Фторурацил ФаРес® раствор 50 мг/мл

1 мл ерітіндінің құрамында белсенді зат – 50 мг фторурацил қосымша заттар: натрий гидроксиді, инъекцияға арналған су. 1 мл ерітіндіде 23 мг (1 ммоль) натрийден аз. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Түссізден сәл сарғыш түске дейінгі мөлдір ерітінді, іс жүзінде бұлыңғыр емес және бөгде бөлшектері жоқ.

• тік және тоқ ішектің жергілікті кең таралған және метастаздық обыры • бастапқы ісікті түбегейлі алып тастағаннан кейін III сатыдағы (T1-4 N1-2) тоқ ішектің обыры • бастапқы ісікті түбегейлі алып тастағаннан кейін II (T3-4) және III (T1-4 N1-2) сатыдағы тік ішектің обыры • асқазанның жергілікті таралған обыры • ұйқы безінің жергілікті таралған обыры • өңештің жергілікті таралған обыры • сүт безінің жергілікті таралған және/немесе метастаздық обыры • сүт безінің бастапқы инвазивті обыры • бастың және мойынның жалпақ жасушалы обыры: • операция жасалмайтын жергілікті таралған ісіктері бар бұрын емделмеген пациенттерде • қайталанатын ісіктері және алыс метастаздары бар пациенттерде

Нұсқаулықта көрсетілмеген.

Фторурацилмен емдеу химиотерапия жүргізу тәжірибесі бар дәрігердің бақылауымен стационар жағдайында жүргізілуі керек. Фторурацилді енгізу дозалары мен әдістері айтарлықтай өзгеретіндігіне байланысты, препараттың оңтайлы дозасы әлі белгісіз және мұнда дозалау режимдері бойынша жалпы қабылданған ұсыныстар берілген. Фторурацилді дозалау режимдері туралы толығырақ ақпарат белгілі бір онкологиялық ауруларды емдеу хаттамаларында қамтылған. Дозалау режимдері Монотерапия Егер фторурацил монотерапия режимінде қолданылса, препарат әдетте 370-400 мг/м2 дене беткейінің ауданына шаққандағы (ДБА) дозада (кейде ең жоғары дозаларда) әртүрлі аралықтармен және енгізу тәсілдерімен енгізіледі. Полихимиотерапия Басқа цитостатикалық препараттармен біріктірілген емде фторурацил әртүрлі дозаларда және әртүрлі енгізу тәсілдерімен енгізіледі. Әдетте препарат хаттамаға кіретін басқа цитостатикалық препараттарға қатысты белгілі бір жүйелілікпен вена ішіне 500-ден 600 мг/м2 ДБА дейінгі дозада енгізіледі. Препараттың нақты дозасы тиісті ауруларда тиімділігін дәлелдеген химиотерапия хаттамалары негізінде анықталады. Ересектер Фторурацил монотерапия режимінде де, полихимиотерапия хаттамаларының құрамында да қолданылады. Тоқ және тік ішектің жергілікті таралған немесе метастаздық обыры Препараттың әртүрлі хаттамалары мен дозалары қолданылады. Тоқ ішектің және тік ішектің жергілікті таралған және метастаздық обыры бар ересектер мен егде жастағы пациенттерді емдеу үшін үлгі ретінде төмендегі режимдер ұсынылған. Балаларда осы ем режимдерін қолдану туралы ақпарат жоқ. Әр 2 апта сайын емдеу хаттамасы Кальций немесе натрий фолинатының 200 мг/м2 ДБА дозасында екі сағаттық вена ішіне инфузиясынан кейін фторурацил 400 мг/м2 ДБА дозасында вена ішіне болюсті енгізіледі, содан кейін фторурацилді 600 мг/м2 ДБА дозасында 22 сағат бойы 1-ші және 2-ші күндері 2 апта сайын үздіксіз инфузиялайды. Апталық емдеу хаттамасы Фторурацил вена ішіне 500 мг/м2 ДБА дозасында 500 мг/м2 ДБА дозадағы екі сағаттық кальций немесе натрий фолинатының инфузиясы басталғаннан кейін бір сағаттан кейін енгізіледі. Емнің курсы содан кейін екі апталық үзіліспен 6 апта сайынғы енгізуден тұрады. Айлық емдеу хаттамасы Кальций немесе натрий фолинатының 20 мг/м2 ДБА дозасында болюсті инъекциясы, содан кейін 425 мг/м2 ДБА дозасында фторурацилді вена ішіне болюсті енгізу келесі бес күн ішінде жүргізіледі; бұл курс әр 4-5 апта сайын қайталанады. Немесе кальций немесе натрий фолинатының 200 мг/м2 ДБА дозасында болюсті инъекциясы, содан кейін 370 мг/м2 ДБА дозасында фторурацилді вена ішіне болюсті енгізу келесі бес күн ішінде жүргізіледі; бұл курс әр 4 апта сайын қайталанады. Химиотерапия курстарының санын емдеуші дәрігер ісіктің жүргізіліп жатқан емге реакциясы және оның көтерімділігі негізінде анықтайды. Апталық және айлық хаттамалармен емдеу кезінде полихимиотерапия әдетте 6 курс ішінде жүргізіледі. Фолинаттармен бірге фторурацилдің дозалау режимдерін өзгерту Кальций немесе натрий фолинатымен біріктірілімде тағайындағанда пациенттің жағдайына, жүргізілетін емге жауабына және оның жағымдылығына байланысты фторурацил дозасын немесе енгізу аралықтарын өзгерту қажет болуы мүмкін. Кальций немесе натрий фолинатының дозасын төмендетудің қажеті жоқ. Бастапқы ісікті түбегейлі алып тастағаннан кейін III сатыдағы (T1-4 N1-2) тоқ ішектің обыры (адъювантты ем) Емнің келесі режимдері ұсынылады: Емнің апталық хаттамасы Кальций немесе натрий фолинатының 500 мг/м2 ДБА дозасында екі сағаттық инфузиясы басталғаннан кейін бір сағаттан кейін фторурацил вена ішіне болюсті түрде 500 мг/м2 ДБА дозасында аптасына бір рет 6 апта бойы енгізіледі. Химиотерапияның 6 курсын әр алты апталық курс арасында екі апталық үзіліспен жүргізу ұсынылады. Дозалау режимдерінің өзгеруіне немесе емді тоқтатуға қарамастан, емдеу ұзақтығы бір жылдан аспауы тиіс. Фолинаттардың 'төмен дозалары' бар емдеу хаттамасы Кальций немесе натрий фолинатын 20 мг/м2 ДБА дозада вена ішіне болюсті енгізгеннен кейін бірден фторурацил вена ішіне болюсті түрде 425 мг/м2 ДБА дозасында келесі бес күн ішінде енгізіледі. Алғашқы 2 курс әр 4 апта сайын қайталанады, келесі 4 курс әр 5 апта сайын қайталанады. Барлығы 6 курс өткізіледі. Жағымсыз реакциялар дамығанда фторурацилдің дозалау режимін өзгерту қажет болуы мүмкін. Гематологиялық уыттылық себебінен