Леркамен® Дуо таблетки 10 мг/10 мг

Бір таблетканың 10 мг/10 мг дозасы құрамында белсенді заттар: 10,00 мг лерканидипин гидрохлориді (9,44 мг лерканидипинге баламалы) 10,00 мг эналаприл малеаты (7,64 мг эналаприлге баламалы), қосымша заттар: лактоза моногидраты, микрокристалды целлюлоза, натрий крахмалы гликоляты (А типі), повидон К 30, натрий гидрокарбонаты, магний стеараты. қабықтың құрамы: Opadry 02F29056: гипромеллоза 5 сР, титанның қостотығы (Е 171), тальк, макрогол 6000. Бір таблетканың 10мг/20 мг дозасы құрамында белсенді заттар: 10,00 мг лерканидипин гидрохлориді (9,44 мг лерканидипинге баламалы) 20,00 мг эналаприл малеаты (15,29 мг эналаприлге баламалы), қосымша заттар: лактоза моногидраты, микрокристалды целлюлоза, натрий крахмал гликоляты (А түрі), повидон К 30, натрий гидрокарбонаты, магний стеараты, қабықтың құрамы: Opadry 02F22330: гипромеллоза 5 сР, титанның қостотығы (Е 171), тальк, макрогол 6000, хинолинді сары алюминий лакталған (Е 104), темірдің сары тотығы (Е 172). Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Дөңгелек пішінді, екі жақ беті дөңес, ақ түсті үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалар (10 мг/10 мг доза үшін). Дөңгелек пішінді, екі жақ беті дөңес, сары түсті үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалар (10 мг/20 мг доза үшін).

- артериялық қысымы 10 мг лерканидипинмен немесе 20 мг эналаприлмен монотерапияда жеткіліксіз бақыланатын пациенттердегі эссенциалды гипертензияны емдеуде. Леркамен® Дуо 10 мг / 10 мг немесе 20 мг / 10 мг бекітілген біріктірілімін артериялық гипертензияның бастапқы емі үшін қолдануға болмайды.

Леркамен Дуо - гипертониялық ауруы бар пациенттерде артериялық қысымды бақылауға арналған әсер ету механизмі бірін-бірі өзара толықтыратын гипертензияға қарсы екі қосылыс, АӨФ (эналаприл) тежегіштерінің және кальций өзекшелерінің блокаторларының (лерканидипин) бекітілген біріктірілімі. Эналаприл Эналаприл малеаты - екі амин қышқылының, L-аланин мен L-пролиннің туындысы, эналаприл малеаты тұзы болады. Ангиотензинді өзгертуші фермент (АӨФ) - ангиотензин I-дің вазопрессорлық агент ангиотензин II-ге айналуын катализдейтін пептидилдипептидаза. Сіңгеннен кейін эналаприл АӨФ тежейтін эналаприлатқа дейін гидролизденеді. АӨФ тежелуі плазмадағы ангиотензин II деңгейінің төмендеуіне әкеледі, бұл плазмадағы ренин белсенділігінің жоғарылауына (рениннің босап шығуының теріс кері байланысын жоюға байланысты) және альдостерон секрециясының төмендеуіне әкеледі. АӨФ кининаза II-ге ұқсас болғандықтан, эналаприл сонымен қатар күшті вазодепрессорлық пептид брадикининнің деградациясын тежей алады. Алайда бұл механизмнің эналаприлдің емдік әсеріндегі рөлі әлі зерттелмеген. Эналаприлдің артериялық қысымды төмендету механизмі, ең алдымен, ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің бәсеңдеуімен байланысты болса да, эналаприл тіпті ренин деңгейі төмен пациенттерде де гипертензияға қарсы әсер етеді. Артериялық гипертензиясы бар пациенттерде эналаприлді қолдану жүректің жиырылу жиілігін айтарлықтай арттырмай, жатқан күйде және тұрған қалпында да артериялық қысымды төмендетеді. Симптоматикалық постуральді гипотензия сирек кездеседі. Кейбір пациенттерде АҚ оңтайлы төмендеуін дамыту үшін бірнеше апта терапия қажет болуы мүмкін. Эналаприлді күрт тоқтатып тастау артериялық қысымның тез көтерілуімен байланысты болған жоқ. АӨФ белсенділігінің тиімді тежелуі әдетте эналаприлдің бір реттік дозасын пероральді қабылдағаннан кейін 2-4 сағаттан соң пайда болады. Гипертензияға қарсы әсердің басталуы әдетте 1 сағаттан кейін, АҚ ең жоғары төмендеуі қабылдағаннан кейін 4-6 сағаттан соң байқалады. Әсер ету ұзақтығы дозаға байланысты, бірақ ұсынылған дозаларда гипертензияға қарсы және гемодинамикалық әсерлер кем дегенде 24 сағат сақталады. Гемодинамикалық зерттеулерде эссенциалды гипертензиясы бар пациенттерде артериялық қысымның төмендеуі жүректің лықсытуының жоғарылауы болатын шеткері артериялық кедергінің төмендеуімен және жүрек жиырылу жиілігінің шамалы өзгеруімен немесе оның болмауымен қатар жүрді. Эналаприлді қабылдағаннан кейін бүйрек қан ағымының күшеюі анықталды; шумақтық сүзіліс жылдамдығы өзгерген жоқ. Натрийдің немесе сұйықтықтың іркілу белгілері болған жоқ. Алайда, шумақтық сүзіліс жылдамдығы төмен пациенттерде бұл көрсеткіштер әдетте емделуге дейін жоғары болған. Қысқа мерзімді клиникалық зерттеулерде қант диабеті бар пациенттер мен бүйрек аурулары бар диабеті жоқ пациенттерде эналаприлді қабылдағаннан кейін альбуминурия мен несеппен IgG экскрециясының және несептегі жалпы ақуыздың төмендеуі байқалды. ONTARGET (ONgoing Telmisartan Alone and in combination with Ramipril Global Endpoint Trial) және VA NEPHRON-D ((The Veterans Affairs Nephropathy in Diabetes) екі ірі рандомизацияланған бақыланатын зерттеуде ангиотензин II рецепторларының блокаторымен АӨФ тежегішінің біріктірілімін қолдануды зерттелді. ONTARGET - бұл анамнезінде жүрек-қан тамырлары немесе цереброваскулярлық аурулары бар немесе нысана органдардың зақымдану белгілерімен бірге жүретін 2 типті қант диабеті бар пациенттер қатыстырылып жүргізілген зерттеу. VA NEPHRON-D — 2 типті қант диабеті және диабетті нефропатиясы бар пациенттердегі зерттеу. Зерттеулер бүйрек және/немесе жүрек-қан тамырлары нәтижелері мен өлімге айтарлықтай оң әсер етпеді, ал монотерапиямен салыстырғанда гиперкалиемия, бүйректің жедел зақымдануы және / немесе артериялық гипотензия даму қаупі жоғары болғаны бақыланды. Олардың фармакодинамикалық қасиеттері ұқсастығын ескере отырып, бұл нәтижелер басқа AӨФ тежегіштеріне және ангиотензин II рецепторларының блокаторларына да қатысты болады. Сондықтан диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде АӨФ тежегіштері мен ангиотензин II рецепторларының блокаторларын бір мезгілде қолдануға болмайды. ALTITUDE (Aliskiren Trial in Type 2 Diabetes Using Cardiovascular and Renal Disease Endpoints) - 2 типті қант диабеті және созылмалы бүйрек аурулары, жүрек-қан тамырлары аурулары немесе екеуі де бар пациенттерде АӨФ тежегішімен немесе ангиотензин II рецепторларының блокаторымен стандартты терапияға алискиренді қосудың артықшылықтарын зерделеген зерттеу. Зерттеу қолайсыз нәтижелердің даму қаупінің жоғарылауына байланысты мерзімінен бұрын тоқтатылды. Алискирен тобында плацебо тобына қарағанда жүрек-қан тамырлары аурулары мен инсульттан болатын өлім сандық тұрғыдан жоғары болды, ал жағымсыз құбылыстар мен қызығушылық тудыратын күрделі жағымсыз әсерлері (гиперкалиемия, артериялық гипотензия және бүйрек дисфункциясы) плацебо тобына қарағанда алискирен тобында жиі тіркелді. Лерканидипин Лерканидипин дигидропиридин тобының кальций антагонисі болып табылады және жүрек және тегіс бұлшықеттерге кальцийдің трансмембраналық ағынын тежейді. Гипертензияға қарсы әсер ету