Хартил® - Д таблетки 5 мг/25 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді заттар: 5 мг рамиприл 25 мг гидрохлоротиазид, Қосымша заттар: лактоза моногидраты, гипромеллоза, кросповидон, микрокристалды целлюлоза, натрий стеарил фумараты. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Сопақша пішінді, екі жақ бетінде сызығы, бір жақ бетінде сызықтың екі жағында «5» және «25» өрнегі бар ақ түсті таблеткалар. Сызықтың көмегімен таблеткаларды теңдей екі дозаға бөлуге болады.

- тек рамиприлді немесе тек гидрохлоротиазидті монотерапия ретінде пайдаланғанда артериялық қысымының талапқа сай бақылануына қол жеткізілмеген пациенттерде артериялық гипертензияны емдеу үшін

Хартил-Д - гипертензияға қарсы біріктірілген препарат, оның құрамына АӨФ тежегіші (рамиприл) мен тиазидтік диуретик (гидрохлоротиазид) кіреді. Гипертензияға қарсы және диуретиктік әсер береді. Әсер ету механизмі Рамиприл Рамиприлат, ізашар дәрі рамиприлдің белсенді метаболиті, дипептидилкарбоксипептидаза I (ангиотензин өзгертуші фермент АӨФ; кининаза II атауымен де белгілі) ферментін тежейді, ол қан плазмасы мен тіндерде ангиотензин I-дің тамырды тарылтатын белсенді зат – ангиотензин II-ге айналуын катализдейді, сондай-ақ, вазодилататор – брадикининнің ыдырауын туғызады. Ангиотензин II түзілуінің азаюы және брадикинин ыдырауының тежелуі тамырлардың кеңеюіне алып келеді. Ангиотензин II альдостеронның босап шығуын да стимуляциялайтын болғандықтан, рамиприлат альдостерон секрециясын төмендетеді. АӨФ тежегішін тағайындаумен монотерапияға жауаптың орташа деңгейі терісінің түсі басқа пациенттердегіге қарағанда, қара терілі (афро-кариб) популяцияда, артериялық гипертензиясы бар (гипертензиясы бар және, әдетте, ренин мөлшері төмен пациенттер популяциясы) пациенттер популяциясында төмен болды. Гидрохлоротиазид Гидрохлоротиазид тиазидтік диуретиктер тобына жатады. Бұл препараттардың гипотензиялық әсерінің механизмі толықтай зерттелмеген. Олар бүйректің дистальді өзекшелерінен натрий мен хлоридтің кері сіңірілуіне ықпал ететіні белгілі. Натрий және хлорид иондарының несеппен шығарылуының артуы диурез жоғарылауымен қатар жүреді (судың осмостық байланысуы салдарынан). Калий мен магнийдің шығарылуы жоғарылайды, ал несеп қышқылының шығарылуы – төмендейді. Гидрохлоротиазидтің антидиуретиктік әсерінің ықтимал механизмдері: натрий теңгерімінің өзгеруі, жасушадан тыс су мен плазма көлемінің азаюы, бүйрек қантамырларындағы кедергінің өзгеруі және норадреналин мен ангиотезин II-ге жауаптың төмендеуі болуы мүмкін. Фармакодинамикалық әсерлері Рамиприл Рамиприлді қабылдау, жүректің жиырылу жиілігінің (ЖЖЖ) компенсаторлы жоғарылауынсыз, жатқан және тұрған қалыптағы артериялық қысымның төмендеуіне алып келеді. Рамиприл іс жүзінде бүйректік қан ағымында және шумақтық сүзілу жылдамдығында өзгерістер туғызбай, қантамырлардың жалпы шеткері кедергісін (ҚЖШК) едәуір төмендетеді. Рамиприлді бір рет ішке қабылдағаннан кейін, оның гипертензияға қарсы әсері 1 – 2 сағат көлемінде білініп, ең жоғарғысына 3 - 6 сағаттан соң жетеді және 24 сағат бойына созылады. Рамиприлді күн сайын қабылдағанда, оның гипертензияға қарсы әсері 3 - 4 апта ішінде біртіндеп жоғарылай түседі. Бұл әсері 2 жыл бойы ұзақ емдеген кезде сақталатыны көрсетілген. Рамиприлді күрт тоқтату артериялық қысымның жылдам жоғарылауымен қатар жүрмейді. Гидрохлоротиазид Диуретиктік әсері қабылдағаннан кейін шамамен 2 сағаттан соң басталып, ең жоғарғысына шамамен 4 сағат ішінде жетеді және 6–12 сағат бойына жалғасады. Гипотензиялық әсеріне 3-4 күн емдегенде жетеді және препаратты қабылдау аяқталғаннан кейін 1 аптаға созылады. Гидрохлоротиазидтің гипотензиялық әсері сүзілу фракциясының, бүйрек қантамырлары кедергісінің және плазмадағы ренин белсенділігінің аздап жоғарылауымен қатар жүреді. Клиникалық тиімділігі мен қауіпсіздігі Рамиприл мен гидрохлоротиазидті бірге қолдану Клиникалық зерттеулерде аталған препараттарды монотерапия ретінде қолданумен салыстырғанда, олардың біріктірілімі артериялық қысымды едәуір дәрежеде төмендеткен. Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің блокадасы салдарынан, рамиприлдің гидрохлоротиазидпен біріктірілімі гидрохлоротиазид түрткі болатын калий жоғалтылуын азайтуы мүмкін деп шамаланады. АӨФт тиазидтік диуретикпен біріктіру синергиялық әсеріне алып келеді, сондай-ақ, бір ғана диуретикті қолданудан туындаған гипокалиемия қаупін төмендетеді. Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) қосарлы блокадасын клиникалық зерттеулердің деректері ONTARGET (ONgoing Telmisartan Alone and in combination with Ramipril Global Endpoint Trial) және VA NEPHRON-D (The Veterans Affairs Nephropathy in Diabetes) екі зерттеуінде АӨФт препараттарын ангиотензин рецепторларының блокаторларымен (АРБ) біріктірудің пайдасы зерттелді. ONTARGET зерттеуіне анамнезінде жүрек-қантамырлық немесе цереброваскулярлық аурулары болған немесе ағза зақымданғаны анықталған 2 типті диабеті бар пациенттер қатыстырылды. VA NEPHRON-D зерттеуіне 2 типті диабеті мен диабеттік нефропатиясы бар пациенттер қатыстырылды. Бұл зерттеулерден бүйрек, жүрек-қантамыр жүйесі немесе өлім тарапынан клиникалық нәтиже тұрғысынан қандай да бір нақты артықшылықтары анықталмады. Сонымен қатар, монотерапиямен салыстырғанда, АӨФт мен АРБ біріктірілімі гиперкалиемия қаупінің жоғарылауымен, бүйрек функциясының жедел бұзылуымен және/немесе гипотензиямен астасқан. АӨФт препараттары мен АБР фармакодинамикалық бейіні ұқсас болғандықтан, бұл нәтижелердің басқа АӨФт мен АРБ-ға да қатысы бар. Осылайша, диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде АӨФт және АРБ препараттары біріктіріп қолданылмауы тиіс. ALTITUDE (Aliskiren Trial in Type 2 Diabetes Using Cardiovascular and Renal Disease Endpoints) зерттеуінде 2 типті диабеті, бүйректің созылмалы ауруы, жүрек-қантамыр аурулары немесе аурулардың екі типі де бар пациенттерде АӨФт немесе АРБ стандартты еміне алискиренді қосудың пайдасы зерттелді. Зерттеу жағымсыз әсерлері қаупінің жоғарылауы салдарынан мерзімінен бұрын тоқтатылды. Жүрек-қантамыр ауруларының немесе инсульт себебінен өлу плацебо тобындағыға қарағанда, алискиренді қабылдаған топта жиірек