емді тоқтату керек Лейкоциттер < 3500/мкл немесе тромбоциттер < 100000/мкл — Емді лейкоциттер деңгейі (≥ 3500) және тромбоциттер деңгейі (≥ 100000) қалпына келгенге дейін тоқтата тұру Лейкоциттер < 2500/мкл немесе тромбоциттер < 75000/мкл — Емді лейкоциттер (≥ 3500) және тромбоциттер деңгейі (≥ 100000) қалпына келгенге дейін, бірақ кемінде 3 аптаға тоқтата тұру. Асқазан-ішек уыттылығының себебінен емді тоқтату Ауырлық деңгейі жеңіл немесе орташа стоматит және/немесе жеңіл диарея (тәулігіне 2 дефекация) — Жағдайды қалпына келгенге дейін емді тоқтата тұру Ауыр деңгейдегі стоматит және/немесе ауырлық деңгейі орташа немесе ауыр диарея (тәулігіне 3-6 дефекация) — Жағдайы қалпына келгенге дейін емді тоқтата тұру - бірақ кемінде 3 аптаға Асқазан-ішектен қан кету, жүдететін диарея (тәулігіне≥ 7 дефекация) ± эксфолиативті дерматит — Емді тоқтату керек! Бастапқы ісікті түбегейлі алып тастағаннан кейін II (T3-4) және III (T1-4 N1-2) сатыдағы тік ішектің обыры (адъювантты ем) Біріктірілген химиялық сәулелі ем құрамында фторурацил сәулелік емдеудің бірінші және бесінші апталарының 1-ші және 5-ші күндерінен бастап сәулелендіру жүргізілгенге дейін 500 мг/м2 ДБА дозасында вена ішіне болюсті енгізіледі. Сәулелік емнің кейінгі курстары барысында фторурацил сәулелік емдеудің тоғызыншы және он үшінші апталарының 1-ші күнінен 3-ші күніне дейін, содан кейін 450 мг/м2 ДБА дозасында венаішілік болюстік инъекция түріндегі сәулелік ем аяқталғаннан кейін 4-ші және 8-ші апталарда аптаның 1-ші күнінен 5-ші күніне дейін енгізіледі. Ұйқы безінің жергілікті таралған обыры Монотерапия режимінде 400-500 мг/м2 ДБА бір реттік тәуліктік дозада венаішілік болюсті инъекция түрінде немесе 1000 мг/м2 дозада үздіксіз венаішілік инфузия түрінде енгізіледі. Асқазанның жергілікті таралған обыры Монотерапия режимінде немесе полихимиотерапия құрамында бір реттік 500-600 мг/м2 дозасында венаішілік болюсті инъекция түрінде енгізіледі. Өңештің жергілікті таралған обыры Цисплатинмен біріктірілімде фторурацил циклдің 1-5 күндері аралығында 1000 мг/м2 ДБА дозасында үздіксіз 24 сағаттық венаішілік инфузия түрінде енгізіледі, ол әрбір 3-4 апта сайын қайталанады. Цисплатинді фторурацилмен химиялық сәулелі ем құрамында қолдану жөніндегі нұсқауларды мамандандырылған хаттамаларда қарау қажет. Сүт безінің метастаздық обыры Біріктірілген химиотерапия құрамында вена ішіне енгізуге арналған фторурацилдің бір реттік тәуліктік дозасы 500-600 мг/м2 ДБА (мысалы, CMF, FAC режимдері) құрайды. Сүт безінің бастапқы инвазивті обыры (адъювантты ем) Полихимиотерапия құрамында вена ішіне енгізуге арналған фторурацилдің бір реттік тәуліктік дозасы 500-600 мг/м2 ДБА (мысалы, CMF, FEC, FAC режимдері) құрайды. Бастың және мойынның жалпақ жасушалы обыры Операция жасалмайтын жергілікті таралған ісіктері бар бұрын емделмеген пациенттерде: Химиялық сәулелік емнің құрамында (цисплатин мен фторурацил біріктірілімімен бірге сәулелік ем) фторурацил курстың 1-ші күнінен 5-ші күніне дейін 1000 мг/м2 дозада 24 сағат бойы үздіксіз инфузия түрінде енгізіледі, ол әрбір 3-4 апта сайын қайталанады. Қайталанатын ісіктері мен басқа орындарда метастаздары бар пациенттерде: Пациенттің жалпы жағдайына және қатарлас аурулардың болуына байланысты фторурацил цисплатинмен (курстар әр 3 апта сайын қайталанады) бірге курстың 1-ші күнінен 5-ші күніне дейін 1000 мг/м2 ДБА дозасында 24 сағат бойы ұзартылған инфузия түрінде немесе карбоплатинмен біріктірілімде курстың 1-ші күнінен 4-ші күніне дейін (әр 3 апта сайын қайталанады) енгізіледі. Емді тоқтату, дозаны азайту Төмендегі уыттылық көріністері дамыған кезде фторурацилмен емдеу дереу тоқтатылуы тиіс: • лейкоцитопения (< 2500/мкл)тромбоцитопения (< 75000/мкл) • стоматит, эзофагит • құсуға қарсы дәрілерді қабылдаумен бақыланбайтын құсу • диарея • асқазан-ішек жолындағы ойық-жаралану және қан кету • басқа қан кетулер • неврологиялық бұзылулар • кардиологиялық бұзылулар Лейкоциттер (>3500/мкл) және тиісінше тромбоциттер (>100000/мкл) деңгейі қалпына келгеннен кейін, егер жоғарыда аталған уыттылықтың белгілері болмаған жағдайда, неғұрлым төмен дозаларда қажет болса, емдеу жалғастырылуы мүмкін. Балалар Фторурацилді емнің тиімділігі мен қауіпсіздігі туралы жеткілікті деректердің болмауына байланысты балаларға тағайындау ұсынылмайды, сондықтан Фторурацил ФаРес® дәрілік препараты 18 жасқа дейінгі балаларға ұсынылмайды. Бауыр немесе бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Бауыр немесе бүйрек жеткіліксіздігінің болуы фторурацил дозасын төмендетуді қажет етпейді. Біріктірілген бауыр-бүйрек жеткіліксіздігі болған кезде фторурацил дозасын, ал ауыр жағдайларда – үштен бір бөлігіне немесе жартысына азайту қажет. Қолдану тәсілі Фторурацил ФаРес® вена ішіне болюсті түрде немесе ұзақ үздіксіз инфузия арқылы енгізіледі. Емдеу ұзақтығы Емдеу ұзақтығын емдеуші дәрігер анықтайды. Бұл емдеу хаттамасына байланысты. Ісіктің жүргізілетін емге жауабы болмаған, ауру үдеген немесе емдеуді жалғастыруға мүмкіндік бермейтін ауыр уытты реакциялар дамыған жағдайда препаратты енгізуді тоқтату қажет. Назар аударыңыз: Вена ішіне енгізу үшін препараттың мөлдір түссіз немесе сәл сарғыш ерітінділерін ғана пайдалану қажет. 15 0С төмен температурада препарат ерітіндісі кристалдануы мүмкін. Бұлыңғыр ерітінділерді немесе тұнба пайда болған ерітінділерді пайдалануға болмайды. Препараттың жаңа дайындалған ерітінділерін ғана пайдалану қажет.

