Кларигет таблетки 250 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат - 250 мг, 500 мг кларитромицин қосымша заттар: натрий кроскармеллозасы, лактоза (регуляр), микрокристалды целлюлоза (авицел РН 102), повидон К-30, сусыз коллоидты кремнийдің қостотығы (аэросил 200), магний стеараты қабығының құрамы: гипромеллоза (НРМС 5СРS), титанның қостотығы (Е171), макрогол (PEG 6000), тазартылған тальк Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Дөңгелек пішінді, бір жағында «CLARI 250» жазуы бедерленген және екінші жағы тегіс, ақ түсті үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалар (250 мг дозасы үшін). Сопақша пішінді, бір жағында «CLARI 500» және екінші жағында «GETZ» жазуы бедерленген, ақ түсті үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалар (500 мг дозасы үшін).

Кларигет ересектер мен 12 жастан асқан жасөспірімдерде қолданылады. -Кларитромицинге сезімтал қоздырғыштардан туындаған инфекцияларды емдеу үшін. - ЛОР-ағзалардың (тонзиллит, фарингит), мұрын жанындағы қойнаулардың инфекцияларында. - Төменгі тыныс жолдарының инфекцияларында: бронхитте, бактериялық пневмонияда және атипиялық пневмонияда. - Тері инфекцияларында: импетигода, тілмеде, фолликулитте, фурункулёзде және жара инфекцияларында. Кларигет 250 мг, үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалары келесі жай-күйлерде қолданылады: - Сезімтал микробтардан туындайтын жедел және созылмалы одонтостоматологиялық инфекцияларда. Кларигет 500 мг, үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалары келесі жай-күйлерде қолданылады: - Mycobacterium avium немесе Mycobacterium intracellulare тудырған таралған немесе жергілікті микобактериялық инфекцияларда. - Mycobacterium chelonae, Mycobacterium fortuitum немесе Mycobacterium kansasii тудырған, жергілікті диссеминацияланған микобактериялық инфекцияларда. - он екі елі ішектің немесе асқазанның ойық жара ауруы бар пациенттерде Helicobacter pylori эррадикациясы үшін (тек біріктірілген емнің құрамында). Бактерияға қарсы дәрілерді тиісінше пайдалану жөніндегі ресми нұсқаулықтарды ескеру керек.

Әсер ету механизмі Кларитромицин бактериостатикалық әсері бар жартылай синтетикалық макролидтік антибиотик болып табылады. Кларитромицин бактерия рибосомасының 50s суббірлігімен байланысқа түсіп, бактерия ақуыз синтезінің бәсеңдеуін туындатады. Фармакодинамикалық әсерлері Кларитромицин көптеген микроорганизмдерге қатысты тиімді, оның ішінде жасушаішілік (Mycoplasma pneumoniae, Legionella pnеumophila, Chlamydia trochomatis және C.Pneumoniae, Ureaplasma urealyticum), грамоң - Staphylococcus spp., Streptococcus spp. (оның ішінде Staphylococcus pyogenes., Streptococcus pneumonia), Listeria monocytogenesis, Corynebacterium spp., және грамтеріс бактериялар (Haemophilus influenza, Haemophilus parainfluenzae, Moraxella catarrhalis, Bordetella pertussis, Neisseria meningitidis, Borrelia burgdorferi, Pasteurella multocida, Campylobacter spp., Helicobacter pylori), кейбір анаэробтар (Eubacterium spp., Peptococcus spp., Propionibacterium spp., Clostridium perfringens, Bacteroides melaninogenicus), Toxoplasma gondii, Mycoplasma pneumoniae, микобактериялар (Mycobacterium avium complex, Mycobacterium avium мен Mycobacterium intercellulare қосқанда, және де M. Marinum, M.leprea). Стафилококтардың метициллинге және оксациллинге резистентті штамдарының көпшілігі кларитромицинге сезімтал емес. Клиникалық тиімділігі мен қауіпсіздігі Көптеген бақыланатын клиникалық зерттеулердің оң нәтижелері кларитромицинді ересектер мен балаларда тыныс жолдарының жоғарғы және төменгі бөліктерінің инфекцияларында анағұрлым кеңірек пайдалануға мүмкіндік береді. Басқа макролидтердің көпшілігінен айырмашылығы, ол ойық жара ауруында H.pylori эрадикациясы үшін, сондай-ақ ЖИТС-пен пациенттерде микобактериоздың профилактикасы мен емінде таңдау препараты болып табылады. Балалар 12 жасқа дейінгі балаларда қолданылуы жөнінде киникалық деректер жоқ.

Дозалау режимі Ересектер мен 12 жастан асқан балаларға Кларигет таблеткаларының ересектер мен 12 жастан асқан балалар үшін әдетте ұсынылатын дозасы: - S. pneumoniae мен M. Pneumoniae-дан туындаған пневмония кезінде 7 күннен 14 күнге дейінгі аралықта күніне екі рет (таңертең және кешке) 250 мг-ден - отит, фарингит және тонзилит кезінде 250 мг-ден күніне екі рет (таңертең және кешке) 10 күн бойы - жедел гайморит және синусит кезінде 14 күн бойы күніне екі рет (таңертең және кешке) 500 мг-ден - S.pneumoniae және M.catarrhalis тудырған созылмалы бронхиттің өршуі кезінде 7 күннен 14 күнге дейінгі аралықта күніне екі рет (таңертең және кешке) 250 мг-ден - H.influenzae тудырған созылмалы бронхиттің өршуі кезінде, 7 күннен 14 күнге дейінгі аралықта дозасын 12 сағаттан кейін қабылданатын 500 мг-ге дейін арттыруға болады - тері мен жұмсақ тіндердің инфекциялық-қабыну аурулары кезінде 7 күннен 14 күнге дейінгі аралықта күніне екі рет (таңертең және кешке) 250 мг-ден. АИТВ инфекциясы бар пациенттерде диссеминацияланған микобактериялық кешенді емдеу инфекцияның клиникалық немесе микробиологиялық белгілерінің болуына қарай жалғастырылуы тиіс. Басқа микобактериалық инфекцияларды емдеу дәрігердің қалауынша жүргізілуі тиіс. Кларигетті бактерияға қарсы басқа дәрілермен біріктіруге болады. Асқазан мен 12 елі ішектің ойық жара ауруымен астасқан Helicobacter pylori эрадикациясы кезіндегі дозалау режимі Үштік ем (14 күн) Тәулігіне екі рет 500 мг кларитромицин тәулігіне бір рет 20 мг омепразолмен және тәулігіне екі рет 1000 мг амоксициллин 14 күн бойы. Үштік ем (14 күн) Тәулігіне екі рет 30 мг лансопразолмен бірге тәулігіне екі рет 500 мг кларитромицин және тәулігіне 2 рет амоксициллин 14 күн бойы. Кларитромицин келесі терапиялық схемаларда да пайдаланылды: - Кларитромицин + Тинидазол және Омепразол немесе Лансопразол - Кларитромицин + метронидазол және Омепразол немесе Лансопразол - Кларитромицин + тетрациклин, висмут субсалицилаты және Ранитидин - Кларитромицин + Амоксициллин және Лансопразол - Кларитромицин + Ранитидин висмут цитраты Енгізу әдісі және жолы Кларигет 250 мг және 500 мг таблеткаларын ішке, шайнамай, аздаған мөлшердегі сумен ішіп қабылдайды. Қабылдау уақыты көрсетілген қолдану жиілігі Күніне екі рет (таңертең және кешке), 12 сағат сайын. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіруі үшін медицина қызметкерінің кеңесіне жүгіну жөніндегі нұсқаулар Сізде осы дәрілік препаратты қолдану жөнінде қандай-да бір қосымша сұрақтар туындаған жағдайда, өз дәрігеріңізге жүгініңіз.

