Линезолид раствор 2 мг/мл

Бір мл препараттың құрамында белсенді зат – линезолид 2,0 мг қосымша заттар: глюкоза моногидраты, натрий цитрат дигидраты, сусыз лимон қышқылы, натрий гидроксиді ерітіндісі және/немесе хлорсутек қышқылы ерітіндісі, инъекцияға арналған су Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Түссізден сарғыш-қоңыр түске дейінгі мөлдір ерітінді.

• ауруханаішілік пневмонияда • ауруханадан тыс пневмонияда Линезолид, егер қоздырғышы белгілі болса немесе оған күдік бар болса, ересектерде грамоң бактериялардан туындаған ауруханадан тыс және ауруханаішілік пневмонияны емдеу үшін қолданылады. Линезолидті тағайындаған кезде микробиологиялық зерттеу нәтижелеріне және грамоң бактериялардың тұрақтылығы жөніндегі ақпаратқа көңіл бөлінуі тиіс. Линезолид грамтеріс микроорганизмдерден туындаған инфекцияларға қатысты белсенді емес. Егер грамтеріс патоген белгілі болса немесе оған күдік бар болса, грамтеріс организмдерге қарсы спецификалық ем бір мезгілде басталуы тиіс. • тері мен жұмсақ тіндердің асқынған инфекцияларында Линезолидті, егер инфекцияның сезімтал грамоң бактериялардан туындағаны микробиологиялық зерттеулермен анықталған жағдайларда ғана, ересектердегі тері мен жұмсақ тіндердің асқынған инфекцияларын емдеуге қолданады. Линезолид грамтеріс микроорганизмдерден туындаған инфекцияларға қатысты белсенді емес. Линезолидті инфекция қоздырғышы белгілі тері мен жұмсақ тіннің асқынған инфекциялары бар пациенттерге немесе грамтеріс микроорганизмдердің біріккен инфекцияларында, емдеудің баламалы нұсқалары жоқ болған жағдайда, тағайындаған жөн. Осындай жағдайда грамтеріс микроорганизмдерге қарсы ем бір мезгілде басталуы тиіс. Линезолидпен емдеу стационар жағдайында және микробиологтан немесе инфекционист дәрігерден кеңес алғаннан кейін жүргізілуі тиіс.

Линезолид – бактерияларға қарсы синтетикалық препарат, аэробты грамоң бактерияларға және анаэробты микроорганизмдерге қатысты in vitro белсенді оксазолидинондарға жатады. Линезолид бактерияларда ақуыз синтезін селективті түрде тежейді. Бактериялық рибосомалармен байланысуы есебінен ол ақуыз синтезінде трансляция үдерісінің маңызды компоненті болып табылатын функциялық бастапқы 70S кешенінің түзілуіне жол бермейді. Staphylococcus aureus қатысты in vitro линезолидтің постантибиотиктік әсері (ПАӘ) шамамен 2 сағатты құрады. Жануарлар үлгілерінде өлшенген кезде ПАӘ in vivo сәйкесінше Staphylococcus aureus және Streptococcus pneumoniae үшін 3,6 және 3,9 сағат болды. Жануарларға жүргізілген зерттеулерде тиімділіктің негізгі фармакодинамикалық параметрі плазмадағы линезолид деңгейі инфекция жұқтырған организм үшін ең төмен тежегіш концентрациядан (ЕТТК) асатын уақыт болды. Шекті концентрациялары Еуропалық микробқа қарсы сезімталдықты анықтау комитетінің (EUCAST) деректеріне сәйкес линезолидке сезімтал және резистентті стафилококктар мен энтерококктар үшін ЕТТК сәйкесінше ≤ 4 мг/л және > 4 мг/л құрайды. Streptococcus pneumoniae қоса, сезімтал және резистентті стрептококктар үшін ЕТТК, сәйкесінше ≤ 2 мг/л және > 4 мг/л құрайды. Сезімтал және резистентті микроорганизмдер үшін ЕТТК мәндері олардың түріне қарамастан ≤ 2 мг/л және > 4 мг/л құрайды, бұл мәндер негізінен фармакокинетикалық және фармакодинамикалық параметрлер арасындағы байланыс деректері негізінде алынады және олар микроорганизмдердің белгілі бір түрі үшін ЕТТК байланысты емес. Бұл көрсеткіштер микроорганизм үшін спецификалық шекті концентрация анықталмаған жағдайларда