По рецепту

Иварокс таблетки 20 мг

"Уорлд Медицин Илач Сан. ве Тидж. А.Ш.", Турция

Действующее вещество: Ривароксабан

Дозировка

Цены и наличие в аптеках появятся позже

Отпускается по рецепту врача

Внешний вид товара может отличаться от изображения. Цену и наличие определяют выбранные дозировка и упаковка.

О препарате

Форма выпуска: Таблетки, покрытые пленочной оболочкой
Дозировка: 20 мг
Торговое наименование: Иварокс
Действующее вещество: Ривароксабан
Назначение: Жүректің іркілген жеткіліксіздігі, артериялық гипертензия, ≥ 75 жас, қант диабеті, бұрын болған инсульт немесе транзиторлық ишемиялық шабуыл сияқты бір немесе бірнеше қауіп…
Производитель: "Уорлд Медицин Илач Сан. ве Тидж. А.Ш."
Страна: Турция
Условия отпуска: По рецепту

Цены в аптеках

Предложения аптек появятся позже

Мы подключаем аптеки Казахстана. Когда появятся проверенные цены и наличие, они будут на этой странице.

Инструкция

Бір таблетканың құрамында белсенді зат – ривароксабан, 20 мг, қосымша заттар – лактоза моногидраты, гидроксипропилметилцеллюлоза, натрий лаурилсульфаты, микрокристалды целлюлоза, натрий кроскармеллозасы, магний стеараты. Қабықтың құрамы: Опадри® қызыл 03B25577 ‎‎(гипромеллоза, титанның қостотығы, темірдің қызыл тотығы, макрогол). Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Дөңгелек екі беті дөңес, қызылдан күңгірт қызыл түске дейінгі үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалар.

