ЛАНИСТОР® таблетки 100 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат - ламотриджин 25.00 мг, 50.00 мг, 100.00 мг, қосымша заттар: лактоза моногидраты, микрокристаллды целлюлоза (PH 101), натрий крахмалы гликоляты, повидон (PVP K 30), тазартылған су, микрокристаллды целлюза (PH 102), магний стеараты. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Ақ түстен ақшыл түске дейін, дөңгелек пішінді, жалпақ, жиектері қиғашталған, бір жағында «» өрнегі бар және екінші жағы тегіс таблеткалар.

Эпилепсия Ересектер мен 13 жастан асқан жасөспірімдер: - тонусты-клонусты құрысуларды қоса алғанда, парциальдық және жайылған ұстамаларды қосалқы немесе монотерапия ретінде -Леннокс-Гасто синдромымен байланысты құрысулар: қосымша ем құрамында, бірақ эпилепсияға қарсы бастапқы препарат (ЭҚП) ретінде де пайдаланылуы мүмкін. 2 жастан 12 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдер: - тонусты-клонустық құрысулар мен Леннокс-Гасто синдромымен байланысты құрысуларды қоса алғанда, парциальдық және жайылған эпилепсиялық ұстамаларды қосымша емдеу ретінде. - типтік абсанстардың монотерапиясы Биполярлық бұзылулар 18 жастан асқан ересектер - негізінен депрессиялық эпизодтарды бастан кешіретін биполярлық бұзылысы бар пациенттерде депрессиялық эпизодтардың профилактикасы. ЛАНИСТОР® жедел маниакалды немесе депрессиялық эпизодтарды емдеуге арналмаған.

Әсер ету механизмі Фармакологиялық зерттеулердің нәтижелері ламотриджин потенциалға тәуелді натрий өзекшелерінің блокаторы болып табылатындығын көрсетеді, бұл ретте препараттың әсері электр зарядының мөлшеріне байланысты және өзін-өзі потенциялау әсерімен сипатталады. Ол нейрондардың үздіксіз қайталанатын импульсін басады және глутаматтың (эпилепсиялық талмалардың дамуында шешуші рөл атқаратын нейромедиатор) босап шығуын тежейді. Бұл әсерлер ламотриджиннің құрысуға қарсы қасиеттеріне ықпал етеді деп болжанады. Ламотриджин соның көмегімен биполярлық аффективті бұзылыс кезінде терапиялық әсер көрсететін механизмдер анықталмаған, дегенмен потенциалға тәуелді натрий өзекшелерімен өзара әрекеттесу маңызды болуы мүмкін. Фармакодинамикалық әсерлер Препараттың орталық жүйке жүйесіне әсерін бағалау зерттеулерінде 240 мг дозада ламотриджин қабылдаған сау еріктілерде алынған нәтижелер плацебо тобындағы нәтижелерден ерекшеленбеді. Сонымен қатар, 1000 мг фенитоин мен 10 мг диазепамды бөлек қабылдау барысында дәл көру-моторлық үйлесім мен көздің қозғалысының едәуір нашарлауы, дененің тербелуінің жоғарылауы және субъективті седативті әсердің көрінісі байқалды. Тағы бір зерттеуде карбамазепинді 600 мг дозада бір рет қабылдау көздің көру- моторикалық үйлесімін және қозғалысын едәуір нашарлатты, сонымен бірге дененің тербелісі мен жүректің жиырылу жиілігін арттырды, ал 150 мг және 300 мг ламотриджин қабылдағаннан кейін нәтижелер плацебода қолданудан өзгеше болмады. 1 айдан 24 айға дейінгі балалардағы клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі 1 айдан 24 айға дейінгі пациенттерде парциалдық талмалардың біріктірілген терапиясының тиімділігі мен қауіпсіздігі зерттелетін препаратты қолдануды тоқтатумен шағын салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатын зерттеуде бағаланды. Емдеу 2 жастан 12 жасқа дейінгі балаларға арналған режимге ұқсас дозаны титрлеу режимін қолдана отырып, 177 пациентте басталды. Ламотриджин 2 мг таблетка түрінде қолжетімді ең аз доза болып табылады, сондықтан стандартты мөлшерлеу режимі кейбір жағдайларда титрлеу фазасында бейімделді (мысалы, егер есептелген доза 2 мг аз болса, таблеткаларды күнара 2 мг дозада қолдану арқылы). Қан сарысуындағы ламотриджин деңгейі титрлеудің 2-аптасының соңында анықталды, егер концентрация 0,41 мкг/мл мәнінен асып кетсе, әрі қарай доза төмендетілді немесе арттырмады, бұл осы уақыт нүктесінде ересектер үшін күтілетін концентрация деңгейіне сәйкес келді. Кейбір пациенттер үшін 2-аптаның соңына қарай дозаны 90%-ға дейін төмендету қажет болды. Емдеуге жауап берген 38 пациент (ұстамалар жиілігінің 40%-дан астамға азаюы) плацебо немесе ламотриджинмен емдеуді жалғастыру тобына рандомизацияланды. Емдеу тиімсіз болған адамдардың үлесі плацебо тобында 84 % (19 адамның 16-сы) және ламотриджин тобында 58 % (19 адамның 11-і) құрады. Айырмашылық статистикалық маңызды болмады: 26,3%, сенімділік аралығы (СА) 95% 2,6−50,2%, p = 0,07. Жалпы алғанда 1 айдан 24 айға дейінгі 256 пациент 72 аптаға дейін тәулігіне 1-ден 15 мг/кг дейінгі доза диапазонында ламотриджинмен ем алды. 1 айдан 2 жасқа дейінгі балалардағы ламотриджиннің қауіпсіздік бейіні үлкен жастағы балалармен салыстырғанда (14 %) 2 жасқа дейінгі балаларда (26%) талмалардың клиникалық мәнді күшеюі (≥50 %) жиі тіркелгенін қоспағанда, үлкен жастағы балалармен бірдей болды. Леннокс-Гасто синдромы кезіндегі клиникалық тиімділік және қауіпсіздік Леннокс-Гасто синдромымен байланысты талмалар кезінде монотерапия жүргізу туралы деректер жоқ. Биполярлы аффективті бұзылысы бар пациенттерде көңіл-күйдің бұзылуының алдын алуға қатысты клиникалық тиімділік Ламотриджиннің I типті биполярлы аффективті бұзылысы бар пациенттерде көңіл-күйдің бұзылуын болдырмаудағы тиімділігі екі зерттеуде бағаланды. SCAB2003 зерттеуі депрессияның қайталануының және бұрын немесе зерттеу кезінде депрессиялық эпизодты бастан өткерген I типті биполярлы аффективті бұзылысы бар пациенттерде депрессиялық эпизод және/немесе мания симптомдарының қайта дамуының ұзақ мерзімді алдын алу үшін тіркелген дозаларды қолдануды бағалау бойынша плацебо және литий препаратымен бақыланатын көп орталықты салыстырмалы жасырын рандомизацияланған салыстырмалы бүркемеленген зерттеу болды. Монотерапия немесе ламотриджинмен біріктірілген емнің көмегімен тұрақтанғаннан кейін пациенттерді емдеудің бес тобының біріне рандомизациялады: ламотриджинмен (тәулігіне 50, 200, 400 мг), литий препаратымен (қан сарысуындағы деңгей 0,8-ден 1,1 ммоль/л-ге дейін) немесе емдеудің ең жоғары ұзақтығы 76 апта (18 ай) плацебо. Бастапқы соңғы нүкте «көңіл-күйдің бұзылуына (TIME) араласуға дейінгі уақыт» болды, мұнда араласулар дегеніміз қосымша фармакотерапияны немесе электроқұрысулы терапияны (EҚT) қолдануды білдіреді. SCAB2006 зерттеу дизайны SCAB2003 зерттеу дизайнына ұқсас, бірақ SCAB2003 зерттеуінен ламотриджиннің өзгермелі дозасын (тәулігіне 100-ден 400 мг-ға дейін) бағалаумен, сондай-ақ жақында немесе зерттеу кезінде мания эпизоды байқалған I типті биполярлы аффективті бұзылысы бар пациенттерді қосумен ерекшеленді. Нәтижелер 7-кестеде берілген. 7-кесте. I типті биполярлы аффективті бұзылысы бар пациенттерде көңіл-күйдің бұзылуының алдын алуға қатысты ламотриджиннің тиімділігін зерттеу бойынша зерттеулердің жалпыланған нәтижелері 76 аптаға қарай ауру белгілері жоқ пациенттердің «үлесі» SCAB2003 зерттеуі I типті биполярлы аффективті бұзылыс — SCAB2006 зерттеуі I типті биполярлы аффективті бұзылыс Енгізу критерийі — Ауыр дәрежелі депрессиялық эпизод — Ауыр дәрежелі маниакалды эпизод Ламотриджин — Литий — Плацебо — Ламотриджин — Литий — Плацебо Араласусыз — 0,22 — 0,21 — 0,12 — 0,17 — 0,24 — 0,04 Р мәні, логарифмдік дәреже өлшемі — 0,004 — 0,006 — - — 0,023 — 0,006 — - Депрессия белгілері жоқ — 0,51 — 0,46 — 0,41 — 0,82 — 0,71 — 0,40 Р мәні, логарифмдік дәреже өлшемі — 0,047 — 0,209 — - — 0,015 — 0,167 — - Мания белгілері жоқ — 0,70 — 0,86 — 0,67 — 0,53 — 0,64 — 0,37 Р мәні, логарифмдік дәреже өлшемі — 0,339 — 0,026 — - — 0,280 — 0,006 — - Депрессияның бірінші эпизоды пайда болғанға дейінгі және мания/гипомания немесе ламотриджин қабылдаған пациенттер тобындағы аралас эпизодтың алғашқы эпизодына дейінгі уақытты қосымша талдау нәтижесінде депрессия эпизодының пайда болу уақыты плацебо қабылдаған пациенттер тобына қарағанда едәуір көп болды. Мания/гипомания эпизодының немесе аралас эпизодтың пайда болу уақытына қатысты емдеу топтарындағы айырмашылықтар статистикалық тұрғыдан мардымсыз болды. Ламотриджиннің көңіл-күйді тұрақтандыратын препараттармен үйлесіміндегі тиімділігі жеткілікті зерттелмеген. Балалар (10-12 жастағы) мен жасөспірімдерге (13-17 жастағы) қолдану Параллельді топтарда препаратты тоқтатумен көп орталықты, плацебо-бақыланатын, салыстырмалы жасырын, рандомизацияланған зерттеу жүргізілді, онда нейролептикпен немесе көңіл-күйді тұрақтандыратын басқа препараттармен біріктірілімде ламотриджинмен емдеу аясында ремиссия сатысына немесе биполярлы аффективті бұзылыс эпизодынан кейін жағдайдың жақсаруына қол жеткізген І типті биполярлы аффективті бұзылыс диагнозы бар ер және әйел жынысты балалар мен жасөспірімдерде (10-17 жастағы) көңіл-күйдің бұзылу эпизодтарының басталуын кешіктіру үшін қосымша демеуші ем ретінде жылдам босап шығатын ламотриджиннің дәрілік түрінің тиімділігі мен қауіпсіздігі бағаланды. Бастапқы тиімділікті талдау нәтижелері бойынша (биполярлы аффективті бұзылыс эпизодының дамуына дейінгі уақыт – TOBE) статистикалық маңыздылыққа қол жеткізілген жоқ (р = 0,0717), осылайша тиімділік көрсетілмеді. Сонымен қатар, қауіпсіздікті талдау нәтижелері ламотриджинмен ем қабылдаған пациенттерде суицидтік мінез-құлық туралы хабарламалар санының артқанын анықтады: плацебо тобындағы 0-мен салыстырғанда ламотриджин тобында 5 % (4 пациент). Ламотриджиннің жүректің өткізгіштігіне әсерін зерттеу Дені сау ересек еріктілердің қатысуымен жүргізілген зерттеуде 12 жалғамда ЭКГ көмегімен анықталатын жүректің өткізгіштігіне ламотриджинді (тәулігіне 400 мг дейінгі дозаларда) көп рет қолданудың әсері бағаланды. Плацебомен салыстырғанда ламотриджиннің QT аралығына клиникалық маңызды әсері болған жоқ.