ғана пайдалануға арналған; олар сезімталдықты зерттеу ұсынылмаған микроорганизмдердің түрлерінде пайдалануға арналмаған. Микроорганизмдердің сезімталдығы Бактериялардың жекелеген түрлерінде жүре пайда болған резистенттіліктің таралуы географиялық аймаққа байланысты және уақыт өте келе өзгеруі мүмкін. Осыған байланысты белгілі бір уақыт аралығында, әсіресе ауыр инфекцияларды тиісті емдеу үшін белгілі бір аймақтағы микроорганизмдердің резистенттілігі туралы ақпарат болуы керек. Географиялық аймақтағы бактериялардың резистентті штаммдары туралы ақпаратты ескере отырып, кем дегенде инфекциялардың кейбір түрлерінде дәрілік затты қолданудың тиімділігі күмән тудыратын жағдайларда тиісті маманның кеңесін алу керек. Линезолидке келесі микроорганизмдер сезімтал: грам оң аэробтар Enterococcus faecalis, Enterococcus faecium*, Staphylococcus aureus; коагулаза теріс стафилококктар, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pneumoniae*, Streptococcus pyogenes*, C тобының стрептококтары, G тобының стрептококтары; грам оң анаэробтар: Clostridium perfringens, Peptostreptococcus anaerobius, Peptostreptococcus spp. Резистентті микроорганизмдер: Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Neisseria species, Enterobacteriaceae, Pseudomonas spp. * Бекітілген клиникалық көрсетілімдерде сезімтал изоляттар үшін клиникалық тиімділігі көрсетілді. Линезолид in vitro Legionella, Chlamidia pneumonia, Mycoplasma pneumonia қатысты біршама белсенділік көрсетеді, клиникалық тиімділігін растайтын жеткілікті деректер саны жоқ. Резистенттілігі Линезолидтің әсер ету механизмінің микробтарға қарсы басқа класқа жататын препараттардың (мысалы, аминогликозидтердің, бета-лактамдардың, фолий қышқылының антагонистерінің, гликопептидтердің, линкозамидтердің, хинолондардың, рифампициндердің, стрептограминдердің, тетрациклиндердің және хлорамфениколдың) әсер ету механизмдерінен айырмашылығы бар, сондықтан линезолид пен осы препараттар арасында айқаспалы резистенттілік болмайды. Линезолид осы препараттарға сезімтал да, сонымен қатар резистентті де патогенді микроорганизмдерге қатысты белсенді. Линезолидке қатысты резистенттілік 23S рибосомальді рибонуклеин қышқылының (РНҚ) көп сатылы мутациясы жолымен баяу дамиды және 1х10-9 - 1х10-11 азырақ жиілікпен жүреді. Басқа антибиотиктердегідей, линезолидке сезімталдықтың елеулі төмендеуі емдеу қиын инфекциялары бар пациенттерде және/немесе ұзақ уақыт бойы дәрілік затты пайдаланған кезде байқалады. Линезолидке резистенттілік энтерококктарда, Staphylococcus aureus және коагулаза-теріс стафилококктарда байқалады; әдетте, бұл ұзақ емдеу курстарымен және протездік материалдардың немесе дренаждалмаған абсцесстердің болуымен байланысты болды. Стационарда антибиотиктерге төзімді микроорганизмдер анықталған жағдайда инфекциялық бақылау жүргізу қажет. Балалардағы клиникалық зерттеулердің деректері Линезолидтің (әрбір 8 сағат сайын 10 мг/кг) және ванкомициннің (әрбір 6-24 сағат сайын 10-15 мг/кг) болжамды немесе дәлелденген төзімділігі бар грам оң микроорганизмдерден туындаған инфекцияларды емдеудегі тиімділігін ашық салыстырмалы зерттеуде (ауруханаішілік пневмонияны, тері мен тері қосалқыларының асқынған инфекцияларын, катетер-астасқан бактериемияны, генезі белгісіз бактериемияны және басқа инфекцияларды қоса), туғаннан 11 жасқа дейінгі балаларда клиникалық сауығу жиілігінің көрсеткіштері (95 % сенім аралығы: - 4,9, 14,6) тиісінше 89,3 % (134/150) және 84,5 % (60/71) құрады.

