Лизиноприл таблетки 5 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат – лизиноприл (лизиноприл дигидраты түрінде) – 5 мг және 10 мг; қосымша заттар: картоп крахмалы, микрокристалды целлюлоза, стеарин қышқылы, повидон, лактоза моногидраты. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Жалпақ цилиндр пішінді, ойығы және сызығы бар ақ түсті таблеткалар. 5 мг дозасы бар таблеткаларда «5» өрнектелген. Жалпақ цилиндр пішінді, ойығы және сызығы бар ақ түсті таблеткалар (10 мг доза үшін).

• Артериялық гипертензияны емдеу; • Симптоматикалық жүрек жеткіліксіздігін емдеу; • Жедел миокард инфарктісінен кейінгі алғашқы 24 сағат ішінде тұрақты гемодинамикасы бар пациенттерді қысқа мерзімді (6 апта) емдеу; • 2 типті қант диабетімен және нефропатияның бастапқы сатысымен біріктірілген артериялық гипертензиясы бар пациенттерде бүйрек жеткіліксіздігін емдеу.

ATX коды С09АА03 Әсер ету механизмі Лизиноприл-пептидил-дипептидаза ферментінің тежегіші болып табылады. Ол ангиотензин I –дің вазоконстрикторлы пептид, ангиотензин II-ге айналуын катализдейтін ангиотензин-өзгертуші ферментті (АӨФ) тежейді. Ангиотензин II сондай-ақ бүйрек үсті безінің қыртысында альдостерон секрециялануын стимуляциялайды. АӨФ тежелуі ангиотензин II концентрациясының төмендеуіне әкеледі, соның нәтижесінде вазопрессорлық белсенділік төмендейді және альдостерон секрециясы азаяды. Соңғысының төмендеуі қан сарысуындағы калий мөлшерін арттыруға әкелуі мүмкін. Фармакодинамикалық әсерлері Лизиноприлдің артериялық қысымды төмендететін механизмнің негізінде, ең алдымен, ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің бәсеңдеуі жүреді деп саналады, лизиноприл ренин деңгейі төмен артериялық гипертензиясы бар пациенттерде де артериялық қысымды төмендетеді. АӨФ брадикинин бұзатын фермент кининаза II-ге сәйкес. Брадикининнің, қуатты возодилататорлық пептидтің жоғары концентрациясы лизиноприлдің емдік әсерінде рөлі болатын-болмайтынын әлі анықтау керек. Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі Лизиноприлдің жүрек жеткіліксіздігі кезіндегі өлімге және ауруға әсері жоғары дозаны (күніне бір рет 32,5 мг немесе 35 мг) төмен дозамен (күніне бір рет 2,5 мг немесе 5 мг) салыстыру арқылы зерттелді. Зерттеуде 46 ай орташа бақылау кезеңінде 3164 пациент тірі қалған пациенттер үшін лизиноприлдің жоғары дозасы төмен дозамен салыстырғанда барлық себептердің біріктірілген соңғы өлім нүктесінде және барлық себептер бойынша емдеуге жатқызуда (p = 0,002) қауіптің 12%-ға төмендеуін және барлық себептер бойынша өлім қаупінің және жүрек-қан тамырларынан емдеуге ауруханаға жатқызудың 8% - ға (p = 0,036) төмендеуін тудырды. Барлық себептерден (8 %; р = 0,128) және жүрек-қан тамырлары ауруларынан (10 %; р = 0,073) өлім қаупінің төмендеуі байқалды. Келесі талдауда төменгі дозалармен салыстырғанда лизиноприлдің жоғары дозасын алған пациенттерде жүрек жеткіліксіздігіне байланысты емдеуге жатқызу саны 24% - ға (р = 0,002) төмендеген. Лизиноприлдің жоғары және төмен дозаларын алған пациенттерде симптоматикалық артықшылықтар бірдей болды. Зерттеу нәтижелері жоғары немесе төмен дозаларда лизиноприл алған пациенттер үшін жағымсыз құбылыстардың жалпы бейіндері сипаты мен саны бойынша ұқсас болғанын көрсетті. Гипотензия немесе бүйрек функциясының өзгеруі сияқты АӨФ тежеу нәтижесінде пайда болатын болжамды оқиғалар реттеуге болатындай болды және емдеуді тоқтатуға сирек соқтырды. Төмен дозамен салыстырғанда лизиноприлдің жоғары дозасын алған пациенттерде жөтел сирек болды. Миокардтың жедел инфарктісінен кейін 24 сағат ішінде ем тағайындалған 19 394 пациентте бақылауымен, 6 апта бойына жеке-дара немесе біріктірілімде енгізілген лизиноприл және глицерин тринитратының әсерлерін салыстыру үшін 2x2 факторлық жоспары пайдаланылған GISSI-3 зерттеуде бақылаумен салыстырғанда (2р = 0,03) лизиноприл өлім қаупінің статистикалық елеулі 11 %-ға төмендеуін жүргізді. Глицерилтринитраттың көмегімен қауіптің төмендеуі айтарлықтай болған жоқ, бірақ лизиноприл мен глицерилтринитраттың біріктірілуі бақылаумен (2p = 0,02) салыстырғанда өлім қаупінің 17% - ға айтарлықтай төмендеуіне әкелді. Егде жастағы (жасы >70 жас) және өлімнің жоғары қаупі бар пациенттер ретінде алдын ала анықталған әйелдердің қосалқы топтарында өлімнің және жүрек функциясының біріктірілген ақырғы нүктесі үшін елеулі пайда бақыланды. Барлық пациенттер үшін біріктірілген ақырғы нүктесі, сондай-ақ 6 айдан кейін жоғары қауіпті қосалқы топтар, сондай-ақ лизиноприл немесе лизиноприл плюс глицерилтринитратты 6 апта ішінде алған пациенттер үшін елеулі пайда көрсетті, бұл лизиноприл үшін профилактикалық әсерді көрсетеді. Вазодилататордың кез келген емдеуінен күтілгендей, гипотония және бүйрек дисфункциясы жағдайларының санының артуы лизиноприлмен емдеумен байланысты болды, бірақ олар өлімнің пропорционалды ұлғаюына байланысты емес. Лизиноприл кальций өзекшелерінің блокаторымен салыстырылған жасырын салыстырмалы, рандомизацияланған көп орталықты зерттеуде микроальбуминуриямен сипатталатын, жаңадан басталған нефропатиямен 2 типті қант диабеті бар гипертониямен ауыратын 335 пациентте, 12 ай бойы күніне бір рет енгізілетін 10 мг-ден 20 мг-ға дейінгі лизиноприл систолалық/диастолалық артериялық қысымын 