Әсер ету механизмі Ривароксабан - Ха факторының жоғары селективті тікелей тежегіші, пероральды қолданғанда биожетімділігі жоғары. Ха факторының тежелуі коагуляциялық каскадтың ішкі және сыртқы жолдарын бұзады, бұл тромбин түзілуінің де, тромбтардың қалыптасуының да тежелуіне әкеледі. Ривароксабан тромбинді тежемейді (белсендірілген II фактор) және тромбоциттерге әсер етпейді. Фармакодинамикалық әсерлері Адамдарда Ха факторы белсенділігінің дозаға тәуелді тежелуі байқалады. Ривароксабан протромбин уақытына дозаға тәуелді әсер етеді, егер талдау үшін Neoplastin жинағы қолданылса, ол қан плазмасындағы ривароксабан концентрацияларымен жақсы корреляцияланады (корреляция коэффициенті r 0,98 тең). Басқа реактивтерді пайдаланған кезде нәтижелер әртүрлі болады. Протромбин уақытын секундтармен алып тастау керек, өйткені ХҚҚ деңгейі тек кумариндер үшін калибрленген және валидацияланған және оны басқа антикоагулянттар үшін қолдануға болмайды. ТВТ және ӨАТЭ емдеу және рецидивінің профилактикасы үшін ривароксабан қабылдайтын пациенттерде таблетканы қабылдағаннан кейін 2-4 сағаттан соң 5/95 пайыз немесе ПУ (Neoplastin) (яғни, ең жоғары әсерге жету кезінде) 15 мг доза үшін сәйкесінше күніне 2 рет 17-ден 32 секундқа дейін және 20 мг доза үшін күніне 1 рет 15-тен 30 секундқа дейін өзгереді. Таблетканы қабылдағаннан кейін 8-16 сағаттан соң 5/95 пайыз немесе күніне 2 рет 15 мг үшін 14-тен 24 секундқа дейін, ал күніне 1 рет 20 мг үшін (таблетканы қабылдағаннан кейін 18-30 сағат) 13-тен 20 секундқа дейін болды. Инсульт пен жүйелік тромбоэмболияның профилактикасы үшін препаратты қабылдайтын, шығу тегі клапандық емес жүрекшелер фибрилляциясы бар пациенттерде таблетканы қабылдағаннан кейін 1-4 сағаттан кейін 5/95 пайыз немесе ПУ (Neoplastin) (яғни, ең жоғары әсерге жету кезінде) күніне 20 мг дозаны бір рет қабылдағанда 14-тен 40 секундқа дейін және күніне 1 рет 15 мг дозаны қабылдау аясында ауырлығы орташа дәрежедегі бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттерде 10-нан 50 секундқа дейін өзгереді. Таблетканы қабылдағаннан кейін 16-36 сағаттан соң 5/95 пайыз немесе күніне 1 рет 20 мг қабылдаған пациенттерде 12-ден 26 секундқа дейін, ал күніне 1 рет 15 мг қабылдаған ауырлығы орташа дәрежедегі бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттерде 12-ден 26 секундқа дейін өзгерді. Клиникалық фармакологиялық зерттеу сау ересек еріктілердегі ривароксабан фармакодинамикасындағы өзгерістерді бағалады (n=22) ПКК екі түрлі типінің бір реттік дозаларының (50 ХБ/кг) әсерін зерттеді: 3 факторлы ПКК (II, IX және X факторлары) және 4 факторлы (II, VII, IX және X факторлары). 3 факторлы ПКК 4 факторлы ПКК жағдайында байқалған шамамен 3,5 секундқа төмендеумен салыстырғанда 30 минут ішінде ПУ (Neoplastin) орташа мәндерінің шамамен 1,0 секундқа төмендеуіне әкелді. Сонымен қатар, 3 факторлы ПКК 4 факторлы ПКК-ге қарағанда эндогендік тромбин түзілуіндегі өзгерістердің қайтымдылығына елеулі және жылдам жалпы әсер етті (4.9-бөлімді қараңыз). Сондай-ақ, ривароксабан дозаға тәуелді түрде БІTУ және НepTest нәтижесін арттырады; дегенмен, бұл параметрлерді ривароксабанның фармакодинамикалық әсерін бағалау үшін пайдалану ұсынылмайды. Ривароксабанмен емдеу кезеңінде қан ұюының параметрлеріне мониторинг жүргізу қажет емес. Алайда, егер клиникалық негіздеме болса, ривароксабан концентрациясын анти-Xa факторының белсенділігіне калибрленген сандық тестілері арқылы өлшеуге болады (5.2-бөлімді қараңыз). Балалар ПУ (Neoplastin реагенті), БІТУ және анти-Ха факторының белсенділігін талдау (калибрленген сандық тест көмегімен) балалардағы қан плазмасындағы концентрациямен тығыз корреляцияны көрсетеді. Анти-Ха белсенділігі концентрациялары мен қан плазмасындағы концентрациялар арасындағы корреляция 1-ге жақын көлбеу бұрышымен дозаға тәуелді болып табылады. Қан плазмасындағы тиісті концентрациялармен салыстырғанда анти-Ха факторының белсенділігінің жоғары немесе төмен мәндерімен жеке ауытқулар болуы мүмкін. Ривароксабанмен емдеу кезінде қанның ұю көрсеткіштерін үнемі мониторингтеудің қажеті жоқ. Алайда, егер клиникалық негіздеме болса, ривароксабан концентрациясын калибрленген сандық анти-Ха факторының белсенділігіне тесттер көмегімен мкг/л-де өлшеуге болады (балалардағы қан плазмасындағы ривароксабанның байқалатын концентрацияларының диапазондары үшін 5.2-бөлімдегі 12-кестені қараңыз). Балалардағы қан плазмасындағы ривароксабан концентрациясын анықтау үшін анти-Ха факторының белсенділігіне тестті пайдаланған кезде сандық көрсеткіштердің төменгі шегін ескеру қажет. Тиімділік немесе қауіпсіздік критерийлері үшін шекті мәндер белгіленбеген. Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі Клапандық емес жүрекшелер фибрилляциясы бар пациенттерде инсульт пен жүйелік эмболияның профилактикасы Ривароксабанды клиникалық зерттеу бағдарламасы клапандық емес жүрекшелер фибрилляциясы бар пациенттерде инсульт пен жүйелік эмболияның профилактикасына қатысты ривароксабанның тиімділігін дәлелдеу үшін әзірленген. ROCKET AF негізгі салыстырмалы жасырын зерттеуінде 14264 пациент 2 топқа рандомизацияланды. Бірінші топ 20 мг ривароксабанды күніне 1 рет пероральды қабылдады (30-49 мл/мин пациенттері үшін күніне 1 рет 15 мг пероральды КК)), екіншісі варфаринді қабылдады, оның дозасы мақсатты ХҚҚ 2,5-ке жеткенге дейін титрленді (терапиялық диапазон 2,0-3,0). Емдеудің орташа ұзақтығы 19 айды, ал емдеудің ең жоғары ұзақтығы 41 айды құрады. Пациенттердің 34,9%-ы АСҚ-ны қолдана отырып, ем алды, пациенттердің 11,4%-ы амиодаронды қоса, III класты аритмияға қарсы препараттарды қолдана отырып, ем алды. Ривароксабан инсульттің бастапқы біріктірілген соңғы нүктесі мен ОЖЖ-дан тыс жүйелік эмболия бойынша варфариннен кем түспеді. Хаттамаға сәйкес ем алған популяцияда инсульт немесе жүйелік эмболия ривароксабан қабылдаған 188 пациентте (жылына 1,71%) және варфарин қабылдаған 241 пациентте (жылына 2,16%) болды (ҚҚ 0,79, 95% СА: 0,66-0,96; Р < 0,001 артықшылықтың болмауы үшін). Барлық рандомизацияланған пациенттердің арасында тағайындалған емге байланысты деректерді (ТЕД) талдау жүргізілді, бастапқы соңғы нүкте ривароксабандағы 269-да (жылына 2,12%) және варфариндегі 306-да (жылына 2,42%) анықталды (ҚҚ 0,88; 95% СА: 0,74-1,03; Р < 0,001 артықшылықтың болмауы үшін; артықшылық үшін P=0,117). ТЕД талдауында иерархиялық ретпен тексерілген екінші соңғы нүктелер үшін нәтижелер 3-кестеде көрсетілген. Варфарин тобындағы пациенттер арасында ХҚҚ мәндері терапиялық диапазонда болды (2,0-ден 3,0-ге дейін), орташа есеппен 55% жағдайда (медиана 58%; квартильаралық диапазон 43-тен 71-ге дейін). Ривароксабан әсері бірдей өлшемдегі квартильдерде (Р=0,74 өзара әрекеттесу үшін) 2,0-3,0 мақсатты ХҚҚ диапазонында орталық ПВН деңгейінде ерекшеленбеді. Орталықтың деректері бойынша ең жоғары квартиль шегінде ривароксабанның ҚҚ варфаринмен салыстырғанда 0,74 құрады (95% СА: 0,49-1,12). Қауіпсіздіктің негізгі соңғы нүктесінің пайда болу жиілігі (ауқымды және клиникалық маңызды ауқымды емес қан кетулер) емдеудің екі тобында да салыстырмалы болды (4-кестені қараңыз). 3-кесте. ROCKET AF III фазаның клиникалық зерттеуінің тиімділігі бойынша нәтижелер Зерттеу популяциясы — Клапандық емес жүрекшелер фибрилляциясы бар пациенттерде ТЕД талдауы Терапиялық доза — 20 мг ривароксабан күніне 1 рет (бүйрек жеткіліксіздігі орташа пациенттер үшін күніне 1 рет 15 мг) Оқиғалар жиілігі (100 пациент-жыл) — Варфарин, ХҚҚ 2,5 мақсатты деңгейі бойынша таңдалған дозада 2,5 (терапиялық диапазоны 2,0-3,0) Оқиғалар жиілігі (100 пациент- жыл) — ҚҚ (95% СА) р-мәні, артықшылық артықшылыққа арналған тест ОЖЖ-дан тыс инсульт және жүйелік эмболия — 269 (2,12) — 306 (2,42) — 0,88 (0,74-1,03) 0,117 Инсульт, ОЖЖ-дан тыс жүйелік эмболия және қантамырлық аурудан болатын өлім — 572 (4,51) — 609 (4,81) — 0,94 (0,84-1,05) 0,265 Инсульт, ОЖЖ-дан тыс жүйелік эмболия, қантамырлық аурудан болатын өлім және миокард инфарктісі — 659 (5,24) — 709 (5,65) — 0,93 (0,83-1,03) 0,158 Инсульт — 253 (1,99) — 281 (2,22) — 0,90 (0,76 1,07) 0.221 ОЖЖ-дан тыс жүйелік эмболия — 20 (0,16) — 27 (0,21) — 0,74 (0,42-1,32) 0.308 Миокард инфарктісі — 130 (1,02) — 142 (1,11) — 0,91 (0,72-1,16) 0,464 4-кесте. ROCKET AF III фазаның клиникалық зерттеуінің қауіпсіздігі бойынша нәтижелер Зерттеу популяциясы — Клапандық емес жүрекшелер фибрилляциясы бар пациенттера) Терапиялық доза — 20 мг ривароксабан күніне 1 рет (15 мг күніне 1 рет) орташа бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер үшін) Оқиғалар жиілігі (100 пациент-жыл) — Варфарин, ХҚҚ 2,5 мақсатты деңгейі бойынша таңдалған дозада 2,5 (терапиялық диапазоны 2,0-3,0) Оқиғалар жиілігі (100 пациент-жыл) — ҚҚ (95% ҚҚ) р-мәні Ауқымды және клиникалық маңызды ауқымды емес қан кетулер — 1475 (14,91) — 1449 (14,52) — 1,03 (0,96-1,11) 0,442 Ауқымды қан кетулер — 395 (3,60) — 386 (3, 45) — 1,04 (0,90-1,20) 0,576 Қан кету салдарынан өлім* — 27 (0,24) — 55 (0,48) — 0,50 (0,31-0,79) 0,003 Өмірлік маңызды ағзаларда қан кету* — 91 (0,82) — 133 (1,18) — 0,69 (0,53-0,91) 0,007 Бассүйекішілік қан құйылу* — 55 (0,49) — 84 (0,74) — 0,67 (0,47-0,93) 0,019 Гемоглобин деңгейінің төмендеуі* — 305 (2,77) — 254 (2,26) — 1,22 (1,03-1,44) 0,019 Эритроциттік массаның немесе жаңа алынған қанның екі немесе одан да көп бірлігін құю* — 183 (1,65) — 149 (1,32) — 1,25 (1,01-1,55) 0,044 Клиникалық маңызды ауқымды емес қан кетулер — 1185 (11,80) — 1151 (11,37) — 1,04 (0,96-1,13) 0,345 Барлық себептерден болатын өлім — 208 (1,87) — 250 (2,21) — 0,85 (0,70-1,02) 0,073 a) Емдеу кезеңінде қауіпсіздікті зерделеуге арналған популяция. *Номиналды мәні. ROCKET AF III фазаның зерттеуіне қосымша, тромбоэмболиялық оқиғаларды және ауқымды қан кетуді қоса алғанда, орталық нәтижені бағалай отырып, проспективті, бір сатылы, авторизациядан кейінгі, интервенциялық емес ашық когорттық зерттеу (XANTUS) жүргізілді. Клапандық емес жүрекшелер фибрилляциясы бар 6704 пациент инсульт пен орталық жүйке жүйесінен (ОЖЖ) тыс жүйелік эмболияның профилактикасы үшін клиникалық тәжірибеге енгізілді. CHADS2 орташа көрсеткіштері ROCKET AF-та CHADS2 және HAS-BLED сәйкесінше 3,5 және 2,8 орташа көрсеткіштерімен салыстырғанда, XANTUS-та 1,9 және HAS-BLED 2,0 болды. Қатты қан кету 100 пациент-жылға 2,1 жағдайда болды. Өлімге әкелетін қан кету 100 пациент-жылға 0,2 жағдайда, ал бассүйекішілік қан кету 100 пациент-жылға 0,4 жағдайда тіркелді. ОЖЖ-дан тыс инсульт немесе жүйелік эмболия 100 пациент-жылға 0,8 жағдайда тіркелді. Клиникалық практикадағы бұл бақылаулар осы көрсетілімдер бойынша белгіленген қауіпсіздік бейініне сәйкес келеді. Тіркеуден кейінгі интервенциялық емес зерттеуде төрт елден келген, клапандық емес жүрекшелер фибрилляциясы бар 162000-нан астам пациент инсульт пен жүйелік эмболияның профилактикасы мақсатында ривароксабан қабылдады. Ишемиялық инсульттің жиілігі 100 пациент-жылға 0,70 (95% СА: 0,44-1,13) құрады. Ауруханаға жатқызуға әкелген қан кетулер 100 пациент-жылға келесі жиілікте пайда болды: бассүйекішілік қан кетулер үшін 0,43 (95% СА: 0,31-0,59), асқазан-ішектен қан кетулер үшін 1,04 (95% СА: 0,65-1,66), урогенитальды қан кетулер үшін 0,41 (95% СА 0,31-0,53) және басқа қан кетулер үшін 0,40 (95% СА: 0,25-0,65) құрайды. Кардиоверсия жасалған пациенттер Ривароксабан мен К дәруменінің антагонистерін (КДА) салыстыру мақсатында кардиоверсиясы көрсетілген клапандық емес жүрекшелер фибрилляциясы бар 1504 пациентке (бірінші рет ем тағайындалғандарға да, пероральды антикоагулянттар қабылдағандарға да) жүрек-қантамырлық асқынулардың профилактикасы үшін қолданылатын таңдалған дозада (2:1 арақатынасында рандомизация) проспективті, рандомизацияланған, ашық, көп орталықты соңғы нүктелердің салыстырмалы бағалаумен (X-VERT) бақылау зерттеуі жүргізілді. Келесі емдеу стратегиялары қолданылды: ӨАЭхоКГ бақылауымен кардиоверсия (алдын-ала емдеу 1-5 күн ішінде жүргізілді) немесе дәстүрлі кардиоверсия (алдын-ала емдеу кем дегенде үш апта бойы жүргізілді). Тиімділіктің негізгі соңғы нүктесі (барлық инсульт, өтпелі транзиторлық шабуыл, ОЖЖ-ден тыс жүйелік эмболия, миокард инфарктісі және жүрек-қантамырлық өлімі жағдайлары) ривароксабан тобындағы 5 (0,5%) пациентте (n=978) және КДА тобындағы 5 (1,0%) пациентте тіркелді (n=492; ҚҚ 0,50; 95% СА: 0,15-1,73; ТЕД бойынша модификацияланған популяция). Қауіпсіздіктің негізгі соңғы нүктесі (ауқымды қан кету) ривароксабан (n=988) және КДА (n=499) топтарындағы сәйкесінше 6 (0,6%) және 4 (0,8%) пациентте байқалды (ҚҚ 0,76; 95% СА 0,21=2,67; қауіпсіздік популяциясы). Бұл бақылау зерттеуінде кардиоверсия жүргізу кезінде ривароксабан мен КДА емдеу топтарында салыстырмалы тиімділік пен қауіпсіздікті көрсетілді. Стенттеуімен ТАКА-ға ұшыраған, клапандық емес жүрекшелер фибрилляциясы бар пациенттер Ривароксабанның екі сызбасы мен К дәрумені антагонитінің (КДА) бір сызбасының қауіпсіздігін салыстыру мақсатында бастапқы атеросклерозға қатысты стенттелген ТАКА-ны басынан өткерген клапандық емес жүрекшелер фибрилляциясы бар 2124 пациентте рандомизацияланған, ашық, көп орталықты зерттеу (PIONEER AF-PCI) жүргізілді. Пациенттер 12 ай ішінде емдеу үшін 1:1:1 арақатынасында рандомизацияланған. Анамнезінде инсульт немесе транзиторлық ишемиялық шабуыл бар пациенттер алынып тасталды. 1-топ 15 мг ривароксабанды күніне 1 рет (КК 30-49 мл/мин) пациенттерде күніне 1 рет 10 мг) плюс P2Y12 тежегішін қабылдады. 2-топ 2,5 мг ривароксабанды күніне 2 рет плюс ҚААТ (қосарлы антиагрегантты терапия, яғни 75 мг клопидогрел [немесе P2Y12 баламалы тежегішін] плюс АСҚ төмен дозада) 1, 6 немесе 12 ай бойы, содан кейін 15 мг ривароксабан (немесе КК 30-49 мл/мин пациенттер үшін 10 мг) күніне 1 рет плюс АСҚ-ны төмен дозада қабылдады. 3-топ КДА-ны 1, 6 немесе 12 ай бойы таңдалатын дозада плюс ҚААТ-ты қабылдады, содан кейін КДА-ны таңдалатын дозада плюс АСҚ-ны төмен дозада қабылдады. Қауіпсіздіктің бастапқы соңғы нүктесі - клиникалық маңызды қан кету 109 (15,7%), 117 (16,6%) және сәйкесінше 1, 2 және 3 топтардағы 167 (24,0%) пациент (сәйкесінше ҚҚ 0,59, 95% СА: 0,47-0,76, р < 0,001 және ҚҚ 0,63, 95% СА 0,50-0,80, р < 0,001) белгіленген. Екінші соңғы нүкте (жүрек-қантамырлық асқынуларының жиынтығы: өлім, миокард инфарктісі немесе инсульт) 41 (5,9%), 36 (5,1%) және сәйкесінше 1, 2 және 3 топтардағы 36 (5,2%) пациент белгіленген. Ривароксабанды қолдану сызбаларының әрқайсысы стенттеуімен ТАКА-ны бастан өткерген клапандық емес жүрекшелер фибрилляциясы бар пациенттерде КДА-мен салыстырғанда клиникалық маңызды қан кету жиілігінің статистикалық маңызды төмендеуін көрсетті. PIONEER AF-PCI зерттеуінің негізгі мақсаты қауіпсіздікті бағалау болды. Белгілі бір популяциядағы тиімділік туралы деректер (тромбоэмболиялық асқынуларды қоса) шектеулі. ТВТ және ӨАТЭ емдеу және рецидивтерінің профилактикасы Ривароксабанға арналған клиникалық бағдарлама ривароксабанның бастапқы және демеуші емге, сондай-ақ ТВТ және ӨАТЭ рецидивтерінің профилактикасына тиімділігін көрсетуге әзірленген. 12800-ден астам пациент төрт рандомизацияланған III фазаның клиникалық зерттеулеріне қатысты (Einstein DVT, Einstein PE, Einstein Extension және Einstein Choice); сонымен қатар, Einstein DVT және Einstein PE зерттеулеріне жиынтық талдау жасалды. Барлық үш зерттеуінде емдеудің жалпы жиынтық ұзақтығы 21 айдан аспады. Einstein DVT зерттеуі жедел ТВТ бар 3449 пациент ТВТ емдеу және ТВТ және ӨАТЭ рецидивінің профилактикасы мақсатында тексерілді (ӨАТЭ симптомдары пайда болған пациенттер осы зерттеуінден алынып тасталды). Емдеу ұзақтығы зерттеушінің клиникалық бағалауына байланысты 3, 6 немесе 12 айды құрады. Жедел ТВТ емдеудің алғашқы үш аптасында пациенттер күніне 2 рет 15 мг ривароксабан қабылдады, содан кейін дозасы күніне 1 рет 20 мг-ге өзгертілді. Einstein PЕ зерттеуінде жедел ӨАТЭ бар 4832 пациент ӨАТЭ емдеу және ТВТ және ӨАТЭ рецидивінің профилактикасы мақсатында тексерілді. Емдеу ұзақтығы зерттеушінің клиникалық бағалауына байланысты 3, 6 немесе 12 айды құрады. Жедел ӨАТЭ емдеуді бастау кезінде пациенттер үш апта бойы күніне 2 рет 15 мг ривароксабан қабылдады, содан кейін дозасы күніне 1 рет 20 мг-ге өзгертілді. Einstein DVT және Einstein PE зерттеулерінің екеуінде де ривароксабанды қабылдаудың әртүрлі режимдері эноксапаринмен салыстырылды, ол ПУ/ХҚҚ көрсеткіштері терапиялық диапазонға жеткенше (≥ 2,0) К дәруменінің антагонисін қабылдаумен біріктірілімде кем дегенде 5 күн қабылданды. Содан кейін емдеу К дәруменінің антагонисімен жалғасты, оның дозасы ПУ/ХҚҚ мәндері терапиялық шектерде (2,0-ден 3,0-ге дейін) сақталатындай етіп түзетілді. Einstein Extension зерттеуіне ТВТ және ӨАТЭ рецидивінің демеуші профилактикасы үшін 1197 пациент енгізілді. Емдеу ұзақтығы зерттеушінің клиникалық бағалауына байланысты бұрын веналық тромбоэмболияны 6 айдан 12 айға дейін емдеу курсынан өткен пациенттерде қосымша 6-12 айды құрады. Ривароксабан күніне 1 рет 20 мг дозада плацебомен салыстырылды. Einstein DVT, PE және Extension зерттеулерінде тиімділіктің бірдей алдын-ала анықталған бірінші және екінші соңғы нүктелерін қолданды. Тиімділіктің бірінші соңғы нүктесі ТВТ рецидивтерінің жиынтық жиілігі немесе өлімге әкелетін немесе өлімге әкелмейтін ӨАТЭ ретінде анықталған ТВТ симптомдық рецидиві болды. Тиімділіктің екінші соңғы нүктесі ТВТ, өлімге әкелмейтін ӨАТЭ және кез келген себептер бойынша өлімнің рецидивтерінің жиынтық жиілігі ретінде анықталды. Einstein Choice зерттеуіне бұрын 6-12 ай бойы антикоагулянттық ем қабылдаған симптомдық ТВТ және/немесе ӨАТЭ көрінісі расталған пациенттерде өлімге әкелетін ӨАТЭ немесе өлімге әкелмейтін симптомдық ТВТ немесе ӨАТЭ профилактикасы үшін 3396 пациент қатысты. Антикоагулянттық емдеуді жалғастыруға көрсетілімдері бар пациенттер зерттеуінден шығарылды. Терапияның ұзақтығы жеке рандомизация күніне байланысты 12 айға дейін болды (орташа мәні - 351 күн). Ривароксабанды күніне 1 рет 20 мг және ривароксабанды күніне 1 рет 10 мг қабылдау күніне 1 рет 100 мг АСҚ қабылдаумен салыстырылды. Тиімділіктің бастапқы соңғы нүктесі ТВТ рецидивтерінің жиынтық жиілігі немесе өлімге әкелетін немесе өлімге әкелмейтін ӨАТЭ ретінде анықталған симптомдары бар ТВТ рецидиві болды. Einstein DVT зерттеуінде 5-кестені қараңыз) ривароксабан тиімділіктің бастапқы көрсеткіші бойынша эноксапарин/КДА біріктірілімінен кем түспеді (р < 0,0001 (тиімділігі кем емес зерттеу); ҚҚ: 0,680 (0,443-1,042), р=0,076 (артықшылықты зерттеу)). Алдын ала берілген таза клиникалық пайданы талдау нәтижелері (тиімділіктің бастапқы нәтижесі плюс ауқымды қан кету жағдайлары) ҚҚ 0,67 (95% СА: 0,47-0,95), номиналды мәні p=0,027) бар ривароксабанның пайдасына болды. Терапиялық диапазондағы ХҚҚ мәндерінің болу уақыты орташа емдеу ұзақтығы 189 күн және 55,4%, 60,1% және 62,8%, терапия ұзақтығы сәйкесінше 3, 6 және 12 ай болған кезде орташа уақыттың 60,3% құрады. Эноксапарин/КДА емдеу тобында бірдей мөлшердегі терцилдерде TTR ортаңғы орталығының деңгейі (терапиялық диапазонда 2,0-ден 3,0-ге дейінгі ХҚҚ болу уақыт кезеңі) мен ТВТ рецидивінің жиілігі (өзара әрекеттесу үшін Р=0,932) арасында нақты байланыс байқалмады. Орталықтан ең жоғарғы терциль шегінде варфаринмен салыстырғанда ривароксабанды қолдану кезіндегі қауіптер қатынасы 0,69 құрады (95% СА: 0,35–1,35). Қауіпсіздіктің бірінші соңғы нүктесі оқиғаларының туындау жиілігі (ауқымды немесе ауқымды емес клиникалық маңызды қан кетулер), сондай-ақ қауіпсіздіктің екінші соңғы нүктесінің (ауқымды қан кетулер) жиілігі емдеудің екі тобында да салыстырмалы болды. 5-кесте. Einstein DVT III фазаның клиникалық зерттеуіндегі тиімділігі мен қауіпсіздігі Зерттелетін популяция — Жедел симптомдық ТВТ бар 3449 пациент Терапиялық дозасы және емдеу ұзақтығы — Ривароксабана) 3, 6 немесе 12 ай N=1731 — Эноксапарин/АВКb) 3, 6 немесе 12 ай N=1 718 Қайталанатын симптомдық ВТЭ* — 36 (2,1%) — 51 (3,0%) Қайталанатын симптомдық ӨАТЭ — 20 (1,2%) — 18 (1,0%) Қайталанатын симптомдық ТВТ — 14 (0,8%) — 28 (1,6%) Симптомдық ӨАТЭ және ТВТ — 1 (0,1%) — 0 Өлімге әкелетін ӨАТЭ/өлім, оның себебі ӨАТЭ болуы мүмкін — 4 (0,2%) — 6 (0,3%) Ауқымды немесе клиникалық маңызды ауқымды емес қан кету — 139 (8,1%) — 138 (8,1%) Ауқымды қан кету жағдайлары — 14 (0,8%) — 20 (1,2%) a) Ривароксабан 3 апта бойы күніне 2 рет 15 мг, содан кейін күніне 1 рет 20 мг. b) Эноксапарин кем дегенде 5 күн, содан кейін КДА қабылдау. * p < 0,0001 (алдын-ала көрсетілген қауіптер қатынасымен салыстырғанда тиімділігі төмен емес 2,0); қауіптер қатынасы: 0,680 (0,443-1,042), р=0,076 (артықшылық). Einstein PE зерттеуінде 6-кесте) ривароксабан эноксапарин/КДА біріктірілімі тиімділігінің бастапқы көрсеткіші бойынша (р < 0,0026 (тиімділігі кем емес зерттеу); ҚҚ: 1,123 (0,749-1,684)) кем түспеді. Алдын ала берілген таза клиникалық пайданы талдау нәтижелері (тиімділіктің бастапқы соңғы нүктесі және ауқымды қан кету жағдайлары) ҚҚ =0,849 ((95% СА: 0,633–1,139), номиналды мәні p=0,275) хабарланды. терапиялық диапазондағы ХҚҚ мәндерінің болу уақыты орташа емдеу ұзақтығы 215 күн және 57%, 62% және 65%, терапия ұзақтығы сәйкесінше 3, 6 және 12 ай болған кезде орташа уақыттың 63% құрады. Эноксапарин/КДА емдеу тобында бірдей өлшемдегі терцилдерде 2,0-ден 3,0-ге дейінгі терапиялық диапазондағы (TTR) ХҚҚ болу орташа уақыт кезеңі мәнінің деңгейі мен ТВТ рецидивінің жиілігі (өзара әрекеттесу үшін р=0,082) арасында нақты байланыс анықталған жоқ. ҚҚ орталығының ең жоғарғы терцилінде ривароксабанды қолдану варфаринмен салыстырғанда 0,642 құрады (95% СА: 0,277-1,484). Ривароксабанмен емдеу тобында (10,3% (249/2412)) эноксапарин/КДА (11,4% (274/2405)) емделетін топқа қарағанда, қауіпсіздіктің бірінші соңғы нүктесінің (ауқымды немесе клиникалық маңызды ауқымды емес қан кетулер) оқиғаларының туындау жиілігі елеулі төмен болды. Ривароксабанмен (1,1% (26/2412)) емдеу тобында эноксапарин/КДА (2,2% (52/2405)) емдеумен емделетін топқа қарағанда ҚҚ 0,493 (95% СА: 0,308-0,789), қауіпсіздік екінші соңғы нүктесінің (ауқымды қан кету) оқиғаларының туындау жиілігі төмен болды. 6-кесте. Einstein DVT III фазаның клиникалық зерттеуіндегі тиімділігі мен қауіпсіздігі Зерделенетін популяция — Симптомдары бар жедел ӨАТЭ бар 4832 пациент Емдеу, дозалау және терапияның ұзақтығы — Ривароксабана) 3, 6 немесе 12 ай N=2419 — Эноксапарин/КДАb) 3, 6 немесе 12 ай N=2413 Қайталанатын симптомдық ВТЭ* — 50 (2,1%) — 44 (1,8%) Қайталанатын симптомдық ӨАТЭ — 23 (1,0%) — 20 (0,8%) Қайталанатын симптомдық ТВТ — 18 (0,7%) — 17 (0,7%) Симптомдық ӨАТЭжәне ТВТ — 0 — 2 (< 0,1%) Өлімге әкелетін ӨАТЭ/өлім, оның себебі ӨАТЭ болуы мүмкін — 11 (0,5%) — 7 (0,3%) Ауқымды немесе клиникалық маңызды ауқымды емес қан кету — 249 (10,3%) — 274 (11,4%) Ауқымды қан кету жағдайлары — 26 (1,1%) — 52 (2,2%) a) Ривароксабан 3 апта бойы күніне 2 рет 15 мг, содан кейін күніне 1 рет 20 мг; b) Эноксапарин КДА ішінара бір мезгілде қабылдаумен кемінде 5 күн; * p < 0,0026 (алдын ала анықталған ҚҚ 2,0-мен салыстырғанда тиімділігі төмен емес); ҚҚ: 1,123 (0,749-1,684). Einstein DVT және PE зерттеу нәтижелеріне алдын ала берілген жиынтық талдау жүргізілді 7-кестені қараңыз). 7-кесте. Einstein DVT және Einstein PE III фазаның клиникалық зерттеулеріндегі тиімділік пен қауіпсіздіктің жиынтық талдауының нәтижелері Зерделенетін популяция — Жедел симптомдық ТВТ немесе ӨАТЭ бар 8281 пациент Терапиялық дозасы және емдеу ұзақтығы — Ривароксабана) 3, 6 немесе 12 ай N=4150 — Эноксапарин/КДАb) 3, 6 немесе 12 ай N=4131 Қайталанатын симптомдық ВТЭ* — 86 (2,1%) — 95 (2,3%) Қайталанатын симптомдық ӨАТЭ — 43 (1,0%) — 38 (0,9%) Қайталанатын симптомдық ТВТ — 32 (0,8%) — 45 (1,1%) Симптомдық ӨАТЭжәне ТВТ — 1 (< 0,1%) — 2 (< 0,1%) Өлімге әкелетін ӨАТЭ/өлім, оның себебі ӨАТЭ болуы мүмкін — 15 (0,4%) — 13 (0,3%) Ауқымды немесе клиникалық маңызды ауқымды емес қан кету — 388 (9,4%) — 412 (10,0%) Ауқымды қан кету жағдайлары — 40 (1,0%) — 72 (1,7%) a) Ривароксабан 3 апта бойы күніне 2 рет 15 мг, содан кейін күніне 1 рет 20 мг. b) Эноксапарин КДА-ны ішінара бір мезгілде қабылдаумен кем дегенде 5 күн. * p <0,0001 (алдын-ала анықталған ҚҚ 1,75-пен салыстырғанда тиімділігі төмен емес). ҚҚ: 0,886 (0,661-1,186). Жиынтық талдау нәтижесінде алдын ала берілген таза клиникалық пайда (тиімділіктің бастапқы соңғы нүктесі плюс ауқымды қан кету жағдайлары) ҚҚ 0,771 ((95% СА: 0,614-0,967), номиналды мәні р=0,0244) ривароксабанның пайдасына болды. Einstein Extension зерттеуінде 8-кестені қараңыз) ривароксабан тиімділіктің бірінші және екінші соңғы нүктелері бойынша плацебодан асып түсті. Қауіпсіздіктің бастапқы соңғы нүктесінде (ауқымды қан кету жағдайлары) плацебо қабылдаған пациенттермен салыстырғанда, күніне 1 рет 20 мг ривароксабан қабылдаған пациенттерде статистикалық тұрғыдан елеусіз көп жағдайлар тіркелді. Қауіпсіздіктің екінші соңғы нүктесі бойынша (ауқымды немесе клиникалық маңызды ауқымды емес қан кету жағдайлары) плацебо қабылдаған пациенттермен салыстырғанда, күніне 1 рет 20 мг ривароксабанды қабылдаған пациенттерде көбірек жағдайлар тіркелді. 8-кесте. Einstein Extension IIII фазаның клиникалық зерттеуіндегі тиімділік пен қауіпсіздік нәтижелері Зерделенетін популяция — 1197 пациент қайталанатын ВТЭ емдеуді және профилактикасын жалғастырды Терапиялық дозасы және терапия ұзақтығы — Ривароксабана) 6 немесе 12 ай N=602 — Плацебо 6 немесе 12 ай N=594 Симптомдары бар қайталанатын ВТЭ * — 8 (1,3%) — 42 (7,1%) Қайталанатын симптомдық ӨАТЭ — 2 (0,3%) — 13 (2,2%) Қайталанатын симптомдық ТВТ — 5 (0,8%) — 31 (5,2%) Өлімге әкелетін ӨАТЭ/өлім, себебі, ӨАТЭ болуы мүмкін — 1 (0,2%) — 1 (0,2%) Ауқымды қан кету жағдайлары — 4 (0,7%) — 0 Клиникалық маңызды ауқымды емес қан кету — 32 (5,4%) — 7 (1,2%) a) 20 мг ривароксабан күніне 1 рет. *p <0,0001 (артықшылық), ҚҚ: 0,185 (0,087-0,393). Einstein Choice зерттеуінде (9-кестені қараңыз) 20 мг және 10 мг ривароксабан тиімділіктің бастапқы соңғы нүктесінде 100 мг дозада АСҚ-дан асып түсті. Қауіпсіздіктің негізгі соңғы нүктесі (ауқымды қан кету жағдайлары) 100 мг-ден АСҚ қабылдаған пациенттермен салыстырғанда, 20 мг және 10 мг ривароксабанды күніне 1 рет қабылдаған пациенттерде салыстырмалы болды. 9-кесте. Einstein Choice III фазаның клиникалық зерттеуіндегі тиімділік пен қауіпсіздік нәтижелері Зерделенетін популяция — 3396 пациент қайталанатын ВТЭ емдеу және профилактикасын жалғастырды Дозасы — 20 мг Ривароксабан күніне 1 рет N=1107 — 10 мг Ривароксабан күніне 1 рет N=1127 — 100 мг АСҚ күніне 1 рет N=1131 Емдеудің орташа ұзақтығы [квартиль аралығы] — 349 [189-362] күн — 353 [190-362] күн — 350 [186-362] күн Қайталанатын симптомдық ВТЭ — 17 (1,5%)* — 13 (1,2%)** — 50 (4,4%) Қайталанатын симптомдық ӨАТЭ — 6 (0,5%) — 6 (0,5%) — 19 (1,7%) Қайталанатын симптомдық ТВТ — 9 (0,8%) — 8 (0,7%) — 30 (2,7%) Өлімге әкелетін ӨАТЭ/өлім, себебі ӨАТЭ болуы мүмкін — 2 (0,2%) — 0 — 2 (0,2%) Қайталанатын симптомдық ВТЭ, миокард инфарктісі, инсульт немесе ОЖЖ-ден тыс жүйелік эмболия — 19 (1,7%) — 18 (1,6%) — 56 (5,0%) Ауқымды қан кету жағдайлары — 6 (0,5%) — 5 (0,4%) — 3 (0,3%) Клиникалық маңызды ауқымды емес қан кету — 30 (2,7) — 22 (2,0) — 20 (1,8) Қайталанатын симптомдық ВТЭ немесе ауқымды қан кету (таза клиникалық әсер) — 23 (2,1%) + — 17 (1,5%) ++ — 53 (4,7%) * р < 0.001 (артықшылық) 20 мг ривароксабан күніне 1 рет 100 мг АСҚ күніне 1 рет; ҚҚ=0.34 (0.20-0.59). ** p < 0.001 (артықшылық) 10 мг ривароксабан күніне 1 рет 100 мг АСҚ күніне 1 рет; ҚҚ=0.26 (0.14-0.47). + Күніне 1 рет 100 мг АСҚ-ға қарсы 20 мг ривароксабан күніне 1 рет; ҚҚ=0.44 (0.27 - 0.71), р=0.0009 (номиналды). ++ Күніне 1 рет 100 мг АСҚ-ға қарсы 10 мг ривароксабан күніне 1 рет; ҚҚ=0.32 (0.18 0.55), р < 0.0001 (номиналды). EINSTEIN бағдарламасының III фазаның клиникалық зерттеуіне қосымша, ВТЭ рецидивтерін, ауқымды қан кетуді және өлімді қоса алғанда, негізгі соңғы нүктелерді бағалай отырып, проспективті интервенциялық емес ашық когорттық зерттеу (XALIA) жүргізілді. Жедел ТВТ бар 5142 пациент нақты клиникалық практика жағдайында стандартты антикоагулянттық терапиямен салыстырғанда, ривароксабанның ұзақ мерзімді қауіпсіздігін зерделеу үшін зерттеуге қатысты. Ривароксабанды қабылдау тобында ауқымды қан кету, ВТЭ рецидивтері және барлық себептерден болатын өлім жиілігі сәйкесінше 0,7%, 1,4% және 0,5% құрады. Пациенттердің бастапқы сипаттамаларында айтарлықтай айырмашылықтар, соның ішінде жас айырмашылығы,онкологиялық аурулардың болуы/болмауы және бүйрек функциясының бұзылуы болды. Өлшенген бастапқы айырмашылықтарды түзету үшін алдын-ала белгіленген бейімділік коэффициентін қолдана отырып, стратификацияланған талдау қолданылды, бірақ осыған қарамастан қалдық бұрмалану нәтижелерге әсер етуі мүмкін. Ауқымды қан кетулер, ВТЭ рецидивтері және барлық себептерден болатын өлім-жітім бойынша стандартты терапиямен салыстырғанда, ривароксабанмен түзетілген ҚҚ терапиясы 0,77 құрады (95% СА: 0,40-1,50), 0,91 (95% СА: 0,54-1,54) және 0,51 (95% СА: 0,24-1,07) сәйкесінше. Нақты клиникалық практикада алынған нәтижелер осы көрсеткіштерде белгіленген қауіпсіздік бейініне сәйкес келеді. Анамнезінде онкологиялық аурулары жоқ төрт елден келген 40 000-нан астам пациентті тіркеуден кейінгі интервенциялық емес зерттеуінде ривароксабан ТВТ және ӨАТЭ емдеу немесе профилактикасы үшін тағайындалған. Ауруханаға жатқызуға әкелетін симптомдық/клиникалық айқын ВТЭ/тромбоэмболиялық асқынулардың даму жиілігі Ұлыбританияда 0,64 (95% СА: 0,40-0,97) және Германияда 2,30 (95% СА: 2,11-2,51) аралығында болды. Ауруханаға жатқызуға әкелген 100 пациент-жылға қан кету жиілігі бассүйекішілік қан кету үшін 0,31 (95% СА 0,23-0,42), асқазан-ішектен қан кету үшін 0,89 (95% СА 0,67-1,17), урогенитальды қан кету үшін 0,44 (95% СА 0,26-0,74) және басқа қан кету үшін 0,41 (95% СА 0,67-1,17) 0,31-0.54) құрады. Балалар Балаларда ВТЭ емдеу және ВТЭ рецидивтерінің профилактикасы Барлығы расталған жедел ВТЭ бар 727 бала, оның 528-і ривароксабан алған, балалардағы 6 ашық көп орталықты зерттеуге қатысты. Туғаннан 18 жасқа дейінгі пациенттердегі дене салмағын ескере отырып, III фаза зерттеуінде расталған күніне 1 рет 20 мг ривароксабан дозасымен ТВТ бар ересек пациенттерде қолданылатын, ТВТ-мен теңестірілген ривароксабан дозасы қолданылды (5.2-бөлімді қараңыз). EINSTEIN Junior III фазасы зерттеуімен расталған жедел ВТЭ бар 500 баланың (туғаннан 18 жасқа дейін) қатысуымен рандомизацияланған, белсенді бақыланатын, ашық көп орталықты клиникалық зерттеу болды. Зерттеуге 12 жастан < 18 жасқа дейінгі 276 бала, 6 жастан < 12 жасқа дейінгі 101 бала, 2 жастан < 6 жасқа дейінгі 69 бала және < 2 жастағы 54 бала қатысты. ВТЭ орталық веналық катетерді пайдаланып (ОВК-ВТЭ; ривароксабан тобындағы 90/335 пациент, салыстыру тобындағы 37/165 пациент), ми веналары мен синус веналарының тромбозымен (МВСВ; ривароксабан тобындағы 74/335 пациент, салыстыру тобындағы 43/165 пациент), сондай-ақ барлық басқаларымен байланысты, ТВT және ӨАТЭ қоса (ОВК-ВТЭ емес; ривароксабан тобындағы 171/335 пациент, салыстыру тобындағы 85/165 пациент) ВТЭ ретінде жіктелді. 12 жастан < 18 жасқа дейінгі 211 (76,4%) балада тромбоздың ең көп тараған көрінісі ОВК-ВТЭ емес болды; 6 жастан < 12 жасқа дейінгі және 2 жастан < 6 жасқа дейінгі балаларда сәйкесінше 48 (47,5%) және 35 (50,7%) МВСВ болды; А < 2 жастағы балаларда 37 (68,5%) ОВК-ВТЭ болды. Ривароксабан тобында МВСВ бар < 6 айлық балалар болған жоқ. МВСВ бар 22 пациентте ОЖЖ инфекциясы (ривароксабан тобындағы 13 пациентте және салыстыру тобындағы 9 пациентте) болды. ВТЭ 438 (87,6%) балада үнемі, уақытша немесе үнемі де және уақытша да қауіп факторларынан туындады. Пациенттер кем дегенде 5 күн бойы ФбГ, төмен молекулалы гепарин немесе фондапаринукстің терапиялық дозаларымен бастапқы ем алды және дене салмағына түзетуімен ривароксабан дозаларын немесе 3 айға созылатын негізгі зерттеу кезеңінде (гепариндер, КДА) салыстыру тобын (гепариндер, КДА) алу үшін 2:1 арақатынасында рандомизацияланды (ОВК-ВТЭ бар < 2 жасқа дейінгі балалар үшін 1 ай). Зерттеу шеңберінде жүргізілген емдеудің негізгі кезеңінің соңында, егер клиникалық мүмкін болса, бастапқы кезеңде алынған диагностикалық визуализациялайтын тест қайталанды. Осы кезеңде зерттеу шеңберінде жүргізілетін емдеу тоқтатылуы мүмкін немесе зерттеушінің қалауы бойынша мерзімі 12 айға дейін жалғасуы мүмкін (ОВК-ВТЭ бар < 2 жастағы балалар үшін барлығы 3 айға дейін). Тиімділіктің негізгі көрсеткіші қайталанатын симптомдық ВТЭ болды. Қауіпсіздіктің негізгі көрсеткіші ауқымды қан кету мен клиникалық маңызды ауқымды емес қан кетудің үйлесімі болды. Тиімділік пен қауіпсіздіктің барлық көрсеткіштерін емдеуді бөлуге қатыспаған тәуелсіз комитет орталықтан бағалады. Тиімділік пен қауіпсіздік нәтижелері төмендегі 10 және 11 кестелерде келтірілген. Ривароксабан тобындағы ВТЭ рецидивтері 335 пациенттің 4-інде, ал салыстыру тобында 165 пациенттің 5-інде байқалды. Ривароксабан қабылдаған 329 пациенттің 10-ында (3%) және салыстыру препаратын қабылдаған 162 пациенттің 3-інде (1,9%) ауыр қан кетулер және клиникалық маңызды елеусіз қан кетулер тіркелді. Таза клиникалық әсер (симптомдары бар қайталанатын ВТЭ және ауқымды қан кетулер) ривароксабан тобында 335 пациенттің 4-ында, ал салыстыру тобында 165 пациенттің 7-інде байқалды. Ревароксабан қабылдаған 335 пациенттің 128-інде және салыстыру тобындағы 165 пациенттің 43-інде қайта қарап тексеруде тромбоз түзілуінің қалыпқа келуі байқалды. Бұл нәтижелер әртүрлі жас топтарында жалпы ұқсас болды. Ривароксабан тобында қандай да бір емдеу нәтижесінде пайда болған қан кетулері бар 119 (36,2%) бала және салыстыру тобында 45 (27,8%) бала болды. 10-кесте. Емдеудің негізгі кезеңінің соңындағы тиімділік нәтижелері Оқиғалар — Ривароксабан N=335* — Салыстыру препараты N=165* ВТЭ рецидиві (тиімділіктің бірінші нәтижесі) — 4 (1,2%, 95% СА 0,4%-3,0%) — 5 (3.0%, 95% СА 1,2%-6,6%) Біріктірілген нұсқа: симптомдық ВТЭ рецидиві + қайта қарап тексеруде симптомсыз жағдайдың нашарлауы — 5 (1,5%, 95% СА 0,6%-3,4%) — 6 (3,6%, 95% СА 1,6%-7,6%) Біріктірілген нұсқа: симптомдық ВТЭ рецидиві + симптомсыз жағдайдың нашарлауы + қайта қарап тексеруде өзгерістердің болмауы — 21 (6,3%, 95% СА 4,0%-9,2%) — 19 (11,5%, 95% СА 7,3%-17,4%) Қайта қарап тексеруде қалыпқа келтіру — 128 (38,2%, 95% СА 33,0%-43,5%) — 43 (26,1%, 95% СА 19,8%-33,0%) Біріктірілген нұсқа: қайталанатын симптомдық ВТЭ + ауқымды қан кету (таза клиникалық әсер) — 4 (1,2%, 95% СА 0,4%-3,0%) — 7 (4,2%, 95% СА 2,0%-8,4%) Өлімге әкелетін немесе өлімге әкелмейтін ӨАТЭ — 1 (0,3%, 95% СА 0,0%-1,6%) — 1 (0,6%, 95% СА 0,0%-3,1%) *ТТП= толық талдау популяциясы, барлығы балалар рандомизацияланған 11-кесте. Негізгі емдеу кезеңінің соңындағы қауіпсіздік бойынша нәтижелер Ривароксабан N=329* — Салыстыру препараты N=162* Біріктірілген нұсқа: ауқымды қан кету + клиникалық маңызды ауқымды емес қан кету (қауіпсіздіктің негізгі нәтижесі) — 10 (3,0%, 95% СА 1,6%-5,5%) — 3 (1,9%, 95% СА 0,5%-5,3%) Қатты қан кету — 0 (0,0%, 95% СА 0,0%-1,1%) — 2 (1,2%, 95% СА 0,2%-4,3%) Кез келген емдеу - қан кету туындау кезінде — 119 (36,2%) — 45 (27,8%) *ҚТҮ= қауіпсіздікті талдауға арналған үлгі, рандомизацияланған және зерттелетін дәрілік заттың кем дегенде 1 дозасын алған барлық балаларар. Ривароксабанның тиімділігі мен қауіпсіздік бейіні ВТЭ бар балаларда және ТВT/ӨАТЭ бар ересектерде айтарлықтай дәрежеде ұқсас болды, дегенмен ТВT/ӨАТЭ бар ересектермен салыстырғанда ВТЭ бар балаларда қандай да бір қан кетулері бар пациенттердің үлесі жоғары болды. Үштік позитивті антифосфолипидті синдромның даму қаупі жоғары пациенттер Зерттеушінің демеушілігімен, соңғы нүктені жасырын бағалайтын рандомизацияланған ашық көп орталықты зерттеуінде ривароксабан анамнезінде тромбозы бар, антифосфолипид синдромы диагнозы қойылған және тромбоэмболиялық асқынулар қаупі жоғары (үш есе позитивті антифосфолипидті синдромы бар, яғни жегілік антикоагулянт, кардиолипинге антиденелер және бета-2-гликопротеин I-ге антиденелер болуымен) пациенттерде варфаринмен салыстырылды. Зерттеу ривароксабан тобындағы нәтижелер санының артуына байланысты 120 пациентті қосқаннан кейін мерзімінен бұрын аяқталды. Кейінгі бақылау кезеңінің орташа ұзақтығы 569 күн болды. 59 пациент 20 мг ривароксабан тобына (креатинин клиренсі < 50 мл/мин пациенттер үшін 15 мг) және 61 пациент - варфарин тобына (ХҚҚ 2,0-3,0) рандомизацияланды. Тромбоэмболиялық асқынулар ривароксабан тобына рандомизацияланған пациенттердің 12%-ында байқалды (ишемиялық инсульттің 4 жағдайы және миокард инфарктісінің 3 жағдайы). Варфарин тобына рандомизацияланған пациенттерде тромбоэмболиялық асқынулар тіркелген жоқ. Ривароксабан тобындағы 4 пациентте (7%) және варфарин тобындағы 2 пациентте (3%) ауқымды қан кету дамыды. Балалар Дәрілік препараттардың айналымын бақылау жөніндегі еуропалық агенттік тромбоэмболиялық асқынулардың профилактикасы үшін бүкіл педиатриялық популяцияда ривароксабан зерттеулерінің нәтижелерін ұсыну міндеттемесін кейінге қалдырды (4.2-бөлімді қараңыз).

