Лозап таблетки 50 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат - 50.00 мг калий лозартаны, қосымша заттар: маннитол, микрокристалды целлюлоза, кросповидон, сусыз коллоидты кремнийдің қостотығы, тальк, магний стеараты, Album Sepifilm 752 қабығының құрамы: гипромеллоза, микрокристалды целлюлоза, макрогол стеараты 2000, титанның қостотығы (Е171), макрогол 6000 Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Сопақша пішінді, екі жақ беті дөңес, жартылай бөлінетін, өлшемі шамамен 11.0 х 5.5 мм ақ немесе ақ дерлік түсті үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалар

- ересектер және 6-дан 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдерде эссенциялық артериялық гипертензияны емдеу - гипертензияға қарсы ем шеңберінде ≥ 0,5 г/тәулік протеинуриямен 2 типті қант диабеті және артериялық гипертензия бар ересек пациенттерде бүйрек ауруларын емдеу - ангиотензин өзгертуші фермент (АӨФ) тежегіштерімен емдеу үйлесімсіздігі, әсіресе, жөтел немесе қарсы көрсетілімдер салдарынан сай келеді деп саналмағанда ересек пациенттерде созылмалы жүрек жеткіліксіздігін емдеу. АӨФ тежегішінің көмегімен тұрақтандырылған жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерді лозартанға ауыстыруға болмайды. Пациенттерде сол жақ қарыншаның лықсу фракциясы ≤40% болуы, клиникалық тұрақты болуы және созылмалы жүрек жеткіліксіздігін емдеудің белгіленген режимін алуы тиіс - ЭКГ-да расталған сол жақ қарынша гипертрофиясымен артериялық гипертензия бар ересек пациенттерде инсульт қаупін төмендету Қолданудың басталуына дейінгі қажетті мәліметтер тізбесі

Әсер ету механизмі Лозартан – бұл пероральді қолдануға арналған ангиотензин ІІ (АТ1 типі) рецепторларының синтетикалық антагонисі. Ангиотензин II – қуатты вазоконстриктор – ренин-ангиотензин жүйесінің белсенді гормоны және артериялық гипертензия патофизиологиясының маңызы зор факторларының бірі болып табылады. Ангиотензин II тамырлардың тегіс бұлшықетінде, бүйрек үсті бездерінде, бүйректе және жүректе болатын АТ1 рецепторларымен байланысып, бірқатар маңызды биологиялық әсерлерін, оның ішінде вазоконстрикцияны және альдостерон босап шығуын айқындайды. Ангиотензин II тегіс бұлшықеттер пролиферациясын көтермелейді. Лозартан АТ1 рецепторларын селективті бөгейді. Лозартан және оның фармакологиялық белсенді метаболиті – карбоксил қышқылы (Е-3174) шығу тегіне және синтез жолдарына қарамастан, ангиотензин II физиологиялық мәнді әсерлерін бөгейді. Лозартан агонистік әсерін көрсетпейді және жүрек-қантамыр жүйесін реттеуге қатысатын гормондардың басқа рецепторларын немесе ион өзекшелерін бөгейді. Оның үстіне, лозартан брадикининнің ыдырауына ықпал ететін АӨФ ферментін (кининаза II) бәсеңдетпейді. Соның салдарынан брадикинин арқылы жағымсыз реакцияларын туындату қуаттылығы байқалмайды. Лозартан қолдану кезінде ангиотензин ІІ тарапынан ренин секрециясына теріс кері реакцияны жою қан плазмасындағы ренин белсенділігінің (ПРБ) жоғарылауына алып келеді. Белсенділігінің осылай жоғарылауы қан плазмасында ангиотензин ІІ деңгейінің жоғарылауына алып келеді. Осылай жоғарылауына қарамастан, гипертензияға қарсы белсенділігі және қан плазмасында альдостерон концентрациясының азаюы сақталады, бұл ангиотензин ІІ рецепторларының тиімді бөгелісін айғақтайды. Лозартан қолдануды тоқтатудан кейін қан плазмасында ренин белсенділігі және ангиотензин ІІ деңгейлері 3 күн ішінде бастапқы көрсеткіштеріне оралады. Лозартанның да, оның негізгі метаболитінің де, АТ2-ге қарағанда, АТ1 рецепторларына тектестігі өте жоғары. Белсенді метаболиті лозартаннан 10-40 есе (салмағына шаққанда) белсендірек. Гипертония зерттеулері Бақыланатын клиникалық зерттеулерде ауырлығы жеңіл және орташа дәрежедегі эссенциялық гипертензия бар пациенттерде лозартанды күнделікті қабылдау систолалық және диастолалық артериялық қысымның статистикалық мәнді төмендеуіне әкелді. Дозаны енгізуден кейін 24 сағаттан соң артериялық қысымды өлшеу, дозаны енгізуден кейінгі 5-6 сағатпен салыстырғанда, артериялық қысымның 24 сағат ішінде төмендеуін көріністеді; табиғи тәуліктік ырғақ сақталды. Дозалау аралығының соңында артериялық қысымның төмендеуі дозаны енгізуден кейін 5-6 сағат өткен соң байқалатын әсерінен 70-80% құрады. Артериялық гипертензия бар пациенттерде лозартан қабылдауды тоқтату артериялық қысымның күрт көтерілуіне (тоқтату синдромына) әкелмеді. Артериялық қысымның айқын төмендеуіне қарамастан, лозартан жүректің жиырылу жиілігіне клиникалық мәнді әсерін көрсетпеді. Лозартан артериялық гипертензия бар ерлер мен әйелдерде, сондай-ақ жастарда (65 жасқа дейінгі кезеңдегі) және егде жастағы пациенттерде бірдей тиімді. LIFE зерттеуі LIFE зерттеуі (Losartan Intervention For Endpoint Reduction in Hypertension) зерттеуі 55 пен 80 жас аралығындағы 9193 пациентті қамтитын, ЭКГ деректерімен расталған артериялық гипертензиясы және сол жақ қарыншалық гипертрофиясы бар рандомизацияланған үштік жасырын белсенді бақыланатын зерттеу болды. Пациенттер лозартанды тәулігіне бір рет 50 мг дозада немесе атенололды тәулігіне бір рет 50 мг дозада қабылдау үшін рандомизацияланған. Артериялық қысымның мақсатты деңгейіне жетпеген жағдайда (<140/90 мм сын.