L-Тироксин 50 Берлин-Хеми таблетки 50 мкг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат – 0,05 мг натрий левотироксині қосымша заттар: цистеин гидрохлориді моногидраты (ішінара таблеткаларда цистин түрінде кездеседі), микрокристалды целлюлоза, алдын ала желатинделген крахмал, жүгері крахмалы, магнийдің жеңіл тотығы, тальк. Сыртқы түрінің иісінің, дәмінің сипаттамасы Ақ түстен сарғыш түске дейінгі, бір жағында сызығы бар, сәл дөңес, дөңгелек пішінді таблеткалар.

- кез келген этиологиядағы гипотиреоз кезінде тиреоидты гормондардың орнын басуда - эутиреоидты зобты алып тастағаннан кейін зобтың қайталануын алдын алуда - эутиреоидты қатерсіз зобта - эутиреоз жағдайына жеткеннен кейін гипертиреозды тиреостатиктермен емдеу аясында адъювантты емде - қалқанша бездің қатерлі жаңа түзілімі кезінде супрессивті және орын басу емі, негізінен - тиреоидэктомиядан кейін L-Тироксин 50 Берлин-Хеми пациенттердің барлық жас топтарында қолдануға арналған.

Әсер ету механизмі L-Тироксин 50 Берлин-Хеми препаратының құрамына кіретін синтетикалық левотироксин өзінің әсерімен негізінен қалқанша безбен өндірілетін табиғи тиреоидты гормонға ұқсайды. Организм үшін эндогенді және экзогенді левотироксиннің арасында айырмашылық жоқ. Фармакодинамикалық әсерлері Негізінен, бауырда және бүйректе, және организмнің жасушаларына түскен соң ішінара лиотиронинге (T3) айналғаннан кейін, тиреоидты гормондар T3 – рецепторлардың белсенділенуі көмегімен даму, өсу және метаболизмге ықпал етіп, спецификалық әсерлер туындатады. Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі Тиреоидты гормондардың орнын басу метаболизм үдерісін қалпына келтіреді. Мысалы, левотироксинді қабылдау гипотиреозбен байланысты холестериннің жоғары деңгейінің айтарлықтай төмендеуіне әкеледі.

Дозалау режимі Тиреоидты гормондармен ем/Орын басу Дозалау жөніндегі нұсқаулар ұлттық нұсқаулық талаптарына сәйкес қарастырылады. Жекелей тәуліктік доза зертханалық диагностика және клиникалық тексеру нәтижелері бойынша анықталады. Егер қалқанша бездің қалдық функциясы сақтала беретін болса, орын басу емі үшін төменірек доза жеткілікті болуы мүмкін. Егде жастағы пациенттерде, жүректің ишемиялық аурулары бар және ауыр немесе созылмалы гипотиреозы бар пациенттерде тиреоидты гормондармен емді айрықша сақтықпен бастау керек – мысалы, емді төменірек дозадан бастау және тиреоидты гормондар деңгейін жиі тексеріп, айтарлықтай аралықпен баяу жоғарылату ұсынылады. Тәжірибеге сәйкес дене салмағы төмен пациенттерде, сондай-ақ ірі түйінді зобы бар пациенттерде, препараттың төменірек дозасы жеткілікті болады. T4 немесе fT4 деңгейі кейбір пациенттерде жоғары болуы мүмкін болғандықтан, емдеу режимін бақылау үшін қан сарысуында ТТГ концентрациясын анықтаған дұрыс. Қолданылуы — Дозасы (тәулігіне - натрий левотироксині микрограмы) Гипотиреоз Ересектер (2-4 апта аралықпен 25-50 мкг жоғарылату) — Алдымен Содан кейін — 25 50 100 200 Зобтың қайталануының профилактикасы — 75 200 Эутиреоидты қатерсіз зоб — 75 200 Гипертиреозда