Дозалау режимі Эпилепсия Ересектер мен 13 жастан асқан жасөспірімдер монотерапиясы ЛАНИСТОР® препаратының монотерапия кезіндегі бастапқы ең жоғары тәуліктік дозасы 2 апта бойы тәулігіне бір рет 25 мг құрайды, одан әрі дозаны оңтайлы емдік әсерге және оңтайлы демеуші дозаға жеткенге дейін әрбір 1-2 апта сайын 50-100 мг-ға ұлғайту керек. Стандартты демеуші доза тәулігіне 100-200 мг құрайды, бір немесе екі қабылдаумен қабылданады. Кейбір пациенттерге емдік әсерге қол жеткізу үшін ЛАНИСТОР® препаратының талап етілетін дозасы тәулігіне 500 мг құрайды. Ересектер мен 13 жастан асқан жасөспірімдердегі біріктірілген терапия ЛАНИСТОР® препаратымен және вальпроатпен эпилепсияға қарсы басқа препараттармен (ЭҚП) үйлесімде немесе онсыз емдеу Басқа ЭҚП-мен үйлесімде немесе оларсыз вальпроат алатын пациенттер үшін ЛАНИСТОР® препаратының бастапқы дозасы 2 апта ішінде күнара 25 мг, одан әрі - 2 апта ішінде тәулігіне бір рет 25 мг құрайды. Содан кейін дозаны оңтайлы емдік әсерге қол жеткізгенге дейін әрбір 1-2 апта сайын тәулігіне барынша 25-50 мг арттыру керек. Стандартты демеуші доза тәулігіне 100-200 мг құрайды, бір немесе екі қабылдаумен қабылданады. ЛАНИСТОР® препаратымен басқа эпилепсияға қарсы препараттармен (вальпроатты қоспағанда) және бауыр ферменттерін индукциялайтын препараттармен (мысалы, фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал, примидон, рифампицин, лопинавир/ритонавир) үйлесімде емдеу ЛАНИСТОР® препаратының бастапқы дозасы 2 апта ішінде тәулігіне бір рет 50 мг, одан әрі – 2 апта ішінде екі қабылдауға бөлінген тәулігіне 100 мг құрайды. Содан кейін доза оңтайлы емдік әсерге қол жеткізгенге дейін әр 1-2 апта сайын 100 мг-ға барынша артады. Стандартты демеуші доза тәулігіне 200-400 мг құрайды, екі қабылдаумен қабылданады. Кейбір пациенттерге емдік әсерге қол жеткізу үшін тәулігіне 700 мг доза қажет болуы мүмкін. ЛАНИСТОР® препаратымен бауыр ферменттеріне елеулі тежейтін әсері жоқ басқа медициналық препараттармен үйлесімде емдеу ЛАНИСТОР® препаратының бастапқы дозасы 2 апта ішінде тәулігіне бір рет 25 мг, одан әрі – 2 апта ішінде тәулігіне 50 мг құрайды. Содан кейін дозаны оңтайлы емдік әсерге қол жеткізгенге дейін әр 1-2 апта сайын 50-100 мг-ға барынша арттыру керек. Препараттың дозасы оңтайлы демеуші дозаға жеткенге дейін әрбір 1-2 апта сайын 50-100 мг-ға барынша арттыру керек. Стандартты демеуші доза тәулігіне 100-200 мг құрайды, бір немесе екі қабылдаумен қабылданады. 1-кесте. Ересектер мен 13 жастан асқан жасөспірімдердегі эпилепсияны емдеуде ЛАНИСТОР® препаратын дозалау режимі Терапиялық сызба — 1 + 2-апта — 3 + 4-апта — Стандартты демеуші доза Монотерапия — Тәулігіне 25 мг (күніне бір рет) — Тәулігіне 50 мг (күніне бір рет) — Тәулігіне 100 – 200 мг (күніне бір немесе екі рет) Доза оңтайлы демеуші дозаға жеткенге дейін әрбір 1-2 апта сайын 50-100 мг ұлғайтылады. Вальпроатпен біріктірілген терапия Бұл дозалау режимі басқа дәрілік заттарды қабылдауға қарамастан, вальпроатпен үйлесімде қолданылады — Тәулігіне 12,5 мг (немесе күнара 25 мг) — Тәулігіне 25 мг (күніне бір рет) — Тәулігіне 100 – 200 мг (күніне бір немесе екі рет) Доза оңтайлы демеуші дозаға жеткенге дейін әрбір 1-2 апта сайын 25-50 мг ұлғайтылады. Эпилепсияға қарсы басқа препараттармен (вальпроатты қоспағанда) және бауыр ферменттерін индукциялайтын препараттармен біріктірілген ем Біріктірілген ем (фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал, примидон, рифампицин, лопинавир/ритонавир) — Тәулігіне 50 мг (күніне бір рет) — Тәулігіне 100 мг (күніне екі рет) — Тәулігіне 200 – 400 мг. (күніне екі рет) Доза оңтайлы демеуші дозаға жеткенге дейін әрбір 1-2 апта сайын 100 мг ұлғайтылады. Бауыр ферменттеріне әсер етпейтін басқа препараттармен біріктірілген ем Бұл дозалау режимі бауыр ферменттеріне айтарлықтай тежейтін әсері жоқ басқа медициналық препараттарды қабылдау кезінде қолданылады — Тәулігіне 25 мг (күніне бір рет) — Тәулігіне 50 мг (күніне бір рет) — Тәулігіне 100 – 200 мг (күніне бір немесе екі рет) Доза оңтайлы демеуші дозаға жеткенге дейін әрбір 1-2 апта сайын 50-100 мг ұлғайтылады. Басқа препараттар ЛАНИСТОР® препаратымен өзара әрекеттесуі белгісіз құрысуға қарсы препараттарды қабылдайтын пациенттерде натрий вальпроатымен ЛАНИСТОР® препаратын қабылдайтын пациенттер үшін дозаны ұлғайтудың осындай сызбасын қолдану ұсынылады. Бөртпелердің пайда болуын болдырмау үшін бастапқы доза және кейінгі дозалар ұсынылғаннан аспауы тиіс. 2 жастан 12 жасқа дейінгі балалар ЛАНИСТОР® препаратының дозасы баланың салмағына байланысты. ЛАНИСТОР® препаратымен типтік абсанстардың монотерапиясы ЛАНИСТОР® препаратының бастапқы дозасы 2 апта ішінде бір немесе екі қабылдаумен қабылданатын күніне 0,3 мг/кг құрайды; одан әрі - күніне 0,6 мг/кг, сондай-ақ келесі 2 апта ішінде бір немесе екі қабылдаумен. Препараттың дозасы оңтайлы демеуші дозаға жеткенге дейін әрбір 1-2 апта сайын күніне 0,6 мг/кг-ға ұлғайтылуы мүмкін. Стандартты демеуші доза тәулігіне 1-10 мг/кг құрайды, бір немесе екі рет қабылданады. Бөртпелердің пайда болуын болдырмау үшін бастапқы доза және кейінгі дозалар ұсынылғаннан аспауы тиіс. 2 жастан 12 жасқа дейінгі балалардағы эпилепсияның біріктірілген терапиясы ЛАНИСТОР® препаратымен және вальпроатпен эпилепсияға қарсы басқа препараттармен бірге немесе оларсыз емдеу ЛАНИСТОР® препаратының бастапқы дозасы 2 апта ішінде тәулігіне бір рет 0,15 мг/кг, одан әрі - 2 апта ішінде бір қабылдауға тәулігіне 0,3 мг/кг құрайды. Содан кейін доза оңтайлы емдік әсерге қол жеткізгенге дейін әрбір 1-2 апта сайын барынша 0,3 мг/кг арттырылуы тиіс, бұл ретте стандартты демеуші доза тәулігіне бір немесе екі рет 1-5 мг/кг құрайды. Ең жоғары тәуліктік доза - тәулігіне 200 мг. ЛАНИСТОР® препаратымен эпилепсияға қарсы басқа препараттармен (вальпроатты қоспағанда) және бауыр ферменттерін индукциялайтын дәрілік препараттармен емдеу ЛАНИСТОР® препаратының бастапқы дозасы 2 апта ішінде екі қабылдаумен тәулігіне 0,6 мг/кг құрайды; бұдан әрі – 2 апта ішінде екі қабылдаумен тәулігіне 1,2 мг/кг дене салмағына. Содан кейін дозаны оңтайлы емдік әсерге қол жеткізгенге дейін әр 1-2 апта сайын 1,2 мг/кг арттыру керек. Стандартты демеуші доза тәулігіне екі рет қабылдауға 5-15 мг/кг құрайды. Ең жоғары тәуліктік доза - тәулігіне 400 мг. ЛАНИСТОР® препаратымен бауыр ферменттеріне елеулі тежейтін әсері жоқ басқа медициналық препараттармен үйлесімде емдеу ЛАНИСТОР® препаратының бастапқы дозасы 2 апта ішінде бір немесе екі қабылдаумен қабылданатын күніне 0,3 мг/кг құрайды; одан әрі - күніне 0,6 мг/кг, сондай-ақ келесі 2 апта ішінде бір немесе екі қабылдаумен. Препараттың дозасы оңтайлы демеуші дозаға жеткенге дейін әрбір 1-2 апта сайын күніне 0,6 мг/кг-ға ұлғайтылуы мүмкін. Стандартты демеуші доза тәулігіне 1-10 мг/кг құрайды, бір немесе екі рет қабылданады. Ең жоғары тәуліктік доза - тәулігіне 200 мг. 2 жастан 6 жасқа дейінгі балалар үшін демеуші дозаны тағайындағанда ұсынылған дозалау шегінде ең жоғары дозаларды қолдану ұсынылады. 