Гальвусмет® таблетки 50 мг/850 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді заттар - вилдаглиптин 50 мг, метформин гидрохлориді 850 мг немесе 1000 мг, қосымша заттар: гидроксипропилцеллюлоза, магний стеараты, қабық: гипромеллоза (Е464), титанның қостотығы (Е171), полиэтиленгликоль 4000, тальк, темірдің сары тотығы (Е172). Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Сары түсті үлбірлі қабықпен қапталған сопақша пішінді, ойығы, бір жағында «NVR» деген және екінші жағында «SEH» деген таңбасы (нақыштама) бар таблеткалар (50/850 доза үшін). Қою сары түсті үлбірлі қабықпен қапталған сопақша пішінді, ойығы, бір жағында «NVR» деген және екінші жағында «FLO» деген таңбасы (нақыштама) бар таблеткалар (50/1000 доза үшін).

Гальвусмет® дәрілік препараты 2 типті қант диабеті бар ересек пациенттерде гликемияны бақылауды жақсарту үшін диетотерапия мен дене жаттығуларына қосымша ретінде қолдануға арналған: - метформин гидрохлоридімен монотерапия тиімділігі жеткіліксіз пациенттерде; - вилдаглиптин мен метформин гидрохлоридінің жекелеген таблеткалар түріндегі біріктірілімін қабылдайтын пациенттерде; - гликемияны бақылау тиімділігі жеткіліксіз болған кезде инсулинді қоса алғанда, басқа гипогликемиялық дәрілермен біріктірілімде.

Әсер ету механизмі Гальвусмет препараты 2-типті қант диабеті бар пациенттерде қандағы глюкоза деңгейін бақылауды жақсарту үшін қолайлы әсер ету механизмдері бар екі гипогликемиялық заттарды біріктіреді: вилдаглиптин ұйқы безінің аралық жасушалары арқылы инсулин синтезін стимуляциялайтын дәрілерге жатады және метформин гидрохлориді, бигуанидтер класына жатады. Вилдаглиптин, ұйқы безінің аралық жасушалары арқылы инсулин синтезі стимуляторларының классының препараты, дипептидилпептидаза-4 (ДПП-4) күшті және селективті тежегіші болып табылады. Метформин ең алдымен бауырдағы глюкозаның эндогендік өндірілуінің төмендеуі есебінен әсер етеді. Фармакодинамикалық әсерлері Вилдаглиптин Вилдаглиптин негізінен DPP-4, ГПП-1 инкретин гормондарының (глюкагон тәрізді пептид–1) және АТП (асқазан-тежеуші пептид) ыдырауына жауапты ферментті тежеу арқылы әрекет етеді. Вилдаглиптинді қолдану ДПП-4 белсенді заттарының тез және толық тежелуіне әкеледі, бұл ГПП-1 инкретин гормондарының және АТП эндогендік деңгейлерінің ашқарынға және тамақтан кейін жоғарылауына әкеледі. Осы инкретин гормондарының эндогендік деңгейін жоғарылату арқылы вилдаглиптин бета жасушаларының глюкозаға сезімталдығын арттырады, бұл инсулиннің глюкозаға тәуелді секрециясының жоғарылауына әкеледі. 50-100 мг тәуліктік дозалы вилдаглиптинмен емдеу HOMA-(бағалаудың гомеостатикалық моделін), проинсулиннің инсулинге қатынасын және тағамға төзімділіктің жиі жүргізілген тестінен бета-жасушалардың сезімталдық көрсеткіштерін қоса алғанда, 2 - типті қант диабеті бар пациенттерде бета-жасушалар функциясының маркерлерін едәуір жақсартты. Қант диабетінен (гликемиялық деңгейі қалыпты) зардап шекпейтін адамдарда вилдаглиптин инсулин секрециясын немесе глюкоза деңгейінің төмендеуін стимуляцияламайды. Эндогенді ГПП-1 деңгейінің артуы есебінен вилдаглиптин альфа-жасушалардың глюкозаға сезімталдығын күшейтеді, бұл глюкозаның неғұрлым адекватты болуына глюкагон секрециясына әкеледі. Гипергликемия кезінде инсулин/глюкагон арақатынасының жоғарылауы инкретин гормондарының деңгейінің жоғарылауына байланысты ашқарынға және тамақтанғаннан кейін бауырда глюкоза өндірілуінің төмендеуіне әкеледі, бұл гликемияның төмендеуіне әкеледі. Асқазанның босатылуын кешіктіретін ГПП-1 деңгейін жоғарылатудың белгілі әсері вилдаглиптинмен емдеуде байқалмайды. Метформин Метформин гипогликемиялық әсері бар бигуанид болып табылады, ол плазманың базальды және постпрандиальды глюкозасын төмендетеді. Ол инсулин секрециясын стимуляцияламайды, сондықтан гипогликемияға немесе салмақтың артуына әкелмейді. Метформин үш механизмнің көмегімен глюкозаны төмендететін әсерге ие болуы мүмкін. • Глюконеогенезді және гликогенолизді тежеу арқылы бауырдағы глюкоза өндірілуін қысқарту. • Бұлшықеттерде инсулинге сезімталдықты қалыпты жоғарылату арқылы шеткергі тіндермен глюкозаның сіңуін және жойылуын жақсартады. • Ішекте глюкозаның сіңуін кешіктіріп. • Метформин гликоген-синтазаға әсер ету арқылы гликогеннің жасушаішілік синтезін стимуляциялайды және глюкозаның жарғақшалық тасымалдаушыларының спецификалы