Кламер гранулы 250 мг/5 мл

5 мл суспензияның құрамында: белсенді зат – 125 мг кларитромицинге баламалы 286,10 мг кларитромицин қапталған түйіршіктері немесе 250 мг кларитромицинге баламалы 571.80 мг кларитромицин қапталған түйіршіктері қосымша заттар: мальтодекстрин, қант, калий сорбаты, коллоидты кремнийдің қостотығы, ксантан шайыры, пунш жеміс хош иістендіргіші, ұнтақ, титанның қостотығы Е171. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Ақтан ақшыл сары түске дейінгі ұсақ түйіршіктер. Дайындалған суспензия. Ақтан ақшыл сары түске дейінгі біртекті, ағатын суспензия.

6 айлығынан бастап 12 жасқа дейінгі балалар Пероральді суспензия түріндегі Кламер препараты кларитромицинге сезімтал микроорганизмдер тудыратын және пероральді терапияға жауап беретін келесі инфекцияларды емдеу үшін көрсетілген: фарингит, тонзиллит, ортаңғы отит, бронхит, пневмония, тері инфекциялары (мысалы, импетиго, ауыр фолликулит, абсцестер). Бактерияға қарсы дәрілерді ұтымды қолдану бойынша ресми ұсыныстарды ескеру қажет.

Әсер ету механизмі Кламер (кларитромицин) - макролидтер тобының жартылай синтетикалық антибиотигі болып табылады. Кларитромициннің әсер ету механизмі бактериялық рибосоманың 50S -суббірлігімен байланысу жолымен ақуыз биосинтезінің тежелуіне негізделген. Бұл әдетте бактериостатикалық әсерге әкеледі. Фармакодинамикалық әсерлер Фармакокинетика мен фармакодинамика арасындағы өзара байланыс Тиімділік препараттың деңгейінің қоздырғыштың ең төмен тежегіш концентрациясынан (ЕТТК) асатын уақыт ұзақтығына елеулі түрде байланысты. Резистенттілігінің механизмдері Кларитромицинге резистенттілігі келесі механизмдермен шартталуы мүмкін: • Эффлюкс: Төзімділік цитоплазмалық жарғақшадағы эффлюксті сорғылардың мөлшері ұлғаюынан туындауы мүмкін, бұл тек 14- және 15-мүшелік макролидтерге ғана (М-фенотипі деп аталатын) әсер етеді. • Нысанды құрылымды өзгерту: 23S рРНҚ метилдену рибосомаларды байланыстыру орындарына жақындықты төмендетеді, бұл макролидтерге (М), линкозамидтерге (L) және В (SB) тобының стрептограминдеріне (MLSB фенотипі аталатын) төзімділікке әкеледі. • Макролидтердің ферментативті белсенділенуінің клиникалық маңызы елеусіз. М фенотипінде кларитромициннің азитромицинмен, эритромицинмен және рокситромицинмен толық айқаспалы резистенттілігі бақыланады. Сондай-ақ MLSB фенотипінде де клиндамицинмен және стрептограминмен В айқаспалы резистенттілігі анықталған. 16 мүшелі макролид спирамицинмен ішінара айқаспалы резистенттілік бар. Бақылау нүктелері Анықтамалар – S: стандартты экспозицияда сезімтал; I: жоғары әсерге сезімтал; R: кларитромицинге төзімділік, сұйылтудың әдеттегі сериясын қолданумен сыналады. Сезімтал және төзімді микроорганизмдер үшін келесі ең төмен тежегіш концентрациялары анықталған: төмендегі кестені қараңыз. 1 кесте: Микробқа қарсы препараттарға сезімталдықты тестілеу жөніндегі Еуропалық комитет (EUCAST) келесі бақылау нүктелерін белгіледі (13 нұсқасы) Қоздырғыш — S — R Staphylococcus spp.1) — ≤ 1 мг/л — > 1 мг/л Streptococcus spp.1) (Gruppen A, B, C, G) — ≤ 0,25 мг/л — > 0,25 мг/л Streptococcus pneumoniae1) — ≤ 0,25 мг/л — > 0,25 мг/л Moraxella catarrhalis1) — ≤ 0,25 мг/л — > 0,25 мг/л Helicobacter pylori — ≤ 0,25 мг/л — > 0,25 мг/л 1) Кларитромицинге сезімталдықты анықтау үшін эритромицин қолданылуы мүмкін. Германия деректері бойынша микробиологиялық белсенділігі Жүре пайда болған резистенттілігінің таралуы Жеке-дара түрлердегі жүре пайда болған резистенттіліктің таралуы аймағына және уақытына қарай ауытқып отыруы мүмкін. Сондықтан резистенттілік жағдайы туралы - әсіресе ауыр инфекцияларды дұрыс емдеу үшін жергілікті ақпарат қажет. Егер кларитромициннің тиімділігі жергілікті резистенттілікке байланысты күмән туғызса, маманнан кеңес алу керек. Әсіресе ауыр инфекциялар немесе емдеу тиімсіз болған жағдайда қоздырғышты және оның кларитромицинге сезімталдығын анықтай отырып микробиологиялық зерттеу жүргізу керек. Соңғы 5 жылдағы ұлттық жобалар мен резистенттілік мониторингі бойынша зерттеулердің деректері негізіндегі Германиядағы жүре пайда болған резистенттіліктің таралуы (2023 жылдың сәуіріндегі жағдай бойынша) Әдеттегі сезімтал түрлері Аэробты грамоң микроорганизмдер Streptococcus pyogenes ≈ Аэробты грамтеріс микроорганизмдер Legionella pneumophila ° Moraxella catarrhalis Басқа микроорганизмдер Chlamydia pneumoniae ° Mycobacterium avium ° Mycobacterium chelonae ° Mycobacterium intrazellulare ° Mycobacterium kansasii ° Mycoplasma pneumoniae ° Жүре пайда болған резистенттілігі болуы мүмкін түрлер Аэробты грамоң микроорганизмдер Staphylococcus aureus (метициллинге сезімтал штаммдар) Staphylococcus aureus (метициллинге резистентті штаммдар) + Staphylococcus epidermidis Staphylococcus haemolyticus Staphylococcus hominis Streptococcus agalactiae Streptococcus pneumoniae Ω Аэробты грамтеріс микроорганизмдер Helicobacter pylori 1 Басқа микроорганизмдер Mycobacterium fortuitum Табиғи резистенттілігі бар түрлер Аэробты грамтеріс микроорганизмдер Escherichia coli Klebsiella spp. Pseudomonas aeruginosa ° Кесте жарияланған сәтте соңғы деректер болмаған. Әдеби мәліметтерге сәйкес, стандартты жұмыстардың нәтижелері мен терапия бойынша ұсыныстар сезімталдықты болжайды. + Ең кемі бір аймақта резистенттілік деңгейі 50% астам. 1 Бұрын бір рет емделген пациенттерде ≥ 50% болады. Ω Инвазиялық аурулардың изоляттарының резистенттілік деңгейі 10% азырақ болады. ≈ Ең кемі бір аймақта резистенттілік деңгейі 10% астам болады.