механизмі тамырлардың тегіс бұлшықеттеріне тікелей спазмолитикалық әсеріне негізделген, бұл жалпы шеткері қарсылықтың төмендеуіне әкеледі. Плазмадан жартылай шығарылуының қысқа фармакокинетикалық кезеңіне қарамастан, лерканидипин жарғақшалық таралу коэффициентінің жоғары болуына байланысты гипертензияға қарсы ұзақ әсер ететін белсенділікке ие және жоғары қан тамырлы селективтілікке байланысты теріс инотропты әсер етпейді. Лерканидипиннен туындаған вазодилатация біртіндеп басталатындықтан, артериялық гипертензиясы бар пациенттерде рефлекторлы тахикардиямен жедел гипотензия сирек байқалды. Басқа асимметриялық 1,4-дигидропиридиндер жағдайындағы сияқты, лерканидипиннің гипертензияға қарсы белсенділігі негізінен оның (S)-энантиомеріне байланысты. Эналаприл/Лерканидипин Бұл заттардың біріктірілімі монотерапияның әрбір компонентіне қарағанда артериялық қысымды үлкен дәрежеде төмендете отырып, аддитивті гипертензияға қарсы әсер береді. - Эналаприл/Лерканидипин 10 мг/10 мг 10 мг дозада лерканидипинмен емдеудің тиімсіздігі (ДАҚ 95,114 және САҚ 140,189 мм сын. бағ. ретінде анықталады) анықталған 342 пациенттің қатысуымен жүргізілген III фазалық негізгі жасырын салыстырмалы қосымша клиникалық зерттеуде 12 апталық жасырын салыстырмалы емдеуден кейін (-2,3 мм сын. бағ. салыстырғанда -7,7 мм сын. бағ., p<0,001) 10 мг лерканидипин монотерапиясына қарағанда эналаприл 10 мг/лерканидипин 10 мг біріктірілімін қолданғанда ДАҚ ең төмен төмендеуі 5,4 мм сын. бағ. көбірек болды. Сондай-ақ САҚ ең төмен төмендеуі монотерапиясына қарағанда біріктірілген емде (-4,3 мм сын. бағ. салыстырғанда -7,1 мм сын. бағ., p<0,001) 2,8 мм сын. бағ. көбірек болды. Жауаптың жиілігі монотерапиясына қарағанда біріктірілген емде елеулі жоғары болды: САҚ үшін 24% салыстырғанда 41% (p<0,001) және ДАҚ үшін 24% салыстырғанда 35% (p=0,032). Біріктірілген ем қабылдаған пациенттердің едәуір жоғары пайызында монотерапия алған пациенттермен салыстырғанда САҚ (22% салыстырғанда 39%, р<0,001) және ДАҚ (19% салыстырғанда 29%, р=0,023) қалыпқа келгені бақыланды. Ашық ұзақ мерзімді бақылау фазасында бұл зерттеуде эналаприл 20 мг/лерканидипин 10 мг біріктіріліміне дейін титрлеуге рұқсат етілді, егер АҚ > 140/90 мм сын. бағ. қалса: титрлеу 133/221 пациентте жүргізілді және ДАҚ осындай жағдайлардың 1/3 -інде қалыпқа келді. - Эналаприл/Лерканидипин 20 мг/10 мг 20 мг дозада эналаприл терапиясының тиімсіздігі (ДАҚ 95,114 және САҚ 140,189 мм сын. бағ. ретінде анықталған) байқалған 327 пациенттің қатысуымен жүргізілген III фазалық негізгі жасырын салыстырмалы клиникалық зерттеуде эналаприл 20 мг/лерканидипин 10 мг қабылдаған пациенттерде монотерапиямен салыстырғанда (-6,7 салыстырғанда -9,8 мм сын. бағ., р=0,013) және ең төмен ДАҚ (-7,5 мм сын. бағ. салыстырғанда -9,2, р=0,015) САҚ елеулі көбірек ең төмендеуіне қол жеткізілді. Біріктірілген емге жауап беру жиілігі монотерапияға қарағанда сәл жоғары болды (43%-бен салыстырғанда 53%, р = 0,076 САҚ үшін және 33% салыстырғанда 41%, р=0,116 ДАҚ үшін) және біріктірілген ем алған пациенттерде ДАҚ (37% салыстырғанда 48% р=0,055) және монотерапия алған пациенттермен салыстырғанда %, және САҚ (28% салыстырғанда 33%, р=0,325) қалыпқа келуі байқалды. - Эналаприл/Лерканидипин 20 мг/20 мг Орташа артериялық гипертензиясы бар 1039 пациенттің қатысуымен жүргізілген факторлық дизайны бар плацебо және белсенді бақыланатын рандомизацияланған жасырын салыстырмалы зерттеуде (ДАҚ 100-109 мм сын.бағ. кеңселік орташа, САҚ < 180 мм сын. бағ . және үй жағдайындағы ДАҚ ≥ 85 мм сын. бағ. ретінде анықталады) 20 мг эналаприл/ 20 мг лерканидипин қабылдаған пациенттерде плацебомен салыстырғанда (Р<0,001) кеңседе де, сондай-ақ үйдегі де ДАҚ және САҚ елеулі көбірек төмендеген. 20 мг/20 мг (-15,2 мм сын.бағ., n=113) біріктірілген емде монотерапиядағы 20 мг эналаприлмен (-11,3 мм сын. бағ., P=0,004, n=113) немесе монотерапиядағы 20 мг лерканидипинмен (-13,0 мм сын. бағ., P=0,092, n=113) салыстырғанда бастапқы деңгеймен салыстыру бойынша кеңселік САҚ өзгеруіндегі клиникалық елеулі айырмашылықтар байқалды. Сол сияқты, клиникалық елеулі айырмашылықтар кеңселік САҚ бастапқы деңгейін біріктірілген емде 20 мг/20 мг (-19,2 мм сын.бағ.) ең аз дозасымен салыстырғанда монотерапиядағы 20 мг лерканидипинмен (-13,0 мм сын.бағ., Р=0,002) немесе монотерапиядағы 20 мг эналаприлмен (-15,3 мм сын.бағ., Р=0,055) салыстырғанда өзгерісі байқалды. Клиникалық елеулі айырмашылықтар сондай-ақ үйдегі де САҚ және ДАҚ байқалды. Плацебомен (р<0,001) және екі монотерапиямен (Р<0,01) салыстырғанда 20 мг/20 мг біріктірілген емде ДАҚ (75%) және САҚ (71%) жауабының жиілігінің айтарлықтай өсуі байқалды. Артериялық қысымын қалыпқа келтіру плацебо қабылдауға (22%) қарағанда 20 мг/20 мг (42%) біріктірілген ем алған пациенттердің жоғарырақ пайызында қол жеткізілді.

Дозалану режимі Күніне 1 рет, тамақтанудан кем дегенде 15 минут бұрын 1 таблеткадан. Леркамен® Дуо препаратының бастапқы дозасы артериялық қысымы монотерапияда 10 мг лерканидипинмен жеткіліксіз бақыланатын пациенттер үшін 10 мг/10 мг және монотерапияда 20 мг эналаприлмен артериялық қысымы жеткіліксіз бақыланатын пациенттер үшін 10 мг/20 мг құрайды. Әр пациентке дозаны жеке таңдау ұсынылады. Клиникалық қажеттілік кезінде монотерапиядан бекітілген біріктірілімге тікелей ауысу қарастырылуы мүмкін. Пациенттердің ерекше топтары Балалар Дәрілік заттың тиімділігі мен қауіпсіздігі бойынша клиникалық деректердің болмауына байланысты 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдерде Леркамен® Дуо қолданылмайды. Егде жастағы пациенттер Препараттың дозасы бүйрек функциясының жай-күйіне тәуелді («Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер» қараңыз). Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Препарат бауырдың ауыр жеткіліксіздігінде қарсы көрсетілімде. Жеңіл және орташа бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде емдеудің бастапқы сатыларында ерекше сақ болу керек. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Леркамен® Дуо бүйректің ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерге (креатинин клиренсі 30 мл/мин-ден аз) және диализдегі пациенттерге қарсы көрсетілімде. Жеңіл және орташа бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде емдеудің бастапқы сатыларында ерекше сақ болу керек. Енгізу әдісі және жолы Ішке қабылдауға арналған. Дәрілік затты қолданар алдында болуы тиіс сақтық шаралары: - препаратты дұрысы таңертең, таңертеңгі астың алдында кемінде 15 минут бұрын қабылдау керек. - бұл препаратты грейпфрут шырынымен қабылдауға болмайды. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіну үшін медицина қызметкерінен кеңес алуға жүгіну жөнінде нұсқаулар Осы дәрілік препаратты қолдану туралы қосымша сұрақтар туындаса, дәрігердің немесе фармацевтің кеңесіне жүгіну керек.