Дозалау режимі Ересектердегі инсульт пен жүйелік эмболия профилактикасы Ұсынылған доза күніне 1 рет 20 мг құрайды, бұл сондай-ақ ұсынылған ең жоғары доза болып табылады. Инсульт пен жүйелі эмболия профилактикасының пайдасы қан кету қаупінен басым болған жағдайда емдеуді ұзақ уақыт жалғастыру керек. Егер келесі дозаны қабылдауды өткізіп алса, пациент дереу Ивароксты қабылдауы керек және келесі күні ұсынылған режимге сәйкес препаратты үнемі қабылдауды жалғастыруы керек. Бұрын өткізіп алған дозаның орнын толтыру үшін қабылданған дозаны екі есеге арттыруға болмайды. Ересектердегі ТВТ және ӨАТЭ емдеу, сондай-ақ ТВТ және ӨАТЭ рецидивінің профилактикасы Жедел ТВТ немесе ӨАТЭ емдеуде ұсынылған бастапқы доза алғашқы 3 апта ішінде күніне 2 рет 15 мг ривароксабанды құрайды, содан кейін ТВТ немесе ӨАТЭ рецидивін одан әрі емдеу және профилактикасы үшін күніне 1 рет 20 мг ривароксабанға ауысады. Қысқа мерзімді терапияны (кем дегенде 3 ай) ауыр транзиторлық қауіп факторлары (мысалы, жақында болған ауқымды операциялық араласулар немесе жарақат) түрткі болған ТВТ және ӨАТЭ бар пациенттер үшін қарастырған жөн. Ұзағырақ терапияны ТВТ немесе ӨАТЭ түрткі болған, ауыр транзиторлық қауіп факторларымен байланысты емес, ТВТ немесе ӨАТЭ түрткі болмаған немесе анамнезінде ТВТ немесе ӨАТЭ рецидиві бар пациенттер үшін қарастырған жөн. ТВТ немесе ӨАТЭ рецидивінің ұзақ профилактикасына көрсетілімдер болған кезде (ТВТ немесе ӨАТЭ терапиясынан кейін кем дегенде 6 ай бойы) ұсынылған доза күніне 1 рет 10 мг құрайды. ТВТ немесе ӨАТЭ рецидивінің қауіптері жоғары пациенттер, мысалы, асқынған қатар жүретін аурулардың болуы немесе ривароксабанмен күніне 1 рет 10 мг профилактикалық дозада ұзақ терапия аясында ТВТ немесе ӨАТЭ рецидиві, ривароксабанды күніне 1 рет 20 мг қабылдауды қарастыруы керек. Емдеу ұзақтығы мен дозаны таңдау қан кету даму қаупіне қатысты емнің пайдасын мұқият бағалағаннан кейін жеке таңдалуы керек Ұзақтығы — Дозалау режимі — Жалпы тәуліктік доза ТВТ және ӨАТЭ рецидивтерін емдеу және профилактикасы — 1-21 күн — күніне 2 рет 15 мг — 30 мг 22 күн және одан кейінгі — күніне 1 рет 20 мг — 20 мг ТВТ және ӨАТЭ рецидивтерінің профилактикасы — ТВТ және ӨАТЭ емдеуден кем дегенде 6 айдан кейін — күніне 1 рет 10 мг немесе күніне 1 рет 20 мг — 10 мг немесе 20 мг Егер күніне 2 рет (емдеудің 1-21 күні) 15 мг дозалау режимінде кезекті дозаны қабылдауды өткізіп алса, пациент тәуліктік дозаны 30 мг қабылдауды қамтамасыз ету үшін дереу Иварокс қабылдауы тиіс. Ол үшін бір мезгілде 15 мг дозада 2 Иварокс таблеткасын қабылдауға болады. Келесі күні препаратты ұсынылған режимге сәйкес күніне 2 рет 15 мг дозада тұрақты қабылдауды жалғастыру керек. Егер дозалау режимінде күніне 1 рет кезекті дозаны қабылдауды өткізіп алса, пациент Ивароксты дереу қабылдауы керек, келесі күні ұсынылған режимге сәйкес тұрақты қабылдауды жалғастыру керек. Бұрын өткізіп алған дозаның орнын толтыру үшін қабылданған дозаны екі есеге арттыруға болмайды. Балалар мен жасөспірімдерде ВТЭ емдеу және ВТЭ рецидивтерінің профилактикасы Балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерде Иварокс препаратымен емдеуді антикоагулянттарды парентеральды енгізу басталғаннан кейін кемінде 5 күн өткен соң бастау керек. Балалар мен жасөспірімдерге арналған доза дене салмағына қарай есептеледі: - дене салмағы 30-дан 50 кг-ге дейін болған кезде ұсынылған доза күніне 1 рет 15 мг ривароксабанды құрайды, бұл ең жоғары тәуліктік доза болып табылады; - дене салмағы 50 кг және одан жоғары болған кезде ұсынылатын доза күніне 1 рет 20 мг ривароксабанды құрайды, бұл ең жоғары тәуліктік доза болып табылады; - дене салмағы 30 кг-ден аз пациенттер үшін препараттың басқа дәрілік түрін мысалы, ішке қабылдау үшін суспензия дайындауға арналған түйіршіктерді қолдану қажет. Баланың салмағын бақылау және дозаны үнемі қайта қарастыру қажет. Бұл терапиялық дозаны сақтау үшін қажет. Дозаны түзету тек дене салмағының өзгеруіне байланысты жүргізілуі керек. Балалар мен жасөспірімдерде емдеуді кем дегенде 3 ай жалғастыру керек. Клиникалық қажеттілік жағдайында емдеу ұзақтығы 12 айға дейін ұзартылуы мүмкін. 6 ай емдеуден кейін балаларда дозаны азайту қажеттілігін растайтын деректер жоқ. Терапияның ұзақтығы кезінде 3 айдан асатын пайда-қауіп арақатынасы тромбоз рецидивінің қаупін және қан кетудің потенциалды қаупін ескере отырып, жеке бағалануы тиіс. Дозаны қабылдауды өткізіп алған жағдайда, өткізіп алған дозаны байқағаннан кейін мүмкіндігінше тезірек, бірақ тек сол күні қабылдау керек. Егер бұл мүмкін болмаса, пациент бұл дозаны өткізіп жіберіп, ұсынылған режимге сәйкес келесі дозаны қабылдауды жалғастыруы керек. Бұрын өткізіп алған дозаның орнын толтыру үшін қабылданған дозаны екі есеге арттыруға болмайды. К дәруменінің антагонистерінен (КДА) Ивароксқа ауысу Инсульт пен жүйелі эмболияның профилактикасы КДА емдеуді тоқтатып, Иварокс препаратымен емдеуді халықаралық қалыптасқан қатынас (ХҚҚ) ≤ 3,0 мәні кезінде бастау керек. Ересектердегі ТВТ және ӨАТЭ емдеу және рецидивінің профилактикасы, сондай-ақ балалардағы ВТЭ емдеу және рецидивтерінің профилактикасы КДА емдеуді тоқтатып, ХҚҚ ≤ 2,5 мәні кезінде Иварокс препаратымен емдеуді бастау керек. КДА бар пациенттер Иварокс препаратына ауысқан кезде Иварокс препаратын қабылдағаннан кейін ХҚҚ мәндері жалған ‎жоғарылайды. ХҚҚ ‎Иварокс препаратының антикоагулянттық белсенділігін анықтауға жарамайды, сондықтан оны осы ‎мақсатта қолдануға болмайды.‎ Иварокс препаратынан К дәруменінің антагонистеріне (КДА) ауысу Иварокс препаратынан КДА-ға ауысқан кезде жеткіліксіз антикоагулянттық әсердің ықтималдығы бар. Осыған байланысты балама антикоагулянтқа кез келген ауысу кезінде үздіксіз антикоагулянттық әсерді қамтамасыз ету қажет. Айта кету керек, Иварокс ХҚҚ жоғарылауына ықпал етуі мүмкін. Иварокс препаратынан АВК-ға ауысқан кезде ХҚҚ көрсеткіштері > 2.0 болғанша КДА және Ивароксты бір мезгілде қабылдау керек. Өтпелі кезеңнің алғашқы екі күнінде КДА стандартты бастапқы дозасын қолдану керек; содан кейін КДА дозасы ХҚҚ көрсеткіштеріне байланысты таңдалады. Иварокс препаратын және КДА бір мезгілде қабылдау кезінде ХҚҚ Иварокс препаратының алдыңғы дозасын қабылдағаннан кейін 24 сағаттан ерте емес, Иварокстың келесі дозасын тікелей қабылдар алдында дейін анықталуы тиіс. ХҚҚ сенімді көрсеткіштерін Иварокс препаратының соңғы дозасын қабылдағаннан кейін кемінде 24 сағаттан соң алуға болады. Балалар Иварокс препаратынан КДА-ға ауысқан кезде балаларда КДА-ның бірінші дозасын қабылдағаннан кейін 48 сағат ішінде Ивароксты қабылдауды жалғастыруы қажет. Бір мезгілде қабылдағаннан кейін 2 күннен соң Иварокс препаратының келесі жоспарланған дозасын қабылдар алдында ХҚҚ көрсеткіштерін анықтау қажет. Иварокс препаратын және КДА бір мезгілде ХҚҚ ≥ 2,0 көрсеткіштеріне жеткенше қолдануды жалғастыру ұсынылады. Иварокс препаратын қабылдауды тоқтатқаннан кейін ХҚҚ мәнін соңғы дозаны қабылдағаннан кейін 24 сағаттан соң сенімді түрде анықтауға болады. Парентеральды антикоагулянттардан Иварокс препаратына ауысу Парентеральды антикоагулянтты қабылдайтын ересектер мен балаларда парентеральды антикоагулянтты тоқтатып, Иварокс препаратын қабылдауды келесі жоспарлы парентеральды антикоагулянтты (мысалы, төмен молекулалы гепарин) енгізу сәтіне дейін 0-2 сағат бұрын немесе парентеральды антикоагулянтты үздіксіз енгізуді (мысалы, фракцияланбаған гепаринді вена ішіне енгізуді) тоқтату сәтінде бастау қажет. Иварокс препаратынан парентеральды антикоагулянттарға ауысу Иварокс препаратын қабылдауды тоқтату және Иварокс препаратын келесі жоспарлы қабылдау сәтінде парентеральды антикоагулянттың бірінші дозасын енгізу қажет. Енгізу әдісі мен жолы Ересектер Ішке қабылдауға арналған. Иварокс препаратын тамақтану кезінде қабылдауға болады. Таблеткаларды ұсақтау Таблеткаларды тұтасымен жұта алмайтын пациенттер үшін Иварокс препаратын ұсақтап, сумен немесе алма езбесімен араластырып, тікелей қабылдар алдында пероральды қабылдауға болады. 15 мг немесе 20 мг Иварокс препаратының ұсақталған таблеткаларын қабылдағаннан кейін бірден тамақтану керек. Ұсақталған таблетканы асқазан зонды арқылы енгізуге болады. Балалар мен дене салмағы 30-дан 50 кг-ге дейінгі жасөспірімдер Ішке қабылдауға арналған. Таблетканы тамақтану кезінде сұйықтық ішіп, жұту керек. Таблеткаларды 24 сағат аралықпен қабылдау керек. Егер пациент таблетканы дереу түкірген жағдайда немесе ол дозаны қабылдағаннан кейін 30 минут ішінде құса бастаса, жаңа дозаны қайта беру керек. Алайда, егер пациент препаратты қабылдағаннан кейін 30 минуттан соң құсса, дозаны қайта қабылдау қажет емес және келесі дозаны препаратты қабылдау графигіне сәйкес қабылдау керек. Таблеткадан дозаның бір бөлігін алу мақсатында таблетканы бөлуге болмайды. Таблетканы ұсақтау Таблетканы тұтасымен жұта алмайтын пациенттер басқа дәрілік түрі – ішке қабылдау үшін суспензия дайындауға арналған түйіршіктерді қолдануы керек. Егер мұндай дәрілік түрі қол жетімді емес, онда ривароксабанды 15 мг немесе 20 мг дозада тағайындаған кезде, 15 мг немесе 20 мг таблетканы ұсақтап, оны тікелей қолданар алдында сумен немесе алма езбесімен араластырып, ішке қабылдауға болады. Ұсақталған таблетканы назогастральды немесе асқазан зонды арқылы енгізуге болады. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын өткізіп алған кезде қажетті шаралар Дозаны қабылдауды өткізіп алған жағдайда, өткізіп алған дозаны байқағаннан кейін мүмкіндігінше тезірек, бірақ тек сол күні қабылдау керек. Егер бұл мүмкін болмаса, пациент бұл дозаны өткізіп жіберіп, ұсынылған режимге сәйкес келесі дозаны қабылдауды жалғастыруы керек. Бұрын өткізіп алған дозаның орнын толтыру үшін қабылданған дозаны екі есеге арттыруға болмайды.