Дозалау режимі Балаларға арналған пероральді суспензия түріндегі Кламер препаратының ұсынылатын тәуліктік дозасы (125 мг/5 мл немесе 250 мг/5 мл) екі қабылдауға бөлінген 15 мг/кг құрайды. Кларитромициннің ең жоғары тәуліктік дозасы тәулігіне екі рет 500 мг құрайды. Кестеде баланың дене салмағына және суспензия концентрациясына (125 мг/5 мл немесе 250 мг/5 мл) негізделген дозасын анықтау бойынша нұсқаулар бар. Препаратты шприцтің көмегімен дозалау Баланың дене салмағы * (кг) — Жасы — Тәулігіне 2 рет қолданылатын доза (мл), (125 мг/5 мл) — Тәулігіне 2 рет қолданылатын доза (мл), (250 мг/5 мл) 1 қабылдауға суспензия дозасы (мл) — кларитромицинге сәйкес (мг) — 1 қабылдауға суспензия дозасы (мл) — кларитромицинге сәйкес (мг) 8 – 11 — 1 - 2 жас — 2.5 мл — 62.5 мг — 1.25 мл — 62.5 мг 12 – 19 — 3 - 6 жас — 5.0 мл — 125 мг — 2.5 мл — 125 мг 20 – 29 — 7 - 9 жас — 7.5 мл — 187.5 мг — 3.75 мл — 187.5 мг 30 – 40 — 10 - 12 жас — 10.0 мл — 250 мг — 5.0 мл — 250 мг * Салмағы 8 кг-дан аз балаларға дозаны баланың салмағының әр кг ға есептелуіне негіздеп анықтау керек: 0,15 мл/кг, екі қабылдауға бөлінген (7,5 мг/кг тәулігіне екі рет). Препаратты өлшеуіш қасықтың көмегімен дозалау Баланың дене салмағы* (кг) — Жасы — Тәулігіне 2 рет қолданылатын доза (мл), (125 мг/5 мл) — Тәулігіне 2 рет қолданылатын доза (мл), (250 мг/5 мл) 1 қабылдауға суспензия дозасы (мл) — кларитромицинге сәйкес (мг) — 1 қабылдауға суспензия дозасы (мл) — кларитромицинге сәйкес (мг) 8 – 11 — 1 – 2 жас — 1/2 қасық — 62.5 мг — 1/4 қасық — 62.5 мг 12 – 19 — 3 - 6 жас — 1 қасық — 125 мг — 1/2 қасық — 125 мг 20 – 29 — 7 - 9 жас — 1 + 1/2 қасық — 187.5 мг — 3/4 қасық — 187.5 мг 30 – 40 — 10 - 12 жас — 2 қасық — 250 мг — 1 қасық — 250 мг * Салмағы 8 кг-дан аз балаларға дозаны баланың салмағының әр кг ға есептелуіне негіздеп анықтау керек: 0,15 мл/кг, екі қабылдауға бөлінген (7,5 мг/кг тәулігіне екі рет). Пероральді қабылдауға арналған педиатриялық кларитромицин суспензиясын қолдану 6 айлықтан 12 жасқа дейінгі балалар қатыстырылған клиникалық зерттеулерде зерделенді. Демек, пероральді қабылдауға арналған педиатриялық кларитромицин суспензиясын 12 жасқа дейінгі балаларға қолдануға (ішке қабылдау үшін суспензия дайындауға арналған түйіршіктер) ұсынылады. Ересектер мен 12 жастан асқан балалар үшін кларитромициннің басқа дәрілік түрлерін қолдану керек. Ритонавирмен бір мезгілде ем алатын пациенттер Ритонавирмен бір мезгілде емделетін пациенттерге креатинин клиренсіне байланысты дозаны төмендегідей түрде азайту керек: Бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде (креатинин клиренсі 30-дан 60 мл/мин-ге дейін) дозаны стандартты дозаның жартысына дейін азайту керек. Ауыр инфекциялар үшін стандартты доза қолданылады. Бүйрек функциясының ауыр бұзылулары бар пациенттерде (креатинин клиренсі 30 мл/мин кем) дозаны 25% - ға дейін, ал ауыр инфекциялар кезінде көрсетілген стандартты дозаның 50% - на дейін азайту керек. Бүйрек функциясы қалыпты пациенттерде дозаны төмендету қажет емес, бірақ тәуліктік доза 1 г кларитромициннен аспауы керек. Емнің ұзақтығы Аурудың симптомдары азайғаннан кейін емдеуді кем дегенде 2 күн жалғастыру керек. Стрептококк инфекцияларында емдеу ұзақтығы ДДҰ ұсынымдарына сәйкес 10 күнді құрайды. Препаратты қолдану ұзақтығы 14 күннен аспауы керек. Емдеудің әдеттегі кезеңі 5-тен 10 күнге дейін. Пациенттердің ерекше топтары Бүйрек немесе бауыр функциясының жеткіліксіздігі бар пациенттер Бүйрек функциясы бұзылған және креатинин клиренсі 30 мл/мин/1,73 м2-ден аз балаларда дозаны стандартты дозадан 50% - ға төмендету керек. Ауыр инфекциялар үшін стандартты дозаны қолдануға болады. Препаратты бүйрек функциясының ауырлық дәрежесі орташа және ауыр пациенттерде қолданғанда сақтық таныту керек. Бауыр функциясының бұзылуы бар пациенттерде кларитромицинді қолданғанда да сақ болу керек. Сондай-ақ бауыр функциясының жеткіліксіздігі бар немесе онсыз қатар жүретін бүйрек функциясының ауыр бұзылуы жағдайында дозасын азайту немесе препаратты қабылдау арасындағы аралықты арттыру қажет болуы мүмкін. Енгізу әдісі мен жолы Ішке қабылдауға арналған. Дайын суспензияны ас ішуге байланыссыз қабылдау керек, сондай-ақ препаратты сүтпен бірге қабылдауға болады. Суспензия дайындау әдісі 1.Құтыны ашар алдында ұнтақты қопсыту үшін және оның түбіне жабысуын болдырмау үшін оны төңкеріп, екі немесе үш рет сілку қажет. 2.Әрі қарай құтыда белгіленген сызықтың шамамен 2/3 бөлігіне дейін суды баяу қосып, құтыны жақсылап сілку керек. Дұрыс толтырылу деңгейін жақсырақ анықтау үшін қажет болса, бөтелкені жарыққа қарсы ұстау керек. Содан кейін құтыдағы белгіленген сызыққа дейін тағы су (қалған 1/3 бөлігі) қосып, құтыны тағы бір рет сілку керек (суспензияны дайындау үшін алдын ала қайнатылған және салқындатылған суды пайдаланған дұрыс). Құтыны жауып, төңкеріп, ұнтақ түбіне жабыспайтын болғанша шамамен 1 минут жақсылап сілку керек. Мұны құтыны жарыққа қарсы төңкеріп ұстап тұрып тексеру керек. Препараттың суспензиясы қолдануға дайын. Препаратты төмендегі нұсқауларға сәйкес қолдану керек. Әрбір қолданар алдында құтыны жақсылап сілку керек. Дайындалған суспензиядағы кларитромицин концентрациясы 125 мг/5 мл немесе 250 мг/5 мл құрайды. Сұйылтқаннан кейін дәрілік препарат түсі ақтан ақшыл сарыға дейін өзгеретін біртекті сұйық суспензия болып табылады. Дәрілік препаратты қолдану Препараттың суспензиясын дозалау және қолдану үшін өлшеуіш қасық немесе шприц пайдаланылуы мүмкін. 1.Дәрілік препаратты өлшеуіш қасықпен қолданған жағдайда, қасық көмегімен дозалау үшін кесте көрсетілімін және дәрігердің нұсқауларын орындаңыз. 2.Дәрілік препаратты шприц көмегімен қолданған жағдайда, төмендегі нұсқауларды орындаңыз. a.Құтыны ашыңыз. b.Дәрігер көрсеткен дозаны шприцке тартып алыңыз. Мысалы, дене салмағы 5 кг бала үшін бір реттік дозасы 1,5 мл құрайды, сондықтан шприцке 1,5 мл сорып тартып алыңыз. Препаратты тәулігіне екі рет 1,5 мл-ден қабылдау керек. c.Шприцті құтыдан шығарыңыз және дәрілік препаратты баланың аузына тікелей енгізіңіз; немесе сіз дәрілік препаратты балаға қасықпен бере аласыз. d.Құтыны жабыңыз. Әрбір қолданар алдында құтыны жақсылап сілку керек. e.Дәрілік препаратты қабылдағаннан кейін бала аздаған сұйықтық ішуі керек. f.Сұйылтылған дәрілік препаратты бөлме температурасында (25°C-ден аспайтын) 14 күнге дейін сақтауға болады. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын өткізіп алу кезіндегі қажетті шаралар Препаратты өткізіп алған қабылдаудың орын толтыру үшін еселенген дозаны қабылдауға болмайды. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медицина қызметкеріне кеңес алу үшін жүгіну жөніндегі нұсқаулар Осы дәрілік препаратты қолдану бойынша қосымша сұрақтар туындаған жағдайда дәрігердің немесе фармацевттің кеңесіне жүгіну керек.

