Фуросемид раствор 1 %

Ерітіндінің бір ампуласының (2 мл) ішінде белсенді зат - 20.0 мг фуросемид, қосымша заттар:натрий хлориді, 1М натрий гидроксиді ерітіндісі, инъекцияға арналған су. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Мөлдір, түссіз немесе сәл боялған сұйықтық.

• өте қысқа мерзімде өмірге қауіптілігі болжанатын висцералық зақымданумен қатар жүретін гипертензияда (асқынған гипертониялық криз), атап айтқанда мыналарда: гипертониялық энцефалопатияда, өкпенің ісінуі бар сол жақ қарынша декомпенсациясында • кардиологиядағы шұғыл жағдайларда: өкпенің жедел ісінуі, асистолия • натрийдің шығу тегі жүректік, бүйректік немесе цирроздық ауыр іркілісі • несеп шығару жолдарының дистальді бөліктері рентгенологиясында және фуросемидпен «wash out» тесті • педиатриялық қарқынды емде пайдаланылуы мүмкін.

Нұсқаулықта көрсетілмеген.

Артериялық гипертензияны емдеу кезінде дозаны препаратты енгізгеннен кейін бір сағат ішінде артериялық қысымның төмендеуі бастапқы деңгейдің 25%-нан аспайтындай етіп таңдаған жөн, өйткені қысымның өте күрт төмендеуі миокард, ми немесе бүйрек ишемиясына әкелуі мүмкін. Дозалау режимі Ересектер Парентеральді қолдану тәсілі күніне 2–3 ампуладан, вена ішіне немесе бұлшықет ішіне: • өкпенің жедел ісінуін емдеу үшін, нәтиже жеткіліксіз болғанда инъекцияны қайталауға болады • емдеудің кез келген сәтінде фуросемид инъекциясынан кейін 3 сағаттан соң қабылдаудың пероральді түріне ауысуға болады. Пациенттердің ерекше топтары Балалар Балалар үшін ұсынылатын тәуліктік парентеральді дозалары дене салмағына қарай 0,5–1 мг/кг құрайды. Енгізу әдісі және жолы Препарат бұлшықет ішіне немесе вена ішіне енгізіледі. Емдеу ұзақтыгы Тоқтату симптомдарының қаупі бар екенін көрсету Қатысты емес. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медициналық қызметкер кеңесіне жүгіну жөніндегі кеңестер Препаратты қолдану жөнінде сұрақтарыңыз бар болса, дәрілік препаратты қабылдаудан бұрын емдеуші дәрігерге жүгініңіз.

• әсер етуші затқа немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық • бүйректің функционалдылық жедел жеткіліксіздігі • бауыр энцефалопатиясы • несеп шығару жолдарының обструкциясы • гиповолемия немесе дегидратация • ауыр гипокалиемия • ауыр гипонатриемия • гемодиализдегі пациенттердегі және бүйректің ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттердегі (креатинин клиренсі <30 мл/мин) үдемелі гепатит және ауыр гепатоцеллюлярлық жеткіліксіздік, фуросемидтің жинақталу қаупіне байланысты, бұл жағдайда оның шығарылуы негізінен өт шығару жолдары арқылы жүреді. Бұл препаратты әдетте жүктілік кезінде, сондай-ақ литий препараттарымен біріктірілімде қабылдау ұсынылмайды.

