Кларигет гранулы 125мг/5мл

5 мл препараттың құрамында белсенді зат – кларитромицин түйіршіктері 454.545 (кларитромицинге баламалы) 125.000 қосымша заттар: сахароза, титанның қостотығы (Е 171), аэросил 200, ксантан шайыры, метилпарагидроксибензоат, трусил ұнтағы (апельсин дәмі бар хош иістендіргіш) Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Ақ түстен ақ дерлік түске дейінгі түйіршіктер.

Балаларға арналған пероральді суспензия түріндегі Кларигет 6 айдан 12 жасқа дейінгі балалардағы сезімтал микроорганизмдерден туындаған инфекцияларды емдеу үшін қолданылады. Мұндай инфекцияларға жатады: - төменгі тыныс алу жолдарының инфекциялары (бронхит, пневмония) - жоғарғы тыныс алу жолдарының инфекциялары (синусит, фарингит) - тері мен жұмсақ тіндердің инфекциялары (фолликулит, целлюлит/флегмона, тілмелі қабыну) - жедел ортаңғы отит Суспензия әдетте келесі организмдерге қарсы in vitro белсенді: Грам-оң бактериялар: Staphylococcus aureus (метициллинге сезімтал); Streptococcus pyogenes (А тобы бета-гемолитикалық стрептококктар); альфа-гемолитикалық стрептококктар (viridans тобы); Streptococcus (Diplococcus) pneumoniae; Streptococcus agalactiae; Listeria monocytogenes. Грам-теріс бактериялар: Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Moraxella (Branhamella) catarrhalis, Neisseria gonorrhoeae; Legionella pneumophila, Bordetella pertussis, Helicobacter pylori; Campylobacter jejuni. Микоплазмалар: Mycoplasma pneumoniae; Ureaplasma urealyticum. Басқа микроорганизмдер: Chlamydia trachomatis; Mycobacterium avium; Mycobacterium leprae; Chlamydia pneumoniae. Анаэробтар: макролидтерге сезімтал Bacteroides fragilis; Clostridium perfringens; Peptococcus түрлері; Peptostreptococcus; Propionibacterium acnes түрлері. Кларигет суспензиясы бактериялардың бірқатар штаммдарына қарсы бактерицидтік белсенділікке ие. Мұндай микроорганизмдерге Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus agalactiae, Moraxella (Branhamella) catarrhalis, Neisseria gonorrhoeae, Helicobacter pylori және Campylobacter түрлері жатады. Кларитромициннің Helicobacter pylori-ге қарсы белсенділігі қышқылға қарағанда бейтарап рН-та жоғары. Кларитромицин суспензиясы 6 айдан 12 жасқа дейінгі балаларда қолдануға көрсетілген. Бактерияға қарсы дәрілерді дұрыс қолдану бойынша ресми ұсыныстарды ескеру керек.

Жүйелі қолдануға арналған бактерияға қарсы препараттар. Макролидтер, линкозамидтер және стрептограминдер. Макролидтер. Кларитромицин. АТХ коды J01FA09 Кларитромицин жартылай синтетикалық эритромицин А туындысы болып табылады. Кларигеттің бактерияға қарсы әсері оның сезімтал бактериялардың 5OS-рибосомалық суббірлігімен байланысуымен және ақуыз биосинтезінің бәсеңдеуімен анықталады. Препараттың стандартты бактериялар штамдары мен клиникалық тәжірибеде бөлініп алынған штамдарға қарсы in vitro тиімділігінің жоғарылығы анықталады. Оның аэробты және анаэробты грамоң және грамтеріс микроорганизмдердің кең ауқымына қатысты тиімділігі жоғары. Кларитромициннің ең төменгі тежегіш концентрациялары (ЕТК) әдетте эритромициннің ЕТК-нен екі есе төмен. Адамда бірінші өту метаболизмі нәтижесінде пайда болатын кларитромицин 14-(R) - гидроксиметаболиті микробқа қарсы белсенділікке ие. Бұл метаболиттің ЕТК Haemophilus influenzae қоспағанда, бастапқы қосылыстың ЕТК тең немесе одан екі есе жоғары, мұнда 14-гидроксиметаболит бастапқы қосылысқа қарағанда екі есе белсенді. Кларитромицин сонымен қатар бактериялардың бірнеше штаммдарына қарсы бактерицидтік әсерге ие. Кларитромицин әдетте келесі in vitro организмдерге қарсы белсенді: төменде ЕТК шекаралық мәндерінің кестесі берілген. Грам-оң бактериялар: Staphylococcus aureus (метициллинге сезімтал); Streptococcus pyogenes (А тобын бета-гемолитикалық стрептококктар); альфа-гемолитикалық стрептококктар (viridans тобы); Streptococcus (Diplococcus) pneumoniae; Streptococcus agalactiae; Listeria monocytogenes. Грам-теріс бактериялар: Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Moraxella (Branhamella) catarrhalis, Neisseria gonorrhoeae; Legionella pneumophila, Bordetella pertussis, Helicobacter pylori; Campylobacter jejuni. Микоплазмалар: Mycoplasma pneumoniae; Ureaplasma urealyticum. Басқа микроорганизмдер: Chlamydia trachomatis; Mycobacterium avium; Mycobacterium leprae; Chlamydia pneumoniae. Анаэробтар: макролидтерге сезімтал Bacteroides fragilis; Clostridium perfringens; Peptococcus түрлері; Peptostreptococcus; Propionibacterium acnes түрлері. Кларигет суспензиясы бірқатар бактерия штаммдарына қарсы бактерицидтік белсенділікке ие. Мұндай микроорганизмдерге Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus agalactiae, Moraxella (Branhamella) catarrhalis, Neisseria gonorrhoeae, Helicobacter pylori және Campylobacter. түрлері жатады. Кларитромициннің Helicobacter pylori-ге қатысты белсенділігі бейтарап рН кезінде қышқыл рН-ға қарағанда жоғары.

Дозалау режимі 12 жасқа дейінгі балалар: Кларигеттің педиатриялық суспензиясы пайдаланылған клиникалық зерттеулер 6 айдан 12 жасқа дейінгі балаларда жүргізілді. Демек, 12 жасқа дейінгі балаларға Кларигет педиатриялық суспензиясын (пероральді суспензияға арналған түйіршіктер) қолдану керек. Ұсынылатын тәуліктік доза және қолдану кестесі: Емдеу ұзақтығы әдетте қоздырғыштың түріне және жағдайдың ауырлығына байланысты 5-10 күнді құрайды. Балалардағы 250 мг/5 мл педиатриялық Кларигет суспензиясының ұсынылатын тәуліктік дозасы күніне екі рет 7.5 мг/кг құрайды. Ауыр инфекцияларды емдеуде күніне екі рет 500 мг-ға дейінгі дозалар қолданылды. Кестеде баланың дене салмағына және суспензия концентрациясына (250 мг/5 мл) негізделген дозаны анықтау бойынша нұсқаулар бар. 1-кесте Баланың дене салмағы * (кг) — Шамамен жасы (жас) — Доза (мл) күніне екі рет 8 – 11 — 1-2 — 1.25 12 – 19 — 3-6 — 2.5 20 – 29 — 7-9 — 3.75 30 – 40 — 10-12 — 5 * Дене салмағы 8 кг дейінгі балаларға дене салмағының бір килограмына (тәулігіне 2 рет шамамен 7.5 мг/кг) есептеу қажет. Пациенттердің ерекше топтары Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Креатинин клиренсі 30 мл/мин / 1.73 м2-ден аз балаларда кларитромициннің дозасын жартысына азайту керек, яғни күніне бір рет 250 мг-ға дейін немесе ауыр инфекциялар үшін күніне екі рет 250 мг-ға дейін. Мұндай пациенттерде емдеу 14 күннен аспауы керек. Суспензия дайындау әдісі Суспензияны дайындау үшін құтының заттаңбасындағы көк белгіге дейін тиісті су мөлшерін қосу және сілку қажет. Егер алынған көлем көк белгіге жетпесе, көлемді сумен қамтамасыз ету қажет. Қатты және/немесе ұзақ сілкуден аулақ болыңыз. Препаратты әр қолданар алдында суспензияны қалпына келтіру үшін құтыны сілку керек. Дайындалған суспензиядағы кларитромицин концентрациясы немесе 125 мг/5 мл немесе 250 мг/5 мл. Кларигеттің педиатриялық суспензиясын дозалау және қолдану үшін бірнеше құрылғы пайдаланылуы мүмкін. Сақтау Суспензияны дайындағаннан кейін бөлме температурасында (15°-30°С) сақтау керек және 14 күн ішінде пайдалану керек. Тоңазытқышта сақтауға болмайды.