- Әсер етуші затқа, макролидтерге немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық - кларитромицинді және келесі препараттардың қандай-да біреуін: астемизол, цизаприд , пимозид, терфенадин (бұл QT аралығының ұзаруына және қарыншалық тахикардияны, қарыншалардың фибрилляциясын және пируэттік қарыншалық тахикардияны (torsade de pointes) қоса, жүрек аритмиясына алып келуі мүмкін болғандықтан), эрготамин немесе дигидроэрготамин (бұл эргоуыттылыққа алып келуі мүмкін болғандықтан), ловастатин, симвастатинді (рабдомиолизді қоса, миопатия қаупінің жоғарылауымен байланысты) бір мезгілде қолдану - кларитромицинді ломитапидпен бір мезгілде қолдану (трансаминазалардың едәуір жоғарылауы ықтималдығына байланысты) - пероральді қолдануға арналған мидазолам - ивабрадинмен, тикагрелормен немесе ранолазинмен бір мезгілде қабылдау - электролиттік бұзылулары (гипокалиемия немесе гипомагниемия, QT аралығының ұзару қаупіне байланысты) бар пациенттер - бүйректің және бауырдың ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер - анамнезінде QT аралығының ұзаруы немесе пируэттік қарыншалық тахикардияны (torsade de pointes) қоса, жүректің қарыншалық аритмиясы болған пациенттер - бүйрек немесе бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерге колхицин мен Р-гликопротеинді немесе CYP3A4 күшті тежегішін бір мезгілде қолдану - 12 жасқа дейінгі балаларға - жүктілік және лактация кезеңі

Ересектер мен балаларды кларитромицинмен емдеудегі ең жиі және жалпы жағымсыз реакциялар іш ауруы, диарея, жүрек айнуы, құсу және дәм сезудің бұрмалануы болып табылады. Бұл жағымсыз реакциялардың әдетте, айқындығы әлсіз және макролидтік антибиотиктердің белгілі қауіпсіздік бейініне сәйкес келеді. Клиникалық зерттеулер кезінде бұрын микобактериялық инфекциялары болған немесе болмаған пациенттер топтары арасында аталған жағымсыз реакциялардың жиілігінде елеулі айырмашылықтар анықталмады. Жағымсыз құбылыстардың жиілігін анықтау келесі критерийлерге сәйкес жүргізіледі: өте жиі (≥ 1/10), жиі (≥ 1/100 - < 1/10 дейін), жиі емес (≥ 1/1000 - < 1/100 дейін), сирек (≥ 1/10000 - < 1/1000 дейін), өте сирек (< 1/10000), белгісіз (қолда бар деректердің негізінде бағалау мүмкін емес). Жүйе-ағза класы — өте жиі (≥ 1/10) — жиі ≥1 / 100 - <1/10 дейін — жиі емес ≥ 1/1 000 - <1/100 дейін — жиілігі белгісіз (қолда бар деректердің негізінде бағалау мүмкін емес) Инфекциялар мен жұқпалар — Стоматит, ауыз қуысының кандидозы, гастроэнтерит, инфекциялар қынаптық инфекция — Жалған жарғақшалы колит, тілме Қан және лимфа жүйесі — Лейкопения, нейтропения*, тромбоцитемия, эозинофилия — Агранулоцитоз, тромбоцитопения Иммундық жүйенің бұзылыстары — Анафилактоидтық реакциялар, аса жоғары сезімталдық реакциялары — Анафилаксиялық реакциялар, Ангионевроздық ісіну Зат алмасу мен тамақтанудың бұзылулары — Анорексия, тәбеттің нашарлауы Психикалық бұзылыстар — Ұйқысыздық — Үрейлену, күйгелектік — Психоздар, сананың шатасуы, деперсонализация, депрессия, бағдарсыздық, елестеу, ұйқының бұзылулары (түнде жаман түс көруді, ұйқысыздықты қоса), маниакальді синдромдар Жүйке жүйесінің бұзылыстары — Дисгевзия, бас ауыруы — Естен тану, бас айналуы, дискинезия1, ұйқышылдық, тремор — Құрысулар, агезия, паросмия, аносмия, парестезия Құлақ пен лабиринттің бұзылыстары — Бас айналуы, есту қабілетінің бұзылулары, құлақтағы шуыл — Кереңдік Жүрек тарапынан бұзылыстар — Жүректің тоқтап қалуы, жыпылықтағыш аритмия, QT аралығының ұзаруы, экстрасистолия, жүрек соғуының жиілеуі — пируэттік қарыншалық тахикардия (torsades de pointes), қарыншалық тахикардия, қарыншалардың фибрилляциясы Қантамырлардың бұзылыстары — Вазодилатация — қан құйылу Респираторлық бұзылулар, кеуде және көкірекорта ағзаларының бұзылысы — Демікпе, мұрыннан қан кету, өкпе артериясының тромбоэмболиясы Асқазан-ішек бұзылыстары — Диарея, құсу, диспепсия, жүрек айнуы, іш ауыруы — Эзофагит, гастроэзофагеальді рефлюкс ауруы, гастрит, прокталгия, стоматит, глоссит, іштің кебуі, іш қату, ауыздың құрғауы, кекірік, метеоризм — Жедел панкреатит, тіл түсінің өзгеруі, тістердің түсінің өзгеруі Гепатобилиарлық