Ленанжио капсулы 5 мг

Ленанжио 5 мг, капсулалар белсенді зат – леналидомид 5 мг, қосымша заттар: маннитол (перлитол СД 200), микрокристалды целлюлоза (Avicel РН 200LM), натрий кроскармеллозасы, магний стеараты капсула: титанның қостотығы (E171), желатин, тазартылған су сия құрамы: шеллак (Е904), сусыз этил спирті, 2-прапанол, бутил спирті, пропиленгликоль, аммоний гидроксиді, темірдің қара тотығы (Е172), калий гидроксиді, тазартылған су. Ленанжио 10 мг, капсулалар белсенді зат – леналидомид 10 мг, қосымша заттар: маннитол (перлитол СД 200), микрокристалды целлюлоза (Avicel РН 200LM), натрий кроскармеллозасы, магний стеараты капсула: желатин, тазартылған су, FD & С BLUE 2 (E132), темірдің сары тотығы (E172), титанның қостотығы (E171). сия құрамы: шеллак (Е904), сусыз этил спирті, 2-прапанол, бутил спирті, пропиленгликоль, аммоний гидроксиді, темірдің қара тотығы (Е172), калий гидроксиді, тазартылған су. Ленанжио 15 мг, капсулалар белсенді зат – леналидомид 15 мг, қосымша заттар: маннитол (перлитол СД 200), микрокристалды целлюлоза (Avicel РН 200LM), натрий кроскармеллозасы, магний стеараты капсула: желатин, тазартылған су, FD & С BLUE 2 (E132), темірдің сары тотығы (E172), титанның қостотығы (E171). сия құрамы: шеллак (Е904), сусыз этил спирті, 2-прапанол, бутил спирті, пропиленгликоль, аммоний гидроксиді, темірдің қара тотығы (Е172), калий гидроксиді, тазартылған су. Ленанжио 25 мг, капсулалар белсенді зат – леналидомид 25 мг, қосымша заттар: маннитол (перлитол СД 200), микрокристалды целлюлоза (Avicel РН 200LM), натрий кроскармеллозасы, магний стеараты капсула: титанның қостотығы (E171), тазартылған су, желатин. сия құрамы: шеллак (Е904), сусыз этил спирті, 2-прапанол, бутил спирті, пропиленгликоль, аммоний гидроксиді, темірдің қара тотығы (Е172), калий гидроксиді, тазартылған су. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы 5 мг доза үшін Қақпақшасында қара сиямен «RDY» және корпусында «5 mg» деп жазылған мөлдір емес қақпақшасы және ақ түсті корпусы бар, өлшемі №4, қатты желатинді капсулалар. Капсулалардың ішіндегісі – ақ түстен ақ дерлік түске дейінгі ұнтақ. 10 мг доза үшін Қара сиямен «RDY» деп жазылған мөлдір емес бозғылт жасыл түсті қақпақшасы және қара сиямен «10 mg» деп жазылған мөлдір емес бозғылт сары түсті корпусы бар, өлшемі №2, қатты желатинді капсулалар. Капсулалардың ішіндегісі – ақ түстен ақ дерлік түске дейінгі ұнтақ. 15 мг доза үшін Қара сиямен «RDY» деп жазылған мөлдір емес көгілдір түсті қақпақшасы және қара сиямен «15 mg» деп жазылған мөлдір емес ақ түсті корпусы бар, өлшемі №1, қатты желатинді капсулалар. Капсулалардың ішіндегісі – ақ түстен ақ дерлік түске дейінгі ұнтақ. 25 мг доза үшін Қақпақшасында қара сиямен «RDY» және корпусында «25 mg» деп жазылған мөлдір емес қақпақшасы және ақ түсті корпусы бар, өлшемі №0, қатты желатинді капсулалар. Капсулалардың ішіндегісі – ақ түстен ақ дерлік түске дейінгі ұнтақ.

Көптеген миелома • аутологиялық дің жасушаларының трансплантациясын (АДЖТ) өткерген, алғаш диагноз қойылған көптеген миеломасы бар ересек пациенттерді демеуші емдеу үшін монотерапия ретінде • сүйек кемігінің трансплантациясы көрсетілмеген, бұрын емделмеген көптеген миеломасы бар ересек пациенттерді емдеуге арналған дексаметазонмен немесе бортезомибпен және дексаметазонмен немесе мелфаланмен және преднизонмен біріктірілген ем құрамында • емнің кем дегенде бір желісін алған көптеген миеломасы бар ересек пациенттерді емдеуге арналған дексаметазонмен біріктірілімде Миелодисплазиялық синдромдар • монотерапия ретінде Ленанжио емдеудің басқа нұсқалары жеткіліксіз немесе жарамсыз кезде 5q цитогенетикалық аномалияның оқшауланған делециясымен байланысты МДС туындау қаупінің төмен немесе аралық-1 салдарынан трансфузияға тәуелді анемиясы бар ересек пациенттерді емдеу үшін көрсетілген Мантия жасушалы лимфома • Ленанжио монотерапия ретінде қайталанатын немесе рефрактерлі мантия жасушалы лимфомасы бар ересек пациенттерді емдеу үшін қолданылады Фолликулярлық лимфома • Ленанжио ритуксимабпен (анти-CD20 антидене) біріктірілген терапия құрамында бұрын фолликулярлық лимфома емін алған ересек пациенттерді емдеу үшін қолданылады (1-3а сатысы)

ATХ коды L04AX04 Әсер ету механизмі Леналидомидтің әсер ету механизмі ісікке қарсы, антиангиогенді, проэритропоэздік және иммуномодуляциялық қасиеттерге негізделген. Леналидомид гемопоэздік ісіктердің кейбір қатардағы жасушаларының, оған қоса көптеген миеломаның (КМ) плазмалық ісік жасушалары мен 5 хромосомасының цитогенетикалық ақаулары бар жасушалардың көбеюін тежейді. Леналидомид T-жасушалар мен өзінің киллер-жасушалары (КЖ) арқылы жасушалық иммунитетті көтереді, сондай-ақ Т-жасушалардың КЖ пролиферациясын индукциялайды. Леналидомид эндотелий жасушаларының миграциясы мен адгезиясын және микротамырлардың түзілуін бөгей отырып, ангиогенезді тежейді, сондай-ақ CD34+ фетальді гемоглобинінің гемопоэздік дің жасушаларымен экспрессиясын индукциялайды және қабынуға қарсы цитокиндердің секрециясын моноциттермен тежейді (мысалы, ісік некрозының факторы-α (ІНФ-α) және интерлейкин ИЛ6). Леналидомид куллин-RING E3-убиквитинлигаз ферменттік кешенінің компоненті цереблонмен тікелей байланысады, оған зақымдалған дезоксирибонуклеин қышқылымен (ДНҚ), куллин 4 (CUL4) және куллин 1 реттегішімен (Roc1) байланысатын ақуыз - DDB1 кіреді. Леналидомидтің болуымен цереблон В-жасушалық транскрипциялық факторлар болып табылатын Aiolos және Ikaros тұқымдас ақуыздарды байланыстырады, бұл олардың убиквитинациясына және цитоуытты және иммуномодуляциялаушы әсерін тудыратын кезекті деградацияға әкеледі.

Дозалау режимі Алғаш рет диагностикаланған көптеген миелома (АДКМ) • Леналидомид дің жасушаларының трансплантациясы көрсетілмеген пациенттерде аурудың үдеуіне дейін дексаметазонмен біріктірілімде Егер нейрофилдердің абсолюттік саны (НАС) <1,0 х 109/л және /немесе тромбоциттер саны <50 х 109/л болса, леналидомидпен емдеуді бастамаған жөн. Ұсынылатын доза. Леналидомидтің ұсынылатын бастапқы дозасы қайталанатын 28 күндік циклдің 1-ден 21 күндері арасында күніне 1 рет 25 мг құрайды. Дексаметазонның ұсынылатын дозасы қайталанатын 28 күндік циклдің 1, 8, 15 және 22 күндері арасында күніне 1 рет 40 мг құрайды. Пациенттер аурудың үдеуіне немесе жақпаушылық белгілері пайда болғанға дейін леналидомидпен және дексаметазонмен емдеуді жалғастыра алады. Дозаны қадамдық төмендету Леналидомида — Дексаметазона Бастапқы доза — 25 мг — 40 мг Доза -1 деңгей — 20 мг — 20 мг Доза -2 деңгей — 15 мг — 12 мг Доза -3 деңгей — 10 мг — 8 мг Доза -4 деңгей — 5 мг — 4 мг Доза -5 деңгей — 2.5 мг — Деректер жоқ а Екі өнім үшін де дозаны азайтуды бір-бірінен тәуелсіз басқаруға болады Тромбоцитопения Егер тромбоциттер — Ұсынымдар < 25 х 109/л дейін төмендесе — Цикл соңына дейін леналидомидпен емдеуді тоқтатыңызª ≥ 50 x 109 /л дейін қалпына келтірілді — Емдеуді аз дозада жалғастыру (келесі циклде дозаны бір деңгейге төмендету) а Егер доза шектеуші уыттылық (ДШТ) циклдің 15-ші күнінен кешірек пайда болса, леналидомидпен емдеу кем дегенде ағымдағы 28-күндік циклдің қалған кезеңіне тоқтатылуы тиіс. Нейтрофилдердің абсолютті саны (НАС) - Нейтропения Нейтрофилдер саны — Нұсқаулара Алғаш рет < 0.5 x 109 / л дейін төмендеді — Леналидомидпен емдеуді тоқтату ≥ 1 x 109 / л дейін қалпына келді және нейтропения уыттылықтың жалғыз көрінісі — Леналидомидпен емдеуді бастапқы дозада күніне бір рет жалғастыру ≥ 0.5 x 109 / л дейін қалпына келді және нейтропениядан басқа гематологиялық уыттылықтың дозаға тәуелді түрлерінің басқа көріністері бар — Леналидомидпен емдеуді күніне бір рет 1 деңгейдегі дозада жалғастыру Әрбір кейінгі төмендеу үшін < 0,5 х 109/л — Леналидомидпен емдеуді тоқтату ≥ 0,5 х 109/л дейін қалпына келтірілді — Леналидомидпен емдеуді келесі төменгі деңгейдегі дозада күніне бір рет жалғастыру а Дәрігердің қалауы бойынша, егер нейтропения дозаның кез-келген деңгейіндегі жалғыз уыттылық болса, гранулоциттік колония стимуляциялаушы факторды (ГКСФ) қосыңыз және леналидомид дозасының деңгейін ұстап тұрыңыз. Егер леналидомидтің дозасы гематологиялық ДШТ дамуы салдарынан төмендесе, егер емдеуді жалғастыру сүйек кемігі функциясының жақсаруына әкеп соқса, кейіннен ол емдеуші дәрігердің қарауы бойынша (бастапқы дозаға дейін) ұлғайтылуы мүмкін (кемінде келесі 2 цикл ішінде ДШТ болмауы, сондай-ақ НАС ≥ 1,5*109/л және тромбоциттер саны ≥ 100*109/л ағымдағы дозалау режимі кезінде жаңа цикл басында). • Леналидомид трансплантация көрсетілмеген пациенттерде аурудың үдеуіне дейін бортезомибпен және дексаметазонмен біріктіріп, артынша дексаметазонмен қатар леналидомидпен. Бастапқы емдеу: бортезомибпен және дексаметазонмен біріктірілген леналидомид. Егер НАС <1,0 × 109/л және/немесе тромбоциттер саны <50 × 109/л болса, бортезомибпен және дексаметазонмен біріктіріп леналидомидпен емдеуге болмайды. Леналидомидтің оны бортезомибпен және дексаметазонмен біріктірілімде қолданған кезде ұсынылған бастапқы дозасы - әр 21 күндік циклдің 1-14-ші күн аралығында тәулігіне 1 рет 25 мг пероральді. Бортезомибті әр 21 күндік циклдің 1, 4, 8 және 11 күнінде аптасына екі рет тері астына (дене беткейінің 1,3 мг/м2) енгізу керек. Леналидомидпен бірге қабылданатын дәрілік заттардың дозалары, кестесі және дозаларын түзету туралы қосымша ақпарат осы препараттарды қолдану жөніндегі нұсқаулықта. 21 күндік сегіз циклге дейін емдеу ұсынылады (бастапқы емдеудің 24 аптасы). Емдеуді жалғастыру: аурудың үдеуіне дейін дексаметазонмен біріктірілген леналидомид. Леналидомидтің ұсынылған бастапқы дозасы - дексаметазонмен бірге қайталанатын 28 күндік циклдердің 1-21-ші күн аралығында тәулігіне 1 рет 25 мг пероральді. Емдеу аурудың үдеуіне немесе емдеуді көтере алмағанға дейін жалғасуы керек. Дозаны қадамдық төмендету: Леналидомида Бастапқы доза — 25 1 деңгейдегі доза — 20 2 деңгейдегі доза — 15 3 деңгейдегі доза — 10 4 деңгейдегі доза — 5 5 деңгейдегі доза — 2,5 aБасқа дәрілік заттар үшін дозаларды азайтуды бөлек жүргізуге болады. Тромбоцитопения Егер тромбоциттер — Ұсынымдар Алдымен < 30×109/л дейін түссе ≥ 50×109/л дейін қайта қалпына келсе — Леналидомидпен емдеуді тоқтатады. Леналидомидпен емдеуді күніне бір рет 1 деңгейдегі дозада жалғастыру 30×109 төмен әрбір келесі төмендеу үшін ≥ 50×109/л дейін қайта қалпына келсе — Леналидомидпен емдеуді тоқтатады. Леналидомидпен емдеуді келесі төменгі деңгейдегі дозада күніне бір рет жалғастыру. Нейтрофилдердің абсолютті саны (НАС) - Нейтропения Нейтрофилдер саны — Нұсқаулара Басында < 0,5×10 9/л дейін төмендейдіа Нейтропения байқалатын уыттылықтың жалғыз түрі болған кезде ≥1×10 9/л оралады. — Леналидомидпен емдеуді тоқтатады. Леналидомидпен емдеуді бастапқы дозада күніне бір рет жалғастыру Нейтропениядан өзгеше дозаға тәуелді гематологиялық уыттылық байқалған кезде ≥ 0,5×10 9/л дейін оралады — Леналидомидпен емдеуді күніне бір рет 1 деңгейдегі дозада жалғастыру Әрбір кейінгі төмендеу үшін < 0,5 х 109/л ≥ 0,5×10 9 / л дейін қалпына келеді — Леналидомидпен емдеуді тоқтатады. Леналидомидпен емдеуді келесі төменгі деңгейдегі дозада күніне бір рет жалғастыру. аДәрігердің қалауы бойынша, егер нейтропения дозаның кез келген деңгейінде уыттылықтың жалғыз түрі болса, гранулоциттік колония стимуляциялаушы факторды (ГКСФ) қосып, леналидомид дозасының деңгейін ұстап тұру керек. • Леналидомид сүйек кемігінің трансплантациясы көрсетілмеген пациенттерде кезекті леналидомидпен демеуші емдеумен мелфалан және преднизолонмен біріктірілімде. Егер НАС < 1,5 х 109/л және / немесе тромбоциттер саны < 75 х 109/л болса, леналидомидпен емдеуді бастамаған жөн Ұсынылатын доза. Леналидомидтің ұсынылатын бастапқы дозасы қайталанатын 28 күндік циклдің 1-ден 21 күндері арасында күніне 1 рет 10 мг құрайды (жалпы саны 9 циклге дейін), мелфалан – 0,18 мг/кг және преднизолон – 2 мг/кг ішке қайталанатын 28 күндік циклдің 14 күндері. 9 толық циклды аяқтаған немесе жақпаушылыққа байланысты біріктірілген ем ала алмайтын пациенттерге аурудың өршуіне дейін қайталанатын 28 күндік циклдің 1-ден 21 күндері арасында күніне 1 рет 10 мг дозада леналидомидпен монотерапия тағайындалады. Дозаны қадамдық төмендету Леналидомид — Мелфалан — Преднизолон Бастапқы доза — 10 мга — 0,18 мг/кг — 2 мг/кг Доза -1 деңгей — 7,5 мг — 0,14 мг/кг — 1 мг/кг Доза -2 деңгей — 5 мг — 0,10 мг/кг — 0,5 мг/кг Доза -3 деңгей — 2,5 мг — Деректер жоқ — 0,25 мг/кг аЕгер нейтропения уыттылықтың жалғыз көрінісі болып табылса, кез келген деңгейдегі дозада, емге гранулоциттік колония стимуляциялаушы факторды (ГКСФ) қосып, сол дозада леналидомидпен емдеуді жалғастыру керек. Тромбоцитопения Егер тромбоциттер — Ұсынымдар < 25 х 109/л дейін төмендесе — Леналидомидпен емдеуді тоқтату ≥ 25 x 109/л дейін қалпына келтірілді — 1-деңгейдегі дозада леналидомидпен және мелфаланмен емдеуді жалғастырады Әрбір кейінгі төмендеу үшін < 30 х 109/л — Леналидомидпен емдеуді тоқтату ≥ 30 x 109/л дейін қалпына келтірілді — Күніне бір рет аз дозада (23 деңгейдегі дозада) леналидомидпен емдеуді жалғастырады Нейтрофилдердің абсолютті саны - Нейтропения Нейтрофилдер саны — Нұсқаулар а Алғаш рет < 0,5 х 10 9/л дейін төмендедіа — Леналидомидпен емдеуді тоқтату ≥ 0,5 x 109 / л дейін қалпына келді және нейтропения уыттылықтың жалғыз көрінісі — Леналидомидпен емдеуді бастапқы дозада күніне бір рет жалғастыру ≥ 0.5 x 109 / л дейін қалпына келді және нейтропениядан басқа гематологиялық уыттылықтың дозаға тәуелді түрлерінің басқа көріністері бар — Леналидомидпен емдеуді күніне бір рет 1 деңгейдегі дозада жалғастыру Әрбір кейінгі төмендеу үшін < 0,5 х 109/л — Леналидомидпен емдеуді тоқтату ≥ 0,5 х 109/л дейін қалпына келтірілді — Леналидомидпен емдеуді келесі төменгі деңгейдегі дозада күніне бір рет жалғастыру аДәрігердің қалауы бойынша, егер нейтропения дозаның кез келген деңгейінде уыттылықтың жалғыз түрі болса, гранулоциттік колония стимуляциялаушы факторды (ГКСФ) қосып, леналидомид дозасының деңгейін ұстап тұру керек. • Аутологиялық дің жасушаларын трансплантациялаудан (АДЖТ) өткен пациенттерде леналидомидтің демеуші терапиясы Леналидомидпен демеуші емді үдеу белгілері жоқ пациенттерде АДЖТ кейін гематологиялық көрсеткіштерді адекватты қалпына келтіргеннен кейін бастау керек. Егер нейтрофилдердің абсолюттік саны (НАС) <1,0 x 109 /л және / немесе тромбоциттер саны < 75 x 109 /л болса, леналидомидпен емдеуді бастамаған жөн. Ұсынылатын доза. Леналидомидтің ұсынылатын бастапқы дозасы аурудың үдеуіне немесе жақпаушылық белгілері пайда болғанға дейін енгізілетін, күніне 1 рет ішке 10 мг құрайды (128 күндері 28 күндік қайталанған циклдар). Леналидомидті қабылдаудың 3 циклынан кейін, егер ауыстырылса, дозаны күніне 1 рет 15 мг-ға дейін арттыруға болады. Дозаны қадамдық төмендету Бастапқы доза (10 мг) — Егер доза жоғарыласа (15 мг)а 1 деңгейдегі доза — 5 мг — 10 мг 2 деңгейдегі доза — 5 мг (121 күндері 28 күн сайын) — 5 мг 3 деңгейдегі доза — Деректер жоқ — 5 мг (121 күндері 28 күн сайын) Препараттың 5 мг-ден төмен дозасын пайдаланбайды (121 күндері 28 күн сайын) а Леналидомидті қабылдаудың 3 циклынан кейін, жақсы көтеретін болса, дозаны күніне бір рет 