- әсер етуші заттарына немесе қосымша заттарының кез келгеніне аса жоғары сезімталдық - АӨФ тежегіштеріне және кальций өзекшелерінің дигидропиридинді блокаторларына жоғары сезімталдық - АӨФ тежегіштерімен емге байланысты анамнездегі ангионевроздық ісіну - тұқым қуалайтын немесе идиопатиялық ангионевроздық ісіну - сол жақ қарыншадан шығу жолының бітелуі - емделмеген созылмалы жүрек жеткіліксіздігі - тұрақсыз стенокардия немесе жуырда өткерген (1 ай ішінде) миокард инфаркті - бауырдың ауыр жеткіліксіздігі - бүйректің ауыр жеткіліксіздігі (креатинин клиренсі 30 мл/мин аз), гемодиализдегі пациенттерді қоса - бүйрек трансплантациясы - келесілермен бір мезгілде қолдану: • циклоспоринмен • CYP3A4 күшті тежегіштерімен • грейпфрутпен немесе грейпфрут шырынымен • сакубитрил/валсартан емімен бір мезгілде қолдану. Эналаприлді қолдануды сакубитрил/валсартанның соңғы дозасын қабылдағаннан кейін 36 сағат өтпей, ерте бастауға болмайды. - қант диабеті немесе бүйрек жеткіліксіздігі (ШСЖ < 60 мл/мин/1,73 м2) бар пациенттерге құрамында алискирен бар препараттармен бір мезгілде қолдану қарсы көрсетілімде - тұқым қуалайтын галактоза жағымсыздығы, Lapp (ЛАПП)-лактаза ферментінің тапшылығы, глюкоза-галактозаның мальабсорбциясы - 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдер - сенімді контрацепцияны қолданбайтын бала туу жасындағы әйелдер - жүктілік және бала емізу кезеңі

Қауіпсіздік бейінінің түйіндемесі Лерканидипин/эналаприл біріктірілімінің қауіпсіздігі бес жасырын салыстырмалы бақыланатын клиникалық зерттеулерде және екі ұзақ мерзімді ашық қосымша фазаларда зерттелді. Барлығы 1141 пациент лерканидипин/эналаприл біріктірілімін 10 мг/10 мг, 20 мг/10 мг және 20 мг/20 мг дозада қабылдаған. Біріктірілген емде байқалған жағымсыз әсерлер әрбір компонентті монотерапияда қолданғанда байқалғанға ұқсас болды. Осы біріктірілген препаратпен емдеу кезінде көбірек жиілікпен хабарланған жағымсыз реакциялар жөтел (4,03%), бас айналу (1,67%) және бас ауруы (1,67%) болды. Төменде лерканидипин/эналаприл біріктірілімінің клиникалық зерттеулерінде 10 мг/10 мг, 20 мг/10 мг және 20 мг/20 мг дозаларында хабарланған жағымсыз реакциялар келтірілген. Лерканидипин/эналаприл Жиі (≥ 1/100 - < 1/10 дейін) - бас айналуы, бас ауыруы - жөтел Жиі емес (≥ 1/1000 - < 1/100 дейін) - тромбоцитопения - гиперкалиемия - үрейлілік - постуральді бас айналуы - вертиго (вестибулярлық бас айналуы) - тахикардия, жүректің жиі қағуы - ысынулар, гипотензия - іштің ауыруы, іш қатуы, жүрек айнуы - АЛТ және АСТ мөлшерінің жоғарылауы - эритема - артралгия - поллакиурия - астения, шаршағыштық, ысыну сезімі, шеткері ісінулер Сирек (≥ 1/10000 - < 1/1000 дейін) - гемоглобин деңгейінің төмендеуі - аса жоғары сезімталдық - құлақтың шуылдауы - циркуляторлық коллапс - тамақтың құрғауы, ауыз қуысындағы және тамақтағы ауыру - диспепсия, еріннің ісінуі, тілдің зақымдануы, диарея, ауыздың кеберсуі, гингивит - ангионевроздық ісіну, беттің ісінуі, дерматит, бөртпе, есекжем - никтурия, полиурия - эректильді дисфункция Жеке компоненттер жөніндегі қосымша ақпарат Компоненттердің әрқайсысын (эналаприл немесе лерканидипин) қолдану кезінде хабарланған жағымсыз реакциялар, тіпті егер олар клиникалық зерттеулер барысында немесе тіркеуден кейінгі кезеңде байқалмаса да, Леркамен® Дуо препаратын қолдану кезінде ықтимал жағымсыз әсерлер болуы мүмкін. Эналаприл Эналаприл қабылдаған кезде келесі жағымсыз реакциялар туралы хабарланды: Өте жиі (≥ 1/10) - бас айналуы - көрудің анық болмауы - жөтел - жүрек айнуы - астения Жиі (≥ 1/100 - < 1/10 дейін) - депрессия - бас ауыруы, естен тану, дәм сезу бұрмалануы - кеуденің ауыруы, ырғақ бұзылуы, стенокардия, тахикардия - артериялық гипотензия (ортостаздық гипотензияны қоса) - ентігу - диарея, іштің ауыруы - бөртпе, аса жоғары сезімталдық / ангионевроздық ісіну: беттің, аяқ-қолдың, еріннің, тілдің, дыбыс саңылауының және/немесе көмейдің ангионевроздық ісінуі дамығаны туралы хабарланды - шаршағыштық - гиперкалиемия, қан сарысуындағы креатинин деңгейінің жоғарылауы Жиі емес (≥ 1/1000 - < 1/100 дейін) - анемия (аплазиялық және гемолиздікті қоса) - гипогликемия - сананың шатасуы, күйгелектік, ұйқысыздық - ұйқышылдық, парестезиялар, бас айналуы - құлақтың шулауы - жүрек соғуының жиілеуі, миокард инфаркті немесе мидың қан айналымы бұзылуы, қаупі жоғары пациенттердегі ауыр гипотензияға қатысты салдарлы болуы мүмкін - ысынулар, ортостаздықя гипотензия - ринорея, тамақтың ауыруы және қарлыққандық, бронх түйілуі/демікпе - ішектің бітелуі, панкреатит, құсу, диспепсия, іш қатуы, анорексия, асқазанның тітіркенуі, ауыз кеберсуі, пептидтік ойық жара - тершеңдік, қышыну, есекжем, алопеция - бұлшықет құрысулары - бүйрек функциясы бұзылуы, бүйрек жеткіліксіздігі, протеинурия - импотенция - дімкәстік, қызба - қандағы мочевина деңгейі жоғарылауы, гипонатриемия Сирек (≥ 1/10000 - < 1/1000 дейін) - нейтропения, гемоглобин деңгейі төмендеуі, гематокрит төмендеуі, тромбоцитопения, агранулоцитоз, сүйек кемігі функциясының бәсеңдеуі, панцитопения, лимфаденопатия, аутоиммундық аурулар - қалыптан тыс түс көру, ұйқының бұзылуы - Рейно феномені - өкпе инфильтраттары, ринит, аллергиялық альвеолит/эозинофильді пневмония - стоматит/афтозды ойық жаралану, глоссит - бауыр жеткіліксіздігі, гепатит – гепатоцеллюлярлық немесе холестаздық, гепатит, соның ішінде некроз, холестаз (сарғаюды қоса) - мультиформалы эритема, Стивенс-Джонсон синдромы, эксфолиативті дерматит, уытты эпидермалық некролиз, күлдіреуік, эритродермия - олигурия - гинекомастия - бауыр ферменттерінің белсенділігі артуы, сарысудағы билирубин деңгейінің жоғарылауы Өте сирек (< 1/10000) - ішектің ангионевроздық ісінуі Белгісіз (қолда бар мәліметтер негізінде бағалау мүмкін емес) - антидиуретиктік гормонның талапқа сай емес секрециялану синдромы (АГТЕСС) Симптомдар кешені туралы хабарланды, ол келесі симптомдардың кейбірін немесе барлығын қамтуы мүмкін: қызба, серозит, васкулит, миалгия/миозит, артралгия/артрит, ANA оң нәтижесі, ЭШЖ жоғарылауы, эозинофилия және лейкоцитоз. Бөртпе, фотосенсибилизация немесе басқа дерматологиялық көріністер пайда болуы мүмкін. Лерканидипин Клиникалық зерттеулер мен тіркеуден кейінгі тәжірибе барысында бәрінен жиі хабарланған жағымсыз реакциялар шеткері ісіну, бас ауруы, ысынулар, тахикардия және жүрек соғу жиілігінің жоғарылауы болды. Жиі (≥ 1/100 - < 1/10 дейін) - бас ауыруы - тахикардия, жүрек соғуының жиілеуі - ысынулар - шеткері ісінулер Жиі емес (≥ 1/1000 - < 1/100 дейін) - бас айналуы - артериялық гипотензия - жүрек айнуы, диспепсия, іштің жоғарғы бөлігіндегі ауыру - бөртпе, қышыну - миалгия - полиурия - астения, шаршағыштық Сирек (≥ 1/10000 - < 1/1000 дейін) - аса жоғары сезімталдық - ұйқышылдық, естен тану - стенокардия - құсу, диарея - есекжем - поллакиурия - кеуденің ауыруы Белгісіз (қолда бар мәліметтер негізінде бағалау мүмкін емес) - қызыл иектің гипертрофиясы1, перитонеалдық экссудаттың күңгірттенуі1 - сарысулық трансаминаза белсенділігі жоғарылауы1 - ангионевроздық ісіну1 халықаралық постмаркетингтік кезеңдегі өздігінен болған хабарламалардағы жағымсыз реакциялар. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек, Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитетінің «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Постмаркетингтік кезеңде эналаприл/лерканидипинді әрқайсысы 100-ден 1000 мг-ға дейінгі дозада қолданған кезде ауруханаға жатқызуды қажет ететін әдейі артық дозаланудың кейбір жағдайлары туралы хабарланды. Хабарланған симптомдар (систолалық артериялық қысымның төмендеуі, брадикардия, мазасыздық, ұйқышылдық, бүйірдегі ауырсыну) басқа препараттардың жоғары дозаларын (мысалы, бета-блокаторлар) бір мезгілде қабылдаумен байланысты болуы да мүмкін. Эналаприлмен және лерканидипинмен монотерапиядағы артық дозалану симптомдары Қазіргі кезде эналаприлдің артық дозалануына көбірек тән белгілері ренин-ангиотензин жүйесінің блокадасымен және ступормен бірге жүретін айқын артериялық гипотензия (таблеткаларды ішке қабылдағаннан кейін шамамен алты сағаттан кейін басталатын) болып табылады. АӨФ тежегіштерінің артық дозалануына байланысты симптомдар циркуляторлық шок, электролиттік бұзылулар, бүйрек жеткіліксіздігі, гипервентиляция, тахикардия, жүрек соғуының жиілеуі, брадикардия, бас айналу, мазасыздық және жөтелді қамтуы мүмкін. Қан сарысуындағы эналаприлат деңгейі сәйкесінше 300 мг және 440 мг эналаприлді қабылдағаннан кейінгі емдік дозаларды қабылдағаннан соң әдеттегі бақыланғаннан 100 және 200 есе жоғары екендігі хабарланды. Басқа дигидропиридиндер жағдайындағы сияқты, лерканидипиннің артық дозалануы айқын гипотензиясы және рефлекторлы тахикардиясы болатын айтарлықтай шеткері вазодилатацияға әкеледі. Алайда, өте жоғары дозаларда шеткері селективтілік бұзылуы мүмкін, бұл брадикардия мен теріс инотропты әсерді тудырады. Артық дозалану жағдайларына байланысты көбірек жиіліктегі жағымсыз реакциялар артериялық гипотензия, бас айналу, бас ауыруы және жүрек соғу жиілеуі болды. Эналаприл және лерканидипинмен монотерапиядағы артық дозалану жағдайларының емі Эналаприлдің артық дозалануын емдеудің ұсынылатын әдісі – физиологиялық ерітіндінің вена ішіне инфузиясы болады. Артериялық гипотензия пайда болса, пациенттерді шокқа қарсы қалыпқа ауыстыру керек. Мүмкін болса, сондай-ақ ангиотензин II инфузиясы және / немесе катехоламиндерді вена ішіне енгізу де қарастырылуы мүмкін. Егер таблеткалар жақында қабылданған болса, эналаприлді шығару үшін шаралар жүргізу керек (мысалы, құстыру, асқазанды шаю, сіңіргіштерді немесе натрий сульфатын енгізу). Эналаприлатты гемодиализ арқылы қан айналымынан шығаруға болады. Терапияға төзімді брадикардияда кардиостимуляторларды қолдану көрсетілген. Тіршіліктің негізгі көрсеткіштерін, қан сарысуындағы электролиттер мен креатинин концентрациясын үнемі бақылау қажет. Лерканидипинді қолданған кезде клиникалық айқын гипотензия жүрек-қантамыр жүйесін белсенді қолдауды қажет етеді, оның ішінде жүрек пен тыныс алу функциясын жиі мониторингтеу, аяқ-қолды көтерілген күйі және айналымдағы сұйықтық пен диурез көлемін бақылау. Лерканидипиннің ұзаққа созылатын фармакологиялық әсеріне байланысты пациенттің жүрек-қантамыр жүйесінің жай-күйін кемінде 24 сағат бақылау қажет. Препараттың қан ақуыздарымен байланысу дәрежесі жоғары болғандықтан, диализдің тиімділігінің ықтималдығы аз. Орташа немесе ауыр уыттану күтілетін пациенттер қарқынды терапия жағдайында бақылануы тиіс. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозаларын өткізіп алғанда қажет болатын шаралар Өткізіп алған дозаның орнын толтыру үшін екі есе дозаны қабылдамаңыз.

Симптоматикалық гипотензия Симптоматикалық гипотензия асқынбаған артериялық гипертензиясы бар пациенттерде сирек бақыланады. Эналаприл қабылдағанда, егер пациентте, мысалы, диуретиктермен емнің, тағамдағы тұздың шектелуі, диализ, диарея немесе құсу нәтижесінде сусыздану байқалса, артериялық гипертензиясы бар пациенттерде симптоматикалық гипотензияның дамуы ықтимал. Қатарлас бүйрек жеткіліксіздігі бар немесе онсыз жүрек жеткіліксіздігі болатын пациенттерде симптоматикалық артериялық гипотензия байқалды. Бұл жүрек жеткіліксіздігінің ауырлау дәрежесі бар пациенттерде көбірек жиілікпен болады, бұл ілмектік диуретиктердің жоғары дозаларын қолданумен, гипонатриемиямен немесе бүйрек функциясының жеткіліксіздігімен байланысты. Мұндай пациенттерде терапияны дәрігердің бақылауымен бастау керек және пациенттер эналаприл және/немесе диуретик дозасы түзетілген сайын мұқият бақылануы тиіс. Ұқсас тәсіл жүректің ишемиялық ауруы немесе цереброваскулярлық аурулары бар пациенттерге қолданылуы мүмкін, оларда артериялық қысымның елеулі төмендеуі миокард инфарктісіне немесе инсультке әкелуі мүмкін. Гипотензия пайда болғанда пациентті шалқасынан жатқан күйге ауыстыру керек және қажет болған жағдайда физерітіндінің вена ішіне инфузиясын жүргізу керек. Өтпелі гипотензиялық реакция одан әрі емдеуге қарсы көрсетілім емес, оны әдетте инфузиядан кейін артериялық қысымның жоғарылауынан соң қиындықсыз жалғастыруға болады. Артериялық қысымы қалыпты немесе төмен болатын, жүрек жеткіліксіздігі бар кейбір пациенттерде эналаприлді қолданған кезде жүйелік артериялық қысымның қосымша төмендеуі байқалуы мүмкін. Мұндай әсер күтіледі және әдетте емдеуді тоқтатуға себеп болмайды. Егер артериялық гипотензия симптоматикалық болып қалса, диуретиктің және/немесе эналаприлдің дозасын азайту және/немесе тоқтату қажет болуы мүмкін. Синустық түйін әлсіздігі синдромы Синустық түйін әлсіздігі синдромы бар (кардиостимуляторсыз) пациенттерде лерканидипин сақтықпен қолданылу керек. Сол жақ қарынша дисфункциясы Гемодинамиканың бақыланатын зерттеулерінде қарынша функциясы бұзылулары анықталмауына қарамастан, сол жақ қарынша дисфункциясы бар пациенттерде сақтық талап етіледі. Жүректің ишемиялық ауруы Әсер етуі қысқа кейбір дигидропиридиндер жүректің ишемиялық ауруы бар пациенттерде жүрек-қан тамырлары асқынуларының қаупі жоғарылауына байланысты болуы мүмкіндігі болжанады. Лерканидипин әсері ұзақ болса да, бұндай пациенттерде сақтық талап етіледі. Кейбір дигидропиридиндер жүрек аумағының ауыруы немесе стенокардияны сирек тудыруы мүмкін. Бұрыннан стенокардиясы болған пациенттерде бұл ұстамалардың жиілігі, ұзақтығы немесе ауырлығы ұлғаюы өте сирек байқалады. Миокард инфарктісінің жекелеген жағдайлары байқалуы мүмкін. Бүйрек жеткіліксіздігінде қолдану Ауырлығы жеңіл және орташа дәрежедегі бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде емдеудің басында эналаприлді қолданғанда ерекше сақтық қажет. Қан сарысуындағы калий мен креатинин деңгейін үнемі мониторингтеу мұндай пациенттер үшін әдеттегі медициналық тәжірибенің бөлігі болып табылады. Эналаприлді қолдану кезінде, негізінен жүректің ауыр жеткіліксіздігі немесе бүйрек артериясының стенозын қоса, қатарлас бүйрек ауруы бар пациенттерде бүйрек жеткіліксіздігінің дамуы туралы хабарланды. Дер мезгілінде анықталса және дұрыс емделсе, эналаприл терапиясымен байланысты бүйрек жеткіліксіздігі әдетте қайтымды болады. Бұрын бүйрек ауруы болмаған, артериялық гипертензиясы бар кейбір пациенттерде эналаприл мен диуретикті бір мезгілде қолданғанда қандағы мочевина мен креатинин деңгейінің жоғарылауы байқалды. Мұндай жағдайларда эналаприл дозасын азайту және/немесе диуретикті тоқтату қажет болуы мүмкін. Бұл жағдай бүйрек артериясының стенозының