13/10 мм сын. бағ. және несеппен альбуминнің экскрециясын 40 %-ға төмендеткен. Лизиноприл алған пациенттерде артериялық қысымның осыған ұқсас төмендеуіне әкелген кальций өзекшелерінің блокаторларымен салыстырғанда, несеппен альбумин экскрециясының едәуір көп төмендегені байқалды, бұл лизиноприлдің ACE тежегіш әсері бүйрек тініне тікелей әсер ету есебінен микроальбуминурияны оның қан қысымының төмендеуінің әсеріне қосымша азайтатынын айғақтайды. Лизиноприлмен емдеу гликемиялық бақылауға әсер етпейді, бұл гликирленген гемоглобин (HbA 1c) деңгейіне елеулі әсердің болмауын айғақтайды. Ренин-ангиотензин жүйесі (РАЖ) – актанттар Екі ірі рандомизацияланған бақыланатын зерттеулерде (ONTARGET (ONgoing Telmisartan Alone және Ramipril Global Endpoint Trial үйлесімдегі) және VA NEPHRON-D (диабет бойынша ардагерлерге қатысты нефропатия) ангиотензин II рецепторларының блокаторымен АӨФ тежегішінің біріктірілімін пайдалану зерттелді. ONTARGET - бұл анамнезінде жүрек-қан тамырлары немесе цереброваскулярлық аурулары бар немесе аяқ-қол мүшелерінің зақымдануымен бірге жүретін 2-типті қант диабеті бар пациенттердің қатысуымен жүргізілген зерттеу. VA NEPHRON-D 2 типті қант диабеті және диабеттік нефропатиясы бар пациенттердің қатысуымен өткізілді. Бұл зерттеулер бүйрек және/немесе жүрек-қан тамырлары нәтижелері мен өлімге айтарлықтай оң әсерін көрсетпеді, ал гиперкалиемияның, бүйректің жедел зақымдануының және/немесе гипотонияның жоғары қаупі монотерапиямен салыстырғанда байқалды. Олардың ұқсас фармакодинамикалық қасиеттерін ескергенде, бұл нәтижелер басқа АӨФ тежегіштері мен ангиотензин II рецепторларының блокаторлары үшін де өзекті. Демек, АӨФ тежегіштерін және ангиотензин ІІ рецепторлары блокаторларын диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде бір мезгілде қолдануға болмайды. ALTITUDE (жүрек-қан тамырлары және бүйрек ауруларының соңғы жететін межелерін пайдалана отырып, 2 типті диабет кезінде алискиренді зерттеу) 2 типті қант диабеті және бүйректің созылмалы ауруы, жүрек-қан тамырлары аурулары немесе олардың біріктірілімі бар пациенттерде АӨФ тежегішімен немесе II ангиотензин рецепторларының блокаторымен стандартты емге алискиренді қосу артықшылықтарын тексеру үшін әзірленген зерттеу болды. Зерттеу қолайсыз нәтижелердің жоғары қаупіне байланысты мерзімінен бұрын тоқтатылды. Жүрек-қан тамырлары ауруларынан және инсульттен болатын өлім плацебо тобына қарағанда алискирен тобында жиі болды және жағымсыз әсерлер мен ауыр жағымсыз әсерлер (гиперкалиеми, гипотензия және бүйрек дисфункциясы) плацебо тобына қарағанда алискирен тобында жиі тіркелді. Балалар 6-16 жастағы артериялық гипертензиясы бар 115 бала қатысқан клиникалық зерттеулерде 50 кг-дан кем салмақтағы пациенттер күніне бір рет 0,625 мг, 2,5 мг немесе 20 мг лизиноприл алған, ал 50 кг немесе одан көп салмақтағы пациенттер күніне бір рет 1,25 мг, 5 мг немесе 40 мг лизиноприл алған. 2 апта ішінде лизиноприл күніне бір рет енгізілді, 1,25 мг асатын дозаларда көрсетілген тұрақты гипертензияға қарсы тиімділігі бар дозаға байланысты төмен артериялық қысым байқалды. Бұл әсер диастолалық қысым шамамен 9 мм сын. бағ. көтерілген кезде тоқтату фазасында расталған. Лизиноприлдің орташа және жоғары дозаларын алған пациенттерге қарағанда плацебомен салыстырғандағы пациенттерде көп. Лизиноприлдің дозаға тәуелді гипертензияға қарсы әсері бірнеше демографиялық: жасы, Таннер сатысы, жынысы және нәсілі бойынша қосалқы топтарда тұрақты болды.

Дозалау режимі Доза пациенттің жағдайына және артериялық қысымның деңгейіне қарай жеке анықталады. Артериялық гипертензия Лизиноприл монотерапия ретінде немесе басқа кластағы гипертензияға қарсы препараттармен біріктірілімде қолданылуы мүмкін. Бастапқы доза Артериялық гипертензиясы бар пациенттерде ұсынылатын бастапқы доза 10 мг құрайды. Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің белсенділігі жоғары пациенттерде (атап айтқанда, реноваскулярлық гипертензия кезінде, электролиттік сарқылуы және/немесе гиповолемиясы, жүрек қызметінің декомпенсациясы немесе ауыр артериялық гипертензиясы бар пациенттерде) бастапқы дозаны қабылдағаннан кейін артериялық қысым анағұрлым айқын төмендеуі мүмкін. Мұндай пациенттерде ұсынылатын бастапқы доза 2,5-5 мг құрайды, бұл ретте емнің басталуы қатаң медициналық бақылаумен жүргізілуі тиіс. Бүйрек жеткіліксіздігі кезінде төмендеу бастапқы дозаны қолдану ұсынылады (төмендегі 1 кестені қараңыз). Демеуші доза Тиімді демеуші доза тәулігіне 1 рет 20 мг құрайды. Әдетте, егер белгілі бір дозаны қолданған кезде қажетті емдік әсерге 2-4 апта ішінде қол жеткізу мүмкін болмаса, дозаны одан әрі арттыруға болады. Ұзақ мерзімді бақыланатын клиникалық зерттеулерде қолданылатын ең жоғары доза тәулігіне 80 мг құрады. Пациенттердің ерекше топтары Диуретиктерді қабылдайтын пациенттер Лизиноприлмен емдеуді бастағаннан кейін артериялық қысым айқын төмендеуі мүмкін (симптоматикалық артериялық гипотензияның дамуы). Симптоматикалық артериялық гипотензияның даму қаупі диуретиктермен ем қабылдайтын пациенттерде жоғары. Мұндай пациенттерде гиповолемия және/немесе электролит теңгерімінің бұзылуы байқалуы мүмкін болғандықтан, оларға лизиноприл тағайындағанда сақ болу керек. Мүмкіндігінше диуретиктермен емдеуді лизиноприлмен ем басталғанға дейін 2-3 күн бұрын тоқтату керек. Егер диуретиктерді тоқтату мүмкін болмаса, онда лизиноприл препаратымен емдеуді 5 мг дозадан бастау керек. Бұндай жағдайда бүйрек функциясын және қан сарысуындағы калий деңгейін бақылау қажет. Кейіннен доза артериялық қысымның деңгейіне қарай түзетілуі тиіс. Қажет болған кезде диуретиктермен емдеуді қайта бастауға болады. Бүйрек жеткіліксіздігі кезінде дозаны түзету Бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде доза креатинин клиренсін (КК) ескере отырып таңдалуы тиіс (1 кестені қараңыз). 