- белсенді затқа немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық; - белсенді клиникалық маңызды қан кету; - ауқымды қан кетудің маңызды қауіп факторлары болып саналатын бұзылулар немесе жағдайлар, мысалы, қазір бар немесе жақында болған асқазан-ішек ойықжарасы, қан кету қаупі жоғары қатерлі жаңа түзілімдердің болуы, мидың немесе жұлынның жақында болған жарақаты, миға, жұлынға немесе көзге жақында жасалған хирургиялық араласым, жақында болған бассүйекішілік қан құйылу, өңеш веналарының диагноз қойылған немесе болжамды варикоздық кеңеюі, артериявеналық мальформациялар, тамырлы аневризмалар немесе жұлынның немесе мидың ірі тамырларының патологиясы; - фракцияланбаған гепарин (ФбГ), төмен молекулалы гепариндер (эноксапарин, далтепарин және т.б.), гепарин туындылары (фондапаринукс және т.б.), пероральды антикоагулянттар (варфарин, дабигатран этексилаты, апиксабан және т.б.) сияқты кез келген басқа антикоагулянттармен қатар жүретін терапия, басқа антикоагулянттық терапияға ауысудың ерекше жағдайларын қоспағанда немесе орталық веналық немесе артериялық катетердің өткізгіштігін қамтамасыз ету үшін қажетті дозаларда ФбГ енгізілген кезде; - коагулопатиямен және клиникалық маңызды қан кетудің даму қаупімен қатар жүретін бауыр ауруы, оның ішінде Чайлд – Пью жіктемесі бойынша В және С класындағы бауыр циррозы бар пациенттерге; - жүктілік кезеңі және бала емізу; - тұқым қуалайтын галактоза жақпаушылығы, толық лактаза жеткіліксіздігі, глюкоза-галактозаның мальабсорбциясы бар тұлғалар.

