Абакавир мен ламивудин күшті селективті АИТВ-1 және АИТВ-2 тежегіштері болып табылады.
Әсер ету механизмі
Абакавир мен ламивудин АИТВ-тің кері транскриптазасының нуклеозидті тежегіштері болып табылады және АИТВ-1 және АИТВ-2 репликациясының күшті селективті тежегіштері болып табылады (LAV2 және EHO). Абакавир мен ламивудин белсенді заттар болып табылатын тиісті 5'-трифосфаттарға (ТФ) дейін жасушаішілік киназалардың әсерінен рет-ретімен метаболизденеді. Ламивудин-ТФ және карбовир-ТФ (абакавирдің белсенді трифосфатты түрі) АИТВ (ОТ) кері транскриптазасының субстраттары және бәсекелес тежегіштері болып табылады. Алайда, олардың негізгі вирусқа қарсы белсенділігі монофосфат түрін ДНҚ вирустық тізбегіне енгізу болып табылады, бұл тізбектің бұзылуына әкеледі. Абакавир мен ламивудин трифосфаттары қабылдаушы жасушалардың ДНҚ полимеразаларына едәуір аз жақындықты көрсетеді.
Ламивудин мен басқа антиретровирустық препараттар (зерттелген агенттер: диданозин, невирапин және зидовудин) арасында in vitro-да антагонистік әсерлер байқалмады. Абакавирдің жасуша өсіріндісіндегі вирусқа қарсы белсенділігі кері транскриптаза нуклеозидті тежегіштерімен (КТНТ), диданозинмен, эмтрицитабинмен, ставудинмен, тенофовирмен немесе зидовудинмен, кері транскриптаза нуклеозидті емес тежегішімен (КТНЕТ) невирапинмен немесе протеаза тежегішімен (ПТ) ампренавирмен бірге антагонизацияланбаған
In vitro вирусқа қарсы белсенділігі
Абакавир мен ламивудин трансформацияланған Т-жасушалар желісін, моноциттерден/макрофагтардан алынған желілерді және шеткері қанның белсендіріленген мононуклеарлық жасушаларының (ШҚМЖ) және моноциттердің/макрофагтардың бастапқы өсірінділерін қоса алғанда, жасушалардың әртүрлі типтерінде АИТВ зертханалық штаммдары мен клиникалық изоляттарының репликациясын тежейтіні дәлелденді. Вирустың репликациясын 50% - ға (ЭК50) немесе жартылай аксимальді тежейтін концентрацияны (ТК50) төмендету әсеріне қол жеткізу үшін қажетті дәрілік препараттың концентрациясы вирусқа және жасуша-қожайын типіне байланысты өзгеріп отырады.
АИТВ-1IIIB және АИТВ-1HXB2 зертханалық штаммдары үшін ЭК50 абакавирдің орташа мәні 1,4-тен 5,8 мкмольге дейін өзгерді. Ламивудин үшін АИТВ-1 зертханалық штаммдарына қатысты ЭК50 медианасы немесе орташа мәндері 0,007-ден 2,3 мкмольге дейін өзгерді. АИТВ-2 зертханалық штаммдары (LAV2 және EHO) үшін ЭК50 орташа мәні абакавир үшін 1,57 - ден 7,5 мкМ-ге дейін және ламивудин үшін 0,16-дан 0,51 мкМ-ге дейін өзгерді.
АИТВ-1 (A-G) тобының қосалқы түрлеріне қатысты абакавирдің ЭК50 мәні 0,002-ден 1,179 мкмольге дейін, О тобы - 0,022 - ден 1,21 мкмольге дейін және АИТВ-2 изоляттары - 0,024-тен 0,49 мкмольге дейін өзгерді. Ламивудинде АИТВ-1 (A-G) кіші түрлеріне қатысты ЭК50 мәндері 0,001 - ден 0,170 мкмольге дейін, о тобы-0,030 - дан 0,160 мкмольге дейін және АИТВ-2 изоляттарына қатысты - қанның шеткері мононуклеарлық жасушаларында 0,002-ден 0,120 мкмольге дейін түрленеді.
Бұрын ем алмаған және резистенттілікке байланысты амин қышқылды алмастырулары жоқ пациенттерден бастапқы кезеңде алынған АИТВ-1 үлгілерін зерттеу Virco Antivirogram™ (COL40263-тен п=92) көп циклді сандық талдау жүйесінің көмегімен не Monogram Biosciences PhenoSense™ (ESS30009-дан n=138) бір циклді сандық талдау жүйесінің көмегімен жүргізілді. Алынған нәтижелерге сәйкес, абакавир үшін EC50 мәндерінің медианасы сәйкесінше 0.912 мкМ (ауқымы: 0.493-5.017 мкМ) және 1.26 мкМ (ауқымы: 0.72-1.91 мкМ), ал ламивудин үшін EC50 мәндерінің медианасы 0.429 мкМ (ауқымы: 0.200-2.007 мкМ) және сәйкесінше 2.38 мкМ (1.37-3.68 мкМ) болды.