бұзылулар — Бауырдың функционалдық тестілерінің нормадан ауытқуы — Холестаз, гепатит, аланинамино- трансфераза, аспартатамино-трансфераза және гаммаглутамил-трансфераза деңгейінің жоғарылауы — Бауыр жеткіліксіздігі, сарғаю Тері және теріасты шелмайының ауырулары — Бөртпе, гипергидроз — Буллездік дерматит, есекжем, қышыну, макулопапулалық бөртпе — Терінің ауыр реакциялары (мысалы, жедел жайылған экзантемалық пустулез (AGEP), Стивенс-Джонсон синдромы, уытты эпидермалық некролиз, эозинофилиямен және жүйелі симптомдармен жүретін дәрілік бөртпе (DRESS), безеулер Тірек-қимыл аппараты — Бұлшықет түйілулері, қаңқа-бұлшықет түйілулері, миалгия — Рабдомиолиз, миопатия Бүйрек және несеп шығару жүйесі — Қандағы креатинин мен мочевинаның кобеюі — Бүйрек жеткіліксіздігі, интерстициальді нефрит Жалпы бұзылыстар — Инъекция орнындағы флебит — Инъекция орнының ауыруы, инъекция орнындағы қабыну — Гипертермия, астения, кеуденің ауыруы, қалтырау, шаршау Зертханалық зерттеулер — Қандағы альбуминнің глобулинге арақатынасының өзгеруі, сілтілі фосфатаза мен лактатдегидрогеназаның жоғарылауы — Халықаралық қалыптастырылған қатынастың (ХҚҚ) артуы, протромбиндік уақыттың ұзаруы, несеп түсінің өзгеруі Маркетингтен кейінгі хабарламалар (практикада қолданғанда). Кларитромицин мен триазоламды бір мезгілде қолданғанда дәрілердің өзара әрекеттесулері және орталық жүйке жүйесіне (ОЖЖ) әсерінің (мысалы, ұйқышылдық және сананың шатасуы) маркетингтен кейінгі жағдайлары туралы хабарланды. ОЖЖ деңгейіндегі фармакологиялық әсерлері күшейген жағдайда пациентті қадағалау ұсынылады (4.5 бөлімін қараңыз). Педиатриялық популяция Клиникалық сынақтар кларитромициннің педиатриялық суспензиясын 6 айдан 12 жасқа дейінгі балаларға енгізу арқылы жүргізілді. Нәтижесінде 12 жасқа дейінгі балалар педиатриялық суспензияны қабылдауы тиіс (қасығы бар немесе дозалағыш-шприці бар бөтелкедегі). Жағымсыз реакциялардың жиілігі, типі мен ауырлығы ересектерде туындайтынға тең болады деп күтілуде. Иммунитеті әлсіз пациенттер ЖИТС бар немесе иммунитеті әлсіз, микобактериялық инфекциялардан ұзақ уақыт бойы кларитромициннің жоғары дозаларымен емделген пациенттерде көбінесе кларитромицинді енгізумен байланысты болуы ықтимал жағымсыз реакцияларды адамның иммун тапшылығы вирусымен (АИТВ) немесе өтісаралық аурумен байланысты көріністерден ажырату қиын болған. Ересек пациенттерде кларитромициннің жалпы тәуліктік 1000 мг және 2000 мг дозаларын қабылдаған пациенттерде анағұрлым жиі хабарланған жағымсыз реакциялар мыналар болды: жүрек айнуы, құсу, дәм сезудің бұзылуы, іш ауыруы, диарея, бөртпе, метеоризм, бас ауыруы, іш қату, есту қабілетінің бұзылулары, Глутаминді-Оксалуксус сарысу трансаминазасы (SGOT) мен Глутаминді-пировиноград сарысу трансаминазасы (SGPT) мәндерінің жоғарылауы. Жиілігі азырақ болған қосымша реакциялар ентігуді, ұйқысыздықты және және ауыздың құрғауын қамтыды. Ауруға шалдығу көрсеткіші 1000 мг және 2000 мг қабылдаған пациенттер үшін салыстырымды болды, бірақ кларитромициннің 4000 мг тең болатын жалпы тәуліктік дозасын қабылдаған пациенттерде әдетте 3-4 есе жиірек болды. Аталған, иммунитеті әлсіз пациенттерде зертханалық бағалаулар аномальді деңгейлерден тыс, нақты бір тест үшін елеулі деп есептелген (мысалы, жоғарғы және төменгі шектері) мәндерді талдау жолымен жүргізілді. Осы критерийлердің негізінде, күніне 1000 мг немесе 2000 мг кларитромицинді қабылдаған 2% немесе 3%-ға жуық пациент SGOT пен SGPT аса жоғары аномальді мәндерін, сондай-ақ, лейкоциттердің аса төмен деңгейлерін және тромбоциттердің аса төмен көрсеткіштерін көрсетті. Бұл екі дозалау тобына кірістірілген пациенттердің төменірек пайызы да азотемияның жоғары мәндерін көрсетті. Аномальді мәндерінің жоғарырақ жиілігі күніне 4000 мг кларитромицинді қабылдаған пациенттерде лейкоциттер формуласынан басқа барлық параметрлер бойынша байқалды. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары: АІЖ функциясының бұзылуы (жүрек айнуы, құсу, диарея, іш ауыруы), бас ауыруы,сананың шатасуы. Емі: симптоматикалық ем, асқазанды шаю. Гемодиализ бен перитонеальді диализ тиімсіз.