Дозалану режимі Инфузиялық пакеттерді бір ізді қосуға және инфузияға арналған ерітіндіге басқа препараттарды қосуға тыйым салынады. Егер линезолидті басқа препараттармен енгізу қажет болса, онда барлық дәрілік препараттарды ұсынылған дозалар мен енгізу жолдарына сәйкес жеке қолдану керек. Инфузияға арналған линезолид фармацевтикалық тұрғыдан мынадай препараттармен үйлесімсіз: амфотерицин В, хлорпромазин гидрохлориді, диазепам, пентамидин изотионаты, натрий фенитоині, эритромицин лактобионаты, ко-тримоксазол (триметоприм + сульфаметоксазол), цефтриаксон. Инфузияға арналған үйлесімді ерітінділер: 5% декстроза ерітіндісі; 0,9% натрий хлориді ерітіндісі; Рингер лактат ерітіндісі. Тек бір рет пайдалануға арналған. Қорғаныш қабығын фольгадан тікелей препаратты қолданар алдында алып тастау қажет. Оның бүтіндігінің бұзылмағанына көз жеткізу үшін пакетті шамамен 1 минут бойы қысу керек. Егер пакеттен ағатын болса, препарат стерильді емес және пайдалануға жарамайды! Ерітіндінің қалдықтарын қалдықтарға төгу керек. Жартылай толтырылған қаптамаларды пайдаланбаңыз! Емнің басында препаратты вена ішіне тағайындаған пациенттерді кейіннен ішке қабылдау үшін препараттың кез келген дәрілік түріне ауыстыруға болады, бұл ретте дозаны таңдаудың қажеті жоқ, өйткені ішке қабылдағанда линезолидтің биожетімділігі шамамен 100 % құрайды. Емдеу ұзақтығы қоздырғышқа, инфекцияның орналасуына және ауырлығына, сондай-ақ клиникалық әсеріне байланысты. Емдеу ұзақтығы қоздырғышқа, инфекцияның орналасуына және ауырлығына, сондай-ақ клиникалық әсеріне байланысты Емдеу ұзақтығы бойынша төменде көрсетілген ұсынымдар клиникалық сынақтарда қолданылатындарды көрсетеді. Қысқа емдеу режимдері инфекцияның кейбір түрлеріне жарамды болуы мүмкін, бірақ клиникалық сынақтарда бағаланбаған.Емдеудің ең көп ұзақтығы 28 күнді құрайды. 28 күннен артық қолданған кезде линезолидтің қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған. Қатарлас септицемиямен инфекция кезінде дозаны жоғарылату немесе емдеу ұзақтығының ұзаруы талап етілмейді. Ұсынылатын дозалар: Ересектер Қолданылуы — Бір реттік доза — Ұсынылатын ем қабылдау ұзақтығы Ауруханаішілік пневмония — Әрбір 12 сағ.сайын 600 мг — 10-14 күн Ауруханадан тыс пневмония — Әрбір 12 сағ.сайын 600 мг — 10-14 күн Терінің және жұмсақ тіндердің асқынған инфекциялары — Әрбір 12 сағ.сайын 600 мг — 10-14 күн Балалар Линезолидті балалар мен жасөспірімдерде (<18 жас) қолданудың қауіпсіздігі мен тиімділігі жөнінде деректер жеткіліксіз. Сондықтан линезолидті осы жас тобында пайдалану ұсынылмайды. Егде жастағы пациенттер Дозаны түзету қажет емес. Бүйректің жеткіліксіздігі бар пациенттер Дозаны түзету қажет емес. Бүйректің ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер (CLCR <30 мл/мин): Дозаны түзетуді қажет етпейді. Бүйректің ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде линезолидтің екі метаболитінің жоғары экспозициясының (10 есеге дейін) клиникалық маңыздылығының белгісінің болуына байланысты, мұндай науқастарда линезолидті сақтықпен қолдану және емдеуден күтілетін пайда әлеуетті қаупінен басым болған жағдайда ғана қолдану қажет. Линезолидтің қабылданған дозасының 30 %-ы гемодиализ кезінде 3 сағат ішінде жоғалатын болғандықтан, линезолидті гемодиализ емшарасынан кейін қолдану қажет. Линезолидтің алғашқы метаболиттерінің белгілі бір бөлігі гемодиализ кезінде шығарылады, бірақ бүйрек функциясы қалыпты немесе бүйректің жеңіл және орташа жеткіліксіздігі бар пациенттерге қарағанда, осы метаболиттердің концентрациясы диализден кейін едәуір жоғары күйінде қалады. Қазіргі уақытта тұрақты амбулаторлық перитонеалды диализдегі (ТАПД) немесе бүйрек жеткіліксіздігін емдеудің балама әдістеріндегі (гемодиализден басқа) пациенттерде линезолидті қолдану тәжірибесі жоқ. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Дозаны түзету қажет емес. Дегенмен, линезолидті мұндай науқастарға күтілетін пайдасы теориялық қаупінен басым болған кезде ғана пайдалану ұсынылады. Енгізу әдісі және жолы Препарат ұзақтығы 30-120 мин болатын венаішілік инфузия түрінде қолданылады. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медицина қызметкерінің кеңесіне жүгіну бойынша ұсынымдар Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін дәрігерге жүгіну керек. В/і енгізуге арналған. Препаратты тек маман енгізуі тиіс. Препаратты артерия ішіне енгізуден немесе қоршаған тіндерге түсуден аулақ болу керек.