- макролидтік антибиотиктерге немесе қосымша заттарының кез келгеніне жоғары сезімталдық. - кларитромицинді және келесі дәрілік заттардың кез келгенімен бір мезгілде қолдану қарсы көрсетілген: тикагрелор, ивабрадин немесе ранолазин, мидазолам және ломитапид, қастауыш алкалоидтары (мысалы, эрготамин немесе дигидроэрготамин) қарсы көрсетілген, себебі бұл қастауыштың уытты әсеріне әкелуі мүмкін. астемизол, цизаприд, домперидон, пимозид, терфенадин; себебі бұл QT аралығының ұзаруына және жүрек ырғағының бұзылуына, соның ішінде қарыншалық тахикардияға, қарыншалық фибрилляцияға және пируэт типті қарыншалық тахикардияға әкелуі мүмкін. - бір уақытта кларитромицин мен ломитапидті қолдану қарсы көрсетілген. - анамнездегі QT аралығының ұзаруы (туа біткен немесе анықталған QT аралығының ұзаруы), қарыншалық жүрек аритмиясы (екі бағытты тахикардияны қоса). - кларитромицинді миопатияның, соның ішінде рабдомиолиздің даму қаупінің жоғарылауына байланысты CYP3A4 (ловастатин немесе симвастатин) қарқынды метаболизденетін ГМГ-КоА редуктаза тежегіштерімен (статиндермен) бір мезгілде қолдануға болмайды (4.4 бөлімін қараңыз). - CYP3A4 басқа күшті тежегіштері сияқты, кларитромицинді колхицинді қабылдайтын пациенттерге қолдануға болмайды. - кларитромицинді электролиттік бұзылулары бар пациенттерде қолдануға болмайды (QT аралығының ұзаруы қаупімен байланысты гипокалиемия немесе гипомагниемия). - бауырдың ауыр жеткіліксіздігімен біріккен бүйрек жеткіліксіздігі.

а. Қауіпсіздік бейінінің түйіндемесі Ересектер мен балаларды Кларигетпен емдеу кезіндегі ең жиі және кең таралған жағымсыз реакциялар іш ауыруы, диарея, жүрек айнуы, құсу және дәм сезудің бұрмалануы болып табылады. Бұл жағымсыз реакцияларының айқындығы әдетте елеусіз және макролидтік антибиотиктердің белгілі қауіпсіздік бейініне ұқсайды (b тармағын қараңыз). Клиникалық зерттеулер кезінде микобактериялық инфекциялары бар немесе жоқ пациенттер топтары арасында мұндай гастроинтестинальді жағымсыз реакциялардың елеулі айырмашылықтары анықталған жоқ. b. Кесте түріндегі жағымсыз реакциялардың түйіндемесі Төменде клиникалық зерттеулер кезінде және әр түрлі дәрілік түрлер мен Кларигеттің дозаларын маркетингтен кейінгі қолдану кезінде пайда болған жағымсыз реакциялар келтірілген. Жағымсыз құбылыстардың жиілігін анықтау мынадай критерийлерге сәйкес жүргізіледі: өте жиі (≥ 1/10), жиі (≥ 1/100-ден < 1/10-ға дейін), жиі емес (≥ 1/1000-нан < 1/100-ге дейін), сирек (≥ 1/10000-нан < 1/1000-ға дейін), өте сирек (< 1/10000), белгісіз (қолда бар деректер негізінде бағалау мүмкін емес). Жиілігі бойынша әрбір топтың шегінде жағымсыз реакциялар, егер ауырлықты бағалау мүмкін болса, көріністердің ауырлығының кему тәртібімен ұсынылған. Жүйелік-ағзалық класс — өте жиі (≥ 1/10) — жиі (≥ 1/100-ден < 1/10 дейін) — жиі емес (≥ 1/1000-нан < 1/100 дейін) — белгісіз (қолда бар деректер негізінде бағалау мүмкін емес) Инфекциялар мен инвазиялар — целлюлит1, кандидоз, гастроэнтерит2 инфекция3, қынаптық инфекция — жалған жарғақшалы колит, тілмелі қабыну Қан ағымы және лимфа жүйесі тарапынан бұзылулар — лейкопения, нейтропения4, тромбоцитемия3, эозинофили4 — агранулоцитоз, тромбоцитопения Иммун жүйесі тарапынан бұзылулар — анафилактоидты реакциялар 1, аса жоғары сезімталдық — анафилаксиялық реакциялар, ангионевроздық ісіну Зат алмасудың және тамақтанудың бұзылуы — анорексия, тәбеттің төмендеуі Психикалық бұзылулар — ұйқысыздық — үрейлену, мазасыздық және қозу 3 — психоз, сананың шатасуы, деперсонализация, депрессия, бағдардан адасу, елестеу, қорқынышты түс көру, мания Жүйке жүйесі тарапынан бұзылулар — дисгевзия, бас ауыруы — естен айрылу1, дискинезия1, бас айналуы, ұйқышылдық, тремор — құрысу, агевзия, паросмия, аносмия, парестезия Есту мүшелері және тепе-теңдік тарапынан бұзылулар — вертиго, естудің нашарлауы, құлақ шыңылдауы — естімей қалу Жүрек қызметі тарапынан бұзылулар — жүрек тоқтап қалуы1, жүрекше фибрилляциясы1, ЭКГ-да QT аралығының ұзаруы, экстрасистолалар 1, жүрек қағуын сезіну — пируэтті қарыншалық тахикардия (torsades de pointes), қарыншалық тахикардия, қарыншалық фибрилляция Қантамыр тарапынан бұзылулар — вазодилатация1 — геморрагия Тыныс алу жүйесі, көкірек қуысы ағзалары және көкірек ортасы тарапынан бұзылулар — демікпе1, мұрыннан қан кету2, өкпе тамырларының эмболиясы 1 Асқазан-ішек жолы тарапынан бұзылулар — диарея құсу, диспепсия, жүрек айнуы, іш ауыруы — эзофагит1, гастроэзофагеальді рефлюкс ауруы2, гастрит, прокталгия 2, стоматит, глоссит, іштің кебуі 4, іш қату, ауыздың құрғауы, кекіру, метеоризм — жедел панкреатит, тіл түсінің өзгеруі, тіс түсінің өзгеруі Бауыр мен өт шығару жолдары тарапынан бұзылулар — бауырдың функционалдық тестілерінің нормадан ауытқуы — холестаз4, гепатит4, АЛТ, АСТ, ГГТ деңгейінің жоғарылауы4 — бауыр жеткіліксіздігі, гепатоцеллюлярлық сарғаю Тері және тері асты тіндері тарапынан бұзылулар — бөртпе, гипергидроз — буллезді дерматит1, қышыну, есекжем, макуло-папулезді бөртпе 3 — Стивенс-Джонсон синдромы, уытты эпидермалық некролиз, эозинофилиямен және жүйелі көріністермен (DRESS) қатар жүретін дәрі-дәрмектік тері реакциясы, акне Қаңқа-бұлшықет және дәнекер тін тарапынан бұзылулар — бұлшықет түйілуі3, қаңқа-бұлшықет сіресуі1, миалгия 2 — рабдомиолиз2**, миопатия Бүйрек және несеп шығару жолының тарапынан бұзылулар — қандағы креатининнің жоғарылауы1, қан мочевинасының жоғарылауы1 — бүйрек жеткіліксіздігі, интерстициальді нефрит Жалпы бұзылулар және енгізу орнындағы реакциялар — енгізу орнындағы флебит 1 — енгізу орнындағы