Жүрек-қантамыр жүйесі Кларитромицинді қоса, макролидтерді қолданған кезде реполяризация фазасының және QT аралығының ұзарғаны анықталды, олар жүрек аритмиясы мен пируэттік тахикардияның (torsades de pointes) даму қаупі болып табылады. Келесі жағдайлар қарыншалық аритмиялардың (torsades de pointes қоса) даму қаупін арттыруы мүмкін болғандықтан, кларитромицинді сақтықпен қолдану керек: - коронарлық артериялардың аурулары, жүректің ауыр жеткіліксіздігі, өткізгіштіктің бұзылулары және клиникалық тұрғыдан маңызды брадикардиясы бар пациенттерде; - QT аралығының ұзарту қаупі анықталған басқа дәрілік заттарды бір мезгілде қолданғанда; - кларитромицинді астемизол, цизаприд, пимозид және терфенадин дәрілік заттарымен бір мезгілде қолдануға болмайды; - кларитромицинді QT аралығының туа біткен немесе жүре пайда болған ұзаруы бар немесе анамнезінде қарыншалық аритмия болған пациенттерде қолданбау керек. Жүрек-қантамырлық жағымсыз нәтижелер қаупін бағалау мақсатындағы эпидемиологиялық зерттеулер ауытқымалы нәтижелер көрсетті. Кейбір қадағалау зерттеулерінен кларитромицинді қоса, макролидтерді қолданумен байланысты аритмияның, миокард инфарктісінің және жүрек-қантамыр ауруларынан болатын өлімнің даму қаупі анықталды. Кларитромицинді тағайындағанда алынған ақпаратты назарға алу және емнің артықшылықтарын ескеру қажет. Суперинфекция Антибиотиктерді ұзақ және қайталап қолдану сезімтал емес бактериялар мен зеңдердің шамадан тыс көбеюін тудыруы мүмкін. Суперинфекция туындаған жағдайда кларитромицинді қолдануды тоқтату және тиісінше емін бастау керек. Бауыр және бүйрек жеткіліксіздігі Бауыр мен бүйректің ауыр жеткіліксіздігі бар адамдарда препаратты сақтықпен қолдану керек. Бауыр жеткіліксіздігі болған кезде бүйрек функциясы сақталған жағдайда, препараттың дозасын өзгерту қажет емес, бүйрек функциясы едәуір төмендеген жағдайда дозалары азайтылуы тиіс. Бауыр функциясының бұзылуы Кларитромицинді қолданғанда бауыр ферменттері деңгейінің жоғарылауын қоса, бауыр функциясының бұзылғаны, және гепатоцеллюлярлық және/немесе сарғаюмен немесе онсыз холестаздық гепатит туралы хабарланған. Бауыр функциясының бұзылуы ауыр дәрежеге дейін болуы мүмкін, бірақ әдетте қайтымды болып табылады. Кей жағдайларда өліммен аяқталған бауыр жеткіліксіздігі туралы хабарланған, ол негізінен, күрделі негізгі аурулармен және/немесе қатарлас дәрі-дәрмектік еммен астасқан. Анорексия, сарғаю, несеп түсінің күңгірттенуі, қышыну немесе іш ауыруы сияқты гепатит көріністері мен симптомдары туындаған жағдайда, кларитромицинді қабылдауды дереу тоқтату қажет. Жалған жарғақшалы колит Макролидтерді қоса, бактерияға қарсы дәрілердің барлығын дерлік қолданғанда жалған жарғақшалы колит туралы хабарланған, емдеу аясында ұзақ сақталатын немесе ауыр диареяның пайда болуы жалған жарғақшалы колиттің дамығанын білдіруі мүмкін және оның ауырлығы жеңілден өмірге қауіп төндіретінге дейін ауытқып отыруы мүмкін. Бұл жағдайда кларитромицинмен емдеу тоқтатылуы және қажетті емі басталуы тиіс. Clostridium difficile-мен астасқан диарея Бактерияға қарсы препараттардың барлық дерлік, соның ішінде кларитромицинді қолданғанда, Clostridium difficile (CDAD) тудырған, ауырлығы жеңіл дәрежеден өлімге соқтыратын колитке дейінгі диареяның дамығаны туралы хабарланған. Ауырлығы жеңіл диареядан өліммен аяқталған колитке дейін ауытқып отыруы мүмкін. Бактерияға қарсы дәрілермен емдеу тоқ ішектің қалыпты флорасын өзгертеді, бұл C. difficile. шамадан тыс көбеюіне алып келуі мүмкін. Антибиотиктерді қолданғаннан кейін диареяға шалдыққан пациенттердің барлығында CDAD қарастыру керек. Анамнезді мұқият жинақтау керек, өйткені CDAD бактерияға қарсы дәрілерді қабылдағаннан кейін екі айдан артық уақыттан соң да туындайтындығы хабарланды. Демек, көрсетілімдерге байланыссыз, кларитромицинмен емдеуді тоқтату мүмкіндігін қарастырған жөн. Микробиологиялық зерттеу жүргізу және талапқа сай емді бастау қажет. Перистальтиканы бәсеңдететін дәрілерді қабылдамау керек. Миастения Гравис Кларитромицинді қабылдап жүрген пациенттерде миастения Гравис симптомдары күшеюі мүмкін. Колхицин Кларитромицин мен колхицинді бірге қолданған кезде, әсіресе егде жастағы пациенттерде, соның ішінде бүйрек жеткіліксіздігі аясында колхицин уыттылығының дамығаны (оның ішінде өліммен аяқталғаны) туралы хабарланған. Осындай кейбір пациенттердің қайтыс болған жағдайлары тіркелген. Кларитромицин мен колхицинді бір мезгілде қабылдауға болмайды. Триазолбензодиазепиндер Кларитромицин мен триазолбензодиазепиндерді, мысалы, триазоламды, мидазоламды бір мезгілде сақтықпен қолдану керек. Сонымен бірге кларитромицин мен басқа макролидтік антибиотиктер арасында, сондай-ақ линкомицинге және клиндомицинге айқаспалы төзімділіктің дамуы мүмкіндігін ескеру керек. Кларитромицин мен ранитидин висмут цитраты біріктірілімі анамнезінде порфирия болған пациенттерге тағайындалмайды. Пневмония Streptococcus pneumoniae макролидтерге резистенттілігі болуы мүмкін болғандықтан, ауруханалық емес пневмонияны емдеу үшін кларитромицинді тағайындағанда сезімталдыққа тест жүргізудің маңызы зор. Ауруханалық пневмония жағдайында кларитромицинді басқа тиісінше антибиотиктермен біріктіріп қолдану керек. Тері мен жұмсақ тіндердің ауырлығы жеңіл және орташа дәрежедегі инфекциялары Аталған инфекциялар көбінесе Staphylococcus aureus және Streptococcus pyogenes микроорганизмдерінен туындаған, олардың әрқайсысы макролидтерге резистентті болуы мүмкін. Сондықтан сезімталдыққа тест жүргізудің маңызы зор. Бета-лактамдық антибиотиктерді (мысалы, аллергия) қолдануға болмайтын жағдайларда, алғашқы таңдау препараты ретінде басқа антибиотиктер, мысалы, клиндамицин қолданылуы мүмкін. Қазіргі уақытта макролидтер тек тері мен жұмсақ тіндердің кейбір инфекцияларын, мысалы: Corynebacterium minutissimum (эритразма), acne vulgaris тудырған инфекцияларды, тілмелі қабынуды емдеуде; және пенициллиндермен ем қолдануға болмайтын жағдайларда ғана рөл атқарады. Аса жоғары сезімталдық реакциялары Анафилаксия, терінің ауыр жағымсыз реакциялары (SCAR), мысалы, жедел жайылған экзантемалық пустулез (AGEP), Стивенс-Джонсон синдромы, уытты эпидермалық некролиз, эозинофилиямен және жүйелі симптомдармен жүретін дәрілік бөртпе (DRESS-синдром) сияқты аса жоғары сезімталдықтың ауыр реакциялары жағдайында, кларитромицинмен емдеу дереу тоқтатылуы және шұғыл түрде сәйкесінше емі басталуы тиіс. СYP3A4 цитохромы ферментінің индукторлары Кларитромицинді СYP3A4 цитохромы ферментінің индукторларымен бір мезгілде тағайындағанда сақтықпен қолдану керек. Кларитромицин және басқа макролидтер, сондай-ақ, линкомицин мен клиндамицин арасындағы айқаспалы резистенттілік мүмкіндігіне назар аудару керек. Резистенттілік H. pylori инфекциясын емдеу үшін микробқа қарсы кез келген емді, соның ішінде кларитромицинді қолдану микробтық резистенттіліктің дамуына алып келуі мүмкін. Пациенттердің аздаған санында H. pylori микроорганизмдерінің кларитромицинге резистенттілігі дамуы мүмкін. Пероральді гипогликемиялық дәрілер/Инсулин Кларитромицин мен пероральді гипогликемиялық дәрілерді және/немесе инсулинді біріктіріп қолдану айқын гипогликемияны туындатуы мүмкін. Гипогликемиялық дәрілермен (натеглинид, пиоглитазон, репаглинид және розиглитазон сияқты) бір мезгілде қолданғанда кларитромицин СYP3A энзимін тежеуі мүмкін, бұл гипогликемияны туындатуы мүмкін. Глюкоза деңгейін мұқият мониторингілеу ұсынылады. Пероральді антикоагулянттар Кларитромицинді дабигатран, ривароксабан және апиксабан, эдоксабан, сияқты тікелей әсер ететін пероральді антикоагулянттармен бір мезгілде қолданғанда, әсіресе, қан кету қаупі жоғары пациенттер үшін сақтық таныту керек. Кларитромицинді варфаринмен бірге қолданғанда елеулі қан кетудің туындауының, ХҚҚ (халықаралық қалыптастырылған қатынас) және протромбиндік уақыт көрсеткіштерінің айтарлықтай жоғарылауының қаупі бар. Пациенттер кларитромицин мен пероральді антикоагулянттарды бір мезгілде қабылдап жүрген кезде, ХҚҚ көрсеткіші мен протромбиндік уақытты жиі бақылап отыру қажет. ГМГ-КоА-редуктаза тежегіштері (статиндер) Кларитромицинді ловастатинмен немесе симвастатинмен біріктіріп қолдануға болмайды, өйткені статиндер CYP3A4 арқылы қарқынды метаболизденеді және кларитромицинмен бірге емдеу қолдану олардың плазмалық концентрациясын жоғарылатады, ол рабдомиолизді қоса, миопатияның дамуы қаупіне алып келеді. Кларитромицинді осы статиндермен қабылдаған пациенттерде рабдомиолиз туралы хабарламалар алынды. Кларитромицинді статиндермен тағайындағанда сақтық таныту қажет. Кларитромицинді статиндермен бір мезгілде қолданбауға болмайтын жағдайларда, статиндердің тіркелген ең төмен дозасын тағайындау ұсынылады. Метаболизмі CYP3A ферментіне тәуелді емес статиндерді (мысалы, флувастатинді) пайдалану қарастырылуы мүмкін. Лактоза Дәрілік препараттың қосымша заттарының құрамында 133,50 мг және 117 мг мөлшерінде лактоза бар. Осыған байланысты тұқым қуалайтын галактоза жақпаушылығы, Lapp (ЛАПП)-лактаза ферментінің тапшылығы, глюкоза-галактоза мальабсорбциясы бар адамдарда қолдануға болмайды. Натрий Қосымша заттарыың құрамында бір реттік дозасында 20,00 мг және 30,00 мг мөлшерінде натрий кроскармеллозасы бар, сондықтан тұзсыз диета ұстанатын адамдарға тағайындаған кезде сақтық таныту қажет. Балаларда қолданылу 12 жасқа толмаған балаларда қолдануға болмайды. Арнайы ескертулер Педиатрияда қолданылу 12 жасқа толмаған балаларда қолдануға болмайды. Препараттың көлік құралдарын және қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Әсер ететіні туралы деректер жоқ. Алайда автокөлікті және басқа механизмдерді басқарудың алдында жүйке жүйесі тарапынан құрысулар, бас айналуы, вертиго, елестеулер, сананың шатасуы, бағдарсыздық және басқалар сияқты жағымсыз реакциялардың туындауы мүмкіндігін ескеру қажет.

Кларитромициннің жүктілік кезінде қолданылуының қауіпсіздігі анықталмаған. Клиникаға дейінгі деректердің және адамдарға қолдану тәжірибесінің негізінде, шарананың эмбриофетальді дамуына жағымсыз әсер етуі мүмкіндігін жоққа шығаруға болмайды. Жүктіліктің бірінші және екінші триместрінде кларитромициннің әсері бағаланатын кейбір қадағалау зерттеулерінде жүктілік кезеңдерінде кларитромицинді немесе бактерияға қарсы басқа препараттарды қолданбаған жүкті әйелдермен салыстырғанда, түсік тастау қаупінің жоғарылағаны туралы хабарламалар болды. Жүктілік кезінде макролидтерді, соның ішінде кларитромицинді қолданғанда дамудағы негізгі туа біткен ақаулардың қаупіне қатысты қолжетімді эпидемиологиялық зерттеулер қарама-қайшы нәтижелер беріп отыр. Сол себепті кларитромицинді жүктілік кезінде пайдасы мен ықтимал қаупінің арақатынасын мұқият бағалаусыз қолдану ұсынылмайды. Нәрестелерді емізу кезінде кларитромицинді қолданудың қауіпсіздігі анықталмаған. Кларитромицин ананың емшек сүтімен аздаған мөлшерде бөлініп шығады. Тек емшек сүтін еметін нәресте анасының салмағына қарай түзетілген кларитромицин дозасының шамамен 1,7%-ын алады деп есептелінген. Сондықтан осы санаттағы әйелдерде препаратты пайда/қауіп арақатынасын мұқият бағалаусыз қолдану ұсынылмайды.