Жиі • анемия (тиісті зертханалық көрсеткіштерді қоса) • бас айналу, бас ауыруы • көзге қан құйылу (конъюнктиваға қан құйылуды қоса) • артериялық гипотензия, гематома • эпистаксис (мұрыннан қан кету), қан түкіру • қызыл иектің қанағыштығы, асқазан-ішектен қан кету (ректальды қан кетуді қоса), асқазан-ішек жолы аумағының ауыруы, диспепсия, жүрек айнуы, іш қатуА, диарея, құсуА • трансаминазалар деңгейінің жоғарылауы • қышыну (жайылған қышынудың жиі емес жағдайларын қоса), бөртпе, экхимоз, тері және тері астының қанталауы • аяқ-қолдың ауыруыА • урогенитальды жолдан қан кету (гематурия мен меноррагияныВ қоса), бүйрек жеткіліксіздігі (креатинин концентрациясының жоғарылауын, қандағы мочевина концентрациясының жоғарылауын қоса) • Қызба (температураның жоғарылауы)А, перифериялық ісіну, жалпы бұлшықет күші мен тонусының төмендеуі (әлсіздік пен астенияны қоса) • жүргізілген процедуралардан кейінгі қан құйылулар (операциядан кейінгі анемия мен жарадан қан кетуді қоса), қанталау, жарадан бөлінділерА Жиі емес • тромбоцитоз (тромбоциттер санының көбеюін қоса)А, тромбоцитопения • аллергиялық реакция, аллергиялық дерматит, ангионевроздық ісіну және аллергиялық ісіну • миішілік және бассүйекішілік қан құйылу, естен тану • тахикардия • ауыздың құрғауы • бауыр функциясының бұзылуы, қандағы билирубин, сілтілі фосфатазаА, гамма-глютамилтрансфераза (ГГТ)А деңгейінің жоғарылауы • есекжем • гемартроз • жалпы хал-ахуалдың нашарлауы (дімкәстануды қоса) • ЛДГА деңгейінің жоғарылауы, липазаА деңгейінің жоғарылауы, амилазаА деңгейінің жоғарылауы Сирек • сарғаю, конъюгацияланған билирубин деңгейінің жоғарылауы (аланинаминотрасферазаның (АЛТ) немесе онсыз қатар жүретін жоғарылауы кезінде), холестаз, гепатит (гепатоцеллюлярлық зақымдануды қоса) • бұлшықеттің қанталауы • жергілікті ісінуА • тамырлы жалғананевризмаС Өте сирек • анафилаксиялық реакциялар, анафилаксиялық шокты қоса • эозинофильді пневмония • Стивенс-Джонсон синдромы/уытты эпидермалық некролиз, DRESS-синдромы Белгісіз жиілікте • қан кетуі салдарынан компартмент-синдромы • бүйрек жеткіліксіздігі/ • гипоперфузия даму үшін жеткілікті қан кету салдарынан бүйректің жедел жеткіліксіздігі, антикоагулянт-астасқан нефропатия А: тізе буынын немесе ұршық буынын жоспарлы протездеуден кейін ересек пациенттерде ВТЭ профилактикасы кезінде тіркелді B: ТВТ және ӨАТЭ емдеу кезінде және рецидивтің профилактикасында < 55 жастағы әйелдерде өте жиі тіркелді C: жедел коронарлық синдромнан кейінгі пациенттерде кенеттен өлім мен миокард инфарктісінің профилактикасы кезінде жиі емес ретінде тіркелді (тері арқылы араласудан кейін). Кейбір жағымсыз реакциялардың сипаттамасы Ривароксабанның фармакологиялық әсер ету механизмін ескере отырып, оны қолдану постгеморрагиялық анемияға әкелуі мүмкін кез келген ағзалар мен тіндерден жасырын немесе айқын қан кету қаупінің жоғарылауымен бірге жүруі мүмкін. Белгілері, симптомдары және ауырлығы (өлімді қоса) қан кетудің және/немесе анемияның орналасуы мен ауырлық дәрежесіне немесе ауқымдылығына байланысты өзгереді. Шырышты қабаттардан қан кету (мысалы, мұрын, қызыл иек, асқазан-ішек, несеп-жыныс жолынан, соның ішінде патологиялық қынаптан және етеккір қан кетудің жоғарылауынан) және анемия АВК емдеуімен салыстырғанда ривароксабанмен ұзақ емделу кезінде жиі байқалды. Сондықтан, барабар клиникалық тексеруден басқа, қажет болған жағдайда жасырын қан кетуді анықтау үшін гемоглобин/гематокрит деңгейін зертханалық анықтау және айқын қан кетудің клиникалық маңыздылығын сандық бағалау маңызды болуы мүмкін. Қан кетудің даму қаупі мысалы, бақыланбайтын ауыр артериялық гипертензиясы бар және/немесе гемостазға әсер ететін препараттармен қатар емделетін пациенттердің кейбір топтарында жоғарылауы мүмкін. Менструальды қан кету ұзаққа созылуы және қарқынды болуы мүмкін. Геморрагиялық асқынулар әлсіздік, бозару, бас айналу, бас ауыруы, түсініксіз ісіну, ентігу немесе түсініксіз шок жағдайымен көрінуі мүмкін. Кейбір жағдайларда анемия салдарынан миокард ишемиясының симптомдары, мысалы, төс артындағы ауыру немесе стенокардия байқалды. Ауыр қан кету салдарынан ривароксабанды қолданған кезде гипоперфузия немесе антикоагулянтпен астасқан нефропатия нәтижесінде компартмент-синдром және бүйрек жеткіліксіздігі сияқты осындай белгілі асқынулар тіркелді. Сондықтан антикоагулянттарды қабылдайтын кез келген пациенттің жағдайын бағалау кезінде қан құйылу мүмкіндігін қарастырған жөн. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаған кезде медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса алғанда, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әрекеттер) бойынша тікелей ақпараттық дерекқорға жүгіну керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитетінің «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Ересек пациенттерде ивароксабанды 1960 мг-ге дейін қабылдаған кезде сирек артық дозалану жағдайлары тіркелді. Артық дозаланған жағдайда пациентті қан кетудің немесе басқа жағымсыз реакциялардың даму мәніне мұқият бақылау керек («Қан кетуді емдеу» бөлімін қараңыз). Балаларда артық дозалану туралы шектеулі деректер бар. Шектеулі сіңуіне байланысты ересектерде терапиялық дозадан асатын, 50 мг ривароксабанға тең немесе одан жоғары дозаларды қолданған кезде препараттың қан плазмасындағы препарат концентрациясының одан әрі арттырмай қанықтыру әсерінің дамуы күтіледі, алайда балаларда емдік дозадан асатын дозалар туралы деректер жоқ. Ривароксабанның фармакодинамикалық әсерін бөгейтін спецификалық антидот (андексанет альфа) бар (андексанет альфа препаратының жалпы сипаттамасын қараңыз). Артық дозаланған жағдайда ривароксабанның сіңуін азайту үшін белсендірілген көмірді қолдануға болады. Қан кетуді емдеу Егер ривароксабан қабылдаған пациентте қан кету түрінде асқыну дамыса, келесі ривароксабан қабылдауды кейінге қалдыру керек немесе қажет болған жағдайда емдеуді тоқтату керек. Ересектерде ривароксабанның жартылай шығарылу кезеңі шамамен 5-13 сағатты құрайды. Популяциялық фармакокинетикалық модельдеу (рорРК) арқылы болжанған балалардағы жартылай шығарылу кезеңі қысқа. Емдеу қан кетудің ауырлығына және орналасуына байланысты жеке болуы керек. Қажет болса, механикалық компрессия (мысалы, мұрыннан қатты қан кету кезінде), қан кетуді бақылау процедуралары бар хирургиялық гемостаз, инфузиялық терапия және гемодинамикалық қолдау, қан препараттарын қолдану (эритроциттік масса немесе жаңа мұздатып қатырылған плазма, анемия немесе коагулопатия пайда болғанына байланысты) немесе тромбоциттік масса сияқты тиісті симптомдық ем қолданылады. Егер жоғарыда аталған іс-шаралар қан кетуді тоқтатпаса, ривароксабанның фармакодинамикалық әсерін бөгейтін Ха факторы тежегіші - спецификалық антидот (андексанет альфа) немесе протромбин кешенінің концентраты (ПКК), белсендірілген протромбин кешенінің концентраты (БПКК) немесе рекомбинантты фактор VIIа (r-VIIа) сияқты спецификалық прокоагулянттық препараттарды тағайындауды қарастырған жөн. Алайда, қазіргі кезде ривароксабан қабылдаған ересек пациенттер мен балаларда осы препараттарды қолдану тәжірибесі шектеулі. Ұсыным сондай-ақ шектеулі клиникалық емес деректерге негізделген. r-VIIа дозасын қайта енгізу және титрлеу қан кету белсенділігінің төмендеуіне байланысты қарастырылуы керек. Жергілікті қол жетімділікке байланысты ауқымды қан кету жағдайында коагулолог маманмен кеңесу мүмкіндігін қарастыру керек. Протамин сульфаты мен К дәруменінің ривароксабанның антикоагулянттық белсенділігіне әсері күтілмейді. Транексам қышқылын қолдану тәжірибесі шектеулі және ривароксабан қабылдайтын ересек пациенттерде аминокапрон қышқылы мен апротининді қолдану тәжірибесі жоқ. Ривароксабан қабылдаған балаларда бұл препараттарды қолдану тәжірибесі жоқ. Ривароксабан қабылдайтын пациенттерде десмопрессин жүйелік гемостаздық препаратының орындылығының ғылыми негіздемесі немесе қолдану тәжірибесі жоқ. Қан плазмасы ақуыздарымен қарқынды байланысуын ескере отырып, ривароксабан диализ арқылы шығарылмайды деп күтілуде.