ауырсыну 1, енгізу орнындағы қабыну 1 — дімкәстік4, қызба3, астения, кеудедегі ауырсыну4, қалтырау4, шаршау 4 Зертханалық және құрал-аспаптық деректер — альбумин-глобулин арақатынасының өзгеруі1, қандағы сілтілік фосфатаза деңгейінің жоғарылауы4, қандағы лактатдегидрогеназа деңгейінің жоғарылауы4 — халықаралық қалыптасқан қатынастың жоғарылауы, протромбиндік уақыттың жоғарылауы, несеп түсінің өзгеруі * Жиілігі белгісіз, өйткені бұл реакциялар туралы саны анықталмаған пациенттердің популяциясы ерікті түрде хабарлаған. Олардың жиілігін немесе препаратты қабылдаумен себеп-салдарлық байланысын үнемі нақты анықтау мүмкін емес. Кларитромицинді қолданудың жалпы тәжірибесі 1 миллиард пациент-күннен асады. ** Рабдомиолиз туралы кейбір хабарламаларда кларитромицин рабдомиолизбен астасатындығы белгілі басқа дәрілік препараттармен (статиндер, фибраттар, колхицин немесе аллопуринол сияқты) бір мезгілде тағайындалды. 1. Тек инфузия үшін ерітінді дайындауға арналған ұнтақ түріндегі шығарылуы үшін ғана жағымсыз реакциялар туралы хабарламалар болған. 2. Тек ұзақ әсер ететін таблеткалар түріндегі шығарылуы үшін ғана жағымсыз реакциялар туралы хабарламалар болған. 3. Тек ішу үшін суспензия дайындауға арналған түйіршіктер түріндегі шығарылуы үшін ғана жағымсыз реакциялары туралы хабарламалар болған. 4. Тек дереу босап шығатын таблеткалар түріндегі шығарылуы үшін ғана жағымсыз реакциялары туралы хабарламалар болған. c. Жекелей жағымсыз реакциялардың сипаттамасы Инъекция орнындағы флебит, инъекция орнындағы ауырсыну, тамырдың тесілген жеріндегі ауырсыну және инъекция орнындағы қабыну кларитромициннің вена ішілік дәрілік түріне тән. Рабдомиолиз туралы кейбір хабарламаларда кларитромицин статиндермен, фибраттармен, колхицинмен немесе аллопуринолмен бірге енгізілді. Кларитромицин мен триазоламды бір мезгілде қолдану кезінде дәрілік өзара әрекеттесу және орталық жүйке жүйесінің жағымсыз әсерлерінің (ұйқышылдық және сананың шатасуы сияқты) дамуы туралы постмаркетингтік хабарламалар бар. ОЖЖ тарапынан фармакологиялық әсерлердің ұлғаю мүмкіндігін ескере отырып, пациенттің жағдайын бақылау қажет. Нәжісте ұзақ әсер ететін кларитромицин таблеткаларының табылғаны туралы сирек хабарлар болды, олардың көпшілігі анатомиялық (илеостомия немесе колостомияны қоса) немесе асқазан-ішек жолдарының функционалдық бұзылыстары бар, асқазан-ішек жолдары арқылы өту уақыты қысқарған науқастарда орын алды. Бірнеше есептерде таблетка қалдықтары диарея аясында пайда болды. Нәжісте таблетка қалдықтары бар және жағдайы жақсармаған науқастарға кларитромициннің басқа дәрілік түріне (мысалы, суспензия) немесе басқа антибиотикке ауысу ұсынылады. Пациенттердің арнайы топтары: иммунитеті әлсіреген пациенттердегі жағымсыз реакциялар (e бөлімін қараңыз). d. Балалар жасындағы пациенттер Клиникалық зерттеулер 6 айдан 12 жасқа дейінгі пациенттердегі балаларға арналған кларитромицин суспензиясын қолдану арқылы жүргізілді. Сондықтан 12 жасқа дейінгі балаларға кларитромицин суспензиясы қолданылуы керек. Балалардағы жағымсыз реакцияларының жиілігі, типі мен ауырлығы ересектердегідей деп күтіледі. e. Пациенттердің ерекше басқа топтары Иммунитет жүйесі тарапынан бұзылулар ЖИТС шалдыққан пациенттерде және кларитромициннің жоғары дозаларын микобактериялық инфекцияларды емдеу үшін ұзақ уақыт бойы қолданған иммундық жүйенің бұзылуы бар басқа пациенттерде, препаратты қолданумен байланысты жағымсыз реакциялар мен негізгі (АИТВ) немесе қатар жүретін аурулардың симптомдарын үнемі ажырата алу мүмкін емес. Кларигетті тәуліктік 1000 мг дозада қабылдаған ересек пациенттерде, неғұрлым жиі жағымсыз әсерлер жүрек айнуы, құсу, дәм сезудің бұрмалануы, іштің ауыруы, диарея, бөртпе, іштің кебуі, бас ауыруы, іштің қатуы, естудің бұзылуы, қан сарысуындағы АСТ және АЛТ мөлшерінің жоғарылауы болды. Жиі емес: диспноэ, ұйқысыздық және ауыздың құрғауы. Кездесу жиілігі 1000 мг және 2000 мг қабылдаған пациенттерде салыстырмалы болды, бірақ жалпы алғанда 4000 мг кларитромициннің жалпы тәуліктік дозасын қабылдаған пациенттерде бұл шамамен 3-4 есе жоғары болды. Иммундық жүйесі бұзылған бұл пациенттерде зертханалық көрсеткіштерге, олардың белгілі бір тестілер үшін қалыпты көрсеткіштерден елеулі ауытқуларын (яғни, ең жоғарғы немесе төменгі шектерін) талдай отырып баға берілді. Осы критерийге сәйкес, күніне 1000 мг немесе 2000 мг кларитромицинді қабылдаған пациенттердің 2–3 %-ында, АСТ және АЛТ деңгейлерінің едәуір жоғарылауы және қандағы лейкоциттер мен тромбоциттер санының елеулі төмендеуі байқалды. Пациенттердің аз пайызында да қандағы мочевина деңгейінің жоғарылауы байқалды. Тәулігіне 4000 мг қабылдаған пациенттерде лейкоциттерден басқа барлық параметрлер бойынша қалыптан тыс мәндердің біршама жоғары жағдайлары байқалды. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары Қолданыстағы есептер кларитромициннің көп мөлшерін ішке қабылдау асқазан-ішек жолы тарапынан жағымсыз симптомдардың пайда болуына әкелуі мүмкін екендігін көрсетеді. Анамнезінде биполярлық бұзылысы бар, 8 г кларитромицинді қабылдаған бір пациент туралы мәлімет бар, содан кейін онда психикалық жай-күйдің өзгерісі, параноидальді мінез-құлық, гипокалиемия және гипоксемия дамыған. Емі: Артық дозалануымен қатар жүретін жағымсыз реакцияларын сіңірілмеген препаратты дереу элиминациялау жолымен және демеуші емнің көмегімен емдеу керек. Басқа макролидтерге қатысты жағдайдағы сияқты, гемодиализ немесе перитонеальді диализдің қан сарысуындағы кларитромицин мөлшеріне елеулі әсер ету ықтималдығы аз.