Кларигетпен келесі дәрілік препараттарды бірге қолдану қатаң түрде қарсы көрсетілімді, өйткені олардың біріктірілімі өзара әрекеттесудің ауыр салдарларын туындатуы мүмкін. Цизаприд, пимозид, астемизол, домперидон және терфенадин. Осы препараттарды кларитромицинмен бір мезгілде қолданғанда QT аралығының ұзаруы және қарыншалық тахикардияны, қарыншалардың фибрилляциясын және екібағытты тахикардияны қоса, аритмиялар болуы мүмкін. Қастауыш алкалоидтары. Кларитромицин мен эрготаминді немесе дигидроэрготаминді бір мезгілде қолдану, қантамырлардың түйілуін, аяқ-қолдардың және орталық жүйке жүйесін қоса, басқа тіндердің ишемиясы түрінде білінетін қастауыштың уытты әсеріне әкеледі. ГМГ-КоА-редуктаза тежегіштері (статиндер). Кларитромицинді ловастатинмен немесе симвастатинмен бір мезгілде қолдануға болмайды, өйткені олар айтарлықтай дәрежеде CYP3A4 арқылы метаболизденеді, ал кларитромициннің болуы олардың плазмадағы концентрациясының жоғарылауын туындатады, соған байланысты миопатия мен рабдомиолиздің даму қаупі жоғарылайды. Кларитромицинді аталған статиндермен бір мезгілде қабылдаған пациенттерде рабдомиолиз туындаған жағдайлар туралы мәліметтер бар. Егер кларитромицинді міндетті түрде қолдану керек болса, оны қолдану кезінде ловастатинді немесе симвастатинді қабылдауды тоқтатады. Кларитромицинді статиндермен бір мезгілде қолдануды сақтықпен тағайындау керек. Кларитромицин мен статиндерді бір мезгілде қолдану өте қажет болған жағдайда, CYP3A метаболизміне тәуелді емес статиндерді, мысалы, флувастатинді тағайындау мүмкіндігін қарастыру керек. Статиннің барынша ең төмен дозасын тағайындау ұсынылады. Пациенттерде миопатияның белгілері мен симптомдарын қадағалап отыру қажет. Басқа дәрілік препараттардың кларитромициннің емдік тиімділігіне әсері Рифампицин, фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал, шайқурай кларитромициннің метаболизмін жеделдетуі мүмкін. Бұл кларитромициннің концентрациясының және оның тиімділігінің төмендеуіне әкелуі мүмкін. Бұдан өзге, кларитромициннің CYP3A тежейтін әсерінің салдарынан жоғарылауы мүмкін (сондай-ақ, CYP3A4 тиісінше тежегішінің медициналық қолдану жөніндегі нұсқаулығын қараңыз) CYP3A индукциялайтын басқа дәрілік заттардың деңгейін қадағалап отыру қажет болуы мүмкін. Рифабутин мен кларитромицинді бір мезгілде қолдану рифабутиннің деңгейінің жоғарылауына және кларитромициннің қан сарысуындағы концентрациясының төмендеуіне, сондай-ақ увеит қаупінің артуына алып келеді. Келесі препараттардың қан сарысуында кларитромициннің концентрациясының өзгеруін туындатуы, немесе теориялық тұрғыдан туындату мүмкіндігі белгілі. Кларитромициннің дозасын түзету немесе емдеудің басқа нұсқаларын қарастыру қажет болуы мүмкін. Эфавиренц, невирапин, рифампицин, рифабутин және рифапентин: P450 цитохромының метаболизмдік жүйесінің күшті индукторы ретінде, бір мезгілде оның белсенді метаболитінің (14-OH-кларитромицин) концентрациясын жоғарылатып, олар кларитромициннің метаболизмін жеделдетуі мүмкін, осылайша оның қан плазмасындағы концентрациясын төмендетеді. Кларитромицин мен 14-OH-кларитромициннің әртүрлі бактерияларға микробиологиялық әсерінің айырмашылығы болғандықтан, кларитромицин мен Р450 цитохромы ферменттерінің индукторлары қажетті емдік әсерге қол жеткізуге кедергі келтіруі мүмкін. Этравирин: Этравиринді қабылдағанда, кларитромициннің экспозициясы төмендейді, ал оның белсенді метаболиті 14-OH-кларитромициннің концентрациясы жоғарылайды. Өйткені 14-OH-кларитромицин микобактериялық кешенге (MAC) қарсы тиімділігі төмен дәрі болып табылатындықтан, аталған патогенге қатысты препараттың жалпы тиімділігі өзгеруі мүмкін. Осы себепті, MAC емдеу үшін емнің баламалы нұсқаларын қарастыру керек. Флуконазол: кларитромициннің белсенді метаболиті 14-ОН тепе-тең концентрациясы флюконазолмен бір мезгілде қолданғанда айтарлықтай өзгерген жоқ. Кларитромициннің дозасын түзету қажет емес. Ритонавир: 200 мг ритонавирді әрбір сегіз сағат сайын және кларитромицинді әрбір 12 сағат сайын бір мезгілде қолдану кларитромицин метаболизмінің айтарлықтай төмендеуіне алып келеді. Бұл кезде кларитромициннің Cmax 31%-ға, Cmin 182%-ға жоғарыласа, AUC 77%-ға жоғарылады. 14-OH-кларитромициннің түзілуінің іс жүзінде толық тежелуі байқалды. Бүйрек функциясы қалыпты пациенттерде терапиялық диапазонынының ауқымдылығына байланысты, кларитромициннің дозасын азайту қажет етілмейді. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде дозаны түзету керек: креатинин клиренсі (КК) 30–60 мл/мин болғанда Кларитромициннің дозасын 50%-ға төмендету, КК < 30 мл/мин болғанда –75%-ға төмендету керек. Кларитромициннің күніне 1 гр асатын дозаларын ритонавирмен бірге қолдануға болмайды. Бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттерде атазанавир мен саквинавирді қоса, АИТВ-протеазасының басқа тежегіштерімен бірге фармакокинетикалық күшейткіш ретінде ритонавирді қолданғанда дозасын осы сияқты түзету керек. Кларитромициннің басқа дәрілік препараттарға әсері Пероральді антикоагулянттар (мысалы, варфарин, ривароксабан,эдоксабан, апиксабан) Тікелей әсер ететін пероральді антикоагулянттар (DOAC) Дабигатран DOAC Р-гликопротеиннің ағып шығуын тасымалдағыш үшін субстрат болып табылады. Ривароксабан мен эдоксабан, апиксабан CYP3A4 арқылы метаболизденеді және сонымен қатар, Р-гликопротеин үшін субстрат болып табылады. Кларитромицинді аталған агенттермен бір мезгілде тағайындаған кезде, әсіресе, қан кету қаупі жоғары пациенттерге сақтық таныту керек. Аритмияға қарсы препараттар. Маркетингтен кейінгі тәжірибеде кларитромицинді хинидинмен немесе дизопирамидпен бір мезгілде қолданғанда екібағытты тахикардия жағдайлары