деңгейінің жоғарылауы, қандағы өзгерістер (эозинофилия), лимфа түйіндерінің ұлғаюы және басқа ағзалардың зақымдануы (эозинофилиямен және жүйелі симптомдармен дәрілік реакция - DRESS синдромы атауымен белгілі немесе дәрілік препаратқа аса жоғары сезімталдық синдромы деп те аталады). - терінің күн сәулесіне немесе ультракүлгін сәулеленуге сезімталдығының жоғарылауы («Қолдану кезіндегі қажетті сақтандыру шаралары» бөлімін қараңыз) - моксифлоксацинді енгізгеннен кейін бірнеше сағат ішінде пайда болатын және қабынудан кейін қалдық гиперпигментациямен жазылатын күлдіреуіктері бар немесе онсыз айқын белгіленген эритематозды дақтар; ол әдетте моксифлоксацинге қайта ұшырағаннан кейін терінің немесе шырышты қабықтың сол аймағында қайталанады. * Хинолондарды және фторхинолондарды қабылдаумен өзара байланысты, кейбір жағдайларда бұрыннан бар қауіп факторларына қарамай, әртүрлі, кейде организмнің бірнеше жүйелерін қозғайтын, ұзаққа созылатын (айлар немесе жылдар бойы) мүгедектіктің және потенциалды қайтымсыз күрделі дәрілік реакциялардың (тендинит, сіңірлердің үзілуі, артралгия, аяқ-қолдың ауыруы, жүріс-тұрыс мәнерінің бұзылуы, парестезиямен, депрессиямен, шаршаумен, жадының бұзылуымен, ұйқының бұзылуымен және естудің, көрудің, дәмнің және иіс сезудің бұзылуымен байланысты невропатиялар сияқты реакцияларды қоса) өте сирек жағдайлары туралы мәлімделді. **Фторхинолондарды қабылдайтын пациенттерде кейде жыртылумен асқынған (соның ішінде өліммен аяқталған) аортаның аневризмасы мен қатпарлануы, сондай-ақ жүрек клапандарының кез келгенінің регургитациясы / жеткіліксіздігі жағдайлары тіркелген. Өте сирек жағдайларда басқа фторхинолондармен емдеу аясында моксифлоксацинмен емдеу аясында болуы мүмкін бассүйекішілік қысымның жоғарылауы (қатерсіз бассүйекішілік гипертензияны қоса), гипернатриемия, гиперкальциемия, гемолиздік анемия, рабдомиолиз сияқты жағымсыз әсерлер білінді. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаған жағдайда медицина қызметкеріне, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімді еместігі туралы мәлімдемелерді қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөнінде деректердің ақпараттық базасына тікелей хабарлау керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Кездейсоқ артық дозаланған жағдайда қандай да болсын нақты шаралар ұсынылмайды. Артық дозаланған жағдайда симптоматикалық ем жүргізу керек. QT аралығының ұзаруы мүмкін болғандықтан, ЭКГ-мониторинг жүргізу керек. Белсенділендірілген көмірді және 400 мг доза моксифлоксацинді ішке бір мезгілде қолданғанда препараттың биожетімділігі, оның сіңуінің баяулауы нәтижесінде 80%-дан көбірекке төмендейді. Препараттың сіңуінің ерте сатысында белсенділендірілген көмірді қабылдау пероральді түрде артық дозаланған жағдайда моксифлоксациннің жүйелік әсерінің шамадан тыс артуын болдырмауға жәрдемдеседі.