типтерінің (GLUT-1 және GLUT-4) тасымалдау қабілетін арттырады. • Адам организмінде оның гликемияға реакциясына қарамастан, метформин липидтер алмасуына қолайлы әсер етеді. Бақыланатын, орта мерзімді немесе ұзақ мерзімді клиникалық зерттеулерде емдік дозаларда: метформин қан сарысуындағы жалпы холестерин, ТТЛП холестерині мен триглицеридтердің деңгейін төмендетеді. • UKPDS (Британдық қант диабетін проспективті зерттеу) проспективті рандомизацияланған зерттеуі 2-типті қант диабеті кезінде қандағы глюкозаны қарқынды бақылаудың ұзақ мерзімді пайдасын анықтады. Диетадан бас тартқаннан кейін метформин алған салмағы артық пациенттер үшін нәтижелерді талдау: • бір ғана диетаны ұстанатын пациенттер тобымен салыстырғанда (43,3 жағдай/1000 пациент-жас) (р=0,0023) және монотерапия топтарымен және сульфонилмочевина мен инсулиннің үйлесімі бар (40,1 жағдай/1000 пациент-жас) (р=0,0034) топтармен салыстырғанда метформин тобындағы (29,8 жағдай/1000 пациент-жас) диабетпен байланысты кез келген асқынудың абсолюттік қаупінің едәуір төмендеуі; • қант диабетімен байланысты өлімнің абсолютті қаупінің едәуір төмендеуі: метформин – 7,5 жағдай/1000 пациент-жас, тек бір диета 12,7 жағдай / 1000 пациент-жас (р=0,017); • жалпы өлімнің абсолюттік қаупінің едәуір төмендеуі: метформин-13,5 жағдай/1000 пациент-жас бір диетамен салыстырғанда 20,6 жағдай/1000 пациент-жас (р=0,011) және монотерапия топтарымен және сульфонилмочевина мен инсулин үйлесімімен салыстырғанда 18,9 жағдай/1000 пациент-жас (р=0,021); • миокард инфарктісі дамуының абсолюттік қаупінің едәуір төмендеуі: метформин-11 жағдай/1000 пациент-жас, бір диета 18 жағдай / 1000 пациент-жас (р=0,01). Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі Вилдаглиптин 6 айлық емнен кейін плацебомен салыстырғанда гликирленген гемоглобин деңгейінің қосымша статистикалық маңызды орташа төмендеуін қамтамасыз ететін метформинмен монотерапияға қарамастан қандағы глюкоза деңгейін бақылау қанағаттанарлық болып табылмайтын пациенттерге қосымша тағайындалады ( 50 және 100 мг вилдаглиптин үшін тиісінше -0,7-ден -1,1% - ға дейінгі топтық айырмашылықтар кезінде). Гликирленген гемоглобин деңгейінің бастапқы деңгейден ≥0,7% - ға төмендеуіне қол жеткізген пациенттердің арақатынасы метформин мен плацебо (20%) қолданған топпен салыстырғанда вилдаглиптин мен метформинді (тиісінше 46 және 60%) қолданған екі топта да статистикалық тұрғыдан едәуір жоғары болды. 24 апталық зерттеу барысында вилдаглиптинді (күніне екі рет 50 мг) метформинді қолдану кезінде бақылау қанағаттанарлық болып табылмайтын пациенттерде пиоглитазонмен (күніне бір рет 30 мг) салыстырды (орташа тәуліктік доза: 2020 мг). Метформинге қосымша тағайындалған вилдаглиптинді қолдану кезінде гликирленген гемоглобиннің бастапқы деңгейінен 8,4% орташа төмендеуі -0,9% және метформинге қосымша тағайындалған пиоглитазонды қолдану кезінде -1,0% құрады. Метформинге қосымша тағайындалған пиоглитазон қабылдаған пациенттерде метформинге қосымша тағайындалған вилдаглиптин қабылдаған пациенттерде салмақтың +0,3 кг артуымен салыстырғанда дене салмағының +1,9 кг-ға орташа ұлғаюы байқалды. 2 жылға созылған клиникалық сынақта вилдаглиптинді (тәулігіне екі рет 50 мг) глимепиридпен (тәулігіне 6 мг дейін — 2 жыл бойы орташа доза: 4,6 мг) метформинмен пациенттерді емдеу кезінде салыстырды (орташа тәуліктік доза: 1894 мг). 1 жылдан кейін метформинге қосымша тағайындалған вилдаглиптинді қолдану кезінде гликирленген гемоглобиннің бастапқы деңгейінен 7,3% орташа төмендеу -0,4% және метформинге қосымша тағайындалған глимепиридті қолдану кезінде -0,5% құрады. Вилдаглиптинді қолдану кезінде дене салмағының өзгеруі глимепиридті қолдану кезінде +1,6 кг-мен салыстырғанда -0,2 кг құрады. Гипогликемияның жаңа жағдайларының саны вилдаглиптин қабылдаған пациенттер тобында (1,7%) глимепирид қабылдаған пациенттер тобына қарағанда (16,2%) айтарлықтай төмен болды. Зерттеудің соңғы нүктесінде (2 жыл) гликирленген гемоглобин (HbА1) емнің екі тобындағы бастапқы мәндерге жақын болды және дене салмағының өзгеруі мен гипогликемиялық айырмашылықтар сақталды. 52 апталық зерттеу барысында вилдаглиптинді (тәулігіне екі рет 50 мг) гликлазидпен (орташа тәуліктік доза: 229,5 мг) метформиннің көмегімен жағдайын бақылау қанағаттанарлық болмаған (метформиннің бастапқы дозасы тәулігіне 1928 мг құрады) пациенттерді мысалға ала отырып салыстыру жүзеге асырылды. 