Кларигетті жүкті әйелдерге, әсіресе жүктіліктің алғашқы үш айында пайда/қауіп арақатынасын мұқият бағалап алмай тағайындамау керек. Егер постпубертатты жастағы пациенттер үшін кларитромицин қарастырылса, жүктілік болжанса немесе расталса, пайда/қауіп арақатынасын мұқият бағалау қажет. Кларигет негізінен бауыр арқылы метаболизденеді. Сондықтан бауыр функциясы бұзылған науқастарда препаратты қолданғанда сақ болу керек. Препаратты орташа немесе ауыр дәрежедегі бүйрек функциясы бұзылған пациенттерге сақтықпен қолдану керек. Кларигетті қабылдағанда, бауыр ферменттері деңгейінің жоғарылауын, гепатоцеллюлярлық және/немесе сарғаюмен немесе онсыз жүретін холестаздық гепатитті қоса, бауыр функциясының бұзылуы туралы хабарланған. Бауырдың мұндай дисфункциясы ауыр және әдетте қайтымды болуы мүмкін. Сондай-ақ, күрделі қатар жүретін аурулармен және/немесе дәрілік препараттарды бір мезгілде қабылдаумен байланысты болған, өліммен аяқталған бауыр жеткіліксіздігі жағдайлары тіркелді. Анорексия, сарғаю, несептің күңгірттенуі, қышыну немесе іштің сезімталдығы сияқты гепатит симптомдары туындаған жағдайда, Кларигетті қолдануды дереу тоқтату керек. Өлімге әкелетін бауыр жеткіліксіздігі жағдайлары тіркелді. Кейбір пациенттерде осыған дейін бауыр аурулары болуы мүмкін немесе басқа гепатоуытты препараттарды қабылдауы мүмкін. Анорексия, сарғаю, несептің күңгірттенуі қышу немесе іштің сезімталдығы сияқты бауыр ауруларының белгілері пайда болған кезде пациенттерге емдеуді тоқтатып, дәрігерге қаралу ұсынылады. Ауырлығы жеңіл дәрежеден өмірге қауіп төндіретінге дейін ауытқитын жалған жарғақшалы колит туралы хабарламалар, макролидтерді қоса, бактерияға қарсы препараттардың барлығын дерлік қолданғанда келіп түскен. Бактерияға қарсы препараттардың барлығын дерлік, соның ішінде Кларигетті пайдаланғанда, Clostridioides difficile-ден (CDAD) туындаған және ауырлығы жағынан жеңіл дәрежедегі диареядан өліммен аяқталатын колитке дейін ауытқып тұратын диареяның дамығаны туралы хабарланды. Бактерияға қарсы препараттарды қабылдау ішектің қалыпты флорасын өзгертеді, бұл C. difficile көбеюіне алып келеді. Антибиотиктерді қабылдағаннан кейінгі диареядан зардап шегіп жүрген барлық пациенттерде CDAD туындауы мүмкіндігін ескеру қажет. Анамнезді мұқият жинақтау қажет, өйткені бактерияға қарсы препараттарды қабылдағаннан кейін екі ай өткен соң CDAD туындаған жағдайлар тіркелген. Сондықтан көрсетіліміне қарамастан кларитромицинмен емдеуді тоқтату туралы мәселені қарастыру керек. Микробиологиялық тестілеу жүргізіліп, талапқа сай емдеуді бастау керек. Перистальтиканы тежейтін препараттарды қолданудан аулақ болу керек. Колхицин Постмаркетингтік есептерде кларитромицин мен колхицинді бір мезгілде қабылдаған кезде, әсіресе егде жастағы пациенттерде колхициннің уыттылығы туралы хабарланды, мұндай жағдайлардың кейбіреуі бүйрек жеткілдіксіздігі бар пациенттерде туындаған. Мұндай пациенттердің кейбіреуінде өліммен аяқталған жағдайлар тіркелген («Дәрілермен өзара әрекеттесуі» бөлімін қараңыз). Кларигет пен колхицинді бір мезгілде қабылдауға болмайды («Қолдануға болмайтын жағдайлар» бөлімін қараңыз). Кларигетті вена ішіне немесе оромукозальді енгізуге арналған триазолам және мидазолам сияқты триазолобензодиазепиндермен бір мезгілде сақтықпен тағайындау керек. Жүрек-қантамыр қызметі Кларитромицинді қоса, макролидтермен емдеу кезінде миокард реполяризациясының және «пируэт» типті жүрек аритмиясы (torsades de pointes) мен қарыншалық тахикардияның даму қаупімен байланысты QT аралығының ұзаруы байқалды («Жағымсыз әсерлер» бөлімін қараңыз). QT аралығының ұзаруы және вентрикулярлық аритмиялардың даму («пируэт» түріндегі қарыншалық тахикардияны қоса) қаупінің жоғары болуына байланысты: астемизол, цизаприд, домперидон, пимозид және терфенадин қабылдайтын пациенттерге; гипомагниемия немесе гипокалиемия сияқты электролиттік теңгерім бұзылыстары барларға; сондай-ақ анамнезінде QT ұзаруы немесе қарыншалық жүрек аритмиясы бар пациенттерге кларитромицинді қолдану қарсы көрсетілген. Сонымен қатар, Кларигетті келесі пациенттерде сақтықпен қолдану қажет: • жүректің ишемиялық ауруы, жүректің ауыр жеткіліксіздігі, өткізгіштік бұзылыстары немесе клиникалық маңызды брадикардиясы бар пациенттерде; • қарсы көрсетілгеннен басқа QT жоғарылауын тудыруы мүмкін басқа препараттарды бір уақытта қабылдайтын пациенттерде. Макролидтерді қолдану салдарынан қолайсыз жүрек-қантамыр нәтижелерінің даму қаупін зерттейтін эпидемиологиялық зерттеулер ауыспалы нәтижелерді көрсетті. Кейбір эксперименттік емес зерттеулер барысында кларитромицинді қоса, макролидтерді қолдану салдарынан аритмия, миокард инфарктісі және жүрек-қантамыр ауруларынан болатын өлімнің сирек қысқа мерзімді қаупі анықталды. Осы нәтижелерді қарастыру кларитромицинді тағайындау кезінде емдеудің басымдықтарымен теңестірілуі керек. Пневмония Streptococcus pneumoniae макролидтерге төзімділігінің дамуына байланысты, Кларигетті ауруханадан тыс пневмонияны емдеу үшін тағайындаған кезде сезімталдыққа тест жүргізу маңызды. Ауруханалық пневмония жағдайында Кларигетті басқа сәйкес антибиотиктермен біріктіріп қолдану керек. Тері мен жұмсақ тіндердің ауырлық дәрежесі жеңіл және орташа инфекциялары Мұндай инфекциялардың