байқалды. Осы сияқты, жағымсыз әсерлері мен анағұрым елеулі ауыр жағымсыз әсерлері (гиперкалиемия, гипотензия және бүйрек функциясының бұзылуы) плацебо тобындағыға қарағанда, алискиренді қабылдаған топта жиірек орын алды. Терінің меланомалық емес обыры Эпидемиологиялық зерттеулер нәтижелерінің негізінде гидрохлоротиазидті қолдану мен терінің меланомалық емес (базальді жасушалы және жалпақ жасушалы) обырының дамуы арасында жинақталатын, дозаға тәуелді өзара байланыстылық байқалды. Бір зерттеуде 1,430,833 және 172,462 адамнан тұратын – популяциялық бақылау топтарымен салыстырғанда, сәйкесінше базальді жасушалы карциноманың (БЖК) 71 533 жағдайы және терінің жалпақ жасушалы карциномасының 8,629 (ЖЖК) жағдайы зерттелді. Гидрохлоротиазидті (ГХТЗ) жоғары дозаларында (жинақталатын доза (≥50,000 мг) қолданғанда мүмкіндіктерінің түзетілген арақатынасы (OR) БЖК үшін 1.29 (95% СА: 1,23 –1,35) және ЖЖК үшін 3.98 (95% СА: 3.68-4.31) құрады. Нақты жинақталатын, дозаға тәуелді өзара байланыстылық БЖК үшін де, ЖЖК үшін де анықталды. Басқа бір зерттеуде ерін обыры (ЖЖК) мен ГХТЗ қабылдау арасында ықтимал байланыстылық бары анықталды: кездейсоқ жиынтықты таңдау стратегиясын пайдалана отырып, 63,067 адамнан тұратын популяциялық бақылау тобымен салыстырғанда, ерін обырының 633 жағдайы зерттелді. Жинақталатын, дозаға тәуелді өзара байланыстылық бары анықталды - мүмкіндіктерінің түзетілген арақатынасы OR 2.1 (95% СА: 1,7–2,6) жоғары дозаларын (~25,000 мг) қолданғанда OR 3.9 дейін (3.0-4.9) және аса жоғары (~100,000 мг) дозаларын қолданғанда OR 7.7 дейін (5.7-10.5) жоғарылаған (4.4 бөлімін қараңыз). Балалар мен жасөспірімдер Салыстырмалы жасырын, рандомизацияланған плацебо бақыланатын, гипертензиясы бар, 6 жастан 16 жасқа дейінгі (73%-ында бастапқы гипертензия) 244 пациент қатыстырылған клиникалық зерттеуде, рамиприл төмен, орташа және жоғары дозаларында тағайындалды, ол кезде рамиприлаттың плазмадағы концентрациясы (кг дене салмағына шаққанда) ересектер үшін ұсынылған - 1,25 мг, 5 мг және 20 мг дозаларына сәйкес келген. 4 аптадан соң, рамиприлдің зерттеудегі ақырғы нүкте бойынша систолалық қысымды төмендетуі тұрғысынан тиімсіз болғаны анықталды. Сонымен қатар, ең жоғары дозасында ол диастолалық қысымды төмендеткен. Артериялық қысымы жоғары балаларда рамиприл орташа дозаларында да, жоғары дозаларында да систолалық және диастолалық қысымды едәуір төмендеткен. Бұл әсері 4 апталық, рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын, 6 жастан 16 жасқа дейінгі 218 пациент (75%-ында бастапқы гипертензия) қатыстырылған, дозалары арттырылған және тоқтатылған зерттеуде болмады. Дене салмағына негізделген барлық үш (төменгі: 0,625 мг/2,5 мг, орташа: 2,5 мг/10 мг және жоғары: 5 мг/20 мг) дозасында диастолалық қысым да, систолалық қысым да белгілі бір, бірақ статистикалық тұрғыдан анық емес дәрежеде бастапқы деңгейіне қайтып келген. Бұл педиатриялық популяцияда рамиприлмен емге жауап дозасына тәуелді болмады.

Дозалану режимі Препаратты әркімге жеке, пациент бейінінің жағдайы мен артериялық қысымның бақылануы негізінде тағайындау керек. Біріктірілген Хартил-Д препаратын компоненттерінің біреуінің дозасын титрлегеннен кейін тағайындау ұсынылады. Хартил-Д препаратымен емдеуді ең төмен дозасынан (2,5 мг рамиприл мен 12,5 мг гидрохлоротиазидтен) бастау керек. Қажет болған жағдайда дозасын біртіндеп, артериялық қысымның мақсатты мәндеріне жеткенге дейін арттыруға болады. Ең жоғарғы тәуліктік дозасы монокомпоненттері үшін: рамиприл –10 мг және гидрохлоротиазид - 25 мг. Біріктірілген препарат үшін ең жоғарғы тәуліктік дозасы – тәулігіне 1 таблетка. Пациенттердің ерекше топтары Егде жастағы пациенттерге емдеуді төменірек дозаларынан бастау керек, ал жағымсыз әсерлерінің даму ықтималдығы, әсіресе, егде тартқан және әлсіз пациенттерде зор болғандықтан, дозаларын арттыруды баяуырақ жүргізу керек. Бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттер Хартил-Д препаратын бүйрек функциясының ауыр бұзылуы бар (КК 30 мл/минуттан аз) пациенттерге қолдануға болмайды, өйткені препарат құрамында гидрохлоротиазид бар. Бүйрек функциясы бұзылған пациенттерге Хартил-Д препаратының дозасын төмендету қажеттілігі туындауы мүмкін. КК 30–60 мл/минут пациенттерге алдымен монотерапия ретінде рамиприлді, және тек содан кейін ғана, құрамында рамиприл мен гидрохлоротиазидтің ең төмен дозалары бар біріктірілімді тағайындау керек. Ең жоғарғы тәуліктік дозасы - 5 мг/25 мг таблеткалар. Бауыр функциясының жеңіл немесе орташа бұзылуы бар пациенттер Хартил-Д препаратымен емдеудің бастапқы кезеңінде мұқият медициналық бақылау қажет. Ең жоғарғы тәуліктік дозасы 2,5 мг рамиприл мен 12,5 мг гидрохлоротиазидті құрайды. Хартил-Д препаратын бауыр функциясының ауыр бұзылулары бар пациенттерге қолдануға болмайды. Диуретиктерді қабылдап жүрген пациенттер Диуретиктері қабылдап жүрген пациенттерді Хартил-Д препаратымен емдеудің бастапқы сатысында гипотония дамуы мүмкін, сондықтан, емдеуді бастағанда сақтық таныту керек. Хартил-Д препаратымен емдеуді бастағанға дейін диуретиктің дозасын төмендету немесе оны тоқтату мүмкіндігін ойластыру керек. Егер диуретикті тоқтатуға мүмкіндік болмаса, емдеуді рамиприлдің еркін біріктірілімдегі ең төмен (тәулігіне 1,25 мг) дозасымен бастау ұсынылады. Содан кейін құрамында 2,5 мг рамиприл / 12,5 мг гидрохлоротиазид бар біріктірілген препаратқа көшу ұсынылады. Балалар Қауіпсіздігі мен тиімділігі жөніндегі деректер жеткіліксіз болғандықтан, Хартил-Д препаратын балалар мен 18 жасқа толмаған жасөспірімдерде қолдану ұсынылмайды. Рамиприлді балаларда қолданудың тиімділігі мен қауіпсіздігі әлі анықталмаған. Енгізу әдісі және жолы Таблеткалар ішке қабылдауға арналған. Препаратты күн сайын, тәуліктің белгілі бір уақытында, дұрысы таңертең қабылдау ұсынылады. Таблеткаларды сызығынан сындыру арқылы тең екі дозаға бөліп, ас ішуге байланыссыз, сұйықтықпен ішуге болады. Таблеткаларды ұнтақтауға немесе шайнауға болмайды. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіну үшін медицина қызметкерінен кеңес алуға жүгіну жөнінде нұсқаулар Егер Сізде осы препаратты қолдану туралы қосымша сұрақтар туындаса, дәрігеріңізге жүгініңіз.