• әсер етуші затқа немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық • сүйек кемігінің бәсеңдеуі (мысалы, бұрын жүргізілген химиотерапиядан және/немесе сәулелік емнен кейін) • қан көрінісіндегі айқын өзгерістер • бауырдың ауыр жеткіліксіздігі • жедел инфекциялар • организмнің тозуы • қан кетулер • стоматит • ауыз қуысы мен асқазан-ішек жолындағы ойық жаралар • ауыр диарея • бүйрек функциясының ауыр бұзылулары • плазмадағы билирубин деңгейі > 85 мкмоль/л • дигидропиримидиндегидрогеназа (ДПД) ферментінің расталған толық тапшылығы • жақында жүргізілген емдеу немесе бривудинді бір мезгілде тағайындау • бала емізу Назар аударыңыз: Фторурацил терапиясымен бір мезгілде тірі вакциналармен вакцинация жүргізілмеуі керек. Фторурацил қабылдайтын пациенттер полиомиелитке қарсы вакцинациядан өткен адамдармен байланысудан аулақ болу керек.

Төменде көрініс табу жиілігіне байланысты градацияға сәйкес жағымсыз реакциялар келтірілген: өте жиі (1/10); жиі (1/100, <1/10); жиі емес (1/1000, <1/100); сирек (1/10000, </1000); өте сирек (<1/10000, белгісіз (жиілігін қолда бар деректер негізінде анықтау мүмкін емес). Өте жиі • инфекциялар • миелосупрессия, лейкопения, нейтропения және тромбоцитопения • қажу, жалпы әлсіздік, ұйқышылдық және апатия • ишемияға немесе кардиомиопатияға тән ЭКГ өзгерістері, стенокардия • жүрек айнуы, құсу, анорексия, стоматит, эзофагит (төстің артындағы күйдіріп-ашыту сезімімен), фарингит (дисфагиямен), проктит (сулы диареямен) • Тіпті толық алопеция дамығанға дейін шаштың түсуі, дерматит, дизестезиямен, қызарумен, ісінумен, алақан мен табандағы терінің ауыруы және қабыршақтануымен алақан-табан синдромы. Алақан-табан синдромы фторурацилді болюсті вена ішіне енгізуге қарағанда үздіксіз венаішілік инфузиямен дамиды. Жиі • агранулоцитоз, панцитопения, анемия, фебрильдік нейтропения • гиперурикемия • атаксияны, жедел мишық синдромын, дизартрияны, сананың шатасуын, бағдардан адасуды, миастенияны, афазияны, құрысулар немесе команы қоса, лейкоэнцефалопатия • бронх түйілуі • құрғақ, жарылған тері Жиі емес • анафилаксиялық шоктың дамуына дейінгі аллергиялық реакциялар, қызба • нистагм, бас айналу, паркинсонизм симптомдары, пирамидалық жеткіліксіздік, бас ауыру және эйфория • көру жүйкесінің невриті, диплопия, көру өткірлігінің төмендеуі, көздің қарығуы, конъюнктивит (кейде ойық жарасы бар), блефарит, көрудің бұлыңғырлығы, көз жасы жолдарының фиброзы, көз моторикасының бұзылуы, көп мөлшерде жас ағу • миокард инфарктісі (жекелеген жағдайларда өліммен аяқталған), аритмия, жүректің созылмалы жеткіліксіздігі, миокардит (жекеленген жағдайларда өліммен аяқталған), төс артының ауыруы, солжақ қарыншаның дисфункциясы, кардиогендік шок • геморрагиялық диарея, дегидратация, сепсис дамуымен ішек қабырғасының ауыр зақымдануы (кейде кенеттен басталып, өмірге қауіп төндіреді), бауыр жасушаларының зақымдануы • мұрын сүйегінің некрозы • бүйрек жеткіліксіздігі • сперматогенездің немесе овуляцияның бұзылуы Сирек • есекжем, фотосенсибилизация, терінің гиперпигментациясы немесе тері пигментінің жоғалуы, тырнақтардың диффузиялы өзгерістері (соның ішінде пигментті өзгерістер, онихолизис, тырнақ дистрофиясы, тырнақ дистрофиясы және тырнақ ұясының қалыңдауы, паронихия) Өте сирек • ишемиялық инсульттің дамуы туралы хабарламалар бар (фторурацилді митомицинмен немесе цисплатинмен біріктіріп қолданғанда) • жүректің тоқтап қалуы • сирек жағдайларда бауыр некрозы (кейбір жағдайларда өліммен аяқталады) • экзантема (жиі денедегі денедегі және аяқ-қолдағы қышынған макулопапулезді бөртпемен бірге жүреді) Белгісіз • лактацидоз, ісік лизисі синдромы, гипертриглицеридемия, В1 дәруменінің тапшылығы • гипераммоний энцефалопатиясы, артқы қайтымды энцефалопатия синдромы (PRES), Вернике энцефалопатиясы • перикардит, стресстік кардиомиопатия (Такоцубо синдромы) • холецистит, ішек пневматозы, энтероколит, колит (некрозды колитті қоса) • экстравазациядан туындаған жергілікті реакция (ауырсыну, ісіну, эритема) Жекелеген жағымсыз реакциялардың сипаттамасы Қан және лимфа жүйесі тарапынан бұзылыстар Миелосупрессия дәрежесі енгізу тәсіліне (вена ішіне болюсті енгізу немесе вена ішіне ұзақ инфузия) және фторурацилдің дозасына байланысты. Нейтропения фторурацилдің стандартты дозасын вена ішіне болюстік енгізгенде емнің әрбір курсынан кейін дамиды. Әдетте, надирге емнің 9-шы және 14-ші күндері арасында, кейде емнің 20-шы күнінен ерте емес жетеді. 