- әсер етуші затына, макролидтер тобындағы антибиотиктерге немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық - тикагрелормен, ивабрадинмен немесе ранолазинмен бір мезгілде қолдану - келесі препараттардың біреуін бір мезгілде қолдану: астемизол, цизаприд, домперидон, пимозид, терфенадин (бұл QT аралығының ұзаруына және қарыншалық тахикардияны, қарыншалардың фибрилляциясын және пируэттік қарыншалық тахикардияны (torsade de pointes) қоса, жүрек аритмиясының дамуына әкелуі мүмкін) - эрготамин туындыларымен (эрготаминмен немесе дигидроэрготаминмен) бір мезгілде қолдану, себебі бұл қастауыштың уыттылығын туындатуы мүмкін - кларитромицин мен мидазоламды пероральді бір мезгілде қолдану - кларитромицин мен ломитапидті бір мезгілде қолдану - анамнезінде QT аралығының ұзаруы (QT аралығының ұзаруының туа біткені немесе жүре пайда болғаны құжатпен расталған) немесе torsade de pointes қоса, қарыншалық аритмиясы бар пациенттер - QT аралығының ұзару қаупіне байланысты электролитті бұзылулары бар пациенттерде (гипокалиемия немесе гипомагниемия) - бүйрек функциясының жеткіліксіздігімен қатар жүретін бауыр функциясының ауыр жеткіліксіздігі - Рабдомиолизді қоса, миопатияның даму қаупінің жоғарылауына байланысты CYP3A4 қарқынды метаболизденетін (ловастатин немесе симвастатин) ГМГ-КоА редуктаза тежегіштерімен (статиндер) бір мезгілде қолдану - колхицин мен CYP3A4 күшті тежегішін (мысалы, кларитромицин) бір мезгілде қолдану

Кларитромицин емімен байланысты ересектерде де, балаларда да жиірек кездесетін және таралған жағымсыз реакциялар - іштің ауыруы, диарея, жүрек айну, құсу және дәм сезудің өзгеруі болып табылады. Бұл жағымсыз реакциялар әдетте шамалы білінеді және макролидті антибиотиктердің белгілі қауіпсіздік бейініне сәйкес келеді. Кларитромицинді клиникалық зерттеу кезінде микобактериялық инфекциялары болған немесе болмаған пациенттер топтары арасында асқорыту жүйесі тарапынан осы жағымсыз реакциялар жиілігінде елеулі айырмашылықтар анықталған жоқ. Өте жиі - енгізу орнындағы флебит (кларитромицинді вена ішіне енгізу үшін қолданғанда) Жиі - ұйқысыздық - дисгевзия (дәм сезу сезімталдығының бұзылуы), бас ауыру - вазодилятация (қан тамырларының кеңеюі) - сұйық нәжіс (диарея), құсу, іштің жоғарғы бөлігіндегі ауырсыну немесе жайсыздық (диспепсия), жүрек айнуы, іштің ауыруы - бауыр функциясының зертханалық көрсеткіштерінің қалыптан ауытқуы - бөртпе, қатты тершеңдік (гипергидроз) - инъекция орнындағы ауыру, инъекция орнындағы қабыну (вена ішіне енгізу үшін кларитромицинді қолданғанда) Жиі емес - май тіндеріндегі микроциркуляция бұзылуы (целлюлит), зеңдік зақымдану (кандидоз), асқазан-ішек жолдарының шырышының қабынуы (гастроэнтерит), инфекция, қынаптық инфекциялар - лейкоциттердің, нейтрофильді лейкоциттердің саны азаюы (лейкопения, нейтропения), тромбоциттер саны артуы (тромбоцитемия), қандағы эозинофилдер құрамының артуы (эозинофилия) - өмірге қауіп төндіретін жылдам ауыр аллергиялық реакция (анафилактоидты реакция), жоғары сезімталдық (аса жоғары сезімталдық) - тәбеттің толық болмауы (анорексия), тәбеттің азаюы - мазасыздық, күйгелектік - естен тану, бұлшықеттің әртүрлі топтарындағы еріксіз қозғалыстар (дискинезия), бас айналуы, ұйқышылдық, дене бөліктерінің еріксіз, ырғақты қозғалыстары (тремор) - вестибулярлық бас айналу, есту қабілетінің бұзылуы, құлақ шулау - жүректің тоқтауы, жүректің жылдам ретсіз жиырылулары (жыпылықтағыш аритмия), ЭКГ-дағы QT аралығының ұзаруы, жүректің кезектен тыс жиырылуы (экстрасистолия), жүрек соғуының жиілеуі - бронх демікпесі, мұрыннан қан кету, өкпе артериясының тромбпен бітелуі (өкпе тромбоэмболиясы) - өңеш қабынуы (эзофагит), асқазан ішіндегісінің өңешке патологиялық кері құйылуынан болатын жай-күй (гастроэзофагеальді рефлюкс), гастрит, анус саңылауы аумағындағы ауырсыну (прокталгия), стоматит, тілдің қабынуы (глоссит), іш қатуы, ауыз кеберсуі, кекіру, метеоризм - он екі елі ішекке өт шығарудың төмендеуі (холестаз), бауыр қабынуы (гепатит), АЛТ, АСТ, ГГТ деңгейі жоғарылауы - сұйықтықпен толтырылған терінің үстіндегі томпиған күлдір бөртпелер (буллезді дерматит), қышыну, есекжем, макулопапулезді бөртпе - бұлшықет түйілулері, бұлшықет қарысуы, бұлшықеттің ауыруы (миалгия) - қандағы креатининнің, мочевинаның жоғарылауы - әлсіздік, дене температурасының жоғарылауы (пирексия), астения, кеуденің ауыруы, қалтырау, шаршағыштық - альбумин-глобулин арақатынасының өзгеруі, қандағы сілтілік фосфатаза, лактатдегидрогеназа деңгейі жоғарылауы Белгісіз* (қолда бар деректер бойынша бағалау мүмкін емес) - ішектің жедел қабыну ауруы (жалған жарғақшалы колит), тілмелі қабыну - қанда гранулоциттер санының азаюы (агранулоцитоз), тромбоциттер санының азаюы (тромбоцитопения) - анафилаксиялық реакциялар, ангионевроздық ісіну - гипогликемия - психоздар, сананың шатасуы, өзін өзі танымау, депрессия, бағдардан адасу, елестеулер, ұйқының бұзылуы, мания - құрысулар, агевзия (дәмдік сезімталдықты жоғалту), паросмия, аносмия, парестезиялар - естімей қалу (әдетте препарат қабылдауды тоқтатқаннан кейін қайтымды) - жүрек қағуының жиілеуі, өмірге қауіптілігі зор жылдам, тұрақты емес жүрек ырғағы (екі бағытты тахикардия, қарыншалық тахикардия), жүрек соғу жиілігінің кенеттен елеулі ұстамалары болатын жүрек ырғағының бұзылуы (қарыншалық фибрилляция) - қан құйылу - ұйқы безінің жедел қабынуы (жедел панкреатит), тілдің түсінің өзгеруі, тістің түсінің өзгеруі - бауыр функциясының жеткіліксіздігі, бауыр жасушаларының қабынуымен және өт ағуының қиындауымен бірге жүретін бауыр аурулары (сарғаюмен немесе онсыз гепатоцеллюлярлық және/немесе холестаздық гепатит) - терінің ауыр жағымсыз реакциялары (мысалы, жедел жайылған экзантематозды пустулез (AGEP), іріңді бөртпе түріндегі терінің жедел реакциясы, тері мен шырышты қабықтың бөртпелері бар жедел уытты-аллергиялық ауру (Стивенс-Джонсон синдромы), сұйықтықпен толтырылған сулы бөртпелердің пайда болуымен терінің ауыр аллергиялық зақымдануы (уытты эпидермалық некролиз), эозинофилиямен және жүйелік симптомдармен білінетін дәрілік реакция (DRESS синдромы), акне - бұлшықет тінінің жасушаларының бұзылуы (рабдомиолиз), бұлшықеттің атрофиясы және бұзылуы (миопатия) - бүйрек функциясының жеткіліксіздігі, интерстициялық нефрит - халықаралық қалыптасқан қатынастың жоғарылауы, протромбин уақытының артуы, несеп түсінің өзгеруі. * Осы реакциялар туралы хабарламалар саны белгісіз популяциядан ерікті түрде келіп түсетіндіктен, олардың жиілігін сенімді бағалау немесе препараттың әсерімен себеп-салдарлық байланысты орнату әрдайым мүмкін бола бермейді. Бағалау бойынша кларитромициннің пациенттерге әсері 1 миллиард пациент-күннен астам емдеуді құрайды. Жеке жағымсыз реакциялардың сипаттамасы Флебит, енгізу орнындағы қабыну және ауырсыну кларитромициннің вена ішіне енгізілу түріне тән спецификалық жағымсыз реакция