• әсер етуші затқа (заттарға) немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық • линезолидті МАО А және МАО В тежегіштерімен (мысалы, фенелзин, изокарбоксазид, селегилин, моклобемид) бір мезгілде қабылдау және аталған дәрілік заттарды қабылдауды тоқтатқаннан кейін 2 апта ішінде • бақыланбайтын артериялық гипертензия • феохромоцитома, карциноидты синдром • тиреотоксикоз • биполярлы депрессия, шизоаффективті бұзылыстар, сананың шатасуының жедел көріністері • серотонинді кері қармайтын тежегіштермен, трициклді антидепрессанттармен, 5-НТ1 рецепторлар агонистерімен (триптандар) бір мезгілде қабылдау • адреномиметиктермен (адренергиялық бронходилататорларды, псевдоэфедринді, фенилпропаноламинді қоса), қантамырларды тарылтатын препараттармен (эпинефрин, норэпинефрин), дофаминомиметиктермен (мысалы, дофамин, добутамин), петидинмен немесе буспиронмен бір мезгілде қабылдау • жүктілік, лактация кезеңі • балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдер

Төменде 28 күн ішінде линезолидтің ұсынылған дозаларын қабылдаған 6000-нан астам ересек пациенттер қатысқан клиникалық зерттеулердің деректеріне негізделген жиілігі көрсетілген дәрілік препаратқа жағымсыз реакциялардың тізімі берілген. Диарея (8,9 %), жүрек айнуы (6,9 %), құсу (4,3 %) және бас ауыруы (4,2 %) туралы бәрінен жиі хабарланған. Емдеуді тоқтатуға әкелетін препаратты қабылдаумен байланысты ең көп таралған жағымсыз құбылыстар бас ауыруы, диарея, жүрек айнуы және құсу болды. Пациенттердің шамамен 3 %-ы дәріні қабылдауға байланысты проблемалардан, қолайсыз оқиғадан емдеуді тоқтатты. Сондай-ақ, тізімге маркетингтен кейінгі кезеңде хабарланған қосымша жағымсыз реакциялар енгізілген. Жағымсыз реакциялар органдар жүйесінің класына және MedDRA жиілік санатына сәйкес тізімделеді. Жиілік санаттары келесі түрде анықталады: өте жиі (≥ 1/10); жиі (≥ 1/100 - <1/10 дейін); жиі емес(≥ 1/1000 - <1/100 дейін); сирек (≥ 1/10000 - <1/1000 дейін); өте сирек (<1/10000); белгісіз (қолда бар деректер негізінде бағалау мүмкін емес). Жиі • кандидоз, ауыздың шырышты қабығының кандидозы, қынаптық кандидоз, зеңдік инфекциялар • тромбоцитопения*, анемия*+ • ұйқысыздық • бас ауыруы, бас айналу, дәм сезудің бұрмалануы (ауыздың темір татуы) • артериялық гипертензия • жүрек айнуы, құсу, диарея • іштің ауыруы (жергілікті немесе жайылған); іш қату, диспепсия • бауыр функциясының бұзылуы, бауыр ферменттері (аланинаминотрансфераза (АЛТ), аспартатаминотрансфераза (АСТ), сілтілік фосфотаза (СФ) белсенділігінің жоғарылауы • тері бөртпесі, қышыну • қандағы мочевина азоты деңгейінің жоғарылауы • қызба, орныққан ауырсыну • ашқарында ЛДГ, креатинкиназа, липаза, амилаза, глюкоза деңгейінің жоғарылауы • жалпы ақуыздың, альбуминнің, натрийдің, кальцийдің азаюы; калийдің, бикарбонаттың көбеюі немесе азаюы • нейтрофилдер мен эозинофилдердің мөлшері артуы, гемоглобиннің, гематокриттің және эритроциттердің деңгейі төмендеуі • қандағы тромбоциттер мен лейкоциттердің мөлшерінің артуы немесе азаюы Жиі емес • антибиотик-астасқан колит (жалған жарғақшалы колитті қоса*), вагинит • панцитопения*, лейкопения*, нейтропения, эозинофилия • гипонатриемия • құрысулар*, шеткері нейропатия*, гипестезия, парестезия • оптикалық нейропатия*, көрудің бұлыңғырлануы* • құлақтың шуылдауы • аритмия, тахикардия • флебит, тромбофлебит, транзиторлы ишемиялық шабуыл • панкреатит, гастрит, ауыз ішінің кеберсуі, глоссит, стоматит, тілдің түссізденуі, іштің кебуі, сұйық нәжіс • жалпы билирубиннің артуы • ангионевроздық ісіну, есекжем, буллезді дерматит, қатты тершеңдік • бүйрек жеткіліксіздігі, креатинин деңгейінің жоғарылауы, полиурия • вульво-қынаптық бұзылыстар • қалтырау, шаршау, инъекция жасалған жердің ауыруы, шөлдеу • натрий мен кальций деңгейінің жоғарылауы, ашқарында глюкозаның азаюы, хлоридтердің мөлшерінің артуы немесе азаюы • ретикулоциттердің жоғарылауы, нейтрофилдердің азаюы Сирек • сидеробластты анемия* • анафилаксия • лактоацидоз* • көру өрісінің өзгеруі* • тіс түсінің өзгеруі • уытты эпидермалық некролиз • Стивенс-Джонсон синдромы • васкулит • рабдомиолиз* Жиілігі белгісіз • миелосупрессия* • серотонинді синдром ** • көру жүйкесінің невриті*, көздің көрмей қалуы*, көру өткірлігінің өзгеруі *, түрлі түсті көрудің өзгеруі* • алопеция * Арнайы сақтандырулар бөлімін қараңыз. ** Қолдануға болмайтын жағдайлар және Басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесуі бөлімдерін қараңыз. + Төмендегіні қараңыз Бақыланатын клиникалық зерттеулерде линезолидпен емдеу ұзақтығы 28 күн немесе одан кемді құраған пациенттердің 2 % анемия байқалды. Қайырымдылық қолдау көмегімен жүргізілген клиникалық зерттеулерде өмірге қауіп төндіретін инфекциялары және қатарлас аурулары бар пациенттерде линезолидпен емдеу кезінде 28 күн және одан кем уақыт ішінде анемия 2,5% жағдайда (33/1326), ал 28 күннен астам емдеу кезінде 12,3% жағдайда (53/430) дамыды. Линезолидпен емдеу аясында дамыған ауыр анемиясы бар пациенттерде қан құю емшарасы 9 % жағдайда (3/33), емдеу ұзақтығы 28 күн немесе одан кем және 15 % жағдайда (8/53), емдеу ұзақтығы 28 күннен асады. Балалар 500-ден астам бала (туғаннан 17 жасқа дейін) қатысқан клиникалық зерттеулерде алынған линезолидті қолдану қауіпсіздігі туралы деректер балалардағы дәрілік заттың қауіпсіздік бейіні ересектердегіден өзгеше емес екенін көрсетеді. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медицина қызметкеріне, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Спецификалық антидоты белгісіз. Артық дозалану жағдайлары туралы мәлімделген жоқ. Симптоматикалық ем ұсынылады (соның ішінде шумақтық сүзіліс жылдамдығын демеу қажет). Гемодиализ кезінде 3 сағат ішінде линезолидтің шамамен 30%-ы шығарылады. Алайда, перитонеалды диализ немесе гемоперфузия арқылы линезолидті шығару туралы деректер жоқ. Линезолидтің екі негізгі метаболиті де белгілі бір дәрежеде гемодиализ арқылы шығарылады.

Арнайы сақтандырулар Миелосупрессия Миелосупрессия (соның ішінде анемия, лейкопения, панцитопения және тромбоцитопения) линезолидпен емдеуді тоқтатқаннан кейін гематологиялық параметрлер емдеуді бастағанға дейін болған деңгейіне оралды. Осы әсерлердің даму қаупі емдеу ұзақтығымен байланысты болуы мүмкін. Линезолид қабылдаған егде жастағы пациенттерде қанда патологиялық өзгерулердің пайда болу қаупі жас пациенттерге қарағанда үлкен дәрежеде болуы мүмкін. Тромбоцитопения пациенттің гемодиализде жүрген-жүрмегеніне қарамай-ақ, көбіне бүйректің ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде, сондай-ақ орташа және ауыр ауырлық дәрежесіндегі бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде байқалуы мүмкін. Бұрыннан анемиясы, гранулоцитопениясы немесе тромбоцитопениясы бар; сондай-ақ шеткері қанда гемоглобин деңгейін немесе тромбоциттер санын азайтуға, немесе олардың функциясын бәсеңдетуге қабілетті препараттарды бір мезгілде қабылдап жүрген; бүйректің ауыр жеткіліксіздігі немесе орташа және ауыр ауырлық дәрежесіндегі бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде; линезолидті 10-14 күннен астам қабылдап жүрген пациенттерде қанды толық талдауға мұқият бақылауды жүзеге асыру ұсынылады. Линезолидті мұндай пациенттерге тағайындау гемоглобин деңгейіне және тромбоциттер санына мұқият мониторинг жүргізген жағдайда ғана мүмкін болады Егер линезолидпен емдеу кезінде айтарлықтай миелосупрессия байқалса, емдеуді жалғастыру өте қажет деп танылған жағдайдан басқасында, емдеу тоқтатылуы тиіс. Мұндай жағдайларда қанның толық талдамасының көрсеткіштеріне қарқынды мониторинг және пациентті жүргізудің тиісті стратегиясын қолдану керек. Қанды талдаудың бастапқы көрсеткіштеріне байланыссыз, линезолидті аптасына 1 рет қабылдайтын науқастарда қанды толық талдауға (соның ішінде гемоглобин, тромбоциттер деңгейі, лейкоциттердің жалпы және дифференциальді саны) қосымша мониторинг жүргізу ұсынылады. Линезолидті ұсынылған барынша ең ұзақ кезеңнен ұзағырақ - 28 күн қабылдаған пациенттерде күрделі анемияның даму жиілігі жоғары. Мұндай пациенттер көбіне қан құюды керек етеді. Сидеробластты анемия линезолидті 28 күннен астам қабылдаған пациенттердің көбісінде байқалады. Қан ағымында катетермен астасқан грам оң инфекциясы бар пациенттерде клиникалық зерттеудегі өлім жағдайының теңгерімсіздігі Ашық зерттеуде тамырішілік катетермен астасқан инфекциялары бар ауыр науқасты пациенттерде ванкомицинмен /диклоксациллинмен/ оксацил- линмен салыстырғанда линезолид қабылдаған пациенттерде өлім саны жоғарылығы байқалған [78/363 (21,5 %) қарсы 58/363 (16,0 %)]. Өлімнің деңгейіне ықпалын тигізетін негізгі фактор емдеуді бастағанға дейін грамоң инфекциялардың бар болуы. Өлім деңгейі тек грамоң микроорганизмдерден туындаған инфекциялары бар пациенттердегі өлім деңгейіне ұқсас (0,96; 