30-шы күннен кейін лейкоциттер деңгейі қалпына келеді. Жоғарыда аталған барлық сақтық шараларын қолдану қажет. Фторурацилмен емнің салдарынан сүйек кемігінің бәсеңдеуі инфекциялардың жоғары жиілігіне және жаралардың баяу жазылуына әкелуі мүмкін. Жүрек-қантамыр жүйесі тарапынан бұзылыстар Жүрек-қантамыр жүйесі тарапынан бұзылыстар әдетте емнің бірінші курсы ішінде дамиды және келесі курстарда қайталанады. Жүректің ишемиялық ауруы бар пациенттерде стенокардия немесе миокард инфарктісі даму қаупі жоғары. Стенокардия, миокард инфарктісі және жүректің созылмалы жеткіліксіздігі дамыған кезде осы жағдайлардың тиісті емдеуін бастау қажет. Жүйке жүйесінің бұзылыстары Лейкоэнцефалопатияның дамуы туралы хабарламалар бар, ол фторурацилды тоқтатқаннан кейін қайтымды болып табылады ДПД ферментінің тапшылығы бар пациенттерде лейкоэнцефалопатияның даму қаупі жоғары. Диффузиялық өлшенген магнитті-резонанстық томография (ДӨ МРТ) лейкоэнцефалопатияны диагностикалауға көмектеседі. Асқазан-ішек бұзылыстары Асқазан-ішек жолы тарапынан жағымсыз әсерлер фторурацилмен емнің аясында жиі дамиды, және кейде өмірге қауіпті сипаттама болуы мүмкін Асқазан-ішектің ауыр уыттылығы дамыған кезде фторурацил енгізуді тоқтату қажет. Фторурацил туындатқан шырышты қабықтың зақымданулары асқазан-ішек жолының кез келген бөлігінде кездеседі және дисфагияның, төс артының күйдіріп-ашыту сезімінің пайда болуына, сулы диареяға және проктитке әкеледі. Стоматит, миелосупрессия емес, әдетте фторурацилдің үздіксіз венаішілік инфузиясын жүргізу кезінде дозаны шектейтін фактор болып табылады. Стоматит фторурацилдің 350 мг/м2 жоғары дозаларында бір – үш апта емдеуден кейін өте жиі дамиды (50% жағдайда). Жүрек айнуы мен құсу көбінесе терапияның басында пайда болады. Егер бұл симптомдаар құсуға қарсы препараттармен тоқтатылмаса, фторурацилді енгізуді тоқтату керек. Кальций немесе натрий фолинатымен біріктірілген кіріспе Жалпы алғанда, қауіпсіздік бейіні фторурацилмен индукцияланған уыттылықтың күшеюі себебінен фторурацил енгізу үшін таңдалған емдеу режиміне байланысты. Емнің айлық хаттамасы Ағзалар мен жүйелер — Жиілігі — Жағымсыз реакциялар Асқазан-ішек бұзылыстары — Өте жиі — Құсу және жүрек айну Жалпы бұзылыстар және енгізген жердегі реакциялар — Өте жиі — (Ауыр) шырышты зақымданулар Уыттылықтың басқа көріністерінің күшеюі (мысалы, нейроуыттылық) байқалмайды. Емнің апталық хаттамасы Ағзалар мен жүйелер — Жиілігі — Жағымсыз реакциялар Эндокриндік бұзылыстар — Өте сирек — Гипертиреоздың клиникалық көріністері болмаған кезде бос тироксиннің (Т4) және тиреотропты гормонның (ТТГ) жоғарылауынсыз жалпы тироксин (Т4) және жалпы трийодтиронин (Т3) деңгейінің жоғарылауы Қантамырлық бұзылулар — Жиі емес — Тромбофлебит Өте сирек — Мұрыннан қан кетулер, гипотензия Асқазан-ішек бұзылыстары — Өте жиі — Емдеу жүргізу үшін ауруханаға жатқызуды қажет ететін және өлімге әкелуі мүмкін ауыр диарея және дегидратация Зертханалық көрсеткіштердің өзгеруі — Өте сирек — Жекеленген хабарламалар деректеріне сәйкес, фторурацилді варфаринмен бірге қолданған кезде протромбин уақытының ұлғаюы мүмкін. Гемцитабин фторурацилдің жүйелік биожетімділігін арттыруы мүмкін. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаса медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласыңыз Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Артық дозаланғанда негізінен асқазан-ішек жолдарының уытты реакциялары және миелосупрессия пайда болады. Емі: симптоматикалық емдеуді бастау керек. Гематологиялық көрсеткіштерді бақылау артық дозаланғаннан кейін 4 апта ішінде жүргізілуі керек. Кальций немесе натрий фолинатымен бірге фторурацилдің артық дозалануы жағдайында фторурацилдің артық дозалануы кезінде ұсынылатын шараларды қолдану қажет.