бағ.) алдымен гидрохлоротиазид 12,5 мг дозада қосылды, ал қажет болған жағдайда лозартан немесе атенолол дозасын тәулігіне бір рет 100 мг дейін арттырды. Қажет болса, артериялық қысымның мақсатты деңгейіне жету үшін AӨФ тежегіштерін, ангиотензин II рецепторларының антагонистерін немесе β-адреноблокаторларды қоспағанда, басқа гипертензияға қарсы дәрілерді тағайындауға рұқсат етілді. Бақылаудың орташа ұзақтығы 4,8 жылды құрады. Бастапқы соңғы нүкте жүрек-қантамырлары өлімі, инсульт және миокард инфарктісін қамтитын жүрек-қантамырлар аурулары мен өлім-жітімнің біріктірілген көрсеткіші болды. Емнің екі тобында да артериялық қысымның салыстырмалы және статистикалық маңызды төмендеуіне қол жеткізілді. Лозартанмен емдеу атенололмен салыстырғанда бастапқы біріктірілген соңғы нүктеге жету қаупінің 13,0% төмендеуіне әкелді (p= 0,021; 95% сенімділік аралығы 0,77–0,98). Бұл әсер негізінен инсульт жиілігінің төмендеуіне байланысты болды. Лозартанмен емдеу атенололмен салыстырғанда инсульт қаупін 25%-ға төмендетті (p = 0,001; 95% сенімділік аралығы 0,63–0,89). Жүрек-қантамырлар өлімі мен миокард инфарктісінің жиілігі емдеу топтары арасында статистикалық тұрғыдан айтарлықтай ерекшеленбеді. Нәсілдік тиесілігі LIFE зерттеуінде лозартанмен емделген африкалық тектес пациенттерде бастапқы біріктірілген соңғы нүктеге жету қаупі жоғары болды, яғни, атенололмен емделген африкалық тектес пациенттермен салыстырғанда жүрек-қантамырлар оқиғасының (мысалы, миокард инфарктісі, жүрек-қантамырлар өлімі) және әсіресе инсульттің дамуы. Осыған байланысты лозартанда жүрек-қантамырлар аурулары мен өлім-жітімге қатысты атенололмен салыстыру кезінде LIFE зерттеуінде алынған нәтижелер артериялық гипертензия және сол жақ қарыншалық гипертрофиямен шығу тегі африкалық пациенттерге қолданылмайды. RENAAL зерттеуі RENAAL зерттеуі (Reduction of Endpoints in NIDDM with the Angiotensin II Receptor Antagonist Losartan) бұл артериялық гипертензияның болуы немесе болмауы бар 2 типті қант диабеті және протеинуриясы бар 1513 пациентті қамтитын әлемнің әртүрлі елдерінде жүргізілген бақыланатын клиникалық зерттеу болды. Оның ішінде 751 пациент лозартан емін алды. Зерттеудің мақсаты калий лозартаны нефропротективті әсерін артериялық қысымның төмендеуінен асып түсетін әсерін көрсету болды. Протеинуриясы және қан сарысуындағы креатинин деңгейі 1,3–3,0 мг/дл пациенттер АӨФ тежегіштері мен ангиотензин II рецепторларының антагонистерін қоспағанда, стандартты гипертензияға қарсы ем аясында қан қысымының немесе плацебоның мақсатты деңгейіне қол жеткізу үшін кейіннен титрлеумен тәулігіне бір рет 50 мг дозада лозартан алу үшін рандомизацияланды. Зерттеушілерге көрсетілімдер болған кезде зерттелетін препараттың дозасын тәулігіне 100 мг дейін титрлеу ұсынылды; пациенттердің 72%-ы зерттеудің көп бөлігі үшін тәулігіне 100 мг дозаны қабылдады. Екі топта да қажет болған жағдайда қосымша ем ретінде басқа гипертензияға қарсы препараттарды (диуретиктер, кальций антагонистері, α - және β-адреноблокаторлар, сондай-ақ орталық әсер ететін гипертензияға қарсы препараттар) тағайындауға рұқсат етілді. Бақылау ұзақтығы 4,6 жылға дейін (орташа 3,4 жыл). Зерттеудің бастапқы соңғы нүктесі қан сарысуындағы креатинин деңгейінің екі еселенуін, бүйрек жеткіліксіздігінің соңғы сатысын (диализ немесе бүйрек трансплантациясы қажеттілігі) немесе өлімді қамтитын біріктірілген соңғы нүкте болды. Зерттеу нәтижелері плацебомен салыстырғанда лозартанмен (327 оқиға) емдеу (359 оқиға) бастапқы біріктірілген соңғы нүктеге жету қаупінің 16,1%-ға төмендеуіне әкелетінін көрсетті (p = 0,022). Бастапқы соңғы нүктенің жекелеген және біріктірілген компоненттерін талдау лозартан тобында қауіптің статистикалық маңызды төмендеуін анықтады: қан сарысуындағы креатинин деңгейін 25,3%-ға екі есе арттыру қаупінің төмендеуі (p = 0,006); бүйрек жеткіліксіздігінің соңғы сатысы қаупінің 28,6%-ға төмендеуі (p = 0,002); бүйрек жеткіліксіздігінің немесе өлімнің терминалдық сатысының қаупін 19,9%-ға төмендету (p = 0,009); қан сарысуындағы креатинин деңгейінің немесе бүйрек жеткіліксіздігінің соңғы сатысының екі еселену қаупінің 21,0%-ға төмендеуі (p = 0,01). Жалпы өлім-жітім көрсеткіштері емдеу топтары арасында статистикалық маңызды түрде ерекшеленбеді. Бұл зерттеуде лозартанның әдетте жағымдылығы жақсы болды, бұл жағымсыз реакцияларға байланысты емді тоқтатудың плацебо тобымен салыстырмалы жиілігімен расталды. HEAAL зерттеуі HEAAL зерттеуі (Heart Failure Endpoint Evaluation of Angiotensin II Antagonist Losartan) әлемнің әртүрлі елдерінде жүргізілген бақыланатын клиникалық зерттеу болды, оған AӨФ тежегіштерімен емделмеген 18 бен 98 жас аралығындағы созылмалы жүрек жеткіліксіздігі бар 3834 пациент қатысты (NYHA жіктеуі бойынша II-IV функционалдық класс). Пациенттер АӨФ тежегіштерін қоспағанда, стандартты ем аясында тәулігіне бір рет 50 мг дозада лозартан немесе тәулігіне бір рет 150 мг дозада лозартан алу үшін рандомизацияланған. Бақылау кезеңі 4 жылдан асқан (медиана — 4,7 жыл). Зерттеудің бастапқы соңғы нүктесі барлық себептерден болатын өлімді немесе жүрек жеткіліксіздігіне байланысты ауруханаға жатқызуды қамтитын біріктірілген соңғы нүкте болды. Зерттеу нәтижелері 50 мг дозамен (889 оқиға) салыстырғанда 150 мг (828 оқиға) дозада лозартанмен емдеу бастапқы біріктірілген соңғы нүктеге жету қаупінің 10,1%-ға төмендеуіне әкелетінін көрсетті (p = 0,027; 95% сенімділік аралығы 0,82–0,99). Бұл әсер негізінен жүрек жеткіліксіздігіне байланысты ауруханаға жатқызу жиілігінің төмендеуіне байланысты болды. 