тиреостатикалық емді жүргізу аясында адъювантты ем — 50 100 Қалқанша бездің қатерлі жаңа түзілімі себебінен тиреоидэктомиядан кейін — 150-300 Пациенттердің ерекше топтары Егде жастағы пациенттер Кейбір жағдайларда егде жастағы пациенттерде, мысалы жүрек аурулары бар пациенттерде натрий левотироксині дозасын ТТГ деңгейін мезгіл-мезгіл анықтаумен, біртіндеп төмендеткен жөн. Балалар мен жасөспірімдер Туа біткен және жүре пайда болған гипотиреозбен демеуші доза, әдетте, тәулігіне дене беткейінің м2 ауданына 100-150 мкг натрий левотироксинді құрайды. Дереу левотироксинмен орын басу қажет болатын туа біткен гипотиреозы бар жаңа туғандар мен нәрестелер үшін алғашқы 3 айда қолдануға арналған натрий левотироксинінің ұсынылған бастапқы дозасы тәулігіне дене салмағына 10-15 мкг құрайды. Кейіннен дозаны клиникалық деректерге, сондай-ақ тиреоидты гормондар мен ТТГ деңгейіне қарай жекелей түзету керек. Жүре пайда болған гипотиреозы бар балалар үшін натрий левотироксинінің ұсынылған бастапқы дозасы тәулігіне 12,5-50 мкг құрайды. Клиникалық деректерге, сондай-ақ тиреоидты гормондар мен ТТГ деңгейіне сүйеніп, дозаны біртіндеп, 2-4 апта аралықпен, орын басу емі үшін талап етілетін толық дозаға қол жеткенге дейін жоғарылату керек. Бөлу туралы түсініктеме Қажет болғанда таблетканы бірдей дозадағы екі бөлікке бөлуге болады. Таблетканы қатты, тегіс беткейге қойыңыз, сонда сызығы (бөлу сызығы) жоғары қарайды. Таблетканы саусақпен басқан кезде - ол екі бөлікке бөлінеді. Енгізу әдісі мен жолы Толық тәуліктік доза аш қарынға сұйықтықпен ішу арқылы қабылданады; препаратты таңертең, таңғы асқа кем дегенде жарты сағат қалғанда қабылдайды. Балаларға тәуліктік толық доза сол күнгі бірінші ас ішуге дейін кем дегенде жарты сағат бұрын беріледі. Таблеткаларды суспензия түрінде де қабылдауға болады. Бұл үшін оларды алдын-ала аздаған су мөлшерінде (10 – 15 мл) ұнтақтап, жаңадан дайындалуы тиіс суспензияға (оны тек қажет кезінде ғана дайындайды) аздаған мөлшердегі сұйықтықты қосып (5 –10 мл), пациентке беру керек. Қолдану ұзақтығы Гипотиреоз кезінде және қалқанша бездің қатерлі жаңа түзіліміне байланысты тиреоидэктомиядан кейін – әдетте, өмір бойына; Эутиреоидты зоб кезінде және зобтың қайталануының профилактикасы үшін – бірнеше айдан немесе жылдан өмір бойы қолдануға дейін; Гипертиреоз кезінде адъювантты емде – тиреостатикалық емнің ұзақтығына байланысты. Эутиреоидты зобты емдеу ұзақтығы 6 айдан екі жылға дейінді құрауы тиіс. Егер осы уақытта L-Тироксин 50 Берлин-Хеми препаратымен емдеу күтілген нәтижеге жеткізбесе, емнің басқа нұсқаларын қарастыру керек.

- әсер етуші затқа немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық - емделмеген гипертиреоз - бүйрек үсті безінің емделмеген жеткіліксіздігі - емделмеген гипофизарлық жеткіліксіздік (бұл емдеуді қажет ететін бүйрек үсті безі функциясының жеткіліксіздігіне әкеледі) - жедел миокард инфарктісі - жедел миокардит - жедел панкардит Жүктілік кезінде левотироксинді тиреостатикалық дәрілермен бір мезгілде қабылдауға болмайды.