анағұрлым жиі кездесетін қоздырғыштары Staphylococcus aureus және Streptococcus pyogenes, болып табылады олар да макролидтерге төзімді болуы мүмкін. Сондықтан сезімталдыққа зерттеу жүргізу қажет. Егер бета-лактамдық антибиотиктерді пайдалану мүмкін болмаса (мысалы, аллергияға байланысты), клиндамицин сияқты басқа антибиотиктер алғашқы таңдау препараты болуы мүмкін. Қазіргі кезде макролидтер тек тері мен жұмсақ тіндердің Corynebacterium minutissimum-нен туындаған инфекциялар, кәдімгі безеу және тілмелі қабыну сияқты жекелеген инфекцияларын емдеу үшін және, пенициллинмен емдеу мүмкін болмаған жағдайларда ғана пайдаланылады. Егер анафилаксия, Стивенс–Джонсон синдромы, уытты эпидермалық некролиз немесе эозинофилиямен және жүйелі көріністерімен қатар жүретін терінің дәрілік реакциясы сияқты аса жоғары сезімталдықтың жедел күрделі реакциялары байқалса, Кларигет қолдануды дереу тоқтату және тиісті емді бастау керек. Кларигет СYP3A4 цитохромы ферментінің индукторларымен бір мезгілде сақтықпен тағайындау керек («Дәрілермен өзара әрекеттесуі» бөлімін қараңыз). Сондай-ақ, линкомицин мен клиндамициннің арасындағы сияқты, кларитромицин мен басқа макролидтік препараттар арасында да айқаспалы резистенттіліктің болуы мүмкіндігін ескеру керек. ГМГ-КоА-редуктаза тежегіштері (статиндер) Кларигетті ловастатинмен немесе симвастатинмен бір мезгілде қолдануға болмайды («Қолдануға болмайтын жағдайлар» бөлімін қараңыз). Кларигетті басқа статиндермен тағайындағанда сақ болу керек. Кларигет пен статиндерді бір мезгілде қабылдаған пациенттерде рабдомиолиздің туындағаны туралы мәліметтер бар. Миопатияның белгілері мен симптомдарын анықтау мақсатында пациенттердің жағдайына бақылау жүргізу қажет. Егер кларитромицин мен статиндерді бір мезгілде қолдану аса қажет болса, статиннің ең төменгі тіркелген дозасын тағайындау ұсынылады. CYP3A метаболизміне байланыссыз статинді, мысалы, флувастатинді тағайындау мүмкіндігін қарастыру керек («Дәрілермен өзара әрекеттесуі» бөлімін қараңыз). Пероральді гипогликемиялық дәрілер/инсулин Кларигет пен ішуге арналған гипогликемиялық дәрілерді (сульфонилмочевина туындылары сияқты) және/немесе инсулинді бір мезгілде қолданғанда елеулі гипогликемия туындауы мүмкін. Глюкоза деңгейін мұқият бақылау ұсынылады. Пероральді антикоагулянттар Кларигетті варфаринмен бір мезгілде қолданғанда күрделі қан кетудің туындауы және ХҚҚ (халықаралық қалыптасқан қатынас) көрсеткіші мен глюкозаның протромбиндік уақытының елеулі арту қаупі бар. Кларигет пен ішуге арналған антикоагулянттарды бір мезгілде қолданғанда ХҚҚ көрсеткіші мен протромбиндік уақытты жиі бақылау қажет. Кларитромицинді дабигатран, ривароксабан, эдоксабан және апиксабан сияқты тікелей әсер ететін пероральді антикоагулянттармен, әсіресе қан кету қаупі жоғары пациенттерге бір мезгілде тағайындағанда сақ болу ұсынылады («Дәрілермен өзара әрекеттесуі» бөлімін қараңыз). H. Pylori инфекциясын емдеу үшін кларитромицин сияқты кез келген микробқа қарсы терапияны қолдану препаратқа төзімді микроорганизмдер негізінде таңдалуы мүмкін. Ұзақ мерзімді қолдану, басқа антибиотиктермен сияқты, сезімтал емес бактериялар мен зеңдердің көбеюімен бірге колонизацияға әкелуі мүмкін. Суперинфекция дамыған кезде тиісті терапияны тағайындау керек. Қосымша заттар Кларигет 250 мг / 5 мл пероральді суспензия түйіршіктері құрамында сахароза бар. Фруктоза жақпаушылығының, глюкоза-галактоза мальабсорбциясының немесе сахароза-изомальтаза жеткіліксіздігінің сирек тұқым қуалайтын проблемалары бар пациенттер бұл препаратты қабылдамауы тиіс. Қант диабеті бар пациенттерге тағайындау кезінде сахарозаның мөлшерін ескеру қажет. Арнайы ескертулер Жүктілік Кларитромицинді жүктілік кезінде қолдану қауіпсіздігі анықталмаған. Жануарлар мен адамдар туралы кейбір зерттеулердің нәтижелері эмбриофетальді дамуға жағымсыз әсер ету ықтималдығын көрсетеді. Кларитромициннің бірінші және екінші триместрдегі әсерін бағалайтын кейбір бақылау зерттеулерінде антибиотиктерді немесе басқа антибиотиктерді тура сол уақытта қолданудың болмауымен салыстырғанда түсік тастау қаупі жоғары екендігі туралы хабарлама болды. Жүктілік кезінде макролидтерді, оның ішінде кларитромицинді қолдану кезіндегі туа біткен ақаулардың негізгі қаупін эпидемиологиялық зерттеу қарама-қайшы нәтижелер береді. Осылайша, жүктілік кезінде пайдалану пайда/қауіп арақатынасын мұқият саралаусыз ұсынылмайды. Бала емізу Бала емізу кезінде Кларигет препаратының қауіпсіздігі туралы деректер жоқ. Кларитромицин адамның емшек сүтімен аз мөлшерде бөлінеді. Тек емшек сүтімен қоректенетін бала кларитромициннің дозасын түзету арқылы ана салмағының шамамен 1,7% алады деп есептелді. Фертильділік Кларитромициннің адамның фертильділігіне әсері туралы деректер жоқ. Егеуқұйрықтардағы фертильділікті зерттеу зиянды әсердің белгілерін анықтаған жоқ. Көлік құралдарын басқару және механизмдермен жұмыс істеу қабілетіне әсері Кларитромициннің көлік құралдары мен механизмдерді басқару қабілетіне әсері туралы деректер жоқ. Көлік құралдарын және механизмдерді басқару алдында Кларигетті қолданған кезде туындауы мүмкін бас айналуы, вертиго, сананың шатасуы мен бағдардан адасудың туындау мүмкіндігін ескеру керек.

Нұсқаулықта көрсетілмеген.