150 мг дозада лозартанмен емдеу 50 мг лозартан дозасымен (p = 0,025; 95% сенімділік аралығы 0,76–0,98) салыстырғанда жүрек жеткіліксіздігіне байланысты ауруханаға жатқызу қаупін 13,5%-ға төмендетті. Барлық себептерден болатын өлім деңгейі емдеу топтары арасында статистикалық тұрғыдан айтарлықтай ерекшеленбеді. Бүйрек функциясының бұзылуы, артериялық гипотензия және гиперкалиемия 50 мг тобымен салыстырғанда 150 мг лозартан қабылдаған топта жиі байқалды, бірақ бұл жағымсыз құбылыстар 150 мг лозартан тобында емді тоқтату жиілігінің статистикалық маңызды жоғарылауына әкелмеді. ELITE I және ELITE II зерттеуі Созылмалы жүрек жеткіліксіздігі бар 722 пациент қатысқан 48 апта бойы жүргізілген (NYHA жіктеуі бойынша II–IV функционалдық класс) ELITE I зерттеуінде лозартанмен емделген пациенттер мен каптоприл қабылдаған пациенттер арасында бүйрек функциясының ұзақ мерзімді өзгерістерін көрсететін бастапқы соңғы нүкте бойынша айырмашылықтар анықталмаған. Лозартан каптоприлмен салыстырғанда өлім қаупін төмендеткен ELITE I зерттеуінде алынған бақылау ELITE II кейінгі зерттеуінде расталмады, оның сипаттамасы төменде келтірілген. ELITE II зерттеуінде лозартан тәулігіне бір рет 50 мг дозада (бастапқы дозасы 12,5 мг, содан кейін 25 мг-ға дейін, содан кейін тәулігіне бір рет 50 мг-ға дейін) тәулігіне үш рет 50 мг дозада каптоприлмен (бастапқы дозасы 12,5 мг, содан кейін 25 мг-ға дейін, содан кейін тәулігіне үш рет 50 мг дейін ұлғайтып) салыстырылды. Бұл перспективалық зерттеудің бастапқы нүктесі барлық себептерден болатын өлім болды. Зерттеуге созылмалы жүрек жеткіліксіздігі бар 3152 пациент (NYHA жіктеуі бойынша II–IV функционалдық класс) енгізілді, олар барлық себептерден болатын жалпы өлім-жітімді төмендетуде лозартанның каптоприлден артықшылығын анықтау мақсатында шамамен екі жыл бойы (медианасы — 1,5 жыл) бақыланды. Бастапқы соңғы нүкте бойынша лозартан мен каптоприл арасында статистикалық маңызды айырмашылықтар анықталмаған. Лозартанды белсенді препаратпен (плацебо емес) салыстырған созылмалы жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттердегі екі салыстырмалы клиникалық зерттеулерде де лозартанға жағымдылығы каптоприлмен салыстырғанда жақсырақ болды, бұл жағымсыз реакцияларға байланысты емді тоқтатудың статистикалық маңызды төмен жиілігінде, сондай-ақ жөтелдің айтарлықтай төмен жиілігінде көрінді. ELITE II зерттеуінде бастапқы деңгейде β-адреноблокаторларды қабылдаған пациенттердің шағын қосалқы тобында (жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттердің жалпы санының 22%-ы) өлім-жітімнің артуы байқалды. Ренин-ангиотензин — альдостерон жүйесінің (РААС) қосарлы блокадасы Екі ірі рандомизацияланған бақыланатын зерттеулер — ONTARGET ((The Veterans Affairs Nephropathy in Diabetes) және VA NEPHRON-D (the Veterans Affairs Nephropathy in Diabetes) - АӨФ тежегіштерінің ангиотензин II рецепторларының блокаторымен біріктірілімін қолдану зерттелді. ONTARGET зерттеуі жүрек-қантамырлар немесе цереброваскулярлық аурулары бар немесе мақсатты ағзалардың зақымдану белгілерімен қатар жүретін 2 типті қант диабеті бар пациентерде жүргізілді. VA NEPHRON-D зерттеуі 2 типті қант диабеті және диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде жүргізілді. Бұл зерттеулердің нәтижелері бүйрек және/немесе жүрек-қантамырлары нәтижелері мен өлім-жітімге айтарлықтай пайдалы әсер көрсетпеді, монотерапиямен салыстырғанда гиперкалиемия, бүйректің жедел зақымдануы және/немесе артериялық гипотензия қаупінің жоғарылауы байқалды. Ұқсас фармакодинамикалық қасиеттерді ескере отырып, бұл нәтижелер басқа AӨФ тежегіштеріне және ангиотензин II рецепторларының блокаторларына да қатысты. Осыған байланысты диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде AӨФ тежегіштері мен ангиотензин II рецепторларының блокаторларын бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. ALTITUDE зерттеуі ALTITUDE зерттеуі (Aliskiren Trial in Type 2 Diabetes Using Cardiovascular and Renal Disease Endpoints) 2 типті қант диабеті және созылмалы бүйрек ауруы, жүрек-қантамырлар аурулары немесе олардың біріктірілімі бар пациенттерде AӨФ тежегішімен немесе ангиотензин II рецепторларының блокаторымен стандартты емге алискиренді қосудың пайдасын бағалау үшін әзірленген. Қолайсыз нәтижелер қаупінің жоғарылауына байланысты зерттеу мерзімінен бұрын тоқтатылды. Алискирен тобында плацебо тобымен салыстырғанда жүрек-қантамырлар өлімі мен инсульттің сандық жоғары жиілігі, сондай-ақ ерекше қызығушылық тудыратын жағымсыз құбылыстар мен ауыр жағымсыз құбылыстардың (гиперкалиемия, артериялық гипотензия және бүйрек функциясының бұзылуы) жоғары жиілігі байқалды. Балалар Лозартанның гипертензияға қарсы әсері дене салмағы > 20 кг және ШСЖ > 30 мл/мин/1,73 м2 болатын 6-дан 16 жасқа дейінгі артериялық гипертензия бар 177 баланың қатысуымен клиникалық зерттеуде анықталды. Дене салмағы 20-дан 50 кг дейінгі пациенттер тәулігіне 2, 5, 25 немесе 50 мг лозартан қабылдады, ал дене салмағы > 50 кг пациенттер тәулігіне 5, 50 немесе 100 мг лозартан қабылдады. Үш аптаның соңында күніне бір рет лозартан қабылдау дозаға тәуелді сипатта артериялық қысымды төмендетті. Жалпы алғанда, реакцияның препарат дозасына тәуелділігі байқалды. Доза-реакция тәуелділігі, орташа доза тобымен салыстырғанда, төмен доза