1 кесте. Бүйрек жеткіліксіздігі кезінде дозаны түзету Креатинин клиренсі (мл/мин) — Бастапқы доза (мг/күн) <10 мл/мин аз (диализдегі пациенттерді қоса) — 2.5 мг* 10-30 мл/мин — 2.5-5 мг 31-80 мл/мин — 5-10 мг * Доза және/немесе дозалау режимі артериялық қысымның мәндеріне байланысты белгіленеді. Дозаны артериялық қысымның қажетті мәндеріне жеткенге дейін немесе тәулігіне 40 мг-ге дейін арттыруға болады. 6-16 жас аралығындағы артериялық гипертензиясы бар балалар Ұсынылатын бастапқы доза дене салмағы 20-50 кг пациенттерде тәулігіне 1 рет 2,5 мг және дене салмағы ≥50 кг пациенттерде тәулігіне 1 рет 5 мг құрайды. Дене салмағы 20-50 кг пациенттерде тәулігіне ең жоғары 20 мг-ге дейін және дене салмағы ≥50 кг пациенттерде 40 мг-ге дейін жеке таңдау керек. Балалардың қатысуымен жүргізілген зерттеулерде дене салмағының 0,61 мг/кг (немесе 40 мг) жоғары дозаларға зерттеу жүргізілген жоқ. Бүйрек функциясы төмендеген балаларда бастапқы дозаны азырақ тағайындау немесе дозаның жоғарылауы арасындағы аралықты арттыру қажет. Жүрек жеткіліксіздігі Симптоматикалық жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде Лизиноприл препаратын диуретиктерге және қажет болған жағдайда оймақгүл препараттарына немесе бета-адреноблокаторларға қосымша ем ретінде қолдану керек. Бастапқы доза тәулігіне 1 рет 2,5 мг құрауы мүмкін, бұл ретте, емді артериялық қысымға әсерді бағалау үшін мұқият медициналық бақылаудан бастау керек. Дозаны жоғарылату кезінде келесілерді ескеру қажет: - дозаны арттыру қадамы 10 мг аспауы тиіс; - дозаны жоғарылату арасындағы аралық 2 аптадан кем болмауы тиіс; - дозаны ең жоғары жағымдылыққа дейін арттыру керек, бірақ ол тәулігіне 1 рет 35 мг аспауы керек. Дозаны түзету клиникалық әсерге қарай жеке жүргізіледі. Симптоматикалық артериялық гипотензия қаупі жоғары пациенттерде, мысалы, электролиттік сарқылуы және/немесе гипонатриемиясы бар пациенттерде, гиповолемиясы бар пациенттерде немесе диуретиктермен қарқынды ем қабылдап жүрген пациенттерде мүмкіндігінше осындай факторлардың түзетуін Лизиноприл препаратын тағайындағанға дейін жүргізу қажет. Бүйрек функциясын және қан сарысуындағы калийді бақылау көрсетілген. Жедел миокард инфарктісі Пациенттер қажет болған кезде тромболитиктер, аспирин және бета-адреноблокаторлар сияқты стандартты ұсынылған препараттарды қабылдауы тиіс. Нитроглицеринді вена ішіне немесе трансдермалық түрде Лизиноприл препаратымен бір мезгілде қолдануға болады. Бастапқы доза (миокард инфарктісінен кейінгі алғашқы 3 күнде) Лизиноприл препаратымен емдеу симптомдар пайда болғаннан кейін 24 сағат ішінде басталуы мүмкін. Емдеуді систолалық артериялық қысым 100 мм сынап бағанасынан төмен болғанда бастауға болмайды. Лизиноприл препаратының бірінші дозасы-ішке 5 мг, содан кейін 24 сағаттан кейін 5 мг, 48 сағаттан кейін 10 мг, содан кейін тәулігіне 1 рет 10 мг. Систолалық артериялық қысымы төмен пациенттерде (120 мм сын. бағ.немесе одан төмен) ем миокард инфарктісінен кейінгі алғашқы 3 күнде басталса немесе жалғасса, доза ішке – 2,5 мг-ден төмен болуы тиіс. Бүйрек жеткіліксіздігі болған жағдайда (креатинин клиренсі <80 мл/мин), Лизиноприл препаратының бастапқы дозасы креатин клиренсіне қарай таңдалуы тиіс (1 кестені қараңыз). Демеуші доза Демеуші доза тәулігіне 1 рет 10 мг құрайды. Артериялық гипотензия дамыған жағдайда (систолалық артериялық қысым 100 мм сын.бағ. кем немесе оған тең) тәуліктік демеуші доза қажет болған жағдайда уақытша 2,5 мг-ге дейін төмендетумен 5 мг құрауы мүмкін. Ұзақ мерзімді артериялық гипотензия дамыған кезде (1 сағаттан астам уақыт ішінде систолалық артериялық қысым 90 мм сынап бағанасынан төмен) Лизиноприл препаратын тоқтату керек. Емдеуді 6 апта бойы жалғастыру керек, содан кейін пациенттің жағдайын қайта бағалау керек. Жүрек жеткіліксіздігі симптомдары дамыған пациенттер Лизиноприл препаратымен емдеуді жалғастыруы керек. Қант диабетінің бүйрек асқынулары Артериялық гипертензиясы, 2 типті қант диабеті және нефропатияның бастапқы сатысы бар пациенттерде доза тәулігіне 1 рет 10 мг құрайды. Доза қажет болған жағдайда отырған күйде өлшеу кезінде 90 мм сынап бағанасынан төмен диастолалық артериялық қысымға жету үшін тәулігіне 1 рет 20 мг-ге дейін артуы мүмкін. Бүйрек жеткіліксіздігі болған жағдайда (креатинин клиренсі <80 мл/мин), Лизиноприл препаратының бастапқы дозасы креатин клиренсіне қарай таңдалуы тиіс (1 кестені қараңыз). Енгізу әдісі мен жолы Лизиноприл препараты тәулігіне 1 рет ішке қабылданады. Тәулігіне 1 рет тағайындалатын басқа препараттарды қолдану сияқты, Лизиноприлді күн сайын бір уақытта қабылдау керек. Лизиноприл препаратының сіңуі тамақтануға байланысты емес.