Үш зерттеу шеңберінде бұрын антиретровирустық ем алмаған пациенттерден бөлінген клиникалық изоляттардың фенотиптік сезімталдығына В-дан басқа, кез келген М тобының АИТВ-1 қосалқы типімен талдау жүргізілді. Әрбір талдау нәтижелері бойынша барлық вирустар абакавирге және ламивудинге толығымен сезімтал болды; бір зерттеуде A және A1 (n=26), C (n=1), D (n=66) қосалқы типімен, айналымдағы рекомбинантты нысандарды (CRF) AD (n=9), CD (n=1) қамтитын 104 изоляттар талданды, сонымен қатар _cpx (n=1) күрделі субтипаралық рекомбинантты пішінді талдады; екінші зерттеуде Нигериядан G (n=14) және CRF_AG (n=4) қосалқы типтерін қоса, 18 изоляттар талданды; үшінші зерттеуде Абиджаннан (Кот-д'Ивуар) алты изолят (n=4 CRF_AG, n=1 A, n=1 белгісіз) талданды.
Африка мен Азиядан келген, бұрын емделмеген 37 пациенттен бөлінген АИТВ-1 изоляттары (CRF01_AE, n=12; CRF_AG, n=12; және С немесе CRF_AC, n=13 қосалқы типі) абакавир 2.9 және 3.4 үшін өзгеру жиілігі бар CRF02_AG екі изоляттарын қоспағанда, абакавирге (ИК50 өзгеру жиілігі <2.5) және ламивудинге (ИК50 өзгеру жиілігі <3.0) сезімтал болды. Бұрын антиретровирустық ем қабылдамаған пациенттерде алынған О тобының изоляттары ламивудиннің белсенділігіне зерттелді және өте сезімтал болып шықты.
Абакавир мен Ламивудин біріктірілімі В қосалқы типіне жатпайтын изоляттарға және В қосалқы типінің изоляттарына қатысты вирусқа қарсы белсенділікке баламалы ВИЧ-2 изоляттарына қарсы жасуша өсіріндісінде вирусқа қарсы белсенділікті көрсетті.
Резистенттілігі
In vivo резистенттілігі
Абакавирге резистентті АИТВ-1 изоляттары жабайы типтегі АИТВ-1 (НХВ2) штаммында in vitro жағдайында алынды және ОТ кодондарындағы белгілі бір генотиптік өзгерістермен сипатталады (M184V, K65R, L74V және Y115F кодондары). M184V мутациясының селекциясы алдымен пайда болды және X50-нің 2 есе өсуіне әкелді. Дәрілік препараттың жоғары концентрацияларындағы жалғасып жатқан пассаж 65R/184V және 74V/184V қосарлы мутацияны немесе RТ 74V/115Y/184V үштік мутациясын іріктеуге әкелді. Екі мутация абакавирге сезімталдықтың 7 және 8 есе өзгеруіне әкелді және сезімталдықтың 8 еседен астам өзгеруі үшін үш мутацияның біріктірілімі қажет болды. Зидовудинге төзімді RTMC клиникалық изоляты бар пассаж, сондай-ақ 184V мутация селекциясына әкелді.
Ламивудинге АИТВ-1 резистенттілігі вирустық кері транскриптазаның (КТ) белсенді учаскесінің жанында M184I немесе (көбінесе) M184V кодонында амин қышқылының өзгеруінің пайда болуымен сипатталады. Ламивудиннің (3TC) ұлғайып келе жатқан концентрацияның қатысуымен АИТВ-1 пассажы (HXB2 штаммы) ламивудинге төзімді вирустардың жоғары деңгейін (>100-ден >500-еселі) алуға әкеледі, бұл ретте M184I немесе V кодонында кері транскриптаза генінің мутациясы жылдам дамиды. Жабайы типтегі HXB2 штаммы үшін IC50 мәні 0.24-тен 0.6 мкМ-ге дейін, ал M184V кодонында мутациясы бар HXB2 штаммы үшін IC50 мәні >100-ден 500 мкМ-ге дейін.
Генотиптік / фенотиптік резистенттілікті ескере отырып, вирусқа қарсы ем
In vivo резистенттілігі (бұрын ем алмаған пациенттер)
M184V немесе M184I нұсқалары АИТВ-1 жұқтырған пациенттерде кездеседі, олар антиретровирустық емді, соның ішінде ламивудинді алады.