15 мг-ға дейін арттыруға болады. Тромбоцитопения Тромбоциттер саны — Ұсынымдар Алғаш рет < 30 х 109/л дейін төмендеді — Леналидомидпен емдеуді тоқтату ≥ 30 x 109/л дейін қалпына келтірілді — Леналидомидпен емдеуді күніне бір рет 1 деңгейдегі дозада жалғастыру Әрбір келесі төмендеу 30 х 109/л төмен — Леналидомидпен емдеуді тоқтату ≥ 30 x 109/л дейін қалпына келтірілді — Леналидомидпен емдеуді келесі төменгі деңгейдің аз дозасында күніне бір рет қайта бастаңыз Нейтрофилдердің абсолютті саны - Нейтропения Нейтрофилдер саны — Нұсқаулар а Алғаш рет < 0.5 x 109 / л дейін төмендеді — Леналидомидпен емдеуді тоқтату ≥ 0,5 х 109/л дейін қалпына келтірілді — Леналидомидпен емдеуді күніне бір рет 1 деңгейдегі дозада жалғастыру Әрбір кейінгі < 0,5 х 109/л төмендеу үшін — Леналидомидпен емдеуді тоқтату ≥ 0,5 х 109/л дейін қалпына келтірілді — Леналидомидпен емдеуді келесі төменгі деңгейдің аз дозасында күніне бір рет қайта бастаңыз а Дәрігердің қалауы бойынша, егер нейтропения дозаның кез-келген деңгейіндегі жалғыз уыттылық болса, гранулоциттік колония стимуляциялаушы факторды (ГКСФ) қосыңыз және леналидомид дозасының деңгейін ұстап тұрыңыз. Емнің кемінде бір желісін алған пациенттердегі көптеген миелома Егер НАС < 1,0 х 109/л және/немесе тромбоциттер саны < 75 х 109/л болса немесе сүйек кемігін плазмалық жасушалармен инфильтрациялауға байланысты тромбоциттер саны < 30 х 109/л болса, леналидомидпен емдеуді бастауға болмайды. Ұсынылатын доза. Леналидомидтің ұсынылатын бастапқы дозасы қайталанатын 28 күндік циклдің 121 күндері күніне 1 рет 25 мг құрайды. Дексаметазонның ұсынылатын дозасы емнің алғашқы 4 циклының әрбір 28-күндік циклының 14, 9 12 және 17 20 күндерінде күніне 1 рет ішке 40 мг, содан кейін әрбір келесі 28-күндік циклдың 14 күнінде күніне 1 рет 40 мг құрайды. Дәрігер науқастың жағдайын және аурудың сатысын ескере отырып, дексаметазонның дозасын мұқият таңдауы керек. Дозаны қадамдық төмендету Бастапқы доза — 25 мг Доза -1 деңгей — 15 мг Доза -2 деңгей — 10 мг Доза -3 деңгей — 5 мг Тромбоцитопения Егер тромбоциттер — Ұсынымдар Алғаш рет < 30 х 10 9/л төмендеді — Леналидомидпен емдеуді тоқтату ≥ 30 x 109/л дейін қалпына келтірілді — Леналидомидпен емдеуді күніне бір рет 1 деңгейдегі дозада жалғастыру Әрбір кейінгі төмендеу үшін < 30 х 109/л — Леналидомидпен емдеуді тоқтату ≥ 30 x 109/л дейін қалпына келтірілді — Күніне бір рет аз дозада (2 немесе 3 деңгейдегі доза) леналидомидпен емдеуді жалғастырады. Препараттың күніне 5 мг төмен дозасын пайдаланбайды Нейтрофилдердің абсолютті саны - Нейтропения Нейтрофилдер саны — Нұсқаулар а Алғаш рет < 0.5 x 109 / л дейін төмендеді — Леналидомидпен емдеуді тоқтату Егер нейтропения уыттылықтың жалғыз көрінісі болса, ≥ 0,5 x 10 9/л дейін қалпына келтірілді — Леналидомидпен емдеуді бастапқы дозада күніне бір рет жалғастыру ≥ 0.5 x 109 / л дейін қалпына келді және нейтропениядан басқа гематологиялық уыттылықтың дозаға тәуелді түрлерінің басқа көріністері бар — Леналидомидпен емдеуді күніне бір рет 1 деңгейдегі дозада жалғастыру Әрбір кейінгі төмендеу үшін < 0,5 х 109/л — Леналидомидпен емдеуді тоқтату ≥ 0,5 х 109/л дейін қалпына келтірілді — Күніне бір рет аз дозада (1, 2 немесе 3 деңгейдегі доза) леналидомидпен емдеуді жалғастырады. Препараттың күніне 5 мг төмен дозасын пайдаланбайды а Дәрігердің қалауы бойынша, егер нейтропения дозаның кез-келген деңгейіндегі жалғыз уыттылық болса, гранулоциттік колония стимуляциялаушы факторды (ГКСФ) қосыңыз және леналидомид дозасының деңгейін ұстап тұрыңыз. Миелодисплазиялық синдромдар (МДС) Егер НАС <0,5 × 10 9/л және/немесе тромбоциттер <25 × 10 9/л болса, леналидомидпен емдеуді бастауға болмайды. Ұсынылатын доза. Леналидомидтің ұсынылған бастапқы дозасы қайталанатын 28 күндік цикл кезінде 1-21 күн аралығында тәулігіне 1 рет 10 мг құрайды. Дозаны қадамдық төмендету. Бастапқы доза — 28 күн сайын 1-21 күн аралығында тәулігіне 1 рет 10 мг Дозалау деңгейі 1 — 28 күн сайын 1-28 күн аралығында тәулігіне 1 рет 5 мг Дозалау деңгейі 2 — 28 күн сайын 1-28 күн аралығында тәулігіне 1 рет 2,5 мг Дозалау деңгейі 3 — 28 күн сайын 1-28 күндер аралығында күнара 2,5 мг Тромбоцитопения Егер тромбоциттер — Ұсынымдар Алғаш рет 25×10 9/л дейін төмендеді — Леналидомидпен емдеуді тоқтату ≥ 7 күн бойы кемінде 2 рет ≥ 25×10 9/л - < 50×10 9/л дейін қалпына келді немесе тромбоциттер саны кез келген уақытта ≥ 50×10 9/л дейін қайта жаңарды. — Леналидомидпен емдеуді келесі, бірақ аз дозалау (1, 2 немесе 3 дозалау деңгейі) деңгейінен қайта бастайды. Нейтрофилдердің абсолютті саны - Нейтропения Нейтрофилдер саны — Ұсынымдар 0,5×10 9/л төмен түсті — Леналидомидпен емдеуді тоқтату ≥ 0,5×10 9/л дейін қалпына келтірілді — Леналидомидпен емдеуді келесі, бірақ аз дозалау (1, 2 немесе 3 дозалау деңгейі) деңгейінен қайта бастайды. Леналидомид қабылдауды тоқтату Ем басталғаннан кейін 4 ай ішінде аздаған эритроидты реакциялары жоқ пациенттерге трансфузия қажеттілігінің кем дегенде 50% төмендегенін немесе егер трансфузия болмаса, гемоглобиннің жоғарылауы 1 г/л құрайды, леналидомидпен емдеуді тоқтату керек. Мантия жасушалы лимфома (МКЛ) Ұсынылатын доза. Леналидомидтің ұсынылған бастапқы дозасы қайталанатын 28 күндік циклдердің 1-21-ші күн аралығында пероральді түрде тәулігіне 1 рет 25 мг құрады. Дозаны қадамдық төмендету Бастапқы доза — 28 күн сайын 1-21 күн аралығында тәулігіне 1 рет 25 мг Дозалау деңгейі 1 — 28 күн сайын 1-21 күн аралығында тәулігіне 1 рет 20 мг Дозалау деңгейі 2 — 28 күн сайын 1-21 күн аралығында тәулігіне 1 рет 15 мг Дозалау деңгейі 3 — 28 күн сайын 1-21 күн аралығында тәулігіне 1 рет 10 мг Дозалау деңгейі 4 — 28 күн сайын 1-21 күн аралығында тәулігіне 1 рет 5 мг Дозалау деңгейі 5 — 28 күн сайын 1-21 күн аралығында тәулігіне 1 рет 2,5 мг1; 28 күн сайын 1-21 күндер аралығында күнара 5 мг 1 – 2,5 мг капсулалары бар елдерде Тромбоцитопения Егер тромбоциттер — Ұсынымдар < 50×10 9/л дейін төмендеді — Леналидомидпен емдеуді тоқтатыңыз және кем дегенде 7 күн сайын жалпы қан талдауын (ЖҚТ) жасаңыз. ≥ 60×109/л дейін қалпына келтірілді — Келесі төменгі деңгейдегі дозада леналидомидпен емдеуді жалғастыру (дозалау деңгейі 1). Әрбір келесі төмендеу жағдайында 50×10 9/л төмен ≥60 х 109/л дейін қалпына келтірілді — Леналидомидпен емдеуді тоқтатыңыз және кем дегенде 7 күнде бір рет жасаңыз (ЖҚТ). Келесі төменгі деңгейдегі дозада леналидомидпен емдеуді жалғастырыңыз (дозалау деңгейі 2, 3, 4 немесе 5). Препараттың дозаларын 5 деңгейден төмен қолдануға болмайды. Нейтрофилдердің абсолютті саны - Нейтропения Нейтрофилдер саны — Ұсынымдар Кем дегенде 7 күн ішінде < 1×109/л дейін төмендеді немесе Қатарлас қызба кезінде <1×10 9/л дейін төмендеді (дене температурасы ≥ 38,5°C) немесе <0,5×10 9/л дейін төмендеді — Леналидомидпен емдеуді тоқтатыңыз және кем дегенде 7 күн сайын ЖҚТ жасаңыз. ≥ 1×10 9/л дейін қалпына келтірілді — Келесі төменгі деңгейдегі дозада леналидомидпен емдеуді жалғастыру (дозалау деңгейі 1). Әрбір келесі төмендеу кезінде 7 күн ішінде 1×109/л-ден төмен немесе қызбаға байланысты < 1×109/л-ге дейін төмендегенде (дене температурасы ≥ 38,5˚С) немесе < 0,5×109/л-ге дейін төмендегенде — Леналидомидпен емдеуді тоқтату ≥ 1×10 9/л дейін қалпына келтірілді — Келесі төменгі деңгейдегі дозада леналидомидпен емдеуді жалғастырыңыз (дозалау деңгейі 2, 3, 4 немесе 5). Препараттың дозаларын 5 деңгейден төмен қолдануға болмайды. Фолликулярлық лимфома (ФЛ) Егер НАС <1× 109/л және/немесе тромбоциттер <50×109/л болса, леналидомидпен емдеуді бастау мүмкін емес, егер мұндай мәндер сүйек кемігінің лимфомасының инфильтрациясына байланысты салдарлы болса. Ұсынылатын доза Леналидомидтің ұсынылған бастапқы дозасы 12 емдеу цикліне дейін қайталанатын 28 күндік цикл кезінде 1-ден 21-ші күнге дейін пероральді түрде тәулігіне 1 рет 20 мг құрайды. Ритуксимабтың ұсынылған бастапқы дозасы 375 мг/м2 вена ішіне апта сайын 1-ші циклдің 1, 8, 15 және 22-ші күндерінде, ал 2-ші және 5-ші циклдарда әр 28 күндік циклдің бірінші күнінде. Дозаны қадамдық төмендету Бастапқы доза — 28 күн сайын 1-21 күн аралығында тәулігіне 1 рет 20 мг Дозалау деңгейі 1 — 28 күн сайын 1-21 күн аралығында тәулігіне 1 рет 15 мг Дозалау деңгейі 2 — 28 күн сайын 1-21 күн аралығында тәулігіне 1 рет 10 мг Дозалау деңгейі 3 — 28 күн сайын 1-21 күн аралығында тәулігіне 1 рет 5 мг Ритуксимабтың уытты әсерлері арқылы дозаны түзету туралы ақпарат дәрілік затты медициналық қолдану жөніндегі тиісті нұсқаулықта қамтылған. Тромбоцитопения Егер тромбоциттер — Ұсынымдар < 50×10 9/л дейін төмендеді — Леналидомидпен емдеуді тоқтатыңыз және кем дегенде 7 күнде бір рет жалпы қан талдауын жасаңыз. ≥ 50×10 9/л дейін қалпына келтірілді — Келесі төменгі деңгейдегі дозада леналидомидпен емдеуді жалғастыру (дозалау деңгейі 1). Әрбір келесі төмендеу жағдайында 50×10 9/л төмен ≥50 x 109/л дейін қалпына келтірілді — Леналидомидпен емдеуді тоқтатыңыз және кем дегенде 7 күнде бір рет жасаңыз. Келесі төменгі деңгейдегі дозада леналидомидпен емдеуді жалғастырыңыз (дозалау деңгейі 2, 3). Препараттың дозаларын 3 деңгейден төмен қолдануға болмайды. Нейтрофилдердің абсолютті саны - Нейтропения Нейтрофилдер саны — Нұсқаулар а Кем дегенде 7 күн ішінде < 1×109/л дейін төмендеді немесе Қатарлас қызба кезінде <1×10 9/л дейін төмендеді (дене температурасы ≥ 38,5°C) немесе <0,5×10 9/л дейін төмендеді — Леналидомидпен емдеуді тоқтатыңыз және кем дегенде 7 күнде бір рет ЖҚТ жасаңыз. ≥ 1×10 9/л дейін қалпына келтірілді — Келесі төменгі деңгейдегі дозада леналидомидпен емдеуді жалғастыру (дозалау деңгейі 1). Әрбір келесі төмендеу кезінде кемінде 7 күн ішінде 1×109/л-ден төмен немесе қатарлас қызбаға байланысты < 1×109/л-ге дейін төмендегенде (дене температурасы ≥ 38,5˚С) немесе < 0,5×109/л-ге дейін төмендегенде ≥ 1×10 9/л дейін қалпына келтірілді — Леналидомидпен емдеуді тоқтатыңыз және кем дегенде 7 күнде бір рет ЖҚТ жасаңыз. Келесі төменгі деңгейдегі дозада леналидомидпен емдеуді жалғастырыңыз (дозалау деңгейі 2, 3). Препараттың дозаларын 3 деңгейден төмен қолдануға болмайды. аДәрігердің қалауымен, егер нейтропения кез-келген доза деңгейіндегі жалғыз уыттылық болса, ГКСФ қосу қажет. Мантия жасушалы лимфома (МКЛ) немесе фолликулалық лимфома (ФЛ) Ісік лизисінің синдромы (ІЛС) Барлық пациенттер ІЛС профилактикалық терапиясын (аллопуринол, расбуриказа немесе аналогы белгіленген нұсқауларға сәйкес) қабылдауы керек және бірінші циклдің бірінші аптасында немесе клиникалық тұрғыдан көрсетілсе, ұзақ уақыт бойы дұрыс су теңгерімін (пероральді) сақтауы керек. ІЛС мониторингі үшін пациенттер емдеудің бірінші циклі кезінде және клиникалық көрсетілімдер бойынша апта сайын биохимиялық қан талдауын жүргізуі керек. Леналидомидті қолдануды зертханалық ІЛС немесе 1 дәрежедегі клиникалық ІЛС бар пациенттерде жалғастыруға (дозаны сақтауға) немесе дәрігердің қалауы бойынша дозаны бір деңгейге төмендетіп, леналидомидті қолдануды жалғастыруға болады. Электролит теңгерімінің бұзылуын түзету кезінде жергілікті емдеу стандарттарына сәйкес жеткілікті венаішілік гидратацияны және пациентті тиісті медициналық емдеуді қамтамасыз ету қажет. Гиперурикемияны азайту үшін расбуриказ терапиясы қажет болуы мүмкін. Пациентті ауруханаға жатқызу дәрігердің қалауы бойынша жүзеге асырылады. 2-4 дәрежедегі клиникалық ІЛС бар пациенттер леналидомид қабылдауды тоқтатып, апта сайын немесе клиникалық көрсетілімдер бойынша биохимиялық қан талдауын жүргізуі керек. Электролиттік теңгерімсіздіктерді жою үшін жергілікті емдеу стандарттарына сәйкес қарқынды венаішілік гидратацияны және тиісті медициналық емдеуді қамтамасыз ету керек. Расбуриказамен емдеу және пациентті ауруханаға жатқызу дәрігердің қалауы бойынша жүзеге асырылады. ІЛС дәрежесі дәрігердің шешімі бойынша 0-ге жеткенде, келесі төменгі дозада леналидомидті қолдануды қалпына келтіру қажет. Ісіктің клиникалық көріністерінің транзиторлы нашарлау реакциялары Леналидомидпен емдеу емдеуді тоқтатпай немесе дәрігердің қалауы бойынша дозаны түзету үшін 1-2 дәрежедегі ісіктің клиникалық көріністерінің транзиторлы нашарлау реакциялары бар пациенттерде жалғастырылуы мүмкін. Дәрігер қабынуға қарсы стероидты емес препараттармен (ҚҚСП), шектеулі ұзақ әсер ететін кортикостероидтармен және/немесе есірткілік анальгетиктермен (ЕА) терапияны тағайындай алады. 3-4 дәрежедегі ісіктің клиникалық көріністерінің транзиторлы нашарлау реакциялары бар пациенттерде леналидомидпен емдеуді тоқтатып, ҚҚСД, кортикостероидтармен және/немесе ЕА терапиясын бастау керек. Ісіктің клиникалық көріністерінің транзиторлы нашарлау реакциясының дәрежесі ≤1 дәрежеге дейін төмендеген соң циклдің қалған кезеңінде леналидомидпен емдеуді сол дозалау деңгейінде қалпына келтіру қажет. 1-2 дәрежедегі ісіктің клиникалық көріністерінің транзиторлы нашарлау реакцияларын емдеу нұсқауларына сәйкес пациенттер симптомдарды жеңілдету үшін ем ала алады. Барлық көрсетілімдер Леналидомидпен емдеу аясында уыттылықтың басқа 3-ші немесе 4-ші дәрежедегі түрлерінің дамуы кезінде емдеу тоқтатылуы тиіс. Дәрігердің шешіміне байланысты уыттылық айқындылығы ≤ 2 дәрежеге дейін төмендеген кезде емдеу келесі, анағұрлым төмен деңгейдегі дозада қайта басталуы мүмкін. Леналидомидті қабылдауды үзуді немесе тоқтатуды 2-ші немесе 3-ші дәрежеде тері бөртпесі кезінде қарастыру керек. Леналидомидті қолдануды ангионевроздық ісіну, анафилаксиялық реакциялар, 4-дәрежедегі бөртпе, эксфолиативті немесе буллезді бөртпе кезінде немесе Стивенс-Джонсон синдромына (SJS), уытты эпидермалық некролизге (TEN) немесе эозинофилия және жүйелі симптомдар (DRESS) кезіндегі дәрілік реакцияға күдік болғанда тоқтату керек. Осы реакциялар тоқтатылғаннан кейін емдеуді қайта бастауға болмайды. Пациенттердің ерекше топтары Балалар мен жасөспірімдер Ленанжио препараты қауіпсіздіктің қолайсыз бейініне байланысты 18 жасқа дейінгі балаларда қолдануға ұсынылмайды. Егде жастағы (65 жастан асқан) пациенттер Леналидомид клиникалық зерттеулерде 91 жасқа дейінгі КМ бар пациенттерге, 95 жастағы МДС бар пациенттерге және 88 жасқа дейінгі МКЛ бар пациенттерге қолданылды. Егде жастағы науқастарда бүйрек функциясының бұзылу ықтималдығы жоғары болғандықтан, препараттың дозасын мұқият таңдау керек, емдеу кезінде бүйрек функциясын бақылау ұсынылады. Алғаш рет диагностикаланған көптеген миелома: сүйек кемігінің трансплантациясы көрсетілмеген пациенттер Алғаш рет көптеген миелома анықталған 75 және одан жоғары жастағы пациенттерге ем тағайындар алдында мұқият тексеру жүргізу қажет. Дексаметазонмен біріктіріп леналидомид қабылдаған 75 және одан жоғары жастағы пациенттер үшін дексаметазонның бастапқы дозасы емдеудің әрбір 28 күндік циклінің 1, 8, 15 және 22 күндерінде күніне 1 рет 20 мг құрайды. Мелфалан және преднизонмен біріктіріп леналидомид қабылдайтын 75 жастан асқан пациенттер үшін дозаны түзету керек емес. Леналидомид қабылдаған 75 және одан үлкен жастағы алғаш рет көптеген миелома диагнозы қойылған пациенттерде емдеуді тоқтатуға алып келген елеулі жағымсыз реакциялардың анағұрлым жоғары деңгейі байқалды. Алғаш рет 75 жастан асқан көптеген миелома диагнозы қойылған пациенттерде леналидомидпен біріктірілген ем жас популяциямен салыстырғанда жағымдылығы төмен болды. Бұл пациенттер <75 жастағы пациенттермен салыстырғанда төзімсіздікке байланысты (3-ші немесе 4-ші дәрежедегі қолайсыз құбылыстар және күрделі жағымсыз құбылыстар) жоғары жиілікпен емдеуді тоқтатты. Емнің кемінде бір желісін алған пациенттердегі көптеген миелома 65 жастан КМ бар пациенттердің үлесінде леналидомид/дексаметазон және плацебо/дексаметазон топтары арасында айтарлықтай айырмашылық болған жоқ. Егде жастағы және жас пациенттер арасында қауіпсіздік пен тиімділіктің жалпы айырмашылығы байқалмады, бірақ егде жастағы пациенттердің үлкен бейімділігін жоққа шығаруға болмайды. МДС Леналидомидпен емделген МДС бар пациенттерге қатысты 65 жастан пациенттер мен жас пациенттер арасында қауіпсіздік пен тиімділіктің жалпы айырмашылықтары байқалмады. Мантия жасушалы лимфома Леналидомид қабылдаған МКЛ бар пациенттерде 65 жасқа дейінгі пациенттермен салыстырғанда 65 жастан асқан пациенттер арасында қауіпсіздік пен тиімділіктің жалпы айырмашылығы байқалмады. Фолликулалық лимфома Леналидомидті ритуксимабпен біріктіріп қабылдаған фолликулалық лимфомасы бар пациенттерде 65 жастан асқан пациенттерде жағымсыз құбылыстардың жалпы жиілігі 65 жасқа дейінгі пациенттермен салыстырғанда ұқсас. Екі жас тобы арасында тиімділіктің жалпы айырмашылығы байқалмады. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Леналидомид бүйрек функциясы жоғары дәрежеде бұзылған пациенттерде негізінен бүйрек арқылы шығарылады, емдеудің жағымдылығы бұзылуы мүмкін («Қолдануға болмайтын жағдайлар» бөлімін қараңыз). Дозаны таңдау кезінде сақ болу керек және бүйрек функциясына мониторинг жүргізу ұсынылады. Бүйрек жеткіліксіздігінің жеңіл түрі және КМ, МДС, МКЛ немесе ФЛ бар пациенттер үшін дозаны түзету талап етілмейді. Орташа және ауыр дәрежеде бүйрек жеткіліксіздігі бар, сондай-ақ бүйрек жеткіліксіздігінің терминалдық сатысындағы пациенттер үшін емнің басында және оны жалғастыру барысында дозалау режимінің мынадай өзгерістері ұсынылады. Бүйрек жеткіліксіздігінің терминалдық сатысы (БЖТС) кезінде III фазаны зерттеу (КК <30 мл /мин, диализ жүргізуді талап етеді) жүргізілген жоқ. Көптеген миелома Бүйрек функциясы (креатинин клиренсі (КК)) — Дозаны түзету Бүйректің орташа жеткіліксіздігі (30 мл/мин ≤ КК <50 мл/мин) — Күніне бір рет 10 мг 1 Бүйректің ауыр жеткіліксіздігі (КК <30 мл/мин, диализ қажет емес) — 7,5 мг күніне 1 рет 2 15 мг күнара Бүйрек жеткіліксіздігінің терминалдық сатысы (БЖТС) (КК <30 мл/мин, диализ қажет) — 5 мг тәулігіне 1 рет. Диализ күні дозаны диализ жүргізгеннен кейін қабылдау керек 1 Емнің 2 циклынан кейін емге жауап болмаған, бірақ оның жақсы жағымдылығы болмаған кезде препараттың дозасы күніне 1 рет 15 мг дейін жоғарылауы мүмкін 2 7.5 мг доза қолжетімді елдерде Миелодисплазиялық синдром Бүйрек функциясы (КК) — Дозаны түзету Ауырлығы орташа бүйрек жеткіліксіздігі (30 ≤ КК < 50 мл/мин) — Бастапқы доза — 5 мг тәулігіне 1 рет (28 күндік циклдің 1-21 күні аралығында) Дозалау деңгейі 1* — Тәулігіне 1 рет 2,5 мг (28 күндік циклдің 1-28 күні аралығында) Дозалау деңгейі 2* — 2,5 мг екі күнде 1 рет (28 күндік циклдің 1-28 күні аралығында) Бүйректің ауыр жеткіліксіздігі (КК <30 мл/мин, диализ қажет емес) — Бастапқы доза — Тәулігіне 1 рет 2,5 мг. (28 күндік циклдің 1-21 күні аралығында) Дозалау деңгейі 1* — 2,5 мг күнара (28 күндік циклдің 1-28 күні аралығында) Дозалау деңгейі 2* — 2,5 мг аптасына 2 рет (28 күндік циклдің 1-28 күні аралығында) Бүйрек жеткіліксіздігінің терминалды сатысы (БЖТС) (КК <30 мл/мин, диализ керек) Диализ күндері дәрілік затты диализ жүргізілгеннен кейін тағайындау керек. — Бастапқы доза — Тәулігіне 1 рет 2,5 мг (28 күндік циклдің 1-21 күні аралығында) Дозалау деңгейі 1* — 2,5 мг күнара (28 күндік циклдің 1-28 күні аралығында) Дозалау деңгейі 2* — 2,5 мг аптасына 2 рет (28 күндік циклдің 1-28 күні аралығында) * - Емдеу кезінде және нейтропенияны немесе III IV дәрежедегі тромбоцитопенияны немесе леналидомидпен байланысты IIIIV дәрежедегі уыттылықтың басқа да көріністерін басқару үшін емді қалпына келтіру кезінде дәрілік заттың дозасын төмендету бойынша ұсынылатын іс-шаралар. Мантия жасушалы лимфома Бүйрек функциясы (креатинин клиренсі (КК)) — Дозаны түзету (әр 28 күндік циклдің 1-ден 21-күніне дейін) Бүйректің орташа жеткіліксіздігі (30 мл/мин ≤ КК <50 мл/мин) — Күніне бір рет 10 мг 1 Бүйректің ауыр жеткіліксіздігі (КК <30 мл/мин, диализ қажет емес) — 7,5 мг күніне 1 рет 2 15 мг күнара Бүйрек жеткіліксіздігінің терминалдық сатысы (БЖТС) (КК <30 мл/мин, диализ қажет) — Күніне 1 рет 5 мг. Диализ күні дозаны диализ жүргізгеннен кейін қабылдау керек 1 Емнің 2 циклынан кейін емге жауап болмаған, бірақ оның жақсы жағымдылығы болмаған кезде препараттың дозасы күніне 1 рет 15 мг дейін жоғарылауы мүмкін. 2 7,5 мг капсулалар қолжетімді елдерде. Фолликулалық лимфома Бүйрек функциясы (креатинин клиренсі (КК)) — Дозаны түзету (әр 28 күндік циклдің 1-ден 21-күніне дейін) Бүйректің орташа жеткіліксіздігі (30 мл/мин ≤ КК <60 мл/мин) — Күніне бір рет 10 мг1,2 Бүйректің ауыр жеткіліксіздігі (КК <30 мл/мин, диализ қажет емес) — Күніне 1 рет 5 мг Бүйрек жеткіліксіздігінің терминалдық сатысы (БЖТС) (КК <30 мл/мин, диализ қажет) — Күніне 1 рет 5 мг. Диализ күні дозаны диализ жүргізгеннен кейін қабылдау керек 1 Емнің 2 циклынан кейін препараттың дозасының жағымдылығы жақсы кезінде 15 мг-ға дейін 1 есе арттыруға болады. 2 Нейтропенияны немесе III-IV дәрежедегі тромбоцитопенияны немесе III-IV дәрежедегі басқа уытты әсерді емдеуге арналған дозаны төмендету кезінде бастапқы дозасы 10 мг пациенттер үшін. Егер леналидомидпен байланысты уытты әсер пайда болса, күніне 5 мг-ден төмен немесе күніне бір рет 2,5 мг дозаны тағайындауға болмайды. Леналидомидпен емдеуді бастағаннан кейін бүйрек функциясы бұзылған науқастардағы дозаның одан әрі модификациясы жоғарыда көрсетілгендей емдеудің жеке жағымдылығы негізделуі тиіс. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Бауыр функциясы бұзылған пациенттерде леналидомидті қолдану зерттелмеген, сондықтан пациенттердің осы тобында дозаны түзету бойынша нұсқаулар жоқ. Қолдану тәсілі Препаратты кесте бойынша күндері шамамен бір уақытта ішке қабылдау керек. Капсулаларды ашуға, сындыруға немесе шайнауға болмайды. Капсулаларды тамақ ішуге қарамастан, дұрысы сумен, толықтай жұту керек. Оны блистерден алу үшін капсуланың тек бір ұшын басу ұсынылады, осылайша капсуланың деформациясы немесе бұзылу қаупін азайтады.

• жүктілік және лактация кезеңі • бала туу потенциалы сақталған әйелдер, Жүктіліктен сақтану бағдарламасының барлық қажетті талаптарын қадағалау мүмкін болатын жағдайларды қоспағанда • леналидомидке немесе препараттың қосымша компоненттеріне жоғары сезімталдық • балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдер

Қауіпсіздік бейіні бойынша жиынтық деректер Алғаш рет диагностикаланған көптеген миелома: леналидомидпен демеуші ем алатын аутологиялық гемопоэздік дің жасушаларын трансплантациялаудан (аутоГДЖТ) өткен пациенттер Ауыр жағымсыз реакциялар леналидомидпен демеуші ем кезінде жиі (≥5%) байқалған және мынадай байқалған: • Пневмония (10,6%) • Өкпе инфекциясы (9,4%) Жиі байқалды: нейтропения (60,8%), бронхит (47,4%), диарея (38,9%), назофарингит (34,8%), бұлшықет түйілуі (33,4%), лейкопения (31,7%), астения (29,7%), жөтел (27,3%), тромбоцитопения (23,5%), гастроэнтерит (22,5%) және пирексия (20,5%). Алғаш рет диагностикаланған көптеген миелома: трансплантациялауды жүргізу мүмкін емес, бортезомибпен және дексаметазонмен бірге леналидомидпен ем алатын пациенттер Леналидомидті дексаметазонмен біріктіргенде леналидомидпен және дексаметазонмен емдеу кезінде елеулі жағымсыз реакциялар жиірек (≥5%) байқалды және мыналардан тұрды: • Гипотония (6,5%), өкпе инфекциясы (5,7%), сусыздану (5,0%). Леналидомидті дексаметазонмен біріктіріп қолдануға қарағанда леналидомидті бортезомибпен және дексаметазонмен біріктіріп қолданғанда жиі байқалатын жағымсыз реакциялар: қажу (73,7%), шеткері нейропатия (71,8%), тромбоцитопения (57,6%), іш қату (56,1%), гипокальциемия (50,0%) болды. Дексаметазонның төмен дозаларымен біріктіріп леналидомид алатын пациенттерде алғаш анықталған КМ Мелфалан/преднизолон/талидомид (MPT) біріктірілімімен емдеумен салыстырғанда, леналидомидті дексаметазонның төмен дозаларымен (Rd және Rd18) біріктіріп қабылдаған кезде жиірек (≥5%) байқалған күрделі жағымсыз дәрілік реакцияларға мыналар жатады: • Пневмония (9,8%) • Бүйрек жеткіліксіздігі (оның ішінде жедел) (6,3%) ЖДР-дан мыналар жиі байқалды: диарея (45,5%), қатты қажу (32,8%), арқадағы ауырсыну (32,0%), астения (28,2%), ұйқысыздық (27,6%), бөртпе (24,3%), тәбеттің төмендеуі (23,1%), жөтел (22,7%), гипертермия (21,4%), сондай-ақ бұлшықет түйілуі (20,5%). Мелфалан және преднизолонмен бірге леналидомид қабылдаған пациенттерде алғаш анықталған КМ Мелфалан/преднизолон/плацебо біріктірілімімен емдеумен және кейіннен плацебо (МРпл+пл) тағайындаумен салыстырғанда мелфаланды, преднизолонды және леналидомидті кейіннен демеуші еммен (MPR+R) немесе плацебо (MPR+пл) қабылдағанда жиі (≥5%) байқалған күрделі жағымсыз дәрілік реакцияларға мыналар жатады: • фебрильді нейтропения (6,0%) • анемия (5,3%) ЖДР-дан мыналар жиі байқалды: нейтропения (83,3%), анемия (70,7%), тромбоцитопения (70,0%), лейкопения (38,8%), іш қату (34,0%), диарея (33,3%), бөртпе (28,9%), гипертермия (27,0%), шеткері ісіну (25,0%), жөтел (24,0%), тәбеттің төмендеуі (23,7%) және астения (22,0%). Емнің, кем дегенде, бір желісін қабылдаған пациенттердегі КМ Плацебо/дексаметазон тобына қарағанда леналидомид/дексаметазон тобында жиі байқалған ең ауыр жағымсыз реакцияларға мыналар жатады: • Веналық тромбоэмболия (терең вена тромбозы, өкпе артериясының тромбоэмболиясы); • 4-ші дәрежедегі нейтропения. Леналидомид қабылдаған көптеген миеломасы бар науқастарда плацебо/дексаметазон тобына қарағанда леналидомид/дексаметазон тобында мынадай жағымсыз реакциялар жиі байқалды: әлсіздік (43,9%), нейтропения (42,2%), іш қату (40,5%), диарея (38,5%), бұлшықет құрысуы (33,4%), анемия (31,4%), тромбоцитопения (21,5%) және бөртпе (21,2%). Миелодисплазиялық синдромдар Жағымсыз реакциялардың көпшілігі әдетте леналидомидпен емнің алғашқы 16 аптасында байқалды. Ауыр жағымсыз реакцияларға мыналар жатады: • веналық тромбоэмболия (терең вена тромбозы, өкпе эмболиясы). • 3 немесе 4 дәрежелі нейтропения, 3 немесе 4 дәрежелі фебрильді нейтропения және тромбоцитопения Ең жиі байқалатын жағымсыз реакциялар: нейтропения (76,8%), тромбоцитопения (46,4%), диарея (34,8%), іш қату (19,6%), жүрек айну (19,6%), қышу (25,4%), бөртпе (18,1%), шаршау (18,1%) және бұлшықет түйілуі (16,7%). Мантия жасушалы лимфома Күрделі жағымсыз реакциялар: • Нейтропения (3,6%) • Өкпе артериясының тромбоэмболиясы (3,6%) • Диарея (3,6%) Ең жиі байқалатын жағымсыз реакциялар: нейтропения (50,9%), анемия (28,7%), диарея (22,8%), шаршау (21,0%), іш қату (17,4%), гипертермия (16,8%) және бөртпе (соның ішінде аллергиялық дерматит) (16,2%). Жалпы алғанда, ерте өлім жиілігінің айқын жоғарылауы байқалды (20 апта ішінде). Ісік жүктемесі жоғары пациенттерде емдеудің басында ерте өлім қаупі артады. Үлкен ісік жүктемесі диаметрі ≥5 см немесе ≥3 см 3 ісік кем дегенде бір ісік ретінде анықталды. Фолликулярлық лимфома Жиі байқалған күрделі жағымсыз реакциялар: • фебрильді нейтропения (2,7%) • Өкпе артериясының тромбоэмболиясы (2,7%) • пневмония (2,7%) Жиі байқалған жағымсыз реакциялар мыналар: нейтропения (58,2%), диарея (30,8%), лейкопения (28,8%), іш қату (21,9%), жөтел (21,9%) және қажу (21,9%). 1-кесте. Леналидомидпен демеуші ем қабылдаған көптеген миеломасы бар пациенттерде клиникалық зерттеулерде тіркелген жағымсыз дәрілік реакциялар (ЖДР) Ағзалар жүйесінің класы / Сәйкес келетін термин — Барлық ЖДР/Жиілік — 3-4 дәрежелі ЖДР/Жиілік Инфекциялық және паразиттік аурулар — Өте жиі пневмония◊, a, жоғарғы тыныс алу жолдарының инфекциялары, нейтропениялық инфекция, бронхит◊, тұмау◊, гастроэнтерит◊, синусит, назофарингит, ринит Жиі инфекциялық ауру◊, несеп шығару жолдарының инфекциясы◊,*, төменгі тыныс алу жолдарының инфекциясы, өкпе инфекциясы◊ — Өте жиі пневмония◊,a, нейтропениялық инфекция Жиі сепсис◊,b. бактериемия, өкпе инфекциясы◊, төменгі тыныс алу жолдарының бактериялық инфекциясы, бронхит◊, тұмау◊, гастроэнтерит◊, белдемелі герпес◊, инфекциялық ауру◊ Қатерсіз, қатерлі және анықталмаған жаңа түзілімдер (кисталар мен полиптерді қоса) — Жиі миелодисплазиялық синдром◊,* Қан және лимфа жүйесі тарапынан бұзылулар — Өте жиі нейтропения^,◊, фебрильді нейтропения^,◊, тромбоцитопения^,◊, анемия, лейкопения◊, лимфопения — Өте жиі нейтропения^,◊, фебрильді нейтропения^,◊, тромбоцитопения^’◊, анемия, лейкопения◊, лимфопения Жиі панцитопения◊ Зат алмасу және тамақтану тарапынан бұзылулар — Өте жиі гипокалиемия — Жиі гипокалиемия, сусыздану Жүйке жүйесі тарапынан бұзылулар — Өте жиі парестезия Жиі шеткері нейропатияc — Жиі бас ауыруы Қантамыр тарапынан бұзылулар — Жиі өкпе артериясының тромбоэмболиясы◊,* — Жиі терең веналар тромбозы^,◊,d Тыныс алу жүйесі, кеуде қуысы ағзалары және көкірек ортасы тарапынан бұзылулар — Өте жиі жөтел Жиі диспноэ◊, ринорея — Жиі диспноэ◊ Асқазан-ішек жолы тарапынан бұзылулар — Өте жиі диарея, іш қату, іш ауыруы, жүрек айнуы Жиі құсу, іштің жоғарғы бөлігінің ауыруы — Жиі диарея, құсу, жүрек айнуы Бауыр мен өт шығару жолдары тарапынан бұзылулар — Өте жиі бауыр функциясының қалыпқа сәйкес келмейтін биохимиялық көрсеткіштері — Жиі бауыр функциясының қалыпқа сәйкес келмейтін биохимиялық көрсеткіштері Тері және тері асты шелінің тарапынан бұзылулар — Өте жиі бөртпе, терінің құрғауы — Жиі бөртпе, қышыну Қаңқа-бұлшықет және дәнекер тін тарапынан бұзылулар — Өте жиі бұлшықет түйілуі Жиі миалгия, бұлшықет-қаңқа ауыруы Жалпы бұзылулар және енгізу орнындағы бұзылулар — Өте жиі қатты қажу, астения, пирексия — Жиі қатты қажу, астения ◊ Жағымсыз реакциялар аутологиялық дің жасушаларының трансплантациясын бастан өткерген АДКМ бар пациенттерде клиникалық зерттеулерде күрделі деп тіркелді. *Дәрілерге күрделі жағымсыз реакцияларға ғана қатысты. ^ Жеке жағымсыз реакциялардың сипаттамасы бөлімін қараңыз. а Жағымсыз реакциялар «Пневмония» термині мыналарды қамтиды: бронхопневмония, үлестік пневмония, пневмоцистік пневмония, пневмония, клебсиелла пневмониясы, легионелла пневмониясы, микоплазмалық пневмония, пневмококкты пневмония, стрептококкты пневмония, вирустық пневмония, өкпе ауруы, пневмонит. b Жағымсыз реакциялар «Сепсис» термині мыналарды қамтиды: бактериялық сепсис, пневмококкты сепсис, сепсистік шок, стафилококкты сепсис. с Жағымсыз реакциялар «Шеткері нейропатия » термині мыналарды қамтиды: шеткері нейропатия, шеткері сенсорлық нейропатия, полиневропатия. d Жағымсыз реакциялар «Терең веналар тромбозы» термині мыналарды қамтиды: терең веналар тромбозы, тромбоз, веналық тромбоз. КМ біріктірілген еміндегі жағымсыз реакциялардың жиынтық кестесі. Келесі кесте біріктірілген еммен көптеген миеломаны зерттеу кезінде жиналған мәліметтер негізінде құрастырылған. Деректер леналидомидпен емдеу тобындағы емдеудің ұзағырақ ұзақтығына байланысты түзетілмеді, ол КМ бар пациенттерде леналадомидті қолданудың негізгі зерттеулеріндегі салыстыру тобымен салыстырғанда аурудың өршу сәтіне дейін жалғасты. 