Өте жиі • су-электролиттік теңгерімнің бұзылулары*, сусыздану*, гиповолемия*, қандағы креатининнің артуы*, триглицеридтердің артуы* • ортостаздық гипотензия* Жиі • қанның қоюлануы* • гипонатриемия*, гипокалиемия*, холестерин деңгейінің артуы*, қандағы несеп қышқылының жоғарылауы *, подагра* • бауыр энцефалопатиясы* • диурез* Жиі емес • тромбоцитопения • глюкозаға төзімділіктің төмендеуі* • естудің бұзылуы, кереңдік* (қайтымсыз болуы мүмкін) • жүрек айнуы • терінің шығу тегі аллергиялық немесе аллергиялық емес реакциялары, қышыну, есекжем, кейде буллезді бөртпелер, буллезді пемфигоид / Левер пемфигоиды, пурпура, фотосенсибилизация, көп формалы эритема Сирек • нейтропения, эозинофилия • анафилаксиялық реакциялар және/немесе анафилактоидты реакциялар • парестезия • құлақтағы шуыл • васкулит • құсу, диарея • интерстициальді нефропатия • қызба Өте сирек • сүйек кемігіндегі қан түзілуінің бәсеңдеуі, агранулоцитоз, сүйек кемігінің аплазиясы • жедел панкреатит • бауырдың холестаздық аурулары, бауыр трансаминазалары деңгейінің жоғарылауы Белгісіз (қолда бар деректер негізінде багалау мүмкін емес) • жүйелі қызыл жегінің өршуі немесе белсенділенуі • қандағы мочевинаның жоғарылауы, метаболизмдік алкалоз, Барттер жалған синдромы* • естен тану, бас айналуы, бас ауыруы, сананы жоғалту • тромбоз* • Стивенс-Джонсон синдромы, Лайелл синдромы, жедел таралған экзантематозды пустулез (ЖГЭП), жүйелі біліністері бар дәрілік аса жоғары сезімталдық синдромы (DRESS-синдромы), лихеноидты реакциялар • рабдомиолиз* • несеп іркілуі*, нефрокальциноз*, бүйрек ішінде тас түзілу* • бұлшықетішілік инъекциядан кейін енгізген жердегі ауыру *Жұлдызшамен белгіленген жағымсыз реакциялар төменде толық сипатталған. Кейде қандағы қант деңгейінің жоғарылауы, көбінесе препаратты қарқынды және қысқа, әсіресе вена ішіне енгізуде байқалады. Глюкозаға төзімділіктің төмендеуі туралы хабарламалар жиі емес. Қантты диабетте қандағы қант деңгейін бақылауды жоғалту байқалуы мүмкін. Препараттың белсенділігіне байланысты су-электролиттік теңгерімнің өте жиі бұзылуы (атап айтқанда, жиі гипокалиемия және/немесе гипонатриемия), сусыздану, өте жиі ортостаздық гипотензиямен және метаболизмдік алкалозбен (жиілігі белгісіз) қатар жүретін гиповолемия байқалуы мүмкін, бұл препаратты қабылдауды тоқтату немесе дозаны төмендету үшін негіз болып табылады. Гиповолемия және сусыздану, әсіресе егде жастағы адамдарда, тромбоз қаупі бар жиі гемоконцентрацияға әкелуі мүмкін (жиілігі белгісіз). Су-электролиттік теңгерімнің осы бұзылуларына тым қатаң тұзсыз диета, кейбір патологиялар (мысалы, цирроз, жүрек жеткіліксіздігі), сондай-ақ басқа препараттармен біріктірілген қабылдау, ас қорыту және тамақтану бұзылыстары ықпал етеді, олар, атап айтқанда, гипокалиемияны өршітуі мүмкін. Гипокалиемия метаболизмдік алкалозға байланысты немесе байланыссыз болуы мүмкін. Ол жоғары дозаларды қабылдағанда немесе бауыр циррозы, жеткіліксіз тамақтануы және жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде жиі кездеседі. Бұл гипокалиемия әсіресе жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде ауыр жүруі мүмкін, сонымен қатар ырғақтың ауыр бұзылуына, атап айтқанда «пируэт» типті аритмияға (өліммен аяқталуы мүмкін) әкелуі мүмкін, әсіресе хинидин тобының аритмияға қарсы препараттарымен бірге. Барттер жалған синдромы (ол гипокалиемия, гипохлоремия, алкалоз және гиперальдостеронизмді қамтиды) препаратты дұрыс емес және/немесе ұзақ қолданғанда пайда болуы мүмкін (жиілігі белгісіз). Диурездің жиі жоғарылауы несеп шығару жолдарының обструкциясы және/немесе қысылуы бар пациенттерде несеп іркілісін тудыруы немесе күшейтуі мүмкін (жиілігі белгісіз). Фуросемидпен емдеу қандағы креатинин мен мочевина деңгейінің уақытша өте жиі жоғарылауын (жиілігі белгісіз), сондай-ақ қандағы холестерин мен триглицеридтердің деңгейінің жиі жоғарылауын тудыруы мүмкін. Көбінесе емдеу кезінде урикемияның дискретті жоғарылауы (шамамен 10–30 мг/л) байқалады, бұл подагра ұстамасына әкелуі мүмкін. Гиперкальциуриямен байланысты нефрокальциноз және/немесе бүйрекішілік литиаз (жиілігі белгісіз) фуросемидтің инъекция түріндегі жоғары дозаларын алған өте шала туған нәрестелерде байқалды. Гепатоцеллюлярлық жеткіліксіздік кезінде бауыр энцефалопатиясы жиі пайда болуы мүмкін. Есту қабілетінің жиі емес бұзылулары және құлақтағы шуылдың сирек жағдайлары, әдетте уақытша, әсіресе бүйрек жеткіліксіздігі, гипопротеинемияда (нефроздық синдром) болуы мүмкін). Сирек жағдайларда препаратты пероральді немесе вена ішіне енгізгеннен кейін есту қабілетінің бұзылуы, кейде қайтымсыз болғаны туралы хабарланды. Аминогликозидтер тобының антибиотиктерімен бір мезгілде қабылдағанда есту аппаратының зақымдануы туралы хабарламалар жиі емес болды. Енгізілетін фуросемидтің өте жоғары дозалары, әсіресе енгізудің ұсынылған жылдамдығы сақталмаған кезде (тікелей вена ішіне 4–6 минут енгізгенде немесе тамшылатқыш үшін минутына 4 мг) сирек жағдайларда, сондай-ақ препаратты амингликозидтер тобының антибиотигімен және отоуытты препараттармен бір мезгілде қабылдаған жағдайда есту қабілетінің уақытша бұзылуына әкелуі мүмкін. Көбінесе ауыр гипокалиемия аясында рабдомиолиз жағдайлары туралы хабарланды. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Артық дозаланған кезде электролиттік бұзылулармен сусызданудың салдарынан гиповолемия байқалуы мүмкін. Симптомдары: артериялық қысымның төмендеуі (шокқа дейін үдейтін), сананың бұзылуы, уақыт пен кеңістікте бағдардан жаңылу, тромбоздар, бүйректің жедел жеткіліксіздігі, сылбыр салдану, апатия. Емі: су-тұз теңгерімін түзету, айналымдағы қан көлемін толықтыру, симптоматикалық ем, ауыр асқынулар дамуының алдын алу. Фуросемидке спецификалық антидоты белгісіз. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозаларын өткізіп алғанда қажет болатын шаралар Өткізіп алған дозаның орнын толтыру үшін екі есе дозаны қолданбаңыз.