Кардиоуыттылық Фторпиримидиндер тобынан препараттарды енгізумен байланысты кардиоуыттылыққа миокард инфарктісі, жүрек жеткіліксіздігі, аритмия, миокардиттер, кардиогендік шок, кенеттен өлім, стресстік кардиомиопатия (Такоцубо синдромы) және электрокардиограммадағы өзгерістер (QT аралығы ұзаруының сирек жағдайларын қоса) кіреді. Бұл асқынулар болюсті енгізу емес, ұзақ мерзімді фторурацил инфузиясын алатын пациенттерде жиі дамиды. Анемнездегі жүректің ишемиялық ауруы жүрек-қантамыр асқынуларының даму қаупінің факторы болуы мүмкін. Сондықтан кеуде аймағында ауырсыну сезімі бар немесе анамнездегі жүрек-қантамыр аурулары бар пациенттерді емдеуде сақтық таныту керек. Фторурацилмен ем кезінде жүрек функциясына тұрақты мониторинг қажет. Ауыр кардиоуыттылық дамығанда фторурацил енгізуді тоқтату қажет. Энцефалопатия Фторурацил терапиясымен байланысты энцефалопатияның (гипераммониялық энцефалопатияны, лейкоэнцефалопатияны, артқы қайтымды энцефалопатия синдромын (PRES), Вернике энцефалопатиясын қоса) даму жағдайлары туралы хабарламалар бар. Энцефалопатияның белгілері мен көріністері психикалық жағдайдың өзгеруі, сананың шатасуы, бағдардан адасу, кома және атаксия болып табылады. Осы симптомдардың кез келгені дамыған кезде фторурацилмен емдеуді дереу тоқтатып, қандағы аммиак және В1 дәруменінің деңгейін анықтау қажет. Қандағы аммиак деңгейінің жоғарылауы немесе В1 дәруменінің жетіспеушілігі жағдайында тиісті терапияны бастау керек. Бауыр және/немесе бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерге фторурацилді ерекше сақтықпен тағайындау керек. Бүйрек және/немесе бауыр функциясы бұзылған пациенттерде гипераммонемия мен гипераммоний энцефалопатиясының даму қаупі жоғары. Ісік лизисі синдромы Фторурацил терапиясымен байланысты ісік лизисі синдромының даму жағдайлары туралы хабарламалар бар. Ісік лизисі синдромының даму қаупі жоғары пациенттерді мұқият бақылау керек (мысалы, бүйрек жеткіліксіздігі, гиперурикемия, үлкен ісік массасы, ісік өсуінің жылдам дамуы бар пациенттер). Алдын алу шараларын қабылдау қажеттілігін ескеру қажет (мысалы, гидратация, несеп қышқылының жоғары деңгейін түзету). Дигидропиримидиндегидрогеназа (ДПД) ферментінің тапшылығы 5-фторурацил катаболизмінің жылдамдығы ДПД ферментінің белсенділігіне байланысты. Сондықтан ДПД ферментінің тапшылығы бар пациенттерде фторпиримидиндерді енгізумен байланысты уыттылықтың (мысалы, стоматит, диарея, шырышты қабықтың қабынуы, нейтропения және нейроуыттылық) даму қаупі жоғары. ДПД ферментінің тапшылығымен байланысты уыттылық әдетте емдеудің бірінші курсында немесе фторурацил дозасын жоғарылатқаннан кейін дамиды. ДПД ферментінің толық тапшылығы ДПД-ның толық тапшылығы сирек кездеседі (еуропа нәсілінің өкілдері 0.01–0.5%). ДПД ферментінің толық тапшылығы бар пациенттерде өмірге қауіп төндіретін немесе өлімге әкелетін уыттылықтың даму қаупі жоғары, осыған байланысты Фторурацил ФаРес® препаратымен емдеу мұндай пациенттерге қарсы көрсетілімді. ДПД ферментінің ішінара тапшылығы ДПД ферментінің ішінара тапшылығы еуропа нәсілінің 3-9%-да кездеседі. ДПД ферментінің ішінара тапшылығы бар пациенттерде ауыр және өмірге қауіп төндіретін уыттылықтың даму қаупі жоғары. Бұл уыттылықты шектеу үшін фторурацилдің бастапқы дозасын азайтуды қарастыру керек. Фторурацил дозасын төмендету кезінде ДПД ферментінің тапшылығын басқа әдеттегі шаралармен бірге ескеру қажет. Бастапқы дозаны төмендету емнің тиімділігіне әсер етуі мүмкін. Ауыр уыттылық көріністері болмаған кезде пациенттің жай-күйін мұқият бақылаумен кейінгі дозаларды ұлғайтуға болады. ДПД ферментінің тапшылығын анықтауға арналған тестілеу Фторурацил ФаРес® препаратымен терапияны бастамас бұрын зертханалық зерттеулер деректерін жүргізу әдістеріне қатысты белгісіздікке қарамастан пациенттердің фенотипін және/немесе генотипін анықтау ұсынылады. Қолданыстағы клиникалық ұсыныстарды басшылыққа алу керек. Бүйрек функциясының бұзылуы қандағы урацил деңгейінің жоғарылауына әкелуі мүмкін, бұл бүйрек функциясының орташа және ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде ДПД тапшылығын қате диагностикалау ықтималдығын арттыруы мүмкін. ДПД ферментінің тапшылығы бар пациенттердің генотипі Фторурацил терапиясын бастамас бұрын сирек кездесетін DPYD гендік мутацияларын анықтау тесті ДПД ферментінің тапшылығы бар пациенттерді анықтай алады. DPYD генінің төрт нұсқасы c.1905+1g>A (DPYD*2A деп те белгілі), C.1679t>G (DPYD*13), C.2846A>T және C.1236G>A/HapB3 ДПД ферментінің белсенділігінің толық болмауына немесе төмендеуіне әкелуі мүмкін. Басқа сирек кездесетін нұсқалар ауыр немесе өмірге қауіп төндіретін уыттылықтың даму қаупінің жоғарылауымен байланысты болуы мүмкін. DPYD генінің локусындағы белгілі бір гомозиготалы және күрделі гетерозиготалы