Хинолондар немесе фторхинолондар класына жататын дәрілік препараттарды қабылдаған кезде ауыр жағымсыз реакциялар анамнезінде болған пациенттерге моксифлоксацинді пайдалануға жол бермеу керек. Мұндай пациенттерді моксифлоксацинмен емдеуді емдеудің баламалы әдістері жоқ болғанда және пайда/қаупінің арақатынасына мұқият баға беруден кейін ғана бастау керек. Моксифлоксацинмен емдеудің артықшылықтарына, әсіресе ауырлығы төмен дәрежедегі инфекцияларда баға беру «Айрықша нұсқаулар» бөлімінің ішіндегі ақпаратқа сай келуі тиіс. QTс аралығының ұзаруы және QTс аралығының ұзаруымен байланысты ықтимал клиникалық жағдайлар Препаратты қолданған кезде кейбір пациенттерде QT аралығының ұзаруы білінуі мүмкін. Клиникалық зерттеулер бағдарламасында алынған электрокардиограмманы (ЭКГ) талдағанда моксифлоксацин аясында QT аралығының ұзаруы 6 мсек ± 26 мсек құрады, ол бастапқы көрсеткіштен 1,4%-ға артық болады. Еркектерге қарағанда, әйелдерде QT аралығының ұзаруына үлкен дәрежеде беталыс бар екендігін ескерсек, олар QT аралығын ұзартатын препараттарға көбірек сезімтал болуы мүмкін. Егде жастағы пациенттер де QT аралығын ұзартатын препараттардың әсеріне ұшырайды. МОКСИПРЕС® препаратын қандағы калий деңгейін төмендетуі мүмкін препараттарды қабылдап жүрген пациенттерге сақтықпен қолдану керек. МОКСИПРЕС® препаратын миокардтың жедел ишемиясы немесе QT аралығының ұзаруы сияқты аритмияларға қазір де бейімділігі бар пациенттерге (әсіресе әйелдерге және егде жастағы пациенттерге) сақтықпен қолдану керек, өйткені бұл қарыншалық аритмиялар («пируэт» типті қарыншалық тахикардияны қоса) және жүректің тоқтап қалуы қауіптерінің жоғарылауына әкелуі мүмкін. QT аралығының ұзару дәрежесі препарат концентрациясының жоғарылауымен артуы мүмкін, сондықтан ұсынылған дозаны арттырмау керек. Жүрек аритмиясының белгілері пайда болғанда препарат қабылдауды тоқтатып, электрокардиографиялық зерттеу жүргізу керек. Аса жоғары сезімталдық/аллергиялық реакциялар Фторхинолондарды, соның ішінде моксифлоксацинді алғаш қолданудан кейін-ақ аса жоғары сезімталдық және аллергиялық реакциялар дамуы мүмкін екендігі білінді. Анафилаксиялық реакциялар, тіпті, препаратты алғаш қабылдағаннан кейін, өмірге қатер төндіретін анафилаксиялық шокқа дейін өршуі мүмкін. Аса жоғары сезімталдықтың ауыр реакцияларының клиникалық көріністерінде МОКСИПРЕС® препаратын қабылдауды тоқтату және тиісті ем қабылдауды (соның ішінде шокты емдеуді) бастау керек. Бауыр функциясының ауыр бұзылулары Моксифлоксацинді қолданғанда өмірге қатер төндіретін бауыр функциясының жеткіліксіздігіне, соның ішінде өлімге потенциалды түрде әкелетін шұғыл дамитын гепатиттің даму жағдайлары туралы мәлімделді. Сарғаюмен, несептің қараюымен, қан кетуге бейімділікпен немесе бауыр энцефалопатиясымен біріккен, тез дамитын астения сияқты бауыр функциясының белгілері мен симптомдары пайда болған кезде пациенттер емдеуді жалғастырар алдында дәрігерге дереу қаралуы керек. Бауыр дисфункциясының белгілері пайда болған кезде бауыр функциясының көрсеткіштеріне зерттеу жүргізу қажет. Терінің ауыр жағымсыз реакциялары Моксифлоксацинді қолданған кезде өмірге қауіп төндіретін немесе өлімге әкеп соғатын уытты эпидермальді некролизді (TEN: сондай-ақ Лайелл синдромы ретінде белгілі), Стивенс-Джонсон синдромын (SJS), жайылған жедел экзантематозды пустулезді (AGEP) және эозинофилиямен және жүйелік симптомдармен дәрілік реакцияны (DRESS) қоса, терінің ауыр жағымсыз реакциялары (SCARs) туралы мәлімделді. Препаратты пациенттерге тағайындағанда терінің ауыр реакцияларының белгілері және