Фуросемидті литиймен бірге қолдану ұсынылмайды. Фуросемидті кездейсоқ қолдану сусызданумен гиповолемияға әкелуі мүмкін. Гепатоцеллюлярлық жеткіліксіздігі бар пациенттерде емдеу бауыр энцефалопатиясының даму қаупіне байланысты су-электролиттік теңгерімнің қатаң бақылануымен сақтықпен жүргізілуі тиіс. Емдеуді дереу тоқтату керек. Емдеу кезеңінде артериялық қысымды, электролиттердің деңгейін (натрий, калий), қалдық азотты, креатининді, қан плазмасындағы несеп қышқылын, бауыр функциясын, диурезді бақылау қажет. Әсіресе несеп ағымының бұзылуы (қуықтың босатып шығаруының бұзылуы, қуықасты безінің гипертрофиясы, уретраның тарылуы) бар пациенттерді мұқият бақылау керек. Несеп шығару жолдарының ішінара обструкциясы жағдайларында фуросемидті қолдану пациенттерде несептің іркілу қаупіне әкелуі мүмкін. Сондықтан диурезді, әсіресе фуросемидпен емдеудің басында мұқият бақылау керек. Фуросемид сульфонамид болып табылады. Басқа сульфонамидтерге, әсіресе бактерияға қарсыларына, айқаспалы аллергия болу мүмкіндігі теориялық болып қала береді және клиникалық тұрғыдан расталмаған. Фуросемидті қолдану кезінде фотосезімталдық реакцияларының жағдайлары туралы хабарланды. Егер емдеу кезінде фотосезімталдық реакциясы пайда болса, емдеуді тоқтату ұсынылады. Препаратты қайта енгізу қажет болған жағдайда күннің немесе жасанды ультракүлгін сәуленің әсеріне ұшыраған аумақтарды қорғау ұсынылады. Инсультпен жиі бірге жүретін гипертониялық криз гипертензияға қарсы шұғыл емдеудің көрсетілімі болмайды. Шешім қысқа мерзімді өмірге қауіп төндіретін висцералық асқынулардың болуына негізделіп қабылдануы тиіс. Енгізу кезіндегі ескертулер: Фуросемидпен емдеу кезінде пациенттерді мынадай жағдайларда мұқият бақылау қажет: • гипотензия, әсіресе коронарлық артериялардың немесе ми артерияларының стенозы немесе басқа қанайналым бұзылыстары бар пациенттерде. • гепаторенальді синдром (бауырдың ауыр зақымдануымен бірге бүйрек жеткіліксіздігі), • гипопротеинемия, әсіресе нефроздық синдромда (фуросемидпен емдеу әсерінің төмендеуі және жағымсыз реакциялардың, атап айтқанда отоуыттылықтың күшеюі мүмкін). Бас айналуды, естен тануды немесе сананың жоғалуын тудыратын симптоматикалық гипотензия фуросемид қабылдайтын кейбір пациенттерде, әсіресе егде жастағы пациенттерде, гипотензияны туындатуы мүмкін басқа препараттарды қабылдайтын пациенттерде және гипотензия қаупімен байланысты басқа медициналық жағдайлары бар пациенттерде туындауы мүмкін. Су-электролиттік теңгерім: Натриемия: Натрий көрсеткіштерін емдеуді бастамас бұрын және одан кейін жүйелі уақыт аралығымен бақылау керек. Диуретиктермен кез-келген емдеу шын мәнінде гипонатриемияны, кейде күрделі зардаптарымен тудыруы мүмкін. Сарысудағы натрий деңгейінің төмендеуі бастапқыда симптомсыз жүруі мүмкін болғандықтан, жүйелі мониторинг қажет, ол егде жастағы пациенттер, тамақтануы жеткіліксіз пациенттер және бауыр циррозы бар пациенттер сияқты қауіп топтарында одан да жиі болуы тиіс. Калиемия: Гипокалиемиямен бірге калий қорларының сарқылуы ілмекті диуретиктерді қолданудың негізгі қаупін білдіреді. Егде жастағы пациенттер, тамақтануы жеткіліксіз пациенттер және/немесе бірнеше препаратты бір мезгілде қабылдайтын пациенттер, ісінумен және асцитпен бауыр циррозы бар пациенттер, коронарлық жеткіліксіздігі бар пациенттер және жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттер сияқты белгілі бір