Өзара әрекеттесуінің ауыр салдарларының даму мүмкіндігіне байланысты, төмендегі дәрілік препараттарды қолдануға болмайды Цизаприд, пимозид, астемизол және терфенадин. Кларигет мен цизапридті бір мезгілде қабылдаған пациенттерде цизапридтің деңгейлерінің артқаны туралы хабарланды. Бұл QT аралығының ұзаруына және аритмиялардың, соның ішінде қарыншалық тахикардияның, қарыншалар фибрилляциясы мен «пируэт» типті қарыншалық тахикардияның (torsades de pointes) пайда болуына алып келуі мүмкін. Мұндай әсерлер Кларигет пен пимозидті бір мезгілде қабылдаған пациенттерде байқалған. Макролидтер терфенадиннің қандағы деңгейлерін арттыра отырып, терфенадин метаболизміне әсер етеді, бұл кейде QT аралығының ұзаруы, қарыншалық тахикардия, қарыншалар фибрилляциясы және «пируэт» типті қарыншалық тахикардия (torsades de pointes) сияқты аритмиялармен қатар жүрген («Қолдануға болмайтын жағдайлар» бөлімін қараңыз). Дені сау 14 еріктінің қатысуымен зерттеу жүргізгенде, Кларигет пен терфенадинді бір мезгілде қолдану терфенадиннің қан сарысуында қышқылдық метаболиті деңгейінің 2-3 есе артуына және QT аралығының ұзаруына алып келді, бұл қандайда бір клиникалық маңызды әсер туғызған жоқ. Мұндай әсерлер астемизол мен басқа макролидтерді бір мезгілде қолданғанда да білінген. Қастауыш алкалоидтары. Постмаркетингтік зерттеулер кларитромицин мен эрготаминді немесе дигидроэрготаминді бір мезгілде қабылдау қастауыштың тамырлардың түйілуі, орталық жүйке жүйесін қоса, аяқ-қол мен басқа тіндердің ишемиясы түрінде білінетін уытты әсеріне алып келуі мүмкін екенін көрсетеді. Кларигет пен қастауыш алкалоидтарын бір мезгілде тағайындауға болмайды. Пероральді қолдануға арналған мидазолам Мидазолам мен таблеткалар түріндегі кларитромицинді (тәулігіне екі рет 500 мг) бір мезгілде қолданғанда, мидазоламды пероральді қабылдағаннан кейін мидазоламның AUC 7 есе артқан. Пероральді қолдануға мидазолам мен кларитромицинді бір мезгілде тағайындауға болмайды. ГМГ-КоА-редуктаза тежегіштері (статиндер). Кларигетті ловастатинмен немесе симвастатинмен бір мезгілде қабылдауға болмайды, өйткені олар айтарлықтай дәрежеде CYP3A4 метаболизденеді, ал кларитромициннің болуы олардың плазмадағы концентрациясының ұлғаюына әкеледі, соның салдарынан миопатия оның ішінде рабдомиолиздің даму қаупі артады. Кларитромицинді аталған статиндермен бір мезгілде қабылдаған пациенттерде рабдомиолиз туындаған жағдайлар туралы деректер бар. Егер Кларигетті қолдану аса қажет болса, онда Кларигетті қолдану кезінде ловастатинді немесе симвастатинді қабылдауды тоқтата тұру қажет. Статиндермен Кларигетті сақтықпен тағайындау керек. Егер Кларигет пен статиндерді бір мезгілде тағайындау аса қажет болса, статиннің тіркелген ең аз дозасын тағайындау ұсынылады. CYP3A арқылы метаболизденбейтін статинді, мысалы, флувастатинді тағайындау мүмкіндігін қарастыру керек. Миопатияның белгілері мен симптомдарын анықтау мақсатында, пациенттердің жағдайына мониторинг жүргізу қажет. Басқа дәрілік препараттардың Кларигетке әсері CYP3A индукциялайтын препараттар (мысалы, рифампицин, фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал, шайқурай) кларитромициннің метаболизмін жеделдетуі мүмкін. Бұл кларитромициннің субтерапиялық деңгейлеріне және оның тиімділігінің төмендеуіне әкелуі мүмкін. CYP3A индукциялайтын басқа дәрілік заттардың кларитромициннің CYP3A-ға тежегіштік әсерінің салдарынан артуы мүмкін деңгейлерін қадағалау қажет болуы мүмкін (тиісті CYP3A4 индукторын медициналық қолдану жөніндегі нұсқаулықты да қараңыз). Рифабутин мен Кларигет бір мезгілде қабылдау рифабутин деңгейінің артуына және увеит қаупін арттыра отырып кларитромициннің сарысудағы концентрациясының төмендеуіне әкелген. Төменде көрсетілген препараттар кларитромициннің қан сарысуындағы концентрациясына әсер етеді немесе әсер етеді деп болжанады. Кларигет дозасын түзету немесе емдеудің баламалы нұсқаларын қарастыру қажет болуы мүмкін Эфавиренц, невирапин, рифампицин, рифабутин және рифапентин Эфавиренц, невирапин, рифампицин, рифабутин және рифапентин сияқты, P450 цитохромының метаболизмдік жүйесінің күшті индукторлары кларитромициннің метаболизмін жеделдетуі, сол арқылы оның белсенді метаболитінің (14-OH-кларитромицин) концентрациясын бір мезгілде арттыра отырып, оның плазмадағы концентрациясын төмендетуі мүмкін. Кларитромицин мен 14-OH-кларитромициннің түрлі бактерияларға қатысты микробиологиялық белсенділігі әртүрлі болғандықтан, Кларигет пен Р450 цитохромы ферменттерінің индукторларын бір мезгілде қабылдау қалаған емдік әсерге қол жеткізуге кедергі келтіруі мүмкін. Этравирин Этравиринді қабылдаған кезде, Кларигет экспозициясы төмендейді, ал оның белсенді метаболиті 14-OH-кларитромициннің концентрациясы жоғарылайды. 14-OH-кларитромицин микобактериялық кешенге (MAC) қарсы тиімділігі төмен дәрі болғандықтан, препараттың осы патогенге қатысты жалпы тиімділігі өзгеруі мүмкін. Осы себепті, MAC емдеу үшін емдеудің баламалы нұсқаларын қарастыру керек. Флуконазол Күніне 200 мг флуконазол мен күніне екі рет 500 мг кларитромицинді бір мезгілде қабылдау дені сау 21 еріктіде кларитромициннің орташа тепе-теңдік ең төменгі концентрациясының (Cmin) және қисық астындағы ауданының (AUC) тиісінше 33% және 18% артуына алып келді. Белсенді метаболиті 14-ОН-кларитромициннің тепе-теңдік концентрациялары флюконазолды бір мезгілде қолданған кезде айтарлықтай өзгерген жоқ. Кларигет дозасын түзету қажет емес. Ритонавир Фармакокинетикасын зерттеу, 200 мг ритонавирді сегіз сағат сайын және 500 мг Кларигетті 12 сағат сайын бір мезгілде қабылдау, кларитромицин метаболизмінің елеулі төмендеуіне алып келетіндігін көрсетті. Бұл ретте ритонавирді бір мезгілде тағайындағанда кларитромициннің Cmax 31% ұлғайды, Cmin 182% ұлғайды, AUC 77% ұлғайды. 14-OH-кларитромицин түзілуінің іс жүзінде толық тежелгені байқалды. Емдік ауқымының кеңдігіне байланысты, бүйрек функциясы қалыпты пациенттерде Кларигет дозасын азайту қажет емес. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде дозасын түзету қажет: креатинин клиренсі (КК) 30–60 мл/мин пациеттерде Кларигет дозасын 50%-ға төмендету қажет. КК <30 мл/минут пациенттер үшін Кларигет препаратының дозасын 75%-ға төмендету қажет. Күніне 1 г асатын Кларигет дозасын ритонавирмен бірге қолданбаған дұрыс. Дозасын осыған ұқсас түзетулерді ритонавирді атазанавир мен саквинавирді қоса, АИТВ протеазасының басқа тежегіштерімен бірге фармакокинетикалық күшейткіш ретінде қолданғанда, бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттерде жүргізу керек («Дәрілермен екіжақты бағытталған өзара әрекеттесуін» қараңыз). Кларигеттің басқа дәрілік препараттарға әсері Аритмияға қарсы препараттар Постмаркетингтік тәжірибеде кларитромицин мен хинидинді немесе дизопирамидті бір мезгілде қабылдаған кезде «пируэт» типті қарыншалық тахикардия (torsades de pointes) жағдайы тіркелген. Кларигет аталған препараттармен бір мезгілде қабылданғанда QT аралығының ұзаруын дер кезінде анықтау үшін, ЭКГ-мониторинг жүргізу ұсынылады. Кларигетпен емдеу кезінде аталған препараттардың қан сарысуындағы концентрацияларын қадағалау керек. Сондай-ақ, кларитромицин мен дизопирамидті бір мезгілде қабылдаған кездегі гипогликемия жағдайлары туралы хабарламалар бар. Кларигет пен дизопирамидті бір мезгілде қабылдағанда қандағы глюкоза деңгейіне бақылау жасау керек. Пероральді гипогликемиялық дәрілер мен инсулин Натеглинид және репаглинид және Кларигет сияқты белгілі бір гипогликемиялық дәрілермен бір мезгілде қолданғанда гипогликемияны туындатуы мүмкін CYP3A энзимінің тежелуі байқалуы мүмкін. Глюкоза деңгейіне мұқият бақылау жасау ұсынылады. CYP3A-байланысты өзара әрекеттесу CYP3A ферментінің тежегіші ретінде белгілі Кларигет пен бастапқыда CYP3A арқылы метаболизденетін кез келген басқа препаратты бір мезгілде қолдану соңғысының қан плазмасындағы концентрациясының артуына алып келуі мүмкін, бұл өз кезегінде оның емдік әсері мен жағымсыз реакцияларын күшейтуі немесе ұзартуы мүмкін. CYP3A субстраты астемизол, цизаприд, домперидон, пимозид және терфенадин қабылдайтын QT аралығының ұзару қаупіне және жүрек аритмиясына байланысты соның ішінде қарыншалық тахикардияға, қарыншалық фибрилляцияға және пируэт типтегі қарыншалық тахикардияда Кларитромицинді қолдану қарсы көрсетілген. Кларитромицинді пероральді қолдануға арналған қастауыш алкалоидтарымен, мидазоламмен, негізінен CYP3A4 метаболизденетін ГМГ-КоА редуктаза тежегіштерімен (мысалы, ловастатин және симвастатин), колхицинмен, тикагрелормен, ивабрадинмен және ранолазинмен қолдану қарсы көрсетілген. Трансаминазалар деңгейінің едәуір жоғарылау мүмкіндігіне байланысты кларитромицинді ломитапидпен бір уақытта қабылдауға болмайды. Кларигет дәрілік заттарды – CYP3A субстраттарын қабылдап жүрген пациенттерде қолданғанда, әсіресе егер соңғыларының емдік ауқымы тар болса (мысалы, карбамазепин) және/немесе осы энзим арқылы экстенсивті метаболизденетін болса, сақтық таныту керек. Кларигет препараты бір мезгілде қолданып жүрген пациенттерде CYP3A арқылы метаболизденетін дәрілік заттардың дозасын өзгерту және мүмкіндігінше, сарысудағы концентрациясына мұқият бақылау жүргізу қажет болуы мүмкін. Келесі дәрілік препараттар немесе препараттардың топтары бір CYP3A изоферменті арқылы метаболизденетіні белгілі болған немесе болжанған (тізім толық емес): алпразолам, карбамазепин, цилостазол, циклоспорин, дизопирамид, ибрутиниб, метилпреднизолон, мидазолам (вена ішіне), омепразол, пероральді антикоагулянттар (мысалы, варфарин, ривароксабан, апиксабан), психозға қарсы атипиялық препараттар (мысалы, кветиапин), хинидин, рифабутин, силденафил, сиролимус, такролимус, триазолам және винбластин. Өзара әрекеттесуінің мұндай механизмі Р450 цитохромы жүйесінің басқа изоферменті арқылы метаболизденетін фенитоинді, теофиллинді және вальпроатты қолданғанда байқалған. Пероральді гипогликемиялық дәрілер /Инсулин Натеглинид және репаглинид сияқты кейбір гипогликемиялық препараттармен CYP3A ферментінің кларитромицинмен тежелуі байланысты болуы мүмкін, бұл бір мезгілде қолданғанда гипогликемияны тудыруы мүмкін. Глюкоза деңгейін мұқият бақылау ұсынылады. Тікелей әсер ететін пероральді антикоагулянттар (DOAC) DOAC дабигатран гликопротеин-P (P-gp), эффлюксті ақуыз-транспортер үшін субстрат болып табылады. CYP3A4 метаболизміне қатысатын эдоксабан, ривароксабан мен апиксабан да P-gp үшін субстрат болып табылады. Кларигетті осы препараттармен, әсіресе қан кету қаупі жоғары пациенттерге бір мезгілде тағайындағанда сақ болу ұсынылады («Айрықша нұсқаулар» бөлімін қараңыз). Омепразол Кларигет (8 сағат сайын 500 мг) пен омепразолды (күніне 40 мг) бір мезгілде қабылдаған дені сау ересек еріктілерге жүргізілген зерттеу нәтижелері бар. Кларигетпен бір мезгілде қабылдағанда плазмадағы омепразолдың тепе-теңдік концентрациясының артқаны білінді (Cmax, AUC0-24 және t1/2 тиісінше 30%, 89% және 34% артқан). Асқазандағы 24 сағат ішіндегі pH көрсеткішінің орташа мәні омепразолды жеке қабылдағанда 5.2 және омепразолды Кларигетпен бір мезгілде қабылдаған кезде 5.7 құрады. Силденафил, тадалафил және варденафил Фосфодиэстеразаның бұл тежегіштерінің әрқайсысы кем дегенде, ішінара CYP3A қатысуымен метаболизденеді, ал CYP3A бір мезгілде қабылданатын кларитромицин тежеуі мүмкін. Кларигет пен силденафилді, тадалафилді немесе варденафилді бір мезгілде қабылдау фосфодиэстераза тежегіші экспозициясының артуына алып келуі мүмкін. Бұл препараттарды Кларигетпен бір мезгілде қолданғанда силденафилдің, тадалафилдің немесе варденафилдің дозасын төмендету туралы мәселені қарастыру керек. Теофиллин, карбамазепин Клиникалық зерттеулердің нәтижелері, аталған препараттардың кез келгенін Кларигетпен бір мезгілде қабылдаған кезде теофиллин немесе карбамазепиннің айналыстағы концентрациясының аздаған, бірақ статистикалық тұрғыдан маңызды артуының (p≤0,05) болатынын көрсетеді. Дозаны төмендетуді қарастыру қажет болуы мүмкін. Толтеродин негізінен Р450 (CYP2D6) цитохромының 2D6-изоформасы арқылы метаболизденеді. Алайда CYP2D6-сыз пациенттерде метаболизм CYP3A арқылы жүреді. Бұл популяцияда CYP3A бәсеңдеуі толтеродиннің плазмалық концентрацияларының жоғарылауына алып келеді. Ондай пациенттер үшін толтеродиннің дозасын төмендету оны Кларигет сияқты CYP3A тежегіштерімен қолданған кезде қажет болуы мүмкін. Триазолобензодиазепиндер (мысалы, алпразолам, мидазолам, триазолам) Мидазолам мен кларитромицин таблеткаларын бір мезгілде тағайындағанда (күніне екі рет 500 мг), мидазоламды вена ішіне енгізген кезде мидазоламның AUC 2.7 есе артқан. Мидазоламды Кларигетпен вена ішіне қолданғанда дозасын дер кезінде түзету үшін, пациенттің жағдайына мұқият бақылау жүргізу керек. Оромукозальді енгізу кезіндегі мидазолам мен кларитромицин арасындағы дәрілік өзара әрекеттесуге зерттеу жүргізілген жоқ. Алайда, мидазоламды енгізудің оромукозальді жолы кезінде препараттың жүйеалдылық элиминациясы жоққа шығарылуы мүмкін, мұның мидазоламды ішу арқылы емес, вена ішіне енгізген кезде байқалатынға ұқсас өзара әрекеттесуге алып келу ықтималдығы зор. Триазолам мен альпразоламды қоса, CYP3A арқылы метаболизденетін басқа триазолбензодиазепиндерді қолданған кезде де сондай сақтық шараларын сақтау керек. Элиминациясы CYP3A-ға тәуелсіз бензодиазепиндер (темазепам, нитразепам, лоразепам) үшін, Кларигетпен клиникалық маңызды өзара әрекеттесудің даму ықтималдығы аз. Постмаркетингтен кейін кларитромицин мен триазоламды бір мезгілде қолданған кездегі дәрілік өзара әрекеттесу