95 % сенім аралығы арақатынасы: 0.58-1.59), бірақ линезолидте, емдеуді бастағанға дейін кез келген патогендерден немесе патоген еместерден туындаған инфекциясы бар пациенттерде едәуір жоғары (р = 0,0162) болды (2,48, 95 % сенім аралығы арақатынасы: 1.38-4.46). Өте үлкен теңгерімсіздігі линезолидпен емдеу кезінде және оны қабылдауды тоқтатқаннан кейін 7 күн ішінде байқалды. Терінің және жұмсақ тіндердің асқынған инфекцияларында линезолидті, егер емдеудің баламалы нұсқалары жоқ болса, грамтеріс микроорганизмдерден туындаған белгілі немесе ықтимал біріккен инфекциялары бар пациенттерге ғана пайдаланған жөн. Мұндай жағдайларда грамтеріс микроорганизмдерге қарсы ем бір мезгілде басталуы тиіс. Антибиотикпен астасқан диарея және колит Бактерияларға қарсы препараттардың барлығын, соның ішінде линезолидті қабылдаған кезде жалған жарғақшалы колит байқалады; оның ауырлық дәрежесі мардымсыздан өмірге қауіп төндіруге дейін ауытқуы мүмкін. Сондықтан бактерияларға қарсы кез келген препаратты қабылдағаннан кейін диареямен қаралатын пациенттерде осы диагноздың болуы мүмкін екендігін ескерген маңызды. Линезолидті қоса, бактерияларға қарсы барлық дерлік препараттарды пайдалануымен байланысты, жалған жарғақшалы колитті қоса, антибиотиктермен астасқан және Clostridium difficile астасқан диарея жағдайлары жөнінде мәлімделді, олардың ауырлық дәрежесі аздаған диареядан өліммен аяқталатын колитке дейін ауытқуы мүмкін. Сондықтан линезолидті қолдану кезінде немесе қолданудан кейін ауыр диарея байқалатын науқастарда осы диагнозды қарастыру маңызды. Линезолидпен емдеу антибиотикпен байланысты диареяға немесе антибиотикпен байланысты колитке күдік туындаған немесе расталған жағдайда тоқтатылуы және дереу тиісті емдік шаралар қабылдануы тиіс. Бұл жағдайда ішек перистальтикасын тежейтін препараттар қолдануға болмайды. Лактоацидоз Линезолидті қолданған кезде лактоацидоздың дамуы қайталанатын жүректің айнуын немесе құсуды, іштің ауыруын, қандағы бикорбанаттың төмен деңгейін қоса, метаболизмдік ацидоздың белгілері мен симптомдары бар пациенттер шұғыл медициналық жәрдем алуы тиіс. Сүт-қышқылды ацидоз туындаған кезде потенциалды қаупін таразылай отырып, линезолидті әрі қарай қолдану жөнінде шешім қабылдауы қажет. Митохондриялық дисфункция Линезолид ақуыздардың митохондриялық синтезін тежейді. Лактоацидоз, анемия және нейропатия (көру және шеткері) сияқты жағымсыз әсерлер ақуыз синтезін тежеу нәтижесінде туындауы мүмкін; бұл әсерлер препаратты 28 күннен көбірек қолданған кезде байқалады. Серотониндік синдром Линезолидті және антидепрессантты қоса, серотонинергиялық препараттарды, атап айтқанда серотонинді кері қармайтын селективтік тежегіштерді (СКҚСТ) және апиындарды бір мезгілде қолданумен байланысты серотониндік синдромның пайда болуы. Линезолидті және серотонинергиялық препараттарды қабылдау клиникалық тұрғыдан қажетті болып табылатын жағдайларды қоспағанда, линезолид пен серотонинергиялық препараттарды, бірге қабылдауға болмайды. Мұндай жағдайда когнитивтік дисфункция, гиперпирексия, гиперрефлексия және үйлесімнің бұзылуы сияқты серотониндік синдромның белгілерін және симптомдарын дер кезінде анықтау үшін пациент мұқият бақылауда болуы тиіс. Аталған белгілер мен симптомдар пайда болған жағдайда дәрігер осы препараттардың біреуін немесе екеуін қолдануды тоқтату қажеттілігі жөніндегі мәселені қарастыруы тиіс. Серотонинергиялық препаратты тоқтатқан кезде тоқтату симптомдары дамуы мүмкін. Рабдомиолиз Линезолидті қолданған кездегі рабдомиолиз жағдайлары туралы хабарланды. Линезолидті рабдомиолизге бейім факторлары бар пациенттерде сақтықпен қолдану керек. Егер рабдомиолиз белгілері немесе симптомдары пайда болса линезолидті қабылдауды тоқтатып, тиісті терапияны бастау керек. Гипонатриемия және АДГ АЕСС Гипонатриемия және/немесе антидиуретиктік гормонның талапқа сай емес секрециялану синдромы (АДГ АЕСС) линезолид қабылдаған кейбір пациенттерде бақыланды. Гипонатриемия даму қаупі бар пациенттерде, мысалы, егде жастағы пациенттерде немесе қандағы натрий деңгейін төмендететін дәрілерді (мысалы, гидрохлоротиазид сияқты тиазидті диуретиктер) қабылдайтын пациенттерде қан сарысуындағы натрий деңгейін үнемі бақылау ұсынылады. Шеткері және көру нейропатиясы Линезолидті қабылдап жүрген пациенттерде, көбіне препаратты ұсынылған ең жоғары мерзімінен ұзағырақ - 28 күн қолданғанда шеткері