2-кесте. Дексаметазонмен немесе мелфаланмен және преднизонмен біріктіріп леналидомидпен ем қабылдаған, көптеген миеломасы бар пациенттерде клиникалық зерттеулерде байқалған жағымсыз реакциялар. Жүйелік-ағзалық класс/Ұсынылатын терминдер — Жағымсыз реакциялар (жиынтық)/жиілігі — 3-4 ауырлық дәрежедегі жағымсыз реакциялар/жиілігі Инфекциялық және паразиттік аурулар — Өте жиі пневмония◊,◊ ◊, жоғарғы тыныс алу жолдарының инфекциялары◊, бактериялық, вирустық және зеңдік инфекциялар (оппортунистік түрін қоса)◊, назофарингит, фарингит, бронхит◊, ринит Жиі сепсис◊.◊◊, өкпе инфекциясы◊◊, несеп шығару жолдарының инфекциясы◊, синусит◊ — Жиі пневмония◊,◊◊, бактериялық, вирустық және зеңдік инфекциялар (оппортунистік инфекцияларды қоса) ◊, целлюлит◊, сепсис◊,◊◊, өкпе инфекциясы◊◊, бронхит◊, респираторлық жолдың инфекциясы◊◊, несеп шығару жолдарының инфекциясы◊◊, энтероколит Қатерсіз, қатерлі және анықталмаған жаңа түзілімдер (кисталар мен полиптерді қоса) — Жиі емес базалиома, жайпақ жасушалы тері обыры ^,◊ * — Жиі жедел миелоидты лейкемия, миелодисплазиялық синдром◊, жалпақ жасушалы тері обыры^, ◊, ** Жиі емес жедел Т-жасушалық лейкоз◊, базалиома^,◊, ісік лизис синдромы Қан және лимфа жүйесі тарапынан бұзылулар — Өте жиі нейтропения^,◊,◊◊, тромбоцитопения^,◊,◊◊, анемия, геморрагиялық бұзылулар ^, лейкопения, лимфопения Жиі фебрильді нейтропения^, ◊, панцитопения◊ Жиі емес гемолиз, аутоиммунды гемолиздік анемия, гемолиздік анемия — Өте жиі нейтропения^,◊,◊◊, тромбоцитопения^,◊,◊◊, анемия◊, лейкопения, лимфопения Жиі фебрильді нейтропения^,◊, панцитопения◊, гемолитикалық анемия Жиі емес гиперкоагуляция, коагулопатия Иммундық жүйе тарапынан бұзылулар — Жиі емес аса жоғары сезімталдық реакциялары^ Эндокриндік жүйе тарапынан бұзылулар — Жиі гипотиреоз Зат алмасу және тамақтану тарапынан бұзылулар — Өте жиі гипокалиемия◊,◊◊, гипергликемия, гипогликемия, гипокальциемия◊, гипонатриемия◊, тәбеттің төмендеуі, дене салмағының азаюы, сусыздану◊, Жиі гипомагниемия, гиперурикемия, гиперкальциемия+ — Жиі гипокалиемия, гипергликемия, гипокалиемия◊,◊◊, гипергликемия, гипокальциемия◊ , қант диабеті, гипофосфатемия, гипонатриемия◊, гиперурикемия, подагра, дәм сезудің өзгеруі, сусыздану◊◊, тәбеттің төмендеуі◊◊, дене салмағының азаюы Психиканың бұзылуы — Өте жиі депрессия, ұйқысыздық Жиі емес либидоның жоғалуы — Жиі депрессия, ұйқысыздық Жүйке жүйесі тарапынан бұзылулар — Өте жиі шеткері нейропатия ◊ ◊, парестезия, бас айналуы◊, тремор, дәм сезудің бұрмалануы, бас ауыруы Жиі атаксия, тепе-теңдіктің бұзылуы, естен тану◊◊, невралгия, дизестезия — Өте жиі шеткері нейропатия◊◊ Жиі инсульт◊, бас айналуы ◊◊ , естен тану◊◊, невралгия Жиі емес бассүйекішілік қан кету^, транзиторлы ишемиялық шабуыл, ми ишемиясы Көру ағзасы тарапынан бұзылулар — Өте жиі катаракта, анық көрмеу Жиі көру өткірлігінің төмендеуі — Жиі катаракта Жиі емес соқырлық Есту ағзалары тарапынан бұзылулар және лабиринттік бұзылулар — Жиі кереңдік (оның ішінде құлақ мүкістігі), құлақтың шыңылдауы Жүрек тарапынан бұзылулар — Жиі жыпылықтағыш аритмия◊,◊◊, брадикардия Жиі емес аритмия, QT аралығының ұзаруы, жүрекшелердің дірілдеуі, қарыншалық экстрасистолия — Жиі миокард инфарктісі (оған қоса жедел)^, ◊, жыпылықтағыш аритмия◊, іркілісті жүрек жеткіліксіздігі◊, тахикардия, жүрек жеткіліксіздігі◊, миокард ишемиясы◊ Қантамыр тарапынан бұзылулар — Өте жиі тромбоэмболиялық бұзылулар^, негізінен терең веналар тромбозы және өкпе артериясының тромбоэмболиясы^, ◊,◊◊, артериялық гипотензия◊◊ Жиі артериялық гипертензия, экхимоз ^ — Өте жиі тромбоэмболиялық бұзылулар^, негізінен терең веналар тромбозы және өкпе артериясы тромбоэмболия)^, ◊,◊◊ Жиі васкулит, артериялық гипотензия◊◊, артериялық гипертензия Жиі емес ишемия, шеткергі ишемия, бассүйекішілік веналық синус тромбозы Тыныс алу жүйесі, кеуде қуысы ағзалары және көкірек ортасы тарапынан бұзылулар — Өте жиі ентігу◊,◊◊, мұрыннан қан кету ^, жөтел — Жиі респираторлық дистресс-синдром◊, ентігу◊,◊◊, кеудедегі плевральді ауырсыну◊◊, гипоксия◊◊ Асқазан-ішек жолы тарапынан бұзылулар — Өте жиі іш қату◊, диарея◊,◊◊, іш ауыруы◊◊, жүрек айнуы, құсу◊◊, диспепсия, ауыздың құрғауы, стоматит Жиі асқазан-ішектен қан кету (ректальді, геморроидальді, пептидтік ойық жарадан қан кету және гингивальді қан кетуді қоса)^, ◊◊, дисфагия Жиі емес колит, тифлит — Жиі асқазан-ішектен қан кету^,◊,◊◊, аш ішектің бітелісі◊◊, диарея◊◊, іш қату◊, іштің ауыруы, жүрек айнуы, құсу◊ ◊ Бауыр мен өт шығару жолдары тарапынан бұзылулар — Өте жиі АЛТ (аланин аминотрансфераза) деңгейінің жоғарылауы, АСТ (аспартатаминотрансфераза) деңгейінің жоғарылауы Жиі бауыр жасушаларының зақымдануы◊◊, бауырдың функционалдық сынамалары мәндерінің қалыптан ауытқуы◊, гипербилерубинемия Жиі емес бауыр жеткіліксіздігі ^ — Жиі холестаз◊, гепатоуыттылық, бауыр-жасушалық зақымдану◊◊, АЛТ деңгейінің жоғарылауы, бауырдың функционалдық сынамалары мәндерінің қалыптан ауытқуы◊ Жиі емес бауыр жеткіліксіздігі ^ Тері және тері асты тіндері тарапынан бұзылулар — Өте жиі бөртпе◊◊, терінің қышуы Жиі есекжем, гипергидроз, терінің құрғауы, тері гиперпигментациясы, экзема, эритема Жиі емес эозинофилиямен дәрілік бөртпе және жүйелі көріністер◊◊, тері түсінің бұзылуы, фотосезімталдық реакциялары — Жиі бөртпе◊◊ Жиі емес эозинофилиямен дәрілік бөртпе және жүйелі көріністер◊◊ Тірек-қимыл аппараты тарапынан бұзылулар — Өте жиі бұлшықет түйілуі◊◊, бұлшықет әлсіздігі, сүйектің ауыруы◊, тірек-қимыл және дәнекер тінінің тарапынан жайсыздық (арқаның ауыруын қоса◊,◊◊), артралгия◊, миалгия, аяқ-қолдың ауыруы Жиі буындардың ісінуі — Жиі бұлшықет түйілуі◊◊, сүйек ауруы◊, қаңқа-бұлшықет және дәнекер тін тарапынан ауыру және жайсыздық (арқаның ауыруын қоса◊,◊◊) Жиі емес буындардың ісінуі Бауыр мен өт шығару жолдары тарапынан бұзылулар — Өте жиі бауыр жеткіліксіздігі (оған қоса жедел) ◊,◊◊. Жиі гематурия ^, несептің кідіруі, несепті ұстай алмау Жиі емес пайда болған Фанкони синдромы — Жиі емес тубулярлы бүйрек некрозы Ұрпақ өрбіту жүйесі және сүт бездері тарапынан бұзылулар — Жиі эректильді дисфункция Жалпы бұзылулар және енгізу орнындағы реакциялар — Өте жиі қатты қажу◊,◊◊, ісіну (шеткері ісінуді қоса), қызба◊,◊◊, астения, тұмауға ұқсас синдром (қызба, жөтел, миалгия, қаңқа-бұлшықет ауыруы, бас ауыруы және қалтырау кіреді) Жиі кеуденің ауыруы◊,◊◊, летаргия — Өте жиі қатты қажу◊,◊◊ Жиі шеткері ісіну, қызба◊,◊◊, астения. Зертханалық және құрал-аспаптық деректер — Өте жиі сілтілік фосфатаза деңгейінің жоғарылауы Жиі C-реактивті ақуыз концентрациясының жоғарылауы Жарақаттар, уыттану және манипуляцияның асқынулары — Жиі құлау, соғылу ^ ◊◊Бортезомибмен және дексаметазонмен біріктіріп леналидомид алған ЕБТЖТ бар пациенттердің клиникалық зерттеулерінде күрделі деп хабарланған жағымсыз реакциялар. ^ Жеке жағымсыз реакциялардың сипаттамасы бөлімін қараңыз. ◊ Жағымсыз реакциялар дексаметазонмен немесе мелфаланмен және преднизонмен біріктіріп леналидомидпен ем қабылдаған көптеген миеломасы бар пациенттерде ауыр ретінде тіркелді. + Дәрілік заттарға күрделі жағымсыз реакцияларға ғана қатысты. * Клиникалық зерттеулерде бұрын дексаметазонмен біріктіріп леналидомидпен ем алған КМ бар пациенттерде бақылау тобымен салыстырғанда терінің жайпақ жасушалы тері обыры туралы хабарланған. ** Клиникалық зерттеулерде бұрын дексаметазонмен біріктіріп леналидомидпен ем алған АДКМ бар пациенттерде бақылау тобымен салыстырғанда терінің жайпақ жасушалы тері обыры туралы хабарланған. МДС және МКЛ монотерапиясындағы жағымсыз реакциялар 3-кесте. Леналидомидпен ем қабылдаған миелодисплазиялық синдромдары бар пациенттерде клиникалық зерттеулерде тіркелген ЖДР# Ағзалар жүйесінің класы / Сәйкес келетін термин — Барлық ЖДР/Жиілік — 3-4 дәрежелі ЖДР/Жиілік Инфекциялық және паразиттік аурулар — Өте жиі бактериялық, вирустық және зеңдік инфекциялар (атап айтқанда оппортунистік инфекциялар)◊ — Өте жиі пневмония◊ Жиі бактериялық, вирустық және зеңдік инфекциялар (атап айтқанда оппортунистік инфекциялар)◊, бронхит Қан және лимфа жүйесі тарапынан бұзылулар — Өте жиі тромбоцитопения^,◊, нейтропения^,◊, анемия◊, лейкопения — Өте жиі тромбоцитопения^,◊, нейтропения^,◊, анемия◊, лейкопения Жиі фебрильді нейтропения^,◊ Эндокриндік жүйе тарапынан бұзылулар — Өте жиі гипотиреоз Зат алмасу және тамақтану тарапынан бұзылулар — Өте жиі тәбеттің төмендеуі Жиі Темірдің шамадан тыс жүктелімі, салмақ жоғалту — Жиі гипергликемия◊, тәбеттің төмендеуі Психикалық бұзылыстар — Жиі көңіл-күйдің өзгеруі◊,~ Жүйке жүйесі тарапынан бұзылулар — Өте жиі бас айналуы, бас ауруы Жиі парестезия Жүрек тарапынан бұзылулар — Жиі жедел миокард инфарктісі^,◊, жүрекшелер фибрилляциясы◊, жүрек жеткіліксіздігі◊ Қантамыр тарапынан бұзылулар — Жиі артериялық гипертензия, гематома — Жиі веналық тромбоэмболия, негізінен терең веналар тромбозы және өкпе эмболиясы^,◊ Тыныс алу жүйесі, кеуде қуысы ағзалары және көкірек ортасы тарапынан бұзылулар — Өте жиі мұрыннан қан кету^ Асқазан-ішек жолы тарапынан бұзылулар — Өте жиі диарея◊, іштің ауыруы (асқазанның жоғарғы бөлігін қоса), жүрек айнуы, құсу, іш қату Жиі ауыздың құрғауы, ас қорыту бұзылысы — Жиі диарея◊, жүрек айнуы, тіс ауруы Бауыр мен өт шығару жолдары тарапынан бұзылулар — Жиі бауыр функциясының қалыпқа сәйкес келмейтін биохимиялық көрсеткіштері — Жиі бауыр функциясының қалыпқа сәйкес келмейтін биохимиялық көрсеткіштері Тері және тері асты шелінің тарапынан бұзылулар — Өте жиі бөртпе, терінің құрғауы, қышыну — Жиі бөртпе, қышыну Қаңқа-бұлшықет және дәнекер тін тарапынан бұзылулар — Өте жиі бұлшықет түйілуі, бұлшықет-қаңқа ауыруы (арқаның ауыруын◊ және аяқ-қолдың ауыруын қоса), артралгия, миалгия — Жиі арқаның ауруы◊ Бүйрек және несеп шығару жолының тарапынан бұзылулар — Жиі бүйрек жеткіліксіздігі◊ Жалпы бұзылулар және енгізу орнындағы бұзылулар — Өте жиі қатты қажу, шеткері ісіну, тұмауға ұқсас синдром (оған қоса гипертермия, жөтел, фарингит, миалгия, бұлшықет-қаңқа ауыруы, бас ауыруы) — Жиі пирексия Жарақаттар, улану және процедуралардың асқынулары — Жиі құлау ^ Жеке жағымсыз реакциялардың сипаттамасы бөлімін қараңыз. ◊ Жағымсыз реакциялар леналидомидпен ем қабылдаған миелодисплазиялық синдромдары бар пациенттерде ауыр ретінде тіркелді. ~Миелодисплазиялық синдромдары бар пациенттердегі көңіл-күйдің өзгеруі III фазадағы зерттеуде жиі кездесетін ауыр жағымсыз құбылыс ретінде тіркелді; 3 немесе 4 дәрежедегі қолайсыз оқиға ретінде тіркелмеген. # Миелодисплазиялық синдромдары бар пациенттерге қолданылатын алгоритм: • Миелодисплазиялық синдромдары бар пациенттерде III фазадағы зерттеу (популяцияның салыстырмалы жасырын қауіпсіздігі, кем дегенде 2 пациентте дозалаудың бастапқы режимінде 5/10 мг леналидомид пен плацебо арасындағы айырмашылық). • Леналидомид пен плацебо арасындағы арақатынаста кемінде 2% айырмашылығымен, леналидомид қабылдаған ≥ 5% пациенттерде емдеу кезінде туындайтын барлық жағымсыз реакциялар. • Леналидомид пен плацебо арасындағы арақатынаста кемінде 1 % айырмашылығымен, леналидомид қабылдаған 1 % пациенттерде емдеу кезінде туындайтын 3 немесе 4 ауырлық дәрежесіндегі барлық жағымсыз реакциялар. • Леналидомид пен плацебо арасындағы арақатынаста кемінде 1 % айырмашылығымен, леналидомид қабылдаған 1 % пациенттерде емдеу кезінде туындайтын барлық күрделі жағымсыз реакциялар. • Миелодисплазиялық синдромдары бар пациенттерде II фазадағы зерттеу. • Леналидомид қабылдаған ≥ 5 % пациенттерде емдеу кезінде туындайтын барлық жағымсыз реакциялар. • Леналидомид қабылдаған 1% пациенттерде емдеу кезінде туындайтын 3 немесе 4 дәрежедегі барлық жағымсыз реакциялар. • Леналидомид қабылдаған 1 % пациенттерде емдеу кезінде туындайтын барлық күрделі жағымсыз реакциялар. 4-кесте. Леналидомидпен ем қабылдаған мантия жасушалы лимфомасы бар пациенттерде клиникалық зерттеулерде тіркелген ЖДР Ағзалар жүйесінің класы / Сәйкес келетін термин — Барлық ЖДР/Жиілік — 3-4 дәрежелі ЖДР/Жиілік Инфекциялық және паразиттік аурулар — Өте жиі бактериялық, вирустық және зеңдік инфекциялар (атап айтқанда, оппортунистік инфекциялар)◊, назофарингит, пневмония◊ — Жиі бактериялық, вирустық және зеңдік инфекциялар (атап айтқанда оппортунистік инфекциялар)◊, пневмония◊ Жиі синусит Қатерсіз, қатерлі және анықталмаған жаңа түзілімдер (кисталар мен полиптерді қоса) — Жиі ісіктің клиникалық көріністерінің транзиторлы күшею реакциялары — Жиі ісіктің клиникалық көріністеулерінің транзиторлы нашарлау реакциясы, жалпақ жасушалы тері обыры^,◊ базальді жасушалы карцинома^,◊ Қан және лимфа жүйесі тарапынан бұзылулар — Өте жиі тромбоцитопения^, нейтропения^,◊, лейкопения◊, анемия◊ — Өте жиі тромбоцитопения^, нейтропения^,◊, анемия◊ Жиі фебрильді нейтропения^,◊ — Жиі фебрильді нейтропения^,◊, лейкопения◊ Зат алмасу және тамақтану тарапынан бұзылулар — Өте жиі тәбеттің төмендеуі, салмақтың төмендеуі, гипокалиемия — Жиі сусыздану◊, гипонатриемия, гипокалиемия Жиі сусыздану◊ Психикалық бұзылыстар — Жиі ұйқысыздық Жүйке жүйесі тарапынан бұзылулар — Жиі дисгевзия, бас ауыруы, шеткері нейропатия — Жиі шеткері сенсорлық нейропатия, айқын сылбырлық Есту және тепе-теңдік мүшелері тарапынан бұзылулар — Жиі вертиго Жүрек тарапынан бұзылулар — Жиі миокард инфарктісі (атап айтқанда жедел түрі)^,◊, жүрек жеткіліксіздігі Қантамыр тарапынан бұзылулар — Жиі артериялық гипотензия◊ — Жиі терең веналар тромбозы◊, өкпе артериясының тромбоэмболиясы^,◊, артериялық гипотензия◊ Тыныс алу жүйесі, кеуде қуысы ағзалары және көкірек ортасы тарапынан бұзылулар — Өте жиі диспноэ◊ — Жиі диспноэ◊ Асқазан-ішек жолы тарапынан бұзылулар — Өте жиі диарея◊, жүрек айнуы◊, құсу◊, іш қату Жиі іш ауыруы◊ — Жиі диарея◊, іштің ауыруы◊, іш қату Тері және тері асты шелінің тарапынан бұзылулар — Өте жиі бөртпе (аллергиялық дерматитті қоса), қышыну Жиі түнде терлеу, терінің құрғауы — Жиі бөртпе Қаңқа-бұлшықет және дәнекер тін тарапынан бұзылулар — Өте жиі бұлшықет түйілуі, арқаның ауыруы Жиі артралгия, аяқ-қолдың ауыруы, бұлшықет әлсіздігі◊ — Жиі арқаның ауыруы, бұлшықет әлсіздігі◊, артралгия, аяқ-қолдың ауыруы Бүйрек және несеп шығару жолының тарапынан бұзылулар — Жиі бүйрек жеткіліксіздігі◊ Жалпы бұзылулар және енгізу орнындағы бұзылулар — Өте жиі қажу, астения◊, шеткері ісінулер, тұмауға ұқсас синдром (соның ішінде гипертермия◊, жөтел) Жиі қалтырау — Жиі гипертермия◊, астения◊, қажу ^ Жеке жағымсыз реакциялардың сипаттамасы бөлімін қараңыз. ◊Жағымсыз реакциялар мантия жасушалы лимфомасы бар пациенттерде клиникалық зерттеулерде күрделі деп тіркелді. Мантия жасушалы лимфомасы бар пациенттерге қолданылатын алгоритм: • Мантия жасушалы лимфомасы бар пациенттерде ІІ фазадағы зерттеу. • Леналидомид пен плацебо арасындағы арақатынаста кемінде 2 % айырмашылығымен, леналидомид қабылдаған ≥5% пациенттерде емдеу кезінде туындайтын барлық күрделі жағымсыз реакциялар • Леналидомид пен плацебо арасындағы арақатынаста кемінде 1 % айырмашылығымен, леналидомид қабылдаған ≥ 1 % пациенттерде емдеу кезінде туындайтын 3 немесе 4 ауырлық дәрежесіндегі барлық жағымсыз реакциялар. • Леналидомид пен бақылау тобы арасындағы арақатынаста кемінде 1 % айырмашылығымен, леналидомид қабылдаған ≥ 1 % пациенттерде емдеу кезінде туындайтын барлық жағымсыз реакциялар. • Мантия жасушалы лимфомасы бар пациенттерде ІІ фазадағы бір топтық зерттеу. • Леналидомид қабылдаған ≥ 5 % пациенттерде емдеу кезінде туындайтын барлық жағымсыз реакциялар. • Леналидомид қабылдаған ≥ 2 % пациенттерде емдеу кезінде туындайтын 3 немесе 4 дәрежедегі барлық жағымсыз реакциялар. • Леналидомид қабылдаған ≥ 2 % пациенттерде емдеу кезінде туындайтын барлық күрделі жағымсыз реакциялар. ФЛ біріктірілген емдеудегі жағымсыз реакциялар Келесі кесте фолликулярлық лимфомасы бар пациенттерде ритуксимабпен біріктірілген леналидомидті қолданатын негізгі зерттеулерде (NHL-007 және NHL-008) жиналған деректерге негізделген. ФЛ кезінде біріктірілген емнің жиынтық кестесі Төмендегі кестелер фолликулалық лимфомасы бар пациенттерде ритуксимабпен бірге леналидомидті қолданғанда негізгі зерттеулер (NHL-007 және NHL-008) барысында жиналған деректерден алынған. 