даму ықтималдығын арттыруы мүмкін (Реноваскулярлық гипертензия бөлімін қараңыз). Реноваскулярлық гипертензия Бүйрек артериясының екі жақты стенозы немесе жалғыз жұмыс істейтін бүйрек артериясының стенозы бар пациенттерде АӨФ тежегіштерімен емдеу кезінде артериялық гипотензия мен бүйрек жеткіліксіздігінің даму қаупі жоғары. Бүйрек функциясының бұзылуы сарысудағы креатинин деңгейінің шамалы өзгеруінде ғана байқалуы мүмкін. Мұндай пациенттерде терапияны мұқият медициналық бақылаумен төмен дозалардан және дозаны мұқият таңдаудан және бүйрек функциясын бақылаудан бастау керек. Бүйрек трансплантациясы Жақында бүйрек трансплантациясын өткерген пациенттерде лерканидипин немесе эналаприлді қолдану тәжірибесі жоқ. Сондықтан Леркамен® Дуо препаратын қолдану ұсынылмайды. Бауыр жеткіліксіздігі Бауыр функциясы бұзылған пациенттерде лерканидипиннің гипертензияға қарсы әсері күшеюі мүмкін. Сирек жағдайларда АӨФ тежегіштерін қолдану холестаздық сарғаюдан немесе гепатиттен басталып, бауырдың шұғыл некрозына дейін және кейде өліммен аяқталатын синдроммен байланысты болды. Бұл синдромның механизмі толық зерттелмеген. Сарғаю немесе бауыр ферменттерінің белсенділігі жоғарылауы дамитын АӨФ тежегіштерін қабылдайтын пациенттер АӨФ тежегіштерін қабылдауды тоқтатып, тиісті медициналық тексеруден өтуі тиіс. Перитонеалдық диализ Перитонеалды диализдегі пациенттерде лерканидипинді қолдану кезінде перитонеалды бөлінділердің бұлыңғырлануы байқалды. Бұлыңғырлық перитонеалды бөлінділердегі триглицеридтер концентрациясының жоғарылауына байланысты. Механизмі белгісіз болғанымен, әдетте лерканидипин тоқтатылғаннан кейін көп ұзамай бұлыңғырлық басылады. Бұл маңызды астасу, оны тану керек, өйткені бұлыңғыр перитонеалды бөлінділер инфекциялық перитонит деп қателесуі, содан кейін қажетсіз ауруханаға жатқызу және антибиотиктерді эмпирикалық тағайындау болуы мүмкін. Нейтропения/агранулоцитоз АӨФ тежегіштерін алған пациенттерде нейтропения/агранулоцитоз, тромбоцитопения және анемия дамуы туралы хабарланды. Бүйрек функциясы қалыпты және басқа асқыну факторлары жоқ пациенттерде нейтропения сирек пайда болады. Эналаприлді иммунодепрессанттармен, аллопуринолмен, прокаинамидпен немесе осы асқындыратын факторлар біріктірілімімен ем қабылдайтын қан тамырларының коллаген аурулары бар пациенттерде, әсіресе бұрыннан бүйрек функциясының бұзылуы болған кезде аса сақтықпен қолдану керек. Бұл пациенттердің кейбірінде ауыр инфекциялар пайда болды, олар қарқынды бактерияға қарсы емге сирек жағдайларда жауап бермеді. Мұндай пациенттерде эналаприлді қолданған кезде қандағы лейкоциттер санын мерзімді бақылау ұсынылады және пациенттерге инфекцияның кез келген белгілері туралы хабарлау жөнінде нұсқау беру керек. Аса жоғары сезімталдық / ангионевроздық ісіну АӨФ тежегіштерін, эналаприлді қоса қабылдаған пациенттерде бет, аяқ-қол, ерін, тіл, дыбыс саңылауы және/немесе көмейдің ангионевроздық ісінуі дамығаны туралы хабарланды. Бұл емдеу кезінде кез келген уақытта болуы мүмкін. Мұндай жағдайларда эналаприлді қабылдауды дереу тоқтатып, пациент шығарылғанға дейін симптомдардың толық жойылуын қамтамасыз ету үшін тиісті мониторинг жүргізу керек. Тыныс алу жеткіліксіздігінсіз тек тілдің ісінуі байқалған жағдайларда да пациенттерге ұзақ мерзімді бақылау қажет болуы мүмкін, өйткені гистаминге қарсы препараттармен және кортикостероидтармен емдеу жеткіліксіз болуы мүмкін. Көмейдің немесе тілдің ісінуімен байланысты ангионевроздық ісінуден болатын өлім туралы өте сирек хабарланған. Тіл, дыбыс саңылауы немесе көмей қамтылған пациенттерде тыныс алу жолдарының обструкциясы дамуы мүмкін, әсіресе анамнезінде тыныс алу жолдарында операциялар болған жағдайда. Тыныс алу жолдарының обструкциясын тудыруы мүмкін тілдің, дыбыс саңылауы немесе көмейдің ісінуінде эпинефрин 1:1000 (0,3–0,5 мл) ерітіндісін тері астына енгізуді және/немесе тыныс алу жолдарының өткізгіштігін қамтамасыз ету үшін басқа шараларды қамтуы мүмкін тиісті емді дереу тағайындау керек. АӨФ тежегіштерін қабылдаған қара нәсілді пациенттерде басқа нәсілді пациенттермен салыстырғанда ангионевроздық ісіну жиі кездесетіні хабарланды. Анамнезінде АӨФ тежегіштерімен емге байланыссыз ангионевроздық ісіну бар пациенттер АӨФ тежегіштерін қабылдаған кезде ангионевроздық ісінудің жоғары қаупіне ұшырауы мүмкін. АӨФ тежегіштерін сакубитрилмен/валсартанмен бір мезгілде қолдану ангионевроздық ісінудің даму қаупінің жоғарылауына байланысты қарсы көрсетілімде. Сакубитрилмен/валсартанмен емдеуді эналаприлдің соңғы дозасын қабылдағаннан кейін 36 сағаттан ерте бастауға болмайды. Эналаприлмен емдеуді сакубитрил / валсартанның соңғы дозасын қабылдағаннан кейін 36 сағаттан ерте бастауға болмайды. АӨФ тежегіштерін рацекадотрилмен, mTOR тежегіштерімен (мысалы, сиролимуспен, эверолимуспен, темсиролимуспен) және вилдаглиптинмен бір мезгілде қолдану ангионевроздық ісінудің (мысалы, тыныс алудың бұзылуымен немесе онсыз тыныс алу жолдарының немесе тілдің ісінуі) даму қаупінің жоғарылауына әкелуі мүмкін. АӨФ тежегіштерін осыған дейін қабылдап жүрген пациенттерде рацекадотрилмен, mTOR тежегіштерімен (мысалы, сиролимуспен, эверолимуспен, темсиролимуспен) және вилдаглиптинмен емді сақтықпен бастау керек. Жарғаққанаттылар уымен десенсибилизацияланудағы анафилактоидты реакциялар Сирек жағдайларда жарғаққанаттылар уымен десенсибилизациялану кезінде АӨФ тежегіштерін қабылдаған пациенттерде өмірге қауіпті анафилактоидты реакциялар байқалды. Мұндай реакцияларды әр десенсибилизация алдында АӨФ тежегіштерімен терапияны уақытша тоқтату арқылы болдырмауға болады. ТТЛП-афереза кезіндегі анафилактоидты реакциялар Сирек жағдайларда декстран сульфаты бар тығыздығы төмен липопротеин аферезі (ТТЛП) кезінде АӨФ тежегіштерін қабылдаған пациенттерде өмірге қауіп төндіретін анафилактоидты реакциялар пайда болды. Мұндай реакцияларды әр аферез алдында АӨФ тежегіштерімен терапияны уақытша тоқтату арқылы болдырмау қарастырылды. Гипогликемия Қант диабеті бар, диабетке қарсы пероральді дәрілер немесе инсулинді қабылдайтын, АӨФ тежегіштерін қабылдайтын пациенттерге, әсіресе біріктірілген қолданудың бірінші айында гипогликемияны мұқият бақылау ұсынылады. Жөтел АӨФ тежегіштерін қолдану кезінде жөтел туралы хабарланды. Жөтел өнімсіз, басылмайтын және терапияны тоқтатқаннан кейін жойылатын сипатта. АӨФ тежегіштерінен туындаған жөтел де жөтелдің дифференциалды диагностикасының бөлігі ретінде қарастырылуы керек. Хирургиялық араласулар /анестезия Ауқымды хирургиялық араласудан өткен немесе гипотензияны тудыратын препараттармен анестезия кезінде пациенттерде эналаприл рениннің компенсаторлық босап шығуы есебінен ангиотензин II түзілуін бөгейді. Егер гипотензия пайда болса және ол осы механизмге байланысты деп есептелсе, оны айналымдағы сұйықтық көлемін ұлғайту арқылы түзетуге болады. Қан сарысуындағы калий АӨФ тежегіштері гиперкалиемияны тудыруы мүмкін, өйткені олар альдостеронның босап шығуын тежейді. Бүйрек функциясы қалыпты пациенттерде әсер әдетте елеусіз болады. Алайда, бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде және/немесе калий қоспаларын (соның ішінде тұзды алмастырғыштарды), калий жинақтаушы диуретиктерді, триметоприм немесе