2-кесте. ЛАНИСТОР® препаратын 2 жастан 12 жасқа дейінгі балаларда эпилепсияны емдегенде дозалау режимі Терапиялық сызба — 1 + 2-апта — 3 + 4-апта — Стандартты демеуші доза Типтік абсанстардың монотерапиясы — Тәулігіне 0,3 мг/кг (күніне бір немесе екі рет) — Тәулігіне 0,6 мг/кг (күніне бір немесе екі рет) — Тәулігіне 1-10 мг/кг (күніне бір немесе екі рет) Препараттың дозасы оңтайлы демеуші дозаға жеткенге дейін әрбір 1-2 апта сайын күніне 0,6 мг/кг-ға ұлғайтылуы мүмкін. Ең жоғары тәуліктік доза – тәулігіне 200 мг Вальпроатпен біріктірілген терапия Бұл дозалау режимі басқа дәрілік заттарды қабылдауға қарамастан, вальпроатпен үйлесімде қолданылады — Тәулігіне 0,15 мг/кг* (күніне бір рет) — Тәулігіне 0,3 мг/кг (күніне бір рет) — Тәулігіне 1-5 мг/кг (күніне бір немесе екі рет) Препараттың дозасы оңтайлы демеуші дозаға жеткенге дейін әрбір 1-2 апта сайын күніне барынша 0,3 мг/кг-ға ұлғайтылуы мүмкін. Ең жоғары тәуліктік доза – тәулігіне 200 мг Эпилепсияға қарсы басқа препараттармен (вальпроатты қоспағанда) және бауыр ферменттерін индукциялайтын препараттармен біріктірілген ем Бұл дозалау режимі біріктірілімде қолданылады, мысалы, фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал, примидон, рифампицин, лопинавир/ритонавир препараттарымен — Тәулігіне 0,6 мг/кг (күніне екі рет) — Тәулігіне 1,2 мг/кг (күніне екі рет) — Тәулігіне 5-15 мг/кг (күніне бір немесе екі рет) Препараттың дозасы оңтайлы демеуші дозаға жеткенге дейін әрбір 1-2 апта сайын күніне барынша 1,2 мг/кг-ға ұлғайтылуы мүмкін. Ең жоғары тәуліктік доза – тәулігіне 400 мг Бауыр ферменттеріне әсер етпейтін басқа препараттармен біріктірілген ем Бұл дозалау режимі бауыр ферменттеріне айтарлықтай тежейтін әсері жоқ басқа медициналық препараттарды қабылдау кезінде қолданылады — Тәулігіне 0,3 мг/кг (күніне бір немесе екі рет) — Тәулігіне 0,6 мг/кг (күніне бір немесе екі рет) — Тәулігіне 1-10 мг/кг (күніне бір немесе екі рет). Препараттың дозасы оңтайлы демеуші дозаға жеткенге дейін әрбір 1-2 апта сайын күніне 0,6 мг/кг-ға ұлғайтылуы мүмкін. Ең жоғары тәуліктік доза – тәулігіне 200 мг Басқа препараттар ЛАНИСТОР® препаратымен өзара әрекеттесуі белгісіз құрысуға қарсы препараттарды қабылдайтын пациенттерде натрий вальпроатымен ЛАНИСТОР® препаратын қабылдайтын пациенттер үшін дозаны ұлғайтудың осындай сызбасын қолдану ұсынылады. * егер вальпроат қабылдайтын пациенттерде есептік тәуліктік доза тәулігіне 1-2 мг болса, онда ЛАНИСТОР® препаратын алғашқы екі апта бойы күнара тәулігіне 2 мг қабылдауға жол беріледі. Егер есепті тәуліктік доза вальпроатпен біріктірілімде тәулігіне 1 мг-дан аз болса, онда ЛАНИСТОР® препаратын тағайындау ұсынылмайды. Бөртпелердің пайда болуын болдырмау үшін бастапқы доза және кейінгі дозалар ұсынылғаннан аспауы тиіс. Демеуші емдік дозаны қамтамасыз ету үшін баланың салмағын бақылау және салмақ өзгерген кезде дозаны түзету қажет. Егер эпилепсиялық бақылауға қосымша ем қолдану арқылы қол жеткізілсе, ілеспе ЭҚП тоқтатылуы мүмкін және пациенттер ЛАНИСТОР® препаратын қолданып, монотерапия көмегімен емді жалғастыра алады. 2 жасқа толмаған балалар ЛАНИСТОР® препаратын осы жас тобында препаратты дозалау жөніндегі ұсынымдардың болмауына байланысты 2 жастан кіші балаларға пайдалануға ұсынылмайды. 1 айдан 2 жасқа дейінгі балаларда парциальдық ұстамалар кезінде қосымша терапия ретінде ламотриджиннің тиімділігі мен қауіпсіздігі туралы деректердің шектеулі саны бар. 1 айға дейінгі балаларға қатысты ешқандай деректер ұсынылмаған. Биполярлық бұзылулар ЛАНИСТОР® 18 жасқа толмаған адамдарда биполярлық бұзылуларды емдеу үшін қолданылмайды. Бөртпелердің пайда болуын болдырмау үшін бастапқы доза және кейінгі дозалар ұсынылғаннан аспауы тиіс. 3-кесте. 18 жастан асқан адамдарда биполярлық бұзылыстар кезінде дозалау режимі Терапиялық сызба — 1- 2-апта — 3-4-апта — 5-апта — Тұрақтандырушы доза (6-аптадан бастап)* ЛАНИСТОР® препаратымен немесе бауыр ферменттерінің метаболизміне әсер етпейтін препараттармен біріктірілімде монотерапия — Тәулігіне 25 мг (күніне бір рет) — Тәулігіне 50 мг (күніне бір немесе екі рет) — Тәулігіне 100 мг (күніне бір немесе екі рет) — Тәулігіне 200 мг (Күніне 1 немесе 2 рет) Клиникалық зерттеулерде тәулігіне 100-400 мг қолданылды Вальпроатпен біріктірілген терапия — Тәулігіне 12,5 мг (күнара 25 мг тағайындау) — Тәулігіне 25 мг (күніне бір рет) — Тәулігіне 50 мг (күніне бір немесе екі рет) — Тәулігіне 100 мг (күніне 1 немесе 2 рет). Ең жоғары тәуліктік доза - 200 мг Бауыр ферменттерін индукциялайтын эпилепсияға қарсы препараттармен біріктірілген ем** (вальпроатты қоспағанда) — Тәулігіне 50 мг (күніне бір рет) — Тәулігіне 100 мг (күніне екі рет) — Тәулігіне 200 мг (күніне екі рет) — Терапияның 6-аптасында 300 мг (екі қабылдауға). Қажет болған жағдайда - терапияның 7-аптасында екі қабылдауда қабылданатын дозаны 400 мг дейін арттыру * Тұрақтандырушы доза клиникалық әсерге байланысты өзгереді ** мысалы: фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал, примидон және басқалар ЛАНИСТОР® препаратымен өзара әрекеттесуі белгісіз құрысуға қарсы препараттарды қабылдайтын пациенттерде натрий вальпроатымен ЛАНИСТОР® препаратын қабылдайтын пациенттер үшін дозаны ұлғайтудың осындай сызбасын қолдану ұсынылады. Тәуліктік демеуші тұрақтандырғыш дозаға қол жеткізілгеннен кейін, басқа психотроптық препараттар тоқтатылуы мүмкін (4-кестені қараңыз). 4-кесте. Ілеспе психотроптық немесе эпилепсияға қарсы препараттарды тоқтатқаннан кейін биполярлық бұзылулар кезінде ЛАНИСТОР® препаратының тұрақтандырушы тәуліктік дозасы Терапиялық сызбалар — Қазіргі сәтте қабылданатын тұрақтандырушы доза — 1-апта — 2-апта — 3-апта және одан әрі* Вальпроатты тоқтатқаннан кейін: тұрақтандырушы дозаны аптасына 100 мг асырмай екі еселеу — Тәулігіне 100 мг — Тәулігіне 200 мг — Тәулігіне екі рет қабылданатын 200 мг дозаны сақтау керек.* Тәулігіне 200 мг — Тәулі гіне 300 мг — Тәулігі не 400 мг — Тәулігіне 400 мг дозаны ұстану Бастапқы дозаға байланысты бауыр ферменттерін индукциялайтын ЭҚП тоқтатқаннан кейін (мысалы, карбамазепин, фенобарбитал, примидон, рифампицин, лопинавир/ритонавир) — Тәулігіне 400 мг — Тәулігіне 400 мг — Тәулігіне 300 мг — Тәулігіне 200 мг Тәулігіне 300 мг — Тәулігіне 300 мг — Тәулігіне 225 мг — Тәулігіне 150 мг Тәулігіне 200 мг — Тәулігіне 200 мг — Тәулігіне 150 мг — Тәулігіне 100 мг Ламотриджинмен (мысалы, литий, бупропион) өзара әрекеттесу сипаты белгісіз басқа психотроптық препараттарды немесе ЭҚП тоқтатқаннан кейін — Демеуші доза - тәулігіне 200 мг (екі рет қабылдауға) (100 мг-ден 400 мг-ға дейін) * қажет болған жағдайда доза тәулігіне 400 мг дейін ұлғайтылуы мүмкін Ламотриджинмен өзара әрекеттесу сипаты белгісіз эпилепсияға қарсы препараттарды қабылдайтын пациенттерге ЛАНИСТОР® препаратын вальпроатпен қабылдаған кездегідей дозаны арттыру сызбасы ұсынылады. ЛАНИСТОР® препаратымен қатарлас препараттарды тоқтатқан кезде бұрынғы демеуші доза сақталуы тиіс. 5-кестеде ЛАНИСТОР® препаратымен монотерапияға басқа препараттар қосылған жағдайда биполярлық бұзылулар кезіндегі дозалау жөніндегі ұсынымдар берілген. 