Базалық клиникалық зерттеулер шеңберінде абакавирді қамтитын емдеу схемасын пайдалану кезінде вирусологиялық тиімсіздігі байқалатын пациенттердің көпшілігінде бастапқы уақыт сәтіндегі көрсеткіштермен салыстырғанда (45%) КТНТ-мен (кері транскриптазаның нуклеозидтік тежегіштерімен) байланысты қандай да бір өзгерістер болмағаны немесе тек бір M184V немесе M184I (45%) мутациясының дамуы байқалғаны дәлелденді. M184v немесе M184I кодонындағы мутацияның жалпы даму жиілігі жоғары болды (54%), L74V (5%), K65R (1%) және Y115 F (1%) мутациясының дамуы аз байқалды (төмендегі кестені қараңыз). Зидовудинді емдеу схемасына қосу абакавирдің қатысуымен L74V және K65R мутациясының даму жиілігінің төмендеуін қамтамасыз ететіні анықталды (зидовудинмен: 0/40, зидовудинсіз: 15/192, 8%).).
Емі — Абакавир + Комбивир1 — Абакавир + Ламивудин+ КТНЕТ — Абакавир + Ламивудин + ПТ (немесе ПТ / ритонавир) — Барлығы
Пациенттер саны — 282 — 1094 — 909 — 2285
Вирусологиялық тиімсіздік жағдайларының саны — 43 — 90 — 158 — 306
Емделудегі генотиптердің саны — 40 (100%) — 51 (100%)2 — 141 (100%) — 232 (100%)
K65R — 0 — 1 (2%) — 2 (1%) — 3 (1%)
L74V — 0 — 9 (18%) — 3 (2%) — 12 (5%)
Y115F — 0 — 2 (4%) — 0 — 2 (1%)
M184V/I — 34 (85%) — 22 (43%) — 70 (50%) — 126 (54%)
TAM3 — 3 (8%) — 2 (4%) — 4 (3%) — 9 (4%)
1. Комбивир ламивудин мен зидовудиннің тіркелген дозасының біріктірілімі болып табылады.
2. Үш невирологиялық бұзылуды және төрт расталмаған вирусологиялық бұзылуды қамтиды.
3. Тимидинаналогты мутациясы бар пациенттер саны 1 (ТАМ).
Тимидин аналогтарына (TAM) төзімділік мутациясы тимидин аналогтары абакавирмен біріктірілген жағдайда дамуы мүмкін. Алты клиникалық зерттеудің мета-талдау нәтижелеріне сәйкес, ТАМ зидовудинсіз абакавирді қосумен емдеу схемаларын қолдану кезінде дамымаған (0/127), алайда абакавир мен тимидин аналогы – зидовудинді (22/86, 26 %) қамтитын схемаларды пайдалану кезінде дамыған.
In vivo резистенттілігі (бұрын ем қабылдаған пациенттер)
M184V немесе M184I нұсқалары ламивудинді қамтитын антиретровирустық ем қабылдаған және ламивудинге резистенттіліктің жоғары деңгейін қамтамасыз ететін АИТВ-1 жұқтырған пациенттерде пайда болады. Көбінесе in vitro деректері ламивудинді антиретровирустық емдеу схемасының құрамында қолдануды жалғастыру, M184V кодонында мутацияның дамуына қарамастан, қалдық антиретровирустық әсер алуды қамтамасыз етуі мүмкін (вирустың репликация механизмінің бұзылуына байланысты болуы мүмкін). Келтірілген деректердің клиникалық маңыздылығы анықталған жоқ. Шын мәнінде, қолда бар клиникалық деректер өте шектеулі сипатқа ие және осы салада қандай да бір сенімді қорытынды жасауға мүмкіндік бермейді. Қалай болғанда да, ламивудинмен емдеуді жалғастырудан гөрі вирус сезімтал КТНТ көмегімен емді бастауға әрқашан артықшылық беру керек. Сондықтан, M184V мутациясының дамуына қарамастан, ламивудинмен емдеуді жалғастыру тек басқа белсенді КТНТ болмаған жағдайда қажет. Абакавирге сезімталдықтың клиникалық тұрғыдан елеулі төмендеуі бұрын басқа нуклеозидті тежегіштермен ем қабылдаған және оларға резистенттілігі бар, вирустың бақыланбайтын репликациясы бар пациенттерде оқшауланған клиникалық изоляттар үшін дәлелденді. Бес клиникалық зерттеудің мета-талдау нәтижелері бойынша, олардың шеңберінде емді қарқындату мақсатында абакавир (ABC) емдеу схемасына қосылды, 166 пациент арасында 123 (74%) M184V/I, 50 (30%) – T215Y/F, 45 (27%) – M41L, 30 (18%) – K70R және 25 (15%) – D67N мутациясы болды. K65R мутациясы болмады, ал L74V және Y115F мутациялары сирек байқалды (≤3 %). Генотип үшін болжамды мән регрессиясының логистикалық моделін құру арқылы (қан плазмасындағы АИТВ-1 [вирустық РНҚ (вРНҚ)] бастапқы РНҚ мәндерін, CD4+ жасушаларының санын, алдыңғы антиретровирустық емнің саны мен ұзақтығын ескере отырып түзетілген) КТНТ-ға резистенттілікпен байланысты 3 және одан да көп мутациялардың болуы 4-ші аптада (p = 0.015) жауаптардың төмендеуімен, ал 24-ші аптада (медианада) төрт және одан да көп мутациялардың (p ≤ 0.012) болуымен байланысты екендігі анықталды. Сонымен қатар, әдетте A62V, V75I, F77L және F116Y мутацияларымен бірге байқалатын 69 инсерциялық кешені немесе Q151M мутациясы абакавирге резистенттіліктің жоғары деңгейінің себебі болып табылады.