Емдеудің барлық кезеңінде антикоагулянттық терапияның белгіленген практикасы шеңберінде клиникалық бақылау жүргізу ұсынылады. Қан кету даму қаупі Басқа антикоагулянттарды қолдану сияқты, қан кету белгілерін анықтау үшін Иварокс препаратын қабылдаған пациенттерді мұқият бақылау қажет. Препаратты қан кету қаупі жоғары жағдайларда сақтықпен қолдану ұсынылады. Ауыр қан кету дамыған кезінде Иварокс препаратын қабылдауды тоқтату керек. Клиникалық зерттеулерде шырышты қабықтан қан кету (мысалы, мұрыннан, қызыл иектен, асқазан-ішек жолынан және несептік-жыныстық жүйеден қан кету, соның ішінде қынаптық аномалиялық және етеккірдің құйылып келуі) және анемия КДА-мен емдеуді салыстырғанда, ривароксабанмен ұзақ уақыт емделу кезінде жиі байқалды. Осылайша, талапқа сай клиникалық бақылауға қосымша, жасырын қан кетуді анықтау және айқын қан кетудің клиникалық маңыздылығын сандық бағалау үшін гемоглобин/гематокрит деңгейіне зертханалық зерттеу жүргізген жөн. Төменде сипатталған пациенттердің бірнеше қосалқы топтарында қан кетудің даму қаупі жоғары. Бұл пациенттер қан кету және анемия түріндегі асқынулардың белгілері мен симптомдарын анықтау үшін емдеуді бастағаннан бастап мұқият бақылауда болуы керек. Гемоглобин деңгейінің немесе артериялық қысымның түсініксіз төмендеуі кезінде қан кету көзін іздеу керек. Ривароксабанмен емдеу қан плазмасындағы концентрацияны дағдылы мониторингтеуді қажет етпесе де, қан плазмасындағы ривароксабан концентрациясы туралы білу клиникалық шешімге әсер етуі мүмкін ерекше жағдайларда, мысалы, артық дозаланғанда және шұғыл операцияда ривароксабан деңгейін калибрленген анти-Ха факторының сандық анықтамасы арқылы анықтау пайдалы болуы мүмкін. Балалар ОЖЖ инфекциясы бар ми веналары мен синустық түйіндердің тромбозы бар балалар туралы шектеулі деректер бар. Ривароксабанмен емдеуге дейін және емдеу кезінде қан кету қаупін мұқият бағалау керек. Бүйрек жеткіліксіздігі Ауыр дәрежедегі бүйрек функциясының бұзылулары (КК < 30 мл/мин) бар ересек пациенттерде қан плазмасындағы ривароксабан концентрациясы айтарлықтай жоғарылауы мүмкін (орта есеппен 1,6 есе), бұл қан кету даму қаупінің жоғарылауына әкелуі мүмкін. Иварокс препаратын КК 15-29 мл/мин бар пациенттерде сақтықпен тағайындау керек. КК < 15 мл/мин пациенттерде Иварокс препаратын қолдануға болмайды. 15 мг және 20 мг Иварокс препаратын қан плазмасындағы ривароксабан концентрациясын арттыратын басқа препараттармен қатар ем қабылдайтын ауырлығы орташа дәрежедегі бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттерге сақтықпен тағайындау керек. Иварокс препараты орташа немесе ауыр дәрежедегі бүйрек функциясының бұзылуы бар балалар мен жасөспірімдерде (ШСЖ < 50 мл/мин/1,73 м2) қолдануға болмайды, себебі клиникалық деректер жоқ. Арнайы ескертулер Балалар Жеңіл дәрежедегі бүйрек функциясының бұзылуы бар балалар мен жасөспірімдерде (шумақтық сүзілу жылдамдығы (ШСЖ) 50-80 мл/мин/1,73 м2) дозаны түзету ересектерден алынған деректер мен балалардан алынған шектеулі деректердің негізінде қажет емес. Клиникалық деректер болмағандықтан, орташа немесе ауыр дәрежедегі бүйрек функциясының бұзылуы бар (ШСЖ < 50 мл/мин/1,73 м2) балалар мен жасөспірімдерде (GFR < 50 мл/мин/1,73 м2) Иварокс препаратын қолдануға болмайды. Егде жастағы пациенттер Дозаны түзету қажет емес. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Иварокс препаратын коагулопатиямен және клиникалық маңызды қан кету даму қаупімен бірге жүретін бауыр аурулары бар пациенттерде, соның ішінде Чайлд-Пью жіктемесі бойынша В және С класындағы бауыр циррозы бар пациенттерде қолдануға болмайды. Бауыр функциясының бұзылуы бар балаларда препаратты қолдану туралы клиникалық деректер жоқ. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Ересектер Ауыр дәрежедегі бүйрек функциясы бұзылуы бар (креатинин клиренсі (КК) 15-29 мл/мин) пациенттерде ривароксабанды қолдану туралы шектеулі клиникалық деректер қан плазмасындағы ривароксабан деңгейінің айтарлықтай жоғарылағанын көрсетеді. Осыған байланысты пациенттердің осы тобында Иварокс препаратын сақтықпен қолдану қажет. КК < 15 мл/мин пациенттерде Иварокс препаратын қолдануға болмайды. Орташа дәрежедегі бүйрек функциясының бұзылуы бар (КК 30-49 мл/мин) немесе ауыр дәрежедегі бүйрек функциясының бұзылуы бар (КК 15-29 мл/мин) пациенттер үшін дозалау бойынша мынадай ұсынымдар қолданылады: - клапандық емес жүрекшелер фибрилляциясы бар пациенттерде инсульт пен жүйелі эмболияның профилактикасы үшін ұсынылған доза күніне 1 рет 15 мг құрайды; - ТВТ немесе ӨАТЭ емдеу, ТВТ және ӨАТЭ рецидивінің профилактикасы үшін ұсынылған доза алғашқы 3 апта ішінде күніне 2 рет 15 мг құрайды. Кейіннен, препараттың ұсынылатын дозасы күніне 1 рет 20 мг болғанда, егер пациентте бағаланатын қан кету қаупі ТВТ және ӨАТЭ рецидивінің қаупінен басым болса, дозаны күніне 1 рет 20 мг-ден күніне 1 рет 15 мг-ге дейін төмендетуді қарастыру керек. Күніне 1 рет 15 мг қолдану ұсынымы фармакокинетикалық модельдеуге негізделген және осы жағдайдағы клиникалық жағдайда зерделенбеген. Егер ұсынылған доза күніне 1 рет 10 мг болса, дозаны түзету қажет емес. Жеңіл дәрежедегі бүйрек функциясының бұзылуы бар (КК 50-80 мл/мин) пациенттерде дозаны түзету қажет емес. Дене салмағы Ересек пациенттерде дозаны түзету қажет емес. Балалар үшін доза дене салмағына байланысты анықталады. Жынысы Дозаны түзету қажет емес. Кардиоверсиядан өтетін пациенттер Иварокс препаратымен емдеу кардиоверсияны қажет етуі мүмкін пациенттерде басталуы немесе жалғасуы мүмкін. Бұрын антикоагулянттық ем қабылдамаған пациенттерде өңеш арқылы эхокардиография (ӨАЭхоКГ) бақылауымен кардиоверсия кезінде талапқа сай антикоагуляцияны қамтамасыз ету үшін Иварокс препаратымен емдеуді кардиоверсиядан кемінде 4 сағат бұрын бастау керек. Барлық пациенттер үшін кардиоверсия жүргізе бастағанға дейін ұсынымдарға сәйкес Иварокс препаратын дұрыс қолдану туралы көз жеткізу керек. Емдеудің басталуы мен ұзақтығы туралы шешім қабылдаған кезде жоспарланған кардиоверсиясы бар пациенттерде антикоагулянттық терапия бойынша қолданыстағы нұсқаулықтарды ескеру қажет. Стенттеумен ТАКА (тері арқылы коронарлық араласу) жасалған, клапандық емес жүрекшелер фибрилляциясы бар пациенттер Ривароксабанның төмендетілген дозасын күніне 1 рет 15 мг (немесе 10 мг ривароксабанды 1 рет орташа дәрежедегі бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттерде (КК 30-49 мл/мин)) P2Y12 тежегіштеріне қосымша ең көп дегенде 12 ай бойы пероральды антикоагулянттарды қабылдауды қажет ететін стенттеумен ТАКА жасалған, клапандық емес жүрекшелер фибрилляциясы бар пациенттерде қолдану тәжірибесі шектеулі. Балалар 0-ден 18 жасқа дейінгі балаларда Иварокс препаратын инсульт пен жүйелі эмболия профилактикасының құралы ретінде қолданудың қауіпсіздігі мен тиімділігі клапандық емес жүрекшелер фибрилляциясы бар пациенттерде анықталмаған. Деректер жоқ. Сондықтан оны 18 жасқа дейінгі балаларда ВТЭ емдеуден және ВТЭ рецидивінің профилактикасынан басқа көрсетілімдер бойынша қолдануға болмайды. Препараттың көлік құралын немесе потенциалды қауіпті механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Иварокс препараты автокөлік пен механизмдерді басқару қабілетіне болмашы әсер етеді. Естен тану (жиілігі: жиі емес) және бас айналу (жиілігі: жиі) сияқты жағымсыз реакциялар туралы хабарланды. Осындай реакцияларды байқалған пациенттер автокөлікті немесе механизмдерді басқарудан бас тартуы керек.