5-кесте. ЛАНИСТОР® препаратына басқа препараттарды қосқаннан кейін биполярлық бұзылыстар кезінде дозалау сызбасы Терапиялық сызбалар — Қазіргі сәтте қабылданатын тұрақтандырушы доза — 1-апта — 2-апта — 3-апта және одан әрі ЛАНИСТОР® препаратының бастапқы дозасына байланысты вальпроатты қосу — Тәулігіне 200 мг — Тәулігіне 100 мг — Дозаны сақтау (тәулігіне 100 мг) Тәулігіне 300 мг — Тәулігіне 150 мг — Дозаны сақтау (тәулігіне 150 мг) Тәулігіне 400 мг — Тәулігіне 200 мг — Дозаны сақтау (тәулігіне 200 мг) ЛАНИСТОР® препаратының бастапқы дозасына байланысты ЭҚП (вальпроатты қоспағанда) және бауыр ферменттерін индукциялайтын препараттарды (мысалы, фенитоин, карбамазепин, фенобарбитон, примидон және басқалар) қосу — Тәулігіне 200 мг — Тәулігіне 200 мг — Тәулігіне 300 мг — Тәулігіне 400 мг Тәулігіне 150 мг — Тәулігіне 150 мг — Тәулігіне 225 мг — Тәулігіне 300 мг Тәулігіне 100 мг — Тәулігіне 100 мг — Тәулігіне 150 мг — Тәулігіне 200 мг Бауыр ферменттеріне елеулі тежейтін әсері жоқ басқа медициналық препараттарды қосу — Тәулігіне екі рет қабылдауға 200 мг демеуші дозаны (100 мг-дан 400 мг-ға дейін) сақтау Ламотриджинмен өзара әрекеттесу сипаты белгісіз эпилепсияға қарсы препараттарды қабылдайтын пациенттерге ЛАНИСТОР® препаратын вальпроатпен қабылдаған кездегідей дозаны арттыру сызбасы ұсынылады. ЛАНИСТОР® препаратын биполярлық бұзылулар кезінде тоқтату ЛАНИСТОР® препаратын күрт тоқтату плацебомен салыстырғанда кездесу жиілігінің немесе жағымсыз реакциялардың ауырлығының ұлғаюына әкелмейді. Пациенттер ЛАНИСТОР® препаратын бірден, оның дозасын біртіндеп төмендетпей тоқтата алады. Пациенттердің ерекше топтарында ЛАНИСТОР® препаратын дозалау бойынша жалпы ұсынымдар Гормондық контрацептивтерді қабылдайтын әйелдер Этинилэстрадиол/левоноргестрел (30 мг/150 мкг) біріктірілімін қолдану ламотриджин клиренсін екі есеге жуық арттырады, бұл ламотриджин деңгейінің төмендеуіне әкеледі. Титрлеуден кейін ламотриджиннің неғұрлым жоғары дозаларын (екі есе жоғары) ұстап тұру ең жоғары емдік әсерге қол жеткізу үшін қажет болуы мүмкін. Бір апта ішінде контрацептивтік таблеткаларды тоқтатқанда ламотриджин деңгейінің екі есе артуы байқалды. Дозалауға байланысты қолайсыз құбылыстарды жоққа шығаруға болмайды. Осылайша, емнің бірінші желісі ретінде (мысалы, үздіксіз гормондық контрацептивтер немесе гормондық емес әдістер) препаратты қабылдауда бір апта үзіліссіз контрацепция әдісін пайдалануға көңіл бөлінуі тиіс. ЛАНИСТОР® препаратының демеуші дозаларымен ем алатын және бауыр ферменттерін индукциялайтын препараттарды қабылдамайтын пациенттерде гормондық контрацепцияны қабылдаудың басталуы ЛАНИСТОР® препаратының демеуші дозасы көп жағдайда екі есе ұлғайтылуы тиіс. Контрацептивтерді қабылдау басталған сәттен бастап жеке клиникалық жауапқа сәйкес әр апта сайын ламотриджин дозасын тәулігіне 50-100 мг арттыру ұсынылады. Жүргізілетін емге барабар клиникалық жауап болған жағдайда дозалар ұсынылған шектерден аспауы тиіс. Гормондық контрацептивтерді қолдануды бастағанға дейін және одан кейін сарысудағы ламотриджин концентрациясын өлшеу қазіргі уақытта ламотриджиннің базалық концентрациясы сақталатынының дәлелі деп санауға болады. Қажет болса, дозаны бейімдеу керек. Белсенді емес емнің бір аптасын («таблеткаларды қабылдамайтын апта») қамтитын гормондық контрацептивтерді қабылдайтын әйелдерде сарысудағы ламотриджин деңгейін бақылау белсенді емнің 3-аптасы ішінде, яғни таблеткаларды қабылдау циклінің 15-тен 21-күндері жүргізілуі тиіс. Осылайша, таблеткаларды қабылдамайтын аптасыз, терапияның бірінші желісі ретінде контрацептивтік дәрілерді қолдануға назар аудару керек (мысалы, үздіксіз гормондық контрацептивтер немесе гормондық емес әдістер) ЛАНИСТОР® препаратының демеуші дозаларымен ем алатын және бауыр ферменттерін индукциялайтын препараттарды қабылдамайтын пациенттерде гормондық контрацептивтерді қабылдауды тоқтату ЛАНИСТОР® препаратының демеуші дозасы көп жағдайда жеке клиникалық жауапқа сәйкес 50%-ға төмендетілуі тиіс. Оңтайлы клиникалық жауапқа қол жеткізгенге дейін препарат дозасын 3 апта бойы апта сайын 50-100 мг төмендету ұсынылады. Гормондық контрацептивтерді қолдануды тоқтатқанға дейін және одан кейін сарысудағы ламотриджин концентрациясын өлшеу қазіргі уақытта ламотриджиннің базалық концентрациясы сақталатынының дәлелі деп санауға болады. Белсенді емес емнің бір аптасын («Таблеткасыз апта») қамтитын гормондық контрацептивтерді қабылдауды тоқтатқысы келетін әйелдерде сарысудағы ламотриджин деңгейін бақылау белсенді емнің 3-аптасы ішінде, яғни таблетка қабылдау циклінің 15-тен 21-күндері жүргізілуі тиіс. Таблеткаларды қабылдау тоқтатылғаннан кейінгі бірінші апта ішінде контрацептивтік таблеткаларды тұрақты тоқтатқаннан кейін ламотриджин деңгейін бағалау үшін үлгілерді жинаудың қажеті жоқ. Емдеуді бастағанға дейін гормондық контрацептивтерді қабылдайтын әйелдерді ЛАНИСТОР® препаратымен емдеуді бастау Дозаны жоғарылатуды жоғарыда берілген кестелерде сипатталған қалыпты ұсынылған дозаға сәйкес ұстап тұру керек. ЛАНИСТОР® препаратының демеуші дозаларын қабылдап жүрген, сондай-ақ Ламотриджин глюкуронидациясының индукторларын қабылдап жүрген пациенттердің гормондық контрацептивтерді қабылдауын бастау және тоқтату Ламотриджиннің ұсынылатын демеуші дозасын түзету талап етілмейді. Атазанавирмен/ритонавирмен бірге қолдану Атазанавир/ритонавир ламотриджиннің плазмалық концентрациясын төмендеткеніне қарамастан, ЛАНИСТОР® препаратының ұсынылған дозасын түзетудің және монотерапия немесе біріктірілген терапия кезінде көрсетілген емдеу сызбаларын өзгертудің қажеті жоқ. Глюкуронизация индукторларынсыз ЛАНИСТОР® препаратының демеуші дозасын қабылдап жатқан пациенттерде атазанавир/ритонавирді тағайындаған кезде ламотриджин дозасын ұлғайту немесе атазанавир/ритонавирді тоқтатқан жағдайда оны азайту қажет болуы мүмкін. Лопинавирмен/ритонавирмен бірге қолдану Қолданыстағы лопинавир/ритонавир терапиясына қосқан кезде ламотриджиннің ұсынылған дозасын түзетудің қажеті жоқ. Ламотриджиннің демеуші дозаларын қабылдап жүрген және глюкуронидация индукторларын қабылдамайтын пациенттерде лопинавир/ритонавир қосылса, ЛАНИСТОР® препаратының дозасы ұлғайтылуы немесе лопинавир/ритонавирді қолдану тоқтатылса, азайтылуы тиіс. Плазмадағы ламотриджинге мониторингті ЛАНИСТОР® препаратының дозасын түзету қажеттілігін анықтау үшін лопинавир/ритонавирді қосқаннан немесе тоқтатқаннан кейін 2 аптаға дейін және одан кейін жүргізген жөн. ЛАНИСТОР® препаратын қабылдауды жаңарту ЛАНИСТОР® препаратымен емді қайта бастаған кезде емдеуші дәрігер препараттың жоғары бастапқы дозаларын тағайындау кезінде ауыр дәрежедегі тері бөртпелерінің даму қаупіне байланысты қандай да бір себептермен препаратты қабылдауды тоқтатқан пациенттерде демеуші дозаны арттыру қажеттілігін мұқият бағалауы тиіс. Препаратты соңғы және болжамды қабылдау арасындағы аралық неғұрлым үлкен болса, тағайындалған демеуші дозаны бағалау неғұрлым мұқият болуы тиіс екенін есте ұстаған жөн. Егер қабылдаудағы үзіліс ламотриджиннің жартылай шығарылуының бес кезеңіне (150 сағаттан астам) тең көрсеткіштен асып кетсе, қабылдауды тоқтатқанға дейін белгіленген демеуші дозадан бастау ұсынылады. ЛАНИСТОР® препаратын қабылдау, егер емдеу бөртпенің дамуы себебінен тоқтатылған болса, егер қабылдаудың болжамды пайдасы ықтимал қауіптерден аспаса, қайта басталмауы тиіс. Егде жастағы пациенттер (65 жастан асқан) Препаратты дозалау сызбасын өзгерту қажет емес. Бауыр функциясының бұзылуы Бастапқы, өспелі және демеуші дозаны бауыр жеткіліксіздігінің орташа (Чайлд-Пью жіктеуі бойынша В дәрежесі) және 75% - ауыр (Чайлд-Пью жіктеуі бойынша С дәрежесі) дәрежесі бар пациенттерде шамамен 50%-ға азайту керек. Өспелі және демеуші дозалар пациенттің жеке клиникалық жауабына байланысты түзетілуі тиіс. Бүйрек функциясының бұзылуы Бүйрек жеткіліксіздігі кезінде ЛАНИСТОР® препаратының бастапқы дозасын эпилепсияға қарсы препараттарды тағайындаудың стандартты сызбасына сәйкес белгілейді. Ауыр дәрежедегі бүйрек жеткіліксіздігінің шекті сатысында демеуші дозаны азайту ұсынылады. Енгізу әдісі мен жолы Таблеткаларды тұтастай жұтқан жөн, таблеткаларды шайнауға немесе ұсақтауға болмайды. Егер ламотриджиннің есептік дозасы (мысалы, эпилепсиямен ауыратын балаларды немесе бауыр функциясы бұзылған пациенттерді емдеу үшін) тұтас таблеткалардың санына сәйкес келмесе, қабылдауға арналған доза тұтас таблеткалардың аз санына тең сан болып табылады.