мутациялар (мысалы, кем дегенде бір аллельмен төрт нұсқаның біріктірілімі c.1905+1G>A немесе C.1679T>G) ДПД ферментінің белсенділігінің толық немесе толық дерлік жоқтығын тудыратыны белгілі. DPYD генінің белгілі бір гетерозиготалы нұсқалары бар пациенттерде (c.1905+1g>A, C.1679T>G, C.2846A>T және C.1236g>A/HapB3 нұсқаларын қоса) фторпиримидиндермен емдеуде ауыр уыттылықтың даму қаупі жоғары. Гетерозиготалы генотиптің жиілігі c.1905+1G>A кавказдық пациенттерде DPYD гені бойынша шамамен 1%, C.2846a>T - 1.1%, сәйкесінше мына нұсқалар үшін C. 1236g>a/HapB3 - 2.6-6.3% және C.1679t>g - 0.07- 0.1%. Басқа нәсілдік топтардағы пациенттерде DPYD аллельдері деректерінің жиілігі туралы ақпарат шектеулі. Қазіргі уақытта DPYD төрт нұсқасы (c.1905+1G>A, C.1679T>G, C.2846A>T және C.1236g>A/HapB3) афроамерикалық немесе азиялық популяцияларда іс жүзінде жоқ деп саналады. ДПД тапшылығы бар пациенттердің фенотипі ДПД тапшылығы бар пациенттердің фенотипін анықтау үшін фторурацилмен емдеуді бастамас бұрын қан плазмасындағы урацил (U) ДПД ферментінің эндогендік субстратының деңгейін өлшеу ұсынылады. Фторурацилмен емдеуді бастамас бұрын урацил концентрациясының жоғарылауы уыттылықтың даму қаупінің жоғарылауымен байланысты. ДПД ферментінің толық және ішінара тапшылығын анықтайтын урацил шектеріне қатысты белгісіздікке қарамастан, қандағы урацил деңгейі ≥ 16 нг/мл және < 150 нг/мл фторпиримидиндердің уыттылық қаупінің жоғарылауымен байланысты ДПД ферментінің ішінара тапшылығының көрсеткіші ретінде қарастырылуы керек. Қандағы урацил деңгейі ≥ 150 нг/мл фторпиримидиндердің өмірге қауіп төндіретін немесе өлімге әкелетін уыттылық қаупімен байланысты ДПД ферментінің толық тапшылығының белгісі ретінде қарастырылуы керек. Бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде қандағы урацил деңгейін сақтықпен түсіндіру керек («ДПД ферментінің тапшылығын анықтауға арналған тестілеу» бөлімін қараңыз). Патологиялық алельдердің бар-жоғын тестілеудің теріс нәтижесі бар пациенттерде де ауыр жағымсыз реакциялардың пайда болу қаупі болуы мүмкін. Фторурацилмен қабылдаған ДПД ферментінің анықталмаған тапшылығы бар пациенттерде, сондай-ақ DPYD спецификалық нұсқаларына тестінің теріс нәтижесі бар пациенттерде жедел дозаланғанда симптомдар ретінде көрінетін өмірге қауіп төндіретін уыттылық дамуы мүмкін. 2-4 дәрежелі жедел уыттылық дамыған жағдайда фторурацилмен емдеуді дереу тоқтату керек. Уыттылық көріністерінің басталуын, ұзақтығын және ауырлығын клиникалық бағалау негізінде фторурацилмен емдеуді түпкілікті тоқтату қажеттілігін қарастыру қажет. Фторурацилдің емдік дәрілік мониторингі (ЕДМ) Фторурацилдің емдік дәрілік мониторингі уыттылықты төмендету және емдеу тиімділігін арттыру арқылы фторурацилдің үздіксіз инфузиясын алатын пациенттердің клиникалық нәтижелерін жақсарта алады. AUC 20-дан 30 мг/л-ге дейін болуы керек деп болжануда. Фторурацил/фолинаттар: Фолинаттар фторурацилдің уыттылық қаупін арттыруы мүмкін, әсіресе егде жастағы немесе әлсіреген пациенттерде. Препараттың дозасын шектейтін ең жиі кездесетін белгілер лейкопения, мукозит, стоматит және/немесе диарея болып табылады Фолинаттар мен фторурацилді біріктіріп қолданған кезде уыттылық пайда болған жағдайда фторурацил дозасын фолинатсыз фторурацилді енгізгенге қарағанда едәуір дәрежеде төмендету қажет. Фторурацил мен фолинаттармен біріктірілген терапияны асқазан-ішек уыттылығы көріністері бар пациенттерге, олардың ауырлығына қарамастан, олар толығымен жойылғанға дейін тағайындауға болмайды. Диарея асқазан-ішек уыттылығының көріністеріне жататындықтан, диареясы бар пациенттер симптомдар толық жойылғанға дейін қатаң бақылауда болуы тиіс, өйткені өліммен аяқталумен жағдайдың тез нашарлау қаупі бар. Диарея немесе стоматит дамыған кезде фторурацил дозасын симптомдар толық жойылғанша төмендету қажет. Уытты реакциялардың даму қаупі әсіресе егде жастағы немесе әлсіреген пациенттерде жоғары. Сондықтан ондай пациенттерді емдеуде ерекше сақтық қажет. Егде жастағы пациенттерде және бұрын сәулелік ем қабылдаған пациенттерде емдеуді фторурацилдің одан төмен дозаларымен бастау ұсынылады. Фторурацилмен және фолинаттармен біріктірілген ем алатын пациенттерде кальций деңгейіне бақылау жүргізу және қажет болған жағдайда кальций препараттарын тағайындау қажет. Төменде көрсетілген уытты реакциялар пайда болған жағдайда фторурацил енгізуді дереу тоқтату қажет: • Емдеу кезінде лейкоциттер деңгейінің тез төмендеуі немесе лейкоцитопенияның (лейкоциттер деңгейі <3500/мкл), тромбоцитопенияның (тромбоциттер деңгейі <100000/мкл), стоматиттің, эзофагиттің, фарингиттің, мукозиттің, диареяның, ойық-жаралық зақымданулардың, асқазан-ішек жолдарының шырышты қабаттарының және асқазан-ішек қан кетулердің, басқа ағзаларда қан