5-кесте: Ритуксимабпен біріктірілімдегі леналидомидпен ем қабылдаған фолликулалық лимфомасы бар пациенттерде клиникалық зерттеулерде тіркелген ЖДР Ағзалар жүйесінің класы / Сәйкес келетін термин — Барлық ЖДР/Жиілік — 3-4 дәрежелі ЖДР/Жиілік Инфекциялық және паразиттік аурулар — Өте жиі жоғарғы тыныс жолдарының инфекциясы Жиі пневмония◊, тұмау, бронхит, синусит, несеп шығару жолдарының инфекциясы — Жиі пневмония◊, сепсис◊, өкпелік инфекция, бронхит, гастроэнтерит, синусит, несеп шығару жолдарының инфекциясы, целлюлит◊ Қатерсіз, қатерлі және анықталмаған жаңа түзілімдер (кисталар мен полиптерді қоса) — Өте жиі ісіктің клиникалық көріністерінің транзиторлы күшею реакциялары^ Жиі терінің жалпақ жасушалы карциномасы◊,^,+ — Жиі базальді жасушалы карцинома^,◊ Қан және лимфа жүйесі тарапынан бұзылулар — Өте жиі нейтропения^,◊, анемия◊, тромбоцитопения^, лейкопения**, лимфопения*** — Өте жиі нейтропения^,◊ Жиі анемия◊, тромбоцитопения^, фебрильді нейтропения◊, панцитопения, лейкопения**, лимфопения*** Зат алмасу және тамақтану тарапынан бұзылулар — Өте жиі тәбеттің төмендеуі, гипокалиемия Жиі гипофосфатемия, сусыздану — Жиі сусыздану, гиперкальциемия◊, гипокалиемия, гипофосфатемия, гиперурикемия Психикалық бұзылыстар — Жиі депрессия, ұйқысыздық Жүйке жүйесі тарапынан бұзылулар — Өте жиі бас ауыруы, бас айналуы Жиі шеткері сенсорлық невропатия, дисгевзия — Жиі естен тану Жүрек тарапынан бұзылулар — Жиі емес аритмия◊ Қантамыр тарапынан бұзылулар — Жиі артериялық гипотензия — Жиі өкпе артериясының тромбоэмболиясы^,◊, артериялық гипотензия Тыныс алу жүйесі, кеуде қуысы ағзалары және көкірек ортасы тарапынан бұзылулар — Өте жиі диспноэ◊, жөтел Жиі ауыз-жұтқыншақтың ауыруы, дисфония — Жиі диспноэ◊ Асқазан-ішек жолы тарапынан бұзылулар — Өте жиі іштің ауыруы◊, диарея, іш қату, жүрек айнуы, құсу, диспепсия Жиі асқазанның жоғарғы бөлігінің ауыруы, стоматит, ауыздың құрғауы — Жиі іштің ауыруы◊, диарея, іш қату, стоматит Тері және тері асты шелінің тарапынан бұзылулар — Өте жиі бөртпе*, қышыну Жиі терінің құрғауы, түнгі терлеу, эритема — Жиі бөртпе*, қышыну Қаңқа-бұлшықет және дәнекер тін тарапынан бұзылулар — Өте жиі бұлшықеттің түйілуі, арқаның ауыруы, артралгия Жиі аяқ-қолдың ауыруы, бұлшықет әлсіздігі, бұлшықет-қаңқа ауыруы, миалгия, мойынның ауыруы — Жиі бұлшықет әлсіздігі, мойын ауыруы Бүйрек және несеп шығару жолының тарапынан бұзылулар — Жиі бүйректің жедел зақымдануы◊ Жалпы бұзылулар және енгізу орнындағы бұзылулар — Өте жиі гипертермия, қажу, астения, шеткері ісінулер Жиі жалпы дімкәстану сезімі, қалтырау — Жиі қажу, астения Зертханалық және құрал-аспаптық деректер — Өте жиі аланин-аминотрансферазаның жоғары деңгейі Жиі салмақ жоғалту, қандағы билирубин деңгейінің жоғарылауы ^ Жеке жағымсыз реакциялардың сипаттамасы бөлімін қараңыз. ФЛ бар пациенттер үшін қолданылатын алгоритм: • ІІІ фазадағы бақыланатын зерттеу: • NHL-007 зерттеуіндегі жағымсыз реакциялар: Ритуксимабпен біріктірілген леналидомид қабылдаған ≥ 5% пациентте емдеу кезінде пайда болған барлық жағымсыз реакциялар және леналидомид пен плацебо арасындағы пропорция айырмашылығының кем дегенде 2%. • NHL-007 зерттеуіндегі 3 немесе 4 дәрежедегі жағымсыз реакциялар: ритуксимабпен біріктірілген леналидомид алған пациенттердің 1%-дан азын емдеу кезінде пайда болған барлық 3 немесе 4 дәрежедегі жағымсыз реакциялар және леналидомид пен плацента арасындағы пропорция айырмашылығының кем дегенде 1%. • NHL-007 зерттеуіндегі күрделі жағымсыз реакциялар: Ритуксимабпен біріктірілген леналидомид алған пациенттердің 1%-дан азын емдегенде пайда болатын барлық күрделі жағымсыз реакциялар және леналидомид пен плацебо арасындағы пропорция айырмашылығының кем дегенде 1%. • ФЛ бар пациенттердің қатысуымен 3 фазадағы бір топтық зерттеу • NHL-008 зерттеуіндегі жағымсыз реакциялар: пациенттердің ≥ 5%-да емдеу кезінде пайда болған барлық жағымсыз реакциялар. • NHL-008 зерттеуіндегі 3 немесе 4 дәрежедегі жағымсыз реакциялар: пациенттердің ≥1%-да емдеу кезінде пайда болған барлық 3 немесе 4 дәрежедегі жағымсыз реакциялар. • NHL-008 зерттеуіндегі күрделі жағымсыз реакциялар: пациенттердің ≥ 5%-да емдеу кезінде пайда болған барлық күрделі жағымсыз реакциялар. ◊ Жағымсыз реакциялар ФЛ бар пациенттерде клиникалық зерттеулерде күрделі ретінде тіркелді. + Тек дәрілік затқа күрделі жағымсыз реакцияларға қатысты. *«Бөртпе» – бөртпе және макулопапулярлы бөртпе сияқты дұрыс келетін терминдерді қамтитын жағымсыз реакциялардың біріктірілген термині. **«Лейкопения» – лимфопения, лейкоциттер деңгейінің төмендеуі сияқты дұрыс келетін терминдерді қамтитын жағымсыз құбылыстардың жағымсыз реакцияларының біріктірілген термині. ***«Лимфопения» – лимфопения және лимфоциттер деңгейінің төмендеуі сияқты дұрыс келетін терминдерді қамтитын жағымсыз реакциялардың біріктірілген термині. Тіркеуден кейінгі кезеңде тіркелген жағымсыз реакцияларға кестелік шолу. Негізгі клиникалық зерттеулерде байқалған жағымсыз реакцияларға қосымша ретінде төменде келтірілген жағымсыз реакциялар тізімі (6-кесте) препаратты тіркеуден кейінгі қолдану тәжірибесіне негізделеді. Препаратты тіркеуден кейінгі қолдану кезінде леналидомид қабылдаған көптеген миеломасы бар пациенттерде анықталған ЖДР Жүйелік-ағзалық класс/Ұсынылатын терминдер — Жағымсыз реакциялар (жиынтық)/жиілігі — 3-4 ауырлық дәрежедегі жағымсыз реакциялар/жиілігі Инфекциялық және паразиттік аурулар — Белгісіз вирустық инфекциялар (белдемелі герпесті және В вирустық гепатитінің реактивациясы) — Белгісіз вирустық инфекциялар (белдемелі герпесті және В вирустық гепатитінің реактивациясы) Қатерсіз, қатерлі және анықталмаған жаңа түзілімдер (кисталар мен полиптерді қоса) — Сирек ісік лизисінің синдромы Қан және лимфа жүйесі тарапынан бұзылулар — Белгісіз пайда болған гемофилия Жүйке жүйесі тарапынан бұзылулар — Сирек анафилаксиялық реакциялар^ Белгісіз тығыз ағзаның қабылданбай ажырауы — Сирек анафилаксиялық реакциялар^ Эндокриндік жүйе тарапынан бұзылулар — Жиі гипертиреоз Тыныс алу жүйесі, кеуде қуысы ағзалары және көкірек ортасы тарапынан бұзылулар — Белгісіз Өкпе гипертензиясы — Сирек Өкпе гипертензиясы Белгісіз интерстициялық пневмонит Асқазан-ішек жолы тарапынан бұзылулар — Белгісіз панкреатит, асқазан-ішек жолының перфорациясы (дивертикуланың, аш және тоқ ішектің перфорациясын қоса)^ Бауыр мен өт шығару жолдары тарапынан бұзылулар — Белгісіз бауырдың жедел жеткіліксіздігі^, уытты гепатит^, цитолитикалық гепатит , холестаздық гепатит^, аралас цитолитикалық/ холестаздық гепатит^ — Белгісіз бауырдың жедел жеткіліксіздігі^, уытты гепатит^ Тері және тері асты тіндері тарапынан бұзылулар — Жиі емес Квинке ісінуі Сирек Стивенс-Джонсон синдромы^; уытты эпидермалық некролиз^ Белгісіз лейкоцитокластты васкулит, эозинофилиямен және жүйелі симптомдармен аллергиялық реакция^ ^ Жеке жағымсыз реакциялардың сипаттамасы бөлімін қараңыз. Жекелеген жағымсыз реакциялардың сипаттамасы Тератогенділік Леналидомид өмірге қауіп төндіретін ауыр туа біткен ақаулардың дамуына әкелетін айқын тератогендік әсері бар зат - талидомидтің құрылымдық аналогы болып табылады. Егер леналидомид жүктілік кезінде қабылданса, туа біткен ақаулардың даму қаупі жоғары. Нейтропения және тромбоцитопения Алғаш рет диагностикаланған көптеген миелома: леналидомидпен демеуші ем алатын аутологиялық гемопоэздік дің жасушаларын трансплантациялаудан (аутоГДЖТ) өткен пациенттер АутоГДЖТ кейін леналидомидпен демеуші емді қолдану 4-ші дәрежелі нейтропенияның жоғары жиілігімен байланысты. Емдеу аясында пайда болған және леналидомид қолдануды тоқтатуға себеп болған пациенттерде жағымсыз құбылыстар тіркелді. АутоГДЖТ кейін леналидомидпен демеуші емді қолдану 3-ші немесе 4-ші дәрежелі тромбоцитопенияның жоғары жиілігімен байланысты. Алғаш рет диагностикаланған көптеген миелома: трансплантациялауды жүргізу мүмкін емес, бортезомибпен және дексаметазонмен бірге леналидомидпен ем алатын пациенттер 4-дәрежелі нейтропения төмен жиілікте байқалды. 3-ші және 4-ші дәрежелі тромбоцитопения жиілігі жоғары топта байқалды. Дексаметазонның төмен дозаларымен біріктіріп леналидомид алатын пациенттерде алғаш анықталған КМ Леналидомидтің төмен дозалы дексаметазон біріктірілімі алғаш рет анықталған КМ пациенттерде 4 дәрежелі нейтропенияның төмендеуімен байланысты. 4 дәрежелі фебрильді нейтропения сирек байқалды. Леналидомидтің төмен дозалы дексаметазон біріктірілімі алғаш рет анықталған КМ пациенттерде 4 дәрежелі тромбоцитопенияның төмендеуімен байланысты. Мелфалан және преднизолонмен бірге леналидомид қабылдаған пациенттерде алғаш анықталған КМ Леналидомидтің мелфаланмен және преднизолонмен үйлесуі алғаш рет анықталған КМ пациенттерде 4 дәрежелі нейтропенияның жоғарылауымен байланысты. 4 дәрежелі фебрильді нейтропенияның жоғары жиілігі байқалды. Алғаш рет анықталған КМ бар пациенттерде мелфалан және преднизолонмен леналидомидті қолдану 3 және 4 дәрежелі тромбоцитопенияның жоғары жиілігімен қатар жүрді. Емнің, кем дегенде, бір желісін қабылдаған пациенттердегі КМ Көптеген миеломасы бар пациенттерде леналидомидтің дексаметазонмен біріктірілімін қолдану ауырлығы 4 дәрежелі нейтропенияның даму жиілігінің жоғарылауымен қатар жүрді. Леналидомидті дексаметазонмен біріктіріп қабылдаған пациенттерде 4 дәрежелі фебрильді нейтропения сирек байқалды. Көптеген миеломада леналидомидтің дексаметазонмен біріктірілімін қолдану 3 және 4 дәрежелі тромбоцитопенияның даму ықтималдығының жоғарылауымен қатар жүрді. Миелодисплазиялық синдромдары бар пациенттер Миелодисплазиялық синдромдары бар пациенттерде леналидомидті қолдану 3-ші немесе 4-ші дәрежелі нейтропенияның жоғары жиілігімен байланысты. Мантия жасушалы лимфомасы бар пациенттер Мантия жасушалы лимфомасы бар пациенттерде леналидомидті қолдану 3-ші немесе 4-ші дәрежелі нейтропенияның жоғары жиілігімен байланысты. Фолликулярлық лимфомасы бар пациенттер Фолликулярлық лимфоманы емдеуде леналидомидтің ритуксимабпен біріктірілімін қолдану 3-ші немесе 4-ші дәрежелі нейтропенияның жоғары жиілігімен байланысты. 3-ші немесе 4-ші дәрежелі нейтропенияның барлық жағдайлары емдеуді уақытша тоқтату, дозаны азайту және/немесе өсу факторлары бар демеуші емді қолдану кезінде қайтымды болды. Веналық тромбоэмболия Көптеген миеломасы бар пациенттерде дексаметазонмен леналидомидті қолдану терең веналар тромбозының және өкпе артериясы тромбоэмболиясының даму қаупінің жоғарылауымен қатар жүреді, сол уақытта мелфаланмен және преднизолонмен біріктірілімінде бұл қауіп төмен болған. Эритропоэздік препараттарды бір мезгілде тағайындау немесе анамнезінде терең веналар тромбозының болуы да пациенттердің осы тобында тромбоздық асқынулардың қаупін арттыруы мүмкін. Миокард инфарктісі Леналидомид қабылдаған пациенттерде, әсіресе белгілі қауіп факторлары болған кезде миокард инфарктісі жағдайлары байқалған. Геморрагиялық бұзылулар Геморрагиялық асқынулар жүйелік-ағзалық класқа сәйкес келтірілген: қан және лимфа жүйесі тарапынан бұзылулар; жүйке жүйесі тарапынан бұзылулар (бассүйекішілік қан құйылу); тыныс алу жүйесі, кеуде қуысы ағзалары және көкірек ортасы тарапынан (мұрыннан қан кету); асқазан-ішек жолы тарапынан (гингивальді, геморроидальді, ректальді қан кету); бүйрек және несеп шығару жолдары тарапынан (гематурия); жарақаттар, уыттану және манипуляциялардың асқынулары (соғылу) және қантамыр бұзылулары (экхимоздар). Аллергиялық реакциялар Аллергиялық реакциялардың/аса жоғары сезімталдық реакцияларының дамуы туралы хабарланды. Терінің ауыр реакциялары Стивенс-Джонсон синдромының (СДС) және уытты эпидермалық некролиздің (УЭН) дамуы туралы хабарламалар бар. Леналидомидті талидомидті қабылдау кезінде анамнезінде бөртпенің ауыр формалары байқалған пациенттерге тағайындауға болмайды. Басқа жердегі бастапқы қатерлі ісіктер * Бақылаумен салыстырғанда леналидомидтің дексаметазонмен біріктірілімін қолданғаннан кейін миеломасы бар пациенттерде байқалған жаңа қатерлі жаңа түзілімдер негізінен базальді жасушалы немесе жалпақ жасушалы тері обырымен ұсынылған. Жедел миелолейкоз Жедел миелолейкоз жағдайлары леналидомидті мелфаланмен біріктіріп немесе мелфаланның жоғары дозасынан және дің жасушаларын аутологиялық трансплантациялаудан (ТСК) кейін бірден алған пациенттерде алғаш рет диагностикаланған көптеген миелома байқалды. Мелфаланмен және преднизолонмен біріктірілімде талидомидпен салыстыру кезінде дексаметазонның төмен дозаларымен біріктіріп леналидомид алған, алғаш диагноз анықталған КМ бар пациенттерде ЖМЛ байқалған жоқ. Миелодисплазиялық синдромдар Базальді айнымалылар, атап айтқанда кешенді цитогенетика және TP53 мутациялары қан құюға тәуелді және Del (5q) аномалиясы бар адамдарда ЖМЛ-ға дейін үдеумен байланысты. Бауыр жеткіліксіздігі Тіркеуден кейінгі кезеңде бауыр тарапынан мынадай бұзылулар тіркелген (жиілігі белгісіз): жедел бауыр жеткіліксіздігі және холестаз (өлімге әкелуі ықтимал), уытты гепатит, цитолитикалық гепатит, аралас цитолитикалық/холестаздық гепатит. Рабдомиолиз Рабдомиолиз жағдайлары сирек байқалды, олардың кейбіреулері леналидомидті статиндер тобының препараттарымен қабылдаған кезде. Қалқанша безінің аурулары Гипотиреоз және гипертиреоз жағдайлары туралы хабарланды. Ісіктің клиникалық көріністерінің өтпелі нашарлау реакциясы және ісік лизисінің синдромы Диагноздағы мантия жасушалы лимфоманың ХБИ жоғары немесе емдеудің басында ісік массасы үлкен (ең ұзын диаметрінде кем дегенде бір ісік ≥ 7 см) пациенттерде TFR қаупі болуы мүмкін. Леналидомид/ритуксимаб қолдану тобында тіркелген TFR (19-дан 18) көпшілігі емдеудің алғашқы екі циклі кезінде пайда болды. Асқазан-ішек жолдарының аурулары Леналидомидті қолдану аясында асқазан-ішек жолдарының тесілуі тіркелді. Асқазан-ішек жолдарының тесілуі сепсистік асқынуларға және өлімге әкелуі мүмкін. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаса медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласыңыз Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Нұсқаулықта көрсетілмеген.