- рамиприлге немесе АӨФ басқа тежегіштеріне, гидрохлоротиазидке және басқа тиазидтік диуретиктерге немесе сульфонамид туындыларына, немесе препараттың қосымша заттарының кез келгеніне аса жоғары сезімталдық - анамнездегі тұқым қуалайтын немесе идиопатиялық, не болмаса бұрын АӨФ тежегіштерін немесе ангиотензин АРАТ II рецепторларының блокаторларын қолданумен байланысты ангионевроздық ісіну - сакубитрилмен/ валсартанмен, рамиприлом/гидрохлоротиазидпен бір мезгілде қолдануды сакубитрил/валсартан тоқтатылғаннан кейін кем дегенде 36 сағаттың ішінде тағайындау керек - қан жарғақшалардың теріс зарядталған беткейлерімен жанасатын экстракорпоральді емдеу - бүйрек артериясының гемодинамикалық тұрғыдан елеулі екіжақты (немесе бір бүйрегі жоқ пациенттерде біржақты) стенозы - бүйрек функциясының ауыр бұзылуы (гемодиализ жүргізілмейтін пациенттерде КК 30мл/мин аз) - электролиттік теңгерімнің клиникалық тұрғыдан елеулі бұзылулары, олар Хартил-Д препаратымен емдеуден кейін нашарлауы мүмкін - бауыр функциясының ауыр бұзылуы, бауыр энцефалопатиясы • қант диабеті немесе бүйрек функциясының орташа/ауыр бұзылулары бар (ШСЖ дене беткейінің ауданына 60 мл/мин/1,73м2 аз), құрамында алискирен бар препараттарды қабылдап жүрген пациенттерге - жүктіліктің II және III триместрлерінде және лактация кезеңінде - балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерге (қолданылуының қауіпсіздігі мен тиімділігі жөнінде деректер жоқ болғандықтан)

Қауіпсіздік бейінінің түйіндемесі Рамиприл + гидрохлоротиазидтің қауіпсіздік бейініне гипотензиямен және/немесе диурездің артуынан туындаған сусызданумен байланысты жағымсыз реакциялар жатады. АӨФ тежегіштері (рамиприл) жөтелу рефлексінің тұрақты түрде жоғарылауымен үздіксіз құрғақ жөтел туғызуы мүмкін екендігі, ал гидрохлоротиазид глюкозаның, липидтер мен несеп қышқылының метаболизмін нашарлататыны белгілі. Әсер етуші заттардың екеуі де қан сарысуындағы калий деңгейіне қарама-қарсы әсер береді. Ауыр жағымсыз әсерлердің арасынан ангионевроздық ісінуді, анафилаксиялық реакцияларды, бүйрек немесе бауырдың зақымдануларын, панкреатитті, тері тарапынан ауыр реакцияларды, нейтропенияны/агранулоцитозды айта кету керек. Жағымсыз реакциялардың түйіндемесі Жиі - гидрохлоротиазидпен байланысты әсерлер: қант диабетінің талапқа сай бақыланбауы, глюкоза жағымдылығының нашарлауы, қандағы глюкоза деңгейінің жоғарылауы, несеп қышқылы деңгейінің жоғарылауы, подаграның нашарлауы, холестериннің және/немесе триглицеридтердің жоғарылауы - бас ауыруы, бас айналуы - өнімсіз, тітіркендіретін жөтел, бронхит -шаршау, астения Жиі емес -лейкопения, эритроциттер мөлшерінің азаюы, гемоглобин концентрациясының төмендеуі, гемолиздік анемия, тромбоцитопения -анорексия, тәбеттің төмендеуі - гидрохлоротиазидпен байланысты гипокалиемия, шөлдеу - депрессиялық көңіл-күй, апатия, үрейлену сезімі, күйгелектік, ұйқышылдықты қоса ұйқы бұзылулары -вертиго, парестезиялар, тремор, тепе-теңдік бұзылулары, ашыту сезімі, дәм сезудің бұзылулары немесе дәм сезбей қалу, - анық көрмеуді қоса, көрудің бұзылулары, конъюнктивит, - құлақтың шыңылдауы - стенокардияны қоса миокард ишемиясы, тахикардия, аритмия, жүректің қатты соғуын сезіну, шеткері ісінулер - гипотензия, артериялық қысымның ортостаздық төмендеуі, синкопе, ысынулар - синусит, ентігу, мұрынның бітелуі - асқазан-ішек жолының қабынуы, ас қорытудың бұзылуы, іштегі жайсыздық, диспепсия, гастрит, жүрек айнуы, іш қату - гидрохлоротиазидпен байланысты гингивит - холестаздық немесе цитолиздік гепатит (аса сирек жағдайларда өліммен аяқталған), бауыр ферменттері және/немесе конъюгацияланған билирубин деңгейлерінің жоғарылауы. - гидрохлоротиазидпен байланысты калькулездік холецистит -ангионевроздық ісіну: өте сирек жағдайларда ангионевроздық ісіну нәтижесіндегі тыныс жолдарының обструкциясы өлім жағдайымен қатар жүрген, псориаз тәрізді дерматит, тершеңдіктің күшеюі, тері бөртпесі, әсіресе макулопапулалық бөртпе, қышыну, шаштың түсуі -миалгия - бүйрек функциясының бұзылуы, бүйректің жедел жеткіліксіздігі, несеп бөлінуінің артуы, қалдық азот пен сарысудағы креатининнің жоғарылауы - эректильді функцияның уақытша бұзылуы, белсіздік - кеуденің ауыруы, пирексия Өте сирек - рамиприлмен байланысты гиперкалиемия - тыныс алудың жедел жеткіліксіздігі (ARDS) - құсу, афтоздық стоматит, глоссит, диарея, іштің жоғарғы бөлігінің ауыруы, ауыздың құрғауы Жиілігі белгісіз (қолда бар деректер бойынша анықтау мүмкін емес). - терінің меланомалық емес обыры (терінің базальді жасушалы карциномасы және жалпақ жасушалы карциномасы) - сүйек кемігі жеткіліксіздігі, нейтропения (агранулоцитозды қоса), панцитопения, эозинофилия, сусызданудан болатын гемоконцентрация - рамиприлмен байланысты анафилаксия және анафилактоидты реакциялар, және гидрохлоротиазидпен байланысты анафилаксия, ядроға қарсы антиденелер титрінің жоғарылауы - антидиуретиктік гормонның талапқа сай емес секрециясы синдромы -гипонатриемия - глюкозурия, метаболизмдік алкалоз, гипохлоридемия, гипомагнезиемия, гиперкальциемия, гидрохлоротиазидпен байланысты дегидрация - сананың шатасуы, қимыл-қозғалыс мазасыздығы, зейін қоюдың бұзылуы - ишемиялық инсульт пен транзиторлық ишемиялық шабуылды қоса ми ишемиясы, психомоторлық функциялардың бұзылуы, иіс сезудің бұзылуы -ксантопсия, көз жасы сұйықтығы бөлінуінің гидрохлоротиазидпен байланысты төмендеуі, хориоидтық жалқық және салдарлы жедел жабық бұрышты глаукома және/немесе гидрохлоротиазидпен байланысты жедел миопия. - естудің бұзылуы - миокард инфарктісі - ауыр сусызданумен байланысты тромбоздар, қантамырлардың стенозы, гипоперфузия, Рейно ауруы, васкулит - демікпенің нашарлауын қоса бронх түйілуі - альвеолит, өкпенің кардиогендік емес, гидрохлоротиазидтен туындаған аллергиялық ісінуі -панкреатит (өте сирек жағдайларда, АӨФт қабылдағанда өліммен аяқталған жағдайлар туралы хабарланған), ұйқы безі ферменттері белсенділігінің жоғарылауы, аш ішектің ангионевроздық ісінуі. - гидрохлоротиазидпен байланысты сиалоаденит - бауырдың жедел жеткіліксіздігі, холестаздық сарғаю, бауырдың гепатоцеллюлярлық зақымданулары -уытты