ко-тримоксазолды, сондай-ақ триметоприм / сульфаметоксазол атымен де белгілі, және әсіресе альдостерон антагонистерін немесе ангиотензин рецепторларының блокаторларын қабылдайтын пациенттерде гиперкалиемия пайда болуы мүмкін. АӨФ тежегіштерін қабылдайтын пациенттерде калий жинақтаушы диуретиктер мен ангиотензин рецепторларының блокаторларын сақтықпен қолдану керек, сондай-ақ сарысулық калий деңгейін және бүйрек функциясын бақылау қажет. Литий Литий мен эналаприл препараттарының біріктірілімі әдетте ұсынылмайды. Ренин-ангиотензин-альдостеронды жүйесінің (РААЖ) қосарлы блокадасы АӨФ тежегіштерін, ангиотензин II рецепторларының блокаторларын немесе алискиренді бір мезгілде қолдану артериялық гипотензияның, гиперкалиемияның дамуы және бүйрек функциясының төмендеу қаупін (соның ішінде жедел бүйрек жеткіліксіздігін) арттыратыны туралы деректер бар. Сондықтан АӨФ тежегіштерін, ангиотензин II рецепторларының блокаторларын немесе алискиренді біріктіріп қолдану жолымен РААЖ қосарлы блокадасы ұсынылмайды. Егер қосарлы блокада өте қажет деп саналса, оны тек маманның бақылауымен және бүйрек функциясы, электролиттер мен артериялық қысымды жиі мұқият бақылаған жағдайда жүргізу керек. Диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде АӨФ тежегіштері мен ангиотензин II рецепторларының блокаторларын бір мезгілде қолдануға болмайды. CYP3A4 индукторлары Құрысуға қарсы препараттар (мысалы, фенитоин, карбамазепин) және рифампицин сияқты CYP3A4 индукторлары плазмадағы лерканидипин деңгейін төмендетуі мүмкін, осыған байланысты лерканидипиннің тиімділігі күтілгеннен төмен болуы мүмкін. Этникалық айырмашылығы Басқа АӨФ тежегіштері сияқты, эналаприл де басқа нәсілді пациенттерге қарағанда қара нәсілді пациенттерде артериялық қысымды төмендетуде тиімділігі төмен болып көрінеді, бұл артериялық гипертензиясы бар қара нәсілді пациенттерде плазмадағы ренин деңгейінің төменірек болуы жиі байқалатындықтан болуы мүмкін. Жүктілік Жүктілік кезінде Леркамен® Дуо қабылдау ұсынылмайды. Жүктілік кезінде эналаприл сияқты АӨФ тежегіштерін тағайындауға болмайды. Егер АӨФ тежегіштерімен емді жалғастыру қажет деп саналмаса, жүктілікті жоспарлаған пациент әйелдер қауіпсіздік бейіні жүктілік кезінде қолдануда анықталған гипертензияға қарсы балама препараттарға ауысуы керек. Жүктілік анықталған кезде АӨФ тежегіштерімен емдеуді дереу тоқтатып, қажет болған жағдайда балама емді бастау керек. Лерканидипинді қолдану жүктілік кезінде де немесе жүкті болуы мүмкін әйелдерде де ұсынылмайды. Лактация Лактация кезеңінде Леркамен® Дуо қолдану ұсынылмайды. Алкоголь Алкогольді ішуден аулақ болу керек, өйткені ол гипертензияға қарсы препараттардың тамыр кеңейтетін әсерін күшейтуі мүмкін. Арнайы сақтандырулар Педиатрияда қолданылуы 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдерде осы біріктірілген препараттың қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған. Қосымша заттар Лактоза Препараттың құрамында лактоза бар. Тұқым қуалайтын галактоза жағымсыздығы, Lapp (ЛАПП)-лактаза ферментінің тапшылығы, глюкоза-галактозаның мальабсорбциясы бар адамға қолдануға болмайды. Натрий Препараттың құрамында натрий (препараттың бір реттік дозасында натрий крахмалы гликоляты (А типі), 20,00 мг және натрий гидрокарбонаты, 8,00 мг болады) бар, тұзсыз диета ұстанатын адамға тағайындағанда сақ болу керек. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Леркамен® Дуо автокөлік басқару және механизмдермен жұмыс істеу қабілетіне елеусіз әсер етеді. Дегенмен, сақ болу керек, өйткені бас айналу, астения, шаршағыштық және сирек ұйқышылдық пайда болуы мүмкін.

Жүктілік Эналаприл Жүктіліктің бірінші триместрінде АӨФ (эналаприл) тежегіштерін қолдану ұсынылмайды. Жүктіліктің екінші және үшінші триместрінде АӨФ (эналаприл) тежегіштерін қолдану қарсы көрсетілімде. Жүктіліктің бірінші триместрінде АӨФ тежегіштерінің әсерінен кейін тератогендік әсер ету қаупіне қатысты эпидемиологиялық деректер сенімді емес; дегенмен, қауіптің шамалы артуын жоққа шығаруға болмайды. Егер АӨФ тежегіштерімен терапияны жалғастыру қажет деп саналмаса, жүктілікті жоспарлаған пациент әйелдер жүктілік кезінде қолданудың қауіпсіздік бейіні белгіленген балама гипотензиялық препараттарға ауысуы керек. Жүктілік анықталған кезде АӨФ тежегіштерімен емдеуді дереу тоқтатып, қажет болған жағдайда балама терапияны бастау керек. Жүктіліктің екінші және үшінші триместрінде АӨФ тежегіштерін қолдану адамда фетоуыттылықты (бүйрек функциясының төмендеуі, су аздығы, бас сүйегінің сүйектенуінің кешігуі) және неонатальді уыттылықты (бүйрек жеткіліксіздігі, артериялық гипотензия, гиперкалиемия) тудыратыны белгілі. Анасында шарананың бүйрек функциясының төмендеуімен болжанатын олигогидрамнион байқалса, бұл аяқ-қол контрактураларына, бас сүйек-бет деформацияларына және өкпе гипоплазиясының дамуына әкелуі мүмкін. Егер жүктіліктің екінші триместрінен бастап АӨФ тежегіштерінің әсері болса, бүйрек пен бас сүйегінің функциясын ультрадыбыстық зерттеу ұсынылады. Аналары АӨФ тежегіштерін қабылдаған нәрестелер гипотензияны анықтау үшін мұқият бақылауда болуы тиіс. Лерканидипин Жүкті әйелдерде лерканидипин қолдану туралы деректер жоқ. Жануарларға жүргізілген зерттеулер тератогендік әсерді анықтаған жоқ, бірақ олар басқа дигидропиридин қосылыстарын қолданғанда байқалды. Лерканидипинді жүктілік кезінде және контрацепцияны қолданбайтын бала туу жасындағы әйелдерге қолдану ұсынылмайды. Лерканидипин/эналаприл Жүкті әйелдерде лерканидипин/эналаприл біріктірілімін қолдану туралы деректер жоқ немесе шектеулі. Репродуктивті уыттылыққа қатысты жануарлардағы зерттеу жеткіліксіз болып табылады. Жүктіліктің екінші және үшінші триместрінде Леркамен® Дуо қолдануға болмайды. Препаратты жүктіліктің бірінші триместрінде және контрацепцияны қолданбайтын бала туу жасындағы әйелдерге қолдану ұсынылмайды. Бала емізу Эналаприл Емшек сүтіндегі өте төмен концентрацияны шектеулі фармакокинетикалық дәлелдер көрсетеді. Бұл концентрациялар клиникалық тұрғыдан елеусіз болып көрінгенімен, эналаприлді шала туған нәрестелерді емізу кезінде және босанғаннан кейінгі алғашқы бірнеше аптада жүрек-қан тамырлары мен бүйрек әсерлерінің гипотетикалық қаупіне, сондай-ақ және клиникалық тәжірибенің жеткіліксіздігіне байланысты қолдану ұсынылмайды. Үлкендеу жастағы бала жағдайында, егер бұл ем анаға қажет болса және балада қандай да бір жағымсыз әсерлер болса, бала емізетін анаға эналаприлді қолдануды қарастыруға болады. Лерканидипин Лерканидипин / метаболиттің емшек сүтімен бөлінетін-бөлінбейтіні белгісіз. Жаңа туған нәрестелер/сәбилер үшін қауіпті жоққа шығаруға болмайды. Лерканидипинді баланы емізу кезеңінде қолдануға болмайды. Лерканидипин/эналаприл Сондықтан, бала емізу кезеңінде Леркамен® Дуо қолдануға болмайды. Фертильділік Лерканидипинді қолдану туралы клиникалық деректер жоқ. Кальций өзекшелерінің блокаторларын қабылдаған кейбір пациенттерде сперматозоид басында ұрықтануды бұзуы мүмкін қайтымды биохимиялық өзгерістер болды. Қайтадан экстракорпоральді ұрықтандыру сәтсіз болған және басқа түсініктеме табу мүмкін болмаған жағдайларда, себеп ретінде кальций өзекшелерінің блокаторларын қолдануды қарастырған жөн.