Өте жиі - жүрек соғысының жиілеуі - ұйқысыздық - бас ауыру Жиі - тахикардия - ашушаңдық Сирек - идиопатиялық бассүйекішілік гипертензия (әсіресе балаларда) Белгісіз (қолда бар деректер негізінде жиілігін бағалауға келмейді) - аритмия, стенокардия - аса жоғары сезімталдық - ангионевроздық ісіну, бөртпе, есекжем, гипергидроз - мазасыздану жай-күйі - бұлшықет әлсіздігі және бұлшықет құрысулары, левотироксиннің бәсеңдетуші дозалары аясындағы остеопороз, әсіресе постменопауза кезеңінде әйелдерде, көбінесе ұзақ емдеу кезінде - туған кездегі дене салмағы өте төмен шала туған нәрестелердегі қан кернеулері, коллапс (жедел тамыр жеткіліксіздігі) - етеккір оралымының бұзылуы - диарея, құсу, жүрек айнуы - салмақтың азаюы - тремор - ыстыққа шыдай алмау, қызба Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаған кезде медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаны қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық деректер базасына тікелей жүгіну қажет Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Артық дозалану көрсеткіші ретінде T4 немесе сT4 деңгейінің жоғарылауына қарағанда T3 деңгейінің жоғарылауы нақтырақ болады. Симптомдары Артық дозаланған және уыттанған жағдайда метаболизмнің орташа немесе айтарлықтай жеделдетілуіне тән симптомдар пайда болады. Артық дозалану дәрежесіне қарай препаратты қабылдауды тоқтату және бақылау зерттеуінен өту ұсынылады. Адамда уыттану жағдайында (суицидке талпыну) 10 мг дейінгі дозада левотироксин асқынусыз өтеді. Анамнезінде жүректің ишемиялық ауруы болмаса өмірлік маңызды функциялардың (тыныс алу мен қан айналымы) бұзылуы секілді елеулі асқынулардың даму мүмкіндігі екіталай. Осыған қарамастан, тиреоуытты криз, жүрек жеткіліксіздігі және команың дамуы туралы хабарлар бар. Анамнезінде левотироксинді бірнеше жыл шамадан тыс қабылдаған пациенттерде кенеттен жүректің тоқтауы жағдайы туралы жекелеген хабарламалар бар. Емі Жедел артық дозалану жағдайында препараттың асқазан-ішек жолынан сіңірілуін белсендірілген көмірді қабылдау арқылы азайтуға болады. Ем әдетте симптоматикалық және демеуші сипатқа ие. Ауыр бета-симпатомиметикалық симптомдарды, мысалы тахикардияны, үрейленуді, қозуды немесе гиперкинезияны бета-блокаторларды қолдану арқылы азайтуға болады. Қалқанша безінің функциясы толығымен бәсеңдетілгендіктен, тиреостатиктерді қолдануға болмайды. Препаратты өте жоғары дозада (суицидке талпыну) қабылдаған жағдайда плазмаферезді жүргізген жөн. Левотироксинмен артық дозаланғанда ұзақ уақыттық бақылау қажет болады. Левотироксиннің біртіндеп лиотиронинге айналуына байланысты симптомдардың дамуы 6 күнге дейін кідірумен жүруі мүмкін. Дәрілік препаратты қолдану бойынша сұрақтар туындаған кезде медицина қызметкерінен кеңес алу қажет.

Тиреоидты гормондармен емді бастамас бұрын келесі аурулар немесе жағдайлар жоққа шығарылуы немесе оларға ем жүргізілуі тиіс: - Жүректің ишемиялық ауруы - Стенокардия - Гипертония - Гипофизарлық жеткіліксіздік және/немесе бүйрек үсті безі қыртысының жеткіліксіздігі - Қалқанша бездің автономиясы Бүйрек үсті безінің дисфункциясы жағдайында бұның емі жедел бүйрек үсті безінің жеткіліксіздігінің алдын алу үшін талапқа сай орнын басатын терапия арқылы левотироксинмен емдеуді бастамас бұрын жүргізілуі керек. Жүректің ишемиялық ауруында, жүрек жеткіліксіздігінде, тахиаритмияда, өршу фазасындағы емес миокардитте, созылмалы гипотиреозда немесе миокард инфарктісін өткерген пациенттерде тіпті жеңіл дәрежедегі фармакологиялық индукцияланған гипертиреозды міндетті түрде болдырмау керек. Тиреоидты гормондармен ем жүргізгенде осы пациенттерге қалқанша безі гормондарының көрсеткіштеріне бақылау жиі жүргізілуі керек. Екіншілік гипотиреозда қатар жүретін адренокортикальді жеткіліксіздіктің