симптомдары туралы айту керек, сондай-ақ оларды мұқият бақылау қажет. Егер осы реакцияларды көрсететін белгілер және симптомдар пайда болса, моксифлоксацин қолдануды дереу тоқтату және баламалы емді қарастыру керек. Егер пациентте моксифлоксацинді қолданған кезде SJS, TEN, AGEP немесе DRESS сияқты ауыр реакция дамыса, онда осы пациенттер моксифлоксацинмен емдеуді қашан да болсын қайта бастамауы керек. DRESS тұмауға ұқсас симптомдар мен беттегі бөртпе түрінде көрінеді, содан кейін - дене температурасының көтерілуімен жайылған бөртпе түрінде, қан талдауында анықталған бауыр ферменттері деңгейінің жоғарылауы, белгілі бір типтегі лейкоциттер санының жоғарылауы (эозинофилия) және лимфа түйіндерінің ұлғаюы. Құрысуға дайын тұрған пациенттер Хинолонды қатардың препараттарын қолдану құрысудың даму қаупімен ұштасады. Моксифлоксацинді ОЖЖ аурулары нмесе құрысудың туындауына бейім ететін немесе құрысуға дайындық шегін төмендететін басқа қауіп факторлары бар пациенттерге абайлап қолдану керек. Құрысулар дамыған кезде моксифлоксацинмен емдеуді тоқтату және тиісті емдік шараларды жүргізу қажет. Ұзаққа созылған, мүгедек ететін және потенциалды қайтымсыз ауыр жағымсыз реакциялар Хинолондарды және фторхинолондарды қабылдап жүрген пациенттерде, олардың жасына және бұрыннан бар қауіп факторларына қарамай, әртүрлі, кейде организмнің бірнеше жүйелерін (тірек-қимыл аппараты, жүйке және психикалық жүйе, сезім мүшелері) қозғайтын, ұзаққа созылатын (айлар немесе жылдар бойы) мүгедектіктің және потенциалды қайтымсыз күрделі дәрілік реакциялардың өте сирек жағдайлары туралы тіркелді. Кез келген ауыр жағымсыз реакциялардың алғашқы белгілері немесе симптомдары пайда болғанда моксифлоксацин қабылдауды дереу тоқтату және кеңес алу үшін өзіңізді емдеп жүрген дәрігерге баруға ұсыныс жасалады. Шеткері нейропатия Хинолондарды және фторхинолондарды қолданған кезде парестезияға, гипэстезияға, дизэстезияға немесе әлсіздікке әкелетін сенсорлық және сенсомоторлық полинейропатияның даму жағдайлары туралы мәлімделді. Моксифлоксацинмен емделіп жүрген пациенттерде ауыру, күйдіру, шаншу, ұю немесе әлсіздік сияқты нейропатия симптомдары дамыған жағдайда, потенциалды қайтымсыз жағдайлардың дамуына жол бермеу үшін, емдеудің жалғастырар алдында кідірместен дәрігерден кеңес алу керек. Психикалық реакциялар Психикалық реакциялар моксифлоксацинді қоса, тіпті, фторхинолонды қатардың препараттарын алғаш қабылдаудан кейін де пайда болуы мүмкін. Өте сирек жағдайларда депрессия немесе психоздық реакциялар суицидтік ойларға немесе суицид әрекетін қоса, дене мүшесін зақымдауға дейін өршіді. Пациентте осы реакциялар дамыған кезде МОКСИПРЕС® препаратымен емдеуді тоқтату және тиісті шараларды қабылдау қажет. Психозы немесе психикалық ауруы анамнезінде бар пациенттерде препаратты пайдаланғанда сақтық таныту керек. Антибиотикпен астасқан диарея, соның ішінде колит Моксифлоксацинді қоса, бактерияларға қарсы әсер ету ауқымы кең препараттарды қолдану антибиотикпен астасқан диареяны (ААД) және антибиотикпен астасқан колитті (ААК), соның ішінде жалған жарғақшалы колитті және Clostridium difficile себепші болған диареялардың даму қаупімен ұштасады және жеңіл диареядан фатальді колитке дейін өзгеруі мүмкін. Сондықтан моксифлоксацинді қолдану кезінде немесе қолданудан кейін ауыр диарея дамитын пациенттерде бұл диагнозды ескеру маңызды. ААД немесе AAК диагнозына күдіктенгенде немесе ол айғақталғанда моксифлоксацинді қоса, бактерияларға қарсы препараттармен емдеуді тоқтату қажет, және тиісті емдік шараларды дереу бастау керек. Бұдан