болып табылады Рабдомиолиз туралы кейбір мәлімдемелерде кларитромицин статиндермен, фибраттармен, колхицинмен немесе аллопуринолмен бір мезгілге тағайындалған. Маркетингтен кейінгі кезеңде кларитромицин мен триазоламды бір мезгілде қолданғанда дәрілік заттардың өзара әрекеттесуі және ОЖЖ әсері (мысалы, ұйқышылдық және сананың шатасуы) туралы хабарламалар бар. Сондықтан пациенттердегі ОЖЖ-ге фармакологиялық әсердің күшеюін бақылау ұсынылады. Пациенттердің ерекше топтары: иммунитеті төмен пациенттердегі жағымсыз реакциялар Балалар 6 айлықтан 12 жасқа дейінгі балаларда педиатриялық кларитромицин суспензиясының қолданылуын зерттеу барысында клиникалық зерттеулер жүргізілді. Демек, 12 жасқа дейінгі балалар кларитромицин суспензиясын қолдануы керек. Балалардағы жағымсыз реакциялардың жиілігі, түрі және ауырлығы ересектердегіге осындайға ұқсас болады деп күтілуде. Иммунитеті төмен пациенттер Микобактериялық инфекцияларды емдеу үшін ұзақ уақыт бойы кларитромициннің жоғары дозаларын қабылдайтын ЖИТС-пен ауыратын пациенттерде және иммунитеті әлсіреген басқа пациенттерде, әдетте, кларитромицин қабылдаумен байланысты жағымсыз құбылыстарды АИТВ-ның негізгі ауруының немесе қатарлас аурулардың симптомдарынан ажырату қиын. Кларитромицинді жалпы тәуліктік 1000 мг және 2000 мг дозаларда қабылдаған ересек пациенттерде көбінесе келесі жағымсыз реакциялар байқалды: жүрек айну, құсу, дәм сезудің бұрмалануы, іштің ауыруы, диарея, бөртпе, метеоризм, бас ауыруы, іш қату, есту қабілетінің бұзылуы, АСТ және АЛТ деңгейінің жоғарылауы. Сирек кездесетін жағымсыз реакцияларға диспноэ, ұйқысыздық және ауыздың құрғауы кірді. Туындау жиілігі 1000 мг және 2000 мг тәуліктік дозада кларитромицин қабылдаған пациенттерде салыстырмалы болды, бірақ әдетте 4000 мг тәуліктік дозада кларитромицин қабылдаған пациенттерде шамамен 3-4 есе жиірек болды. Иммунитеті төмен осы пациенттерде зертханалық көрсеткіштерді бағалау белгілі бір тест үшін белгіленген деңгейден (яғни шектен жоғары немесе төмен) шыққан мәндерді талдау жолымен жүргізілді. Осы критерийлерге сүйене отырып, күн сайын 1000 мг немесе 2000 мг кларитромицин қабылдаған пациенттердің шамамен 2-3%-ында АСТ және АЛТ деңгейінің едәуір жоғарылағаны, сондай-ақ лейкоциттер мен тромбоциттердің өте төмен мөлшері байқалды. Осы екі дозалық топтағы пациенттердің аз пайызында қандағы мочевина азоты деңгейі де жоғарылаған. Күніне 4000 мг қабылдаған пациенттерде лейкоциттерден басқа барлық параметрлер бойынша аномалиялық мәндердің біршама жоғары жиілігі байқалды. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медицина қызметкеріне, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Кларитромициннің үлкен дозасын ішке қабылдаған кезде асқазан-ішек жолы тарапынан симптомдар байқалуы мүмкін. Препаратты қабылдағаннан кейінгі алғашқы екі сағат ішінде асқазанды шаю қажет. Гемодиализ және перитонеалды диализ қан сарысуындағы кларитромицин деңгейіне айтарлықтай әсер етпейді. Препараттың сіңуін болдырмау үшін шаралар ұсынылады. Анамнезінде биполярлық бұзылысы бар пациент 8 г кларитромицинді суицид жасау ойымен қабылдады, содан кейін онда параноидтық мінез-құлық, сананың психикалық шатасуы, гипокалиемия және жеңіл гипоксемия пайда болды.

Кларитромицинді дәрігер жүкті әйелдерге, әсіресе жүктіліктің алғашқы үш айында, пайдасы мен қаупін мұқият өлшемей тағайындамауы тиіс. Бауыр функциясы бұзылуы бар пациенттер Кларитромицин негізінен бауырда метаболизденеді. Сондықтан бауыр функциясы бұзылған пациенттерге бұл антибиотикті тағайындағанда сақ болу керек. Бауыр функциясының бұзылуына күдікті пациенттерде қан сарысуындағы трансаминазалардың (АСТ, АЛТ), γ-ГТ, сілтілі фосфатазаның және билирубиннің концентрациясын мұқият бақылау керек. Кларитромицинді қолданғанда бауыр функциясының бұзылуы, соның ішінде бауыр ферменттерінің белсенділігінің жоғарылауы, сондай-ақ гепатоцеллюлярлық және/немесе сарғаюмен немесе онсыз холестаздық гепатит туралы хабарланды. Бұл бауыр дисфункциясы ауыр болуы мүмкін және әдетте қайтымды болады. Өлімге әкелетін бауыр жеткіліксіздігі жағдайлары туралы хабарланды, әдетте ауыр қатарлас аурулармен және / немесе басқа гепатоуытты препараттар қабылдаумен байланысты. Анорексия, сарғаю, несептің күңгірттенуі, терінің қышынуы немесе іштің ауырсынуы сияқты бауыр ауруының белгілері мен симптомдары пайда болған кезде пациенттерге емдеуді дереу тоқтатып, өзінің дәрігеріне жүгінуі керек. Бүйрек функциясы бұзылуы бар пациенттер Бүйректің ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде препаратты қабылдау кезінде сақ болу ұсынылады. Егер орташа және ауыр дәрежедегі бүйрек жеткіліксіздігі болса (креатинин клиренсі < 30 мл/мин), кларитромицинді тек мұқият медициналық бақылаумен тағайындау керек. Линкомицин және клиндамицин сияқты басқа макролидті антибиотиктерді қолдану Линкомицин және клиндамицин сияқты басқа макролидті антибиотиктерді қабылдау кезінде қоздырғыштардың кларитромицинге және басқа макролидті антибиотиктерге (мысалы, эритромицин), сондай-ақ линкомицин мен клиндамицинге болжамды айқаспалы төзімділігін ескеру қажет. Сондықтан заттардың осы тобының бірнеше препаратын бір мезгілде қабылдау ұсынылмайды Колхицин Кларитромицин мен колхицинді, әсіресе егде жастағы пациенттерде бір мезгілде қолданғанда, колхицинмен улану туралы постмаркетингтік хабарламалар болды. Колхицинмен уланудың кейбір жағдайлары бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде байқалды. Мұндай пациенттердің кейбірінде өліммен аяқталған жағдайлар тіркелген. Кларитромицин мен колхицинді бір мезгілде қолдану қарсы көрсетілген. Кларитромицин мен триазолобензодиазепиндерді, мысалы, триазолам мен мидазоламды вена ішіне енгізу немесе ауыз қуысының шырышты қабаты арқылы енгізу кезінде сақ болу керек. Жүрек-қан тамыр құбылыстары Макролидтерді, соның ішінде кларитромицинді қабылдаған пациенттерде QT аралығының ұзаруы байқалды, бұл жүректің реполяризациясына әсерін көрсетеді. Бұл жүрек аритмиясының және torsades de pointes даму қаупімен байланысты. QT аралығының ұзаруы және қарыншалық аритмияның даму қаупінің жоғарылауына байланысты (соның ішінде torsades de pointes) кларитромицинді қолдану астемизол, цизаприд, домперидон, пимозид және терфенадин қабылдаған пациенттерге, гипокалиемиясы бар пациенттерге және QT аралығының белгілі ұзаруы немесе анамнезінде қарыншалық аритмиясы бар пациенттерге қолдануға болмайды. Сонымен қатар, кларитромицинді келесі топтарда сақтықпен қолдану керек: • жүректің ишемиялық ауруы, жүректің ауыр жеткіліксіздігі бар, өткізгіштігі бұзылуы немесе клиникалық елеулі брадикардиясы бар пациенттер • қарсы көрсетілімдегіден басқа, QT аралығын ұзартатын басқа препараттарды бір мезгілде қабылдайтын пациенттер Макролидтерді қолдану кезінде қолайсыз жүрек-қан тамырлары нәтижелерінің қаупін зерттейтін эпидемиологиялық зерттеулер