• әсер етуші затқа немесе қосымша заттардың кез келгеніне немесе ангиотензин-өзгертетін ферменттің (АӨФ) кез келген басқа тежегіштеріне аса жоғары сезімталдық; • АӨФ тежегіштерімен алдыңғы емдеуге байланысты анамнездегі ангионевроздық ісіну; • Лизиноприл препаратын сакубитрил/валсартан біріктірілімімен бір мезгілде қолдану. Лизиноприл препаратын қабылдауды сакубитрил/валсартанның соңғы дозасынан кейін 36 сағаттан ерте бастауға болмайды; • тұқым қуалайтын немесе идиопатиялық ангионевроздық ісіну; • жүктіліктің II және III триместрлері; • бала емізу кезеңі; • Лизиноприл препаратын құрамында алискирен бар препараттармен бір мезгілде қолдану қант диабеті немесе бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде (ШСЖ <60 мл/мин/1,73 м2 дене беткейінің ауданы) қарсы көрсетілімді.

Жиі: - бас айналу, бас ауыруы; - ортостаздық әсерлер (артериялық гипотензияны қоса); - жөтел; - диарея, құсу; - бүйрек функциясының бұзылуы. Жиі емес: - көңіл-күйдің өзгеруі, парестезия, вертиго, дәм сезу қабілетінің бұзылуы, ұйқының бұзылуы, елестеулер; - жоғары қауіпі бар пациенттерде шамадан тыс гипотониядан туындаған миокард инфарктісі немесе инсульт болуы мүмкін, жүректің қағуын сезу, тахикардия, Рейно синдромы; - ринит; - жүрек айнуы, іштің ауыруы және ас қорыту бұзылыстары; - бөртпе, қышу; - импотенция; - шаршау, астения; - қан сарысуындағы мочевина деңгейінің жоғарылауы, қан сарысуындағы креатинин деңгейінің жоғарылауы, бауыр ферменттерінің жоғарылауы, гиперкалиемия. Сирек: - гемоглобиннің төмендеуі, гематокриттің төмендеуі; - сананың шатасуы, иіс сезу қабілетінің бұзылуы; - ауыздың құрғауы; - есекжем, алопеция, псориаз, аса жоғары сезімталдық/ангионевроздық ісіну: беттің, аяқ-қолдың, еріннің, тілдің, дауыс саңылауының және/немесе көмейдің ангионевроздық ісінуі; - уремия, жедел бүйрек жеткіліксіздігі; - антидиуретикалық гормонның талапқа сай емес секреция синдромы (SIADH); - гинекомастия; - қан сарысуындағы билирубин деңгейінің жоғарылауы, гипонатриемия. Өте сирек: - сүйек кемігі функциясының тежелуі, анемия, тромбоцитопения, лейкопения, нейтропения, агранулоцитоз, гемолиздік анемия, лимфаденопатия, аутоиммунды аурулар; - гипогликемия; - бронх түйілуі, синусит, аллергиялық альвеолит/эозинофильді пневмония; - панкреатит, ішек ангионевроздық ісінуі, гепатит - гепатоцеллюлярлық немесе холестаздық, сарғаю және бауыр жеткіліксіздігі; - қатты терлеу, күлдіреуік, уытты эпидермалық некролиз, Стивенс-Джонсон синдромы, мультиформалы эритема, терінің псевдолимфомасы; - олигурия/анурия. Жиілігі белгісіз: - анафилаксиялық/анафилактоидты реакциялар; - депрессия симптомдары, естен тану. Келесі симптомдардың біреуі немесе бірнешеуі кіруі мүмкін симптомдар кешені туралы хабарланды: қызба, васкулит, миалгия, артралгия/артрит, оң антиядролық антиденелер (ANA), эритроциттердің шөгу жылдамдығының жоғарылауы (ЭШЖ), эозинофилия және лейкоцитоз, бөртпе, жарыққа сезімталдық немесе басқа дерматологиялық көріністер. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаған жағдайда медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе тікелей, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық мәліметтер базасына хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау Министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттарды және медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Адамда артық дозалану туралы деректер шектеулі. Симптомдары АӨФ тежегіштерінің артық дозалануымен байланысты симптомдарға артериялық гипотензия, циркуляциялық шок, электролиттік теңгерімнің бұзылуы, бүйрек жеткіліксіздігі, гипервентиляция, тахикардия, жүрек қағуының жиілеуін сезу, брадикардия, бас айналу, үрей және жөтел кіруі мүмкін. Емі Артық дозаланғанда физиологиялық ерітіндіні вена ішіне енгізу ұсынылады. Артериялық гипотензия дамыған жағдайда пациентті «жатқан күйде» орналастыру керек. Тиісті мүмкіндік болған кезде ангиотензин II инфузиялық енгізудің және/немесе катехоламиндерді вена ішіне енгізудің орындылығын да қарастыруға болады. Егер препарат жақында қабылданған болса, лизиноприлді шығару үшін шараларды қабылдау қажет (мысалы, құсу, асқазанды жуу, сорбенттер мен натрий сульфатын енгізу). Лизиноприлді жүйелік қан ағымынан гемодиализ арқылы шығаруға болады. Дәрі-дәрмектік емдеуге төзімді брадикардия дамығанда кардиостимуляторды қою көрсетілген. Қан сарысуындағы тіршілік ету қабілетінің негізгі көрсеткіштерін, электролит мөлшерін және креатинин концентрациясын тұрақты бақылау қажет.