кетулердің, бақыланбайтын құсудың, сондай-ақ басқа да ауыр жағымсыз әсерлердің (мысалы, неврологиялық және кардиологиялық уыттылықтың) дамуы. • Қан көрсеткіштері қалыпқа келгеннен кейін (лейкоциттер деңгейі кемінде 3500/мкл, тромбоциттер кемінде 100000/мкл), фторурацил енгізу, қажет болған жағдайда, жоғарыда аталған уыттылықтың басқа көріністері болмаған жағдайда, неғұрлым төмен дозаларда жалғастырылуы мүмкін • Асқазан-ішек жолының шырышты қабығының зақымданулары зақымдану дәрежесіне сәйкес келетін көлемде тиісті емді қажет етеді, мысалы, жоғалған сұйықтық көлемін толтыру. Жеңіл дәрежелі диареяны диареяға қарсы препараттармен тоқтатуға болады. Бірақ бұл шаралар орташа және ауыр диареяны емдеуде жеткіліксіз. Фторурацилмен емдеуді бастар алдында және ілеспе емдеу кезінде жиілігі пациенттердің жалпы жағдайына, фторурацилдің дозасына және қатарлас емге байланысты төмен аталған физикалық және зертханалық тексерулер жүргізу қажет: • Ауыз қуысы мен тамақтың шырышты қабығының ойық жараланудың бар-жоғын күнделікті тексеру; • Фторурацилді әр енгізер алдында қан мен тромбоциттердің формалық элементтерін сандық анықтауға арналған жалпы қан талдауы; • Бауыр мен бүйректің функционалдық белсенділігінің көрсеткіштері. Пероральді антикоагулянттар қабылдайтын пациенттерде фторурацилді монотерапияда немесе левамизолмен біріктірілімде енгізу халықаралық қалыптасқан қатынастың (ХҚҚ) тұрақты бақылауымен жүргізілуі тиіс. Гемцитабин организмде фторурацилдің іркілуіне ықпал етеді. ДПД ферменті фторурацилдің метаболизмінде маңызды рөл атқарады. Нуклеозидтер аналогтар, мысалы, бривудин плазмадағы фторурацил немесе басқа фторпиримидиндер деңгейінің күрт жоғарылауын туындатуы және осылайша уытты реакцияларды күшейтуі мүмкін. Сондықтан фторурацилді бривудинмен емдеу аяқталғаннан кейін 4 аптадан ерте емес уақытта енгізуге болады. Мүмкіндігінше фторурацилді енгізер алдында ДПД ферментінің белсенділігін анықтау қажет. Бривудинді фторурацил қабылдайтын пациенттерге кездейсоқ енгізгенде фторурацилдің уытты көріністерін төмендету бойынша тиімді шараларды қабылдау қажет. Дереу ауруханаға жатқызу ұсынылады. Жүйелі инфекциялар мен дегидратацияның профилактикасы бойынша барлық шараларды қабылдау қажет. Бривудинді фторпиримидиндермен, мысалы, фторурацилмен бір мезгілде тағайындамаған жөн. Осы препараттарды бір мезгілде тағайындағанда уыттылықтың өліммен аяқталуға дейін елеулі артуы мүмкін. Сондықтан фторурацилді бривудинмен емдеу аяқталғаннан кейін кемінде 4 аптадан кейін енгізуге болады. Бривудинмен емдеу фторурацилдің соңғы дозасын енгізгеннен кейін 24 сағаттан кейін басталуы тиіс. Фенитоинді фторурацилмен бір мезгілде қабылдайтын пациенттер оның жоғарылауына байланысты қандағы фенитоин деңгейін үнемі бақылап отыруы керек. Арнайы ескертулер Натрий Вена ішіне енгізуге арналған 5 мл ерітіндісі бар Фторурацил ФаРес® 1 құтысының құрамында 39.4–41.2 мг натрий (ас тұзының негізгі компоненті) бар, бұл ДДҰ ұсынған ересек натрийдің ең жоғары тәуліктік дозасының (2 г) 2.01–2.11% құрайды. Вена ішіне енгізуге арналған 10 мл ерітіндісі бар Фторурацил ФаРес® 1 құтысының құрамында 78.8–82.4 мг натрий бар, бұл ДДҰ ұсынған ересек натрийдің ең жоғары тәуліктік дозасының (2 г) 4.03–4.21% құрайды. Вена ішіне енгізуге арналған 20 мл ерітіндісі бар Фторурацил ФаРес® 1 құтысының құрамында 157.6–164.8 мг натрий бар, бұл ДДҰ ұсынған ересек натрийдің ең жоғары тәуліктік дозасының (2 г) 8.06–8.43% құрайды.

Жүктілік Бала туу жасындағы әйелдер фторурацилмен емдеу кезінде және ол аяқталғаннан кейін кемінде 6 ай ішінде жүктіліктің басталуын алдын алу үшін тиімді контрацепцияның тиімді заттарын пайдалану керек. Жүкті әйелдерге фторурацил тағайындалған немесе фторурацилмен емдеу кезінде жүктілік болған жағдайда, әйелдерге шарананың ықтимал қаупі туралы хабарлау керек және медициналық-генетикалық кеңестен өту керек. Фторурацил жүктілік кезінде әйелдерге препаратты тағайындаудан күтілетін пайдасы шарана үшін қауіптен асып түскен кезде ғана тағайындалады. Бала емізу Фторурацилды бала емізу кезеңінде тағайындауға болмайды. Бұл сонымен қатар кальций немесе натрий фолинатымен бірге фторурацилді тағайындауға қатысты. Фертильділік Фторурацилмен емделетін ер адамдар әйелдің жүктілігіне әкелуі мүмкін емдеудің барлық курсы бойы және ол аяқталғаннан кейін 3 ай ішінде жыныстық қатынасқа түспеуі керек. Емдеуді бастамас бұрын фторурацилмен емдеуге байланысты қайтымсыз бедеулік мүмкіндігіне байланысты шәуһетті криоконсервациялау туралы кеңес алу керек. Дәрілік заттың автокөлікті және қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері. Фторурацилмен ем кезінде жүрек айну мен құсудың жиі пайда болу салдарынан пациенттерге көлік құралдарын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару ұсынылмайды.