басқа, инфекцияның жұғуын төмендету үшін, инфекциямен күреске қатысты тиісті шараларды қабылдау қажет. Ауыр диареясы бар пациенттерге ішек перистальтикасын басатын препараттарды қолдануға болмайды. Гравис миастениясы бар пациенттер МОКСИПРЕС® препаратын гравис миастениясы бар науқастарға абайлап пайдалану керек, өйткені препарат осы аурудың симптомдарын өршітуі мүмкін. Тендинит және сіңірлердің үзілуі Хинолондармен және фторхинолондармен емдеуді бастағаннан кейін 48 сағат ішінде, сондай-ақ, мәлім болғандай, емдеуді тоқтатқаннан кейін бірнеше ай ішінде тендинит және сіңірлердің үзілуі (әсіресе, бірақ ахилл сіңірі ғана емес), кейде екі жақты үзілуі туындауы мүмкін. Егде жастағы пациенттерде, бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде, паренхиматозды ағза трансплантациясын басынан өткерген, немесе кортикостероидтармен ем қабылдап жүрген пациенттерде тендиниттің және сіңірлерде үзілудің пайда болуының өте жоғары қаупі бар. Сондықтан фторхинолондарды және кортикостероидтарды бір мезгілде қолдануға жол бермеу керек. Тендиниттің алғашқы белгілері (мысалы, ауыртатын ісіну, қабыну) пайда болғанда моксифлоксацинмен емдеуді тоқтату және баламалы ем жүргізу мүмкіндігін қарастыру керек. Зақымданған аяқ-қолды тиісінше емдеу қажет (мысалы, иммобилизация). Тендинопатия белгілері пайда болғанда кортикостероидтарды қолданбау керек. Аортаның аневризмасы және қатпарлануы, сондай-ақ жүрек клапандарының регургитациясы/жеткіліксіздігі Эпидемиологиялық зерттеулерде, әсіресе егде жастағы пациенттерде фторхинолондарды қолданғаннан кейін аорта аневризмасы мен қатпарлануының, сондай-ақ аортальді және митральді клапандар регургитациясының даму қаупі жоғары екені хабарланды. Фторхинолондарды қабылдау кезінде кейде үзілумен (оның ішінде өліммен аяқталған жағдай) асқынған аортаның аневризмасы мен қатпарлануының, сондай-ақ кез келген жүрек клапандарының регургитация/жеткіліксіздік жағдайлары тіркелген. Демек, аневризмамен немесе туа біткен жүрек қақпақшаларының кемістігімен байланысты ауыр отбасылық тарихы бар пациенттерде, сондай-ақ анамнезінде аортаның аневризмасы және/немесе қатпарлануы немесе жүрек қақпақшаларының кемістігі бар, сондай-ақ басқа да қауіп факторлары сонымен қатар осындай жағдайларды • аорта аневризмасы және қатпарлануы екі жағдайда және де жүрек қақпақшалардың регургитациясы/жетіспеушілігі (мысалы, дәнекер тінінің тарапынан бұзылулар, Марфан синдромы немесе Элерс-Данлос синдромы, Тенер синдромы, Бехчет ауруы, гипертензия, ревматоидті артрит), • сондай-ақ аортаның аневризмасы және қатпарлануы (мысалы, Такаясу артерииті немесе алып жасушалы артериит немесе белгілі атеросклероз немесе Шегрен синдромы сияқты тамыр аурулары), • жүрек қақпақшаларының регургитациясы/жеткіліксіздігі (мысалы, инфекциялық эндокардит) туындыратын кездері бар пациенттерде фторхинолондарды пайда мен қауіп арақатынасын мұқият бағалағаннан кейін ғана және басқа емдік мүмкіндіктерді қарастырғаннан кейін пайдалану керек. Жүйелі кортикостероидтармен бір мезгілде ем қабылдайтын пациенттерде аорта аневризмасы мен қатпарлануы, сондай-ақ жыртылу қаупі артуы мүмкін. Іштің, кеуденің немесе арқаның кенеттен ауыруы жағдайында пациенттерге шұғыл көмек алу үшін дереу дәрігерге бару ұсынылады. Пациенттерге жедел ентігу, алғаш рет пайда болған жүректің жиі соғуы, сондай-ақ құрсақ қуысының немесе аяқ-қолдың ісінуі дамыған жағдайда дереу медициналық көмекке жүгіну ұсынылады. Бүйрек функциясы бұзылған пациенттер Моксифлоксацинді бүйрек ауруы бар егде жастағы пациенттерге, егер олар сұйықтықты адекватты