нейропатия, көру нейропатиясы, көру жүйесінің невриті, көздің көрмей қалуы дамуы мүмкін. Көру өткірлігінің төмендеуі, түрлі түстерді айыра білудің өзгеруі, көздің жіті көрмеуі, көру өрісінің кемістіктері сияқты симптомдар пайда болған жағдайда жедел офтальмологиялық тексеру жүргізу ұсынылады. Линезолидті 28 күннен көбірек қабылдағанда көру функциясын үнемі бақылап отырған жөн. Шеткері немесе көру нейропатиясы дамыған жағдайда линезолидті қолданудың мақсатқа лайықтылығын және осыған байланысты потенциалды қаупін таразылаған жөн. Нейропатияның пайда болуының жоғары қаупі туберкулезді емдеуге арналған микобактерияларға қарсы дәрілерді қабылдап жүрген немесе қабылдағандарына көп бола қоймаған науқастарда болуы мүмкін. Құрысулар Линезолид қабылдаған науқастарда құрысулардың пайда болуы мүмкін. Пациенттер анамнезінде құрысулар және құрысу симптомдарының бар екенінен дәрігерді хабардар етуі тиіс. Моноаминооксидаза тежегіштері Линезолид моноаминоксидазаның қайтымды селективті емес тежегіші болып табылады, бірақ бактерияға қарсы терапия үшін қолданылатын дозаларда ол антидепрессанттық әсерін тигізбейді. Клиникалық деректері шектеулі болуына байланысты линезолидті моноаминоксидаза тежегіштерімен бір мезгілде қабылдау ұсынылмайды. Құрамы тираминге бай өнімдерді пайдалану Пациенттердің құрамы тираминге бай тағамды пайдалануына жол бермеген жөн Суперинфекция Клиникалық зерттеулерде линезолидпен терапияның қалыпты микрофлораға әсері бағаланбаған. Антибиотиктерді қолдану сезімтал емес микроорганизмдердің көбеюіне әкелуі мүмкін, мысалы, линезолидтің ұсынылған дозаларын қабылдайтын пациенттердің шамамен 3 % - ы антибиотиктік терапияны қабылдай алмайды. Клиникалық сынақтар кезінде линезолидті қабылдауда препаратты қабылдаумен байланысты кандидоз байқалды. Линезолидпен емдеуде суперинфекция дамыған кезде тиісті шаралар қабылдау қажет. Пациенттердің ерекше топтары Бауыр және бүйректің жеткіліксіздігінде қолданылуы Бүйректің ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерге аса сақ болу және линезолидті болжамды пайдасы әлеуетті қаупінен басым болған жағдайда ғана қолдану ұсынылады. Бауырдың функциясының ауыр бұзылулары бар пациенттерде линезолидті болжамды пайдасы әлеуетті қаупінен басым болған жағдайларда ғана қолдану ұсынылады. Педиатрияда қолданылуы Балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерге қолдану ұсынылмайды. Фертильділік Линезолид қайтымды түрде фертильділікті төмендетеді және бауырдың ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде сперматозоидтардың қалыптан тыс морфологиясын тудырады. Ересек еркек егеуқұйрықтарға линезолидтің әсер ету деңгейі шамамен адам үшін күтілгенге тең; линезолидтің адамдағы ерлердің ұрпақты болу жүйесіне ықтимал әсері белгісіз. Жүктілік Жүкті әйелдерде линезолидті қолдану туралы деректер шектеулі. Жануарларға жүргізілген зерттеулер репродуктивті уыттылықты көрсетті. Адам үшін потенциалды қаупі бар. Линезолидті жүктілік кезінде нақты қажеттіліксіз, яғни егер потенциалды пайда теориялық қауіптен жоғары болғанда болмаса, қолданбаған жөн. Лактация Жануарлардан алынған деректер линезолид пен оның метаболиттері емшек сүтіне енуі мүмкін екенін көрсетеді, және сәйкесінше, препаратты қабылдағанға дейін баланы емізуді тоқтату керек. Клиникалық сынақтар 28 күннен асатын кезеңдерде қолданған кезде линезолидтің қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған. Бақыланатын клиникалық сынақтарға диабеттік табанның синдромы (ДТС), ойылулар немесе ишемиялық зақымдану, ауыр күйік немесе гангренасы бар пациенттер кірмеді. Сондықтан осы жағдайларды емдеуде линезолидті қолдану тәжірибесі шектеулі. Қосымша заттар Глюкоза Ерітіндінің бір миллилитрінде 50.24 мг (яғни 18.016 мг/100 мл, 36,032 мг/200 мл, 54,048 мг/300 мл глюкоза) глюкоза моногидраты бар. Бұл қант диабеті бар немесе глюкозаның жақпаушылығына байланысты басқа да жағдайлары бар пациенттерде ескерілу керек. Натрий Ерітіндінің бір миллилитрінде 1.80 мг (яғни 6.9 мг/100 мл, 13.8 мг/200мл, 20.7 мг/300 мл натрий) натрий цитрат дигидраты бар. Натрий бақыланатын диетада жүрген пациенттерде қандағы натрий құрамын ескеру керек. Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Орталық жүйке жүйесі тарапынан жағымсыз реакциялардың болуына байланысты емдеу кезеңінде көлікті немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқаруға болмайды.