Бастапқы уақыттағы кері транскриптаза геніндегі мутация — 4 апта (n= 166)
n — вРНҚ өзгеру медианасы (log10 көшірме/ мл) — вРНҚ көрсеткіші бар субъектілердің пайызы < 400 көшірме/мл
Жоқ — 15 — - 0, 96 — 40%
Тек M184V — 75 — - 0,74 — 64%
КТНТ-ға резистенттілікпен байланысты кез келген мутация — 82 — - 0,72 — 65%
КТНТ-ға резистенттілікпен байланысты кез келген екі мутация — 22 — - 0,82 — 32%
КТНТ-ға резистенттілікпен байланысты кез келген үш мутация — 19 — - 0,30 — 5%
КТНТ-ға резистенттілікпен байланысты төрт немесе одан да көп кез келген мутациялар, — 28 — - 0,07 — 11%
Фенотиптік және айқаспалы резистенттілік
Абакавирге фенотиптік резистенттілік абакавирге резистенттілікпен астасқан кемінде бір басқа мутацияның болуымен бірге M184V болуын немесе бірнеше TAM-мен бірге M184V болуын талап етеді. Бір ғана M184V немесе M184I мутациясы болған кезде басқа КТНТ-ға фенотиптік айқаспалы резистенттілік шектеулі сипатта болады. Зидовудин, диданозин, ставудин және тенофовир АИТВ-1 ұқсас нұсқаларына қарсы өзінің антиретровирустық белсенділігін сақтайды. K65R-мен бірге M184V мутациясының болуы абакавирдің, тенофовирдің, диданозиннің және ламивудиннің арасындағы айқаспалы резистенттіліктің дамуын тудырады, ал L74V-мен бірге M184V мутациясының болуы абакавирдің, диданозиннің және ламивудиннің арасындағы айқаспалы резистенттіліктің дамуын тудырады. M184V-нің Y115F-пен бірге болуы абакавир мен ламивудин арасындағы айқаспалы резистенттілікті тудырады. Генотиптік дәрілік резистенттілікті түсіндірудің жалпыға қолжетімді алгоритмдерінің және сезімталдықты айқындау үшін сатылымда бар тесттердің көмегімен сезімталдық деңгейін тікелей өлшеу негізінде немесе вирустың генотипін ескере отырып, АИТВ-1 фенотиптік резистенттілігінің шамасын есептеу арқылы сезімталдықты, ішінара сезімталдықты немесе резистенттілікті болжауға мүмкіндік беретін жекелеген дәрілік препараттар ретінде абакавир мен ламивудиннің төмендетілген белсенділігінің клиникалық шекті мәндері белгіленген. Абакавир мен ламивудиннің дұрыс қолданылуын қазіргі уақытта ұсынылған жоғарыда аталған қарсылық алгоритмдерін қолдану арқылы анықтауға болады.
Абакавирдің немесе ламивудиннің және басқа кластағы антиретровирустық препараттардың, мысалы, ПТ немесе КТНЕТ арасындағы айқаспалы резистенттіліктің дамуы екіталай
Клиникалық тәжірибе
Күніне бір рет қабылдау схемасы ретінде абакавир мен ламивудин біріктірілімін қолданудың клиникалық тәжірибесі негізінен бұрын емделмеген пациенттер қатысатын төрт зерттеуге, CNA30021, EPZ104057 (HEAT зерттеуі), ACTG5202 және CNA109586 (ASSERT зерттеуі) және емдеу тәжірибесі бар пациенттер қатысатын екі зерттеуге - CAL30001 және ESS30008 зерттеуге негізделеді.
Бұрын ем алмаған пациенттер
Абакавир мен ламивудин біріктірілімі схема бойынша күніне бір рет көп орталықты салыстырмалы жасырын бақыланатын зерттеумен (CNA30021) расталған, ұзақтығы 48 апта, бұрын ем алмаған 770 АИТВ жұқтырған ересек пациенттердің қатысуымен. Олар негізінен АИТВ-инфекциясының асимптоматикалық ағымы бар пациенттер болды (CDC A сатысы). Олар күніне бір рет 600 мг абакавирді (ABC) немесе күніне екі рет 300 мг ламивудинмен күніне бір рет 300 мг және күніне бір рет 600 мг эфавирензмен бірге қабылдау үшін рандомизацияланған. Нәтижелер төмендегі кестеде қосалқы топтар бойынша жинақталған:
48-аптадағы CNA30021 зерттеуінде АИТВ-1 және CD4 РНҚ-ның бастапқы мәндерінен алынған тиімділік нәтижесі (ITTe антиретровирустық емін алмаған пациенттер (бастапқыда зерттеу үшін таңдалған барлық пациенттер) / TLOVR (вирусологиялық жауап жоғалғанға дейінгі уақыт).