- ламотриджинге немесе бөлімде тізбеленген қосымша заттарға аса жоғары сезімталдық -эпилепсиясы бар 2 жасқа дейінгі балалар - 18 жасқа дейінгі биполярлық бұзылулары бар пациенттер - фруктозаның тұқым қуалайтын жақпаушылығы, Lapp-лактоза ферментінің тапшылығы, глюкоза-галактоза мальабсорбциясы - жүктілік және лактация кезеңі

Төменде қолда бар деректерге негізделген эпилепсия мен биполярлық бұзылуларды емдеуге арналған препаратты қолдану кезіндегі жағымсыз реакциялар келтірілген. Өте жиі - бас ауыруы; - тері бөртпесі5 Жиі - озбырлық, ашушаңдық; - ұйқышылдық, бас айналу, тремор, ұйқысыздық, қозу; - жүрек айнуы, құсу, диарея, ауыздың құрғауы; - артралгия; - шаршағыштық, ауыру, арқаның ауыруы Жиі емес - атаксия; - диплопия, анық көрмеу; - алопеция, жарыққа сезімталдық реакциясы Сирек -нистагм, асептикалық менингит; - конъюнктивит; - Стивенс–Джонсон синдромы Өте сирек - нейтропенияны, лейкопенияны, анемия, тромбоцитопения, панцитопения, аплазиялық анемияны, агранулоцитозды қоса, гематологиялық бұзылулар1; -гемофагоцитарлық лимфогистиоцитоз; -аса жоғары сезімталдық синдромы2 (қызба, лимфаденопатия, бет ісінуі, гематологиялық бұзылулар, бауыр және бүйрек тарапынан бұзылулар, диссеминацияланған тамырішілік ұю, көп ағзалық жеткіліксіздік сияқты симптомдарды қоса); - сананың шатасуы, елестеулер, дененің бақыланбайтын қайталанатын қозғалысы және/немесе дыбыстар немесе сөздер (жыбырлап тартылулар), көзді, басты және денені зақымдайтын (хореоатетоз) бұлшықеттің бақыланбайтын спазмдары немесе жұлқу, селкілдеу немесе қозғала алмау сияқты дененің басқа да әдеттен тыс қозғалыстары; - тепе-теңдіктің бұзылуы, қозғалыс бұзылыстары, Паркинсон ауруы ағымының нашарлауы3, экстрапирамидтік бұзылыстар, хореоатетоз, ұстамалар жиілігінің артуы; - бауыр жеткіліксіздігі, бауыр функциясының бұзылуы4, бауырдың функционалдық сынамалары көрсеткіштерінің жоғарылауы; - уытты эпидермалық некролиз; - эозинофилиямен және жүйелік симптомдармен дәрілік бөртпе2; - жегіге ұқсас реакциялар Белгісіз - лимфаденопатия1, терідегі қызыл түйіндер немесе дақтар (жалған лимфома); - гипогаммаглобулинемия; - түнгі қорқыныштар; - тубулоинтерстициальді нефрит, тубулоинтерстициальді нефрит және увеит Жекелеген жағымсыз реакциялардың сипаттамасы 1 Гематологиялық бұзылулар мен лимфаденопатия аса жоғары сезімталдық синдромымен байланысты болуы да және байланысты болмауы да мүмкін (иммундық жүйе тарапынан бұзылуларды қараңыз). 2 Сондай-ақ қызба, лимфаденопатия, бет ісінуі, гематологиялық бұзылулар және бауыр тарапынан бұзылуларды қоса алғанда, әртүрлі жүйелі симптомдармен үйлесімде, аса жоғары сезімталдық синдромы шеңберінде дамитын бөртпе жағдайлары туралы хабарламалар алынды. Синдром клиникалық ауырлықтың кең спектрімен сипатталады және сирек жағдайларда диссеминацияланған тамырішілік ұюдың және көп ағзалық жеткіліксіздіктің дамуына әкелуі мүмкін. Аса жоғары сезімталдықтың ерте көріністері (мысалы, қызба, лимфаденопатия) тіпті айқын бөртпе болмаған кезде де байқалуы мүмкін екендігін атап өту маңызды. Мұндай белгілер мен симптомдар болған кезде егер баламалы этиологияны анықтау мүмкін болмаса, пациентті дереу тексеру және ЛАНИСТОР® препаратын қолдануды тоқтату керек. 3 Аталған реакциялар клиникалық практиканың басқа көздерінің деректерін ұсынады. Ламотриджин Паркинсон ауруы бар пациенттерде паркинсонизм симптомдарын нашарлатуы мүмкін екендігі туралы хабарламалар алынды, сондай-ақ осы негізгі ауруы жоқ пациенттерде экстрапирамидтік бұзылыстар және хореоатетоз туралы жеке хабарламалар тіркелді. 4Бауыр функциясының бұзылуы әдетте аса жоғары сезімталдық реакцияларына байланысты дамиды, бірақ аса жоғары сезімталдықтың айқын белгілері жоқ жағдайлар туралы жеке хабарламалар алынды. 5Ересектердің қатысуымен жүргізілген клиникалық зерттеулерде ламотриджин қабылдаған пациенттердің 8-12%-ында және плацебо қабылдаған пациенттердің 5-6%-ында тері бөртпесі болды. Тері бөртпесі пациенттердің 2 %-ында ламотриджинмен емдеуді тоқтатуға алып келді. Әдетте макулопапулезді сипаттағы бөртпе, әдетте, емдеу басталғаннан кейін сегіз апта ішінде пайда болады және ЛАНИСТОР® препаратын қолдануды тоқтатқаннан кейін басылады. Стивенс-Джонсон синдромын, уытты эпидермалық некролизді (Лайелл синдромы) және эозинофилиямен және жүйелі симптомдармен (DRESS) дәрілік реакцияны қоса алғанда, өмірге қауіп төндіретін бөртпелердің күрделі жағдайлары туралы хабарланған. Көптеген жағдайларда реакциялар ламотриджинді тоқтатқаннан кейін шешілгеніне қарамастан, кейбір пациенттерде қайтымсыз тыртықтар қалды және сирек жағдайларда реакциялар өліммен аяқталды. Бөртпелердің пайда болуының жалпы қаупі келесі факторлармен тығыз байланысты: • ламотриджиннің жоғары бастапқы дозалары және ламотриджинмен емдеу кезінде дозаны арттырудың ұсынылатын сызбасынан асып кету; • вальпроатты қатар қолдану. Сондай-ақ, әртүрлі жүйелік симптомдармен бірге аса жоғары сезімталдық синдромы шеңберінде дамитын бөртпе туралы хабарламалар алынды. Ламотриджинмен пациенттерді ұзақ емдеу кезінде сүйек тінінің минералдық тығыздығының төмендеуі, остеопения, остеопороз және сынықтар туралы хабарламалар алынды. Ламотриджиннің сүйек метаболизміне әсер ететін механизмі анықталмаған. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары: препаратты ұсынылған дозадан 10-20 есе артық дозада қабылдаған кезде өлім жағдайы анықталды. Препараттың артық дозалануы кезінде нистагм, атаксия, тонустық-клонустық құрысулар мен команың дамуы, сондай-ақ QRS аралығының ұзаруы (қарыншаішілік өткізгіштіктің кідіруі) мүмкін. Емі: артық дозаланған жағдайда пациент ауруханаға жатқызылуы және тиісті демеуші ем алуы тиіс. Көрсетілімдер бойынша сіңуін азайтуға бағытталған терапия (белсендірілген көмір) жүргізілуі керек. Әрі қарай емдеу жүрек өткізгіштігіне потенциалды әсерін ескере отырып, клиникалық көрсетілімдері бойынша жүргізілуі тиіс. Натрий бикарбонатына жауабы жеткіліксіз кардиоуыттылықты емдеу үшін венаішілік липидті терапияны қолдану қарастырылуы мүмкін. Артық дозалануды емдеу ретінде гемодиализді қолдану тәжірибесі жоқ.