Симптоматикалық гипотензия Симптоматикалық гипотензия асқынбаған артериялық гипертензиясы бар пациенттерде сирек кездеседі. Лизиноприлді қолдану аясында артериялық гипертензиясы бар пациенттерде артериялық гипотензия гиповолемия аясында, мысалы, диуретиктерді қолдану кезінде, диетада ас тұзының шектелуі, диализ жүргізу кезінде, диарея немесе құсу кезінде немесе айқын ренинге тәуелді гипертензия болған кезде пайда болуы ықтимал. Жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде қатар жүретін бүйрек жеткіліксіздігінің болуына қарамастан симптоматикалық гипотензияның дамуы байқалды. Ілмектік диуретиктердің жоғары дозалары қолданылатын неғұрлым ауыр жүрек жеткіліксіздігі бар, гипонатриемиясы немесе функционалды бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде симптоматикалық гипотензияның даму ықтималдығы жоғары. Симптоматикалық гипотензияның даму қаупі жоғары пациенттерге емді бастау немесе дозаны түзету кезінде жағдайды мұқият бақылау қажет. Бұл жүректің ишемиялық ауруы немесе артериялық қысымның тым айқын төмендеуі миокард инфарктісіне немесе ми қанайналымының бұзылуларына әкелуі мүмкін цереброваскулярлық аурулары бар пациенттерге де қатысты. Артериялық гипотензия пайда болған кезде пациентке көлденең күйде болуы керек және, қажет болған жағдайда, 0,9% натрий хлориді ерітіндісін вена ішіне инфузиялау ұсынылады. Өтпелі артериялық гипотензия, әдетте, препаратпен әрі қарай емдеу үшін қарсы көрсетілім болмайды. Одан әрі қарай емдеу әдетте гиповолемияны түзету нәтижесінде артериялық қысым қалыпқа келгеннен кейін асқынусыз өтеді. Жүрек жеткіліксіздігі және қалыпты немесе төмен артериялық қысымы бар кейбір пациенттерде лизиноприлді қолданғанда жүйелік артериялық қысым қосымша төмендеуі мүмкін. Бұл әсер болжамды және емді тоқтатуға себеп болмайды. Егер гипотензия клиникалық көріністерге әкелсе, Лизиноприл препаратының дозасын төмендету немесе тоқтату көрсетілуі мүмкін. Жедел миокард инфарктісі кезіндегі артериялық гипотензия Жедел миокард инфарктісі дамыған жағдайда, вазодилататорларды қолдану гемодинамика жағдайын едәуір нашарлатуы мүмкін (мысалы, егер систолалық артериялық қысымы 100 мм сын.бағ. немесе одан төмен болса немесе кардиогендік шок жағдайында) пациенттерге лизиноприлді тағайындау қарсы көрсетілімді. Миокард инфарктісінен кейін алғашқы 3 күнде систолалық артериялық қысым 120 мм сын.бағ. немесе одан төмен болса дозаны азайту керек. Егер систолалық артериялық қысым 100 мм сын.бағ. немесе одан төмен болса, демеуші дозаларды 5 мг-ге дейін немесе уақытша 2.5 мг-ге дейін төмендету керек. Тұрақты артериялық гипотензия кезінде (систолалық АҚ 1 сағаттан артық 90 мм сынап бағанасынан төмен болғанда) Лизиноприл препаратын тоқтату керек. Аорта және митральды қақпақшалардың стенозы/гипертрофиялық кардиомиопатия Басқа АӨФ тежегіштері сияқты, лизиноприл митральды қақпақшаның стенозы және сол жақ қарыншадан ағып шығу қиындықтары бар пациенттерде, мысалы, аорта қақпақшасының стенозы немесе гипертрофиялық кардиомиопатиясы бар пациенттерде сақтықпен қолданылуы керек. Бүйрек функциясының бұзылуы Бүйрек функциясы бұзылғанда (креатинин клиренсі <80 мл/мин) лизиноприл препаратының бастапқы дозасы креатинин клиренсіне («Дозалау режимі» бөлімдегі 1 кестені қараңыз), содан кейін пациенттің емге клиникалық жауабына қарай таңдалуы тиіс. Қан сарысуындағы калий мөлшері мен креатинин концентрациясын бақылау осындай пациенттерді жүргізудің стандартты медициналық тәжірибесінің бөлігі болып табылады. Жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде АӨФ тежегіштерін тағайындағаннан кейін туындаған артериялық гипотензия бүйрек функциясының одан әрі нашарлауына әкелуі мүмкін. Мұндай жағдайда әдетте қайтымды болатын жедел бүйрек жеткіліксіздігінің дамуы туралы хабарланды. Бүйрек артериясының екі жақты стенозы немесе АӨФ тежегіштерімен емделген жалғыз бүйрек артериясының стенозы бар кейбір пациенттерде әдетте, емдеуді тоқтатқаннан кейін қайтымды болатын мочевинаның және қан сарысуындағы креатининнің жоғарылауы байқалады. Бұндай әсер бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде жиі кездеседі. Қатар жүретін реноваскулярлық гипертензия болғанда ауыр артериялық гипотензия мен бүйрек жеткіліксіздігінің қаупі артады. Мұндай пациенттерде емді төмен дозаларды қолдану және дозаны мұқият титрлеу арқылы мұқият медициналық бақылаудан бастау керек. Диуретиктер осы жағдайды нашарлатуы мүмкін болғандықтан, лизиноприлмен емдеудің алғашқы апталарында оларды тоқтатып, бүйрек функциясын бақылау керек. Бүйректің қандай да бір қатар жүретін тамыр аурулары болмаған артериялық гипертензиясы бар кейбір пациенттерде әсіресе лизиноприл мен диуретикті бір мезгілде қолданғанда елеусіз және қысқа мерзімді болатын мочевина мен қан сарысуындағы креатинин концентрациясының жоғарылауы байқалды. Бұл әсер бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде жиі кездеседі. Диуретикті және/немесе лизиноприлді азайту және/немесе тоқтату қажет болуы мүмкін. Сарысудағы креатинин концентрациясы 177 мкмоль/л-ден артық және/немесе протеинурия 24 сағатта 500 мг асатын сияқты анықталған бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде жедел миокард инфарктісі болған кезде лизиноприлмен емді бастауға болмайды. Емдеу кезінде бүйрек функциясы бұзылған жағдайда (қан сарысуындағы креатинин концентрациясы 265 мкмоль/л-ден жоғары немесе бастапқы деңгеймен салыстырғанда екі есе жоғары болғанда), дәрігер лизиноприл препаратын тоқтатуды қарастыруы керек. Аса жоғары сезімталдық/ангионевроздық ісіну Сирек жағдайларда