Леркамен® Дуо препаратының гипертензияға қарсы әсері диуретиктер, бета-блокаторлар, альфа-адреноблокаторлар және басқа препараттар сияқты артериялық қысымды төмендететін басқа препараттармен күшейтілуі мүмкін. Сонымен қатар, осы біріктірілген препараттың бір және басқа компоненттерімен келесі өзара әрекеттесулер байқалды. Эналаприл малеаты Ангионевроздық ісінудің даму қаупін арттыратын дәрілік препараттар АӨФ тежегіштерін сакубитрил/валсартанмен бір мезгілде қолдануға болмайды, себебі бұл ангионевроздық ісіну қаупін арттырады. АӨФ тежегіштерін рацекадотрилмен, mTOR тежегіштерімен (мысалы, сиролимус, эверолимус, темсиролимус) және вилдаглиптинмен бір мезгілде қолдану ангионевроздық ісінудің даму қаупінің жоғарылауына әкелуі мүмкін. Ренин-ангиотензин-альдостеронды жүйесінің (РААЖ) қосарлы блокадасы Клиникалық зерттеулердің деректері ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) қосарлы блокадасы АӨФ тежегіштерін, ангиотензин II рецепторларының блокаторларын немесе алискиренді біріктіріп қолдану есебінен РААЖ әсер ететін бір препаратты қолданумен салыстырғанда гипотензия, гиперкалиемия және бүйрек функциясының төмендеуі (соның ішінде жедел бүйрек жеткіліксіздігі) сияқты жағымсыз әсерлердің жоғарырақ жиілігімен байланысты екенін көрсетті. Калий жинақтаушы диуретиктер, калий қоспалары құрамында калий бар тұз алмастырғыштар Қан сарысуындағы калий деңгейі әдетте қалыпты шектерде қалса да, эналаприл қабылдаған кейбір пациенттерде гиперкалиемия дамуы мүмкін. Калий жинақтаушы диуретиктер (мысалы, спиронолактон, триамтерен немесе амилорид), калий қоспалары немесе құрамында калий бар тұз алмастырғыштар сарысудағы калий деңгейінің елеулі жоғарылауына әкелуі мүмкін. Эналаприлді триметоприм және котримоксазол (триметоприм/ сульфаметоксазол) сияқты қан сарысуындағы калий деңгейін жоғарылататын басқа дәрілермен бір мезгілде қолданғанда да сақ болу керек, өйткені триметоприм амилоридке ұқсас калий жинақтаушы диуретик ретінде әрекет ететіні белгілі. Осыған байланысты эналаприлді жоғарыда аталған препараттармен біріктіру ұсынылмайды. Егер бір мезгілде қолдану көрсетілсе, оларды сақтықпен және қан сарысуындағы калий деңгейін жиі бақылауда қолдану керек. Циклоспорин Циклоспоринмен АӨФ тежегіштерін бір мезгілде қолданғанда гиперкалиемияның дамуы мүмкін. Қан сарысуындағы калий деңгейін бақылау ұсынылады. Гепарин АӨФ тежегіштерін гепаринмен бір мезгілде қолданғанда гиперкалиемияның дамуы мүмкін. Қан сарысуындағы калий деңгейін бақылау ұсынылады. Диуретиктер (тиазидтер немесе ілмектік диуретиктер) Диуретиктердің жоғары дозаларымен алдыңғы емдеу эналаприлмен емдеудің басында айналымдағы қан көлемінің төмендеуіне және артериялық гипотензияның даму қаупінің жоғарылауына әкелуі мүмкін (4.4 бөлімді қараңыз). Гипотензивті әсерді диуретикті, айналымдағы қан көлемін ұлғайтуды немесе тұзды тұтынуды тоқтату немесе эналаприлдің төмен дозаларынан терапияны бастау арқылы азайтуға болады. Басқа гипертензияға қарсы дәрілер Мұндай препараттарды бір мезгілде қолдану эналаприлдің гипотензивті әсерін күшейтуі мүмкін. Нитроглицеринмен және басқа нитраттармен немесе басқа қан тамырларын кеңейтетін дәрілермен бір мезгілде қолдану артериялық қысымды одан әрі төмендетуі мүмкін. Литий Литийді АӨФ тежегіштерімен бір мезгілде қолданғанда сарысудағы литий концентрациясының қайтымды жоғарылауы және уыттылығы туралы хабарланды. Тиазидті диуретиктерді бір мезгілде қолдану литий деңгейінің одан әрі жоғарылауына және АӨФ тежегіштерін қолданғанда литийдің уыттылық қаупін арттыруы мүмкін. Эналаприл мен литий препараттарын қолдану ұсынылмайды, бірақ егер біріктірілім қажет болса, қан сарысуындағы литий деңгейін мұқият мониторингтеу ұсынылады. Трициклдық антидепрессанттар/нейролептиктер/анестетиктер/ есірткі препараттары Кейбір анестетиктерді, трициклді антидепрессанттарды және АӨФ тежегіштері мен нейролептиктерді бір мезгілде қолдану артериялық қысымның одан әрі төмендеуіне әкелуі мүмкін. Қабынуға қарсы стероидты емес препараттар (ҚҚСП), селективті циклооксигеназа-2 (ЦОГ-2) тежегіштерін қоса Селективті циклооксигеназа-2 (ЦОГ-2) тежегіштерін (ЦОГ-2 тежегіштерін) қоса, қабынуға қарсы стероидты емес препараттар (ҚҚСП) диуретиктер мен басқа гипертензияға қарсы препараттардың әсерін төмендетуі мүмкін. Осылайша, ангиотензин II рецепторларының антагонистерінің немесе AӨФ тежегіштерінің гипертензияға қарсы әсерін ҚҚСП, соның ішінде ЦОГ-2 селективті тежегіштерімен төмендетуге болады. ҚҚСП (ЦОГ-2 тежегіштерін қоса) және ангиотензин II рецепторларының антагонистерін немесе AӨФ тежегіштерін бір мезгілде қолдану сарысудағы калий деңгейінің жоғарылауына аддитивті әсер етеді және бүйрек функциясының бұзылуына әкелуі мүмкін. Әдетте бұл әсерлер қайтымды. Сирек жағдайларда, әсіресе бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде жедел бүйрек жеткіліксіздігі пайда болуы мүмкін (мысалы, егде жастағы пациенттерде немесе дегидратациясы бар пациенттерде, соның ішінде диуретиктермен емдеуде). Осылайша, препаратты бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде сақтықпен қолдану керек. Пациенттер жеткілікті түрде ылғалдандырылуы керек және қатарлас ем басталғаннан кейін және одан кейін мезгіл-мезгіл бүйрек функциясын бақылауды қарастырған жөн. Алтын препараттары Алтынның инъекциялық препараттарын (натрий ауротиомалаты) және эналаприлді қоса, АӨФ тежегіштерімен қатар қабылдаған пациенттерде нитритоидты реакциялар (симптомдарға беттің қызаруы, жүрек айнуы, құсу және гипотензия жатады) сирек хабарланды. Симпатомиметиктер Симпатомиметиктер АӨФ тежегіштерінің гипертензияға қарсы әсерін төмендетуі мүмкін. Диабетке қарсы дәрілер Эпидемиологиялық зерттеулер көрсеткендей, АӨФ тежегіштері мен диабетке қарсы препараттарды (инсулиндер, пероральді гипогликемиялық дәрілер) бір мезгілде қолдану гипогликемияның даму қаупімен қандағы глюкозаның деңгейі төмендеу әсерінің күшеюін тудыруы мүмкін. Бұл құбылыс