әртүрлі нәтижелер көрсетті. Кейбір обсервациялық зерттеулері макролидтерді, соның ішінде кларитромицинді қолданғанда аритмия, миокард инфарктісі және жүрек-қан тамырларынан болатын өлімнің сирек қысқа мерзімді даму қаупі туралы хабарлады. Бұл өзара байланысын кларитромицинді қаупі мен пайдасын бағалау шеңберінде тағайындау кезінде ескеру қажет. Пневмония Ауруханаішілік пневмония емінде кларитромицинді қосымша тиісті антибиотиктермен біріктірілімде қолдану керек. Тері мен жұмсақ тіндердің ауырлық дәрежесі жеңіл және орташа инфекциялары Бұл инфекцияларды көбінесе Staphylococcus aureus және Streptococcus pyogenes туындатады, олар макролидтерге төзімді болуы мүмкін. Сондықтан сезімталдыққа зерттеу жүргізу керек. Бета-лактамды антибиотиктерді қолдану мүмкін болмаған жағдайларда (мысалы, аллергияға байланысты), бірінші желі препараты басқа антибиотиктер, мысалы, клиндамицин болуы мүмкін. Қазіргі уақытта макролидтер терінің және жұмсақ тіндердің, мысалы Corynebacterium minutissimum туындатқан кейбір инфекцияларында ғана, akne vulgaris және қабынбалы тілме кезінде, сондай-ақ пенициллинмен емдеу мүмкін емес жағдайларда ғана қарастырылады. Дәрілік препараттар туындатқан (SCAR), анафилаксия, терінің ауыр реакциялары (мысалы, жедел жайылған экзантематозды пустулез (AGEP), Стивенс-Джонсон синдромы, уытты эпидермалық некролиз, эозинофилиямен және жүйелік симптомдарымен дәрілік бөртпе (DRESS синдромы) сияқты ауыр жедел аса жоғары сезімталдық реакциялары пайда болған жағдайда, кларитромицинмен емдеуді дереу тоқтатып және шұғыл түрде тиісті емдеуді бастау керек. Тұрақты айқын диарея және колит Барлық дерлік бактерияға қарсы препараттарды, соның ішінде макролидтерді қолдану жағдайындағы сияқты, жалған жарғақшалық колиттің даму жағдайлары туралы хабарланды және оның ауырлығы жеңілден өмірге қауіп төндіретінге дейін болуы мүмкін. Clostridioides difficile (CDAD) астасқан диарея жағдайлары туралы кларитромицинді қоса, барлық дерлік бактерияға қарсы дәрілерді қолданғанда хабарланды және жеңіл диареядан өліммен аяқталатын колитке дейін ауытқуы ықтимал. Бактерияға қарсы дәрілермен емдеу жуан ішектің қалыпты флорасын өзгертеді, бұл C. difficile шамадан тыс өсуіне әкелуі мүмкін. Осылайша, антибиотиктерді қолдану кезінде немесе одан кейін пайда болған диареямен ауыратын барлық пациенттерде CDAD диагнозын қарастыру керек. Анамнезді мұқият жинау қажет, өйткені бактерияға қарсы терапия аяқталғаннан кейін екі айдан соң да CDAD пайда болуы туралы хабарланған. Көрсетілімдерге байланысты Кламермен емдеуді тоқтату және қажет болған жағдайда дереу тиісті терапияны бастау мүмкіндігін қарастыру керек (мысалы, тиімділігі осы көрсетілім үшін клиникалық дәлелденген тиісті антибиотиктерді/химиотерапияны қабылдау). Перистальтиканы бәсеңдететін препараттарды қолдануға болмайды. Ұзақ мерзімді қолдану, басқа антибиотиктердегі сияқты, сезімтал емес бактериялар мен зеңдердің колонизациясына әкелуі мүмкін. Егер суперинфекция пайда болса, тиісті терапияны бастау керек. Кларитромицинді CYP3A4 цитохром ферментін индукциялайтын дәрілік заттармен бір мезгілде қолданғанда сақ болу керек. Пероральді диабетке қарсы препараттар/Инсулин Кларитромицин мен пероральді диабетке қарсы дәрілерді (мысалы, сульфонилмочевина туындылары сияқты) және/немесе инсулинді бір мезгілде қолдану маңызды гипогликемияға әкелуі мүмкін. Қандағы глюкозаның деңгейін мұқият бақылау ұсынылады. Пероральді антикоагулянттар Кларитромицинді варфаринмен бір мезгілде қолданғанда күрделі қан кетудің және және ХҚҚ және протромбин уақытының айтарлықтай жоғарылауының қаупі болады. Кларитромицинді пероральді антикоагулянттармен бір мезгілде қолданған кезде ХҚҚ мен протромбин уақытын үнемі бақылау қажет. Кларитромицинді дабигатран, ривароксабан, апиксабан және эдоксабан сияқты тікелей әсер ететін пероральді антикоагулянттармен бір мезгілде қолданғанда, әсіресе қан кету қаупі жоғары пациенттерде сақ болу керек. ГМГ-КоА-редуктаза тежегіштері (статиндер) Кларитромицинді ловастатинмен немесе симвастатинмен бір мезгілде қабылдауға болмайды. Кларитромицин мен статиндерді бір мезгілде тағайындағанда сақ болу керек. Кларитромицин мен статиндерді бір мезгілде қабылдаған пациенттерде рабдомиолиз даму жағдайлары туралы хабарланды. Пациенттер миопатияның белгілері мен симптомдарын анықтау үшін бақылауда болуы керек. Кларитромицин мен статиндерді бір мезгілде қолданудан аулақ болу мүмкін емес жағдайларда статиннің рұқсат етілген ең төменгі дозасын тағайындау ұсынылады. CYP3A метаболизміне тәуелді емес басқа статинді (мысалы, флувастатин) қолдануды қарастыруға болады. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Кларитромициннің көлік құралын және механизмдерді басқару қабілетіне әсері туралы мәліметтер жоқ. Көлік құралдарын және механизмдерді басқару алдында препаратты қолданған кезде туындауы мүмкін бас айналуы, вертиго, сананың шатасуы мен бағдарсыздықтың туындау мүмкіндігін ескеру керек.

Кларитромицинді жүктілік кезінде қолданудың қауіпсіздігі анықталмаған. Жануарларды зерттеуде алынған әртүрлі нәтижелердің және адамға қолдану тәжірибесі негізінде, эмбриофетальды дамуға жағымсыз әсер ету мүмкіндігін жоққа шығаруға болмайды. Бірінші және екінші триместрлерде кларитромициннің әсерін бағалайтын кейбір обсервациялық зерттеулерінде сол кезеңде антибиотиктерді немесе басқа антибиотиктерді қолданумен салыстырғанда түсік түсу қаупінің жоғарылағанын хабарланды. Жүктілік кезінде кларитромицинді қоса, макролидтерді қолданғанда туа біткен күрделі даму ақауларының пайда болу қаупін қолда бар эпидемиологиялық зерттеулер қарама-қайшы нәтижелер береді. Сондықтан препаратты жүктілік кезінде пайдасы мен қаупін мұқият өлшемей қолдану ұсынылмайды. Бала емізу Бала емізу кезінде кларитромицинді қолданудың қауіпсіздігі анықталмаған. Кларитромицин емшек сүтіне аз мөлшерде өтеді. Тек емшек сүтімен қоректенетін нәресте ананың салмағына сәйкес түзетілген кларитромицин дозасының шамамен 1,7% алады деп есептелді. Емшек сүтімен қоректенетін нәрестелерде диареямен және зеңдердің колонизациясымен ішек флорасында өзгерістер болуы мүмкін, нәтижесінде баланы емізуді тоқтатуға мәжбүр болуы мүмкін. Бала емізетін әйелдерде анасы үшін емдеудің пайдасы сәбиге потенциалды қаупімен салыстырылуы тиіс. Фертильділік Егеуқұйрықтардағы фертильділікке зерттеулер фертильділікке қандай да бір әсерін анықтамаған. Қосымша заттар туралы ерекше ақпарат Пероральді суспензия түріндегі Кламер препаратының бір дозасында 2400 мг қант бар. Фруктоза жақпаушылықтың сирек тұқым қуалайтын проблемалары, глюкоза мен галактоза мальабсорбциясы синдромы немесе сахараза-изомальтаза жеткіліксіздігі бар пациенттерге осы дәрілік препаратты қабылдауға болмайды. Сондай-ақ дәрілік препараттың бір дозасының (5 мл) құрамында 1 ммоль-ден аз (39 мг) калий бар, яғни құрамында калий жоқ дерлік.