анықталған. Кларитромицинді аталған препараттармен бір мезгілде қолданғанда QT аралығының ұзаруын дер кезінде анықтау үшін, ЭКГ-мониторинг жүргізу ұсынылады. Кларигетпен емдеу кезінде аталған препараттардың қан сарысуындағы концентрациясын бақылап отыру керек. Кларитромицин мен дизопирамидті бір мезгілде қолданғанда гипогликемия жағдайлары туралы да хабарлар бар. Кларитромицин мен дизопирамидті бір мезгілде қабылдағанда қандағы глюкоза деңгейін қадағалау керек. Пероральді гипогликемиялық дәрілер мен инсулин. Кларитромицинді және натеглинид пен репаглинид сияқты белгілі гипогликемиялық дәрілерді бір мезгілде қолданғанда CYP3A энзимінің тежелуі байқалуы мүмкін, ол гипогликемияны туындатуы мүмкін. Глюкоза деңгейін мұқият мониторингілеу ұсынылады. CYP3A-байланысты өзара әрекеттесулер. CYP3A ферментінің тежегіші ретінде белгілі кларитромицинді және алғашқыда CYP3A арқылы метаболизденетін кез келген басқа препаратты бір мезгілде қолдану соңғысының қан плазмасындағы концентрациясының жоғарылауына алып келуі мүмкін, ол, өз кезегінде, оның емдік әсерін және жағымсыз реакцияларын күшейтуі немесе ұзартуы мүмкін. Дәрілік заттарды – CYP3A субстраттарын қабылдап жүрген пациенттерде, кларитромицинді қолданғанда, әсіресе егер соңғыларының емдік диапазоны тар болса (мысалы, карбамазепин) және/немесе осы энзиммен экстенсивті метаболизденсе, сақтық таныту керек. Кларитромицинді бір мезгілде қолданып жүрген пациенттерде CYP3A арқылы метаболизденетін дәрілік заттың дозасын өзгерту және сарысудағы концентрацияларын мониторингілеу қажет болуы мүмкін. Келесі дәрілік препараттар немесе препараттар тобы сол бір CYP3A изоферменттерімен метаболизденетіні белгілі: альпразолам, астемизол, карбамазепин, цилостазол, цизаприд, циклоспорин, дизопирамид, қастауыш алкалоидтары, ловастатин, метилпреднизолон, мидазолам, омепразол, пероральді антикоагулянттар (мысалы, варфарин), пимозид, хинидин, рифабутин, силденафил, симвастатин, такролимус, терфенадин, триазолам мен винбластин, бірақ бұл тізім толық емес. Осындай өзара әрекеттесу механизмі Р450 цитохромы жүйесінің басқа изоферментімен метаболизденетін фенитоинді, теофиллинді және вальпроатты қолданғанда байқалған. Омепразол Кларитромицинмен бір мезгілде қабылдаған кезде омепразолдың плазмадағы тепе тең концентрациясының жоғарылауы (Cmax, AUC0-24 және t1/2 сәйкесінше 30%, 89% және 34%-ға жоғарылауы) байқалды. Асқазандағы pH көрсеткішінің орташа мәні омепразолды бөлек қабылдағанда 5,2 және омепразолды кларитромицинмен бірге қабылдағанда 5,7 құрады. Силденафил, тадалафил және варденафил Фосфодиэстераза тежегіштерін (силденафил, тадалафил және варденафилді) кларитромицинмен бірге қолданғанда олардың плазмалық концентрациялары жоғарылауы ықтимал, бұл фосфодиэстераза тежегіштерінің дозасын азайтуды талап етуі мүмкін. Теофиллин, карбамазепин Кларитромицинмен бірге қабылдағанда теофиллин мен карбамазепиннің айналымдағы концентрациясының аздаған, бірақ статистикалық тұрғыдан маңызды (p≤0,05) жоғарылауы бар. Толтеродин негізінен Р450 цитохромының 2D6-изоформасы (CYP2D6) арқылы метаболизденеді. Алайда, CYP2D6-сыз пациенттерде метаболизм CYP3A арқылы жүреді. Аталған популяцияда CYP3A бәсеңдеуі толтеродиннің плазмалық концентрациясының айтарлықтай жоғарылауына алып келеді. Осындай пациенттер үшін толтеродинді кларитромицин сияқты CYP3A тежегіштерімен қолданғанда, оның дозасын төмендету қажет болуы мүмкін. Триазолобензодиазепиндер (мысалы, алпразолам, мидазолам, триазолам). Пероральді мидазолам мен кларитромицинді бірге қабылдауға болмайды. Мидазоламды кларитромицинмен вена ішіне қолданғанда дозасын дер кезінде түзету үшін, пациенттің жай-күйіне мұқият мониторинг жүргізу керек. Триазолам мен альпразоламды қоса, CYP3A арқылы метаболизденетін басқа бензодиазепиндерді қолданғандағыдай сақтық шараларын қадағалау керек. Элиминациясы CYP3A-ға тәуелді емес бензодиазепиндер (темазепам, нитразепам, лоразепам) үшін кларитромицинмен клиникалық тұрғыдан маңызды өзара әрекеттесудің даму ықтималдығы аз. Кларитромицин мен триазоламды бірге қолданғанда өзара әрекеттесу және орталық жүйке жүйесі тарапынан дәрілік жағымсыз құбылыстардың дамығаны (ұйқышылдық және сананың шатасуы секілді) туралы маркетингтен кейінгі хабарлар бар. ОЖЖ тарапынан фармакологиялық әсерлердің артуы мүмкіндігін ескере отырып, пациентті бақылауға алу керек. Басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесуі Аминогликозидтер: кларитромицин мен басқа отоуытты препараттарды, әсіресе аминогликозидтерді бірге қабылдауды сақтықпен тағайындау керек. Колхицин Колхицин CYP3A үшін де және сондай-ақ, p-гликопротеиннің эффлюксті тасымалдаушысы үшін субстрат болып табылады. Кларитромицин мен басқа макролидтер CYP3A және p-гликопротеиннің тежегіштері болып табылатыны белгілі. Кларитромицин мен басқа макролидтер CYP3A және p-гликопротеиннің тежегіштері болып табылатыны белгілі. Кларитромицин мен колхицинді бір мезгілде қолданған жағдайда, кларитромициннің p-гликопротеин мен CYP3A тежеуі колхицин экспозициясының артуына алып келуі мүмкін. Пациенттерде колхицинмен уыттанудың клиникалық көріністерін қадағалау қажет. Бауыр мен бүйрек функциясы қалыпты пациенттерге кларитромицинмен бір мезгілде қабылдағанда колхициннің дозасын төмендету қажет. Бауыр және бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерге кларитромицин мен колхицинді бірге қабылдауға болмайды. Гидроксихлорохин және хлорохин: Жүрек аритмиясы мен күрделі, жағымсыз жүрек-қантамыр оқиғаларын тудыруы ықтималдығына байланысты, QT аралығын ұзартатыны белгілі бұл препараттарды қабылдап жүрген пациенттерде кларитромицинді сақтықпен пайдалану керек. Дигоксин P-гликопротеиннің (Pgp) субстраты