Пациенттер леналидомидді басқа адамдарға бермеуі тиіс. Пайдаланылмаған препаратты емдеу аяқталғаннан кейін медициналық мекемеге қайтару қажет. Пациенттерге донорлық қанды немесе шәуетті леналидомидпен бүкіл емдеу бойы және емдеу курсы аяқталғаннан кейін 1 апта ішінде тапсыруға рұқсат етілмейді. Медицина қызметкерлері мен күтуші адамдар блистермен немесе капсуламен жұмыс істеген кезде бір рет қолданылатын қолғап киюі тиіс. Жүкті әйелдер немесе жүкті болуы мүмкін деп күдіктенген әйелдер блистермен немесе капсуламен емделмеуі керек. Оқыту материалдары, препаратты тағайындаудағы және берудегі шектеулер Леналидомидпен емдеу қауіпсіздігін арттыру және тератогендік әсер қаупін төмендету үшін тіркеу куәлігінің ұстаушысы дәрігерлерді леналидомидтің ықтимал тератогендік әсері туралы барлық қажетті ақпаратты, емдеу кезінде, оған дейін және одан кейін контрацепция жөніндегі нұсқауларды және жүктілікті анықтайтын тесттерді пайдалану жөніндегі нұсқаулықты қамтитын пациенттер үшін қажетті оқыту материалдарымен қамтамасыз етеді. Дәрігер еркек және әйел жынысты пациенттерге Жүктіліктен сақтану бағдарламасында көрсетілгендей леналидомидтің тератогендік қаупі және жүктіліктен сақтану жөніндегі қатаң шаралар туралы хабарлауға және пациенттерді оқыту брошюрасымен, пациент картасымен және/немесе пациент карталарының ұлттық жүйесіне сәйкес баламалы құралмен қамтамасыз етуге тиіс. Бақыланатын таралу жүйесі пациенттердің карталарын және/немесе препараттың тағайындалуын және/немесе берілуін бақылауға арналған балама құралды пайдалануды қамтиды. Ең дұрысы, жүктілікті анықтайтын тест, емдеуді тағайындау және препаратты беру бір күнде орын алуы керек. Ұрпақ өрбіту жасындағы әйелдерге леналидомидті беру ем тағайындалғаннан және дәрігердің бақылауымен орындалған жүктілікке жасалған тесттің теріс нәтижесін алғаннан кейін 7 күн ішінде жүргізілуі тиіс. Препарат бала туу потенциалы сақталған әйелдерге емдеудің 4 аптасынан аспайтын, ал пациенттердің қалған санаттарының бәріне 12 аптадан көп емес уақытқа берілуі тиіс. Басқа айрықша нұсқаулар және сақтандыру шаралары Жүрек-қантамыр бұзылулары Миокард инфарктісі Қауіп факторлары болған жағдайда, бірінші кезекте, анамнезде тромбоздардың болуын қоса, науқастардың жай-күйін бақылауға алып, сонымен қатар барлық басқарылатын қауіп факторларының (шылым шегу, артериялық гипертензия, гиперлипидемия) әсерін азайту мүмкіндігіне бағытталған әрекеттерді орындау қажет. Веналық және артериялық тромбоэмболия Көптеген миеломасы бар пациенттерде дексаметазонмен біріктірілген леналидомидпен емдеу веналық тромбоэмболиялардың (көбінесе терең веналар тромбоздары және өкпе артериясының тромбоэмболиялары) және артериялық тромбоэмболиялардың (көбінесе миокард инфарктісі және ми қан айналымының бұзылулары) жоғары даму қаупімен қатар жүреді. Веналық тромбоэмболия алғаш рет диагноз қойылған КМ және миелодисплазиялық синдром монотерапиясы кезінде леналидомидті мелфаланмен және преднизолонмен біріктіріп қабылдаған кезде аз байқалды. Демек, тромбоэмболиялардың қауіп факторлары бар, соның ішінде анамнезінде тромбоз болған пациенттердің жай-күйін бақылап отыру қажет. Темекі шегу, артериялық гипертензия, гиперлипидемия сияқты басқарылатын қауіп факторларын жою бойынша шаралар қабылдау керек. Анамнездегі тромбоэмболиялық асқынулар, эритропоэтинмен қатар жүретін ем, гормондық орын басу емі ең үлкен болжамды мәнге ие. Осылайша, эритропоэздік белсенділігі бар препараттар, сондай-ақ тромбоздың даму қаупін арттыруы мүмкін препараттар (мысалы, гормондық орын басу емі) леналидомидті дексаметазонмен бірге қабылдайтын көптеген миеломасы бар науқастарға сақтықпен тағайындалуы тиіс. Гемоглобиннің 120 г/л-ден жоғары концентрациясы эритропоэтинмен емдеуді тоқтатуды болжайды. Дәрігерлер мен пациенттер тромбоэмболияның даму мүмкіндігін айғақтайтын клиникалық симптомдарды мұқият бағалауы тиіс. Пациенттерге ентігу, кеуде қуысының ауыруы, аяқ-қолдың ісінуі сияқты симптомдар пайда болған жағдайда дереу дәрігерге қаралу қажеттігі туралы ескерту керек. Веналық тромбоэмболияның профилактикасы үшін, әсіресе қосымша қауіп факторлары бар пациенттерде тромбозға қарсы препараттарды қолдану ұсынылады. Профилактикалық мақсатта тромбозға қарсы ем тағайындау туралы шешімді жеке қауіп факторларын мұқият бағалаудан кейін қабылдаған жөн. Тромбоэмболия симптомдары пайда болған жағдайда леналидомидпен емдеуді тоқтатып, антикоагулянттармен стандартты емдеу басталуы тиіс. Науқастың жағдайы антикоагулянттармен емдеу аясында тұрақтанғаннан кейін және кез келген тромбоэмболиялық асқынулар жойылғаннан кейін, леналидомидпен емдеу қауіпті/пайданы қолайлы бағалау кезінде бастапқы дозада қайта басталуы мүмкін. Пациент леналидомидпен емдеудің әрі қарайғы бүкіл кезеңі ішінде антикоагулянттарды қабылдауды жалғастыруы керек. Өкпе гипертензиясы Леналидомид қабылдаған пациенттерде кейбір өліммен аяқталған өкпе гипертензиясы жағдайлары туралы хабарланды. Леналидомидпен емдеуді бастар алдында және кезінде пациенттерді жүрек-өкпе ауруларының белгілері мен симптомдарының болуына тексеру керек. Нейтропения және тромбоцитопения Леналидомидтің ауыр доза шектеуші уытты құбылыстары нейтропения және тромбоцитопения болып табылады. Лейкоциттер санын, қан формулаларын, тромбоциттер санын, гемоглобинді, гематокритті анықтауды қоса, қанның толық талдауын емдеу басталғанға дейін, апта сайын леналидомидпен терапияның алғашқы 8 аптасы ішінде, содан кейін цитопенияларды мониторингілеу үшін ай сайын орындау қажет. Мантия жасушалы лимфомасы бар науқастарда бақылау сызбасы 2 апта сайын 3 және 4 циклдарда, содан кейін әр циклдің басында болуы керек. Фолликулалық лимфомада бақылау сызбасы 1 циклдің алғашқы 3 аптасында (28 күн) апта сайын, 2-4 цикл кезінде әр 2 апта сайын, содан кейін әр келесі циклдің басында болуы керек. Нейтропенияның дамуы кезінде препараттың дозасын тоқтату және/немесе төмендету қажет болуы мүмкін. Нейтропения дамыған жағдайда өсу факторының препараттарын тағайындау ұсынылады. Пациенттер температураның кез келген жоғарылауы туралы емдеуші дәрігерге уақтылы хабарлау қажеттілігі туралы хабардар болуы тиіс. Пациенттер мен дәрігерлерге, әсіресе бір мезгілде қолданылатын дәрілік препараттар қан кетуге бейімділігін арттыруға қабілетті жағдайларда, петехияны және мұрыннан қан кетуді қоса, қан кетудің белгілері мен симптомдарын байқау ұсынылады. Леналидомидті басқа миелодепрессиялық препараттармен сақтықпен тағайындау керек. Алғаш рет диагностикаланған көптеген миелома: леналидомидпен демеуші ем алатын аутологиялық гемопоэздік дің жасушаларын трансплантациялаудан (аутоГДЖТ) өткен пациенттер CALGB 100104 зерттеуіндегі жағымсыз реакцияларға мелфаланның жоғары дозалары мен аутоГДЖТ (АДКМ/аутоГДЖТ) қолданғаннан кейін хабарланған құбылыстар, сондай-ақ демеуші емді қолдану кезеңінде туындаған құбылыстар жатады. Екінші талдау демеуші ем басталғаннан кейін пайда болған құбылыстарды анықтады. IFM 2005-02 зерттеуінде жағымсыз реакциялар тек демеуші емдеу кезеңінде тіркелді. Жалпы алғанда, 4-ші ауырлық дәрежедегі нейтропения плацебо топтарымен салыстырғанда леналидомидпен демеуші ем топтарында жоғары жиілікпен, аутоГДЖТ жасалған АДКМ бар пациенттерде (CALGB 100104 зерттеуінде 32,1%-ға қарсы 26,7% [демеуші ем басталғаннан кейін 16,1%-ға қарсы 1,8%] және тиісінше IFM 2005-02 зерттеуінде 16,4%-ға қарсы 0,7%) леналидомидпен демеуші ем бағаланған 2 зерттеуде байқалды. Емдеу аясында пайда болған және леналидомидті тоқтатуға себеп болған жағымсыз құбылыстар CALGB 100104 зерттеуінде пациенттердің 2,2%-да және тиісінше IFM 2005-02 зерттеуінде пациенттердің 2,4%-да тіркелген. Екі зерттеуде де плацебо топтарымен салыстырғанда леналидомидтің демеуші дозасын қабылдаған пациенттер тобында 4 дәрежелі фебрильді нейтропения туралы бірдей жиілікпен хабарланды (CALGB 100104 зерттеуінде [демеуші ем басталғаннан кейін 0,5%-ға қарсы 0,4%] және тиісінше IFM 2005-02 зерттеуінде 0%-ға қарсы 0,3%). Пациенттерге температураның жоғарылауы туралы дереу хабарлауға кеңес беріледі, емдеуді тоқтату және/немесе дозаны азайту қажет болуы мүмкін. 3-ші немесе 4-ші ауырлық дәрежедегі тромбоцитопения плацебо топтарымен салыстырғанда леналидомидпен демеуші ем топтарында жоғары жиілікпен, аутоГДЖТ жасалған АДКМ бар пациенттерде (CALGB 100104 зерттеуінде 37,5%-ға қарсы 30,3% [демеуші ем басталғаннан кейін 17,9%-ға қарсы 4,1%] және тиісінше IFM 2005-02 зерттеуінде 13,0%-ға қарсы 2,9%) леналидомидпен демеуші ем бағаланған зерттеуде байқалды. Пациенттер мен дәрігерлерге қан кетудің белгілері мен симптомдарын, оның ішінде петехиялар мен мұрыннан қан кетуді, әсіресе қан кетуге бейімділікті тудыратын қатарлас дәрілік препараттарды қабылдайтын пациенттерде бақылау ұсынылады. Алғаш рет диагностикаланған көптеген миелома: трансплантациялауды жүргізу мүмкін емес, бортезомибпен және дексаметазонмен бірге леналидомидпен ем алатын пациенттер SWOG S0777 зерттеуінде RD салыстыру тобына қарағанда (5,9% қарсы 2,7%) бортезомибпен және дексаметазонмен (RVd) біріктірілімде леналидомидпен ем алған пациенттер тобында 4 дәрежелі нейтропения төмен жиілікпен байқалды. Ұқсас жиілікпен RVd және Rd қолдану тобында 4-ші дәрежедегі фебрильді нейтропения туралы хабарланды (0,4% қарсы 0,0%). Пациенттерге температураның жоғарылауы туралы дереу хабарлауға кеңес беріледі, емдеуді тоқтату және/немесе дозаны азайту қажет болуы мүмкін. 3 немесе 4 дәрежелі тромбоцитопения салыстыру тобына қарағанда Rd және Rd18 топтарында аз дәрежеде (9,4% қарсы 17,2%) байқалды. Дексаметазонның төмен дозаларымен біріктіріп леналидомид алатын пациенттерде алғаш анықталған КМ 4-дәрежедегі нейтропения салыстыру тобына (8,5% үздіксіз емдеу кезінде (Rd) немесе 18 төрт апталық цикл (Rd18) ішінде емдеу кезінде (мелфалан/преднизолон/талидомид (МРТ) қабылдайтын топта 15%-бен салыстырғанда) қарағанда, дексаметазонның төмен дозаларымен біріктіріп леналидомид алған пациенттерде сирек байқалды. 4 дәрежедегі фебрильді нейтропения эпизодтары леналидомид/дексаметазон тобында және салыстыру тобында (МРТ алған топтағы 0,7%-бен салыстырғанда леналидомид/дексаметазон (Rd және Rd18) алған пациенттерде 0,6%, («Жағымсыз әсерлері» бөлімін қараңыз) бірдей жиілікпен кездесті. Пациенттерге фебрильді эпизодтар туралы дереу хабарлау ұсынылады, өйткені дозаны азайту қажет болуы мүмкін. 3 немесе 4-дәрежедегі тромбоцитопения салыстыру тобына қарағанда аз дәрежеде леналидомид/дексаметазон тобында байқалды (тиісінше 11,1% қарсы 8,1%). Алғаш рет диагностикаланған көптеген миелома: трансплантациялауды жүргізу мүмкін емес, мелфаланмен және преднизонмен бірге леналидомидпен ем алатын пациенттер Алғаш рет көптеген миелома диагнозы анықталған пациенттердің клиникалық зерттеулерінде леналидомидтің мелфаланмен және преднизонмен біріктірілімі 4 дәрежелі нейтропенияның жоғары жиілігімен байланысады (мелфаланды, преднизонды және леналидомидті қолдану тобында 34,1%, одан кейін леналидомидті [MPR+R] және мелфаланды, преднизонды және леналидомидті қабылдайтын пациенттер, одан кейін MPp+p тобындағы 7,8% - бен салыстырғанда плацебо [MPR+p] алатын пациенттер). 4-дәрежелі фебрильді нейтропения көріністері сирек байқалды (MPp+p пациенттеріндегі 0,0%-бен салыстырғанда MPR+R/MPR+p пациенттерінде 1,7%). Көптеген миеломасы бар пациенттерде леналидомидтің мелфаланмен және преднизонмен біріктірілімі 3 және 4 дәрежелі тромбоцитопенияның жоғары жиілігімен байланысады (MPP+p пациенттеріндегі 13,7%-бен салыстырғанда MPR+R/MPR+p пациенттеріндегі 40,4%). Емнің, кем дегенде, бір желісін қабылдаған пациенттердегі КМ Леналидомид пен дексаметазонды бір мезгілде тағайындаған кезде емнің кемінде бір желісін алған көптеген миеломасы бар науқастарда ауырлық дәрежесі 4-ші деңгейлі нейтропенияның даму қаупі өте жоғары (леналидомид/дексаметазон қабылдаған науқастар тобында - 5,1%, плацебо/дексаметазон қабылдаған науқастар тобында - 0,6%. 4-ші дәрежедегі фебрильді нейтропенияның эпизодтары сирек тіркелді (0,6% - леналидомид/дексаметазон қабылдаған науқастар тобында, 0,0% - плацебо/дексаметазон қабылдаған науқастар тобында. Пациенттерге фебрильді эпизодтар туралы дереу хабарлау ұсынылады, дозаны азайту қажет болуы мүмкін. Нейтропения дамыған кезде пациентке бойының өсу факторын тағайындаудың орындылығын қарастырған жөн. Ауырлығы 3-ші және 4-ші дәрежедегі тромбоцитопения дамуының жоғары жиілігі леналидомид пен дексаметазонды бір мезгілде тағайындағанда көптеген миеломасы бар науқастарда байқалады (леналидомид/дексаметазонмен емдеу аясында тиісінше 9,9 және 1,4% және плацебо/дексаметазонмен емдеу аясында 2,3 және 0,0% науқастарда. Дәрігер мен пациент тарапынан, әсіресе, бір мезгілде қолданылған дәрілік препараттар қан кетуге бейімділікті арттыруға қабілетті жағдайларда, петехиялар мен мұрыннан қан кетуді қоса, қатты қанағаштық белгілері мен симптомдарын мұқият бақылауға кеңес беріледі. Миелодисплазиялық синдромдар Миелодисплазиялық синдромдарды леналидомидпен емдеу плацебо алған пациенттермен салыстырғанда нейтропения мен 3 және 4 дәрежелі тромбоцитопенияның жоғары жиілігімен байланысты. Мантия жасушалы лимфома Мантия жасушалы лимфоманы леналидомидпен емдеу бақылау тобының пациенттерімен салыстырғанда нейтропения мен 3 және 4 дәрежелі тромбоцитопенияның жоғары жиілігімен байланысты. Фолликулалық лимфома Фолликулалық лимфомасы бар пациенттерде леналидомидтің ритуксимабпен біріктірілімі плацебо/ритуксимаб қолдану тобындағы пациенттермен салыстырғанда 3 немесе 4 дәрежелі нейтропенияның анағұрлым жоғары жиілігімен байланысты. 