Дәрілік өзара әрекеттесудің ауыр салдарының даму ықтималдығына байланысты келесі дәрілік препараттарды қолдануға қатаң түрде тыйым салынады Цизаприд, пимозид, астемизол, домперидон және терфенадин Кларитромицинмен бір мезгілде қабылдаған кезде пациенттерде цизаприд деңгейінің жоғарылағаны хабарланды. Бұл QT аралығының ұзаруын және жүрек аритмиясын, соның ішінде қарыншалық тахикардияны, қарыншалар фибрилляциясын және torsades de pointes, әсіресе жүрек аурулары бар пациенттерде туындатуы мүмкін. Мұндай жағымсыз әсерлер кларитромицин мен пимозидті бір мезгілде қабылдаған пациенттерде байқалған. Макролидтер терфенадиннің метаболизмін өзгертетіні хабарланған, бұл терфенадин деңгейінің жоғарылауына әкеп соқтырады, бұл кейде QT ұзаруы, қарыншалық тахикардия, қарыншалар фибрилляциясы және torsades de pointes сияқты жүрек аритмияларымен астасады. Дені сау 14 еріктінің қатысуымен бір зерттеуінде кларитромицин мен терфенадинді бір мезгілде қабылдау қан сарысуындағы терфенадиннің метаболиті деңгейінің 2-3 есе артуына және QT аралығының клиникалық айқын әсерсіз ұзаруына әкелді. Мұндай әсерлер астемизол мен басқа макролидтерді бір мезгілде қолданғанда да білінген. Эрготамин немесе дигидроэрготамин Постмаркетингтік есептерде кларитромицин мен дигидроэрготаминді немесе гидрогенделмеген қастауыш алкалоидтарын бір мезгілде қолдану тамырлардың түйілуімен және аяқ-қол мен басқа тіндердің, соның ішінде орталық жүйке жүйесінің ишемиясымен сипатталатын жедел уыттанумен байланысты деп хабарлайды. Кларитромицинді және эрготамин туындыларын бір мезгілде қабылдауға болмайды. Пероральді мидазолам Мидазоламды кларитромицин таблеткаларымен (күніне екі рет 500 мг) бір мезгілде қолданғанда, мидазоламның AUC мидазоламды пероральді қабылдағаннан кейін 7 есе ұлғайды. Мидазоламды және кларитромицинді бір мезгілде ішке қабылдауға болмайды. Ломитапид Кларитромицинді ломитапидпен бір мезгілде қолдану трансаминазалардың белсенділігін едәуір арттыру мүмкіндігіне байланысты қарсы көрсетілімде. ГМГ -КоА-редуктаза тежегіштері (статиндер) Кларитромицинді ловастатинмен немесе симвастатинмен бір мезгілде қолдануға болмайды (4.3 бөлімін қараңыз), өйткені бұл статиндер CYP3A4 қарқынды метаболизденеді, ал кларитромицинмен бір мезгілде емдеу олардың қан плазмасындағы концентрациясын арттырады, бұл миопатияның, соның ішінде рабдомиолиздің даму қаупін арттырады. Осы статиндермен бір мезгілде кларитромицин қабылдаған пациенттерде рабдомиолиз дамығаны туралы хабарламалар бар. Егер кларитромицинмен емдеуді болдырмау мүмкін болмаса, емдеу курсы кезінде ловастатин немесе симвастатинмен емдеуді тоқтата тұру керек. Кларитромицинді статиндермен тағайындағанда абай болу керек. Кларитромицинді статиндермен бір мезгілде қолданудан аулақ болу мүмкін емес жағдайларда статиннің ең аз дозасын тағайындау ұсынылады. CYP3A метаболизміне тәуелді емес статиндерді (мысалы, флувастатин) қолдануды қарастыруға болады. Пациенттер миопатияның белгілері мен симптомдары үшін бақылауда болуы керек. Басқа дәрілік препараттардың кларитромицинге әсері Кларитромицин концентрациясына әсер ететін немесе ықпал етуі мүмкіндігі болжанатын препараттар (кларитромицин дозасын түзету немесе емдеудің балама әдістерін қарастыру қажет болуы мүмкін) CYP3A индукторлары болатын препараттар CYP3A индукторлары болып табылатын препараттар (мысалы, рифампицин, фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал, шайқурай) кларитромицин метаболизмін индукциялауы мүмкін. Бұл кларитромициннің деңгейінің субтерапиялық төмендеуіне әкелуі мүмкін және тиісінше тиімділігі төмендеуіне соқтырады. Бұдан басқа, қан плазмасындағы CYP3A индукторының деңгейін бақылау талап етілуі мүмкін, оның жоғарылауы CYP3A кларитромицинмен тежелуіне байланысты болуы мүмкін. Рифабутин мен кларитромицинді бір мезгілде қабылдау рифабутин деңгейінің жоғарылауына және қан сарысуындағы кларитромицин деңгейінің төмендеуіне, сондай-ақ увеиттің даму қаупінің жоғарылауына әкелді. Флуконазол 21 дені сау еріктілерде күнделікті 200 мг дозада флуконазолды және 500 мг дозада кларитромицинді күніне екі рет бір мезгілде қабылдау кларитромициннің орташа тепе тең концентрациясының (Cmin) және қисық астындағы ауданының (AUC) тиісінше 33% және 18% - ға артуына әкелді. Флуконазолды бір мезгілде қабылдау 14-OH-кларитромициннің белсенді метаболитінің тұрақты концентрациясына елеулі әсер еткен жоқ. Кларитромицин дозасын түзету қажет емес. Ритонавир Кларитромицин мен ритонавирді бір мезгілде қолданғанда жүйелік экспозиция (AUC), кларитромициннің ең жоғары концентрациясы (Cmax) және ең төмен концентрациясы (Cmin) жоғарылайды. Кларитромициннің ауқымды терапиялық диапазонына байланысты бүйрек функциясы қалыпты пациенттерде дозаны төмендетудің қажеті жоқ. Бүйрек функциясының орташа бұзылуы бар пациенттер (креатинин клиренсі 30-60 мл/мин) кларитромицин дозасын 50% төмендетуі керек. Креатинин клиренсі < 30 мл / мин пациенттер кларитромицин дозасын 75% - ға төмендетуі тиіс. Бұл пациенттерге кларитромициннің әсер етуші заттары аз басқа дәрілік түрлерін қолдану керек. Протеаза тежегіштерін бір мезгілде қолданған жағдайда кларитромициннің 1 г тәуліктік дозасынан асырмау керек. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде ритонавирді АИТВ протеазасының басқа тежегіштерімен, соның ішінде атазанавир мен саквинавирмен, фармакокинетикасын күшейткіш ретінде қолданған кезде осындай дозаны түзетуді қарастырған жөн. Эфавиренз, невирапин, рифампицин, рифабутин және рифапентин Эфавиренз, невирапин, рифампицин, рифабутин және рифапентин сияқты Р450 цитохромы метаболизмінің күшті индукторлары кларитромицин метаболизмін жеделдетіп, осылайша қан плазмасындағы кларитромицин деңгейін, сондай-ақ оның биожетімділігін шамамен 30-40%-ға төмендетіп, сонымен бірге микробиологиялық белсенді метаболит 14-(R)-гидрокси-кларитромициннің (14-OH-кларитромицин) деңгейін бір мезгілде жоғарылатады. Кларитромицин мен 14-OH-кларитромициннің микробиологиялық белсенділігінің арақатынасы әртүрлі бактериялар үшін әрқалай болғандықтан, кларитромицин мен Р450 цитохромы ферменттерінің индукторларын бір мезгілде қабылдағанда болжамды емдік әсерге қол жеткізілмеуі мүмкін. Этравирин Кларитромицин деңгейі этравириннің әсерінен төмендейді; алайда белсенді метаболиттің, 14-OH-кларитромициннің концентрациясы артады. 