эпидермалық некролиз, Стивенс-Джонсон синдромы, мультиформалы эритема, пемфигус, псориаздың өршуі, эксфолиативтік дерматит, жарыққа сезімталдық реакциялары, онихолизис, пемфигоидтық немесе лихеноидтық экзантема немесе энантема, есекжем - гидрохлоротиазидпен байланысты жүйелі қызыл жегі -артралгия, бұлшықет түйілулері - бұлшықет әлсіздігі, қаңқа-бұлшықет сіресуі, гидрохлоротиазидпен байланысты тетания - бұрыннан бар протеинурияның нашарлауы - гидрохлоротиазидтен туындаған интерстициальді нефрит - либидо төмендеуі, гинекомастия Жекелеген жағымсыз реакциялардың сипаттамасы Терінің меланомалық емес обыры (ТМЕО) Гидрохлоротиазид пен ТМЕО арасында жүргізілген эпидемиологиялық зерттеулердің қолда бар деректерінің негізінде кумулятивті дозаға тәуелді өзара байланыс анықталды. Балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдер Екі клиникалық зерттеуде рамиприлдің 2–16 жастағы 325 баладан тұратын топтағы қауіпсіздігі зерттелді. Жағымсыз реакциялардың сипаты мен ауырлығы ересектерде байқалғандарынан ерекшеленбесе де, келесі жағымсыз реакциялардың жиілігі балаларда жоғарырақ болды: - тахикардия, мұрынның бітелуі балаларда «жиі» (≥ 1/100 - <1/10) байқалды және ересектерде – «жиі емес» (≥ 1/1,000 - <1/100); - тремор, есекжем балаларда «жиі емес» (≥ 1/1,000 - <1/100) байқалды және ересектерде – «сирек» (≥1/10,000 - <1/1,000). Балалар мен жасөспірімдерде рамиприлдің жалпы қауіпсіздік бейінінің ересектердегі осындайдан елеулі айырмашылығы болған жоқ. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары: АӨФ тежегіштерімен артық дозаланумен байланысты симптомдар шамадан тыс шеткері вазодилатациямен (айқын гипотензиямен, шокпен), брадикардиямен, су-электролит теңгерімінің бұзылуларымен және бүйрек жеткіліксіздігімен сипатталуы мүмкін, жүрек ырғағының бұзылулары, сана бұзылуы (соның ішінде кома), құрысулар, парездер және ішектің салданумен бітелуі. Бейімділігі бар пациенттерде (мысалы, қуықасты безінің гиперплазиясы кезінде) гидрохлоротиазидтің артық дозалануы несептің жедел іркілуін туғызуы мүмкін. Емі: пациенттердің жай-күйі мұқият қадағалануға тиіс, симптоматикалық ем және өмірлік маңызы бар функцияларды демеп отыру қажет. Көмек көрсету шаралары негізінен, бастапқы уытсыздандыруды (асқазанды шаю, адсорбенттерді қабылдау) және гемодинамикалық көрсеткіштердің тұрақтылығын қалпына келтіруге арналған, альфа1-адренергиялық агонистерді немесе ангиотензин-II (ангиотензинамид) енгізу сияқты шараларды қамтиды. Рамиприлдің белсенді метаболиті рамиприлат гемодиализ арқылы әлсіз шығарылады.

Арнайы сақтандырулар Жедел респираторлық уыттылық Гидрохлоротиазидті қабылдағаннан кейін өте сирек жағдайларда жедел респираторлық дистресс синдромды қоса, жедел респираторлық уыттылықтың дамығаны туралы хабарламалар түскен. Өкпенің өзіне тән ісінуі гидрохлоротиазидті қабылдағаннан кейін бірнеше минуттан бірнеше сағатқа дейінгі уақыт ішінде дамуы мүмкін. Бастапқы симптомдары ентігуді, қызбаны, өкпе функциясының бұзылуын және гипотензияны қамтиды. Жедел респираторлық дистресс синдромға күдіктенген кезде Хартил-Д препаратын тоқтату және қажетті ем тағайындау керек. Гидрохлоротиазидті қабылдағаннан кейін жедел респираторлық дистресс синдром дамыған пациенттерге гидрохлоротиазидті қайтадан тағайындауға болмайды. Пациенттердің ерекше топтары Жүктілік Жүктілік кезінде рамиприл сияқты АӨФ тежегіштерін, немесе ангиотензин II рецепторларының (АРАТ II) блокаторларын қабылдауды бастамаған дұрыс. Егер АӨФ тежегіштері /АРАТ II қолданып емдеуді жалғастыру қажет болса, онда жүктілікті жоспарлап жүрген пациент әйелдерге емдеу режимін жүктілік кезінде тағайындалған жағдайда қауіпсіздік талаптарына сай келетін, гипертензияға қарсы баламалы емге өзгерту керек. Жүктілік расталған жағдайда, АӨФ тежегіштерін/АРАТ II қолданып емдеу дереу тоқтатылуы және, қажет болса, баламалы емді қолдану басталуы тиіс. Гипотензия қаупі жоғары пациенттер - Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің белсенділігі өте жоғары пациенттер Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің белсенділігі өте жоғары пациенттер АӨФ тежелуі салдарынан, әсіресе, АӨФ тежегіштері немесе бірге қолданылатын диуретик алғаш пайдаланылған жағдайларда немесе дозасын алғаш арттырғанда, артериялық қысымның күрт төмендеп кетуі және бүйрек функциясының төмендеуі қаупіне ұшырайды. Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің артериялық қысым деңгейін бақылаумен медициналық қадағалауды қажет ететін елеулі белсенділенуі келесі пациенттерде күтілуі тиіс: - ауыр гипертензиясы бар; - жүректің декомпенсацияланған іркілісті жеткіліксіздігі бар; - сол жақ қарыншаның кірер/шығар жолының гемодинамикалық тұрғыдан елеулі обструкциясы (яғни, қолқа немесе митральді клапан стенозы) бар; - қызмет атқарып тұрған жалғыз бүйрек артериясының біржақты стенозы бар; - су-электролит теңгерімінің бұрыннан бар (немесе ықтимал) бұзылулары бар (несеп айдайтын дәрілерді қабылдап жүрген пациенттерді қоса); - бауыр циррозы және/немесе асциті бар; - операциялық араласымға ұшыраған немесе анестезия барысында гипотензиялық әсері бар препараттарды қабылдайтын пациенттер. Емдеуді бастағанға дейін дегидратацияны, гиповолемияны немесе тұздар тапшылығын түзету (жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде, алайда, ондай емдеу шаралары қан ағымы көлемінің артық жүктелуі қаупін ескере отырып салыстырылуы тиіс) ұсынылады. - Артериялық қысымның күрт төмендеп кетуі салдарынан орын алатын жүрек ишемиясының немесе церебральді ишемияның даму қаупі бар пациенттер Емдеудің басында мұқият медициналық бақылау қажет. • Бастапқы гиперальдостеронизм: біріктірілген рамиприл + гидрохлоротиазид препараты бастапқы гиперальдостеронизмді емдеуге арналған таңдау препараты болып табылмайды. Егер бастапқы гиперальдостеронизмі бар пациентке рамиприл + гидрохлоротиазид тағайындалса, онда қандағы калий деңгейін мұқият бақылау қажет. • Препараттың егде жастағы пациенттерде қолданылуы: • Бауыр функциясының бұзылулары бар пациенттер: гидрохлоротиазидті де қоса, диуретиктермен емдеумен байланысты электролиттік теңгерімнің бұзылулары бауыр аурулары бар пациенттерде бауыр энцефалопатиясын туғызуы мүмкін. Хирургиялық араласым Ондай мүмкіндік болған жағдайда, АӨФ тежегіштерін хирургиялық араласымнан бір күн бұрын тоқтату ұсынылады. Бүйрек функциясына мониторинг жасау Бүйрек функциясы емдеуді бастағанға дейін және емдеу барысында, дозаларын талапқа сай түзетумен, әсіресе, емдеудің алғашқы апталарында қадағалануы тиіс. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер мұқият қадағалауды қажет етеді. Бүйрек функциясының бұзылу қаупі бар, атап айтқанда – жүректің іркілісті жеткіліксіздігі бар, бүйрек трансплантациясынан кейінгі пациенттерде, немесе бүйрек артериясының гемодинамикалық тұрғыдан елеулі біржақты стенозын қоса, бүйрек қантамырларының аурулары болған жағдайда. Бүйрек функциясының бұзылуы Бүйрек аурулары бар пациенттерде тиазидтік диуретиктер азотемия туғызуы мүмкін. Дәрілік заттарды бүйрек функциясының бұзылуы аясында қабылдау кумулятивтік әсерлерге алып келуі мүмкін. Ақуыздық емес азоттың жоғарылауымен сипатталатын бүйрек жеткіліксіздігі үдеген жағдайда, емдеу қажеттілігін мұқият бағалау және диуретиктерді қабылдауды тоқтату мүмкіндігін қарастыру керек. Электролиттер алмасуының бұзылуы Диуретиктермен ем қабылдап жүрген кез келген пациентке, қан сарысуындағы электролиттер мөлшерін мезгіл-мезгіл анықтап отыру қажет. Тиазидтік диуретиктерді, соның ішінде гидрохлоротиазидті пайдалану су-электролит теңгерімінің бұзылуын (гипокалиемияны, гипонатриемияны және гипохлоремиялық алкалозды) туғызуы мүмкін. Тиазидтерді қабылдау гипокалиемия дамуына алып келуі мүмкін болғанымен, рамиприлді бір мезгілде қабылдағанда диуретиктерден туындаған гипокалиемияның айқындық дәрежесі азаюы мүмкін. Диурезі жоғары пациенттерде бауыр циррозы кезінде, электролиттер талапқа сай пероральді қабылданбағанда, сондай-ақ, кортикостероидтармен және АКТГ емдеу аясында гипокалиемияның даму ықтималдығы жоғары. Қан плазмасындағы калий мөлшерін алғаш анықтауды емдеу басталғаннан кейінгі бірінші аптада жүргізу керек. Гипокалиемия анықталған жағдайда түзету қажет. Сонымен қатар, сұйылған гипонатриемия дамуы мүмкін. Натрий деңгейінің төмендеуі алдымен симптомсыз жүруі мүмкін, сондықтан, қандағы натрий мөлшерін мезгіл-мезгіл анықтап отыру қажет. Егде жастағы пациенттерде және бауыр циррозы кезінде жиірек тестілеу қажет. Тиазидтер магнийдің бүйректік экскрециясын арттыратыны белгілі, ол қандағы магний деңгейінің төмендеуіне алып келуі мүмкін. Электролиттерге мониторинг жасау: - Гиперкалиемия АКФ тежегіштері, оның ішінде рамиприл гидрохлоротиазид гиперкалиемияны туғызуы мүмкін, өйткені олар альдостерон секрециясын төмендетеді. Бүйрек функциясы қалыпты пациенттерде бұл әсер әдетте айқын емес. Гиперкалиемияның даму қаупі жоғары пациенттер тобына жататындар: бүйрек жеткіліксіздігі немесе бақыланбайтын қант диабеті бар пациенттер, егде жастағы (70 жастан асқан) пациенттер, және/немесе құрамында калий бар препараттарды (калий тұздарын қоса) немесе калий жинақтайтын диуретиктерді және сарысудағы калий деңгейін арттыратын басқа да белсенді заттарды (мысалы, гепарин, триметоприм немесе ко-тримоксазол (ол триметоприм/сульфаметоксазол деп те аталады) және, әсіресе альдостерон антагонистерін немесе ангиотензин рецепторларының блокаторларын) қолданып жүрген пациенттер. Сондай-ақ гиперкалиемия сусыздануы, жүректің жедел декомпенсациясы немесе метаболизмдік ацидозы бар пациенттерде дамуы мүмкін. Калий жинақтайтын диуретиктерді, ангиотензин рецепторларының блокаторларын және жоғарыда аталған препараттарды АӨФ тежегіштерін қабылдап жүрген пациенттерде сақтықпен қолдану керек, сондай-ақ қан сарысуындағы калий концентрациясына және бүйрек функциясына мониторинг жасау ұсынылады. - Гипонатриемия Антидиуретиктік гормонның талапқа сай емес секрециясы синдромы (АГТССС) және кейіннен білінетін гипонатриемиямен, рамиприлді қабылдаған кейбір пациенттерде байқалады. Егде жастағы адамдарда, сондай-ақ, гипонатриемияның даму қаупіне ұшыраған басқа пациенттерде сарысудағы натрий деңгейін жүйелі түрде бақылап отыру ұсынылады. - Бауыр энцефалопатиясы Гидрохлоротиазидті қоса, диуретиктермен емдеумен байланысты электролит теңгерімінің бұзылулары, бауыр аурулары бар пациенттерде бауыр энцефалопатиясын туғызуы мүмкін. Бауыр энцефалопатиясы дамыған жағдайда емдеуді дереу тоқтату керек. - Гиперкальциемия Гидрохлоротиазид бүйрек өзекшелеріндегі кальцийдің кері сіңірілуін стимуляциялайды және гиперкальциемияны туғызуы мүмкін, ол қалқанша маңы бездерінің функциясын зерттеу нәтижелеріне әсер етуі мүмкін. Ангионевроздық ісіну Ангионевроздық ісінудің даму қаупі жоғарылауына байланысты, Хартил-Д препаратын қоса, АӨФ тежегіштерін сакубитрилмен/валсартанмен бір мезгілде қолдануға болмайды. Сакубитрилмен/вальсартанмен емдеуді Хартил-Д препаратының соңғы дозасын қабылдағаннан кейін кем дегенде 36 сағаттың ішінде тағайындамау керек. Хартил-Д препаратымен емдеуді сакубитрил/вальсартанның соңғы дозасын қабылдағаннан кейін кем дегенде 36 сағаттың ішінде тағайындамау керек. АӨФ тежегіштерін рацекадотрилмен, сүтқоректілердегі рапамицин нысанасының тежегіштерімен (mTOR) (темсиролимус, эверолимус, сиролимус сияқты) және вилдаглиптинмен бірге қабылдау ангионевроздық ісінудің (тыныс алудың бұзылуымен немесе онсыз тыныс жолдарының және тілдің ісінуі) даму қаупін арттыруы мүмкін. АӨФ тежегішін қабылдап жүрген пациенттерде рацекадотрилді, сүтқоректілердегі рапамицин нысанасының (mTOR) тежегіштерін (темсиролимус, эверолимус, сиролимус сияқтылар) және вилдаглиптинді тағайындаған кезде сақтық таныту керек. Ангионевроздық ісіну пайда болған кезде Хартил-Д препаратын тоқтату керек. Шұғыл емдеуді дереу бастау керек. Пациент кемінде 12–24 сағат бойы қадағалауда болуы тиіс және симптомдары толық жойылғаннан кейін ғана үйіне шығарылуы мүмкін. АӨФт, соның ішінде Хартил-Д препаратын қабылдаған пациенттерде аш ішектің ангионевроздық ісінуі жағдайлары байқалды. Ол пациенттерді абдоминальді ауырсынулар (жүрек айнуы мен құсу болған немесе болмаған жағдайларда) мазалаған. Ангионевроздық ісіну симптомдары АӨФ тежегішін тоқтатқаннан кейін