3 немесе 4 дәрежелі фебрильді нейтропения және тромбоцитопения леналидомид/ритуксимаб қолдану тобында жиі байқалды. Нейтропениямен немесе онсыз инфекция КМ бар пациенттер пневмонияны қоса, инфекциялардың дамуына бейім. Леналидомидті МПТ-мен емес, дексаметазонмен бірге қабылдаған кезде инфекцияның жоғары деңгейі байқалды. Ауырлық дәрежесі ≥ 3 инфекциялар пациенттердің үштен бірінен кемінде нейтропения жағдайында дамыды. Инфекцияның белгілі қауіп факторлары бар пациенттерді мұқият бақылау қажет. Барлық пациенттерге инфекцияның алғашқы белгілерінде (мысалы, жөтел, қызба және т.б.) дереу дәрігерге бару ұсынылады, бұл ерте емдеу кезінде ауырлық дәрежесін төмендетуге мүмкіндік береді. Бүйрек жеткіліксіздігі Бүйрек жеткіліксіздігі бар науқастарда леналидомидтің көбінесе бүйрекпен бөлінетінін ескеріп, бүйрек функциясының жағдайын және леналидомид дозасын мұқият бақылау қажет. Қалқанша безінің аурулары Гипотиреоз және гипертиреоз жағдайлары туралы хабарланды. Емдеуді бастар алдында қалқанша безінің функциясына әсер етуі мүмкін қатар жүретін ауруларды бағалау керек. Емдеуді бастар алдында қалқанша безінің функциясын бағалауды және леналидомидті қолдану аясында оны тұрақты бақылауды жүргізу ұсынылады. Шеткері нейропатия Леналидомид — талидомидтің құрылымдық аналогы, ол ауыр шеткері нейропатияны тудыратыны белгілі. Леналидомидпен және дексаметазонмен, немесе мелфаланмен және преднизонмен бірге ұзақ емдегенде алғаш рет анықталған көптеген миеломаның шеткері нейропатия жиілігінің жоғарылауы тіркелмеген. Алғаш рет диагностикаланған көптеген миеломаны емдеу үшін бортезомиб пен дексаметазонды вена ішіне енгізу арқылы леналидомидті біріктірген кезде шеткері нейропатияның неғұрлым жоғары жиілігі тіркелді. Бортезомибті тері астына енгізу кезінде жиілік төмен болды. Қосымша ақпаратты 4.8 бөлімін және бортезомибке арналған дәрілік препараттың қысқаша сипаттамасынан (SmPC) қараңыз. Ісік лизисінің синдромы Леналидомидтің айқын антинеопластикалық белсенділігіне байланысты, әсіресе, ауқымды ісік көлемі бар науқастарда ісік лизисі синдромының дамуы мүмкін. Осы науқастарға жалпыға ортақ профилактикалық шараларды қолдану арқылы тиісті қадағалау ұйымдастырылуы тиіс. Ісіктің клиникалық көріністерінің өтпелі нашарлау реакциясы және ісік лизисінің синдромы Леналидомидтің ісікке қарсы белсенділігі болғандықтан, ісік лизисі синдромы (ІЛС) сияқты асқыну пайда болуы мүмкін. ІЛС және ісіктің клиникалық көріністерінің транзиторлы нашарлау реакциясы (TFR) әдетте созылмалы лимфолейкозы (СЛЛ) бар пациенттерде, кейде леналидомидпен ем алған лимфомалары бар пациенттерде байқалады. Леналидомидпен емдеу кезінде ІЛС-дан өлім жағдайлары тіркелді. Емдеуді бастамас бұрын ауқымды ісік жүктемесі бар науқастарда ІЛС және TFR қаупі ең жоғары болады. Осы пациенттерге леналидомидті сақтықпен тағайындаған жөн. Бұл пациенттерді, әсіресе бірінші цикл кезінде немесе дозаны жоғарылату кезінде мұқият бақылау керек, сонымен қатар тиісті сақтық шараларын сақтау қажет. Леналидомид алған ММ бар пациенттерде ІЛС туралы сирек хабарланды; леналидомид алған миелодисплазиялық синдромы (МДС) бар пациенттерде мұндай асқыну туралы хабарламалар тіркелмеді. Мантия жасушалы лимфома TFR қатысты мұқият мониторинг және бағалау жүргізу ұсынылады. Диагноздағы мантия жасушалы лимфоманың халықаралық болжамдық индексі (ХБИ) жоғары немесе емдеудің басында ісік массасы үлкен (ең ұзын диаметрінде кем дегенде бір ісік ≥ 7 см) пациенттерде TFR қаупі болуы мүмкін. Ісіктің клиникалық көріністеу транзиторлық нашарлау реакциясы аурудың үдеуін (АҮ) ұқсата алады. MCL-002 и MCL-001 зерттеулеріндегі 1 және 2 дәрежелі TFR байқалған пациенттер TFR симптомдарын емдеу үшін кортикостероидтармен, ҚҚСП және/немесе есірткі анальгетиктерімен ем алды. TFR кезінде емдік шараларды қолдану туралы шешімді нақты пациентті мұқият клиникалық бағалаудан кейін қабылдау қажет. Фолликулалық лимфома TFR қатысты мұқият мониторинг және бағалау жүргізу ұсынылады. Ісіктің клиникалық көріністерінің транзиторлық нашарлауы АҮ ұқсас болуы мүмкін. 1 және 2 дәрежелі TFR байқалған пациенттер TFR симптомдарын емдеу үшін кортикостероидтармен, ҚҚСП және/немесе есірткі анальгетиктерімен ем алды. TFR кезінде емдік шараларды қолдану туралы шешімді нақты пациентті мұқият клиникалық бағалаудан кейін қабылдау қажет. ІЛС қатысты мұқият мониторинг және бағалау жүргізу ұсынылады. Пациенттер клиникалық көрсетілімдерге байланысты бірінші цикл бойы немесе одан да ұзақ апта сайынғы толықтай биохимиялық қан талдауларына қосымша сұйықтықтың жеткілікті мөлшерін және ІЛС алдын алуды алуы тиіс. Ісік жүктемесі Мантия жасушалы лимфома Леналидомидті емдеудің баламалы нұсқалары бар болса, ісік жүктемесі жоғары пациенттерді емдеу ұсынылмайды. Ерте өлім MCL-002 зерттеуінде ерте өлімге ұшырау жиілігінің айқын жоғарылауы байқалды (20 апта ішінде). Ауқымды ісік жүктемесі бар пациенттерде емдеудің басында ерте өлімге ұшырау қаупі жоғары; леналидомидті қолдану тобында ерте өлімнің 16/81 (20%) және бақылау тобында ерте өлімнің 2/28 (7%) байқалды. 52 апта ішінде тиісті цифрлар 32/81 (40%) және 6/28 (21%) құрады. Жағымсыз құбылыстар MCL-002 зерттеуінде 1, 11/81 (14%) емдеу циклі кезінде ісік жүктемесі үлкен пациенттер бақылау тобындағы 1/28 (4%)-мен салыстырғанда леналидомид тобында емдеуді тоқтатты. Леналидомид тобындағы 1 емдеу циклі кезінде ауқымды ісік жүктемесі бар пациенттер үшін емдеуді тоқтатудың негізгі себебі жағымсыз құбылыстар болды, 7/11 (64%). Сондықтан ауқымды ісік жүктемесі бар пациенттерді жағымсыз құбылыстарға, атап айтқанда ісіктің клиникалық көріністерінің транзиторлы нашарлау реакциясының белгілеріне мұқият бақылау керек (TFR; 4.8 бөлімін қараңыз). TFR 4.2. үшін дозаларды түзету Үлкен ісік жүктемесі диаметрі ≥5 см немесе ≥3 см 3 ісік кем дегенде бір ісік ретінде анықталды. Аллергиялық реакциялар Пациенттер талидомидпен емдеу кезеңінде аллергиялық реакцияларға анамнезінде нұсқаулары бар өз жағдайларын мұқият бақылауы тиіс. Терінің ауыр реакциялары Стивенс-Джонсон синдромының (СДС) және уытты эпидермалық некролиздің (УЭН) дамуы теріде эксфолиативті немесе буллезді бөртпелер пайда болған кезде немесе СДС немесе УЭН дамуына күмән туындаған кезде пайда болуы мүмкін леналидомидті қабылдауды дереу тоқтату және осы реакциялар жойылғаннан кейін қайта бастамау керек. Леналидомидті үзу немесе тоқтату қажеттілігін олардың ауырлығына байланысты тері реакцияларының басқа түрлері пайда болған жағдайда қарастырған жөн. Леналидомидті талидомид қолдану аясында анамнезінде ауыр тері реакцияларына нұсқаулар бар пациенттерге тағайындауға болмайды. Пайдаланылмаған капсулалар Пациенттер бұл дәрілік препаратты ешқашан басқа адамдарға бермеуі тиіс. Пайдаланылмаған препаратты емдеу аяқталғаннан кейін емдеуші дәрігерге қайтару қажет. Басқа жердегі бастапқы қатерлі ісіктер Екіншілік бастапқы ауқымды жаңа түзілімдермен аурушаңдықтың 2,12 есе ұлғаюы преднизолонмен біріктірілімде мелфаланмен салыстырғанда (100 адам-жылға 0,74) мелфаланмен және преднизолонмен (100 адам-жылға 1,57) біріктірілімде леналидомид (9 цикл) алған пациенттерде байқалды. Үдегенге дейін немесе 18 ай ішінде дексаметазонмен біріктіріп леналидомид қабылдаған пациенттерде екінші бастапқы гематологиялық жаңа түзілімдермен сырқаттану MПT қабылдаумен салыстырғанда (100 адам-жылға 0,79) ұлғайған жоқ (100 адам-жылға 0,16). МРТ қабылдаумен салыстырғанда (100 адам-жылға 1,19) үдеуге дейін немесе 18 ай ішінде (100 адам-жылға 1,58) дексаметазонмен біріктіріп леналидомид алған пациенттерде екінші бастапқы ауқымды жаңа түзілімдермен аурушаңдықтың 1.3 есе ұлғаюы тіркелді (100 адам-жылға 1,19). Мелфаланмен біріктіріп немесе мелфалан мен ДЖАТ жоғары дозаларын алғаннан кейін бірден леналидомидті тағайындау алдында гематологиялық БЖБІ даму қаупін назарға алған жөн. Дәрігерлер леналидомидті тағайындау туралы шешім қабылдағанға дейін және леналидомидпен емдеудің барлық кезеңінде онкологиялық ауруларды анықтау үшін стандартты диагностикалық әдістерді қолдана отырып, науқастарды мұқият тексеруі керек. Емдеу жалпы қабылданған нұсқауларға сәйкес жүргізілуі керек. МДС Кариотип қаупінің 1-деңгейі төмен және орташа жедел миелоидты лейкозға дейін үдеуі Қан құюға тәуелді және Del (5q) аномалиясы бар адамдарда ЖМЛ-ге дейін үдеумен базальды айнымалылар, атап айтқанда кешенді цитогенетика байланыстырады. Төмен немесе орташа-1 қаупі бар МДС кезінде леналидомидті қолданудың екі клиникалық зерттеулерін біріктірілген талдауда кешенді цитогенетикасы бар адамдарда ЖМЛ дейін үдеудің жоғары бағаланған 2 жылдық кумуляциялық қаупі байқалды (38,6%). Оқшауланған Del (5q) аномалиясы бар пациенттерде ЖМЛ-ге дейін прогрессияның 2 жылдық көрсеткіші Del (5q) және бір қосымша цитогенетикалық аномалиясы бар пациенттер үшін 17,3%-бен салыстырғанда 13,8%-ды құрады. Нәтижесінде, МДС Del (5q) және кешенді цитогенетикамен байланысқан кезде леналидомидтің пайда/қауіп арақатынасы белгісіз. TP53 статусы TP53 мутациясы МДС Del 5q қаупі төмен пациенттердің 20-25%-да кездеседі және жедел миелоидты лейкозға (ЖМЛ) жоғары даму қаупімен байланысты. Төмен немесе орташа-1 қаупі бар МДС (MDS-004) кезінде леналидомидті клиникалық зерттеудің алынған нәтижелері бойынша талдауда ЖМЛ-ға дейін үдеудің 2 жылдық көрсеткіші оң IHC-p53 бар пациенттерде 27,5%-ды (TP53 мутация статусы үшін суррогат ретінде p53 протеинін иммуногистохимиялық бағалау көмегімен ядролардың боялуының 1% шегі) және теріс IHC-p53 (p=0,0038) пациенттерде 3,6%-ды құрады. Мантия жасушалы лимфома кезіндегі басқа қатерлі жаңа түзілімдердерге дейінгі үдеу Мантия жасушалы лимфома кезінде ЖМЛ, В-жасушалық қатерлі жаңа түзілімдер және меланомалы емес тері тері обыры (МЕТО) болуы мүмкін. Фолликулалық лимфома кезіндегі екінші бастапқы қатерлі ісіктер Фолликулалық лимфомасы бар пациенттер қатысқан ходжкиндік емес қайталанатын/рефрактерлік индолентті лимфоманы (iNHL) зерттеуде ПОДЛ жоғары қаупі плацебо/ритуксимаб қолдану тобымен салыстырғанда леналидомид/ритуксимаб қолдану тобында байқалған жоқ. ЖМЛ аясында гематологиялық ПОДЛ плацебо/ритуксимаб қабылдаған пациенттер арасында 100 адам-жылға 0,29 жиілікпен салыстырғанда леналидомид/ритуксимаб қолдану тобында 100 адам-жылға 0,29 жиілікпен байқалды. Гематологиялық және тығыз ісіктердің (меланомалық емес тері обырынан басқа) аясында ЕБТЖТ пайда болу жиілігі леналидомид/ритуксимабты қолдану тобында 100 адам-жылға шаққанда 0,87 құрады, плацебо/ритуксимаб қабылдаған пациенттерде орташа бақылау кезеңі 30,59 ай (диапазоны 0,6-дан 50,9 айға дейін) 100 адам-жылға 1,17 салыстырғанда. Меланомалы емес тері обыры анықталған қауіп болып табылады және жалпақ жасушалы тері обырын немесе базальді жасушалы тері обырын қамтиды. Дәрігерлер пациенттерді ПОДЛ туындау бар жоғына бақылауы керек. Леналидомидпен емдеу туралы мәселені қараған кезде леналидомидтің әлеуетті пайдасын да, ПОДЛ даму қаупін де ескеру керек. Бауыр жеткіліксіздігі Дәрілік препараттардан туындаған елеулі гепатоуыттылық механизмдері белгісіз болып қалады, дегенмен бірқатар жағдайларда бауырдың қатарлас вирустық аурулары, бауыр ферменттерінің жоғары деңгейі және антибиотиктермен емдеу қауіп факторлары болуы мүмкін. Симптомсыз сипаттағы және емдеуді тоқтатқаннан кейін қайтымды болатын бауыр сынамалары бойынша ауытқулар туралы жиі хабарланады. Бауыр сынамасының параметрлері бастапқы мәндерге дейін қалпына келтірілгеннен кейін емдеу препараттың төмендетілген дозасында жалғастырылуы мүмкін. Леналидомид бүйрекпен шығарылады. Қан плазмасында гематологиялық жағымсыз әсерлердің немесе гепатоуыттылықтың пайда болу қаупін арттыруға қабілетті препарат деңгейіне жетуді болдырмау үшін бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде дозаны түзетудің маңыздылығын назарға алған жөн. Бауырдың вирустық ауруларын бастан өткерген немесе бұрыннан бар пациенттерде, сондай-ақ леналидомидті бауыр функциясының бұзылуына әкелуі мүмкін екендігі белгілі препараттармен біріктірген кезде бауыр функциясын бақылау ұсынылады. Алғаш рет анықталған КМ бар пациенттер Халықаралық сатылау жүйесіне (ISS) сәйкес III сатыдағы, баллдар сомасы ECOG шкаласы бойынша ≤ 2 немесе КК< 60 мл/мин, 75 жастан асқан пациенттерде леналидомидті біріктіріп қабылдау кезінде жақпаушылықтың анағұрлым жоғары деңгейі (3 немесе 4 дәрежедегі ЖДР, елеулі ЖДР, емдеуді тоқтату) байқалды. Леналидомидті басқа препараттармен біріктіріп тағайындар алдында жас шамасын ескертумен, егде пациенттерде осы емнің жағымдылығын мұқият бағалау керек, МСС III сатысы, ECOG ≤ 2 немесе КК< 60 мл/мин. Вирус реактивациясы Леналидомид қабылдаған пациенттерде вирустың реактивациясы, атап айтқанда белдемелі герпестің немесе В гепатиті вирусы (HBV) реактивациясының ауыр жағдайлары туралы хабарланды. Вирустық реактивацияның кейбір жағдайлары өліммен аяқталды. Белдемелі герпес реактивациясының кейбір жағдайлары емделуден уақытша бас тартуды немесе леналидомидпен емдеуді тұрақты тоқтатуды және талапқа сай вирусқа қарсы ем тағайындауды талап ететін офтальмологиялық асқынулары бар белдемелі герпес, диссеминацияланған белдемелі герпес немесе менингитті белдемелі герпестің салдары болды. Бұрын В гепатиті вирусын (HBV) жұқтырған леналидомид қабылдаған пациенттерде В гепатитінің реактивациясы туралы сирек хабарланды. Осы жағдайлардың кейбірі бауырдың жедел жеткіліксіздігіне дейін үдеді, оның салдары леналидомидті қолдануды тоқтату және талапқа сай вирусқа қарсы ем тағайындау болды. Леналидомидті қолдануды бастамас бұрын В гепатиті вирусының статусын анықтау керек. HBV инфекциясына оң нәтижесі бар пациенттер үшін В гепатитін емдеуде тәжірибесі бар дәрігердің кеңесі ұсынылады. Алдын ала HBV жұқтырған пациенттерге, атап айтқанда HBc-ге қарсы оң, бірақ HBsAg-ке теріс пациенттерге леналидомидті қолданғанда сақ болу керек. Емдеу кезінде белсенді HBV инфекциясының белгілері мен симптомдары үшін осы пациенттерді мұқият бақылау қажет. Үдемелі мультифокальді лейкоэнцефалопатия Леналидомидті қолдану кезінде өліммен қоса үдемелі мультифокальді лейкоэнцефалопатия (ҮМЛ) жағдайлары туралы хабарланды. ҮМЛ пайда болуы леналидомидпен емдеуді бастағаннан