14-OH-кларитромициннің Mycobacterium avium complex (MAC) қатысты белсенділігі төмендегендіктен, осы қоздырғышқа қатысты жалпы белсенділігі өзгеруі мүмкін; сондықтан MAC емдеу үшін кларитромицинге балама қарастыру керек. Кларитромициннің басқа дәрілік препараттарға әсері CY3A4 негізіндегі өзара әрекеттесулер CYP3A тежейтіні белгілі кларитромицинді және негізінен CYP3A метаболизденетін препаратты бір мезгілде қабылдау препарат концентрациясының жоғарылауына әкелуі мүмкін, бұл қатарлас препараттың емдік және сондай-ақ жағымсыз әсерін де күшейтуі немесе ұзартуы мүмкін. Кларитромицинді қолдану CYP3A субстраттарын – астемизол, цизаприд, домперидон, пимозид және терфенадин алатын пациенттерге қарсы көрсетілімде, бұл QT аралығының ұзару қаупіне және жүрек ырғағының бұзылуына, соның ішінде қарыншалық тахикардия, қарыншалық фибрилляция және torsades de pointes байланысты. Кларитромицинді қолдану қастауыш алкалоидтарын, пероральді мидазоламды, негізінен CYP3A4 метаболизденетін ГМГ-КоА-редуктаза тежегіштерін (мысалы, ловастатин және симвастатин), колхицин, тикагрелор, ивабрадин және ранолазин) қабылдағанда да қарсы көрсетілімде. Кларитромицинді CYP3A ферментінің субстраттары деп аталатын басқа препараттармен ем қабылдап жүрген пациенттерде, әсіресе, егер CYP3A субстратының қауіпсіздік шегі шамалы болса (мысалы, карбамазепин) және/немесе субстратты осы фермент қарқынды метаболиздесе, сақтықпен қолдану керек. Дозаны түзету мүмкіндігін қарастыруға болады және мүмкіндігінше кларитромицинді бір мезгілде қабылдаған кезде пациенттерде CYP3A басым метаболизденетін препараттардың сарысулық концентрациясын мұқият бақылау керек. Келесі препараттар немесе препараттар кластары сол бір CYP3A изоферментімен метаболизденетіні белгілі немесе болжанады: алпразолам, карбамазепин, цилостазол, циклоспорин, дизопирамид, ибрутиниб, ломитапид, метилпреднизолон, мидазолам (вена ішіне енгізуге арналған), омепразол, пероральді антикоагулянттар (мысалы, варфарин, ривароксабан, апиксабан), атипиялық нейролептиктер (мысалы, кветиапин), хинидин, рифабутин, силденафил, сиролимус, такролимус, триазолам, винбластин. P450 цитохром жүйесінің басқа изоферменттері арқылы ұқсас механизмдер бойынша өзара әрекеттесетін дәрілік заттарға фенитоин, теофиллин және вальпроат жатады. Тікелей әсер ететін пероральді антикоагулянттар (DOAC) Дабигатран және эдоксабан препараттары (DOAC) P-gp тасымалдаушысы үшін субстрат болып табылады. Ривароксабан және апиксабан CYP3A4 арқылы метаболизденеді және сонымен бірге P-gp үшін де субстрат болады. Кларитромицинді осы препараттармен бір мезгілде қолданғанда, әсіресе қан кету қаупі жоғары пациенттерде сақ болу керек. Кортикостероидтар Кларитромицинді көбіне CYP3A метаболизденетін жүйелі және ингаляциялық кортикостероидтармен бір мезгілде қолданғанда, кортикостероидтардың жүйелік әсерінің күшею ықтималдығына байланысты сақ болу керек. Бір мезгілде қолданған кезде жүйелік кортикостероидтардың жағымсыз әсерлерінен пациенттер мұқият бақылауда болуы керек. Аритмияға қарсы препараттар Кларитромицинді хинидинмен немесе дизопирамидпен бір мезгілде қолданғанда екі бағытты тахикардияның туындағаны туралы хабарламалар бар. Кларитромицинді осы препараттармен бір мезгілде қабылдағанда QTc аралығының ұзаруына электрокардиограмманы бақылау керек. Кларитромицинмен емдеу кезінде осы препараттардың қан сарысуындағы деңгейін бақылау керек. Кларитромицин мен дизопирамидті бір мезгілде қолданғанда гипогликемия дамығаны туралы постмаркетингтік хабарламалар бар. Сондықтан кларитромицин мен дизопирамидті бір мезгілде қолданғанда қандағы глюкоза деңгейін бақылау керек. Гидроксихлорохин және хлорохин Жүрек аритмиясы мен күрделі қолайсыз жүрек-қан тамырлары құбылыстары дамуының потенциалды мүмкіндігіне байланысты QT аралығын ұзартатыны белгілі осы препараттарды қабылдайтын пациенттерде кларитромицинді сақтықпен қолдану керек. Пероральді гипогликемиялық дәрілер / Инсулин Натеглинид және репаглинид сияқты кейбір гипогликемиялық дәрілік заттармен бір мезгілде қолданғанда CYP3A ферментінің кларитромицинмен тежелуі байқалуы мүмкін, бұл гипогликемияны тудыруы ықтимал. Глюкоза деңгейін мұқият бақылау ұсынылады. Омепразол Кларитромицинді (500 мг әр 8 сағат сайын) дені сау еріктілер омепразолмен (40 мг күнделікті) біріктірілімде қабылдады. Кларитромицинді бір мезгілде қабылдаған кезде қан плазмасындағы омепразолдың тұрақты концентрациясы жоғарылады (Cmax, AUC0 - 24 және t1/2 тиісінше 30%, 89% және 34% - ға артты). Омепразолды ғана асқазанның рН орташа 24 сағаттық мәні 5,2 және омепразолды кларитромицинмен бір мезгілде қабылдаған кезде 5,7 құрады. Силденафил, тадалафил және варденафил Фосфодиэстераза тежегіштерінің әрқайсысы, ең болмағанда, ішінара CYP3A метаболизденеді және CYP3A кларитромицинді бір мезгілде қабылдаған кезде тежелуі мүмкін. Кларитромицинді силденафилмен, тадалафилмен немесе варденафилмен бір мезгілде қабылдау фосфодиэстераза тежегіші әсерінің артуына әкелуі мүмкін. Варденафилді эритромицинмен бір мезгілде қолданған зерттеуде (күніне 3 рет 500 мг) варденафилдің AUC төрт есе ұлғаюы және варденафилдің ең жоғары концентрациясының (Cmax) үш есе жоғарылауы байқалды. Осы препараттарды кларитромицинмен бір мезгілде қабылдау қажет болғанда силденафил, тадалафил және варденафил дозасын азайту керек. Теофиллин, карбамазепин Кларитромицинмен емдеу кезінде теофиллин немесе карбамазепин метаболизмі тежелуі мүмкін. Нәтижесінде теофиллиннің немесе карбамазепиннің cарысу концентрациясының жоғарылауы мүмкін, қажет болған жағдайда дозаны төмендетуді қарастыру керек. Толтеродин Толтеродин метаболизмінің негізгі жолы - P450 (CYP2D6) цитохромының 2D6 изоформасы арқылы жүреді. Алайда, CYP2D6-дан айырылған популяцияның бір бөлігінде метаболизм CYP3A арқылы жүреді. Халықтың осы тобында CYP3A тежелуі толтеродиннің сарысулық концентрациясының елеулі жоғарылауына әкеледі. CYP3A тежегіштері, мысалы, CYP2D6 баяу метаболизмі бар пациенттерде қолданылатын кларитромицин болған кезде толтеродин дозасын төмендету қажет болуы мүмкін. Триазолобензодиазепиндер (мысалы, алпразолам, мидазолам, триазолам) Мидазоламды кларитромицин таблеткаларымен (күніне екі рет 500 мг) бір мезгілде қабылдағанда мидазоламның AUC мидазоламды вена ішіне енгізгеннен кейін 2,7 есе артты. Егер кларитромицинмен емдеу кезінде мидазолам вена ішіне енгізілсе, қажет болған жағдайда дозаны түзетуге болатындай етіп пациентті мұқият бақылау керек. Мидазоламды ауыз қуысының шырышты қабаты арқылы енгізуде препараттың жүйеалдылық элиминациясы болмауы мүмкін және вена ішіне енгізілгенде байқалатынға ұқсас өзара әрекеттесулерге әкелуінің ықтималдығы зор, бірақ пероральді қолданғанда пайда болатын өзара әрекеттесулерге соқтырмайды. Осыған ұқсас сақтық шаралары триазолдар мен алпразолдарды қоса алғанда, CYP3A метаболизденетін басқа бензодиазепиндерге де қолданылуы тиіс. Метаболизмі CYP3A-ға (темазепам, нитразепам, лоразепам) тәуелді емес бензодиазепиндер үшін кларитромицинмен клиникалық маңызды өзара әрекеттесу ықтималдығы аз. Кларитромицин мен триазоламды бір мезгілде қолданғанда дәрілік өзара әрекеттесуі және орталық жүйке жүйесі (ОЖЖ) тарапынан әсерлер (мысалы, ұйқышылдық және сананың шатасуы) туралы постмаркетингтік хабарламалар бар. Пациентте осы дәрілік препараттарды бір мезгілде қолданған кезде неврологиялық симптомдарды бақылауды жүзеге асыру ұсынылады. Басқа дәріліқ өзара әрекеттесулер Колхицин Колхицин CYP3A үшін де, эффлюкс тасымалдаушысы үшін де, Р-гликопротеин (Pgp) үшін де субстрат болып табылады. Кларитромицин және басқа макролидтер CYP3A және Pgp тежейтіні белгілі. Кларитромицин мен колхицинді бірге қабылдаған кезде Pgp және/немесе CYP3A кларитромицинмен тежелуі колхициннің жүйелік әсерінің артуына әкелуі мүмкін. Бүйрек немесе бауыр функциясы бұзылған пациенттерге кларитромицин мен колхицинді бір мезгілде қолдануға болмайды. Дигоксин Дигоксин P-гликопротеиннің (Pgp) эффлюкс тасымалдаушысы үшін субстрат болып табылады. Кларитромициннің