Иварокс препаратын азол тобындағы зеңге қарсы препараттармен (мысалы, кетоконазол, итраконазол, вориконазол және позаконазолмен) немесе АИТВ протеаза тежегіштерімен (мысалы, ритонавирмен) жүйелі ем қабылдайтын пациенттерде қолдануға болмайды. Бұл дәрілік заттар CYP3A4 және Р-гликопротеиннің күшті тежегіштері болып табылады, сондықтан плазмадағы ривароксабан концентрациясын клиникалық маңызды деңгейге дейін арттыруы мүмкін (орташа есеппен 2,6 есе), бұл қан кету даму қаупін арттыруы мүмкін. Балаларды CYP3A4 және Р-гликопротеиннің күшті тежегіштерімен қатар жүретін жүйелі емдеу туралы клиникалық деректер жоқ. Егер пациент қабынуға қарсы стероидты емес дәрілер (ҚҚСП), ацетилсалицил қышқылы (АСҚ) және тромбоциттер агрегациясының тежегіштері немесе серотонинді кері қармайтын селективті тежегіштер (СКҚСТ) және серотонин мен норэпинефринді кері қармау тежегіштері (СНКҚТ) сияқты гемостазға әсер ететін дәрілік препараттарды бір мезгілде қабылдаса, сақ болу керек. Асқазан-ішек жолының ойықжаралы ауруының даму қаупі бар пациенттерде тиісті профилактикалық ем жүргізу туралы мәселені қарастыруы керек. Қан кетудің даму қаупінің басқа факторлары Ривароксабан, басқа тромбозға қарсы препараттар сияқты, қан кету қаупі жоғары пациенттерде қолдануға болмайды, соның ішінде: - туа біткен немесе жүре пайда болған қан ұюының бұзылуымен; - бақыланбайтын ауыр артериялық гипертониямен; - белсенді ойықжаралануы жоқ асқазан-ішек жолының басқа ауруларымен, олар қан кету түрінде асқынуларға потенциалды әкелуі мүмкін (мысалы, ішектің қабыну аурулары, эзофагит, гастрит, гастроэзофагеальды рефлюкс); - тамырлы ретинопатиямен; - бронхэктаздармен немесе анамнезде өкпеден қан кетумен. Онкологиялық аурулары бар пациенттер Қатерлі аурулары бар пациенттерде бір мезгілде қан кету және тромбоз қаупі жоғары болуы мүмкін. Тромбозға қарсы емдеудің жеке пайдасын ісіктің орналасуына, ісікке қарсы терапияға және аурудың сатысына байланысты обырдың белсенді сатысы бар пациенттерде қан кету қаупімен салыстыру керек. Асқазан-ішек жолында немесе несеп-жыныс жүйесінде орналасқан ісіктер ривароксабанмен терапия кезінде қан кету қаупінің жоғарылауымен байланысты болды. Қатерлі жаңа түзілімдері бар және қан кету қаупі жоғары пациенттерде ривароксабанды қолдануға болмайды. Жүректің жасанды клапандары бар пациенттер Ривароксабанды жақында аорталық клапанды транскатетерлік протездеу (АКТП) жасалған пациенттерде тромбоздың профилактикасы үшін қолдануға болмайды. Жасанды жүрек клапаны бар пациенттерде ривароксабанды қолданудың қауіпсіздігі мен тиімділігі зерделенбеген, сондықтан пациенттердің мұндай тобында ривароксабанның талапқа сай антикоагулянттық әсері туралы деректер жоқ. Мұндай пациенттерде Иварокс препаратын қолдануға болмайды. Антифосфолипидті синдромы бар пациенттер Ривароксабанды қоса алғанда, тікелей әсер ететін пероральды антикоагулянттар (ПОАК) антифосфолипидті синдром диагнозы қойылған анамнезде тромбозы бар пациенттерде қолдануға болмайды. Атап айтқанда, үш есе позитивті антифосфолипидті синдромы бар пациенттерде (жегілік антикоагулянттың, кардиолипинге антиденелер және бета-2-гликопротеин I-ге антиденелердің болуы) ПОАК терапиясы К дәруменінің антагонистерімен терапиямен салыстырғанда тромбоздық оқиғалар рецидивтері жиілігінің жоғарылауымен байланысты болуы мүмкін. Клапандық емес жүрекшелер фибрилляциясы бар, стенттеуімен ТАКА-ға ұшыраған пациенттер Интервенциялық зерттеудің клиникалық деректері қол жетімді, оның негізгі мақсаты клапандық емес жүрекшелер фибрилляциясы бар және стенттеуімен ТАКА-ға ұшыраған пациенттерде қауіпсіздікті бағалау болды. Аталған популяциядағы тиімділік бойынша деректер шектеулі. Анамнезінде инсульт/транзиторлық ишемиялық шабуыл (ТИШ) бар мұндай пациенттерге арналған деректер жоқ. ӨАТЭ бар гемодинамикалық тұрақсыз пациенттер немесе тромболизисті немесе өкпе эмболэктомиясын қажет ететін пациенттер Ривароксабанды гемодинамикалық тұрақсыз немесе өкпе артериясының тромболизі немесе эмболэктомиясы болуы мүмкін ӨАТЭ бар пациенттерде фракцияланбаған гепаринге балама ретінде қолдануға болмайды, өйткені мұндай клиникалық жағдайларда Иварокс препаратының қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған. Эпидуральды/жұлын анестезиясы немесе пункция Тромбоэмболиялық асқынулардың профилактикасы үшін тромбозға қарсы препараттарды қабылдайтын пациенттерде нейроаксиальды (жұлын/эпидуральды) анестезия немесе жұлын/эпидуральды пункция жасағанда, ұзақ немесе тұрақты салдануға әкелуі мүмкін эпидуральды немесе жұлын гематомасының даму қаупі бар. Бұл құбылыстардың пайда болу қаупі тұрақты эпидуральды катетерлерді қолдану немесе гемостазға әсер ететін дәрілік заттарды қатар қолдану кезінде одан әрі артады. Травматикалық немесе қайталанатын эпидуральды немесе жұлын пункциясы да қауіпті арттыруы мүмкін. Неврологиялық бұзылулардың белгілері мен симптомдарын (мысалы, аяқтың ұюы немесе әлсіздігі, ішектің немесе қуықтың дисфункциясы) анықтау үшін пациенттерді бақылау керек. Неврологиялық бұзылыстар анықталған жағдайда шұғыл диагностика және емдеу қажет. Дәрігер тромбоздың профилактикасы мақсатында антикоагулянттарды қабылдайтын немесе антикоагулянттарды қабылдауға дайындалып жатқан пациенттер үшін нейроаксиальды араласуды жасар алдында потенциалды пайда мен қауіптің арақатынасын бағалауы керек. Алайда мұндай жағдайларда 15 мг ривароксабанды қолданудың клиникалық тәжірибесі жоқ. Ривароксабан мен нейроаксиальды (эпидуральды/жұлын) анестезияны немесе жұлын пункциясын бір мезгілде қолданумен байланысты қан кетудің потенциалды қаупін азайту үшін ривароксабанның фармакокинетикалық бейінін ескеру қажет. Эпидуральды катетерді немесе люмбальды пункцияны орнатуды немесе алып тастауды ривароксабанның антикоагулянттық әсері әлсіз деп бағаланған кезде жүргізген жөн. Дегенмен, әрбір пациент үшін жеткілікті төмен антикоагулянттық әсерге қол жеткізудің нақты уақыты белгісіз және оны диагностикалық процедураның жеделдігін ескере отырып бағалау керек. Жалпы фармакокинетикалық сипаттамаларға сүйене отырып, эпидуральды катетер кем дегенде 2 есе жартылай шығарылу уақыты өткеннен кейін, яғни жас ересек пациенттер үшін ривароксабанды соңғы қабылдағаннан кейін 18 сағаттан ерте емес және егде жастағы пациенттер үшін 26 сағаттан кейін шығарып алынады. Ривароксабанның келесі дозасын қабылдауды эпидуральды катетер шығарып алынғаннан кейін 6 сағаттан ерте емес жүзеге асыру керек. Травматикалық пункция жағдайында ривароксабанды қолдануды 24 сағатқа кейінге қалдыру керек. Ривароксабан қабылдаған балаларда нейроаксиальды катетерді орнату немесе алып тастау мерзімдері туралы деректер жоқ. Мұндай жағдайларда ривароксабанды тоқтатып, қысқа әсер ететін парентеральды антикоагулянтты қолдану мүмкіндігін қарастыру керек. Инвазиялық процедуралар мен хирургиялық араласуды жүргізерге дейін және одан кейін дозалау жөніндегі ұсынымдар Егер инвазиялық процедура немесе хирургиялық араласу жүргізу қажет болса, 15 мг ривароксабанды қабылдауды мүмкіндігінше араласудан кем дегенде 24 сағат бұрын тоқтату керек, сонымен қатар дәрігер жүргізген клиникалық бағалауды ескеру қажет. Егер процедураны кейінге қалдыру мүмкін болмаған жағдайда, араласудың өзектілігін ескере отырып, қан кетудің даму қаупінің жоғарылауын бағалау қажет. Ривароксабанды қабылдауды, егер бұл емдеуші дәрігер клиникалық жағдай және баламалы гемостазға қол жеткізуге мүмкіндік беретінін анықтаса, инвазиялық процедурадан немесе хирургиялық араласудан кейін мүмкіндігінше ертерек оны жалғастыру керек. Егде жастағы пациенттер Жас ұлғайған сайын қан кету даму қаупі артуы мүмкін. Тері реакциялары Постмаркетингтік бақылауларды жүргізу кезінде Стивенс-Джонсон синдромы/уытты эпидермалық некролиз және эозинофилиямен және ривароксабанды қолданумен байланысты жүйелік симптомдармен (DRESS синдромы) дәрілік реакцияны қоса алғанда, терінің ауыр реакцияларының туындау жағдайлары туралы хабарланды (4.8-бөлімді қараңыз). Пациенттер емдеудің алғашқы кезеңдерінде бұл реакциялардың туындау қаупі жоғары болып көрінеді: реакцияның басталуы көп жағдайда емдеудің алғашқы апталарында болады. Ривароксабанды қолдануды терінің ауыр бөртпесі алғаш пайда болған кезде (мысалы, оның таралуы, қарқындылығы және/немесе күлдіреуіктері түзілген кезде) немесе шырышты қабықтың зақымдануымен бірге басқа аса жоғары сезімталдық реакциялары болған кезде тоқтату керек. Қосымша заттар Иварокс құрамында лактоза бар. Галактоза жақпаушылығы, Лаппа лактоза жеткіліксіздігі немесе глюкоза-галактоза мальабсорбциясы сияқты сирек кездесетін тұқым қуалайтын бұзылулары бар пациенттер аталған препаратты қолдануға болмайды. Аталған препарат бір дозада 1 ммольден кем (23 мг) натрийден тұрады, яғни құрамында натрий жоқ. Басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесуі Балалардағы өзара әрекеттесудің айқындылығы белгісіз. Төменде келтірілген ересек пациенттерден алынған өзара әрекеттесуі туралы деректер мен ескертулерді балаларға қатысты ескеру қажет. СҮР3А4 и Р-гликопротеин тежегіштері Ривароксабан мен кетоконазолды (күніне 1 рет 400 мг) немесе ритонавирді (күніне 2 рет 600 мг) бірге қолдану препараттың фармакодинамикалық әсерлерінің едәуір күшеюімен, ривароксабанның "концентрация/уақыт" (AUC) тәуелділігін сипаттайтын фармакокинетикалық қисық астындағы орташа ауданның 2,6/2,5 есе артуына және ривароксабанның орташа ең жоғары концентрациясының (Сmах) 1,7/1,6 есе ұлғаюына әкелді, бұл қан кету даму қаупінің жоғарылауына әкелуі мүмкін. Сондықтан кетоконазол, итраконазол, вориконазол және позаконазол сияқты азолдық зеңге қарсы препараттармен немесе АИТВ протеаза тежегіштерімен жүйелі терапия қабылдайтын пациенттерде ривароксабанды қолдануға болмайды. Бұл белсенді заттар СYP3А4 және Р-гликопротеиннің күшті тежегіштері болып табылады. Ривароксабанның шығару жолдарының біреуін ғана қатты тежейтін белсенді заттар - СУРЗА4 немесе Р-гликопротеин қатысуымен - плазмадағы ривароксабан концентрациясын аз дәрежеде арттырады деп күтілуде. Мысалы, кларитромицин (күніне 2 рет 500 мг), ол SUR3A4 күшті тежегіші және Р-гликопротеин орташа тежегіші болып саналады, орташа AUC 1,5 есе және Сmax ривароксабанмен 1,4 есе ұлғаюына әкелді. Кларитромицинмен өзара әрекеттесу пациенттердің көпшілігінде клиникалық маңызды емес, бірақ жоғары қауіпті пациенттерде ықтимал маңызды болуы мүмкін. Эритромицин (күніне 3 рет 500 мг), СYР3А4 және Р-гликопротеиннің орташа тежегіші орташа AUC және ривароксабан Сmах 1,3 есе ұлғаюына әкелді. Эритромицинмен өзара әрекеттесу пациенттердің көпшілігінде клиникалық маңызды емес, бірақ жоғары қауіпті пациенттерде ықтимал маңызды болуы мүмкін. Бүйрек функциясының жеңіл дәрежедегі бұзылулары бар пациенттерде эритромицинді (күніне 3 рет 500 мг) қабылдау бүйректің қалыпты функциясы бар тұлғалармен салыстырғанда ривароксабанның орташа AUC 1,8 есе және Сmах 1,6 есе жоғарылауына әкелді. Бүйрек функциясының орташа дәрежедегі бұзылулары бар пациенттерде эритромицинді қолдану бүйректің қалыпты функциясы бар тұлғалармен салыстырғанда орташа AUC 2,0 есе және Cmax 1,6 есе жоғарылауын тудырды. Эритромициннің әсері бүйрек функциясының бұзылуына аддитивті болып табылады. СYP3А4 орташа тежегіші болып саналатын Флуконазол (күніне 1 рет 400 мг) ривароксабанның орташа AUC 1,4 есе артуына және орташа Сmах 1,3 есе артуына әкеледі. Флуконазолмен өзара әрекеттесу пациенттердің көпшілігінде клиникалық маңызды емес, бірақ жоғары қауіпті пациенттерде потенциалды маңызды болуы мүмкін. Дронедаронды қолдану бойынша қолда бар клиникалық деректер шектеулі, сондықтан оны ривароксабанмен бірге қолдануға жол бермеу керек. Антикоагулянттар Эноксапаринді (40 мг бір реттік доза) мен ривароксабанды (10 мг бір реттік доза) бір мезгілде қолданғаннан кейін қанның ұю көрсеткіштеріне қосымша әсер болмаған кезде анти-Ха факторының белсенділігіне қатысты аддитивті әсер байқалды (протромбин уақыты (ПУ), белсендірілген ішінара тромбопластин уақыты (БІTУ)). Эноксапарин ривароксабанның фармакокинетикасына әсер еткен жоқ. Қан кету қаупінің жоғарылауына байланысты пациенттер ривароксабанды басқа антикоагулянттармен бірге бір мезгілде қолданғанда абай болу керек. ҚҚСП/тромбоциттер агрегациясының тежегіштері 15 мг ривароксабан мен 500 мг напроксенді бірге қолданғаннан кейін қан кету уақытының клиникалық маңызды ұзаруы байқалмады. Дегенмен, жеке тұлғаларда айқын фармакодинамикалық жауап болуы мүмкін. Ривароксабан мен 500 мг АСҚ бірге қолданған кезде клиникалық маңызды фармакокинетикалық немесе фармакодинамикалық өзара әрекеттесулер байқалмады. 15 мг ривароксабан мен клопидогрел арасында фармакокинетикалық өзара әрекеттесу анықталмаған (жүктеме дозасы 300 мг, содан кейін демеуші доза 75 мг), алайда пациенттердің қосалқы тобында тромбоциттер агрегациясымен және Р-селектин деңгейлерімен немесе гликопротеин IIb/IIIa рецепторымен корреляцияланбаған қан кету уақытының айтарлықтай өсуі байқалды. ҚҚСП (АСҚ қоса) және тромбоциттер агрегациясының тежегіштерін бір мезгілде тағайындау кезінде сақ болу керек, өйткені бұл препараттар қан кету қаупін арттырады. СКҚСТ/СНКҚТ Басқа антикоагулянттармен жағдайдағыдай, тромбоциттерге әсер етуіне байланысты СКҚСТ немесе СНКҚТ-мен бір мезгілде қолдану жағдайында пациенттерде қан кету қаупі жоғарылау мүмкіндігі бар. Ривароксабанның клиникалық бағдарламасында бір мезгілде қолданғанда барлық емдеу топтарында ауқымды және ауқымды емес клиникалық маңызды қан кетулердің жоғары жиілігі байқалады. Варфарин Пациенттердің Варфарин К дәруменінің антагонисінен (ХҚҚ 2,0-ден 3,0-ге дейін) ривароксабанға (20 мг) немесе ривароксабаннан (20 мг) варфаринге (ХҚҚ 2,0-ден 3,0-ге дейін) ауысуы протромбин уақытының/ХҚҚ (Neoplastin) қарапайым әсерлерді қосқан кезден гөрі үлкен дәрежеде жоғарылауымен қатар жүрді (ХҚҚ жеке мәндері жетуі мүмкін 12), сол уақытта БІTУ-ге әсері, Ха факторы белсенділігінің бәсеңдеуі және тромбиннің эндогендік потенциалы аддитивті болды. Өтпелі кезеңдегі ривароксабанның фармакодинамикалық әсерін зерттеу қажет болған жағдайда, варфарин әсер етпейтін қажетті тесттер ретінде анти-Ха белсенділігі, PіСT және HepTest анықтамасын қолдануға болады. Варфариннің соңғы дозасын қабылдағаннан кейінгі 4-ші күннен бастап барлық талдау нәтижелері (соның ішінде ПУ, БІTУ, анти-Ха белсенділігі және тромбиннің эндогендік потенциалы (ТЭП)) тек ривароксабан әсерін көрсетеді. Өтпелі кезеңдегі варфариннің фармакодинамикалық әсерлерін зерттеу қажет болған жағдайда, қан плазмасындағы ривароксабанның қалдық концентрациясы (Сtrough) аясында (ривароксабанның алдыңғы дозасын қабылдағаннан кейін 24 сағаттан соң) ХҚК анықтамасын қолдануға болады, өйткені осы сәтте ривароксабан бұл тестке ең аз әсер етеді. Варфарин мен ривароксабан арасында фармакокинетикалық өзара әрекеттесулер байқалмайды. СҮРЗА4 индукторлары Ривароксабанды және рифампициннің CYP3A4 күшті индукторын бірге қолдану ривароксабанның орташа AUC шамамен 50% төмендеуіне және оның фармакодинамикалық әсерінің бір мезгілде төмендеуіне әкелді. Ривароксабанды басқа CYP3A4 күшті индукторларымен (мысалы, фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал немесе шілтер жапырақты шайқурай (Hypericum perforatum)) бірге қолдану плазмадағы ривароксабан концентрациясының төмендеуіне әкелуі мүмкін. Сондықтан пациент тромбоздың белгілері мен симптомдарының даму мәніне мұқият бақыланатын жағдайларды қоспағанда, СYP3А4 күшті индукторларын бір мезгілде қолдануға жол бермеу керек. Басқа қатар жүретін ем Ривароксабанды мидазоламмен (CYP3A4 субстраты), дигоксинмен (Р-гликопротеин субстраты), аторвастатинмен (CYP3A4 және Р-гликопротеин субстраты) немесе омепразолмен (протон сорғысының тежегіші) бірге қолданғанда клиникалық маңызды фармакокинетикалық немесе фармакодинамикалық өзара әрекеттесулер байқалмады. Ривароксабан CYP мысалы, CYP3A4 цитохромының негізгі изоферменттерін тежемейді немесе индукцияламайды. Зертханалық параметрлер Ривароксабан әсер ету механизмінің арқасында қан ұю параметрлеріне (яғни, ПУ, БІTУ, НеpTest) әсер етеді деп күтілуде