Абакавир тәулігіне бір рет + ламивудин + эфавиренз (n = 384) — Абакавир тәулігіне екі рет + ламивудин + эфавиренз (n = 386)
ITT-E (бастапқыда зерттеу үшін таңдалған барлық пациенттер) — РНҚ АИТВ-1 үлесі <50 көшірме/мл
TLOVR талдауы (вирусологиялық жауап жоғалғанға дейінгі уақыт) — 253/384 (66%) — 261/386 (68%)
Барлық пациенттер — 141/217 (65%) — 145/217 (67%)
RNA бастапқы вирустық жүктемесі <100,000 көшірме/мл — 112/167 (67%) — 116/169 (69%)
CD4 <50 бастапқы санаты — 3/6(50%) — 4/6(67%)
CD4 50-100 бастапқы санаты — 21/40 (53%) — 23/27 (62%)
CD4 101-200 бастапқы санаты — 57/85 (67%) — 43/57 (64%)
CD4 201-350 бастапқы санаты — 101/143(71%) — 114/170(67%)
CD4 >350 бастапқы санаты — 71/109 (65%) — 76/105 (72%)
РНҚ АИТВ деңгейінің > 1 log төмендеуі немесе > 50 көшірме/мл Барлық пациенттер — 372/384(97%) — 373/386(97%)
Ұқсас клиникалық тиімділік (емдеудегі айырмашылықтың балдық бағасы: -1,7, 95% СА-8.4, 4.9) емдеудің екі схемасында да байқалды. 95% сенімді аралықпен алынған нәтижелер негізінде шынайы айырмашылық тәулігіне екі рет абакавирді қабылдау схемасының пайдасына 8.4% - дан аспайды деп қорытынды жасауға болады. Көрсетілген рұқсат етілген айырмашылық өте аз, бұл абакавирді тәулігіне бір рет қолдану абакавирді тәулігіне екі рет тиімді қабылдаудан кем емес деген жалпы қорытынды жасауға мүмкіндік бермейді. Вирусологиялық тиімсіздіктің жалпы жиілігі (вирустық жүктеме >50 мл/көшірме) тәулігіне бір рет және тәулігіне екі рет (тиісінше 10% және 8%) қабылдаумен топтарда төмен және ұқсас болды. Генотиптік талдау үшін іріктелген шағын көлемді іріктемеде тәулігіне екі рет қабылдаумен салыстырғанда абакавирді тәулігіне бір рет қабылдаған кезде КТНТ-мен байланысты мутациялардың жоғары деңгейіне бейімділік байқалды. Зерттеуде алынған мәліметтердің шектеулі сипатына байланысты біржақты қорытынды жасауға болмайды.
Кивекса препаратының кейбір салыстырмалы зерттеулерінде, мысалы, HEAT, ACTG5202 және ASSERT, қарама-қайшы деректер ұсынылған:
Плацебомен салыстырғанда рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын, 96 аптаға созылатын, көп орталықты EPZ104057 зерттеуінің (HEAT зерттеуі) негізгі мақсаты Абакавир / ламивудиннің (ABC/3tc, 600 мг/300 мг) және Тенофовир / эмтрицитабиннің (TDF/FTC, 300 мг/200 мг) салыстырмалы тиімділігін бағалау болып табылды, олардың әрқайсысы бұрын ем алмаған АИТВ жұқтырған ересек науқастарға лопинавирмен / ритонавирмен (LPV/r, 800 мг/200 мг) біріктіріп тәулігіне бір рет тағайындайды. Тиімділікке алғашқы талдау 48-ші аптада жүргізілді, әрі қарай зерттеу 96-шы аптаға дейін жалғасты және тиімділігі аз емес екендігі дәлелденді. Нәтижелер төменде келтірілген:
Екі жыныстағы пациенттердің қатысуымен әсерге ұшыраған популяциядағы РНҚ АИТВ плазмадағы < 50 көшірме/мл деңгейінің негізіндегі вирусологиялық жауап
Вирусологиялық жауап — ABC/3TC +LPV/r (N = 343) — TDF/FTC + LPV/r (N = 345)
48-ші апта — 96-шы апта — 48-ші апта — 96-шы апта
Жалпы жауап (РНҚ АИТВ-1 бастапқы деңгейі бойынша стратификацияланған) — 231/343 (68%) — 205/343 (60%) — 232/345 (67%) — 200/345 (58%)
РНҚ АИТВ-1 бастапқы деңгейі бойынша жауап <100 000 к/мл — 134/188 (71%) — 118/188 (63%) — 141/205 (69%) — 119/205 (58%)
РНҚ АИТВ-1 бастапқы деңгейі бойынша жауап ≥100 000 к/мл — 97/155 (63%) — 87/155 (56%) — 91/140 (65%) — 81/140 (58%)
Екі схеманы қолданған кезде ұқсас вирусологиялық жауап байқалды (48-ші аптадағы емдеу айырмашылығының балдық бағасы: 0.39%, 95% СА: -6.63, 7.40).