бар-жоғын анықтау керек. Осы ауру болған жағдайда алдымен орын басатын емді жүргізу керек (гидрокортизон). Организмді кортикостероидтармен тиісінше қамтамасыз етусіз тиреоидты гормондармен емдеу адренокортикальді немесе гипофизарлық жеткіліксіздігі бар пациенттерде адиссондық кризді тудыруы мүмкін. Бүйрек үсті бездері функциясының жетілмеуіне және болуы ықтимал коллапсқа байланысты туған кезде дене салмағы өте төмен болған шала туған балаларды левотироксинмен емдеу басында ерекше сақ болу керек. Қалқанша бездің автономиясына күдік туындағанда тиреотропин-рилизинг-гормонның бар-жоғын талдау немесе қалқанша бездің супрессивті сцинтиграфияны жүргізу ұсынылады. Арнайы ескертулер Әйелдерде постменопауза кезеңінде остеопороздың даму қаупі жоғары; сондықтан оларға левотироксин-натрий дозасын ең төменгі тиімді дозаға жеткенге дейін таңдау (титрлеу) қажет, сондай-ақ –қандағы левотироксин концентрациясының физиологиялық деңгейден жоғарылап кетуін болдырмау үшін – оларға қалқанша безі функциясын жиі тексеру керек. Тиреоидты гормондарды дене салмағын төмендету үшін қолдануға болмайды. Эутиреоидты алмасуы бар пациенттерде қалыптағы дозалар дене салмағының төмендеуіне әкелмейді. Жоғарырақ дозалар, әсіресе дене салмағын төмендетуге арналған кейбір дәрілермен біріктірілімде, елеулі немесе тіпті өмірге қауіп төндіретін жағымсыз құбылыстардың пайда болуына әкелуі мүмкін. L-Тироксин 50 Берлин-Хеми препаратын қолданған кезде кейде ауыр сипатта болатын аса жоғары сезімталдық реакциялары (соның ішінде ангионевроздық ісіну) туралы хабарланды. Егер аллергиялық реакциялардың симптомдары (субъективті және объективті) пайда болса, L-Тироксин 50 Берлин-Хеми препаратымен емдеуді тоқтатып, тиісті симптоматикалық емдеуді бастау керек. Егер левотироксиннің басқа препаратына ауысу қажет болса, қалқанша безі гормондарының теңгерімсіздігінің ықтимал қаупі болғандықтан, өтпелі кезеңде мұқият бақылау, соның ішінде клиникалық және биохимиялық бақылау қажет. Кейбір пациенттерге дозаны түзету қажет болуы мүмкін. Левотироксинді және қалқанша безге ықпал етуі мүмкін басқа дәрілік препараттарды (мысалы, амиодарон, тирозинкиназа тежегіштері, салицилаттар және фуросемид жоғары дозаларда) бір мезгілде қабылдайтын пациенттерде қалқанша бездің функциясын бақылау қажет. Құрысулардың қаупі жоғары болғандықтан анамнезінде эпилепсиясы бар пациенттерге левотироксинді тағайындаған кезде сақ болу керек. Қант диабетінен зардап шегетін пациенттерге және антикоагулянттар алатын пациенттерге қатысты. Өте сирек жағдайларда севеламер мен левотироксинді бір мезгілде қолдану аясында пайда болған гипотиреоз туралы хабарланды. Сондықтан екі препаратты да қабылдайтын пациенттерде ТТГ деңгейін мұқият бақылау ұсынылады. Зертханалық зерттеулердің нәтижелерін бұрмалау: Биотин мен стрептавидиннің өзара әрекеттесуіне негізделген қалқанша безіне қатысты иммунологиялық талдау нәтижелерін бұрмалап, жалған төмендетілген немесе жалған жоғарылатылған талдау нәтижелеріне әкелуі мүмкін. Алынған биотин дозасының жоғарылауымен бұрмалау қаупі артады. Зертханалық талдаулар нәтижелерін түсіндіру кезінде әсіресе, егер клиникалық көріністердің сәйкес келмеуі байқалса, биотиннің әсерінен туындауы мүмкін кедергілерді ескеру қажет. Биотин бар препараттарды қабылдайтын пациенттерге қалқанша безі функциясын зерттеу қажет болған жағдайда зертхана қызметкерлеріне бұл туралы хабарлау қажет. Мүмкіндік болса, биотин кедергі келтірмейтін баламалы зерттеу әдістерін қолдану керек. Натрий Бұл препарат бір таблеткада 1 ммольден аз натрийді (23 мг) құрайды, яғни іс жүзінде «натрийсіз» дерлік. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Көлік құралдарын басқару және механизмдермен жұмыс істеу қабілетіне зерттеулер жүргізілген жоқ.