Тері бөртпелері Тері бөртпелерінің дамуы әдетте ЛАНИСТОР® препаратымен ем басталғаннан кейінгі алғашқы 8 апта ішінде байқалады. ЛАНИСТОР® қабылдайтын саны аз ғана адамда аллергиялық реакция немесе өмірге қауіптілігі зор тері реакциялары пайда болады, егер оларды емдемесе одан да күрделі мәселелерге айналуы мүмкін. Олар Стивенс-Джонсон синдромын (SJS), уытты эпидермалық некролизді (TEN) және эозинофилиямен және жүйелік симптомдармен (DRESS) дәрілік реакцияны қамтуы мүмкін. Сіздің ЛАНИСТОР® препаратын қабылдау кезінде назар аударылуы керек симптомдарды білуіңіз керек. Бұл қауіп шығу тегі азиялық (негізінен қытайлық-ханьдар мен тайлықтарда) адамдардағы гендік нұсқалармен байланысты болуы мүмкін. Егер сіздің шығу тегіңіз осылардан болса және бұрын осы гендік нұсқаның (HLA-B* 1502) болуына тест тапсырсаңыз, ЛАНИСТОР® қабылдамас бұрын бұны өз дәрігеріңізбен талқылаңыз. Препаратты ұсынылған дозаларда қабылдайтын эпилепсиясы бар пациенттерде ауыр бөртпелердің кездесу жиілігі 1:500 құрайды (олардың жартысын Стивенс-Джонсон синдромы бар пациенттер құрайды); биполярлық бұзылулары бар пациенттерде бұл көрсеткіш 1:1000 құрайды. Балалар популяциясындағы бөртпелер қаупі ересектерге қарағанда жоғары (ауруханаға жатқызуды қажет ететін жағдайлар 1: 100/300 құрады). Балалардағы тері бөртпелерінің алғашқы белгілері инфекция деп қате қабылдануы мүмкін болғандықтан, дәрігерлер терапияның алғашқы 8 аптасында бөртпелер мен қызба пайда болған балаларда препаратқа жағымсыз реакцияның даму мүмкіндігін ескеру керек. Сондай-ақ ламотриджинді қолданумен байланысты фотосезімталдық реакциялары туралы хабарламалар да болды. Бірнеше жағдайда реакция жоғары дозада (400 мг және одан жоғары), дозаны жоғарылатқанда немесе титрлеу тез жоғарылағанда жүрді. Ламотриджинмен байланысты фотосезімталдыққа күдік туындаған кезде фотосезімталдық белгілері бар пациентте (мысалы, күнге күю) емдеуді тоқтату туралы мәселені қарау керек. Егер ламотриджинмен емдеуді жалғастыру клиникалық тұрғыдан ақталған болып саналса, пациентке күн сәулесінің және жасанды ультракүлгін сәулеленудің әсерінен аулақ болуды және қорғану шараларын (мысалы, қорғаныс киімін және күннен қорғайтын кремдерді пайдалану) қабылдауды ұсынған жөн. Тері патологиясының пайда болу қаупі келесі жағдайларда артуы мүмкін: - ЛАНИСТОР® препаратының бастапқы жоғары дозасы немесе монотерапия кезінде ЛАНИСТОР® препаратының дозасын шамадан тыс арттыру - вальпроатпен қатарлас ем ЛАНИСТОР® препаратын басқа ЭҚП қабылдауға аллергиялық реакциялары бар пациенттерге тағайындағанда сақ болу керек, өйткені ЛАНИСТОР® препаратын қабылдағаннан кейін мұндай пациенттерде бөртпелердің даму қаупі үш есе жоғары. Тері бөртпесі бар барлық пациенттердің жағдайына мұқият бағалау жүргізу және бөртпелердің этиологиясы расталған сәтке дейін ЛАНИСТОР® препаратын қабылдауды тоқтату қажет. ЛАНИСТОР® препаратын қабылдау, егер емдеу бөртпенің дамуы себебінен тоқтатылған болса, егер қабылдаудың болжамды пайдасы ықтимал қауіптерден аспаса, қайта басталмауы тиіс. Аса жоғары сезімталдық синдромының даму белгісі қызба, лимфоаденопатия, беттің ісінуі, гематологиялық бұзылулар, бауырдың зақымдануы және асептикалық менингит сияқты жүйелі симптомдармен астасқан тері бөртпесі болуы мүмкін. Аса жоғары сезімталдық синдромының ауырлығы кең шектерде ауытқып, сирек жағдайларда ДВС-синдромның дамуына және көп ағзалы зақымдануларға әкелуі мүмкін. Аса жоғары сезімталдық синдромының ерте көріністері (қызба, лимфоаденопатия және т.б.) тері бөртпелерінсіз болуы мүмкін екенін есте ұстаған жөн және бұл жағдайда пациент жағдайды бағалау үшін дереу дәрігерге баруы керек және осы көріністердің басқа этиологиясы болмаған жағдайда ЛАНИСТОР® препаратын қолдануды тоқтату керек. Асептикалық менингит көп жағдайда препаратты тоқтатқан кезде қайтымды болды, бірақ ЛАНИСТОР® препаратын қайта тағайындаған кезде кейбір жағдайларда бұл патология қайта басталып, неғұрлым тез басталумен және неғұрлым ауыр ағыммен сипатталды, осыған байланысты ЛАНИСТОР® препаратын, егер оны қабылдау асептикалық менингиттің дамуына байланысты тоқтатылған болса, тағайындау ұсынылмайды. Суицидтік қауіп Эпилепсиямен ауыратын пациенттерде депрессия және/немесе биполярлық бұзылулардың симптомдары пайда болуы мүмкін және мұндай пациенттер суицидке бейімділігі бар қауіп тобына жатады. Биполярлық бұзылулары бар пациенттердің 25-тен 50%-ы, оның ішінде ЛАНИСТОР® препаратымен де, не онсыз ем қабылдағанына қарамастан, кем дегенде бір рет өз-өзіне қол жұмсауға тырысады. Эпилепсиямен ауыратындар арасында өз-өзіне қол жұмсау мүмкіндігінің жоғарылағанын көрсететін дәлелдер бар. ЛАНИСТОР® препаратымен ем алатын биполярлық бұзылулары бар пациенттер, әсіресе емдеу курсының басында немесе препарат дозасының өзгеруі кезінде жаңа симптомдардың дамуын және суицидті қоса, клиникалық нашарлау мәніне мұқият тексерілуі тиіс. Анамнезінде суицидтік әрекеттері немесе өз-өзіне қол жұмсау туралы ойлары бар пациенттер, сондай-ақ жас пациенттер емдеу курсы бойы мұқият дәрігерлік бақылауда болуы тиіс. Науқастар өзін-өзі өлтіру және/немесе өзіне зиян келтіру туралы ой, жаңа белгілердің пайда болуын қоса, жағдайдың кез келген нашарлауы кезінде бұл туралы олар дәрігерге дереу хабарлауы керек екендігі туралы хабардар болуы керек. Мұндай жағдайларда дәрігер емдеу режимін өзгерту немесе препаратты тоқтату туралы шешім қабылдауы керек. Гормондық контрацептивтер Этинилэстрадиол/левоноргестрел (30 мкг/150 мкг) біріктірілімі ламотриджин клиренсінің ұлғаюына әкеледі, бұл оның плазмалық концентрациясын шамамен 2 есе төмендетеді. ЛАНИСТОР® препаратының неғұрлым жоғары емдік дозалары (2 еседен астам) ең жоғары емдік әсерге қол жеткізу үшін қажет болуы мүмкін. Бауыр ферменттерінің индукторларын қабылдамайтын және гормондық контрацептивтерді қабылдайтын әйелдерде, белсенді емес емнің 1 аптасын (таблеткадан бос апта) қоса алғанда, ламотриджин деңгейін біртіндеп қысқа мерзімде арттыру белсенді емес ем аптасы кезінде орын алады. ЛАНИСТОР® және гормондық контрацептивтер біріктірілімде қолданылған кезде левоноргестрел бөлінуінің орташа ұлғаюы және сарысуда FSH және LH өзгеруі орын алады. Бұл өзгерістің овуляциялық белсенділікке әсері белгісіз. Бұл өзгерістің мүмкіндігі контрацептивтік тиімділіктің артуына әкелуі мүмкін. ЛАНИСТОР® препаратымен емдеу аясында ішке қабылдау үшін гормондық контрацептивтерді қолданатын әйелдер дәрігерге етеккір циклінің кез келген өзгерістері туралы, сондай-ақ ЛАНИСТОР® препаратын қабылдау аясында контрацептивтерді қабылдаудың басталғаны немесе тоқтатылғаны туралы хабарлауы тиіс. Гормондық контрацептивтерді қабылдауды бастаған кезде немесе тоқтатқан кезде емдеуші дәрігер тарапынан мұқият мониторинг жүргізу және көп жағдайда – ЛАНИСТОР® препаратының қабылданатын дозасын түзету қажет. Басқа оральді контрацептивтер мен гормондық орын басу емінің әсері зерттелген жоқ, бірақ олардың ламотриджиннің фармакокинетикасына ұқсас әсері болуы мүмкін. Дигидрофолатредуктаза ЛАНИСТОР® дигидрофолатредуктазаның әлсіз тежегіші болып табылады, сондықтан ол ұзақ ем кезінде фолаттардың метаболизміне әсер етуі мүмкін. Алайда, ұзақ уақыт қолданғанда да, ЛАНИСТОР® гемоглобиннің, қандағы формалық элементтердің орташа көлемінің, сарысудағы фолаттардың концентрациясының (1 жылға дейін қабылдаған кезде) немесе эритроциттердің (5 жылға дейін қабылдаған кезде) маңызды өзгерістерін