кейін бірнеше айдан немесе бірнеше жылдан кейін хабарланды. Әдетте, мұндай жағдайлар бір мезгілде дексаметазон қабылдаған немесе басқа иммуносупрессиялық химиотерапиядан алдын ала өткен пациенттерде хабарланды. Дәрігерлер жиілігі жүйелі пациенттердің жағдайын қадағалап, жаңа неврологиялық симптомдары бар немесе олардың нашарлауы, когнитивті немесе мінез-құлық белгілері немесе симптомдары бар пациенттерде дифференциалды диагноз анықтау кезінде ҮМЛ қарастыруы керек. Сондай-ақ, пациенттерге олардың емделуі туралы серіктестеріне немесе қамқоршыларына хабарлауға кеңес беру керек, өйткені олар пациент білмейтін симптомдарды байқауы мүмкін. ҮМЛ бағалауы неврологиялық тексеруге, мидың магниттік-резонанстық томографиясына және Джон Каннингем вирусына (JCV) жұлын сұйықтығының ДНҚ-сынағына полимераза тізбекті реакцияға (ПТР) немесе JCV талдауы бар ми биопсиясына негізделуі керек. JCV ПТР теріс талдауы ҮМЛ болуын жоққа шығармайды. Егер баламалы диагнозды анықтау мүмкін болмаса, қосымша бақылау және бағалау қажет болуы мүмкін. Егер ҮМЛ күдіктенсе, ҮМЛ жоққа шығарылғанға дейін препаратты одан әрі қабылдауды тоқтату керек. Егер ҮМЛ расталса, леналидомидті қабылдауды толығымен тоқтату керек. Катаракта Көру қабілетін үнемі бақылау ұсынылады. Арнайы ескертулер Жүктілікке қатысты ескертулер Леналидомид – талидомидтің құрылымдық аналогы. Айқын тератогендік әсері бар талидомидті жүкті әйелдердің қабылдауы шарананың ішкі ағзаларының ауыр және өмірге қауіпті бұзылуларын тудыратыны белгілі. Маймылдарға жүргізілген леналидомидтің тәжірибелік зерттеулері талидомид үшін бұрын сипатталған нәтижелерге ұқсас нәтижелер көрсетті. Жүктілік кезінде леналидомидті қабылдаған кезде туа біткен ақаулардың пайда болу қаупі өте жоғары. Жүктіліктен сақтану бағдарламасының барлық талаптарын мүлтіксіз сақтау бала туу потенциалы сақталған бала туу жасындағы барлық пациенттерге, егер оның жоқтығы дәйекті түрде расталмаса ғана қолданылады. Бала тууға қабілетсіз әйелдер Пациент немесе әйел - еркек-пациенттің жыныстық серіктесі, аталған факторлардың кем дегенде біреуі болған жағдайда, бала тууға қабілетті болып Саналмайды: • ≥50 жастағы әйел және табиғи аменореяның ≥1 жыл ұзақтығы*; • гинеколог растаған мерзімінен бұрын аналық без функциясының басылуы; • анамнездегі екі жақты сальпингоофорэктомия немесе гистерэктомия; • XY генотипі, Тернер синдромы, жатырдың анатомиялық ақауы. * Обырға қарсы ем салдарынан болатын немесе бала емізу кезеңіндегі аменорея бала туу қабілетінің болуын жоққа шығармайды. Ұсынымдар Бала туу потенциалы сақталған әйелдерге, егер төменде көрсетілген талаптардың ең болмаса біреуі қадағаланбаса, леналидомид қабылдау қарсы көрсетілімді, соларға сәйкес әйелдер: • леналидомидтің шаранаға ықтимал тератогендік әсері туралы білу; • емдеу басталғанға дейін 4 апта бойы, емдеу курсы бойы және леналидомидпен емдеуден кейін 4 апта бойы контрацепцияның тиімді әдістерін үздіксіз пайдалану қажеттілігін түсіну; • аменорея жағдайында да тиімді контрацепцияның барлық ережелерін сақтау; • тиімді контрацепцияның барлық ережелерін сақтауға қабілетті болу; • жүктіліктің ықтимал салдарын, сондай-ақ жүктілікке күдік туындаған кезде тез арада кеңес алу қажеттілігін білу және түсіну; • леналидомидті тағайындағаннан кейін және жүктілік сынағының теріс нәтижелерін алғаннан кейін дереу емдеуді бастау қажеттілігін түсіну; • жатыр түтігі стерилизациясының расталған жағдайларын қоспағанда, 4 апта сайын жүктілік бойынша тест өткізу және оның қажеттілігін түсіну; • леналидомидпен емдеу аясында барлық ықтимал жағымсыз салдарлар мен сақтық шараларын түсінуін растау; Леналидомид қабылдайтын еркектер үшін фармакокинетикалық деректер емдеу барысында леналидомидтің ұрық сұйықтығында өте төмен концентрацияда анықталатынын және дені сау еріктілер препаратты қабылдауды тоқтатқаннан кейін 3 күннен кейін анықталмағанын көрсетті. Сақтандыру шарасы ретінде леналидомид қабылдайтын барлық еркектер: • жүкті әйелмен немесе бала туу жасындағы әйелмен жыныстық қатынаста леналидомидтің тератогендік әсерінің ықтимал қаупін түсіну; • жүкті әйелдермен немесе контрацепцияның сенімді әдістерін пайдаланбайтын бала туатын жастағы әйелдермен жыныстық қатынас кезінде емдеу кезеңінде және емдеуді тоқтатқаннан және/немесе емдеуді аяқтағаннан кейін 1 апта ішінде мүшеқап (тіпті вазэктомиядан кейін де) пайдалану қажеттілігін түсіну; • егер оның әйел серіктесі Ленанжиомен емделу кезінде жүкті болса немесе Ленанжиомен емдеуді тоқтатқаннан кейін бірден ол бұл туралы өзінің емдеуші дәрігеріне дереу хабарлауы тиіс екенін және оның әйел серіктесіне тератолог-дәрігерден кеңес алу ұсынылатынын түсінуі тиіс Бала туу потенциалы сақталған әйелге леналидомидпен емдеуді тағайындайтын дәрігер мыналарға тиіс: • пациент әйел Жүктіліктен сақтану бағдарламасының барлық шарттарын орындайтынына, сондай-ақ Бағдарламаның шарттарын дұрыс түсінетініне сенімді болу; • жоғарыда аталған барлық шарттардың сақталуына пациенттің келісімін алу. Контрацепция ережелері Бала туу потенциалы сақталған әйелдер емдеу басталғанға дейін 4 апта ішінде, леналидомидпен емдеудің барлық кезеңі ішінде және емдеу аяқталғаннан кейін 4 апта ішінде, сондай-ақ емдеуде үзіліс болған жағдайда контрацепцияның тиімділігі жоғары әдістерінің бірін пайдалануы тиіс. Бұл көрсетілген мерзім ішінде жыныстық қатынастардан толық бас тартатын пациенттерге ғана қатысты емес, бұл ай сайын құжатпен расталады. Қажет жағдайда пациент контрацепцияның тиімді әдісін таңдау үшін маманға жіберілуі тиіс. Контрацепцияның қолайлы әдістеріне мыналар жатады: • теріастылық гормондық импланттар; • левоноргестрел бөлетін жатырішілік жүйелер; • медроксипрогестерон ацетатының депо-препараттары; • жатырлық түтіктерді байлау; • серіктес вазэктомиясы (ұрық сұйықтығының екі теріс талдауымен расталады); • құрамында прогестерон бар овуляцияны тежейтін таблеткалар (мысалы, дезогестрел). Біріктірілген ем құрамында леналидомидпен емдеу аясында тромбоэмболиялық асқынулардың жоғары қаупіне байланысты көптеген миеломасы бар науқастарға біріктірілген пероральді контрацептивтерді қабылдау тағайындалмайды. Егер пациент қазіргі уақытта оральді контрацептивтерді қабылдаса, тиімді контрацепция үшін жоғарыда аталған әдістердің бірін қолдану керек. Вена тромбоэмболиясы дамуының жоғары қаупі біріктірілген пероральді ұрықтануға қарсы дәрілерді қабылдауды тоқтатқаннан кейін 4-6 апта бойы сақталады. Ұрықтануға қарсы стероидты препараттардың тиімділігі дексаметазонды бір мезгілде тағайындағанда төмендеуі мүмкін. Теріастылық гормондық импланттар немесе левоноргестрел бөлетін жатырішілік жүйелер орнату кезінде инфекциялық асқынулардың жоғарылау қаупімен және өздігінен қынаптан қан кетумен байланысты. Осыған байланысты антибиотиктерді, әсіресе нейтропениясы бар пациенттерге профилактика ретінде тағайындау керек. Мыс бөлетін жатырішілік жүйелерді пайдалану, әдетте, имплантация кезіндегі инфекциялық асқынулардың даму қаупінің жоғары болуына және науқаста нейтропенияның немесе тромбоцитопенияның айқындылығын күшейтуі мүмкін етеккір кезінде қан жоғалтудың жоғарылауына байланысты ұсынылмайды. Жүктілікті анықтайтын тесттер Сезімталдығы 25 мХБ/мл кем емес жүктілікті анықтайтын тесттер төменде келтірілген әдістемеге сәйкес, жыныстық қатынастардан мүлдем бас тартатындарды қоса, бала туу потенциалы сақталған барлық әйелдерді емдеуші дәрігердің бақылауымен жүргізу керек. Тесттер емдеу тағайындалған күні жасалады. Бала туу потенциалы сақталған әйелдің леналидомидтің бірінші дозасын қабылдауы емдеу тағайындалған сәттен бастап 7 күннен кешіктірілмей жүзеге асырылуы тиіс. Емдеуді бастар алдында Жүктілікті анықтайтын тесттер емдеуді тағайындаған күні емдеуші дәрігердің бақылауымен немесе емдеуші дәрігерге барудан 3 күн бұрын, тіпті егер пациент емдеу басталғанға дейін соңғы 4 апта ішінде контрацепцияның тиімді әдістерін қолданса да жасалады. Тест нәтижелері леналидомидпен емдеуді бастаған кезде пациентте жүктіліктің болмау фактісін растауы тиіс. Бақылау кезеңі және емдеуді аяқтау Жүктілікті анықтайтын тесттер емдеуші дәрігердің бақылауымен әр 4 апта сайын, соның ішінде жатыр түтіктері байланған пациенттерден басқа, леналидомидті қабылдау аяқталғаннан кейін 4 аптадан кейін жасалады. Жүктілікті анықтайтын мұндай тесттер емдеудің кезекті тағайындалған күні немесе емдеуші дәрігерге барардан 3 күн бұрын орындалады. Еркектер Дені сау еріктілерде леналидомид өте төмен концентрацияларда препаратты қабылдау кезінде ұрық сұйықтығынан табылды және препаратты қабылдауды тоқтатқан соң 3 күн өткенде табылмады. Сақтандыру шарасы ретінде, әрі мысалы бүйрек жеткіліксіздігі салдарынан препараттың шығарылу уақыты ұзарған пациенттерде назарға ала отырып, барлық пациент еркектер егер сексуалдық жұптасы – жүкті әйел немесе контрацепцияның жоғары тиімді әдістерін пайдаланбайтын бала туу жасындағы әйел болған жағдайда (егер тіпті еркекке вазэктомия жасалса да) леналидомидпен емделудің бүкіл курсы бойына, емдеудегі үзілістер кезінде және ем аяқталған соң 1 апта бойы мүшеқап пайдалануы тиіс. Жүктілік Леналидомид айқын тератогендік әсері бар талидомидтің құрылымдық аналогы болып табылады. Жүкті әйелдердің талидомидті қабылдауы шарананың ішкі ағзаларының ауыр және өмірге қауіпті бұзылуларын тудыратыны белгілі. Бала емізу Леналидомидпен емделу кезеңінде бала емізу тоқтатылуы тиіс. Дәрілік заттың көлік құралын және қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Леналидомидтің бас айналу, әлсіздік, ұйқышылдық және бұлыңғыр көру сияқты кейбір жағымсыз әсерлері автокөлікті басқару және қауіптілігі зор қызмет түрлерін орындау қабілетіне теріс әсер етуі мүмкін. Осыған байланысты көлік құралдарын басқару және механизмдермен жұмыс істеу кезінде ерекше сақ болу керек. Қолдану бойынша нұсқаулар Емдеуді обырға қарсы емді қолдану тәжірибесі бар дәрігердің қатаң бақылауымен бастау керек. Төменде сипатталған барлық көрсетілімдер үшін: • Дозаның модификациясы клиникалық және зертханалық зерттеулердің нәтижелеріне негізделеді • Емдеу кезінде және емдеуді қайта бастау кезінде дозаны түзету 3-ші немесе 4-ші дәрежедегі тромбоцитопенияны, нейтропенияны немесе леналидомидті қолданумен байланысты деп саналатын 3-ші немесе 4-ші дәрежедегі басқа уыттылықты емдеу үшін ұсынылады • Нейтропения жағдайында пациенттерді емдеуде өсу факторларын қолдануды қарастырған жөн • Егер дозаны өткізіп алған сәттен бастап 12 сағаттан аз уақыт өтсе, пациент дозаны қабылдауы керек. Егер дозаны белгіленген уақытта өткізіп алған сәттен бастап 12 сағаттан астам уақыт өтсе, пациент бұл дозаны қабылдамауы тиіс, бірақ келесі дозаны әдеттегі уақытта келесі күні қабылдауы тиіс

Нұсқаулықта көрсетілмеген.

Эритропоэздік дәрілік заттар, сондай-ақ тромбоз қаупін арттыруы мүмкін басқа да дәрілер, мысалы, гормонды алмастыратын ем препараттарын леналидомидті дексаметазонмен біріктіріп қабылдайтын көптеген миеломасы бар пациенттерде сақтықпен қолдану керек. Пероральді контрацептивтер Леналидомид ферменттер индукторы болып табылмайды. Адамның гепатоциттеріндегі in vitro леналидомид түрлі концентрацияларда CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19 және CYP3A4/5 индукциясын тудырмады. Демек, егер леналидомид монотерапия ретінде қабылданса, гормондық контрацептивтерді қоса, препарат тиімділігінің төмендеуіне алып келетін индукция екіталай. Алайда, дексаметазон CYP3A4 цитохромының орташа-әлсіз индукторы екені белгілі және басқа ферменттер мен транспортерлерге да әсер етуі ықтимал. Дексаметазон пероральді контрацептивтердің тиімділігін төмендетуі мүмкін. Жүктіліктің алдын-алу үшін Жүктіліктен сақтану бағдарламасында көрсетілген құралдарды қолдану қажет. Варфарин 10 мг леналидомидтің бірнеше дозасын бір мезгілде қабылдау R- және S-варфариннің бір реттік дозасының фармакокинетикасына әсер етпейді. 25 мг варфариннің бір реттік дозасын бір мезгілде қабылдау леналидомидтің фармакокинетикасына әсер етпейді. Алайда, клиникалық қолдану кезінде өзара әрекеттесудің бар-жоғы белгісіз болып қалады (дексаметазонмен бірлескен ем). Дексаметазон ферменттердің орташа-әлсіз индукторы болып табылады және оның варфаринге әсері белгісіз. Емдеу кезінде варфарин концентрациясын мұқият бақылау ұсынылады. Дигоксин Леналидомидті тәулігіне 10 мг дозада дигоксинмен бір мезгілде тағайындау қан плазмасындағы дигоксин концентрациясының (0.5 мг, бір реттік доза) 90% СА (сенімді аралықпен) [0.52%-28.2%] 14%-ға артуымен қатар жүреді. Емдік жағдайдың өзгеруі кезінде әсер (леналидомидтің жоғары дозалары және дексаметазонды қатар қабылдау) өзгеретіні белгісіз. Осылайша, леналидомидпен емдеу аясында дигоксин концентрациясын бақылау ұсынылады. Статиндер Леналидомидті статиндер тобының препараттарымен біріктіріп қабылдаған кезде рабдомиолиз қаупі жоғары болады, ол осы препараттардың әсерінің жиынтығына байланысты болуы мүмкін. Осыған байланысты емдеудің алғашқы апталарында мұқият клиникалық мониторинг те, зертханалық бақылау да жүргізу ұсынылады. Дексаметазон Дексаметазонды бір мезгілде бір рет немесе көп рет (күніне 40 мг) қабылдау леналидомидтің фармакокинетикасына оны күніне 25 мг дозада бірнеше рет қабылдаған кезде клиникалық тұрғыдан маңызды әсер етпейді. Р-гликопротеин (P-gp) тежегіштерімен өзара әрекеттесу Леналидомид in vitro P-gp субстраты болып табылады, бірақ P-gp тежегіштері емес. P-gp хинидиннің күшті тежегішін (күніне 2 рет 600 мг) немесе P-gp орташа тежегішін/темсиролимус субстратын (25 мг) бір мезгілде көп рет қолдану леналидомидтің фармакокинетикасына (күніне 25 мг) клиникалық тұрғыдан маңызды әсер еткен жоқ. Леналидомидпен бірге қолданғанда темсиролимустың фармакокинетикасы өзгерген жоқ.

Сақтау мерзімі 2 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары Құрғақ, жарықтан қорғалған жерде, 25ºС-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!