тобында өте айқын болды. Орташа тәуліктік 0,07 мг/кг дозасына сәйкес келетін ең төмен зерттелген 2,5 мг және 5 мг дозаларының, сірә, гипертензияға қарсы тұрақты тиімділігі жоқ. Осы нәтижелер зерттеудің II кезеңінің ішінде расталды, онда пациенттер үш апта емдеуден кейін лозартан немесе плацебомен емделуді жалғастыру үшін рандомизацияланды. Плацебомен салыстырғанда, орташа доза тобында артериялық қысымның көтерілу айырмашылығы көбірек болды. Ең төмен диастолалық артериялық қысымның көтерілуі плацебо алған және әр топта ең төмен дозада лозартан қабылдауды жалғастырған пациенттерде бірдей болды, бұл әр топта ең төмен дозаның гипертензияға қарсы елеулі әсер көрсетпейтінін тағы бір рет айғақтайды. Лозартанның бой өсуіне, жыныстық жетілуге және жалпы дамуға ұзақ мерзімді әсерлері зерттелмеді. Сонымен қатар, балалар жасында лозартанмен жүрек-қантамырлық ауруға шалдығу мен өлімге ұшырауды төмендету үшін гипертензияға қарсы емнің ұзақ мерзімді тиімділігі анықталмады.

Дозалау режимі Эссенциялық артериялық гипертензияда әдеттегі бастапқы және демеуші доза тәулігіне бір рет 50 мг құрайды. Гипертензияға қарсы ең жоғары әсеріне емдеу басталғаннан кейін 3-6 аптадан соң жетуге болады. Кейбір пациенттерде препарат дозасын тәулігіне бір рет 100 мг дейін (таңертең) арттыру тиімдірек болуы мүмкін. Лозап препаратын гипертензияға қарсы басқа препараттармен, әсіресе, диуретиктермен (мысалы, гидрохлоротиазид) тағайындауға болады. Артериялық гипертензия және ІІ типті қант диабеті бар пациенттер (≥ 0,5 г/тәулік протеинурия) Әдеттегі бастапқы доза тәулігіне бір рет 50 мг құрайды. Емдеудің басталуынан кейін бір айдан соң артериялық қысым көрсеткіштеріне қарай дозаны тәулігіне бір рет 100 мг дейін арттыруға болады. Лозап препаратын гипертензияға қарсы басқа препараттармен (мысалы, диуретиктер, кальций өзекшелерінің блокаторлары, альфа- немесе бета- блокаторлары, орталық әсер ететін препараттармен), сондай-ақ инсулин және кеңінен қолданылатын басқа гипогликемиялық препараттармен (мысалы, сульфонилмочевина, глитазондар және глюкозидаза тежегіштері) қолдануға болады. Жүрек жеткіліксіздігі Лозартанның әдеттегі бастапқы дозасы тәулігіне бір рет 12,5 мг құрайды. Әдетте, доза пациентке жағымдылығына қарай тәулігіне ең жоғары 150 мг дозаға дейін апталық аралықпен (яғни, тәулігіне бір рет 12,5 мг, тәулігіне бір рет 25 мг, тәулігіне бір рет 50 мг, тәулігіне бір рет 100 мг) титрленеді. ЭКГ растаған артериялық гипертензия және сол жақ қарынша гипертрофиясы бар пациенттерде инсульт даму қаупінің төмендеуі Әдеттегі бастапқы доза - тәулігіне бір рет 50 мг. Артериялық қысым деңгейінің төмендеуіне қарай емдеуге төмен дозада гидрохлоротиазидті қосу және/немесе Лозап препараты дозасын тәулігіне бір рет 100 мг дейін арттыру керек. Пациенттердің ерекше топтары Балалар 6 айлық – 6 жасқа толмаған Препаратты 6 айдан 6 жасқа дейінгі балаларда қолдану қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған. Лозартанды 6 жасқа дейінгі балаларда қолдану ұсынылмайды, өйткені бұл пациенттер топтарында шектеулі деректер бар. 6–18 жас Таблеткаларды жұтуға қабілетті дене салмағы 20-дан 50 кг дейінгі пациенттерге ұсынылатын доза күніне бір рет 25 мг құрайды (айрықша жағдайларда дозаны тәулігіне бір рет ең жоғары 50 мг дейін арттыруға болады). Дозаны артериялық қысым реакциясына қарай түзету керек. Дене салмағы > 50 кг пациенттерде әдеттегі доза тәулігіне бір рет 50 мг құрайды. Айрықша жағдайларда дозаны тәулігіне бір рет 100 мг дейін арттыруға болады. Балаларда тәулігіне 1,4 мг/кг-ден жоғары (немесе 100 мг-ден артық) дозалар зерттелмеген. Лозартан шумақтық сүзілу жылдамдығы < 30 мл/мин / 1,73 м2 балаларға ұсынылмайды, өйткені деректер жоқ. Лозартан бауыр жеткіліксіздігі бар балаларға да ұсынылмайды. Егде жастағы пациенттер 75 жастан асқан пациенттерді емдеуді абайлап 25 мг-ден бастау керек екеніне қарамастан, әдетте, бастапқы дозаны түзету қажет емес. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Анамнезінде бауыр функциясының бұзылулары бар пациенттер үшін препаратты төменірек дозада тағайындау мәселесін қарау керек. Бауыр функциясының ауыр бұзылулары бар пациенттерді емдеу тәжірибесі жоқ, сондықтан Лозап препаратын пациенттердің осы тобында қолдануға болмайды. Бүйрек функциясының бұзылулары бар пациенттер және гемодиализ жүргізілетін пациенттерде Бүйрек функциясының бұзылулары бар пациенттер үшін, сондай-ақ гемодиализ жүргізілетін пациенттер үшін бастапқы дозаны түзету қажет емес. Айналымдағы қан көлемі төмендеген пациенттер Айналымдағы қан көлемі төмендеген пациенттерде (мысалы, диуретиктерді үлкен дозаларда қабылдағанда) препараттың бастапқы дозасын тәулігіне бір рет 25 мг дейін төмендету керек. Енгізу әдісі және жолы Лозартан таблеткаларын бір стақан сумен іше отырып, тұтастай жұту керек. Лозартан таблеткаларын тамақтануға қарамастан қабылдауға болады. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын өткізіп алу кезіндегі қажетті шаралар Егер сіз препараттың тәуліктік дозасын кездейсоқ өткізіп алсаңыз, келесі дозаны әдеттегідей жай ғана қабылдаңыз. Егер сіз таблетканы қабылдауды ұмытып кетсеңіз, қосарлы дозасын қабылдамаңыз. Тоқтату симптомдары қаупінің болуына көрсетілім Сіздің емдеуші дәрігеріңіз сізге осыны айтатын сәтке дейін емдеуді тоқтатпаңыз. Емдеуді тоқтатпас бұрын өз емдеуші дәрігеріңізбен кеңесіңіз.