1 жылдан кейін метформинге қосымша тағайындалған вилдаглиптинді қолданғанда гликирленген гемоглобин деңгейінің орташа төмендеуі -0,81% –ды (гликирленген гемоглобиннің орташа бастапқы деңгейінде 8,4%) және метформинге қосымша тағайындалған гликлазидті қолданғанда -0,85% - ды (гликирленген гемоглобиннің орташа бастапқы деңгейі 8,5%) құрады; бұл ретте статистикалық тұрғыдан нәтижеліліктен кем емес нәтижеге қол жеткізілді (95% СА –0,11-0,20%). Вилдаглиптинді қолдану кезінде дене салмағының өзгеруі гликлазидті қолдану кезінде дене салмағының +1,4 кг артуымен салыстырғанда +0,1 кг құрады. 24 апталық зерттеу кезінде вилдаглиптин мен метформин дозаларының (тәулігіне екі рет 50/500 мг дозаға дейін біртіндеп титрленген немесе тәулігіне екі рет 50/1000 мг дозаға дейін) белгіленген біріктірілімінің тиімділігі бұрын осы дәрілік затты қабылдамаған пациенттерді бастапқы емдеу ретінде бағаланды. 50/1000 мг вилдаглиптин/метформин біріктірілімін тәулігіне екі рет қолданғанда гликирленген гемоглобин деңгейі -1,82%-ға, 50/500 мг вилдаглиптин/метформин біріктірілімін тәулігіне екі рет қолданғанда -1,61%-ға, 1000 мг метформинді тәулігіне екі рет қолданғанда – 1,36% - ға және 50 мг вилдаглиптинді тәулігіне екі рет қолданғанда – гликирленген гемоглобиннің 8,6% бастапқы деңгейінен -1,09%-ға төмендеді. Гликирленген гемоглобиннің бастапқы деңгейі ≥10,0% пациенттерді емдеу кезінде көлемді төмендеу байқалды. Метформинмен (тәулігіне≥1500 мг) және глимепиридпен (тәулігіне ≥4 мг) біріктірілімдегі вилдаглиптиннің (тәулігіне екі рет 50 мг) тиімділігі мен қауіпсіздігін бағалау мақсатында 318 пациенттен тұратын топта 24 апталық рандомизацияланған салыстырмалы жасырын, плацебо-бақыланатын зерттеу жүргізілді. Метформинмен және глимепиридпен біріктірілген вилдаглиптин плацебоға қарағанда гликирленген гемоглобин деңгейін едәуір төмендетті. Гликирленген гемоглобиннің 8,8% бастапқы деңгейінің плацебо-түзетілген орташа төмендеуі -0,76% құрады. Алғаш рет 2-типті қант диабеті диагнозы қойылған пациенттердің қатысуымен жүргізілген 5 жылдық көп орталықты рандомизацияланған салыстырмалы жасырын зерттеу (VERIFY) барысында вилдаглиптинмен және метформинмен (N = 998) ерте біріктірілген емнің әсерін кейіннен вилдаглиптинмен біріктірілген метформинмен стандартты бастапқы монотерапиямен (жүйелі терапия тобы) (N = 1003) салыстырғанда бағалады. Бұрын ем жүргізілмеген 2-типті қант диабеті бар пациенттерде метформинмен монотерапиямен салыстырғанда тәулігіне екі рет 50 мг дозада вилдаглиптинмен біріктірілген ем 5 жылдық зерттеуде «бастапқы емнің тиімсіздігінің дамуына дейінгі уақыт» (HbA1c ≥ 7% деңгейі) (ТҚ [95% СА]: 0,51 [0,45; 0,58]; p < 0,001) қаупінің статистикалық және клиникалық мәнді салыстырмалы төмендеуіне әкелді. Бастапқы емнің тиімсіздігінің жиілігі (HbA1c ≥ 7% мәні) біріктірілген ем тобында 429 (43,6 %) және жүйелі ем тобында 614 (62,1%) пациентті құрады.24 апталық рандомизацияланған салыстырмалы жасырын, плацебо-бақыланатын зерттеу вилдаглиптиннің (тәулігіне екі рет 50 мг) тиімділігі мен қауіпсіздігін базальды немесе біріктірілген инсулиннің тұрақты дозасымен (орташа тәуліктік доза) біріктіріп бағалау мақсатында 449 пациенттен тұратын топта жүргізілді (тәуліктік орташа доза – 41 бірлік), метформинді (N=276) үйлесімді қолданғанда немесе метформинді үйлесімді қолданбай (N=173). Вилдаглиптин инсулинмен бірге плацебоға қарағанда гликирленген гемоглобин деңгейін едәуір төмендетті. Барлық пациенттер үшін гликирленген гемоглобиннің 8,8% бастапқы деңгейінің жалпы плацебо-түзетілген орташа төмендеуі -0,72% - ды құрады. Метформинді бір мезгілде қолданғанда немесе бір мезгілде қолданбай инсулин алған қосалқы топтарда гликирленген гемоглобин деңгейінің плацебо-түзетілген орташа төмендеуі тиісінше -0,63% және -0,84% - ды құрады. Барлық пациенттер үшін жаңа гипогликемия жағдайларының саны сәйкесінше вилдаглиптин мен плацебо қолданылған топтарда 8,4 және 7,2%-ды құрады. Вилдаглиптин қабылдаған пациенттерде дене салмағының жоғарылауы (+0,2 кг) байқалмады, ал плацебо қабылдаған пациенттерде дене салмағының төмендеуі (-0,7 кг) байқалды. Басқа 24 апталық зерттеуде үдемелі сатыдағы 2-типті қант диабетімен ауыратын инсулиннің көмегімен бақылау (қысқа және ұзақ әсер ететін, инсулиннің орташа дозасы – тәулігіне 80 мБірл) қанағаттанарлық болмаған пациенттер тобындағы вилдаглиптинді (тәулігіне екі рет 50 мг) инсулинге қосымша тағайындау кезінде гликирленген гемоглобин деңгейінің орташа төмендеуі плацебо мен инсулинді қолданғанға қарағанда статистикалық тұрғыдан едәуір көп болды (0,2% - бен салыстырғанда 0,5%). Гипогликемияның жаңа жағдайларының саны плацебо қабылдаған пациенттер тобына қарағанда вилдаглиптин қабылдаған пациенттер тобында төмен болды (29,6%-бен салыстырғанда 22,9%). Жүрек-қантамыр ауруларының қаупі Ұзақтығы 2 жылдан асатын монотерапия мен аралас терапияның 37 клиникалық зерттеуінен тәуелсіз және проспективті бағаланған жүрек-қантамыр оқиғаларын мета-талдау (әсер етудің орташа ұзақтығы вилдаглиптин үшін 50 апта және салыстыру препараттары үшін 49 апта) вилдаглиптинмен емдеу салыстыру препараттарымен салыстырғанда жүрек-қантамыр аурулары қаупінің артуымен байланысты емес екенін көрсетті. Жедел миокард инфарктісін, инсультті немесе жедел коронарлық синдромды (ЖКС), ми қанайналымының өткінші бұзылуын (инфаркт белгілерін визуализациялаумен), жүрек–қантамыр патологиясы себебінен болған инсультті немесе өлімді қоса алғанда, белгіленген жүрек-қантамырдың ауыр асқынуларының (ЖҚАА) біріктірілген соңғы нүктесі вилдаглиптин үшін біріктірілген белсенді салыстыру препараттарымен және плацебомен салыстырғанда ұқсас болды [Mantel–Haenszel (M-H RR) бойынша қауіп қатынасы 0,82 (95% СА 0,61–1,11)]. ЖҚАА вилдаглиптин алған 9599 пациенттің 83-інде (0,86 %) және салыстыру препараттарын алған 7102 пациенттің 85-інде (1,20 %) байқалды. ОНС әрбір жеке компонентін бағалау жоғары тәуекелді көрсеткен жоқ (М-Н RR ұқсас). Емдеуге жатқызуды талап ететін ЖЖ ретінде айқындалған жүрек жеткіліксіздігінің (ЖЖ) расталған жағдайлары немесе ЖЖ жаңа эпизодтары вилдаглиптин қабылдаған 41 (0,43 %) пациентте және М-Н RR 1,08 (95% СА 0,68-1,70) салыстыру препараттарымен ем қабылдаған 32 (0,45%) пациентте тіркелген.

Дозалау режимі Бүйрек функциясы қалыпты ересек пациенттер (ШСЖ≥90 мл/мин) Препаратты 2 типті қант диабетінде антигипергликемиялық дәрі ретінде пайдаланған кезде оның дозасы пациенттің қазіргі емдеу сызбасына сүйене отырып және препараттың тиімділігі мен жағымдылығын ескере отырып жеке таңдалады. Гальвусмет® препаратын тағайындаған кезде вилдаглиптиннің ең жоғары тәуліктік дозасын (100 мг) асырмау керек. Гальвусмет® препаратын тағайындау күніне екі рет 50 мг/850 мг немесе 50 мг/1000 мг дозадан басталуы мүмкін, бір таблетка таңертең, ал келесі таблетка кешке қабылданады. - Метформинмен монотерапия кезінде жағдайы тиісті түрде бақыланбаған пациенттер үшін Гальвусмет® препаратының бастапқы дозасы күніне екі рет 50 мг вилдаглиптинді (жалпы тәуліктік дозасы 100 мг) және пациент бұрын қабылдаған метформин дозасын қолдануды қамтамасыз етуі тиіс. - Жекелеген препараттар түрінде вилдаглиптинмен және метформинмен біріктірілген емнен ауысатын пациенттер үшін Гальвусмет® препаратын қабылдау пациент қабылдап жатқан вилдаглиптин немесе метформин дозасына негізделе отырып бастау керек. - Жағдайы метформинмен және сульфонилмочевинамен қосарланған біріктірілімде тиісті түрде бақыланбаған пациенттер үшін Гальвусмет® препаратының дозасы күніне екі рет вилдаглиптинді 50 мг дозада (жалпы тәуліктік дозасы 100 мг) және пациент бұрын қабылдаған метформин дозасын қолдануды қамтамасыз етуі тиіс. Егер Гальвусмет® препараты сульфонилмочевинамен біріктіріліп қабылданса, гипогликемияның даму қаупін төмендету үшін сульфонилмочевинаның неғұрлым төмен дозаларын тағайындау мүмкіндігін қарастыру керек. - Жағдайы инсулинмен қос біріктірілімде және метформиннің ең жоғары көтерімді дозасында тиісті түрде бақыланбаған пациенттер үшін Гальвусмет® препаратының дозасы күніне екі рет вилдаглиптинді 50 мг дозада (жалпы тәуліктік дозасы 100 мг) және пациент бұрын қабылдайтын метформин дозасын қолдануды қамтамасыз етуі тиіс. Тиазолидиндионмен үш компонентті біріктірілген ем құрамында вилдаглиптин мен метформиннің қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған. Пациенттердің ерекше топтары Балалар Гальвусмет® препаратын балалар мен жасөспірімдерде қолданудың қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған. Сондықтан Гальвусмет® препаратын 18 жасқа толмаған пациенттерге тағайындау ұсынылмайды. Егде жастағы пациенттер (≥65 лет) Метформин бүйрекпен экскрецияланатындықтан және егде жаста олардың функциясының төмендеу үрдісі болғандықтан, осы жас санатындағы пациенттерді Гальвусмет® препаратымен емдеу кезінде бүйректің функционалдық жағдайын үнемі бақылау қажет. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Гальвусмет® препаратын бауыр жеткіліксіздігінің клиникалық немесе зертханалық көріністері бар пациенттерге, оның ішінде емдеуді бастар алдында АЛТ немесе АСТ белсенділігі қалыптың жоғарғы шегінен 3 есе артық болған жағдайларда тағайындау ұсынылмайды. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Шумақтық сүзіліс жылдамдығы (ШСЖ) құрамында метформин бар препараттармен емдеу басталғанға дейін, содан кейін жылына кемінде 1 рет бағалануы тиіс. Бүйрек функциясының бұзылуының одан әрі даму қаупі жоғары пациенттерде және егде жастағы пациенттерде бүйрек функциясын жиі, мысалы, әр 3-6 айда бағалау керек. Метформиннің ең жоғары тәуліктік дозасы 2-3 қабылдауға бөлінуі тиіс. Лактоацидоздың даму қаупін арттыруы мүмкін факторлар ШСЖ <60 мл/мин пациенттерде метформинді қабылдауды бастау туралы мәселе қаралғанға дейін қайта қаралуы тиіс. Егер Гальвусмет® препаратының талапқа сай дозасы болмаса, бекітілген біріктірілімнің орнына жеке монокомпоненттер пайдаланылуы тиіс. ШСЖ мл/мин — Метформин — Вилдаглиптин 60-89 — Ең жоғары тәуліктік доза 3000 мг. Бүйрек функциясы төмендеген жағдайда дозаны азайтуды қарастыруға болады. — Дозаны түзету қажет емес. 45-59 — Ең жоғары тәуліктік доза 2000 мг. Бастапқы доза ең жоғары дозаның жартысынан аспайды. — Ең жоғары тәуліктік доза 50 мг. 30-44 — Ең жоғары тәуліктік доза 1000 мг. Бастапқы доза ең жоғары дозаның жартысынан аспайды. <30 — Метформинді қолдануға болмайды. Енгізу әдісі мен жолы Пероральді Қабылдау уақыты көрсетілген қолдану жиілігі Метформинмен байланысты асқазан-ішек жолдарына әсер етпеу үшін препаратты тамақтану кезінде немесе тамақтан кейін бірден қабылдаған жөн. Емдеу ұзақтығы Емдеуші дәрігер анықтайды Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын өткізіп алу кезіндегі қажетті шаралар Гальвусмет® препаратының дозасын өткізіп алған жағдайда, оны пациент есіне түсіргеннен кейін бірден қабылдауы қажет. Қос дозаны бір күнде қабылдауға болмайды. Тоқтату симптомдары қаупінің болуын көрсету Қатысты емес Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін емдеуші дәрігерден кеңес алу қажет Дәрілік препараттың (ДП) стандартты қолдану кезінде көрініс беретін жағымсыз реакциялар сипаттамасы және осы жағдайда қабылдау керек шаралар Вилдаглиптин мен метформинмен (монокомпоненттер түрінде немесе бекітілген біріктірілім түрінде) немесе басқа диабетке қарсы препараттармен, клиникалық зерттеулерде және тіркеуден кейінгі кезеңде емделген пациенттердегі жағымсыз реакциялар: Жиі (≥1/100-ден <1/10-ға дейін) • Жоғарғы тыныс жолдарының инфекциясы • Назофарингит • Бас айналу • Бас ауруы • Тремор • Құсу • Диарея • Жүрек айнуы • Гастроэзофагеальді рефлюксті ауру • Метеоризм • Іш қату • Іштің ауыруы, оның ішінде жоғарғы бөлігінде • Гипергидроз • Қышыну • Бөртпе • Дерматит • Артралгия • Астения Жиі емес (≥1/1000-нан <1/100-ге дейін) • Гипогликемия • Тәбеттің жоғалуы • Металл дәмі • Панкреатит • Гепатит • Эритема • Есекжем • Миалгия • Шаршау • Қалтырау • Шеткері ісіну • Бауыр функционалдық сынамалары көрсеткіштерінің нормадан ауытқуы Өте сирек (<1/10000) • В12 дәруменінің сіңуінің төмендеуі, лактоацидоз Белгісіз (қолда бар деректер бойынша бағалау мүмкін емес) • Буллезді пемфигоидты қоса, терінің эксфолиативті немесе буллезді зақымдануы • Тері васкулиті Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитетінің «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

- әсер етуші заттарға немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық - жедел метаболизмдік ацидоздың кез келген типі (лактоацидозды, диабеттік кетоацидозды қоса алғанда) - диабеттік прекома - бүйректің ауыр жеткіліксіздігі (ШСЖ <30 мл/мин) - дегидратация, ауыр инфекция, шок, йодталған контрастылы заттарды вена ішіне енгізу сияқты бүйрек функциясының бұзылу қаупі бар жедел жағдайлар, - тіндердің гипоксиясын туындатуы мүмкін жедел немесе созылмалы аурулар, мысалы: жүрек немесе тыныс алу жеткіліксіздігі, жақында болған миокард инфарктісі, шок - бауыр жеткіліксіздігі - жедел алкогольдік улану, алкоголизм - бала емізу кезеңі

Нұсқаулықта көрсетілмеген.