қауіп топтарында гипокалиемияның (<3,5 ммоль/л) пайда болу қаупінің алдын алу қажет. Гипокалиемия жүрек гликозидтерінің уыттылығын және ырғақтың бұзылу қаупін арттырады. ЭКГ-да туа біткен немесе дәрілерден туындаған QT аралығының ұзаруы бар пациенттерде гипокалиемия ырғақтың ауыр бұзылуларының, атап айтқанда, әсіресе брадикардия аясында өлімге әкелуі мүмкін «пируэт» типті аритмияның туындауына ықпал етеді. Барлық жағдайларда сарысудағы калий деңгейінің көрсеткіштерін жиірек бақылау қажет. Қан плазмасындағы калий деңгейін алғашқы анықтау емдеу басталғаннан кейін бір апта ішінде жүргізілуі тиіс. Гликемия: Гипергликемияны тудыратын әсер орташа болады. Диабетиктер мен диабет алдындағы жағдайдағылар қандағы қант деңгейін бақылауды күшейтуі керек. Урикемия: Фуросемидтен туындаған сусыздану несеп қышқылының несеппен шығарылуын төмендетеді. Гиперурикемиясы бар пациенттерде подагра ұстамаларына бейімділік жоғарылауы мүмкін. Подаграсы бар пациенттерде препарат сақтықпен пайдаланылады. Креатининемия: Фуросемидпен емдеу кезінде қандағы креатинин көрсеткіштерін жүйелі бақылау ұсынылады. Су-электролиттік теңгерімнің елеулі бұзылу қаупі бар пациенттерді (мысалы, құсу, диарея, шамадан тыс тершеңдік) мұқият бақылау қажет. Сусыздану, гиповолемия немесе қышқылдық-сілтілік теңгерімнің бұзылуы емдеу кезінде түзетуді және мүмкін емдеуді уақытша тоқтатуды қажет етеді. Рисперидонмен үйлесімде қолдану: Рисперидонның плацебо-бақыланатын зерттеулерінде деменциясы бар егде пациенттерде тек рисперидон (3,1%; орташа жасы 84 жас, диапазоны 70-96 жас) немесе тек фуросемид (4,1%; орташа жасы 80 жас, диапазоны 67-90 жас) алған пациенттермен салыстырғанда фуросемид пен рисперидон (7,3%; орташа жасы 89 жас, диапазоны 75-97 жас) алған пациенттер арасында өлім-жітімнің жоғарырақ болғаны байқалды. Рисперидонды басқа диуретиктермен (негізінен төмен дозаларда тиазидті диуретиктермен) бір мезгілде қолдану ұқсас нәтижелерге әкелмеді. Бұл әсерді түсіндіретін патофизиологиялық механизм анықталмады және өліммен байланысты себептер байқалмады. Алайда сақтық таныту керек және осы біріктірілімді қолдану немесе басқа күшті әсер ететін диуретиктермен қатарлас емдеу туралы шешім қабылдаудан бұрын пайда/қауіп арақатынасын қарастыру керек. Рисперидонмен біріктірілген ем ретінде басқа диуретиктерді қабылдайтын пациенттерде өлім-жітімнің артуы байқалған жоқ. Емдеуге қарамастан, сусыздану өлім-жітім қаупінің факторы болып табылады және деменциясы бар егде жастағы пациенттерде одан барынша аулақ болу керек. Жүйелі қызыл жегі өршуі немесе белсенділенуі мүмкін. Спортшылар: Спортшылар бұл препараттың құрамында допингке қарсы бақылау кезінде жүргізілген тесттерде оң реакция тудыруы мүмкін белсенді ингредиент бар екеніне назар аударуы керек. Арнайы сақтандырулар Бұл препараттың құрамында 1 ампулаға 1 ммольден аз (23 мг) натрий бар, яғни, шын мәнінде натрий жоқ. Педиатрияда қолданылуы Жаңа туған және шала туған нәрестелерде фуросемидті жоғары дозаларда ұзақ уақыт қолданғанда (нефролитиаз/нефрокальциноздың даму мүмкіндігіне байланысты) бүйрек функциясын ұдайы бақылау және бүйректің ультрадыбыстық зерттеуі ұсынылады. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Препаратты қабылдау кезінде автокөлік жүргізуден және жоғары зейін қою мен психомоторлық реакциялардың жылдамдығын талап ететін қауіптілігі зор қызмет түрлерімен шұғылданудан бас тарту қажет.