тудырмайды. Бүйрек жеткіліксіздігі Глюкуронид метаболиттерінің ықтимал жинақталуына байланысты сақтықпен қолдану керек. Ламотриджин құрамына кіретін басқа препараттармен ем алатын пациенттерге дәрігердің кеңесінсіз ЛАНИСТОР® қабылдауға болмайды. Кейбір жағдайларда эпилепсиялық жағдайды қоса алғанда, ауыр құрысулы талмалар рабдомиолиздің дамуына, көп ағзалық дисфункцияға, қанның диссеминацияланған тамырішілік ұюына, кейде өлімге әкеледі. Осындай жағдайлар ЛАНИСТОР® препаратымен емдеу аясында да байқалды. Бругада синдромындағы және жүрек ырғағы мен өткізгіштігінің басқа бұзылулары сипатындағы ЭКГ Ламотриджин қабылдаған пациенттерде ST-T сегменттерінің ауытқуы туралы хабарланды, бұл аритмияның даму мүмкіндігін және Бругада синдромы сипатындағы ЭКГ үлгісін көрсетеді. Осы in vitro нәтижелері негізінде, ламотриджин қарыншалық өткізгіштікті потенциалды баяулатуы (QRS кешенінің ұзаруы) және жүрек тарапынан клиникалық маңызды құрылымдық немесе функционалдық бұзылулары бар пациенттерде проаритмияны тудыруы мүмкін. Терапиялық тәжірибеде қолданылатын концентрациялардағы ламотриджин IB класының аритмияға қарсы белсенділігіне иеленген. Сондықтан мұндай пациенттерде ламотриджинді қолданудың кез келген күтілетін немесе байқалатын пайдасы жүрек тарапынан күрделі немесе өлімге әкелетін құбылыстардың дамуының потенциалды қаупімен салыстырғанда мұқият бағалауды талап етеді. Басқа натрий өзекшелерінің блокаторларымен бір мезгілде қолдану проаритмия қаупін қосымша арттыруы мүмкін. Бругада синдромы немесе жүректің басқа да өзекшелерінің ақаулары, жүрек жеткіліксіздігі, жүректің ишемиялық ауруы, жүрек блокадасы немесе қарыншалық аритмия сияқты жүректің клиникалық маңызды құрылымдық немесе функциялық аурулары бар пациенттерде ламотриджинді қолдануды мұқият қарастыру керек. Егер бұл пациенттерде ламотриджинді қолдану клиникалық тұрғыдан негізді болса, ламотриджинді бастамас бұрын кардиолог кеңесін алу керек. Эпилепсия кезінде дозалау бойынша жалпы ұсынымдар ЛАНИСТОР® препаратымен бірге тағайындалған эпилепсияға қарсы препараттарды тоқтатумен, сондай-ақ керісінше, басқа эпилепсияға қарсы препараттарды ЛАНИСТОР® препаратын қамтитын біріктірілген терапияны қосып, терапияның кез келген өзгерісі кезінде ламотриджин фармакокинетикасының өзгеру мүмкіндігін назарға алу қажет. ЛАНИСТОР® препаратын күрт тоқтату, тоқтату синдромының дамуымен байланысты ұстамалардың жиілеуін тудыруы мүмкін. Пациенттің жағдайы препаратты шұғыл тоқтатуды талап ететін жағдайларды қоспағанда (мысалы, тері бөртпелері пайда болған кезде), ЛАНИСТОР® препаратының дозасын 2 апта ішінде біртіндеп төмендету керек. Ауыр құрысу талмалары, соның ішінде «эпилептикус статусын» қоса, рабдомиолиздің дамуына, көп ағзалық зақымдануларға және ДВС-синдромға, кейде өлімге әкелуі мүмкін деген деректер бар. Осындай жағдайлар ЛАНИСТОР® препаратын қабылдау аясында анықталды. Миоклонустық талмалар ламотриджинді қолданумен күшеюі мүмкін. Типтік абсанстарды емдеу үшін ламотриджин қабылдаған балаларда тиімділік барлық пациентте бірдей сақтала алмайды. Балаларда дамуы Ламотриджиннің балалардың өсуіне, жыныстық жетілуіне және когнитивтік, эмоционалдық және мінез-құлық өзгерістеріне әсері туралы деректер жоқ. Арнайы сақтандырулар Бала тууға қабілетті жастағы әйелдер Жалпы ЭҚП-мен байланысты қауіп Бала тууға қабілетті әйелдерге мамандармен кеңесу керек. Егер әйел жүктілікті жоспарласа, эпилепсияға қарсы терапияны қайта қарау керек. Эпилепсиядан емделетін әйелдер эпилепсияға қарсы терапияны кенеттен тоқтатудан аулақ болу керек, өйткені бұл талманың қайта орын алуына, әйел мен туылмаған бала үшін ауыр зардаптарға әкелуі мүмкін. Бірнеше ЭҚП ем қолданылатын ЭҚП-ға байланысты монотерапияға қарағанда туа біткен даму ақауларының пайда болу қаупінің жоғары болуымен байланысты болуы мүмкін, сондықтан мүмкіндігінше монотерапияны қолдану керек. Ламотриджинді қабылдаумен байланысты қауіп Жүктілік Жүктіліктің бірінші триместрінде ламотриджинмен монотерапия алған жүкті әйелдер (8 700-ден астам әйел) бойынша деректердің үлкен көлемі жоғарғы ерін мен таңдайдың жырықтарын қоса алғанда, туа біткен күрделі даму ақауларының туындау қаупінің жалпы артуын растамайды. Жануарларға жүргізілген зерттеулерде құрсақішілік дамуға уытты әсері анықталды. Егер ламотриджинмен емдеу жүктілік кезінде қажет деп есептелсе, ең төменгі ықтимал емдік дозаны қолдану ұсынылады. Ламотриджин дигидрофолий қышқылының редуктазасына әлсіз тежеуші әсер етеді, сондықтан теориялық тұрғыдан фолий қышқылы деңгейінің төмендеуі салдарынан эмбрион мен шарана дамуының бұзылу қаупінің жоғарылауына әкелуі мүмкін. Жүктілікті жоспарлау кезінде және жүктіліктің ерте кезеңдерінде фолий қышқылын қабылдауды қарастырған жөн. Жүктілік кезіндегі физиологиялық өзгерістер ламотриджиннің деңгейіне және/немесе оның емдік әсеріне ықпал етуі мүмкін. Жүктілік кезінде талманы бақылауды ықтимал жоғалту қаупімен қан плазмасындағы ламотриджин деңгейінің төмендеуі туралы хабарламалар бар. Босанғаннан кейін ламотриджин деңгейі дозаға байланысты жағымсыз реакциялардың даму қаупімен тез артуы мүмкін. Сондықтан қан сарысуындағы ламотриджин деңгейін жүктіліктен бұрын, жүктілік кезінде және одан кейін, сондай-ақ босанғаннан кейін бірден бақылау керек. Қажет болған жағдайда қан сарысуындағы ламотриджин деңгейін жүктілікке дейінгі деңгейде ұстап тұру үшін дозаны іріктеу немесе клиникалық жауапқа байланысты дозаны таңдау керек. Сонымен қатар, босанғаннан кейін дозамен байланысты жағымсыз реакцияларды бақылау керек. Бала емізу Ламотриджин емшек сүтіне әртүрлі дәрежеде енеді деп хабарланған, емшек сүтімен қоректенетін балалардағы ламотриджиннің жалпы деңгейі анасында тіркелген ламотриджин деңгейінің шамамен 50%-ына жетуі мүмкін. Осылайша, емшек сүтімен қоректенетін кейбір нәрестелерде қан сарысуындағы ламотриджин деңгейі фармакологиялық әсерлерді көрсететін деңгейге жетуі мүмкін. Препараттың әсеріне ұшыраған емшек жасындағы балалардың шектеулі тобында жағымсыз реакциялар тіркелмеген. Емшек сүтімен тамақтандырудың ықтимал пайдасы мен балада жағымсыз реакциялардың дамуының ықтимал қаупін салыстыру қажет. Егер ламотриджин қабылдаған әйел бала еміземін деп шешсе, онда балада қандай да бір жағымсыз реакциялардың пайда болуына мониторинг жүргізу қажет. Фертильділік Ламотриджинді қолданған кезде жануарларға жүргізілген зерттеулер фертильділіктің бұзылуын анықтаған жоқ. Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Эпилепсияға қарсы барлық дәрілердің әсері жеке өзгергіштікпен сипатталатындықтан, эпилепсияны емдеу үшін ламотриждин қабылдаған пациенттер өз дәрігерімен автокөлік жүргізу кезінде спецификалық қиындықтар туралы кеңес алу керек. Препараттың көлік құралдарын басқару және механизмдермен жұмыс істеу қабілетіне әсерін бағалау бойынша зерттеулер жүргізілген жоқ. Дені сау еріктілердің қатысуымен жүргізілген екі зерттеуде ламотриджиннің дәл көру-моторлық үйлесімге, көздің қозғалысына, дененің тербелісіне әсері, сондай-ақ препараттың субъективті седативті әсері плацебодан өзгеше болмағаны көрсетілген. Ламотриджинді клиникалық зерттеулерде бас айналу және диплопия сияқты неврологиялық сипаттағы жағымсыз реакциялар туралы хабарламалар тіркелген. Сондықтан, көлікті немесе механизмдерді басқаруға кіріспес бұрын, пациенттер ЛАНИСТОР® препаратының олардың жағдайына әсерін бағалауы керек.

Нұсқаулықта көрсетілмеген.