пайдалануды сақтауға қабілетті болса, сақтықпен пайдалану керек, өйткені сусыздану бүйрек функциясы жеткіліксіздігінің даму қаупін арттырады. Егер жүрек аритмиясының белгілері пайда болса, препаратты қабылдауды тоқтатып, электрокардиографиялық зерттеу жүргізу керек. Көрудің бұзылулары Көру нашарлағанда немесе көз тарапынан қандай да болсын басқа бұзылуларда офтальмологқа дереу қаралу керек. Қандағы глюкоза деңгейлерінің бұзылулары Моксифлоксацинді қабылдау, басқа да фторхинолондар сияқты гипогликемияны, сонымен қатар гипергликемияны қоса, қандағы қант деңгейінің құбылуын туындатуы мүмкін. МОКСИПРЕС® препаратымен емдеген кезде қандағы глюкоза деңгейінің бұзылулары оральді гипогликемиялық препараттармен (мысалы, сульфонилмочевина) немесе инсулинмен емдеу аясында негізінен қант диабеті бар егде жастағы пациенттерде туындайды. Гипогликемиялық кома жағдайлары туралы мәлімделді. Қант диабеті бар пациенттерге қандағы қант деңгейін мұқият бақылау ұсынылады. Фотосезімталдық реакцияларына профилактика Хинолондарды қолданған кезде фотосезімталдық реакциялары білінеді. Алайда зерттеулерде моксифлоксацинді қолданғанда фотосезімталдық реакциялардың даму қаупінің төмен болатындығы көрсетілді. Дегенмен, препаратты қабылдап жүрген пациенттер ультракүлгін сәулеленуге және кең таралған және/немесе күшті күн сәулесіне жол бермеуі тиіс. Глюкоза-6-фосфат дегидрогеназа тапшылығы бар пациенттер Глюкоза-6-фосфат дегидрогеназа тапшылығы бар, немесе отбасылық анамнезінде ауруы бар пациенттер хинолондармен емдеген кезде гемолиздік реакцияларға бейім болады. Сондықтан осы пациенттерге моксифлоксацинді абайлап пайдалану керек. Кіші жамбастың қабыну аурулары бар пациенттер Кіші жамбастың асқынған қабыну аурулары (мысалы, тубоовариальді немесе жамбастық абсцеспен байланысты) бар, вена ішіне ем жүргізуді қажет ететін пациенттерге үлбірлі қабықпен қапталған 400 мг МОКСИПРЕС® таблеткаларын ішке қабылдау ұсынылмайды. Кіші жамбас ағзаларының қабыну ауруларын фторхинолон-резистентті Neisseria gonorrhoeae туындатуы мүмкін. Сондықтан, егер Neisseria gonorrhoeae-нің моксифлоксацинге резистенттілігін жоққа шығаруға болмаса, МОКСИПРЕС® препаратымен эмпириялық емдеуге қосымша тиісті антибиотик (мысалы, цефалоспорин) тағайындау керек. Егер клиникалық жақсару препаратпен 3 күн емдеуден кейін клиникалық жақсаруға жетпесе, емдеуді қайта қарау қажет. Терінің және тері асты шелдерінің асқынған инфекциялары бар пациенттер Ауыр күйік инфекцияларын, фасцииттерді және остеомиелиті бар инфекцияланған диабеттік табанды емдеген кезде вена ішіне енгізу үшін моксифлоксациннің клиникалық тиімділігі анықталған жоқ. Биологиялық тестілерге ықпал етуі Моксифлоксацинмен емдеген кезде ол, микобактериялардың өсуінің басылуы салдарынан, Mycobacterium түрлеріне жүргізілетін бактериологиялық тестімен өзара әрекеттесуі мүмкін, бұл моксифлоксацин қабылдап жүрген пациенттерде алынған үлгілерде жалған-теріс нәтижеге әкелуі мүмкін. Метициллин-резистентті алтын түстес стафилококк (МРАС) әсерінен туындаған инфекциялары бар пациенттер. Моксифлоксацин МРС әсерінен туындаған инфекцияларды емдеу үшін ұсынылмайды. Аталған инфекцияға күдіктенген немесе ол айғақталған жағдайда бактерияларға қарсы тиісті препаратты қолданудан бастау керек. Арнайы ескертулер Бұл дәрілік препаратының құрамында 1 ммольден (23 мг) аз мөлшерде натрий бар, яғни іс жүзінде «құрамында натрий жоқ». Бұл дәрілік препараттың құрамында әлсіз іш жүргізетін әсер беруі мүмкін маннитол бар. Педиатрияда қолданылуы Балаларға және 18 жастан кіші жасөспірімдерге пайдалануға болмайды.