Нұсқаулықта көрсетілмеген.

Моноаминооксидаза тежегіштері Оларды МАО тежелу қаупіне ұшыратуы мүмкін қатарлас дәрілік препараттарды қабылдайтын пациенттерге тағайындау кезінде линезолидтің дәрілік өзара әрекеттесуі мен қауіпсіздігін зерттеу туралы өте шектеулі деректер бар. Сондықтан пациентті мұқият бақылау мүмкін болатын жағдайларды қоспағанда, линезолидті мұндай жағдайларда қолдану ұсынылмайды. Артериялық қысымның жоғарылауына әкелетін препараттармен өзара әрекеттесуі Линезолидті псевдоэфедринмен немесе фенилпропаноламинмен бірге қабылдау систолалық артериялық қысымның 30-40 мм с.б.-ға тек линезолидті қабылдаған кезде 11-15 мм с.б.-ға артуымен салыстырғанда және тек псевдоэфедрин немесе фенилпропаноламинді қабылдағанда 14-18 мм с.б. және плацебомен қабылдау кезінде 8-11 мм с.б. жоғарылауына әкеледі. Вазопрессорлық әсері бар дәрілік препараттардың, оның ішінде дофаминергиялық препараттардың дозасын титрлеу ұсынылады. Серотонинергиялық заттар Линезолидтің декстрометорфанмен (4 сағаттан кейін 20 мг-ден 2 доза) линезолидпен және линезолидсіз дәрілік өзара әрекеттесуі. Декстрометорфанды қолданумен серотонинді синдром (сананың шатасуы, сандырақ, мазасыздық, тремор, қызару, терлеу, гиперпирексия) байқалмайды. Маркетингтен кейінгі кезеңде препаратты қолдану тәжірибесі: линезолид пен декстрометорфанды қабылдаған кезде серотонин синдромына ұқсас әсерлері бар пациент туралы бір хабарлама болды, содан кейін екі препаратты да қабылдауды тоқтату туралы шешім қабылданды. Линезолидді серотонинергиялық препараттармен, соның ішінде серотонинді кері қармайтын селективтік тежегіштері (СКҚСТ) және апиындар сияқты антидепрессанттармен бірге қолдану кезінде серотонинді синдром болуы мүмкін. Тираминге бай өнімдерді қабылдау Линезолидті де, тираминді де 100 мг-дан аз дозада қабылдаған пациенттерде айтарлықтай прессорлық реакция байқалмады. Құрамында тирамин мөлшері жоғары тағамдарды және сусындарды (мысалы, сыр, ашытқы экстракті, дистилденбеген алкоголь ішімдіктері, соя соусы) пайдалануға жол бермеу қажет. P450 цитохромымен метаболизденетін препараттар Цитохром Р450 изоферменттері линезолидтің in vitro метаболизміне қатыспайды. Линезолид Р450 цитохромының клиникалық маңызды изоферменттерінің (1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1, 3A4) белсенділігін тежемейді немесе күшейтпейді. Рифампицин Рифампициннің линезолидтің фармакокинетикасына әсері рифампицинмен 2,5 күн ішінде күніне екі рет 600 мг және онсыз 8 күн бойы күніне бір рет 600 мг линезолидпен емделген он алты сау ересек еркек еріктілерде зерттелді. Рифампициннің линезолид фармакокинетикасына әсері, рифампицин линезолидтің Cmaх және AUC орташа 21 % [90 % CI, 15, 29] және 32 % [90 % CI, 27, 37] тиісінше азайтады. Осы өзара әрекеттесудің механизмі және оның клиникалық маңызы белгісіз. Варфарин Варфарин мен линезолидті бірге қолданған кезде линезолидтің AUC 5% - ға төмендейді. Варфарин мен линезолидпен емделген пациенттер туралы деректер, егер ондай бар болса, бұл нәтижелердің клиникалық маңыздылығын бағалау үшін жеткіліксіз болады.

Сақтау мерзімі 2 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Жарықтан қорғалған жерде, 25 °С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Мұздатып қатыруға болмайды! Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!