Өзара әрекеттесуді зерттеу тек ересектерде жүргізілді. Ламотриджин метаболизміне глюкуронилтрансфераза ферменті қатысады. ЛАНИСТОР® дозаға байланысты белгілі бір дәрежеде өзінің метаболизмін күшейте алады. Дегенмен, ЛАНИСТОР® препаратының басқа эпилепсияға қарсы препараттардың плазма концентрацияларындағы шамалы өзгерістеріне қарамастан, олардың фармакокинетикасына әсері анықталған жоқ. Ламотриджин мен Р450 цитохромы жүйесі арқылы метаболизденетін препараттар арасындағы өзара әрекеттесу екіталай. Ламотриджиннің глюкуронидациясын едәуір баяулататын дәрілік препараттар — Ламотриджиннің глюкуронидациясын едәуір индукциялайтын дәрілік препараттар — Ламотриджиннің глюкуронидациясын айтарлықтай баспайтын және стимуляцияламайтын дәрілік препараттар Вальпроат — Фенитоин — Окскарбазепин Карбамазепин — Фелбамат Фенобарбитон — Габапентин Примидон — Леветирацетам Рифампицин — Прегабалин Лопинавир / ритонавир — Топирамат Этинилэстрадиол / левоноргестрел* — Зонисамид Атазанавир / ритонавир — Литий Бупропион Оланзапин Арипипразол * Басқа пероральді контрацептивтер мен HRT емдеу әдістері зерттелмеген, бірақ олар да фармакокинетикалық параметрлерге әсер етуі мүмкін. Эпилепсияға қарсы препараттармен өзара әрекеттесу Ламотриджиннің глюкуронидациясын тежейтін вальпроат ламотриджиннің метаболизмін төмендетеді және ламотриджиннің жартылай шығарылуының орташа кезеңін шамамен екі есе арттырады. Вальпроатпен ілеспелі ем алатын пациенттер үшін тиісті емдеу сызбасын пайдалану керек. Эпилепсияға қарсы препараттар (фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал, пиримидон), сондай-ақ парацетамол глюкуронидацияны индукциялайды, осылайша ЛАНИСТОР® препаратының метаболизмін жеделдетеді және оның жартылай шығарылу кезеңін 2 есе қысқартады. Фенитоинмен, карбамазепинмен, фенобарбитонмен немесе примидонмен қатар ем алатын пациенттер үшін тиісті емдеу сызбасын пайдалану керек. Карбамазепинмен емдеуге ЛАНИСТОР® препараты қосылған кезде бас айналу, атаксия, диплопия, көру бұлыңғырлығы және жүрек айну дамуы мүмкін, олар карбамазепин дозасын азайтқан кезде кетеді. Бұл симптомдар окскарбазепинді тағайындау кезінде де пайда болады, оның дозасын азайтқан кезде бұл симптомдар жоғалады. 1200 мг окскарбазепинді 200 мг дозада ЛАНИСТОР® препаратымен емдеуге қосу осы препараттардың метаболизміне әсер етпейді. Фелбаматпен (күніне екі рет 1200 мг) емдеуге 10 күн бойы күніне екі рет 100 мг дозада ЛАНИСТОР® препаратын қосқанда ЛАНИСТОР® препаратының фармакокинетикасы өзгерген жоқ. Габапентинді бірлесіп тағайындау ламотриджиннің клиренсіне әсер етпейді. ЛАНИСТОР® препараты мен леветирацетамды бірге қолдану екі препараттың да фармакокинетикасына әсер еткен жоқ. ЛАНИСТОР® препаратымен емдеуге тәулігіне 3 рет 200 мг дозада прегабалинді қосу ЛАНИСТОР® препаратының фармакокинетикасына әсер етпейді. Топирамат ЛАНИСТОР® препаратының плазмалық концентрациясына әсер етпейді. Бірге қолданған кезде топирамат концентрациясы 15%-ға артады. Тәулігіне 150-500 мг ЛАНИСТОР® препаратымен бірге 35 күн бойы тәулігіне 200-400 мг зонизамидті қабылдау ЛАНИСТОР® препаратының фармакокинетикасына елеулі әсер етпейді. Басқа психоактивті заттармен өзара әрекеттесуі 6 күн бойы тәулігіне екі рет 2 г дозада литийдің сусыз глюконатымен емге тәулігіне 100 мг дозада ЛАНИСТОР® препаратын қосқан кезде литийдің фармакокинетикасы өзгермейді. Бупропионды қайта қабылдау ЛАНИСТОР® препаратының фармакокинетикасына айтарлықтай әсер етпейді, ламотриджин глюкуронид үшін “концентрация-уақыт арақатынасы қисығы астындағы аудан” көрсеткішінің шамалы ұлғаюын қоспағанда. ЛАНИСТОР® 200 мг дозада оланзапиннің фармакокинетикасына әсер етпейді. Тәулігіне ≥100 мг дозада ЛАНИСТОР® препаратын тәулігіне 30 мг дозада арипипразолмен бірге қабылдаған кезде ламотриджиннің AUC және Cmax шамамен 10% төмендеуі байқалды, бұл ерекше клиникалық мәнге ие емес. In vitro нәтижелері ламотриджиннің бастапқы метаболиті 2-N-глюкуронид амитриптилинмен, бупропионмен, клонозепаммен, флуоксетинмен, галоперидолмен, лоразепаммен бірге тағайындағанда ең аз әсерге ұшырайтынын көрсетті. Буфуралол метаболизмінің деректері ламотриджин CYP2D6 арқылы метаболизденетін препараттардың клиренсін төмендетпейді деп болжайды. In vitro деректері ламотриджин клиренсіне клозапиннің, фенелзиннің, рисперидонның, сертралиннің немесе тразодонның ілеспелі тағайындалуы әсер етпейтінін көрсетті. Рисперидонмен бірге ЛАНИСТОР® препаратымен емдеу ұйқышылдықты тудыруы мүмкін. Гормондық контрацептивтермен өзара әрекеттесуі Гормондық контрацептивтердің ламотриджиннің фармакокинетикасына әсері Этинилэстрадиол/левоноргестрел (30 мкг/150 мкг) біріктірілімі ламотриджин клиренсінің шамамен 2 есе артуына алып келеді, оны AUC және Cmax сәйкесінше 52% және 39% төмендетеді. ЛАНИСТОР® препараты мен гормондық контрацептивтердің біріктірілімі левоноргестрел бөлінуінің қалыпты ұлғаюына және сарысудағы FSH және LH көрсеткіштерінің өзгеруіне әкеледі. Сарысудағы ламотриджин деңгейі белсенді емес емдеу аптасы (оның ішінде "таблетка қабылдамайтын" апта) барысында, белсенді емес емдеу аптасының соңында алдын ала дозалардың шоғырлануымен, орташа алғанда, бірлескен терапия кезіндегіден шамамен екі есеге артады. Ламотриджиннің демеуші дозасы көптеген жағдайларда гормондық контрацептивтерді қолдануды бастау немесе тоқтату кезінде ұлғайтылуы немесе азайтылуы тиіс. Ламотриджиннің гормондық контрацептивтердің фармакокинетикасына әсері Ламотриджиннің 300 мг тұрақты жағдай дозасы біріктірілген ішілетін контрацептивтік дәрінің этинилэстрадиол компонентінің фармакокинетикасына әсер етпейді. Левоноргестрелдің оральді қолданылғанда клиренсінің орташа өсуі байқалады, бұл сәйкесінше AUC және Cmax орташа 19% және 12% төмендеуіне әкеледі. Сарысудағы FSH, LH және экстрадиол деңгейлерін өлшеу кейбір әйелдерде аналық бездің гормондық қызметінің төмендегенін көрсетеді, дегенмен сарысу прогестеронын өлшеу овуляцияның гормондық дәлелдерінің жоқтығын растайды. Левоноргестрел клиренсінің орташа өсуінің және FSH және LH сарысулық деңгейлеріндегі өзгерістердің аналық бездегі овуляциялық белсенділікке әсері белгісіз. Күніне 300 мг-ден басқа ламотриджиннің басқа дозаларының әсері зерттелмеген және әйелдерге арналған басқа гормондық препараттармен зерттеулер жүргізілмеген. Басқа дәрілік заттармен өзара әрекеттесуі Бірге қолданған кезде рифампицин ламотриджиннің клиренсін арттырады және оның жартылай шығарылу кезеңін азайтады, осыған байланысты бұл жағдайда бауыр ферменттерін индукциялайтын препараттардың біріктірілімі үшін көрсетілген ЛАНИСТОР® препаратын дозалау режимі ұсынылады. Бірге қолданған кезде лопинавир/ритонавир ламотриджиннің плазмалық концентрациясын екі есе азайтады, осыған байланысты осы жағдайда бауыр ферменттерін индукциялайтын препараттардың біріктірілімі үшін көрсетілген ЛАНИСТОР® препаратын дозалау режимі ұсынылады. Бірге қолданған кезде атазанавир/ритонавир (300 мг / 100 мг) AUC және Cmax сәйкесінше 32% және 6% төмендетеді. Зертханалық зерттеулерді бағалау деректері ламотриджин, бірақ N (2)- глюкуронид метаболиті емес, әлеуетті клиникалық маңызды концентрацияларда 2 (OCT 2) органикалық катионды тасымалдағыштың тежегіші болып табылатынын көрсетті. Бұл деректер ламотриджин ОТС 2 ақуызы арқылы бүйректің өзекшелік секрециясын бәсеңдететінін көрсетеді, бұл осы механизм бойынша организмнен шығарылатын препараттардың плазмалық концентрациясының жоғарылауына әкелуі мүмкін. ЛАНИСТОР® препаратын және тар емдік индексі бар ОТС 2 субстраттарын (дофетилид) тағайындау ұсынылмайды. Ламотриджинді OCT2 механизмі бойынша бүйрекпен шығарылатын дәрілік заттармен (мысалы, метформин, габапентин және варениклин) бірге қолдану осы дәрілік заттардың қан плазмасындағы концентрациясының артуына әкелуі мүмкін. Мұның клиникалық маңыздылығы нақты анықталған жоқ, алайда осы дәрілік заттар енгізілетін пациенттерге қатысты сақтық таныту керек. Ламотриджинді қабылдау, әсіресе фенциклидинге жалған оң нәтиже бере отырып, несептегі дәрілік препараттардың қалдықтарын сандық анықтауға әсер етуі мүмкін. Осыған байланысты оң нәтижелерді растау үшін неғұрлым спецификалық балама әдістерді қолдану ұсынылады. Эпилепсияға қарсы препараттармен өзара әрекеттесу Ламотриджиннің глюкуронидациясын тежейтін вальпроат ламотриджиннің метаболизмін төмендетеді және ламотриджиннің жартылай шығарылуының орташа кезеңін шамамен екі есе арттырады. Вальпроатпен ілеспелі ем алатын пациенттер үшін тиісті емдеу сызбасын пайдалану керек. Эпилепсияға қарсы препараттар (фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал, пиримидон), сондай-ақ парацетамол глюкуронидацияны индукциялайды, осылайша ЛАНИСТОР® препаратының метаболизмін жеделдетеді және оның жартылай шығарылу кезеңін 2 есе қысқартады. Фенитоинмен, карбамазепинмен, фенобарбитонмен немесе примидонмен қатар ем алатын пациенттер үшін тиісті емдеу сызбасын пайдалану керек. Карбамазепинмен емдеуге ЛАНИСТОР® препараты қосылған кезде бас айналу, атаксия, диплопия, көру бұлыңғырлығы және жүрек айну дамуы мүмкін, олар карбамазепин дозасын азайтқан кезде кетеді. Бұл симптомдар окскарбазепинді тағайындау кезінде де пайда болады, оның дозасын азайтқан кезде бұл симптомдар жоғалады. 1200 мг окскарбазепинді 200 мг дозада ЛАНИСТОР® препаратымен емдеуге қосу осы препараттардың метаболизміне әсер етпейді. Фелбаматпен (күніне екі рет 1200 мг) емдеуге 10 күн бойы күніне екі рет 100 мг дозада ЛАНИСТОР® препаратын қосқанда ЛАНИСТОР®препаратының фармакокинетикасы өзгерген жоқ. Габапентинді бірлесіп тағайындау ламотриджиннің клиренсіне әсер етпейді. ЛАНИСТОР® препараты мен леветирацетамды бірге қолдану екі препараттың да фармакокинетикасына әсер еткен жоқ. ЛАНИСТОР® препаратымен емдеуге тәулігіне 3 рет 200 мг дозада прегабалинді қосу ЛАНИСТОР® препаратының фармакокинетикасына әсер етпейді. Топирамат ЛАНИСТОР® препаратының плазмалық концентрациясына әсер етпейді. Бірге қолданған кезде топирамат концентрациясы 15%-ға артады. Тәулігіне 150-500 мг ЛАНИСТОР® препаратымен бірге 35 күн бойы тәулігіне 200-400 мг зонизамидті қабылдау ЛАНИСТОР® препаратының фармакокинетикасына елеулі әсер етпейді.

Сақтау мерзімі 3 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары Түпнұсқалық қаптамасында 25°С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!