Клиникаға дейінгі зерттеулер тератогендік әсерін көрсетті. Фуросемидті жүктілік кезінде қолданғанда болуы мүмкін қолайсыз әсерін бағалау үшін қазіргі уақытта клиникалық тұрғыда жеткілікті маңызды деректер жоқ. Әдетте, жүкті әйелдерге фуросемидті қабылдауға болмайды және жүктіліктің физиологиялық ісінуі (және тиісінше, емдеуді қажет етпейтін) болған кезде оны ешқашан тағайындамайды. Диуретиктер іштегі нәрестенің гипотрофия қаупі бар фетоплаценталық ишемиясын тудыруы мүмкін. Іштегі нәрестенің өсуін мұқият қадағалау керек. Диуретиктер (пероральді түрде), дегенмен, жүкті әйелдерде жүрек, бауыр және бүйрек ісінуін емдеудің ажырамас бөлігі болып қала береді. Фуросемид емшек сүтімен бөлініп шығады, жаңа туған нәрестеге жағымсыз әсері жоққа шығарылмайды. Ілмектік диуретиктер лактацияны бәсеңдетеді, лактация бір рет 40 мг қабылдағаннан кейін бұзылады. Осыған байланысты лактация кезеңінде препаратты қолдану қажет болған жағдайда бала емізуді тоқтату керек.

Гипокалиемияны тудыратын препараттар Гипокалиемия жүрек ырғағының бұзылуының (мысалы, «пируэт» типті аритмия) даму факторы болып табылады және кейбір препараттардың, мысалы, дигоксиннің уыттылығын арттырады. Осылайша, гипокалиемияны тудыруы мүмкін препараттар көптеген өзара әрекеттесулерге қатысады. Бұл гипокалиемиялық диуретиктер, жеке немесе біріктірілімде, стимуляциялайтын іш жүргізетін дәрілер, глюкокортикоидтар, тетракозактид және амфотерицин В (вена ішіне енгізу кезінде). Гипонатриемияны тудыратын препараттар Кейбір препараттар басқаларға қарағанда гипонатриемияның пайда болуына жиі қатысады. Бұлар диуретиктер, десмопрессин, серотониннің кері қармалуын тежейтін антидепрессанттар, карбамазепин және окскарбазепин. Осы препараттардың біріктірілімі гипонатриемияның даму қаупін арттырады. Отоуыттылықты тудыратын препараттар. Отоуыттылық әсері бар препараттарды бір мезгілде қолдану кохлеовестибулярлық жүйенің зақымдану қаупін арттырады. Егер мұндай біріктірілім қажет болса, есту функциясын бақылауды күшейту керек. Оларға ванкомицин және тейкопланин, аминогликозидтер, органоплатиндер және ілмектік диуретиктер сияқты гликопептидтер жатады. Ұсынылмайтын біріктірілімдер Литий Натрийсіз диетадағы сияқты, артық дозалану белгілері бар қандағы литий деңгейінің жоғарылауы (литийдің несеппен шығарылуының төмендеуі). Егер мұндай біріктірілімді болдырмау мүмкін болмаса, литий деңгейін мұқият бақылау және литий дозасын түзету қажет. Сақтық шараларын қолдануды талап ететін біріктірілімдер Ацетилсалицил қышқылының қабынуға қарсы дозаларына арналған (дозасына> 1 г және/немесе күніне >3 г) немесе ауырсынуды басатын немесе қызу қайтаратын дозаларға арналған ацетилсалицил қышқылы (дозасына> 500 мг және/немесе күніне <3 г) Бүйректегі простагландиндер синтезінің төмендеуіне байланысты салдарлы болатын шумақшалық сүзілудің төмендеуі нәтижесінде сусыздануы бар пациенттердегі бүйректің жедел жеткіліксіздігі. Сонымен қатар, қан қысымын төмендету әсері азяды. Пациентке сұйықтық