Макет упаковки

Развёртка упаковки, утверждённая при регистрации препарата в Казахстане. Источник — Государственный реестр лекарственных средств (НЦЭЛС).

Препараты с тем же действующим веществом

Подборка формируется автоматически по действующему веществу

По рецепту

РИВАКСА таблетки 20 мг

Нет отзывов

Ривароксабан · HETERO LABS LIMITED

По рецепту

Ривоксар таблетки 2.5 мг

Нет отзывов

Ривароксабан · Абди Ибрахим Глобал Фарм

Отзывы

Отзывы относятся к препарату в целом; вариант, который принимал автор, указан отдельно.

Войдите, чтобы оставить отзыв

Нет отзывовОцените препарат первым

Описание товаров аптечного ассортимента и их свойств носит ознакомительный характер и не заменяет консультацию врача. Приоритетной является информация, указанная производителем в листке-вкладыше внутри упаковки.

Внешний вид товара может отличаться от изображённого на фотографии. Имеются противопоказания, необходимо проконсультироваться со специалистом. Характеристики и цена товаров не являются публичной офертой.

Иварокс таблетки 20 мг

О препарате

Цены в аптеках

Инструкция

Құрамы және сипаттамасы

Қолданылуы

Фармакологиялық әсері

Қолдану тәсілі және дозалары

Қолдануға болмайтын жағдайлар

Жағымсыз әсерлері

Артық дозалану

Айрықша нұсқаулар

Жүктілік және бала емізу кезеңі

Басқа дәрілермен өзара әрекеттесуі

Сақтау шарттары

Макет упаковки

Препараты с тем же действующим веществом

РИВАКСА таблетки 20 мг

Ривоксар таблетки 2.5 мг

Отзывы