болып саналады. Кларитромициннің Pgp бәсеңдетуге қабілетті екендігі белгілі. Бір мезгілде қолданғанда, Pgp бәсеңдеуі дигоксин экспозициясының жоғарылауына алып келуі мүмкін. Маркетингтен кейінгі бақылауда кларитромицинді дигоксинмен бір мезгілде қабылдайтын пациенттердің қан сарысуында дигоксин концентрациясының жоғарылауы анықталды. Кейбір пациенттерде дигиталистік уыттылық белгілері, соның ішінде өлімге соқтыруы ықтимал аритмиялар дамыған. Оны кларитромицинмен қолданғанда пациенттердің қан сарысуындағы дигоксин концентрациясын мұқият бақылау керек. Зидовудин. АИТВ инфекциясын жұқтырған ересек пациенттердің кларитромицин таблеткалары мен зидовудинді бір мезгілде пероральді қабылдауы зидовудиннің тепе-тең концентрациясының төмендеуіне алып келуі мүмкін. Оларды бір мезгілде пероральді қабылдаған жағдайда кларитромицин зидовудиннің сіңірілуіне әсер етеді, оған кларитромицин мен зидовудинді қабылдаулар арасында 4 сағаттық аралықты сақтау жолымен едәуір дәрежеде жол бермеуге болады. АИТВ инфекциясын жұқтырған пациент балаларда кларитромицин суспензиясын зидовудинмен және дидеоксиинозинмен бір мезгілде қабылдаған жағдайда аталған өзара әрекеттесу туындамайды. Фенитоин мен вальпроат. Тосыннан келген есептерді нәтижелері бойынша, кларитромицин сияқты CYP3A тежегіштері мен метаболизміне теориялық тұрғыдан CYP3A қатыспайтын препараттар (мысалы, фенитоин және вальпроат) арасында өзара әрекеттесу байқалады. Осындай препараттарды кларитромицинмен бірге тағайындағанда олардың қан сарысуындағы деңгейіне талдау жүргізу ұсынылады. Осы препараттардың сарысудағы концентрациясының жоғарылағаны туралы мәліметтер бар. Тікелей әсер ететін пероральді антикоагулянттар (DOAC) DOAC препараттары дабигатран мен эдоксабан P-gp тасымалдаушысы үшін субстраттар болып табылады. Ривароксабан мен апиксабан CYP3A4 көмегімен метаболизденеді және P-gp үшін субстрат болып табылады. Кларитромицинді осы препараттармен бір мезгілде қолданғанда, әсіресе қан кету қаупі жоғары пациенттерге сақтық таныту керек. Қастауыш алкалоидтарын, пероральді мидазоламды, негізінен CYP3A4 арқылы метаболизденетін ГМГ-КоА-редуктаза тежегіштерін (мысалы, ловастатин мен симвастатинді), колхицинді, тикагрелорды, ивабрадинді және ранолазинді қабылдағанда да кларитромицинді қолдануға болмайды. Кортикостероидтар Кортикостероидтардың жүйелі әсерінің күшеюі ықтималдығына байланысты, кларитромицинді негізінен CYP3A арқылы метаболизденетін жүйелі және ингаляциялық кортикостероидтармен бір мезгілде қолданғанда сақтық таныту керек. Бір мезгілде қолданғанда пациенттер жүйелі кортикостероидтардың жағымсыз әсерлеріне қатысты қатаң бақылауда болуы тиіс. Дәрілік препараттармен екі бағытты өзара әрекеттесуі Атазанавир мен кларитромицин CYP3A субстраттары және тежегіштері болып табылады. Осы препараттар арасында екібағытты өзара әрекеттесу дәлелденген. Кларитромицин (500 мг күніне екі рет) мен атазанавирді (400 мг күніне бір рет) бірге қолдану кларитромицин экспозициясының екі есе жоғарылауына, 14-OH-кларитромицин экспозициясының 70%-ға төмендеуіне және атазанавирдің AUC 28%-ға жоғарылауына алып келеді. Кларитромицин айтарлықтай емдік ауқымымен сипатталатындықтан, бүйрек функциясы қалыпты пациенттерде кларитромициннің дозасын төмендету қажет емес. Бүйрек жеткіліксіздігінің орташа дәрежесі бар (КК 30-дан 60 мл/мин дейін) пациенттер үшін, кларитромициннің дозасы 50%-ға төмендетілуі тиіс. КК минутына 30 мл аз пациенттер үшін кларитромициннің дозасы сәйкесінше дәрілік түрін пайдалану жолымен 75%-ға төмендетілуі тиіс. Протеаза тежегіштерімен бірге қабылдағанда кларитромициннің дозасы күніне 1000 мг-ден аспауы тиіс. Кальций өзекшелерінің блокаторлары. Артериялық гипотензияның даму қаупіне байланысты кларитромицинді CYP3A4 арқылы метаболизденетін кальций өзекшелері блокаторларымен (мысалы, верапамил, амлодипин, дилтиазем) бір мезгілде сақтықпен қолдану керек. Өзара әрекеттескенде кларитромициннің де, кальций өзекшелері блокаторларының да плазмалық концентрациялары жоғарылауы мүмкін. Кларитромицинді верапамилмен бірге қабылдаған пациенттерде артериялық гипотензия, брадиаритмия және лактоацидоз байқалды. Итраконазол мен кларитромицин CYP3A субстраттары және тежегіштері болып табылады, соған байланысты кларитромицин итраконазолдың плазмалық деңгейлерін жоғарылатуы және керісінше болуы мүмкін. Итраконазолды кларитромицинмен бірге қолданғанда пациенттер күшейген немесе ұзарған фармакологиялық әсерінің көріністері мен симптомдарын анықтау үшін дәрігердің мұқият бақылауында болуы тиіс. Саквинавир мен кларитромицин CYP3A субстраттары мен тежегіштері болып табылады. Осы препараттар арасында екі бағытты өзара әрекеттесу дәлелденген. Кларитромицин (500 мг күніне екі рет) мен саквинавирді (1200 мг күніне үш рет жұмсақ желатинді қапсулаларда) бір мезгілде қабылдау саквинавирді бөлек қолданумен салыстырғанда, саквинавирдің AUC және Cmax тепе-тең көрсеткіштерінің 177% және 187%-ға жоғарылауын туындатады. Кларитромициннің AUC және Cmax көрсеткіштері кларитромицинді бөлек қабылдаумен салыстырғанда, шамамен 40%-ға жоғарылаған. Аталған дозалары мен дәрілік түрлерін қолданған жағдайда дозаны түзету талап етілмейді. Жұмсақ желатин капсулалардағы саквинавирді қолдану дәрілермен өзара әрекеттесуі жағынан қатты желатин капсулалардағы саквинавирден ерекшелеленуі мүмкін. Саквинавир мен ритонавирді кларитромицинмен біріктіргенде ритонавирдің кларитромицинмен өзара әрекеттесуі болуы мүмкіндігін ескеру керек.

Сақтау мерзімі 3 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Құрғақ, жарықтан қорғалған жерде, 15°C-ден 30°C-ге дейінгі температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!