біріктірілген емдеудің алғашқы апталарында және бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде жиі пайда болды. Алкоголь Алкоголь АӨФ тежегіштерінің гипотензивтік әсерін күшейтеді. Ацетилсалицил қышқылы, тромболитиктер және β-адреноблокаторлар Эналаприлді ацетилсалицил қышқылымен (кардиологиялық дозаларда), тромболитиктермен және β –адреноблокаторлармен бір мезгілде қауіпсіз қолдануға болады. Лерканидипин Бір мезгілде қолдану қарсы көрсетілімде CYP3A4 тежегіштері Лерканидипин CYP3A4 ферментімен метаболизденетіні белгілі, сондықтан бір уақытта қолданылатын CYP3A4 тежегіштері лерканидипиннің метаболизмі мен шығарылуына әсер етуі мүмкін. Күшті CYP3A4 тежегішімен, кетоконазолмен өзара әрекеттесуді зерттеу плазмадағы лерканидипин деңгейінің айтарлықтай жоғарылағанын көрсетті (AUC 15 есе ұлғаюы және S-лерканидипин эутомері үшін Cmax 8 есе ұлғаюы). Лерканидипинді CYP3A4 тежегіштерімен (мысалы, кетоконазолмен, итраконазолмен, ритонавирмен, эритромицинмен, тролеандомицинмен, кларитромицинмен) бір мезгілде қолданудан аулақ болу керек. Циклоспорин Бір мезгілде қолданғанда қан плазмасындағы лерканидипин мен циклоспорин деңгейінің жоғарылауы байқалды. Дені сау жас еріктілерге жүргізілген зерттеу лерканидипинді қабылдағаннан кейін 3 сағаттан кейін циклоспорин қабылдағанда плазмадағы лерканидипин деңгейі өзгермегенін, ал циклоспориннің AUC 27% - ға артқанын көрсетті. Лерканидипин мен циклоспоринді бір мезгілде қабылдау плазмадағы лерканидипин деңгейінің 3 есе жоғарылауына және циклоспориннің AUC 21% ұлғаюына әкелді. Циклоспорин және лерканидипинді бір мезгілде қолдануға болмайды. Грейпфрут немесе грейпфрут шырыны Басқа дигидропиридиндер сияқты, лерканидипин грейпфрут немесе грейпфрут шырыны арқылы метаболизмнің тежелуіне сезімтал, бұл кейіннен жүйелік қолжетімділіктің жоғарылауына және гипотензивті әсердің күшеюіне әкеледі. Лерканидипинді грейпфрут немесе грейпфрут шырынымен бірге қабылдауға болмайды. Бір мезгілде қолдану ұсынылмайды CYP3A4 индукторлары Лерканидипинді құрысуға қарсы дәрілер (мысалы, фенитоин, фенобарбитал, карбамазепин) және рифампицин сияқты CYP3A4 индукторларымен бір мезгілде қолдануға сақтықпен қарау керек, өйткені гипертензияға қарсы әсерді төмендетуге болады және артериялық қысымды әдеттегіден жиі бақылау керек. Алкоголь Алкогольді ішуден аулақ болу керек, өйткені ол гипертензияға қарсы препараттардың қан тамырларын кеңейтетін әсерін күшейтуі мүмкін. Доза түзетуді қоса, сақтық шараларын ұстануды талап ететін біріктірілімдер CYP3A4 субстраттары Лерканидипинді терфенадин, астемизол сияқты басқа CYP3A4 субстраттарымен, амиодарон, хинидин, соталол сияқты III класты аритмияға қарсы препараттармен бір мезгілде қолданғанда сақ болу керек. Мидазолам Егде жастағы еріктілерде лерканидипинді 20 мг дозада және мидазоламды бір мезгілде пероральді қабылдау кезінде лерканидипиннің сіңуі жоғарылайды (шамамен 40%) және сіңіру жылдамдығы төмендеді (tmax 1,75-тен 3 сағатқа дейін созылды). Мидазолам концентрациясы өзгерген жоқ. Метопролол Негізінен бауырмен шығарылатын лерканидипин мен метопрололды, бета-адреноблокаторды бір мезгілде қолданғанда, метопрололдың биожетімділігі өзгерген жоқ, ал лерканидипиннің биожетімділігі 50% төмендеді. Мұндай әсер β-адреноблокаторлар тудыратын бауыр қан ағымының төмендеуіне байланысты болуы мүмкін, сондықтан осы кластағы басқа препараттарды қолданғанда байқалуы мүмкін. Сондықтан лерканидипинді β-адренорецепторларды бөгейтін препараттармен қауіпсіз қолдануға болады, бірақ дозаны түзету қажет болуы мүмкін. Дигоксин Ұзақ уақыт β-метилдигоксин алған пациенттерде лерканидипинді 20 мг дозада бір мезгілде қолданғанда фармакокинетикалық өзара әрекеттесу белгілері анықталған жоқ.Алайда, Cmax дигоксинінің орташа 33% артуы байқалды, ал AUC және бүйрек клиренсі айтарлықтай өзгерген жоқ. Дигоксинмен қатарлас ем қабылдайтын пациенттер дигоксиннің уыттылық белгілерін анықтау үшін мұқият клиникалық бақылауда болуы тиіс. Басқа препараттармен бір мезгілде қолданылуы Флуоксетин 657 ( орташаквадраттық ауытқу) жастағы еріктілердің қатысуымен флуоксетинмен (CYP2D6 және CYP3A4 тежегіштерімен) өзара әрекеттесуін зерттеу лерканидипин фармакокинетикасында клиникалық маңызды өзгерістерді анықтаған жоқ. Циметидин Тәулігіне 800 мг дозада циметидинді бір мезгілде қабылдау қан плазмасындағы лерканидипин деңгейінің айтарлықтай өзгеруіне әкелмейді, бірақ жоғарырақ дозаларды қолданғанда сақ болу керек, өйткені лерканидипиннің биожетімділігі мен гипотензивті әсері жоғарылауы мүмкін. Симвастатин Лерканидипинді 20 мг дозада және симвастатинді 40 мг дозасында бір мезгілде бірнеше рет қолданғанда лерканидипиннің AUC айтарлықтай өзгерген жоқ, бұл арада симвастатиннің AUC 56%-ға, ал оның белсенді метаболиті β-гидроксиқышқылы 28% - ға ұлғайған. Мұндай өзгерістердің клиникалық маңызы болуы екіталай. Препараттардың нұсқаулықтарында көрсетілгендей лерканидипинді таңертең, ал симвастатинді кешке қабылдаған кезде өзара әрекеттесуі күтілмейді. Варфарин Варфариннің фармакокинетикасы дені сау еріктілерде аш қарынға 20 мг лерканидипинді бір мезгілде қолданғанда өзгерген жоқ. Диуретиктер және АӨФ тежегіштері Лерканидипинді диуретиктермен және АӨФ тежегіштерімен бір мезгілде қолдануға болады. Артериялық қысымға әсер ететін басқа дәрілік заттар Барлық гипертензияға қарсы препараттар сияқты, лерканидипинді артериялық қысымға әсер ететін басқа препараттармен, мысалы, несеп шығару симптомдарын емдеуге арналған альфа-адреноблокаторлармен, трициклді антидепрессанттармен, нейролептиктермен бір мезгілде қолданғанда гипотензивті әсердің жоғарылауы байқалуы мүмкін. Керісінше, кортикостероидтармен бір мезгілде қолданғанда гипотензивті әсердің төмендеуі байқалуы мүмкін. Балалар Өзара әрекеттесу бойынша зерттеулер тек ересектерде жүргізілді.

Сақтау мерзімі 2 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары 25 ºC-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!