беру, емдеудің басында бүйрек функциясын бақылау керек. Қабынуга қарсы стероидты емес препараттар Шумақшалық сүзілудің төмендеуі (қабынуға қарсы стероидты емес препараттардың тамыр кеңейткіш простагландиндерді бәсеңдетуі) салдарынан қауіп тобындағы (егде жастағы және/немесе сусыздануы бар) пациенттерде бүйректің жедел жеткіліксіздігі. Бұдан өзге, қан қысымын төмендету әсері азаяды. Пациентке сұйықтық беру, емдеудің басында бүйрек функциясын бақылау керек. Гипокалиемияны тудыратын басқа препараттар Гипокалиемия қаупінің жоғарылауы. Сарысудағы калий көрсеткіштерін бақылау және қажет болған жағдайда дозаны түзету. Жүрек гликозидтері Гипокалиемия жүрек гликозидтерінің уыттылық әсерін күшейтеді. Гипокалиемия көрсеткіштері алдын ала түзетілуі тиіс, клиникалық, электролиттік және электрокардиографиялық бақылау жүргізу қажет. Жеке немесе біріктірілімде қабылданатын калийсақтағыш диуретиктер (амилорид, калий канреноаты, эплеренон, спиронолактон, триамтерен) Кейбір пациенттер үшін пайдалы ұтымды біріктірілім бүйрек жеткіліксіздігі және диабеті бар пациенттерде гипокалиемияның немесе әсіресе гиперкалиемияның пайда болуын жоққа шығармайды. Сарысудағы калийді бақылау, қажет болған жағдайда электрокардиограмма жүргізу және емдеуді қайта қарау керек. Аминогликозидтер Аминогликозидтердің нефроуыттылық және отоуыттылық қаупінің ұлғаюы (диуретиктер туындатқан сусыздану салдарынан бүйректің функционалдық жеткіліксіздігі). Гидратация жағдайын, бүйрек және кохлеовестибулярлық функцияларды және плазмадағы амингликозидтің концентрациясын бақылай отырып біріктіруге болады. Фенитоин (және, фосфенитоинға экстраполяциялаумен) Несеп айдайтын әсердің төмендеуі 50%-ға дейін жетуі мүмкін. Фуросемидтің жоғарырақ дозаларын қолдануға болады. Карбамазепин Симптоматикалық гипонатриемия қаупі. Клиникалық және биологиялық бақылау. Егер мүмкін болса, диуретиктердің басқа класын қолдану керек. Ангиотензин өзгертуші фермент тежегіштері (АӨФТ) ангиотензин II рецепторларының антагонистері Су мен натрийдің алдыңғы тапшылығы жағдайында АӨФТ немесе ангиотензин II антагонистерімен емдеу кезінде қабылдауды бастау немесе дозаны ұлғайту сәтінде кенеттен артериялық гипотензия және/немесе бүйректің жедел жеткіліксіздігі қаупі. Артериялық гипертензияда, диуретиктермен алдыңғы емдеу натрий қорларының сарқылуына әкелуі мүмкін болған кезде, мыналар қажет: • диуретикті қабылдауды АӨФТ немесе ангиотензин II антагонисімен емдеу басталғанға дейін 3 күнге тоқтату және қажет болған жағдайда кейіннен гипокалиемиялық диуретикті қайта енгізу. • немесе АӨФТ немесе ангиотензин II антагонисінің төмендетілген бастапқы дозаларын енгізу және дозаны біртіндеп арттыру. Диуретиктермен емделетін іркілісті жүрек жеткіліксіздігі кезінде, қажет болған жағдайда қатар жүретін гипокалиемиялық диуретиктің дозасын төмендеткеннен кейін, АӨФТ өте төмен дозасынан бастаған жөн. Барлық жағдайларда АӨФТ немесе ангиотензин II антагонистерімен емдеудің алғашқы апталарында бүйрек