жоғалған. Десенсибилизация кезіндегі анафилаксиялық реакциялар АӨФ тежелуі кезінде жәндіктердің уына және басқа да аллергендерге анафилаксиялық және анафилактоидтық реакциялардың ықтималдығы мен ауырлығы жоғарылай түседі. Десенсибилизация дамығанға дейін Хартил-Д препаратын уақытша тоқтату қарастырылуы тиіс. Нейтропения/агранулоцитоз Нейтропения/агранулоцитоз, сондай-ақ, тромбоцитопения мен анемия, сүйек кемігі қызметінің бәсеңдеуі сирек байқалды. Ықтимал лейкопенияны анықтау үшін лейкоциттер мониторингі ұсынылады. Бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде, дәнекер тіннің қатарлас аурулары (жүйелі қызыл жегі, склеродермия) бар пациенттерде және қан көрінісінің өзгерістерін туғызуы мүмкін басқа препараттармен де ем қабылдап жүрген барлық пациенттерде емнің бастапқы сатысында жиірек мониторинг жасау ұсынылады. Хориоидальді жалқық, жедел миопия және жабық бұрышты глаукома Сульфонамидтер мен олардың туындылары көру аясының ақауымен хориоидальді жалқықтың, өтпелі миопия мен жедел жабық бұрышты глаукоманың дамуына алып келетін идиосинкразиялық реакцияны туғызуы мүмкін. Симптомдары көрудің кенеттен нашарлауын, көздің ауыруын қамтиды және препаратты қолдануды бастағаннан кейін бірнеше сағаттан немесе аптадан соң дамуы мүмкін. Жедел жабық бұрышты глаукоманың емделмеуі мүлдем көрмей қалуға әкеп соқтыруы мүмкін. Асқынулар дамыған жағдайда, гидрохлоротиазидті қабылдауды тоқтату ұсынылады. Көзішілік қысымның жоғарылауы дереу емдеуді немесе хирургиялық араласымды қажет етуі мүмкін. Жедел жабық бұрышты глаукома дамуының қауіп факторы анамнездегі сульфонамидтерге немесе пенициллинге аллергия болуы мүмкін. Этностық айырмашылықтар АӨФ тежегіштері еуропалық нәсілді пациенттердегіге қарағанда, қара нәсілді пациенттерде ангионевроздық ісінуді жиі туғызады. Қара нәсілді, гипертензиядан зардап шегіп жүрген пациенттерде ренин деңгейлері төмен гипертензияның басымдығына байланысты, қара нәсілді пациенттерде басқа АӨФт сияқты, рамиприлдің артериялық қысымды төмендетудегі тиімділігі аздау болуы мүмкін. Спортшылардағы допингке қарсы тестілер Осы дәрілік препараттың құрамына кіретін гидрохлоротиазид допингке қарсы бақылау кезінде оң реакция беруі мүмкін. Метаболизмдік және эндокриндік әсерлері Тиазидтермен емдеу глюкозаға толеранттылықты азайтуы мүмкін. Қатарлас қант диабеті кезінде инсулиннің немесе пероральді гипогликемиялық дәрілердің дозасын іріктеу қажеттілігі туындауы ықтимал. Тиазидтермен емдеу жасырын қант диабетінің көрінісін туғызуы мүмкін. Холестерин және триглицеридтер деңгейлерінің жоғарылауы тиазидтік диуретиктермен емдеумен байланыстырылады. Кейбір пациенттерде гидрохлоротиазидті қабылдау гиперурикемияны туғызуы немесе подаграсы бар науқастардың жай-күйін нашарлатуы мүмкін. Жөтел АӨФт емі барысында жөтел жағдайлары хабарланды. Өзіне тән ерекшелігі үздіксіз, өнімсіз жөтел, сондай-ақ, емдеуді тоқтатқаннан кейін оның жоғалуы болып табылады. Жөтелдің дифференциалдық диагностикасында АӨФ тежегіштері туғызған жөтел қарастырылуы тиіс. Басқа реакциялар Анамнезінде аллергия немесе бронх демікпесі болмаған пациенттерде аса жоғары сезімталдық реакциялары дамуы мүмкін. Сонымен қатар, жүйелі қызыл жегінің нашарлағаны немесе белсенділенуі туралы хабарланды. Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) қосарлы блокадасы АӨФ тежегіштерін, ангиотензин рецепторларының блокаторларын (АРАТ II) немесе алискиренді бір мезгілде қолдану гипотензияның, гиперкалиемияның және бүйрек функциясы бұзылуының (бүйректің жедел жеткіліксіздігін қоса) қаупін арттырады. АӨФ тежегіштері, АРАТ II немесе алискирен пайдаланылатын РААЖ қосарлы блокадасы ұсынылмайды. Егер РААЖ аса қажет болса, емдеу маманның қадағалуымен және бүйрек функциясын, электролиттер мен артериялық қысымды жүйелі түрде бақылаумен жүргізілуі тиіс. Диабеттік нефропатиясы бар пациенттерге АӨФ тежегіші мен АРАТ II бірге тағайындауға болмайды. Терінің меланомалық емес обыры (ТМЕО) 2 эпидемиологиялық зерттеудің деректерінің (Данияның Ұлттық Обыр регистрінің деректері) негізінде, гидрохлоротиазидтің жинақталатын жоғары дозаларын қабылдағанда ТМЕО (терінің базальді жасушалы карциномасы (БЖК) және жалпақ жасушалы карциномасы (ЖЖК)) дамуы қаупінің жоғарылағаны туралы хабарланды. ТМЕО дамуының ықтимал механизмі ретінде гидрохлоротиазидтің фотосенсибилизациялайтын әсерін айтуға болады. Гидрохлоротиазидті қабылдап жүрген пациенттерді ТМЕО дамуының қаупі, тері жабындарында жаңа ошақтардың бар-жоқтығын жүйелі түрде тексеріп отыру және теріде күдік тудырған кез келген өзгерістер туралы кідірмей хабар беру қажеттілігі жөнінде хабардар ету керек. Тері обырының даму қаупін төмендету үшін, пациенттерге күн сәулесі мен УК-сәулелердің әсерін шектеу, ал олар әсер еткен жағдайда – тері жабындарын талапқа сай қорғау сияқты ықтимал профилактикалық шаралар туралы айту керек. Биопсиялық материалды гистологиялық жолмен зерттеуді қоса, тері жабындарының күдік тудырған зақымдануларын аса қысқа мерзім ішінде тексеру қажет. Бұрын ТМЕО бастан өткерген пациенттерде де гидрохлоротиазидтің қолданылуын қайта қарастыру қажет болуы мүмкін. Хартил-Д препаратының құрамында лактоза моногидраты және натрий бар Хартил-Д 5/25 мг таблеткаларының әр таблеткасында 50 мг лактоза бар. Сирек тұқым қуалайтын ауруларда, соның ішінде галактоза жақпаушылығы, лактаза жеткіліксіздігі және глюкоза/галактоза мальабсорбциясы кезінде Хартил-Д препаратын қабылдамау керек. Бұл препараттың құрамында әрбір таблеткада 1 ммольден аз (23 мг) натрий бар, яғни, іс жүзінде натрий жоқ. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Препараттың кейбір жағымсыз әсерлері (артериялық гипотензия, бас айналуы) пациентте зейін қоюының төмендеуін және реакция жылдамдығының төмендеуін туғызуы, сол арқылы, аталған қабілеттер маңызды жағдайларда (мысалы, автокөлікті басқарғанда немесе механизмдермен жұмыс істегенде) қауіп төндіруі мүмкін. Мұны әсіресе емдеудің басында немесе препараттарды ауыстырған кезде ескеру керек. Алғашқы дозасын қабылдағаннан немесе келесі дозасын арттырғаннан кейін бірнеше сағат бойы механизмдерді басқару ұсынылмайды.