Гальвусмет® препаратымен артық дозалануға қатысты қолжетімді деректер жоқ. Вилдаглиптин Вилдаглиптинмен артық дозалану туралы ақпарат шектеулі. Симптомдары Вилдаглиптинмен артық дозаланудың ықтимал симптомдары туралы ақпарат 10 күн бойы вилдаглиптин қабылдаған дені сау сыналушыларда дозаны арттыруға төзімділікті зерттеуден алынды. 400 мг дозада бұлшықет ауруының үш жағдайы байқалды, сонымен қатар жеңіл және өтпелі парестезия, қызба, ісіну және липаза деңгейінің өтпелі жоғарылауы байқалды. 600 мг дозада бір субъект аяқ пен қолдың ісінуін, сондай-ақ креатинфосфокиназа (КФК), АСТ, С-реактивті ақуыз (СРА) және миоглобин деңгейінің жоғарылауын байқады. Басқа үш субъект екі жағдайда парестезиямен аяқтың ісінуін байқады. Барлық симптомдар мен зертханалық ауытқулар зерттелетін дәрілік затты қабылдауды тоқтатқаннан кейін емделусіз жойылды. Метформин Метформиннің артық дозалануы (немесе лактоацидоздың қатар жүретін қаупі) өмірге қауіп төндіретін лактоацидозға әкелуі мүмкін, шұғыл медициналық көмек қажет және оны стационарда емдеу керек. Емі Метформин шығарылуының ең тиімді әдісі гемодиализ болып табылады. Дегенмен, вилдаглиптинді гемодиализ арқылы шығаруға болмайды, дегенмен гидролиздің негізгі метаболитін (LAY151) осылайша шығаруға болады. Демеуші ем ұсынылады.

Жалпы Гальвусмет® препараты инсулинмен емдеуді талап ететін жағдайларда инсулинді алмастырмайды. Гальвусмет® препаратын 1-типті қант диабеті бар пациенттерге тағайындауға болмайды. Лактоацидоз Лактоацидоз - бұл өте сирек кездесетін, бірақ ауыр метаболизмдік асқыну, көбінесе бүйрек функциясының жедел нашарлауында немесе жүрек-қантамыр немесе респираторлық ауруларда немесе сепсис кезінде кездеседі. Метформиннің жинақталуы бүйрек функциясының жедел нашарлауында пайда болады, бұл лактоацидоздың даму қаупін арттырады. Дегидратация жағдайында (ауыр диарея немесе құсу, қызба немесе сұйықтық тұтынудың төмендеуі) метформинді қабылдау уақытша тоқтатылуы тиіс және дәрігерге қаралу ұсынылады. Бүйрек функциясын нашарлататын дәрілік заттарды (гипотензивті дәрілер, диуретиктер және ҚҚСД сияқты) қабылдауды метформин қабылдайтын пациенттерде сақтықпен бастаған жөн. Лактоацидоздың дамуының басқа қауіп факторлары - алкогольді шамадан тыс пайдалану, бауыр жеткіліксіздігі, нашар бақыланатын қант диабеті, кетоз, ұзақ уақыт ашығу және гипоксиямен бірге жүретін кез-келген жағдайлар, сондай-ақ лактоацидозды тудыруы мүмкін дәрі-дәрмектерді қатар қолдану. Пациенттер және/немесе олардың қамқоршысы лактоацидоздың даму қаупі туралы хабардар болуы тиіс. Лактоацидоз ацидоздық тыныс алу, іштің ауыруы, бұлшықет құрысуы, әлсіздік және бұдан әрі команың дамуымен гипотермияның болуымен сипатталады. Зертханалық тексеру кезінде қанның pH төмендеуі (<7.35), лактат деңгейінің 5 ммоль/л жоғары жоғарылауы, аниондық айырманың және лактат/пируват арақатынасының артуы анықталады. Метаболизмдік ацидозға күдік болған кезде препарат тоқтатылуы, ал пациент дереу дәрігерге қаралуы керек. Йодталған контрастты заттарды қолдану Йодталған контрастты препараттарды вена ішіне енгізген кезде контрасттан туындаған метформиннің жиналуына әкелетін нефропатияның дамуы мүмкін, бұл лактоацидоздың даму қаупін арттырады. Визуализация шарасының алдында немесе оның барысында метформинді тоқтатпау керек және бүйрек функциясының тұрақты екенін көрсететін бүйрек функциясына қайта зерттеу жүргізген жағдайда кем дегенде 48 сағат өткенге дейін оны қабылдауды бастамау керек. Бүйрек функциясының бұзылуы ШСЖ қолдану басталғанға дейін және одан кейін тұрақты түрде бағалануы тиіс. Метформинді ШСЖ <30 мл/мин пациенттерге қолдануға болмайды және бүйрек функциясына әсер ететін жағдайлар болған кезде оны қабылдау уақытша тоқтатылуы тиіс. Бүйрек функциясына әсер етуі, гемодинамиканың елеулі өзгерістеріне әкелуі немесе бүйрек тасымалын бәсеңдетуі және метформиннің жүйелі