ACTG 5202 көп орталықты, салыстырмалы, рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын зерттеуде бұрын ем қабылдаған АИТВ-1 пациенттерінде ашық берілетін эфавирензбен немесе атазанавирмен / ритонавирмен бірге қолданылатын абакавир / ламивудин немесе эмтрицитабин / тенофовир бағаланды. Пациенттер плазмадағы РНҚ АИТВ-1 деңгейлері негізінде скрининг барысында стратификацияланған
ACTG 5202 зерттеуіндегі аралық талдау көрсеткендей, абакавир / ламивудин біріктірілімі скрининг кезінде ≥ 100,000 көшірме/мл вирустық жүктемесі бар пациенттерде эмтрицитабинмен/тенофовирмен салыстырғанда (вирустық жүктеме > 16 аптадан кейін немесе одан кейін 1000 көшірме/мл ретінде және 24 аптаға дейін немесе РНҚ АИТВ деңгейі >> 24 аптадан кейін немесе одан кейін 200 мл көшірме/мл) вирусологиялық тиімсіздіктің статистикалық неғұрлым жоғары қаупімен байланысты (қауіптердің есептік қатынасы: 2.33, 95% СА: 1.46, 3.72, p = 0.0003). Деректер қауіпсіздігін бақылау жөніндегі кеңес (DSMB) тиімділіктегі байқалатын айырмашылықтарға байланысты жоғары вирустық жүктемесі бар стратадағы барлық пациенттер үшін терапиялық емдеу түрлерін өзгерту мүмкіндігін қарастыруды ұсынды. Вирустық жүктемесі төмен қабаттағы пациенттер салыстырмалы жасырын болып қалды және зерттеуге қатысты.
Вирустық жүктемесі төмен стратадағы пациенттерден алынған деректерді талдау 96-аптада вирусологиялық тиімсіздігі болмаған пациенттер арасында нуклеозидті аналогтар арасында айқын айырмашылықтарды анықтаған жоқ. Нәтижелер төменде келтірілген:
үқғғңқүқғғңқ
Абакавир / ламивудин (ABC / 3TC, 600 мг / 300 мг) және тенофовир / эмтрицитабин (TDF / FTC, 300 мг / 200 мг) біріктірілімдерін бағалау бойынша CNA109586 (ASSERT зерттеуі) көп орталықты, ашық, рандомизацияланған зерттеу жүргізілді, олардың әрбіреуін күніне бір рет эфавирензбен (EFV, 600 мг) ересектерге, HLA-B*5701 теріс, АИТВ-1 инфекция жұқтырған, бұрын БАРЕ алмаған пациенттерге берілді. Вирусологиялық нәтижелер келесі кестеде келтірілген:
48-аптадағы вирусологиялық жауап әсеріне ұшыраған пациенттер популяциясында (бастапқыда зерттеу үшін іріктелген барлық пациенттер) вирусологиялық жауап жоғалғанға дейінгі уақытты талдаумен <50 көшірме/мл деңгейі бар
ABC/3TC + EFV (N =192) — TDF/FTC + EFV (N =193)
Жалпы жауап — 114/192 (59%) — 137/193 (71%)
РНҚ АИТВ-1 бастапқы деңгейі бойынша жауап <100 000 к/мл — 61/95 (64%) — 62/83 (75%)
РНҚ АИТВ-1 бастапқы деңгейі бойынша жауап ≥ 100 000 к/мл — 53/97 (55%) — 75/110 (68%)
48-ші аптада TDF / FTC-мен салыстырғанда ABC / 3TC үшін вирусологиялық жауаптың төмен деңгейі байқалды (емдеу айырмашылығының балдық бағасы: 11.6%, 95% СА: 2.2, 21.1).
Бұрын ем қабылдаған пациенттер
Екі зерттеудің деректері, CAL30001 және ESS30008, бұрын ем қабылдаған пациенттерде Кивекса препаратының тәулігіне бір рет қабылдаған кезде тәулігіне екі рет 300 мг дозада абакавир және тәулігіне бір рет 300 мг ламивудин немесе тәулігіне екі рет 150 мг сияқты ұқсас вирусологиялық тиімділігі бар екенін дәлелдейді.