Қалқанша безі гормондарымен емдеу тұрақты негізде, соның ішінде жүктілік кезінде, сондай-ақ емшек сүтімен емдеу кезінде жүргізілуі керек. Жүктілік және лактация кезеңінде қалқанша безінің супрессиясы бар тест жүргізілмеуі керек. Жүктілік Ана денсаулығы мен ұрықтың тиімді жағдайы үшін жүкті әйелдерде қалқанша безі гормондарының деңгейін қалыпты деңгейде ұстау өте маңызды. Бүгінгі күні жүктілік кезінде левотироксинді кеңінен қолдануға қарамастан, оның жүктілік барысына немесе шарана/ жаңа туған нәрестенің денсаулығына жағымсыз әсері анықталған жоқ. Жүктілік кезінде эстрогендерге байланысты левотироксинге қажеттілік артуы мүмкін. Осы себепті жүктілік кезінде де, одан кейінгі кезеңде де қалқанша безінің жұмысын бақылау керек, қажет болған жағдайда -қалқанша безінің гормонының дозасын түзету керек. Қан сарысуындағы ТТГ деңгейінің жоғарылауы жүктіліктің 4-ші аптасында орын алуы мүмкін болғандықтан, левотироксин қабылдаған жүкті әйелдерге жүктіліктің әрбір нақты триместрінде ананың қан сарысуындағы ТТГ көрсеткіштері тиісті эталондық диапазонда екеніне көз жеткізу үшін әр триместрде ТТГ деңгейін өлшеу керек. Қан сарысуындағы ТТГ деңгейі жоғарылаған кезде оны левотироксин дозасын жоғарылату арқылы түзету керек. Босанғаннан кейінгі ТТГ деңгейі ұрықталуға дейінгіге ұқсас болғандықтан, босанғаннан кейін бірден жүктілікке дейін левотироксин дозасына оралу керек. Қан сарысуындағы ТТГ деңгейін анықтауды босанғаннан кейін 6-8 аптадан кейін жүргізу керек. Жүктілік кезінде натрий левотироксинін гипертиреозға байланысты тиреостатикалық препараттармен емделуге қосымша ретінде қолдану қарсы көрсетілімді. Левотироксинді қосымша қабылдау кезінде тиреостатиктердің дозасын арттыру қажет болуы мүмкін. Левотироксинге қарағанда әсері бар дозалардағы тиреостатиктер шаранада гипотиреозға әкелуі мүмкін плацентарлы бөгетті еңсереді. Осы себепті жүктілік кезіндегі гипертиреозды емдеу төмен дозалы тиреостатиктермен бір компонентті терапия ретінде жүргізілуі керек. Бала емізу кезеңі Лактация кезінде левотироксин ананың сүтіне өтеді, бірақ оны ұсынылған терапиялық деңгейге сәйкес дозада қолданған кезде қол жеткізілетін концентрация гипертиреоздың дамуын немесе нәрестеде ТТГ өндірісін тежеу үшін жеткіліксіз. Фертильділік Гипотиреоз немесе гипертиреоз репродуктивті функцияға әсер етуі мүмкін. Гипотиреоз кезінде L-Тироксин 50 Берлин-Хеми препаратымен емдеуді зертханалық көрсеткіштерді бақылау негізінде таңдау керек, себебі, жеткіліксіз дозадағы препарат гипотиреоздың оң динамикасын қамтамасыз етуі екіталай, ал артық дозалану гипертиреозға әкелуі мүмкін.