лизиноприлді қоса, АӨФ тежегіштерін қолданғанда беттің, аяқ-қолдың, еріннің, тілдің, дауыс саңылауының және/немесе көмейдің ангионевроздық ісінуінің дамуы туралы хабарланды. Ісіну емдеудің кез келген уақытында дамуы мүмкін. Бұндай жағдайларда Лизиноприлді дереу тоқтату керек, пациент тиісті емді қабылдап, симптомдар толық басылғанға дейін ауруханада медициналық бақылауда болуы тиіс. Ісіну тыныс алу функциясының қатар жүретін бұзылуынсыз тек тіл аймағында пайда болған жағдайда да, пациентке ұзақ мерзімді бақылау қажет болуы мүмкін, себебі, антигистаминдік препараттармен және кортикостероидтармен емдеу жеткіліксіз болуы мүмкін. Өте сирек жағдайларда көмейдің немесе тілдің ангионевроздық ісінуінің дамуына байланысты өлім туралы хабарланды. Тіл, дауыс саңылауы немесе көмейге қатысты проблемалары бар пациенттерде әсіресе, анамнезінде тыныс алу жолы аумағына хирургиялық араласу жасалған пациенттерде тыныс алу жолдарының обструкциясы қаупі жоғары. Мұндай жағдайларда адреналинді енгізуді және/ немесе тыныс алу жолдарының өткізгіштігін демеуді қамтуы мүмкін кезек күттірмейтін ем көрсетіледі. Пациент симптомдар толық және тұрақты басылғанға дейін қатаң медициналық бақылауда болуы тиіс. АӨФ тежегіштері басқа нәсілдерге қарағанда қара нәсілге жататын пациенттерде ангионевроздық ісінуді тудыруы мүмкін. Бұрын АӨФ тежегіштерімен емдеуге қатысты емес ангионевроздық ісінуі бар пациенттерде АӨФ тежегішін қабылдаған кезде ангионевроздық ісінудің даму қаупі жоғары болуы мүмкін. АӨФ тежегіштерін сакубитрилмен/валсартанмен бір мезгілде қолдану ангионевроздық ісінудің даму қаупінің жоғарылауына байланысты қарсы көрсетілімді. Сакубитрилмен/валсартанмен емдеуді лизиноприл соңғы дозасынан кейін 36 сағаттан ерте бастауға болмайды. Лизиноприл препаратымен емдеуді сакубитрил/валсартан соңғы дозасынан кейін 36 сағаттан ерте бастауға болмайды. Рацекадотрилмен, mTOR тежегіштерімен (мысалы, сиролимус, эверолимус, темсиролимус) және вилдаглиптинмен бірге АӨФ тежегіштерін қабылдау ангионевроздық ісіну қаупінің (мысалы, тыныс алу жолдарының немесе тілдің ісінуі, тыныс алу жеткіліксіздігімен немесе онсыз) жоғарылауына әкелуі мүмкін. Рацекадотрилді, mTOR тежегіштерін және вилдаглиптинді АӨФ тежегішін қабылдап жүрген пациентте қабылдағанда сақ болу керек. Гемодиализдегі пациенттердегі анафилактоидты реакциялар Өткізгіштігі жоғары жоғары ағынды диализ жарғақшаларын пайдалана отырып, гемодиализде жүрген және бір мезгілде АӨФ тежегішін (мысалы, AN69) қабылдайтын пациенттерде анафилактоидты реакциялар туралы хабарланады. Мұндай пациенттерде диализ жарғақшасының басқа түрін немесе басқа кластағы гипертензияға қарсы препаратты қолдануға назар аудару керек. Төмен тығыздықтағы липопротеин аферезі (ТТЛА) кезіндегі анафилактоидты реакциялар Сирек жағдайларда декстран сульфатын қолдану арқылы ТТЛА аферезі кезінде АӨФ тежегіштерін қабылдайтын пациенттерде өмірге қауіп төндіретін анафилактоидты реакциялар дамуы мүмкін. Мұндай реакцияларды аферезді әр жүргізу алдында АӨФ тежегішін қабылдауды уақытша тоқтату арқылы болдырмауға болады. Десенсибилизация Десенсибилизация кезінде (мысалы, жәндіктер уы), АӨФ тежегіштерін қабылдайтын пациенттерде тұрақты анафилактоидты реакциялар байқалады. Сол пациенттерде АӨФ тежегіштерімен емдеуді уақытша тоқтатқанда мұндай реакциялардың пайда болуын болдырмауға мүмкіндік туды, бірақ олар осы препараттарды кездейсоқ қабылдаған кезде қайта пайда болды. Бауыр жеткіліксіздігі Өте сирек жағдайларда АӨФ тежегіштерімен емдеу аясында холестаздық сарғаюдан басталып, фульминантты некрозға дейін үдеген және (кейде) өлімге әкелген синдром дамыды. Бұл синдромның даму механизмі зерттелмеген. Сарғаю белгілері пайда болғанда немесе бауыр ферменттерінің белсенділігі едәуір артқанда, лизиноприлмен емді тоқтату керек және пациенттер тиісті медициналық бақылауда болуы керек. Нейтропения/агранулоцитоз АӨФ тежегіштерін қабылдайтын пациенттерде нейтропения/агранулоцитоз, тромбоцитопения және анемияның дамуы туралы хабарланды. Бүйрек функциясы қалыпты, басқа ауырлататын факторлары жоқ пациенттерде нейтропения сирек дамиды. Нейтропения мен агранулоцитоз АӨФ тежегіштерімен емдеуді тоқтатқаннан кейін жойылды. Лизиноприлді дәнекер тіннің жүйелік аурулары бар пациенттерде, сондай-ақ иммуносупрессивті емді, аллопуринолды немесе прокаинамидті қабылдайтын немесе осы асқыну факторларының үйлесімі бар пациенттерде, әсіресе бүйрек функциясының бұзылуы болса, аса сақтықпен қолдану керек. Мұндай пациенттердің кейбірінде кейбір жағдайларда қарқынды антибиотикпен емге жауап бермеген ауыр инфекциялар пайда болды. Мұндай пациенттерде лизиноприл препаратын қолданған кезде лейкоциттер санына мезгіл-мезгіл мониторинг жүргізу ұсынылады, сондай-ақ пациентке инфекцияның кез келген белгілері туралы дәрігерге хабарлауға тиіс екендігін ескерту керек. Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) қосарлы блокадасы АӨФ тежегіштерін, ангиотензин II рецепторлары блокаторларын немесе алискиренді қатар қолдану артериялық гипотензия, гиперкалиемия және бүйрек функциясының төмендеу қаупін арттыратыны (соның ішінде жедел бүйрек жеткіліксіздігі) туралы деректер алынды. Осы себепке байланысты АӨФ тежегіштерін, ангиотензин II рецепторлары блокаторларын немесе алискиренді біріктіріп қолданғанда РААЖ қосарлы блокадасы ұсынылмайды. Егер қосарлы блокада өте қажет болса, онда мұндай емді бүйрек функциясын, электролит мөлшерін және артериялық қысымды жиі мұқият бақылау арқылы медициналық бақылаумен жүргізу керек. Диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде АӨФ тежегіштері мен ангиотензин II рецепторларының блокаторлары бірлесіп қолданылмауы тиіс. Нәсіл Қара нәсілді пациенттерде АӨФ тежегіштері басқа нәсілді пациенттерге қарағанда ангионевроздық ісінуді тудыруы мүмкін. Басқа AӨФ тежегіштері сияқты, лизиноприл қара нәсілді пациенттерде басқа нәсілді пациенттерге қарағанда артериялық қысымды төмендетуде тиімділігі төмен болуы мүмкін, бұл артериялық гипертензиядан зардап шегетін қара нәсілді пациенттерде ренин деңгейінің төмен болу жағдайлардың жиілігімен байланысты болуы мүмкін. Жөтел АӨФ тежегіштерімен емдеу кезінде жөтелдің пайда болуы туралы хабарланды. Жөтел әдетте құрғақ, тұрақты болады және препаратты тоқтатқаннан кейін тоқтайды. Жөтелдің дифференциалды диагностикасы кезінде АӨФ тежегіштерінен туындаған жөтелдің пайда болу мүмкіндігін ескеру қажет. Хирургиялық араласу/анестезия Ауқымды хирургиялық араласу немесе артериялық гипотензияны тудыратын дәрілермен анестезия жүргізілетін пациенттерде лизиноприл рениннің компенсаторлық секрециясы аясында ангиотензин II түзілуін тежеуі мүмкін. Осы механизмнің арқасында пайда болатын артериялық гипотензияның дамуы кезінде жағдай қан айналымы көлемінің ұлғаюымен түзелуі мүмкін. Гиперкалиемия АӨФ тежегіштері альдостерон босап шығуын бөгейтіндіктен, қан сарысуындағы калий мөлшерінің жоғарылауына әкелуі мүмкін. Әдетте, бұл әсер бүйрек функциясы қалыпты пациенттерде клиникалық тұрғыдан болмашы. Дегенмен, бүйрек функциясы бұзылған, 2 типті қант диабеті бар пациенттерде немесе құрамында калий бар тағамдық қоспаларды (соның ішінде құрамында калий бар тұз алмастырғыштар), калий жинақтаушы диуретиктерді (мысалы, спиронолактон, триамтерен немесе амилорид) қабылдайтын пациенттерде, сондай-ақ құрамында қан сарысуындағы калийдің мөлшерін жоғарылатуы мүмкін басқа препараттарды (мысалы, гепарин, триметоприм немесе триметоприм/сульфаметоксазол біріктірілген препараты, сондай-ақ ко-тримоксазол атауымен белгілі және, атап айтқанда, альдостерон антагонистері немесе ангиотензин рецепторлары блокаторларын) қабылдайтын пациенттерде гиперкалиемия байқалуы мүмкін. Калий жинақтаушы диуретиктер мен ангиотензин рецепторларының блокаторлары АӨФ тежегіштерін қабылдайтын пациенттерде сақтықпен қолданылуы тиіс. Жоғарыда аталған препараттарды бір мезгілде қолдану қажет болған жағдайда қан сарысуындағы калий мөлшері мен бүйрек функциясына тұрақты бақылау жүргізу қажет. Литий препараттары Әдетте, литий мен лизиноприл препараттарын бір мезгілде қабылдау ұсынылмайды. Арнайы ескертулер Қант диабеті бар пациенттер Гипогликемиялық препараттарды ішке қабылдайтын немесе инсулин қабылдайтын қант диабеті бар пациенттерде АӨФ тежегішімен емдеудің бірінші айында тұрақты гликемиялық бақылау жүргізілуі керек. Егде жастағы пациенттер Клиникалық зерттеулерде препараттың тиімділігі мен қауіпсіздігінің жасқа байланысты өзгерістері байқалмайды. Егер егде жастағы пациенттерде бүйрек функциясы төмендеген болса, онда бастапқы дозаны креатинин клиренсін ескере отырып таңдау керек (1 кесте). Кейіннен дозаны артериялық қысымның өзгеруіне қарай түзету қажет. Бүйрек трансплантациясынан кейінгі пациенттер Бүйрек трансплантациясы бар пациенттерде лизиноприлді қолдану тәжірибесі жоқ. Сондықтан мұндай пациенттерде лизиноприлді қолдану ұсынылмайды. Педиатрияда қолданылуы Артериялық гипертензиясы бар 6 жастан асқан балаларда препаратты қолданудың тиімділігі мен қауіпсіздігі туралы деректер шектеулі, бірақ басқа көрсетілімдер кезінде қолдану тәжірибесі жоқ. Лизиноприлді балаларда басқа көрсетілімдер үшін емес, тек артериялық гипертензияны емдеу үшін қолдану ұсынылады. Лизиноприлді 6 жасқа дейінгі балаларда немесе ауыр бүйрек жеткіліксіздігі бар балаларда қолдануға болмайды (шумақтық сүзу жылдамдығы (ШСЖ) <30 мл/мин/; дене беткейінің ауданы 1,73 м2). Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Көлік құралдарын басқару немесе механизмдермен жұмыс істеу кезінде бас айналудың немесе шаршаудың ықтимал дамуын ескеру қажет.

Жүктіліктің бірінші триместрінде АӨФ тежегіштерін қолдану ұсынылмайды. АӨФ тежегіштерін қолдану жүктіліктің екінші және үшінші триместрінде қарсы көрсетілімді. Жүктіліктің бірінші триместрінде АӨФ тежегіштерін қабылдаумен байланысты тератогенділік қаупі туралы эпидемиологиялық деректер сенімді емес, алайда қауіптің шамалы артуын жоққа шығаруға болмайды. Егер АӨФ тежегішімен емдеуді жалғастыру қажет деп танылмаса, жүктілікті жоспарлайтын пациенттерді жүктілік кезінде қолдану қауіпсіздігінің белгілі бейіні бар баламалы гипотензиялық препараттарға ауыстыру керек. Жүктілік расталған кезде АӨФ тежегішімен емдеуді дереу тоқтатып, қажет болған жағдайда баламалы емді бастау керек. Жүктіліктің екінші және үшінші триместрінде әйелдерде АӨФ тежегіштерін қолдану фетоуыттылықты (бүйрек функциясының төмендеуі, қағанақ суының азаюы, бас сүйектің сүйектенуінің баяулауы) және неонатальды уыттылықты (бүйрек жеткіліксіздігі, артериялық гипотензия, гиперкалиемия) тудыратыны белгілі. Егер жүктіліктің екінші триместрінен бастап АӨФ тежегіші қолданылса, бүйрек пен бас сүйек функциясын ультрадыбыстық зерттеу ұсынылады. Аналары АӨФ тежегіштерін қабылдаған жаңа туған нәрестелерге артериялық гипотензияны уақтылы анықтау үшін мұқият бақылау жүргізу ұсынылады. Бала емізу Қолжетімді ақпараттың болмауына байланысты бала емізу кезінде лизиноприл препаратын қолдану ұсынылмайды. Белгіленген қауіпсіздік бейіні бар баламалы препараттарды, әсіресе, жаңа туған нәрестелерді немесе шала туылған нәрестелерді емізу кезінде қолданған жөн.