экспозициясын арттыруы мүмкін ілеспе дәрілік препараттарды сақтықпен пайдалану керек. Бауыр функциясының бұзылуы Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер, оның ішінде емделуге дейін АЛТ немесе АСТ деңгейі қалыптың жоғарғы шегінен (ҚЖШ) 3 есе асатын пациенттер Гальвусмет® препаратын қабылдамуы тиіс.. Бауыр ферменттерінің белсенділігін бақылау Вилдаглиптинмен емдеу кезінде бауыр функциясы бұзылуының (оның ішінде гепатиттің дамуының) сирек жағдайлары туралы хабарланды. Бұл асқыну, әдетте, симптомсыз және қалдық құбылыстарсыз өтті, бауырдың функционалды сынамалары препаратты тоқтатқаннан кейін қалпына келді. Гальвусмет® препаратымен емдеуді бастамас бұрын пациенттің бауырының функционалдық жағдайын бағалау керек. Гальвусмет® препаратымен емдеудің бірінші жылы ішінде бауырдың функционалдық сынамаларын әрбір 3 ай сайын және одан әрі мерзімді бақылау керек. Трансаминазалардың жоғары белсенділігі анықталған кезде алынған нәтижені растау үшін пациентке қайта зерттеу жүргізілуі керек, кейіннен бауырдың функционалдық сынамаларын олар қалыпқа келгенге дейін жиі бақылау қажет. Қалыптың жоғарғы шегінен 3 есе немесе одан жоғары асатын АЛТ немесе АСТ белсенділігінің артуы қайта басталған жағдайда, Гальвусмет® препаратымен емдеуді тоқтату ұсынылады. Сарғаю немесе бауыр функциясының бұзылуының басқа белгілері пайда болған кезде пациент Гальвусмет®препаратын қабылдауды тоқтатып, дереу дәрігерге қаралуы тиіс. Егер Гальвусмет® препараты бауыр тарапынан жағымсыз әсерлердің дамуына байланысты тоқтатылған жағдайда, бауырдың функционалдық сынамалары қалыпқа келгеннен кейін осы препаратпен емдеуді қайта бастауға болмайды. Терінің қабынуы Клиникаға дейінгі токсикологиялық зерттеулер нәтижесінде вилдаглиптин қабылдаған маймылдардың аяқ-қолдарында күлдіреуіктер мен ойықжараның пайда болуымен терінің зақымдануы байқалды. Клиникалық зерттеулерде терінің зақымдануы жоғары жиілікпен байқалмаса да, диабеттік тері асқынулары бар пациенттерді емдеу тәжірибесі шектеулі. Сонымен қатар, терінің буллезді және эксфолиативті зақымдануы туралы тіркеуден кейінгі хабарламалар болды. Нәтижесінде, диабетпен ауыратын науқастарға үнемі күтім жасау аясында күлдіреуік пен ойықжараның түзілуін қоса, терінің қабынуын бақылау ұсынылады. Осының салдарынан диабетке шалдыққан пациенттердге тұрақты күтім жасауға сәйкес күлдіреуіктер мен ойықжаралардың пайда болуы сияқты терінің қабынуын бақылау ұсынылады. Жедел панкреатит Вилдаглиптинді қолдану жедел панкреатиттің даму қаупімен байланысты болды. Пациенттерге жедел панкреатитке тән симптомдар туралы хабарлау керек. Панкреатиттің дамуына күдік туындаған жағдайда вилдаглиптин қабылдауды тоқтату керек; жедел панкреатит расталған кезде вилдаглиптин қолдануды қайта бастауға болмайды. Анамнезінде жедел панкреатит бар пациенттерде препаратты қолданған кезде сақ болу керек. Гипогликемия Сульфонилмочевина туындылары гипогликемия дамуының себебі болуы мүмкін екендігі белгілі. Вилдаглиптинді сульфонилмочевинамен біріктірілімде қабылдаған пациенттер гипогликемияның қаупіне ұшырауы мүмкін. Нәтижесінде гипогликемия қаупін азайту үшін сульфонилмочевинаның төмен дозаларын қолдануды қарастыруға болады. Операциялық араласу Метформинді қабылдау жалпы, жұлын немесе эпидуральды анестезиямен хирургиялық араласу кезінде тоқтатылуы тиіс. Бүйрек функциясы қайта бағаланып, тұрақты деп танылған жағдайда, емдеуді хирургиялық араласудан немесе пероральді тамақтануды қалпына келтіруден кейін 48 сағаттан ерте қалпына келтіруге болады. Препараттың көлік құралын және қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Көлік құралдарын басқару және әртүрлі механизмдерді пайдалану мүмкіндігі туралы зерттеулер жүргізілген жоқ. Жағымсыз реакция ретінде бас айналуын сезінетін пациенттерге көлік жүргізуден немесе әлеуетті қауіпті механизмдерді басқарудан бас тарту керек.