функциясын (креатинин мөлшерінің деңгейі) бақылау қажет. «Пируэт» типті аритмияны тудыруы мүмкін препараттар: Іа класты (хинидин, гидрохинидин, дизопирамид) және III класты аритмияга қарсы препараттар (амиодарон, соталол, ибутилид, дофетилид), кейбір фенотиазинді нейролептиктер (хлорпромазин, циамемазин, флуфеназин, левомепромазин, пипотиазин) бензамидтер (амисульприд, сульпирид, сультоприд, тиаприд), бутирофенондар (дроперидол, галоперидол, пипамренон), басқа нейролептиктер (пимозид, сертиндол, флупентиксол, зуклопентиксол), басқалары: бепридил, цизаприд, дифеманил, доласетрон в/і, дронедарон, спирамицин в/і, эритромицин в/і, мизоластин, левофлоксацин, галофантрин, люмефантрин, пентамидин, винкамин в/і, моксифлоксацин, меквитазин, метадон, пракалоприд, торемифен, мышьяк, циталопрам, эсциталопрам… «Пируэт» типті аритмияны қоса, қарыншалық ырғақтың бұзылу қаупінің жоғарылауы. Препарат енгізілгенге дейін гипокалиемия деңгейін түзету және клиникалық, электролиттік және электрокардиографиялық бақылауды жүзеге асыру керек. Метформин Метформинге байланысты лактат концентрациясының жоғарылауы кезінде, диуретиктерді, әсіресе ілмектік диуретиктерді қабылдау аясында мүмкін болатын бүйректің функционалдық жеткіліксіздігі түрткі болған ацидоз. Егер қандағы креатинин деңгейі ерлерде 15 мг/л (135 микромоль/л) және әйелдерде 12 мг/л (110 микромоль/л) асатын болса, метформинді қолдануға болмайды. Йодталган контрастылы заттар Диуретиктерді қабылдаудан туындаған сусыздану жағдайында, әсіресе йодталған контрастылы заттардың үлкен дозаларын қолданған кезде бүйректің жедел функционалдық жеткіліксіздігінің даму қаупі артады. Йодталған өнімдерді енгізер алдында регидратация жүргізу керек. Баклофен Гипотензия, әсіресе ортостаздық қаупінің жоғарылауы. Артериялық қысымды бақылау және қажет болған жағдайда гипертензияға қарсы дәрілердің дозасын түзету қажет. Ескерілуі керек біріктірілімдер Циклоспорин Қандағы циклоспорин деңгейін өзгертпестен креатинин деңгейінің жоғарылау қаупі, тіпті су мен натрий тапшылығы болмаса да. Сондай-ақ, гиперурикемия және подагра сияқты асқынулардың пайда болу қаупі бар. Нейролептиктер Гипотензия, әсіресе ортостаздық қаупінің жоғарылауы. Трициклдық антидепрессанттар Гипотензия, әсіресе ортостаздық қаупінің жоғарылауы. Амифостин Гипотензия, әсіресе ортостаздық қаупінің жоғарылауы. Урологиялық қолдануға арналған альфа-блокаторлар: альфузозин, доксазозин, празозин, теразозин, тамсулозин Қан қысымын төмендету әсерінің күшеюі. Ортостаздық гипотензия қаупінің жоғарылауы. Гипотензивті альфаблокаторлар Қан қысымын төмендету әсерінің күшеюі. Ортостаздық гипотензия қаупінің жоғарылауы. Органоплатиндер Қосымша отоуыттылық және/немесе нефроуыттылық әсер ету қаупі. Нитротуындылар және тектес туындылар Гипотензия, әсіресе ортостаздық қаупінің жоғарылауы.

Сақтау мерзімі 2 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Түпнұсқалық қаптамасында, 30 °С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!