мен орталық жүйке жүйесі тарапынан жағымсыз құбылыстардың дамуы (ұйқышылдық және сананың шатасуы сияқты) туралы хабарламалар болды. ОЖЖ тарапынан фармакологиялық әсерлерінің арту мүмкіндігін ескере отырып, пациенттің жағдайын қадағалау керек. Басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесуі Колхицин Колхицин CYP3A үшін де, Р-гликопротеиннің (P gp) эффлюксті тасымалдаушысы үшін де субстрат болып табылады. Кларигет және басқа макролидтер CYP3A мен Р-гликопротеиннің тежегіштері болып табылатындығы белгілі. Кларигетпен колхицинді бір мезгілде қолданған жағдайда, кларитромициннің Р-гликопротеин және/немесе CYP3A тежеуі колхицин экспозициясының артуына алып келуі мүмкін. Кларигет пен колхицинді бір мезгілде қабылдауға болмайды. Дигоксин Дигоксин P-гликопротеиннің (P gp) эффлюксті тасымалдаушысының субстраты болып саналады. Кларитромициннің Pgp бәсеңдетуге қабілетті екені белгілі. Кларитромицин мен дигоксинді бір мезгілде қолданған кезде, кларитромициннің Pgp бәсеңдетуі дигоксин экспозициясының артуына алып келуі мүмкін. Постмаркетингтік бақылау кезінде Кларигетті дигоксинмен бір мезгілде қабылдаған пациенттердің қан сарысуындағы дигоксин концентрациясының артқаны туралы хабарланған. Кейбір пациенттерде дигиталистік уыттану белгілері, соның ішінде өліммен аяқталу әлеуеті зор аритмия дамыған. Дигоксин мен Кларигетті бір мезгілде қабылдайтын пациенттердің қан сарысуындағы дигоксин концентрациясын мұқият бақылау керек. Зидовудин АИТВ жұқтырған ересек пациенттердің Кларигет таблеткалары мен зидовудинді бір мезгілде пероральді қабылдауы зидовудиннің тепе-тең концентрациясының төмендеуіне әкелуі мүмкін. Кларигет бір мезгілде пероральді тағайындалған зидовудиннің сіңуіне әсер етеді, бұны Кларигет пен зидовудин қабылдаулары арасындағы 4 сағаттық интервалды сақтау арқылы елеулі дәрежеде болдырмауға болады. Бұл өзара әрекеттесу АИТВ жұқтырған, Кларигет суспензиясын зидовудинмен немесе дидеоксиинозинмен қабылдаған балаларда туындамайды. Кларитромицинді венаішілік инфузия түрінде тағайындаған жағдайда мұндай өзара әрекеттесудің ықтималдығы аз. Фенитоин және вальпроат Кларитромицинді қоса, CYP3A тежегіштерінің CYP3A арқылы метаболизденеді деп саналмайтын дәрілік заттармен (мысалы, фенитоинмен және вальпроатпен) өзара әрекеттесуі туралы өздігінен келіп түскен немесе жарияланған хабарламалар болды. Ондай препараттарды Кларигетпен бір мезгілде тағайындағанда олардың сарысудағы деңгейін анықтау ұсынылады. Бұл препараттардың сарысудағы концентрациясының артқаны туралы хабарланған. Дәрілермен екіжақты бағытталған өзара әрекеттесуі Атазанавир мен кларитромицин CYP3A субстраттары және тежегіштері болып табылады. Бұл препараттар арасындағы екіжақты бағытталған өзара әрекеттесуге дәлел бар. Кларигетті (күніне екі рет 500 мг) атазанавирмен бір мезгілде қолдану (күніне бір рет 400 мг) кларитромицин экспозициясының екі есе артуына, 14-OH-кларитромицин экспозициясының 70%-ға төмендеуіне және атазанавир AUC 28%-ға артуына алып келді. Емдік ауқымының кеңдігіне байланысты, бүйрек функциясы қалыпты пациенттерде Кларигет дозасын азайту қажет емес. Бүйрек жеткіліксіздігі орташа дәрежедегі пациенттер үшін (КК 30-дан 60 мл/минутқа дейін) Кларигет дозасы 50%-ға төмендетілуі тиіс. КК 30 мл/минуттан аз пациенттер үшін Кларигет дозасы тиісті дәрілік түрін пайдалану арқылы, 75%-ға төмендетілуі тиіс. Кларигеттің тәулігіне 1000 мг жоғары дозаларын протеаза тежегіштерімен бір мезгілде қолданбаған дұрыс. Кальций өзекшелерінің блокаторлары Артериялық гипотензияның даму қаупіне байланысты, Кларигетті CYP3A4 арқылы метаболизденетін (мысалы, верапамил, амлодипин, дилтиазем) кальций өзекшелері блокаторларымен бір мезгілде сақтықпен қолдану керек. Өзара әрекеттесуі кезінде кларитромициннің де, кальций өзекшелері блокаторларының да плазмалық концентрациялары артуы мүмкін. Кларитромицин мен верапамилді бір мезгілде қабылдаған пациенттерде, артериялық гипотензия, брадиаритмия және лактоацидоз байқалған. Итраконазол Итраконазол мен кларитромицин CYP3A субстраттары және тежегіштері болып табылады, екіжақты бағытталған өзара дәрілік әрекеттесуге алып келеді. Кларитромицин итраконазолдың плазмалық деңгейлерін арттыруы мүмкін, ал итраконазол кларитромициннің қан плазмасындағы деңгейлерін арттыруы мүмкін. Итраконазол мен Кларигетті бір мезгілде қолданғанда, фармакологиялық әсерінің күшеюінің немесе ұзаруының көріністері мен симптомдарын анықтау үшін, пациенттер дәрігердің қатаң қадағалауында болуы тиіс. Саквинавир Саквинавир мен кларитромицин CYP3A субстраттары және тежегіштері болып табылады, және бұл препараттар арасындағы екіжақты бағытталған өзара әрекеттесуге дәлел бар. Дені сау 12 еріктіге жүргізілген зерттеулер, Кларигет (күніне екі рет 500 мг) мен саквинавирді (жұмсақ желатинді капсулалар түрінде, күніне үш рет 1200 мг) бір мезгілде қабылдау саквинавирдің AUC пен Cmax тепе-теңдік көрсеткіштерінің саквинавирді дара қабылдаумен салыстырғанда, 177% және 187%-ға артуын туғызатынын көрсетті. Кларитромициннің AUC пен Cmax, Кларигетті жеке қабылдаған кезде байқалған көрсеткіштермен салыстырғанда шамамен 40%-ға артқан. Егер дәрілік заттың екеуі де шектеулі уақыт аралығы бойына және зерттеліп отырған дозаларында/дәрілік түрлерінде қолданылса, дозасын түзету қажет емес. Жұмсақ желатинді капсулаларды қолдана отырып дәрілермен өзара әрекеттесулерін зерттеу нәтижелері, саквинавирді қатты желатинді капсулалар түрінде қолданғанда байқалатын әсерлерге сәйкес келмеуі мүмкін. Тек саквинавирді қолдана отырып, өзара әрекеттесуін зерттеу нәтижелері, саквинавирмен/ритонавирмен емдеу кезінде байқалған әсерлерге сәйкес келмеуі мүмкін. Саквинавир ритонавирмен бірге қолданылған кезде, ритонавирдің кларитромицинге әсер ету мүмкіндіктерін ескеру қажет. Гидроксихлорохин және хлорохин: Кларитромицинді жүрек аритмиясын және күрделі қолайсыз жүрек-қан тамырлары оқиғаларын туғызу мүмкіндігіне байланысты QT аралығын ұзартатын осы препараттарды алатын пациенттерде сақтықпен пайдалану керек. Кортикостероидтер Кларитромицинді жүйелік және ингаляциялық кортикостероидтармен бір уақытта қолдану кезінде сақтықты сақтау керек, олар кортикостероидтардың жүйелік әсерінің әлеуетті күшеюіне байланысты негізінен CYP3A метаболизденеді. Бір мезгілде қолданған кезде пациенттер жүйелік кортикостероидтардың жағымсыз әсерлеріне мұқият бақылауда болуы тиіс. Үйлесімсіздік бойынша ақпарат жоқ.

Сақтау мерзімі 2 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары Құрғақ, жарықтан қорғалған жерде, 15°C-ден 30°C-ге дейінгі температурада сақтау керек. Дайындалған суспензияны 14 күн ішінде пайдалану керек. Дайындалған суспензияны 15°C-ден 30°C-ге дейінгі температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!