Алдыңғы ем кезінде вирусологиялық тиімсіздігі бар 182 пациентті CAL30001 зерттеуінде рандомизациялады, онда олар тәулігіне бір рет Кивекса препаратын немесе тәулігіне екі рет 300 мг дозада абакавир және 48 апта бойы тенофовирмен, ПК немесе КТНЕТ-пен бірге тәулігіне бір рет 300 мг ламивудин препаратын алды. Бастапқы деңгейді алып тастау қисығының астындағы орташа аудан бойынша өлшенген РНҚ АИТВ-1 деңгейінің осыған ұқсас төмендеуі байқалды, бұл Кивекса препаратын алған топтың тиімділігі бойынша абакавир плюс ламивудині бар топтан тәулігіне екі рет кем түспейтінін көрсетеді (AAUCMB, -1.65 log10 көшірме/мл салыстырғанда -1.83 log10 көшірме/мл-ден, тиісінше, 95% СА -0.13, 0.38). 48-аптада РНҚ АИТВ-1 <50 көшірме/мл (47% - бен салыстырғанда 50%) және <400 көшірме/мл (57% - бен салыстырғанда 54%) деңгейінің арақатынасы да әрбір топта (зерттеу үшін бастапқыда іріктелген барлық пациенттердің популяциясы) ерекшеленбеді. Алайда, зерттеуге енгізілген пациенттер бұрын орташа дәрежеде антиретровирустық ем қабылдағандықтан және топтардың бастапқы вирустық жүктемесі әртүрлі болғандықтан, нәтижелерді сақтықпен түсіндіру керек.
ESS30008 зерттеуінде тәулігіне екі рет 300 мг дозада абакавирді және 150 мг дозада ламивудинді қабылдауды қамтитын бірінші кезектегі ем сызбасы бойынша алынған вирусологиялық супрессиясы бар 260 пациент ПТ немесе КТНЕТ-пен бірге осы режимді жалғастыру немесе 48 апта ішінде Кивекса препараты плюс ПТ немесе КТНЕТ қолдануға көшу үшін рандомизацияланды. 48 аптадан кейінгі нәтижелер Кивекса препаратын алатын топта РНҚ АИТВ-1 <50 көшірме/мл (90% және 85%) деңгейі бар пациенттердің арақатынасына сүйене отырып, абакавир плюс ламивудин алатын топпен салыстырғанда салыстырмалы вирусологиялық нәтиже (кем емес) дамығанын көрсетеді, тиісінше 95% СА -2.7, 13.5).
Абакавир / ламивудин біріктірілімі үшін тіркеу куәлігінің иесі генотиптік сезімталдық шкаласы (ГСШ) бойынша бағалауды айқындамады. Оңтайландырылған фондық ем (ОФЕ) кезіндегі генотиптік сезімталдық индексі бойынша 48 аптада РНҚ АИТВ <50 көшірме/мл деңгейімен CAL30001 зерттеуінде ем алған пациенттердің үлесі төмендегі кестеде келтірілген. Сондай-ақ IAS – USA (ЖИТС бойынша халықаралық қоғам - АҚШ) айқындаған негізгі мутациялардың абакавирге немесе ламивудинге және жауап беру кезінде бастапқы мутациялар санына КТНТ-ға көп резистенттілікпен байланысты мутацияларға әсері бағаланды. Генотиптік сезімталдық индексі Monogram компаниясының есептерінен алынды, онда біріктірілімге бейім вирусқа схемада қолданылатын дәрілік препараттар саны негізінде «1-4» мәні беріледі, ал препаратқа сезімталдығы төмен вирусқа «0» мәні беріледі. Бастапқы деңгейде барлық пациенттер генотиптік сезімталдықты бағалаған жоқ. CAL30001 зерттеуі аясында абакавирді тәулігіне бір және екі рет қабылдаған топтардағы пациенттердің ұқсас саны GSS <2 немесе ≥2 көрсеткіштеріне ие болды және 48-аптаға дейін вирустың репликациясын сәтті басады
ОФЕ генотиптік сезімталдық индексі және бастапқы мутациялар саны бойынша айқындалған, 48 аптада <50 көшірме/мл деңгейі бар CAL30001 зерттеуіне қатысатын пациенттер
ABC / 3TC тәулігіне бір рет (n=94) Бастапқы деңгейдегі мутациялар саны1 — ABC тәулігіне екі рет + 3ТС тәулігіне бір рет (n=88)
ОФЕ-дегі генотиптік сезімталдық индексі — Барлығы — 0-1 — 2-5 — 6+ — Барлығы
≤2 — 10/24 (42%) — 3/24 (13%) — 7/24 (29%) — 0 — 12/26 (46%)
>2 — 29/56 (5 — 21/56 (38%) — 8/56 (14%) — 0 — 27/56 (48%)
Белгісіз — 8/14 (57%) — 6/14 (43%) — 8/56 (14%) — 0 — 2/6 (33%)
Барлығы — 47/94 (50%) — 30/94 (32%) — 17/94 (18%) — 0 — 41/88 (47%)
1 Абакавирді немесе ламивудинді қолданумен байланысты, КТНТ-ға көптеген резистенттілікпен астасқан Вирустық аурулармен күрес жөніндегі халықаралық қоғам (IAS, АҚШ) айқындаған негізгі мутациялар.