Жүктілік кезеңінде АКФ тежегіштерімен емдеуді бастамау керек. АӨФ тежегіштерін (мысалы, рамиприлді) жүктіліктің I триместрінде қолдану ұсынылмайды және жүктіліктің II және III триместрлерінде қолдануға болмайды. Жүктілік Рамиприл АӨФ тежегіштерін жүктіліктің I триместрі кезінде пайдаланғандағы тератогенділік қаупі жөніндегі эпидемиологиялық деректер жеткілікті емес; алайда, қауіптің аздап жоғарылайтынын жоққа шығару мүмкін емес. Егер ангиотензин II рецепторларының антагонистерімен емдеуді жалғастыру аса қажет деп есептелмесе, жүктілікті жоспарлап жүрген әйелдерді жүкті әйелдердегі қауіпсіздік бейіні жақсы зерттелген баламалы гипотензиялық препаратқа ауыстырады. Жүктілік анықталған жағдайда, ангиотензин II рецепторларының антагонистерін дереу тоқтату, және қажет болған жағдайда, баламалы емін тағайындау қажет. Жүктіліктің II және III триместрлері кезінде АӨФ тежегіштерімен/АРАТ II емдеу шаранаға (бүйрек дисфункциясы, су аздық, бассүйек сүйектері оссификациясының баяулауы) және жаңа туған нәрестелерге (бүйрек жеткіліксіздігі, гипотензия, гиперкалиемия) уытты әсер еткен жағдайларды туғызған. Егер АӨФ тежегіштерін қабылдау жүктіліктің II триместрінде немесе кешірек мерзімдерінде орын алса, бүйрек пен бассүйекті ультрадыбыстық зерттеу ұсынылады. Егер жүкті әйел АӨФт класының препараттарын екінші триместрде немесе кешірек мерзімдерде қабылдаған болса, шарананың бассүйек сүйектері мен бүйрек функциясының жағдайларына ультрадыбыстық бағалау жүргізу ұсынылады. АӨФ тежегіштерін қабылдаған аналардан туған балаларды артериялық гипотензияның, олигурияның және гиперкалиемияның дамуына қатысты мұқият қадағалау керек. Гидрохлоротиазид Гидрохлоротиазидті жүктіліктің III триместрі кезінде ұзақ уақыт бойы қабылдау шарана мен плацентаның ишемиясын және өсудің тежелуі қаупін туғызуы мүмкін. Жекелеген жағдайларда, босанғанға дейін аз уақыт бұрын қабылдау жаңа туған нәрестелерде гипогликемияны және тромбоцитопенияны туғызуы мүмкін. Гидрохлоротиазид плазма көлемін азайтуы және жатыр-плацента қан ағымын төмендетуі мүмкін. Лактация Емшек емізу кезінде рамиприл + гидрохлоротиазид біріктірілімін қолдануға болмайды. Рамиприл мен гидрохлоротиазид емшек сүтіне бөлініп шығады. Егер анасы рамиприл + гидрохлоротиазид біріктірілімін емдік дозаларында қабылдап жүрсе, онда екі компонентінің де бөліну дәрежесі бала организміне әсер етуі үшін жеткілікті болады. Рамиприл Рамиприлдің бала емізу кезіндегі әсері туралы деректер жеткіліксіз, сондықтан, әсіресе жаңа туған және шала туған сәбилерді емізу кезінде неғұрлым сенімдірек баламалы препаратты таңдаған дұрыс. Гидрохлоротиазид Гидрохлоротиазидті қабылдаумен байланысты лактацияның бәсеңдегені немесе толықтай тоқтатылғаны туралы хабарламалар бар. Балада сульфонамидтер тобының дәрілік препараттарына аса жоғары сезімталдық, гиперкалиемия және ядролық сарғаю байқалуы мүмкін. Емшектегі балаларда екі препараттың да ауыр жағымсыз әсерлерінің болуы мүмкіндігіне байланысты, Хартил-Д препаратын бала емізіп жүрген кезде қабылдамау керек, не болмаса, анасы препаратты қабылдауы қажет болса, бала емізуді тоқтату мәселесін шешіп алу керек.