Pgp тежейтіні белгілі. Кларитромицин мен дигоксинді бірге қабылдаған кезде кларитромициннің Pgp тежеуі қан сарысуындағы дигоксиннің деңгейінің артуына әкелуі мүмкін. Кларитромицин мен дигоксинді бір мезгілде қабылдайтын пациенттерде қан сарысуындағы дигоксиннің жоғары концентрациясы туралы да постмаркетингтік бақылау барысында хабарланды. Кейбір пациенттерде өлімге әкелуі ықтимал аритмияларды қоса, дигоксиннің уыттылығына сәйкес келетін клиникалық белгілер байқалды. Дигоксин мен кларитромицинді бір мезгілде қабылдайтын пациенттердің қан сарысуындағы дигоксин концентрациясын мұқият бақылау қажет. Зидовудин АИТВ-инфекциясын жұқтырған ересек пациенттердің кларитромицин мен зидовудинді бір мезгілде пероральді қабылдауы зидовудиннің тұрақты концентрациясының төмендеуіне әкелуі мүмкін. Кларитромицин бір мезгілде пероральді қабылданатын зидовудиннің сіңуіне кедергі келтіретіндіктен, бұл өзара әрекеттесуді кларитромицин мен зидовудин дозалары арасындағы аралық 4 сағат болған кезде болдырмауға болады. Бұндай өзара әрекеттесу кларитромицин суспензиясын зидовудинмен немесе дидезоксиинозинмен қабылдайтын АИТВ- инфекциясын жұқтырған балаларда байқалмайды. Бұндай өзара әрекеттесудің кларитромицинді вена ішіне енгізгенде ықтималдығы аз. Кларитромициннің адамдағы келесі препараттармен: апрепитантпен, элетриптанмен, галофантринмен және зипразидонмен өзара әрекеттесуін сипаттайтын in vivo деректері жоқ. Дегенмен, in vitro деректері бұл препараттардың CYP3A субстраттары екенін көрсетеді, сондықтан кларитромицинмен бір мезгілде қолданғанда сақ болу ұсынылады. Кларитромицинмен өзара әрекеттесуі туралы өздігінен болған хабарламалар немесе жарияланымдар бар басқа дәрілік заттар CYP3A негізіндегі өзара әрекеттесулер Эритромициннің және/немесе кларитромициннің CYP3A арқылы метаболизденетін бромокриптинмен, циклоспоринмен, такролимуспен, рифабутинмен, метилпреднизолонмен, винбластинмен және цилостазолмен өзара әрекеттесулері туралы хабарланды. Эритромицинді немесе кларитромицинді негізінен CYP3A метаболизденетін препаратпен бір мезгілде қолдану қатарлас препараттың емдік те, сондай-ақ жағымсыз әсерін де күшейтетін немесе ұзартатын препарат концентрациясының жоғарылауымен байланысты болуы мүмкін. Дозаны түзету мүмкіндігін қарастырған жөн және мүмкіндігінше эритромицин немесе кларитромицинді бір мезгілде қабылдаған пациенттерде қан сарысуында негізінен CYP3A метаболизденетін препараттардың концентрациясын мұқият бақылаған жөн. CYP3A байланыссыз өзара әрекеттесулер Фенитоин және вальпроат Кларитромицинді қоса, CYP3A тежегіштерінің CYP3A метаболизденбейді деп есептелетін препараттармен (мысалы, фенитоин, вальпроат және гексобарбитал) өзара әрекеттесуі туралы өздігінен келіп түскен немесе жарияланған хабарламалар бар. Кларитромицинмен бір мезгілде қабылдаған кезде осы препараттардың қан сарысуындағы деңгейін анықтау ұсынылады, өйткені олардың жоғарылау жағдайлары байқалды. Екі бағытты дәрілік өзара әрекеттесу Атазанавир Кларитромицин де, атазанавир де CYP3A субстраттары және тежегіштері болып табылады және екі бағытты дәрілік өзара әрекеттесудің дәлелі бар. Кларитромицинді (күніне екі рет 500 мг) атазанавирмен (күніне бір рет 400 мг) бір мезгілде қабылдау кларитромицин концентрациясының 2 есе артуын және 14-OH-кларитромицин концентрациясының 70% төмендеуін туындатты, бұл ретте атазанавирдің AUC 28%-ға артты. Кларитромициннің үлкен емдік диапазонына байланысты бүйрек функциясы бұзылмаған пациенттерде дозаны төмендетудің қажеті болмауы тиіс. Бүйрек функциясы бұзылуының орташа дәрежесі бар пациенттер үшін (креатинин клиренсі 30-дан 60 мл/мин дейін) кларитромицин дозасы 50%-ға төмендеуі тиіс. Креатинин клиренсі < 30 мл/мин пациенттер үшін кларитромицин дозасын 75%-ға азайту керек. Протеаза тежегіштерін бір мезгілде қабылдаған кезде кларитромициннің ең жоғары тәуліктік дозасын 1000 мг асырмау керек. Mycobacterium avium кешенінен туындаған инфекциялармен байланысты емес көрсеткіштерде балама терапияны қарастырған жөн. Атазанавир мен кларитромицинді бір мезгілде қабылдайтын пациенттерді фармакологиялық әсердің күшеюі немесе ұзаруы қалыптан немесе симптомдардан кез келген ауытқулары үшін бақылау керек Кальций өзекшелерінің блокаторлары Артериялық гипотензияның даму қаупіне байланысты кларитромицинді және CYP3A4 метаболизденетін кальций өзекшелерінің блокаторларын (мысалы, верапамил, амлодипин, дилтиазем) бір мезгілде қолданған кезде сақ болу ұсынылады. Өзара әрекеттесу нәтижесінде қан плазмасындағы кларитромициннің, сондай-ақ кальций өзекшелерінің блокаторларының концентрациясы жоғарылауы мүмкін. Кларитромицин мен верапамилді бір мезгілде қабылдаған пациенттерде артериялық гипотензия, брадиаритмия және лактоацидоз байқалды. Итраконазол Кларитромицин де, итраконазол да CYP3A субстраттары мен тежегіштері болып табылады, бұл екі бағытты дәрілік әрекеттесуге әкеледі. Кларитромицин итраконазолдың плазмалық деңгейін жоғарылатуы мүмкін, сондай-ақ итраконазол да кларитромициннің плазмалық деңгейін жоғарылатуы мүмкін. Итраконазолдың кларитромицинге әсеріне келетін болсақ, жарияланған жағдай сипаттамасы итраконазолмен бір мезгілде кларитромицин концентрациясы күтілгеннен жоғары болған 3 пациент туралы хабарлады. АИТВ-мен ауыратын пациенттерде жүргізілген шағын фармакокинетикалық зерттеуде кларитромицин плазмадағы итраконазол концентрациясын жоғарылататыны көрсетілген. Итраконазол мен кларитромицинді бір мезгілде қабылдайтын пациенттер фармакологиялық әсерлерді күшейту немесе ұзарту белгілерін немесе симптомдарын анықтау үшін мұқият бақылауда болуы тиіс. Саквинавир Кларитромицин де, саквинавир де CYP3A субстраттары және тежегіштері болып табылады және екі бағытты дәрілік өзара әрекеттесудің дәлелі бар. 12 дені сау еріктінің кларитромицинді (күніне екі рет 500 мг) және саквинавирді (жұмсақ желатинді капсулалар, күніне 3 рет 1200 мг) бір мезгілде қабылдауы саквинавирдің AUC және Cmax тұрақты мәндеріне әкелді, олар саквинавирдің монотерапиясына қарағанда 177% және 187% жоғары болды. Кларитромициннің AUC және Cmax мәндері кларитромициннің монотерапиясына қарағанда шамамен 40% жоғары болды. Осы екі препаратты зерттелген дозаларда/құрамында шектеулі уақыт ішінде бір мезгілде қолданған кезде дозаны түзету талап етілмейді. Жұмсақ желатинді капсуланы қолданумен дәрілік өзара әрекеттесуді зерттеу барысында алынған нәтижелер саквинавирдің қатты желатинді капсуласын қолдану кезінде байқалатын әсерлерге сәйкес келмеуі мүмкін. Тек саквинавирді қолданумен жүргізілген дәрілік өзара әрекеттесуді зерттеу барысында алынған нәтижелер саквинавирмен/ритонавирмен емдеу кезінде байқалатын әсерлерді көрсетпеуі мүмкін. Саквинавирді ритонавирмен бір мезгілде қабылдаған кезде ритонавирдің кларитромицинге ықтимал әсерін ескеру керек.

Сақтау мерзімі 3 жыл (125 мг/5 мл дозасы үшін). 3 жыл (250 мг/5 мл дозасы үшін). Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары 25 ºС-ден аспайтын бөлме температурасында сақтау керек. Дайындалған суспензияны 25 ºС-ден аспайтын бөлме температурасында 14 күн бойы сақтауға болады. Тығыз жабылған құтыда сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!