Бұрын емделмеген пациенттердің қатысуымен CNA109586 (ASSERT) және CNA30021 зерттеулерінде генотиптің деректері тек скринингтен өткен немесе бастапқы деңгейдегі пациенттерден, сондай-ақ вирусологиялық тиімсіздік критерийлеріне сәйкес келетін пациенттерден алынды. CNA30021 зерттеуіне қатысатын пациенттер туралы деректердің бір бөлігі төмендегі кестеде келтірілген, бірақ оларды түсіндірген кезде сақ болу керек. Дәрілік препаратқа сезімталдық шкаласы бойынша балдар ANRS 2009 (ЖИТС және вирустық гепатитті зерттеу жөніндегі Францияның Ұлттық агенттігі) алгоритміне сәйкес АИТВ-1-ге дәрілік резистенттілікті генотиптік тестілеу бойынша әрбір пациенттің вирусының генотипіне берілді. Емдеу схемасында қолданылатын вирус сезімтал әрбір дәрілік препаратқа 1 мәні, ал ANRS алгоритмі резистенттіліктің дамуын болжайтын препараттарға «0» мәні берілді.
ОФЕ генотиптік сезімталдық индексі және бастапқы мутациялар саны бойынша айқындалған, 48 аптада <50 көшірме/мл деңгейі бар CNA30021 зерттеуіне қатысатын пациенттер
ABC + 3TC + EFV тәулігіне бір рет (N=384) Бастапқы деңгейдегі мутациялар саны 1 — ABC BID+ 3TC QD + EFV QD (N=386)
ОФЕ кезіндегі генотиптік сезімталдық индексі — Барлығы — 0-1 — 2-5 — 6+ — Барлығы
≤2 — 2/6 (33%) — 2/6 (33%) — 0 — 0 — 3/6 (50%)
>2 — 58/119 (49%) — 57/119 (48%) — 1/119 (<1%) — 0 — 57/114 (50%)
Барлығы — 60/125 (48%) — 59/125 (47%) — 1/125 (<1%) — 0 — 60/120 (50%)
1 абакавир немесе ламивудин үшін IAS-USA анықтаған негізгі мутациялар (желтоқсан 2009) .
Балалар популяциясы
АИТВ жұқтырған балалар жасындағы пациенттерді рандомизацияланған, көп орталықты, бақыланатын зерттеу шеңберінде абакавир мен ламивудинді тәулігіне екі рет қолданумен салыстырғанда тәулігіне бір рет қабылдау схемасына салыстырмалы талдау жүргізілді. ARROW (COL105677) зерттеуіне енгізілген 3 айдан 17 жасқа дейінгі 1206 пациент Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының нұсқауларында көрсетілген дозалау жөніндегі ұсынымдарға сәйкес препарат алды (Нәрестелер мен балалардағы АИТВ инфекциясының ретровирусқа қарсы емі, 2006). Абакавир мен ламивудинді тәулігіне екі рет қолданумен схема бойынша 36 апталық емнен кейін 669 қолайлы пациент тәулігіне екі рет қабылдауды жалғастыру немесе қосымша 96 апта бойы тәулігіне бір рет абакавир мен ламивудинге ауысу үшін рандомизацияланды. Бұл топта дене салмағы кемінде 25 кг болатын 104 пациент бар, олар 600 мг дозада абакавир және 300 мг дозада ламивудин Кивекса препараты түрінде тәулігіне бір рет орташа әсер ету ұзақтығы 596 күн алды.
Осы зерттеуде рандомизацияланған 669 пациенттің арасында (12 айдан ≤17 жасқа дейінгі балалар) тәулігіне бір рет абакавир / ламивудин алатын топ алдын ала белгіленген шегіне сәйкес тиімділігі кем емес, көрсеткіштері бойынша препаратты тәулігіне екі рет қабылдаған топтан кем түспеді: 48 аптада <80 көшірме/мл бастапқы соңғы нүкте үшін -12%, сонымен қатар 96-аптада (екінші ақырғы нүкте) және барлық басқа да зерттелетін тиімділік шегіне сәйкес келетін (<200 көшірме/мл, <400 көшірме/мл, <1000 көшірме/мл) шекті мәндер. Қосалқы топтарды біртектілікке талдау кезінде препаратты тәулігіне екі рет алатын топпен салыстырғанда препаратты тәулігіне бір рет қабылдаумен топқа рандомизация кезінде жынысының, жасының немесе вирустық жүктемесінің елеулі әсері анықталмаған. Қорытындылар талдау әдісіне қарамастан препаратты қабылдау схемаларының тиімділігінің салыстырмалылығын растады.
Дене салмағы 40-тан 25 кг-ға дейінгі балаларды қоса алғанда, Кивекса препаратын қабылдаған 104 пациенттің арасында вирустық супрессия ұқсас болды.