Пациенттердің жалпы жағдайын нашарлататын немесе сүйек кемігінің функциясын бәсеңдететін барлық дәрілік препараттар фторурацилдің уыттылығын арттыруы мүмкін. Фторурацил сәулелік емнің тері уыттылығын арттыруы мүмкін. Фолинаттар фторурацилдің тимидилатсинтетазамен байланысуын арттырады. Бұл фторурацил белсенділігінің күшеюіне ықпал етеді. Фторурацил белсенділігінің күшеюінің клиникалық көрінісі кейде өліммен аяқталатын ауыр диареямен көрінетін асқазан-ішек уыттылығының жоғарылауы, және терең миелосупрессия болып табылады. Өлім жағдайлары, әсіресе фторурацилді фолинаттармен бірге аптасына бір рет 600 мг/м2 дозада бір рет болюстік енгізуден кейін артқаны туралы хабарланды. Циметидин мен интерферондар плазмадағы фторурацил концентрациясын арттыруы мүмкін Фторурацил мен левамизолды бір мезгілде тағайындау көбінесе гепатоуытты әсерлерге, көбінесе сілтілі фосфатазаның, трансаминазалардың және билирубин деңгейінің жоғарылауына әкеледі. Фторурацил мен метронидазолды бір мезгілде тағайындау организмнен фторурацилдің шығарылуының елеулі баяулауына әкеледі, бұл оның плазмадағы концентрациясының жоғарылауына және уыттылықтың күшеюіне әкеледі. Сондықтан, осы препараттарды бір мезгілде тағайындаудан аулақ болу керек. Бір зерттеудің деректері бойынша циклофосфамидпен, метотрексатпен, фторурацилмен және тамоксифенмен біріктірілген ем сүт безі обыры бар әйелдерде тромбоэмболия қаупінің жоғарылауына әкелді. Тиазидті диуретиктер цитостатиктердің миелосупрессиялық әсерін күшейтуі мүмкін. Бұл әсер сүт безінің обыры бар әйелдер CMF хаттамасы бойынша химиотерапия және тиазидті диуретиктер қабылдаған бір зерттеуде байқалды. Винорелбин және фторурацил мен фолинаттар біріктірілімін бір мезгілде енгізу өліммен аяқталатын ауыр мукозиттің дамуын туындатуы мүмкін. Жекелеген жағдайларда левамизолмен біріктірілімде фторурацил немесе левамизолмен біріктірілімде фторурацил енгізілген варфарин алатын пациенттерде халықаралық қалыпты қатынастың (ХҚҚ) (протромбиндік уақыт) төмендеуі байқалды. Билирубин мен 5-гидроксииндолсіркесу қышқылын (5-ОИСҚ) анықтау олардың несепте деңгейінің жоғарылауын немесе жалған оң нәтиже көрсетуі мүмкін. Гемцитабин фторурацилмен жүйелік жүктемені арттыруы мүмкін. ДПД ферменті фторурацилдің метаболизмінде маңызды рөл атқарады. Нуклеозидтердің аналогтары, мысалы, бривудин, қан плазмасындағы фторурацилдің немесе басқа фторпиримидиндердің деңгейінің елеулі жоғарылауын туындатуы мүмкін және осының салдарынан олардың уыттылығын арттыруы мүмкін. Бривудин: бривудиннің фторпиримидиндермен (капецитабин, фторурацил, тегафур) клиникалық елеулі өзара әрекеттесуі сипатталған, ол бривудиннің ДПД ферментінің белсенділігін бәсеңдету салдарынан пайда болады. Бұл өзара әрекеттесу фторпиримидиндердің уыттылығын арттырады және өлімге әкелуі мүмкін. Сондықтан бривудинді фторпиримидиндермен бір уақытта тағайындауға болмайды. Фторурацилді бривудинмен емдеу аяқталғаннан кейін кемінде 4 аптадан соң енгізуге болады, ал бривудинді қабылдау мен емдеу фторурацилді соңғы енгізгеннен кейін 24 сағаттан соң басталуы тиіс. Қажеттілігі болса, ДПД ферментінің белсенділігін фторпиримидиндермен емдеуді бастағанға дейін анықтау қажет болуы мүмкін. Фенитоин мен фторурацилді бір мезгілде тағайындағанда плазмадағы фенитоин концентрациясының және фенитоин уыттылығының жоғарылауы туралы хабарланды. Фторурацилдің тиімділігі де, уыттылығы да басқа цитоуытты препараттармен (мысалы, циклофосфамид, винкристин, метотрексат, цисплатин, доксорубицин), интерферон-альфа немесе фолинаттармен бір мезгілде тағайындалғанда артуы мүмкін. Басқа миелосупрессиялық препараттармен бірге тағайындағанда препараттардың дозасын түзету қажет. Алдыңғы немесе бір мезгілде жүргізілетін сәулелік ем фторурацил дозасын төмендетуді талап етуі мүмкін. Антрациклиндермен бір мезгілде тағайындағанда олардың кардиоуытты әсерлері артуы мүмкін. Фторурацилмен емдеуге дейін және кезінде аминофеназонды, фенилбутазонды және сульфонамидтерді тағайындауға болмайды. Аллопуринолды бір мезгілде енгізу фторурацилдің уыттылығын да, тиімділігін де төмендетуі мүмкін. Фторурацилдің тиімділігі хлордиазепоксидті, дисульфирам, гризеофулвинді және изониазидті бір мезгілде қабылдау арқылы төмендеуі мүмкін. Вакцинация: Фторурацил иммундық жүйені басады, сонымен иммундық жауапты бұзады. Тірі вакциналармен вакцинациялау вирустың репликациясын арттыруы мүмкін. Фторурацил мен митомицинді бір мезгілде енгізгенде гемолиздік-уремиялық синдромның (ГУС) дамуы туралы хабарланды. Үйлесімсіздігі Фторурацил ФаРес® тек 9 мг/мл (0,9%) натрий хлоридінің изотониялық ерітіндісінде немесе 50 мг/мл (5%) глюкоза ерітіндісінде сұйылтылуы қажет. Фторурацилді натрий фолинатынан басқа бір инфузияда басқа дәрілік заттармен араластыруға болмайды. Кальций фолинаты Фторурацилді тұнба түзілуі мүмкін болғандықтан кальций фолинатымен бір құтыда араластыруға болмайды. Фторурацил 50 мг/мл 4 °C, 23 °C немесе 32 °C температурада сақтаған кезде 5% декстроза ерітіндісінің болуына қарамастан 20 мг/мл концентрациядағы кальций (натрий) фолинатымен үйлесімсіз екендігі көрсетілді. Фторурацилдің мынадай дәрілік заттармен үйлесімсіздігі туралы хабарланды: цисплатин, цитарабин, диазепам, доксорубицин, дроперидол, филграстим, галлий нитраты, лейковорин, метотрексат, метоклопрамид, морфин, ондансетрон, винорелбин және парентеральді тамақтануға арналған препараттар.

Сақтау мерзімі 2 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Препараттың химиялық және физикалық тұрақтылығы натрий хлоридінің физиологиялық ерітіндісінде 9 мг/мл (0.9%) немесе глюкоза ерітіндісінде 50 мг/мл (5%) сұйылтылғаннан кейін бөлме температурасында сақталғанда 24 сағат ішінде расталды. Микробиологиялық тұрғыдан препараттың ерітіндісін дереу пайдалану керек. Егер препарат дереу пайдаланбаса, медициналық қызметкерлер сақтау уақыты мен шарттарына жауап береді. Егер препаратты сұйылту стандартты асептикалық жағдайда жүргізілсе, препараттың ерітінділерін бөлме температурасында (25 °C-ден аспайтын) жарықтан қорғалған жерде 24 сағаттан асырмай сақтауға болады. Сақтау шарттары Жарықтан қорғалған жерде, 15 °С-ден төмен емес және 25 °С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Мұздатып қатыруға болмайды! Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек! Төмен температурада сақтаған кезде тұнба пайда болуы мүмкін. Сондықтан қолданар алдында препаратты тұнбаның бар-жоғына тексеру қажет. Төмен температураның әсерінен тұнба түзілген жағдайда, ерітіндіні пайдаланар алдында 40 °C – 60 °C дейін қыздырып, қатты сілку, және содан кейін бөлме температурасына дейін салқындату керек. Бұл процедура препараттың сапасына әсер етпейді.