Диабетке қарсы дәрілер Левотироксин қандағы глюкоза деңгейін төмендететін диабетке қарсы препараттардың (мысалы, метформин, глимепирид, глибенкламид және инсулин) әсерін әлсірете алады. Сондықтан қант диабетінен зардап шегетін адамдарда, негізінен, тиреоидты гормондармен емнің басында және соңында қандағы глюкоза деңгейін үнемі тексеру керек. Қажет болғанда қантты төмендететін дәрілік заттардың дозасын түзету керек. Кумарин туындылары Левотироксин оларды плазма ақуыздарымен байланысу жерлерінен ығыстыра отырып, кумарин туындыларының әсерін күшейте алады. Осы себепті левотироксин мен кумарин туындыларын бір мезгілде қабылдайтын адамдарда, қанның ұюын үнемі тексеріп, қажет болған жағдайда антикоагулянттың дозасын түзету (дозаны азайту) керек. Ионалмастырғыш шайырлар Колестирамин, колестипол немесе полистиренді сульфон қышқылының кальций және натрий тұзы секілді ионалмастырғыш шайырлар асқазан-ішек жолында тиреоидты гормондарды байланыстыру арқылы левотироксиннің сіңуін бәсеңдетеді; сондықтан оларды L-Тироксин 50 Берлин-Хеми қабылдағаннан кейін 4-5 сағаттан соң қабылдау керек. Протон сорғысының тежегіштері (ПСТ) Препаратты ПСТ-мен бірге қолданған кезде, ПСТ тудыратын асқазандағы рН жоғарылауына байланысты қалқанша безінің гормондарының сіңуінің төмендеуі мүмкін. Мұндай қатар жүретін емдеу жағдайында қалқанша безінің жұмысын үнемі бақылау, сондай-ақ клиникалық бақылау ұсынылады. Қалқанша безінің гормондарының дозасын жоғарылату қажет болуы мүмкін. ПСТ емдеуді тоқтатқан кезде де сақ болу керек. Өт қышқылын байланыстыратын дәрілер Колесевелам левотироксинді байланыстырады және осылайша асқазан-ішек жолында левотироксиннің сіңуін төмендетеді. Левотироксинді колесевелам қабылдауға дейін кем дегенде 4 сағат бұрын қабылдағанда ешқандай өзара әрекеттесу байқалған жоқ. Сондықтан L-Тироксин 50 Берлин-Хемиді колесевелам қабылдағанға дейін кем дегенде 4 сағат бұрын қабылдау керек. Құрамында алюминий бар антацидтік препараттар, сондай-ақ құрамында темір және кальций бар препараттар Левотироксиннің сіңуі құрамында алюминий бар антацидті дәрілермен (антацидті препараттар, сукральфат), құрамында темір бар дәрілік заттармен және құрамында кальций бар дәрілік заттармен бір мезгілде қолданғанда төмендеуі мүмкін. Сондықтан L-Тироксин 50 Берлин-Хемиді аталған дәрілік заттарды қабылдағанға дейін кем дегенде екі сағат бұрын қабылдау керек. Севеламер және лантан карбонаты Севеламер және лантан карбонаты, болжам бойынша левотироксиннің биожетімділігін төмендетуі мүмкін. Пропилтиоурацил, глюкокортикоидтар және бета-блокаторлар (әсіресе пропранолол) Аталған заттар T4-тің T3-ке айналуын бәсеңдетіп, плазмада Т3 концентрациясының төмендеуіне әкелуі мүмкін. Амиодарон мен йодталған рентгенконтрастылы заттар Амиодарон мен йодталған рентгенконтрастылы заттар - йодтың жоғары құрамына байланысты гипертиреозды да, сондай-ақ гипотиреозды да туындатуы мүмкін. Болуы мүмкін бірақ автономиямен диагностикаланбаған түйінді зоб кезінде ерекше сақтық талап етіледі. Амиодарон T4-тің T3-ке айналуын тежейді, соның нәтижесінде плазмада Т3 концентрациясының төмендеуі және ТТГ жоғарылауы туындайды. Амиодаронның қалқанша без функциясына әсер етуіне байланысты L-Тироксин 50 Берлин-Хеми препаратының дозасын түзетуге қажеттілік туындауы мүмкін. Салицилаттар, дикумарол, фуросемид, клофибрат Салицилаттар (әсіресе тәулігіне 2,0 г асатын дозаларда), дикумарол, фуросемидтің жоғары дозалары (250 мг), клофибрат және басқа заттар плазма ақуыздарымен байланысқан бөліктерден левотироксинді ығыстыруы мүмкін. Бұл ізінше тиреоидты гормондардың жалпы деңгейін төмендететін бос тиреоидты гормондар деңгейінің бастапқы өткінші жоғарылауына әкелуі мүмкін. Құрамында эстроген бар контрацептивтер, постменопауза кезеңінде орын басатын гормонольді емге арналған дәрілік заттар Құрамында эстроген бар контрацептивтерді немесе постменопаузада орын басатын гормональді