Клиникалық зерттеулер РААЖ әсер ететін бір ғана препаратты қабылдаумен салыстырғанда, АӨФ тежегіштерін, ангиотензин II рецепторларының блокаторларын немесе алискиренді біріктірген кездегі ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) қосарлы блокадасы гипотензия, гиперкалиемия және бүйрек функциясының бұзылуы (бүйректің жедел жеткіліксіздігі қоса) сияқты жағымсыз әсерлердің жиілеуіне алып келетінін көрсетті. Қолдануға болмайтын біріктірілімдер Ангионевроздық ісінудің даму қаупін арттыратын препараттар АӨФ тежегіштерін (рамиприл сияқты), құрамында сакубитрил/валсартан бар дәрілік препараттармен бір мезгілде қолданғанда, ангионевроздық ісінудің даму қаупі жоғарылайды, соған байланысты, аталған препараттарды бір мезгілде қолдануға болмайды. АӨФ тежегіштерін құрамында сакубитрил/валсартан бар препараттарды тоқтатқаннан кейін кемінде 36 сағаттан ерте тағайындамау керек. АӨФ тежегіштерін қабылдайтын пациенттерге, сондай-ақ АӨФ тежегіштерінің (рамиприл/гидрохлоротиазидтің) соңғы дозасынан кейін 36 сағаттың ішінде құрамында сакубитрил/валсартан бар препараттарды тағайындауға болмайды. АӨФ тежегіштерін рацекадотрилмен, mTOR тежегіштерімен (темсиролимус, эверолимус, сиролимус сияқты) және вилдоглиптинмен бірге қолданған кезде ангионевроздық ісінудің даму қаупі жоғарылауы мүмкін. Ауыр анафилактоидты реакциялар қаупінің жоғарылығы салдарынан, жүргізілу барысында қан теріс зарядталған беткейлермен жанасатын, диализ немесе кейбір қарқынды ағын жарғақшаларының (мысалы, полиакрилонитрил қосылыстардан жасалған жарғақшалар) көмегімен жүргізілетін, гемофильтрация немесе декстран сульфатын пайдаланып жүргізілетін тығыздығы төмен липопротеиндер аферезі сияқты экстракорпоральді емшаралар. Егер ондай ем қажет болса, онда диализге арналған басқа жарғақшаларды немесе гипертензияға қарсы басқа кластың дәрілерін пайдаланылуын қарастыру керек. Ерекше сақтықты талап ететін біріктірілімдер Калий тұздары, калий жинақтайтын диуретиктер және сарысудағы калий деңгейін арттыратын басқа да белсенді заттар, (ангиотензин-II рецепторларының антагонистерін, немесе оның сульфаметоксазолмен (Ко-тримоксазол) біріктірілімін қоса, триметоприм, такролимус, циклоспорин және гепарин), әдетте қан плазмасындағы калий концентрациясы қалып шегінде қалатынына қарамастан, Хартил-Д қабылдайтын кейбір пациенттерде гиперкалиемия дамуы мүмкін. Калий жинақтайтын диуретиктерде (мысалы, спиронолактон, триамтерен, немесе амилорид), құрамында калий бар тағамдық қоспаларда, және құрамында калий бар тұзда калий жинақтайтын диуретиктің, мысалы, амилоридтің әсері болатыны белгілі. Осылайша, Хартил-Д препаратын жоғарыда аталған препараттармен бірге қолдану ұсынылмайды. Егер қайткен күнде де бірге қолдану көрсетілсе, бұл препараттарды сақтықпен қолдану керек және сарысудағы калий деңгейін бақылау қажет. Циклоспорин АӨФ тежегіштерін циклоспоринмен бірге қолданған кезде гиперкалиемия дамуы мүмкін. Қан сарысуындағы калий концентрациясына мониторинг жасау ұсынылады. Гепарин АӨФ тежегіштерін гепаринмен бірге қолданған кезде гиперкалиемия дамуы мүмкін. Қан сарысуындағы калий концентрациясына мониторинг жасау ұсынылады. Гипертензияға қарсы дәрілер (мысалы, диуретиктер) және артериялық қысымды төмендететін басқа да белсенді заттар (мысалы, нитраттар, трициклдық антидепрессанттар, ауырғанды басатын дәрілер, алкогольді көп ішу, баклофен, альфузозин, доксазозин, празозин, тамсулозин, теразозин) Гипотензия қаупі күшеюі мүмкін. Вазопрессорлық симпатомиметиктер және Хартил-Д препаратының гипертензияға қарсы әсерін әлсіретуге қабілетті басқа да белсенді заттар (мысалы, изопротеренол, добутамин, дофамин, эпинефрин) Артериялық қысымды жүйелі түрде мониторингілеу ұсынылады. Бұдан өзге, гидрохлоротиазидтің әсерінен вазопрессиннің симпатомиметиктік әсері төмендеуі мүмкін. Аллопуринол, иммунодепрессанттар, кортикостероидтар, прокаинамид, цитостатиктер және қан көрінісін өзгертуі мүмкін басқа да заттар Гематологиялық реакциялардың ықтималдығы жоғары. Тиазидтік диуретиктер, әсіресе, бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде аллопуринолды қабылдаумен байланысты жоғары сезімталдық реакцияларының даму қаупін арттыруы мүмкін. Литий тұздары: АӨФ тежегіштері литийдің экскрециясын төмендетуге, және сәйкесінше, қандағы литий концентрациясын арттырып, кейіннен оның уытты әсерін арттыруға қабілетті болғандықтан, сарысудағы литий деңгейін жүйелі түрде мониторингілеу қажет. Рамиприлді/гидрохлоротиазидті литий тұздарымен біріктіріп қолдану ұсынылмайды. Инсулинді қоса, диабетке қарсы дәрілер Гипогликемия болуы мүмкін. Гидрохлоротиазид диабетке қарсы препараттардың тиімділігін нашарлатады. Осы препараттарды бірге қолдану фазасының басында қандағы глюкоза деңгейіне жүйелі түрде мониторинг жасаған жөн. Қабынуға қарсы стероидты емес препараттар және ацетилсалицил қышқылы Хартил-Д препаратының гипертензияға қарсы әсерінің төмендеуі күтіледі. Бұдан өзге, АӨФ тежегіштерімен және ҚҚСП-мен бір мезгілде емдеу бүйрек дисфункциясы мен сарысудағы калий деңгейінің жоғарылауы қаупін арттыруы мүмкін. Пероральді антикоагулянттар Гидрохлоротиазидпен біріктіргенде бұл препараттардың антикоагулянттық әсері төмендеуі мүмкін. Кортикостероидтар, АКТГ, амфотерицин В, карбеноксолон, лакрица (көп мөшерде), іш жүргізетін дәрілер (ұзақ уақыт қолданғанда) және калийдің шығарылуын арттыратын немесе қан плазмасындағы калий деңгейін төмендететін басқа дәрілер Гипокалиемияның даму қаупі жоғарылайды. Жүрек гликозидтері (оймақгүл препараттары), QT аралығын ұзартатыны белгілі дәрілік заттар және аритмияға қарсы препараттар Электролит теңгерімі бұзылған жағдайда (мысалы, гипокалиемия, гипомагнезиемия кезінде) проаритмиялық уыттылығы жоғарылауы немесе аритмияға қарсы әсері төмендеуі мүмкін. Метилдопа Гемолиз болуы мүмкін Холестирамин немесе басқа энтеральді ионалмасу шайырлары Гидрохлоротиазидтің сіңуі төмендеуі мүмкін. Сульфонамидтік диуретиктерді не ионалмасу шайырларын қабылдаудан бір сағат бұрын, не болмаса оларды қабылдағаннан кейін 4–6 сағаттан соң қабылдау керек. Кураре типті миорелаксанттар Миорелаксанттық әсері жоғарылауы немесе ұзаруы мүмкін. Кальций тұздары және қандағы кальций деңгейін арттыратын препараттар Мұндай препараттарды гидрохлоротиазидпен біріктіргенде қан сарысуындағы кальций деңгейі жоғарылауы мүмкін, сондықтан қандағы кальций деңгейін мұқият бақылау қажет. Карбамазепин Аддитивтік әсерінің салдарынан гипонатриемияның даму қаупі жоғарылауы мүмкін. Құрамында йод бар контрастылы заттар Диуретиктер (гидрохлоротиазидті де қоса) туғызатын суыздану, әсіресе құрамында йод бар контрастылы заттарды көп мөлшерде қолданғанда бүйректің зақымдану қаупін арттырады. Пенициллин гидрохлоротиазид бүйректің дистальді өзекшелері арқылы шығарылады, ол пенициллиннің шығарылуын азайтады. Хинин Гидрохлоротиазид хининнің организмнен шығарылуын төмендетеді.

Сақтау мерзімі 3 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары 25С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек! Дәріханалардан босату шарттары Рецепт арқылы