- әсер етуші затқа немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық - бауырдың ауыр дәрежедегі жеткіліксіздігі - жүктілік және лактация кезеңі - қант диабеті немесе бүйрек жеткіліксіздігі (шумақтық сүзілу жылдамдығы (ШСЖ) < 60 мл/мин/1,73 м2) бар пациенттерде құрамында алискирен бар препараттармен бірге қолдану - 6 жасқа дейінгі балалар

Жағымсыз реакция — Қолдану көрсеткіштері бойынша жағымсыз реакциялардың таралуы — Басқалар Гипертензия — Сол жақ қарынша гипертензиясы және гипертрофиясы бар пациенттер — Созылмалы жүрек жеткіліксіздігі — Бүйрек функциясы бұзылған гипертензия және 2 типті қант диабеті — Тіркеуден кейінгі тәжірибе Қан және лимфа жүйесі тарапынан бұзылулар анемия — жиі — жиілігі белгісіз тромбоцитопения — жиілігі белгісіз Иммундық жүйе тарапынан бұзылулар аса жоғары сезімталдық реакциялары, анафилаксиялық реакциялар, ангионевроздық ісіну1 және васкулит 2 — сирек Психикалық бұзылулар депрессия — жиілігі белгісіз Жүйке жүйесі тарапынан бұзылулар бас айналу — жиі — жиі — жиі — жиі ұйқышылдық — жиі емес бас ауыруы — жиі емес — жиі емес ұйқының бұзылуы — жиі емес парестезия — сирек бас сақинасы — жиілігі белгісіз дәмнің бұзылуы — жиілігі белгісіз Есту және тепе-теңдік мүшелері тарапынан бұзылулар вертиго — жиі — жиі құлақтың шыңылдауы — жиілігі белгісіз Жүрек қызметі тарапынан бұзылулар жүрек қағысын сезіну (пальпитация) — жиі емес стенокардия — жиі емес естен тану — сирек жүрекшелер фибрилляциясы — сирек ми қан айналымының жедел бұзылуы — сирек Қантамырлар тарапынан бұзылулар (ортостаздық) гипотензия (дозаға тәуелді ортостаздық әсерлерді қоса)3 — жиі емес — жиі — жиі Респираторлық, торакальді және көкірек ортасы бұзылыстары ентігу — жиі емес жөтел — жиі емес — жиілігі белгісіз Асқазан-ішек жолы тарапынан бұзылулар іштің ауыруы — жиі емес іш қату — жиі емес диарея — жиі емес — жиілігі белгісіз жүрек айнуы — жиі емес құсу — жиі емес ішектің ангионевроздық ісінуі — сирек Бауыр және өт шығару жолының тарапынан бұзылулар панкреатит — жиілігі белгісіз гепатит — сирек бауыр функциясының бұзылуы — жиілігі белгісіз Тері және тері асты тіндері тарапынан бұзылулар есекжем — жиі емес — жиілігі белгісіз терінің қышынуы — жиі емес — жиілігі белгісіз тері бөртпесі — жиі емес — жиі емес — жиілігі белгісіз фотосезімталдық реакциялары — жиілігі белгісіз Тірек-қимыл аппараты және дәнекер тін тарапынан бұзылулар миалгия — жиілігі белгісіз артралгия — жиілігі белгісіз рабдомиолиз — жиілігі белгісіз Бүйрек және несеп шығару жолдары тарапынан бұзылулар бүйрек функциясының бұзылуы — жиі бүйрек жеткіліксіздігі — жиі Ұрпақ өрбіту ағзалары мен сүт безі тарапынан бұзылулар эректильді дисфункция/ импотенция — жиілігі белгісіз Жалпы бұзылыстар астения — жиі емес — жиі — жиі емес — жиі шаршау — жиі емес — жиі — жиі емес — жиі ісінулер — жиі емес дімкәстік — жиілігі белгісіз Зертханалық және құралмен зерттеу деректері гиперкалиемия — жиі — жиі емес4 — жиі5 аланинаминотрансфераза (АЛТ) белсенділігін арттыру6 — сирек қан плазмасындағы мочевина, креатинин және калий концентрациясының жоғарылауы — жиі гипонатриемия — жиілігі белгісіз гипогликемия — жиі 1 Көмейдің, дауыс қатпарларының, беттің, еріннің, жұтқыншақтың және/немесе тілдің ісінуін қоса (бұл тыныс алу жолдары өткізгіштігінің бұзылуына әкеледі); кейбір пациенттерде ангионевроздық ісіну бұрын басқа препараттарды, соның ішінде AӨФ тежегіштерін тағайындауға байланысты байқалған. 2 Шенлейн-Генох пурпурасын қоса. 3 Әсіресе гиповолемиямен ауыратын пациенттерде, мысалы, ауыр жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде немесе диуретиктерді жоғары дозада қабылдайтын пациенттерде. 4 Лозартанды 50 мг орнына 150 мг дозада қабылдаған пациенттерде жиі байқалады. 5 2 типті қант диабеті және нефропатиясы бар пациенттерді қамтитын клиникалық зерттеуде гиперкалиемия >5,5 ммоль/л таблеткада лозартан қабылдаған пациенттердің 9,9%-да және плацебо қабылдаған пациенттердің 3,4%-да байқалды. 6 Әдетте емдеуді тоқтатқаннан кейін қалыпты жағдайға оралды. Лозартанмен емделген пациенттерде плацебоға қарағанда келесі қосымша жағымсыз реакциялар жиі кездеседі (жиілігі белгісіз): арқаның ауыруы, несеп шығару жолдарының инфекциясы және тұмауға ұқсас симптомдар. Бүйрек және несеп шығару жолдары тарапынан бұзылулар: Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің тежелуі нәтижесінде бүйрек функциясының өзгеруі, соның ішінде бүйрек жеткіліксіздігі қаупі бар пациенттерде тіркелді; бүйрек функциясының өзгеруі емді тоқтатқаннан кейін қайтымды болуы мүмкін (4.4 бөлімін қараңыз). Педиатриялық популяция Бала пациенттердегі жағымсыз реакциялардың бейіні ересек пациенттерге ұқсас болып көрінеді. Балалар популяциясындағы деректер шектеулі. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе дәрілік препараттар тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша тікелей ақпараттық дерекқорға хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары: адамда артық дозалану туралы шектеулі деректер бар. Артық дозаланудың барынша ықтимал көрінісі - гипотензия және тахикардия. Брадикардия парасимпатикалық (вагус) стимуляция нәтижесінде туындауы мүмкін. Емі: симптоматикалық гипотензия туындаған кезде демеуші ем тағайындалуы керек. Шаралар дәрілік препаратты қабылдау уақытына, сондай-ақ симптомдардың түрі мен ауырлығына байланысты. Жүрек-қантамыр жүйесін тұрақтандыруға басымдық берілуі тиіс. Пероральді қабылдағаннан кейін белсендірілген көмірдің жеткілікті дозасын қабылдау көрсетіледі. Осыдан кейін өмірлік маңызды параметрлерді мұқият мониторинг жүргізу қажет. Қажет болса, өмірлік маңызды параметрлерді түзету керек. Лозартанды да, оның белсенді метаболитін де гемодиализ арқылы жоюға болмайды.

Ангионевроздық ісіну Анамнезінде ангионевроздық ісіну (бет, ерін, тамақ және/немесе тілдің ісінуі) бар пациенттердің жай-күйін жиі бақылап отыру керек. Ішектің ангионевроздық ісінуі Ангиотензин II рецепторларының антагонистерімен, соның ішінде лозартанмен емделген пациенттерде ішектің ангионевроздық ісінуі тіркелді. Бұл пациенттерде іштің ауыруы, жүрек айнуы, құсу және диарея байқалды. Симптомдар ангиотензин II рецепторларының антагонистері жойылғаннан кейін шешілді. Егер ішектің ангионевроздық ісінуі диагнозы қойылса, лозартанды тоқтатып, симптомдар толық шешілгенге дейін тиісті мониторингті бастау керек. Артериялық гипотензия және су-электролит теңгерімсіздігі Симптоматикалық артериялық гипотензия, әсіресе, препараттың бірінші дозасын қолданудан кейін немесе дозаны арттырудан кейін қарқынды диурездік ем қолданудан, тұз тұтынуды шектеуден, диареядан немесе құсудан туындаған тамырішілік қан көлемінің төмендеуі және/немесе натрий тапшылығы байқалған пациенттерде туындауы мүмкін. Лозап препаратымен емдеуді бастар алдында осындай жай-күйлерді түзету немесе препаратты төменірек бастапқы дозада қолдану керек. Аталған ұсыным 6-дан 18 жасқа дейінгі балаларға да қатысты. Электролит теңгерімсіздігі Электролит теңгерімсіздігі бүйрек функциясының бұзылулары бар (қант диабетімен немесе онсыз) пациенттерде жиі байқалады, ол ескерілу керек. 2 типті қант диабеті және нефропатия бар пациенттерде гиперкалиемияның туындау жиілігі, плацебо қолдану тобына қарағанда, Лозап препаратын қолдану топтарында жоғары болды. Сондықтан қан плазмасындағы калий концентрациясын және креатинин клиренсінің көрсеткіштерін, әсіресе, жүрек жеткіліксіздігі бар және креатинин клиренсі 30-50 мл/минут пациенттерде жиі тексеру керек. Лозап препаратын және калий жинақтаушы диуретиктерді, калий қоспаларын және құрамында калий бар тұз алмастырғыштарды, сондай-ақ қан плазмадағы калий концентрациясын арттыратын препараттарды (мысалы, құрамында триметоприм бар препараттар) бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Бауыр функциясының бұзылуы Бауыр циррозы бар пациенттерде қан плазмасында Лозап концентрациясының елеулі жоғарылауын көрсететін фармакокинетика туралы деректерді назарға ала отырып, анамнезінде бауыр функциясының бұзылулары бар пациенттер үшін препарат дозасын төмендету мәселесін қарау керек. Лозап препаратын қолдану тәжірибесінің болмауына орай бауыр функциясының ауыр бұзылулары бар пациенттерде қолдануға болмайды. Лозартан бауыр жеткіліксіздігі бар балаларға ұсынылмайды. Бүйрек функциясының бұзылуы Ренин-ангиотензин жүйесінің бәсеңдеуімен байланысты бүйрек жеткіліксіздігін қоса, бүйрек функциясының өзгерістері хабарланды (әсіресе, бүйрек функциясының ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесіне тәуелділігі бар пациенттерде, яғни, жүрек функциясының ауыр бұзылулары бар немесе бүйрек функциясының бұрыннан келе жатқан бұзылулары бар пациенттерде). Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесіне әсер ететін басқа препараттарды қолдану кезіндегі сияқты, бүйрек артерияларының екі жақты стенозы немесе жалғыз бүйрек артериясының стенозы бар пациенттерде қан мочевинасы мен қан сарысуының креатинині концентрацияларының жоғарылауы хабарланды. Бүйрек функциясының осы өзгерістері емді тоқтатудан кейін қайтымды болуы мүмкін. Лозап препаратын бүйрек артерияларының екі жақты стенозы немесе жалғыз бүйрек артериясының стенозы бар пациенттерде сақтықпен қолдану керек. Бүйрек жеткіліксіздігі бар балаларда қолдану Лозартанды, деректер болмауына байланысты, ШСЖ < 30 мл/мин/1,73 м2 бар балаларға тағайындау ұсынылмайды. Лозартанмен емдеу кезінде бүйрек функциясын жүйелі бақылап отыру керек, себебі ол нашарлауы мүмкін. Бұл лозартан бүйрек функциясының бұзылуына әкелуі мүмкін басқа жай-күйлер (қызба, сусыздану) болған уақытта тағайындалғанда ерекше маңызды. Лозартан мен АӨФ тежегіштерін бір мезгілде қолдану бүйрек функциясының бұзылуына әкеледі. Сондықтан атап көрсетілген препараттарды бір мезгілде қабылдау ұсынылмайды. Бүйрек трансплантациясы Таяуда бүйрек трансплантациясы жасалған пациенттерде препаратты қолдану тәжірибесі жоқ. Алғашқы гиперальдостеронизм Алғашқы альдостеронизм бар пациенттерде көптеген жағдайда ренин-ангиотензин жүйесін тежеу арқылы әсер ететін гипотензиялық дәрілік заттарға жауап болмайды. Демек, лозартанды қолдану ұсынылмайды. Жүректің ишемиялық ауруы және цереброваскулярлық аурулар Гипертензияға қарсы басқа дәрілерді қолдану жағдайындағы сияқты, жүректің ишемиялық ауруы және цереброваскулярлық аурулары бар пациенттерде артериялық қысымның шамадан тыс төмендеуі миокард инфарктісі немесе инсульт дамуына әкелуі мүмкін. Жүрек жеткіліксіздігі Ренин-ангиотензин жүйесіне әсер ететін басқа препараттарды қолдану кезіндегі сияқты, бүйрек функциясының бұзылуымен/онсыз жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде ауыр артериялық гипотензияның және (көбінесе жедел) бүйрек функциясы бұзылуының даму қаупі бар. Жүрек жеткіліксіздігі және бүйрек функциясының қатарлас ауыр бұзылуы бар пациенттерде, жүректің ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде (NYHA бойынша ІV класы), сондай-ақ жүрек жеткіліксіздігі және симптоматикалық, өмірге қауіпті жүрек аритмиясы бар пациенттерде лозартан қолданудың жеткілікті емдік тәжірибесі жоқ. Сондықтан Лозап препаратын пациенттердің осы тобында сақтықпен қолдану керек. Лозап препараты пен бета-блокаторларды бір мезгілде сақтықпен қолдану керек. Аорта және митральді клапандар стенозы, обструкциялық гипертрофиялық кардиомиопатия. Басқа вазодилататорларды қолдану кезіндегі сияқты, препарат аорта және митральді клапандар стенозы немесе обструкциялық гипертрофиялық кардиомиопатия бар пациенттерге ерекше сақтықпен тағайындалады. Жүктілік Лозап препаратын жүктілік кезеңінде тағайындауға болмайды. Егер лозартанмен емдеу өмірлік қажеттілік болмаса, бала көтеруді жоспарлап жүрген пациент әйелдерге жүктілік кезінде қауіпсіз гипертензияға қарсы өзге дәрілерді тағайындау керек. Жүктілік жағдайында Лозап препаратымен емдеуді дереу тоқтату және баламалы емдеу әдістерімен артериялық қысым бақылануын қамтамасыз ету керек. Басқа ескертулер және сақтандыру шаралары Ангиотензин өзгертуші фермент тежегіштерімен болатын жағдайдағы сияқты, лозартан және басқа ангиотензин антагонистерінің қара нәсілді пациенттерде, басқа нәсілдермен салыстырғанда, артериялық қысымды төмендету тиімділігі аз болып көрінеді, бұл артериялық гипертензия бар қара нәсілді пациенттерде ренин деңгейі төмен жай-күйлердің өте жоғары таралуынан болуы мүмкін. Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) қосарлы блокадасы АӨФ тежегіштерін, ангиотензин II рецепторларының блокаторларын немесе алискиренді бір мезгілде қолдану гипотензия, гиперкалиемия және бүйрек функциясының төмендеу қаупін (бүйректің жедел жеткіліксіздігін қоса) арттыратыны туралы деректер бар. Сондықтан АӨФ тежегіштерін, ангиотензин II рецепторларының блокаторларын немесе алискиренді біріктіріп қолдану жолымен РААЖ қосарлы блокадасы ұсынылмайды. Егер қосарлы блокада абсолютті қажет болып саналса, ол тек маман қадағалауымен және бүйрек функциясын, электролиттерді және артериялық қысымды жиі мұқият бақылау шартымен жүргізілуі тиіс. АӨФ тежегіштері мен ангиотензин II рецепторларының блокаторларын диабеттік нефропатия бар пациенттерде бір мезгілде қолдануға болмайды. Арнайы сақтандырулар Педиатрияда қолдану Лозап препаратын 6 жасқа дейінгі балаларға тағайындау ұсынылмайды. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Көлік құралдарын басқару және механизмдермен жұмыс істеу қабілетіне әсер етуге қатысты ешқандай зерттеулер жүргізілмеген. Дегенмен де, автокөлік жүргізу және механизмдермен жұмыс істеу барысында гипотензиялық дәрілерді қабылдау кезінде, әсіресе, емдеудің басында немесе дозаны арттырғанда кейде бас айналу немесе ұйқышылдық туындауы мүмкін екенін есте сақтау керек. Маннитол Лозап препараты құрамында маннитол бар. Маннитол орташа іш жүргізетін әсер көрсетеді.