емді қолдану аясында левотироксинге қажеттілік жоғарылауы мүмкін. Диагностикада және емдеуде қателіктерге ұшыратуы мүмкін левотироксиннің байланысуы жоғарылауы мүмкін. Сертралин, хлорокин/прогуанил Аталған заттар левотироксиннің тиімділігін төмендетеді және қан плазмасында ТТГ деңгейін жоғарылатады. Р-450 цитохромын индукциялайтын препараттардың әсері Бауыр ферменттерін белсендіретін препараттар, рифампицин, карбамазепин, фенитоин, барбитураттар және құрамында шілтер жапырақты шайқурай бар препараттар (Hypericum perforatum L.) - левотироксиннің бауыр клиренсін арттырып, қан сарысуындағы қалқанша безінің гормондарының концентрациясының төмендеуіне әкелуі мүмкін. Сондықтан қалқанша безінің гормонымен орын басатын терапияны алатын пациенттерге, егер бұл препараттар бір мезгілде тағайындалса, қалқанша безініңгормонының дозасын жоғарылату қажет болуы мүмкін. Протеаза тежегіштері Лопинавир/ритонавирмен бір мезгілде қолданғанда левотироксиннің емдік әсерінің төмендеуі туралы хабарлар бар. Сондықтан бір мезгілде левотироксин және протеаза тежегіштерін қабылдайтын пациенттердің қалқанша безі функциясына және клиникалық симптомдарына мұқият бақылау жүргізу керек. Левотироксин қабылдайтын пациенттерде тиреотропты гормон (ТТГ) деңгейін ең болмағанда ритонавирмен емдеу басталғаннан және/немесе аяқталғаннан кейін бірінші ай ішінде мониторингтеу қажет. Тирозинкиназа тежегіштері Тирозинкиназа тежегіштері (иматиниб, сунитиниб, сорафениб, мотесаниб) левотироксиннің тиімділігін азайта алады. Сондықтан левотироксинді және тирозинкиназа тежегіштерін бір мезгілде қабылдайтын пациенттерде клиникалық симптомдарды және қалқанша безі функциясының көрсеткіштерін мұқият бақылау жүргізу керек. Левотироксиннің дозасын түзету қажеттілігі туындауы мүмкін. Орлистат Левотироксин мен орлистатты бір мезгілде қабылдағанда гипотиреоз және/немесе гипотиреоз жағдайын бақылаудың әлсіреуі орын алуы мүмкін. Бұл левотироксиннің сіңуінің төмендеуіне байланысты болуы мүмкін. Соя өнімдері Соя өнімдері левотироксиннің ішекте сіңуін азайтуы мүмкін. Соя өнімдерінен тұратын диетадағы және туа біткен гипотиреозға байланысты левотироксин қабылдайтын балалардың қан плазмасында ТТГ деңгейінің жоғарылауы туралы хабарланды. Плазмадағы T4 пен ТТГ қалыптағы деңгейіне қол жеткізу үшін левотироксиннің әдеттен тыс жоғары дозалары қажет болуы мүмкін. Соя өнімдерінен тұратын диета кезінде және оны тоқтатқаннан кейін плазмадағы T4 пен ТТГ деңгейіне мұқият бақылау жүргізу керек; левотироксин дозасын түзету қажеттілігі туындауы мүмкін. Кофе Асқазан-ішек жолында левотироксиннің сіңуі төмендеуі мүмкін болғандықтан, левотироксинді кофемен бір мезгілде қабылдауға болмайды. Сондықтан левотироксинді қабылдау мен кофе ішу арасында жарты сағаттан бір сағатқа дейінгі уақыт аралығын сақтау ұсынылады - бұл өзара әрекеттесу қаупін азайтады. Левотироксинмен емделіп жатқан пациенттерге емдеуші дәрігердің левотироксин деңгейін тексерусіз және бақылаусыз кофе ішу дағдыларын өзгерту ұсынылмайды. Семаглутид Бірге қолданғанда семаглутид левотироксиннің әсеріне ықпал етуі мүмкін. Семаглутидтің бір реттік пероральді дозасын қабылдағаннан кейін левотироксиннің жалпы экспозициясы (AUC) (эндогендік деңгейлер бойынша түзетілген) 33%-ға артты, ал ең жоғары әсер етуі (Cmax) өзгеріссіз қалды. Пациенттерді бір мезгілде левотироксинмен және семаглутидпен емдегенде қалқанша без функциясының параметрлерін бақылау, сондай-ақ дозаны түзету мүмкіндігін қарастырған жөн. Зертханалық зерттеулердің нәтижелерін бұрмалау Биотин стрептавидин мен биотиннің өзара әрекеттесуіне негізделген қалқанша безіне қатысты иммунологиялық талдау нәтижелерін бұрмалап, жалған төмендетілген немесе жалған жоғарылатылған талдау нәтижелеріне әкелуі мүмкін.

30 ºС-ден аспайтын температурада сақтау керек. Жарықтан қорғау үшін түпнұсқалық блистерде сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!