Жүкті әйелдердің Гальвусмет® препаратын қолданғаны туралы нақты деректер жоқ. Адам үшін ықтимал қаупі белгісіз. Жүктілік кезінде Гальвусмет® препаратын қабылдамаған жөн. Вилдаглиптиннің ана сүтімен бөлінетіні белгісіз, бірақ метформин ана сүтімен аз мөлшерде шығарылады. Метформинмен байланысты жаңа туған нәресте гипогликемиясының потенциалды даму қаупіне және адамдарда вилдаглиптинді қолдану туралы деректердің болмауына байланысты Галвусмет® препаратын емшек емізу кезінде қолданбаған жөн.

Гальвусмет® препаратының өзара әрекеттесуіне зерттеу жүргізілген жоқ. Келесі деректер жеке белсенді фармацевтикалық заттар туралы қолжетімді ақпаратты көрсетеді. Вилдаглиптин Вилдаглиптиннің бірге енгізілетін препараттармен өзара әрекеттесу қабілеті төмен. Вилдаглиптин Р-450 (СҮР 450) цитохромы ферментінің субстраты емес және CYP 450 ферменттерін тежемейді немесе индукцияламайды, сондықтан ол осы ферменттердің субстраттары, тежегіштері немесе индукторлары болып табылатын белсенді фармацевтикалық заттармен өзара әрекеттесуі екіталай. Вилдаглиптинмен үйлесімде пероральді диабетке қарсы дәрілер – пиоглитазонды, метформинді және глибенкламидті қолданумен жүргізілген клиникалық зерттеулердің нәтижелері мақсатты популяцияда пациенттерде клиникалық елеулі фармакокинетикалық өзара әрекеттесулерді көрсетті. Дені сау еріктілерде препараттың дигоксинмен (Р-гликопротеин субстраты) және варфаринмен (CYP2C9 субстраты) дәрілік өзара әрекеттесуін зерттеу вилдаглиптинмен бір мезгілде қолданғаннан кейін клиникалық елеулі фармакокинетикалық өзара әрекеттесуді көрсетпеді. Дені сау еріктілердің қатысуымен дәрілік препараттардың өзара әрекеттесуін зерттеу амлодипин, рамиприл, валсартан және симвастатинмен жүргізілді. Осы зерттеулерде вилдаглиптинмен өзара әрекеттескеннен кейін клиникалық маңызды фармакокинетикалық әсерлер анықталған жоқ. Алайда, мақсатты популяцияда өзара әрекеттесудің болмауы анықталған жоқ. АӨФ тежегіштерімен біріктірілімі АӨФ тежегіштерін бір мезгілде қабылдауды жалғастыратын пациенттерде ангионевроздық ісінуінің жоғары қаупі бар. Басқа пероральді диабетке қарсы препараттар сияқты вилдаглиптиннің гипогликемиялық әсерін тиазидтер, кортикостероидтар, қалқанша безінің препараттары және симпатомиметиктерді қоса, белгілі бір белсенді заттар арқылы төмендетуге болады. Метформин Ұсынылмайтын біріктірілімдер Алкогольді тұтыну Алкогольді интоксикация кезінде лактоацидоздың даму қаупі жоғары (әсіресе ашығу, дұрыс тамақтанбау немесе бауыр жеткіліксіздігі жағдайында). Йодталған контрастты заттарды қолдану Метформинді қабылдауды визуализация емрашасын жүргізгенге дейін немесе оны жүргізу кезінде тоқтату және жүргізгеннен кейін 48 сағат ішінде қайта бастамау керек. Қабылдау қайта бағалаудан және бүйректің тұрақты функциясы расталғаннан кейін ғана қайта басталады. Пайдалану кезінде сақтық шараларын талап ететін дәрілік заттардың біріктірілімдері Кейбір дәрілік препараттар бүйрек функциясына теріс әсер етуі мүмкін, бұл лактоацидоздың даму қаупін арттыруы мүмкін. Оларға ҚҚСД, соның ішінде циклооксигеназа (ЦОГ-2) селективті тежегіштері, ангиотензин-өзгертуші фермент (АӨФ) тежегіштері, ангиотензин II рецепторларының антагонистері және диуретиктер, әсіресе ілмекті диуретиктер жатады. Қолданудың басында немесе осындай препараттарды метформинмен біріктіріп қолданған кезде бүйрек функциясына мұқият мониторинг жүргізу қажет. Глюкокортикоидтар, бета 2-агонисттер және диуретиктер өз гипергликемиялық белсенділікке ие. Пациентке, әсіресе емдеудің басында, қандағы глюкоза деңгейі туралы хабарлау және жиі бақылау керек. Қажет болса, Гальвусмет® препаратының дозасы ілеспе терапия кезінде және оны тоқтатқан кезде өзгеруі мүмкін. Ангиотензин өзгертетін фермент (AӨФ) тежегіштері қандағы глюкоза деңгейін төмендетуі мүмкін. Қажет болған жағдайда антигипергликемиялық дәрілік заттың дозасы басқа дәрілік заттармен емдеу барысында және ол тоқтатылған кезде өзгеруі тиіс. Несеппен метформинді шығаруға қатысатын бүйрек түтікшелерінің жалпы тасымалдау жүйесіне әсер ететін дәрілік препараттарды бір мезгілде қолдану (мысалы, органикалық катиондар тасымалдаушылары 2 [OCT2]/ранолазин, вандетаниб, долутегравир және циметидин сияқты бірнеше дәрілік және токсинді экструзия тежегіштері [MATE] метформиннің жүйелі экспозициясының жоғарылауына әкелуі мүмкін.

Сақтау мерзімі 24 ай. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары 30оС-ден аспайтын температурада сақтау керек. Ылғалдың әсерінен қорғау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!