Жүктілік кезіндегі моксифлоксациннің қауіпсіздігіне баға берілген жоқ. Адамдар үшін потенциалды қаупі белгісіз. Кейбір хинолонды антибиотиктерді қабылдаған балаларда сипатталған буындардың қайтымды зақымдануын ескерсек, жүктілік кезеңінде моксифлоксацинді қолдануға болмайды. Әйелдерде лактация және емшек емізу кезінде моксифлоксацинді қолдану туралы деректер жоқ. Клиникаға дейінгі зерттеулерде моксифлоксациннің аздаған мөлшерінің емшек сүтіне бөлініп шығатындығы анықталды. Адамдарда деректер жоқ екендігін ескерер болсақ, МОКСИПРЕС® препаратымен емдеу кезінде бала емізуге болмайды. Жануарларға жүргізілген зерттеулер препаратты қолданған кезде фертильділіктің бұзылуын көрсетпеді Автокөлікті және қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне дәрілік заттың ықпал ету ерекшеліктері Автокөлікті басқару және механизмдерді пайдалану қабілетіне моксифлоксациннің ықпал етуіне зерттеулер жүргізілген жоқ. Алайда моксифлоксацинді қоса, фторхинолондар ОЖЖ тарапынан болатын реакциялар (мысалы, бас айналу, көрудің жіті және өткінші жоғалуы) немесе сананың жедел және қысқа мерзімдік жоғалуы (естен тану) салдарынан, автомобильді немесе механизмдерді басқару қабілетінің бұзылуына әкелуі мүмкін. Пациенттерге автомобильді немесе механизмдерді басқарар алдында МОКСИПРЕС® препаратымен емдеуге өзінің реакциясын бақылау керектігіне кеңес беру керек.

Моксифлоксациннің QT аралығының ұзаруына және QT аралығын ұзартатын басқа да дәрілік препараттардың аддитивтік әсерін жоққа шығару мүмкін емес, бұл қарыншалық аритмиялардың туындау қаупінің жоғарылауына, соның ішінде «пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардияға әкелуі мүмкін. Осыған байланысты, моксифлоксацинді төменде берілген препараттардың кез келгенімен тағайындауға болмайды: - аритмияға қарсы IA класының препараттары (мысалы, хинидин, гидрохинидин, дизопирамид) - аритмияға қарсы III класс препараттары (мысалы, амиодарон, соталол, дофетилид, ибутилид) - психозға қарсы дәрілер (мысалы, фенотиазиндер, пимозид, сертиндол, галоперидол, сультоприд) - трициклдік антидепрессанттар - микробтарға қарсы кейбір препараттар (саквинавир, спарфлоксацин, эритромицин вена ішіне енгізуге арналған, пентамидин, безгекке қарсы дәрілер, атап айтқанда, галофантрин) - кейбір антигистаминдік препараттар (терфенадин, астемизол, мизоластин) - басқа препараттар (цизаприд, винкамин ішке енгізуге арналған, бепридил, дифеманил). Моксифлоксацинді калий деңгейін төмендететін дәрілік заттарды (мысалы, ілмектік және тиазидтік диуретиктер, іш жүргізетін дәрілер және клизмалар (жоғары дозаларда), кортикостероидтар, В амфотерицин) немесе клиникалық тұрғыдан маңызды брадикардиямен астасатын препараттарды қабылдап жүрген пациенттерге абайлап қолдану керек. Құрамында екі валентті немесе үш валентті катиондарды (мысалы, магний- немесе алюминий бар антацидтер, диданозин таблеткасы, сукральфат және құрамында темір мен мырыш бар заттар) және моксифлоксацинді қабылдау арасындағы 6 сағатқа жуық үзілісті сақтау керек. Белсенділендірілген көмірді және моксифлоксацинді ішке 400 мг дозада бір мезгілде қолдану сіңудің айқын тежелуіне және препараттың жүйелік биожетімділігінің 80%-дан астамға төмендеуіне әкелді. Сондықтан осы екі препаратты бірге пайдалану ұсынылмайды (артық дозалануды қоспағанда). Моксифлоксацинді дені сау адамдар қайталап қабылдағанда дигоксиннің ең жоғары концентрациясы дигоксиннің «концентрация – уақыт» қисығы астындағы ауданы (AUC) және ең төмен концентрациясы тарапынан өзгерістерсіз, шамамен 30%-ға артты. Дигоксинді қолдану үшін арнайы сақтық шаралары қажет емес. Қант диабеті бар ерікті адамдарға жүргізілген зерттеулерде моксифлоксацинді ішке және глибенкламидті бір мезгілде қолдану қан плазмасында глибенкламидтің ең жоғары шектегі концентрациясының шамамен 21%-ға төмендеуіне әкелді. Моксифлоксациннің және глибенкламидтің біліктірілімі теориялық тұрғыдан жеңіл, транзиторлық гипергликемияға әкелуі мүмкін. Алайда бақыланған фармакокинетикалық өзгерулер фармакодинамикалық параметрлердің (қандағы глюкозаның, инсулиннің) өзгерулеріне әкелген жоқ. Демек, моксифлоксацин мен глибенкламид арасында клиникалық тұрғыдан маңызды өзара әрекеттесулер байқалған жоқ. ХҚҚ (халықаралық қалыптасқан қатынас) өзгеруі Бактерияларға қарсы дәрілерді, әсіресе фторхинолондар, макролидтер, тетрациклиндер, ко-тримоксазол және кейбір цефалоспориндерді қабылдаған пациенттерде пероральді антикоагулянт белсенділігінің арту жағдайларының көп мөлшерде болғаны туралы мәлімделді. Шамасы, қауіп факторлары инфекциялық және қабыну үдерістері, пациенттің жасы және жалпы жағдайы болып табылады. Мұндай жағдайларда ХҚҚ өзгеруінің себебі – инфекция немесе емдеу болғанын анықтау қиын. Сақтық шаралары ретінде ХҚҚ-ға жиі бақылау жүргізу, және қажет болғанда, пероральді антикоагулянттың дозасын түзету қажет. Клиникалық зерттеулерде моксифлоксацинді келесі препараттармен: ранитидин, пробеницид, оральді контрацептивтер, құрамында кальций бар қоспалар, парентеральді қолдануға арналған морфин, теофиллин, циклоспорин немесе итраконазолмен бір мезгілде қолданғанда өзара әрекеттесулердің жоқ екендігі көрсетілді. Адамда Р450 цитохромы жүйесіне in vitro жүргізілген зерттеулерде бұл нәтижелер айғақталады. Осы нәтижелерге орай, Р450 цитохромы ферменттері арқылы метаболизмдік өзара әрекеттесудің болуы екіталай. Тамақпен өзара әрекеттесуі Моксифлоксациннің тамақ ішумен (сүт өнімдерін қоса) клиникалық тұрғыдан маңызды өзара әрекеттесуі байқалмайды.

Сақтау мерзімі 3 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары Құрғақ, жарықтан қорғалған жерде, 25°С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!