Лозартанды жүктіліктің бірінші триместрі кезінде қолдану ұсынылмайды. Жүктіліктің екінші және үшінші триместрінде лозартан қолдану қарсы көрсетілімді. Жүктіліктің бірінші триместрі кезінде АӨФ тежегіштерін қолдану аясындағы тератогенділік қаупіне қатысты эпидемиологиялық деректер түпкілікті болып табылмайды; алайда, қаупінің аздап артуын жоққа шығаруға болмайды. Ангиотензин II рецепторларының тежегіштерін қолдану қаупі туралы бақыланатын эпидемиологиялық деректер болмауына қарамастан, дәрілік препараттардың осы класс үшін де ұқсас қауіптер болуы мүмкін. Егер жүктілікті жоспарлап жүрген пациент әйелдерге лозартанмен емдеуді жалғастыру қажет болып саналса, лозартанды жүктілік уақытында қолдану кезіндегі қауіпсіздік бейіні анықталған баламалы гипотензиялық дәрілермен ауыстыру керек. Жүктілік дерегі анықталғанда лозартанмен емдеу дереу тоқтатылып, ал егер қажет болса, баламалы гипотензиялық ем тағайындалуы тиіс. Жүктіліктің екінші және үшінші триместрлерінде ангиотензин II рецепторлары тежегіштерінің әсерінен фетоуыттылық (бүйрек функциясының төмендеуі, олигогидрамнион, бассүйектің сүйектену кідірісі) және неонатальді уыттылық (бүйрек жеткіліксіздігі, артериялық гипотензия, гиперкалиемия) туындататыны белгілі. Жүктіліктің екінші триместрінде лозартанды қабылдау кезінде бассүйек және бүйрек функциясын ультрадыбыстық зерттеу ұсынылады. Жаңа туған нәрестелерді артериялық гипотензияның дамуына мұқият қадағалау қажет. Бала емізу кезінде лозартанды пайдалану туралы ақпарат болмағандықтан, лозартанды бала емізу кезінде тағайындауға кеңес берілмейді. Бала емізу кезінде, әсіресе, жаңа туған немесе шала туған нәрестені емізу кезіндегі қауіпсіздік бейіндері барынша айқындалған баламалы емдеу әдістері ұтымды болады. Фертильділік Лозартанның фертильділікке әсер ету деректері жоқ.

Басқа гипотензиялық препараттар Лозап препаратының гипотензиялық әсерін күшейтуі мүмкін. Жағымсыз реакция ретінде артериялық гипотензия туындауын тудыруы мүмкін басқа препараттармен бір мезгілде қолдану (трициклді антидепрессанттар, психозға қарсы дәрілер, баклофен және амифостин) гипотензияның туындау қаупін арттыруы ықтимал. Лозартан көбінесе Р450 (CYP) 2С9 цитохромы жүйесінің қатысуымен белсенді карбоксиқышқылды метаболитке дейін метаболизденеді. Клиникалық зерттеуде флуконазолдың белсенді метаболит экспозициясын шамамен 50% төмендететіні анықталды. Лозартан және рифампицинмен (метаболизм ферменттерінің индукторы) бір мезгілде емдеу қан плазмасында белсенді метаболит концентрациясының 40% төмендеуіне әкелетіні анықталды. Бұл әсердің клиникалық маңызы белгісіз. Лозартанды флувастатинмен (СҮР2С9 әлсіз тежегіші) бір мезгілде қолдану кезінде экспозиция өзгешеліктері жоқ. Ангиотензин II немесе оның әсерлерін бөгейтін басқа препараттарды қолдану кезіндегі сияқты, организмде калий іркілуін тудыратын (мысалы, калий жинақтаушы диуретиктер: спиронолактон, триамтерен, амилорид) немесе калий концентрациясын жоғарылатуы мүмкін (мысалы, гепарин) препараттарды, сондай-ақ калий жинақтаушы қоспалар немесе құрамында калий бар тұз алмастырғыштарын қатарлас қолдану қан сарысуында калий концентрациясының артуына алып келуі мүмкін. Осындай дәрілерді бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. АӨФ тежегіштерімен литийді бір мезгілде қолдану кезінде қан сарысуында литий концентрациясының қайтымды жоғарылауы, сондай-ақ оның уыттылығы туралы мәлімделді. Ангиотензин ІІ рецепторларының антагонистерін қолдану кезіндегі жағдайлар жөнінде де өте сирек хабарланды. Литиймен және лозартанмен бір мезгілде емдеу сақтықпен жүргізілу керек. Егер осындай біріктірілімді қолдану қажет болып саналса, бір мезгілде қолдану барысында қан сарысуындағы литий концентрациясын тексеру ұсынылады. Ангиотензин ІІ антагонистерін және қабынуға қарсы стероидты емес препараттарды (мысалы, циклооксигеназа-2 (ЦОГ-2) селективті тежегіштері, қабынуға қарсы әсер ететін дозалардағы ацетилсалицил қышқылы, селективті емес ҚҚСП) бір мезгілде қолдану кезінде гипертензияға қарсы әсер әлсіреуі мүмкін. Ангиотензин ІІ антагонистерін немесе диуретиктерді ҚҚСП-мен бір мезгілде қолдану, әсіресе, бүйрек функциясының ағымдағы бұзылулары бар пациенттерде, бүйректің жедел жеткіліксіздігінің болжамды дамуын қоса, бүйрек функциясының нашарлау қаупінің артуына, сондай-ақ қан сарысуындағы калий концентрациясының жоғарылауына әкелуі мүмкін. Осындай біріктірілім, әсіресе, егде жастағы пациенттерге сақтықпен тағайындалу керек. Пациенттерге тиісті гидратация жүргізген жөн, сондай-ақ қатарлас емнің басталуынан кейін, ал әріқарай мезгіл-мезгіл бүйрек функциясын мониторингтеуге қатысты мәселе қаралу керек. Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің қосарлы блокадасы Ангиотензин рецепторлары блокаторларымен, АӨФ тежегіштерімен немесе алискиренмен ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің қосарлы блокадасы, монотерапиямен салыстырғанда, гипотония, гиперкалиемия қаупіне, сондай-ақ бүйрек функциясының бұзылуларына (оның ішінде бүйректің жедел жеткіліксіздігіне) алып келеді. Лозап және ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесіне әсер ететін басқа препараттарды қабылдап жүрген пациенттерде АҚ, бүйрек функциясын және электролиттер концентрациясын мұқият бақылау қажет. Алискирен мен Лозап препаратын бірге қолдану қант диабеті бар пациенттерге қолдануға болмайды. Бүйрек жеткіліксіздігі (ШСЖ < 60 мл/ мин) бар пациенттерге алискиренді Лозап препаратымен бірге тағайындауға болмайды. Грейпфрут шырыны Грейпфрут шырынында CYP450 ферменттерін тежейтін және емдік әсерін төмендететін белсенді лозартан метаболитінің концентрациясын төмендететін компоненттер бар. Лозартан таблеткаларын қабылдау кезінде грейпфрут шырынын ішуден аулақ болу керек.

Сақтау мерзімі 2 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары 300С-ден аспайтын температурада сақтау қажет. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!