Гипотензиялық препараттар Лизиноприлді басқа гипотензиялық препараттармен (мысалы, нитроглицерин және басқа нитраттар немесе тамыр кеңейтетін басқа препараттар) бірге қолданғанда артериялық қысым күрт төмендеуі мүмкін (аддитивті әсер). Клиникалық зерттеулердің деректері ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) қосарлы блокадасы РААЖ бөгейтін тек бір препаратты пайдаланумен салыстырғанда АӨФ тежегіштерімен, ангиотензин II рецепторларының блокаторларымен немесе алискиренмен бірлесіп қолданғанда артериялық гипотензия, гиперкалиемия және бүйрек функциясының төмендеуі (соның ішінде жедел бүйрек жеткіліксіздігі) сияқты жағымсыз реакциялар қаупінің жоғарылауымен байланысты екенін көрсетті. Ангионевроздық ісінудің даму қаупін арттыратын дәрілік препараттар АӨФ тежегіштерін ангионевроздық ісінудің даму қаупін арттыруына байланысты сакубитрилмен/валсартанмен бір мезгілде қолдануға болмайды . АӨФ тежегіштерімен және рапамицин тежегіштерімен (mTOR) (мысалы, темсиролимус, сиролимус, эверолимус) немесе бейтарап эндопептидаза (БЭП) тежегіштерімен (мысалы, рацекадотрил), вилдаглиптинмен немесе тіндік плазминоген активаторымен қатар емдеу ангионевроздық ісінудің даму қаупін арттыруы мүмкін. Диуретиктер Диуретик препараттарды лизиноприлмен бір мезгілде қабылдау, әдетте, қосымша гипотензиялық әсер етеді. Лизиноприл препаратын диуретиктерді қабылдайтын және әсіресе жақында диуретиктер тағайындалған пациенттерге тағайындағанда артериялық қысым шамадан тыс төмендеуі мүмкін. Лизиноприлмен емдеуді бастамас бұрын диуретиктерді қабылдауды тоқтатқан кезде симптоматикалық гипотензияның даму қаупі азаюы мүмкін. Құрамында калий бар тағамдық қоспалар, калий жинақтаушы диуретиктер, құрамында калий бар тұз алмастырғыштар және қан сарысуындағы калий мөлшерін арттыратын басқа да препараттар Қан сарысуындағы калий мөлшері әдетте қалыпты мәндер шегінде қалатынына қарамастан, лизиноприл қабылдаған кейбір пациенттерде гиперкалиемия байқалуы мүмкін. Калий жинақтаушы диуретиктерді (мысалы, спиронолактон, триамтерен немесе амилорид), құрамында калий бар тағамдық қоспаларды немесе құрамында калий бар тұз алмастырғыштарды бір мезгілде қабылдау, әсіресе бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде қан сарысуындағы калий мөлшерінің айтарлықтай жоғарылауына әкелуі мүмкін. Лизиноприлді триметоприм және ко-тримоксазол (триметоприм/сульфаметоксазол) сияқты қан сарысуындағы калий мөлшерін арттыратын басқа препараттармен бір мезгілде қолданғанда сақ болу керек (өйткені триметоприм калий жинақтаушы диуретик амилорид сияқты әсер ететіні белгілі). Осылайша, лизиноприлді жоғарыда аталған препараттармен бір мезгілде қабылдау ұсынылмайды. Бір мезгілде қолдану қажет болған жағдайда препараттарды сақтықпен және қан сарысуындағы калий мөлшерін мезгіл-мезгіл мониторингтеумен қолдану керек. Циклоспорин АӨФ тежегіштері мен циклоспоринді бір мезгілде қолдану гиперкалиемияға әкелуі мүмкін. Қан сарысуындағы калий мөлшерін мониторингтеу ұсынылады. Гепарин Гиперкалиемия АӨФ тежегіші мен гепаринді бірге қолданғанда пайда болуы мүмкін. Қан сарысуындағы калий деңгейін бақылау ұсынылады. Литий препараттары АӨФ тежегіштері мен литий препараттарын бір мезгілде қолданғанда қан сарысуындағы литий концентрациясының қайтымды жоғарылауы және уытты әсерлердің пайда болуы туралы хабарланды. Тиазидті диуретиктерді бір мезгілде қабылдау литийдің уытты әсерінің даму қаупін арттыруы және АӨФ тежегіштерін қолдану аясында литий уыттылығының жоғарылау қаупін арттыруы мүмкін. Лизиноприл мен литий препараттарын бір мезгілде қолдану ұсынылмайды, бірақ осы біріктірілімді қолдану қажет болған жағдайда қан сарысуындағы литий мөлшерін мұқият бақылау керек. ≥3 г/тәуліктік дозадағы ацетилсалицил қышқылын қоса, қабынуға қарсы стероидты емес препараттар (ҚҚСП) АӨФ тежегіштері мен қабынуға қарсы стероидты емес препараттарды (мысалы, қабынуға қарсы препарат ретінде ацетилсалицил қышқылы, ЦОГ-2 тежегіштері мен селективті емес ҚҚСП) бір мезгілде қолданғанда гипертензияға қарсы әсер әлсіреуі мүмкін. АӨФ және ҚҚСП тежегіштерін бір мезгілде қабылдау әсіресе, бүйрек функциясы бастапқыда төмендеген пациенттерде жедел бүйрек жеткіліксіздігі мен қан сарысуындағы калий мөлшерін жоғарылатуын қоса, бүйрек функциясының бұзылу қаупін арттыруы мүмкін. Бұл әсерлер әдетте қайтымды. Бұл біріктірілімдер, әсіресе егде жастағы пациенттерде сақтықпен тағайындалуы керек. Пациенттер сұйықтықтың жеткілікті мөлшерін қабылдауы керек. Сонымен қатар, біріктірілген емдеуді тағайындағаннан кейін бүйрек функциясын бақылау қажеттігін қарастырып, оны одан әрі мезгіл-мезгілімен жүргізу керек. Алтын препараттары Құрамында алтын бар инъекциялық препаратты (мысалы, натрий ауротиомалаты) енгізгеннен кейін нитритоидты реакциялар (гиперемия, жүрек айну, бас айналу және өте айқын болуы мүмкін артериялық гипотензияны қоса, вазодилатация симптомдары) АӨФ тежегіштерімен ем алатын пациенттерде жиі тіркелді. Трициклді антидепрессанттар/нейролептиктер/жалпы анестезияға арналған дәрілер Жалпы анестезияға арналған кейбір дәрілерді, трициклді антидепрессанттарды және АӨФ тежегіштері бар нейролептиктерді бір мезгілде қолдану артериялық қысымның одан әрі төмендеуіне әкелуі мүмкін. Симпатомиметиктер Симпатомиметиктер АӨФ тежегіштерінің гипертензияға қарсы әсерін төмендетуі мүмкін. Гипогликемиялық препараттар Эпидемиологиялық зерттеулер АӨФ тежегіштері мен гипогликемиялық препараттарды (инсулиндер, ішке қабылдауға арналған гипогликемиялық препараттар) бір мезгілде қабылдау гипогликемияның даму қаупімен гипогликемиялық әсерді күшейтуі мүмкін екенін көрсетті. Бұл құбылыстың дамуы препараттар біріктірілімімен емдеудің алғашқы апталарында, сондай-ақ бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде болуы мүмкін. Ацетилсалицил қышқылы, тромболитиктер, бета-адреноблокаторлар, нитраттар Лизиноприл препаратын ацетилсалицил қышқылымен (кардиологиялық дозада), тромболитиктермен, бета-адреноблокаторлармен және/немесе нитраттармен бір мезгілде қолдануға болады.

Сақтау мерзімі 2 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары Құрғақ, жарықтан қорғалған жерде, 25 °С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек.