ФОРСАНЕК® таблетки 120 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат – эторикоксиб, 60 мг, 90 мг, 120 мг, қосымша заттар: сусыз дикальций фосфаты (А-Tab), микрокристалды целлюлоза РН 102, натрий кроскармеллозасы, сусыз, коллоидты кремнийдің қостотығы, магний стеараты қабықтың құрамы: Опадрай (II) 31G58920 ақ**, тазартылған су **Қабықтың құрамы Опадрай (II) 31G58920 ақ: гипромеллоза, лактоза моногидраты, титанның қостотығы (Е171), полиэтиленгликоль, тальк. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Үлбірлі қабықпен қапталған, сопақша пішінді, ақтан ақ дерлік түске дейінгі, бір бетінде сызығы бар және екінші беті тегіс, екі жағы дөңес таблеткалар (60 мг дозасы үшін). Үлбірлі қабықпен қапталған, дөңгелек пішінді, ақтан ақ дерлік түске дейінгі, екі беті де тегіс, екі жағы дөңес таблеткалар (90 мг және 120 мг дозалары үшін).

Ересектерге және 16 жастан асқан жасөспірімдерге - остеоартритті, ревматоидтық артритті, шорбуынданатын спондилитті, жедел подагралық артритпен байланысты ауыру мен қабынуларды симптоматикалық емдеу үшін. - стоматологиялық операциялардан кейінгі орташа ауыруды қысқа мерзімдік емдеу үшін. ЦОГ-2 іріктелген тежегішін тағайындау туралы шешім әрбір нақты пациент үшін жалпы қауіптерді ескере отырып негізделуге тиіс. Дәрілік препаратты қолданудың басталуына дейінгі қажетті мәліметтер тізбесі

Әсер ету механизмі Эторикоксиб, пероральды түрде қолдануға арналған препарат, дозаның клиникалық ауқымы шегінде қолданғанда ЦОГ-2 іріктелген тежегіші болып табылады. Тәулігіне 150 мг дейінгі дозаларда қолданғанда препараттың ЦОГ-1-ді тежемей, ЦОГ-2-ні дозаға тәуелді тежейтіні анықталды. Эторикоксиб асқазан простагландиндерінің синтезін тежемейді және тромбоциттер функциясына әсер етпейді. Фармакодинамикалық әсерлері Циклооксигеназа простагландиндердің түзілуіне жауап береді. Изоформалардың екі түрі – ЦОГ-1 және ЦОГ-2 сәйкестендірілген. ЦОГ-2 қабынуға қарсы импульстармен индукцияланатын фермент изоформасы болып табылады және ауырудың, қабынудың және қызбаның простаноидты медиаторларының синтезіне жауап беретін негізгі фактор ретінде қарастырылады. Сондай-ақ ЦОГ-2 овуляция, имплантация және артериялық ағынның жабылуы, бүйректің және орталық жүйке жүйесінің функциясын реттеу (қызбаны, ауыру сезінуді индукциялау, когнитивті функция) үдерісінде әрекет етеді; сондай-ақ ойық жараның жазылуы үдерісіне қатысуы мүмкін. ЦОГ-2 адамның асқазандағы ойық жарасы төңірегіндегі тіндерде сәйкестендірілген, бірақ оның ойық жараның жазылуы үшін маңызы анықталмаған. Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі Тиімділігі Остеоартрозы (ОА) бар пациенттерде эторикоксиб күніне бір рет 60 мг дозада қолданған кезде ауырудың сенімді түрде азаюын және пациенттердің өз жағдайларына баға беруінің жақсаруын қамтамасыз етті. Осы қолайлы әсерлеріемдеудің екінші күнінде-ақ байқалды және 52 апта бойы сақталды. Эторикоксибті зерттеу күніне бір рет 30 мг дозада қолданған кезде 12 апталық емдеу кезеңі бойында (бағалаудың ұқсас әдістерін пайдаланғанда) плацебомен салыстырғанда тиімділігі жоғарырақ екенін көрсетті. Оңтайлы дозасын анықтау мақсатында жүргізілген зерттеуде, эторикоксиб 60 мг дозада қолданған кезде 30 мг-ге қарағанда 6 апта емдеуден кейін барлық 3 бастапқы ақырғы нүктелер үшін сенімді түрде айқынырақ жақсаруды көрсетті. 30 мг дозасы білезік буындарының остеоартрозы кезінде зерттелген жоқ. Ревматоидты артриті (РА) бар пациенттерде эторикоксиб күніне бір рет 60 мг және 90 мг дозада қолданған кезде ауыру мен қабынудың сенімді түрде азаюын, сондай-ақ қимыл-қозғалыстың жақсаруын қамтамасыз етті. 60 мг және 90 мг дозаларына баға берілген зерттеулерде, осы пайдалы әсерлері 12 аптаға созылған емдеу кезеңі бойы сақталды. 60 мг дозасын 90 мг дозасымен салыстыра баға берген зерттеулерде, күніне бір рет 60 мг және күніне бір рет 90 мг эторикоксиб пациенттің ауыруына жалпы баға беру үшін (визуальды аналогтық шкала 0-100 мм) плацебоға қарағанда орташа жақсарумен -2,71 мм (95% СА: -4,98 мм, -0,45 мм) тиімдірек болды. Жедел подагралық артрит ұстамалары бар пациенттерде, эторикоксиб күніне бір рет 120 мг дозадақолданғанда 8 күнге созылған бүкіл емдеу кезеңі бойындабуындардағы орташа және күшті ауыруды және қабынуды азайтты. Тиімділігікүніне үш рет 50 мг дозада қолданған кездегі индометациннің тиімділігімен салыстырымды болды. Ауырудың азаюы емдеу басталғаннан кейін төрт сағаттан кейін-ақ байқалды. Шорбуынданатын спондилиті бар пациенттерде эторикоксиб күніне бір рет 90 мг дозада қолданған кезде арқадағы ауырудың, қабынудың, сіресудің сенімді түрде азаюын, сондай-ақ функцияның жақсаруын қамтамасыз етті. Эторикоксибтің клиникалық тиімділігі емдеудің екінші күнінде-ақ байқалды және емдеудің барлық кезеңінде 52 аптаға созылды. Эторикоксибтің 60 мг дозасын және 90 мг дозасын салыстырған екінші зерттеуде, күніне бір рет 60 мг дозада және 90 мг дозада эторикоксиб күн сайын 1000 мг напроксенмен салыстырғанда ұқсас тиімділік көрсетті. 6 апта бойы күніне 60 мг қабылдаған талапқа сай емес респонденттер арасында дозаны тәулігіне 90 мг дейін арттыру арқадағы ауырудың қарқындылық көрсеткішін (визуальды-аналогтық шкала 0-100 мм) күніне 60 мг-ден қабылдауды жалғастырумен салыстырғанда орташа жақсарумен -2,70 мм (95%). СА: -4,88 мм, -0,52 мм) жақсарта түсті. Стоматологиялық операциядан кейін ауыруды зерттеп-білу жөніндегі клиникалық зерттеуде эторикоксиб күніне бір рет 90 мг дозада үш күн бойы тағайындалды. Бастапқы бағалауда орташа ауыру болған пациенттердің қосалқы тобында алғашқы 6 сағ ішінде ауырудың азаюына жалпы баға беру бойынша (TOPAR6) эторикоксиб 90 мг дозада қолданған кезде 600 мг дозадағы ибупрофен сияқты ауырғанды басатын әсерін көрсетті (16.39-бен салыстырғанда 16.11; P=0.722), және 600 мг/60 мг дозадағы парацетамол/кодеин біріктірілімінен (11.00, P<0.001) және плацебодан (6.84, P<0.001) тиімділігі жағынан басым түсті. Зерттелуші препараттарды қабылдағаннан кейін алғашқы 24 сағат ішінде ауырғанды басатын жылдам әсер ететін препараттар қажет болған пациенттердің үлесі плацебо тобындағы 76.2%-бен салыстырғанда эторикоксибті 90 мг дозада қолданғанда 40.8%, ибупрофенді 600 мг дозада 6 сағат сайын қолданғанда 25.5% және парацетамол/кодеин біріктірілімін 600 мг/60 мг дозада 6 сағат сайын қолданғанда 46.7% құрады. Бұл зерттеуде препаратты қабылдағаннан кейін әсер етуінің басталу медианасы (ауырудың азайғаны сезілуі) эторикоксибті 90 мг дозада қолданған кезде 28 мин құрады. Қауіпсіздігі Эторикоксибті және Диклофенакты Артриттер кезінде Ұзақ мерзімдік Таағйындауға баға берудің Көпұлттық бағдарламасы (MEDAL) MEDAL бағдарламасы үш рандомизацияланған салыстырмалы жасырын белсенді бақыланатын зерттеулердің: MEDAL, EDGE II және EDGE бірікккен деректері бойынша жүрек-қантамырлық (ЖҚ) құбылыстар негізінде қауіпсіздікке баға берудің проспективті бағдарламасы болды. MEDAL зерттеуі ұзақтығыақырғы нүктелерге (ЖҚ құбылыстардың) жетуімен анықталатын зерттеу болды, эторикоксибті 60 мг дозада (ОА) немесе 90 мг (ОА және РА) дозада немесе диклофенактытәулігіне 150 мг дозадаорта есеппен 20.3 ай бойы (ең ұзағы 42.3 ай, медианасы 21.3 ай) қабылдаған ОА бар 17804 пациентті және РА бар 5700 пациентті қамтыды. Бұл зерттеуде күрделі жағымсыз құбылыстар ғана және кез келген жағымсыз құбылыстардың салдарынан зерттеуден шығып қалу жағдайлары тіркелді. EDGE және EDGE II зерттеулерінде эторикоксибтің және диклофенактың асқазан-ішекке жағымдылығы салыстырылды. EDGE зерттеуі эторикоксибтітәулігіне 90 мг (ОА кезінде ұсынылатын дозадан 1.5 есе көп) дозада немесе диклофенактытәулігіне 150 мг дозадаорта есеппен 9.1 ай бойы (ең ұзағы 16.6 ай, медианасы 11.4 ай) қабылдаған ОА бар 7111 пациентті қамтыды. EDGE II зерттеуі эторикоксибті тәулігіне 90 мг дозада немесе диклофенакты тәулігіне 150 мг дозада орта есеппен 19.2 ай бойы (ең ұзағы 33.1 ай, медианасы 24 ай) қабылдаған РА бар 4086 пациентті қамтыды. MEDAL біріккен Бағдарламасында ОА немесе РА бар 34 701 пациент орта есеппен 17.9 ай бойы (ең ұзағы 42.3 ай, медианасы 16.3 ай) ем алды, 12 800-ге жуық пациент24 айдан астам уақыт бойы ем алды. MEDAL Бағдарламасына қосылған пациенттерде бастапқы бағалау кезінде ЖҚ және асқазан-ішектік қауіп факторларының кең ауқымы тіркелді. Жақында бастан өткерген миокард инфарктісі бар, сондай-ақ зерттеуге қосылар алдындағы 6 ай ішінде аортокоронарлық шунттау немесе тері арқылы коронарлық араласым жүргізілген пациенттер қатыстырылған жоқ. Зерттеулерде гастропротекторларды және аспириннің төмен дозаларын қолдануға рұқсат етілді. Жалпы қауіпсіздік Эторикоксибпен диклофенактың арасында тромбоздық жүрек-қантамырлық құбылыстар жиілігіне қатысты сенімді айырмашылықтар болған жоқ. Кардиоренальды жағымсыз құбылыстар эторикоксибті тағайындаған кезде диклофенакты тағайындаған кездегімен салыстырғанда жиірек байқалды; бұл әсер дозаға тәуелді болды (жекелеген нәтижелері төменде көрсетілген). АІЖ және бауыр тарапынан жағымсыз құбылыстар эторикоксибті тағайындаған кездегіге қарағанда диклофенакты тағайындаған кезде сенімді түрде жиірек байқалды. EDGE және EDGE II зерттеулеріндегі жағымсыз құбылыстар жиілігі, сондай-ақ MEDAL зерттеуінде күрделі деп танылған немесе емдеуді тоқтатуды талап еткен жағымсыз құбылыстар жиілігі эторикоксибті тағайындаған кезде диклофенакты тағайындаған кездегіден жоғары болды. Жүрек-қантамыр жүйесіне қатысты қауіпсіздікке баға беру нәтижелері Расталғанкүрделі тромбоздық жүрек-қантамырлық жағымсыз құбылыстардың (жүрек, цереброваскулярлық және шеткерітамырлық құбылыстарды қамтитын) жиілігі эторикоксиб немесе диклофенак қабылдаған топтар арасында салыстырымды болды (деректер төмендегі кестеде келтірілген). Бастапқы жүрек-қантамырлық қауіп диапазонындағы пациенттер санатын қоса, барлық талданған қосалқы топтарда эторикоксиб пен диклофенактың арасында тромбоздық құбылыстар жиілігі бойынша статистикалық мәні бар айырмашылықтар анықталған жоқ. Расталған күрделі тромбоздық жүрек-қантамырлық жағымсыз құбылыстар үшін салыстырмалы қауіп эторикоксиб (60 мг немесе 90 мг дозада қабылдағанда) және диклофенак үшін (150 мг дозада қабылдағанда) ұқсас болды. 2-кесте «Расталған тромбоздық жүрек-қантамырлық құбылыстар жиілігі (MEDAL бағдарламасы)» Эторикоксиб(N=16 819)25 836 пациент-жыл — Диклофенак(N=16 483)24 766 пациент-жыл — Емдеу түрлерін салыстыру Жиілігі1 (95% СА) — Жиілігі1 (95% СА) — Салыстырмалы қауіп (95% СА) Расталған тромбоздық жүрек-қантамырлық күрделі жағымсыз құбылыстар Хаттама талаптарын орындаған кезде — 1.24 (1.11, 1.38) — 1.30 (1.17, 1.45) — 0.95 (0.81, 1.11) Тағайындалған емге байланысты — 1.25 (1.14, 1.36) — 1.19 (1.08, 1.30) — 1.05 (0.93, 1.19) Расталған жүрек құбылыстары Хаттама талаптарын орындаған кезде — 0.71 (0.61, 0.82) — 0.78 (0.68, 0.90) — 0.90 (0.74, 1.10) Тағайындалған емге байланысты — 0.69 (0.61, 0.78) — 0.70 (0.62, 0.79) — 0.99 (0.84, 1.17) Расталған цереброваскулярлық құбылыстар Хаттама талаптарын орындаған кезде — 0.34 (0.28, 0.42) — 0.32 (0.25, 0.40) — 1.08 (0.80, 1.46) Тағайындалған емге байланысты — 0.33 (0.28, 0.39) — 0.29 (0.24, 0.35) — 1.12 (0.87, 1.44) Расталған шеткері қантамырлық құбылыстар Хаттама талаптарын орындаған кезде — 0.20 (0.15, 0.27) — 0.22 (0.17, 0.29) — 0.92 (0.63, 1.35) Тағайындалған емге байланысты — 0.24 (0.20, 0.30) — 0.23 (0.18, 0.28) — 1.08 (0.81, 1.44) 1 Құбылыстар саны 100 пациент-жылға; СА=сенімді аралық; N=хаттама талаптарын орындаған пациенттер популяциясына қосылған пациенттердің жалпы саны. Хаттама талаптарын орындаған кезде –зерттелген ем аясында немесе оны тоқтатқан сәттен бастап 14 күннің ішінде дамыған барлық құбылыстар (зерттелген препараттың <75% алған пациенттер, жәнезерттеуге қосылмаған ҚҚСП>10% уақыт қабылдаған пациенттер шығарылды). Тағайындалған емге байланысты –зерттеу аяқталғанға дейін дамыған барлық расталған құбылыстар (зерттелген препаратты қабылдау тоқтатылғаннан кейін зерттеуде қамтылмаған араласымға ұшыраған болуы мүмкін пациенттер қосылды). Рандомизацияланған пациенттердің жалпы саны: n=17 412 эторикоксибүшін және n=17 289 диклофенак үшін. Эторикоксибпен және диклофенакпен емдеу топтары арасында ЖҚ өлім жағдайлары да, жалпы өлім жағдайлары да салыстырымды болды. Кардиоренальды құбылыстар MEDAL зерттеуіне қосылған шамамен 50% пациенттерде, бастапқы бағалау кезінде анамнезіндегі артериялық гипертензия тіркелді. Артериялық гипертензияға байланысты жағымсыз құбылыстар салдарынан шығып қалу жиілігі диклофенакқа қарағанда эторикоксиб үшін статистикалық мәні бар жоғары болды. Жүректің созылмалы жеткіліксіздігіне байланысты жағымсыз құбылыстар жиілігі (зерттеуден шығып қалу оқиғалары және күрделі құбылыстар) 150 мг дозадағы диклофенакпен салыстырғанда 60 мг дозадағы эторикоксиб және 150 мг дозадағы диклофенак үшін ұқсас, бірақ 90 мг дозадағы эторикоксиб үшін жоғары (және MEDAL зерттеуінде ОА тобында 150 мг дозадағы диклофенакпен салыстырғанда 90 мг дозадағы эторикоксиб үшін статистикалық мәні бар жоғары) болды. Жүректің созылмалы жеткіліксіздігіне байланысты расталған жағымсыз құбылыстар жиілігі (күрделі болған жәнеауруханаға жатқызуға немесе шұғыл көмек бөліміне баруға әкеліп соққан құбылыстар) 150 мг дозадағы диклофенакпен салыстырғанда эторикоксиб үшін сәл ғана жоғары болды; бұл әсер дозаға тәуелді болды. Ісінулерге байланысты жағымсыз құбылыстар салдарынан зерттеуден шығып қалу оқиғаларының жиілігі 150 мг дозадағы диклофенакпен салыстырғанда эторикоксиб үшін жоғарырақ болды; бұл әсер дозаға тәуелді болды (90 мг дозадағы эторикоксиб үшін статистикалық мәні бар, бірақ60 мг дозадағы эторикоксиб үшін емес). EDGE және EDGE II зерттеулеріндегі кардиоренальды қауіпсіздікке баға беру нәтижелері MEDAL зерттеуінің нәтижелерімен үйлеседі MEDAL Бағдарламасының жеке зерттеулерінде зерттеуден шығып қалудың абсолюттік жиілігікез келген емдеу тобындаэторикоксиб үшін (60 мг немесе 90 мг) артериялық гипертензияға байланысты 2.6% дейін, ісінулерге байланысты 1.9% дейін жәнежүректің созылмалы жеткіліксіздігіне байланысты 1.1% дейін болды. Эторикоксибті 90 мг дозада қабылдаған пациенттерде зерттеуден шығып қалу жиілігі эторикоксибті 60 мг дозада қабылдаған пациенттерге қарағанда жоғарырақ болды. MEDAL Бағдарламасында асқазан-ішекке жағымдылығына баға беру нәтижелері MEDAL Бағдарламасына кіретін үш зерттеудің әрқайсысында, АІЖ тарапынанкез келген клиникалық жағымсыз құбылыс үшін (мысалы, диспепсия, іштің ауыруы, ойық жара) зерттеуден шығып қалу жиілігі диклофенакпен салыстырғанда эторикоксиб үшін сенімді түрде төмен болды. АІЖ тарапынан клиникалық жағымсыз құбылыстар салдарынан зерттеуден шығып қалу жиілігі бүкіл зерттеу барысында 100 пациент-жылғашаққанда мынадай болды: MEDAL зерттеуінде эторикоксиб үшін 3.23 жәнедиклофенак үшін 4.96; EDGE зерттеуінде эторикоксиб үшін 9.12 және диклофенак үшін 12.28; және EDGE II зерттеуінде эторикоксиб үшін 3.71 және диклофенак үшін 4.81. MEDAL Бағдарламасында АІЖ қатысты қауіпсіздікке баға беру нәтижелері Жалпы алғанда АІЖ жоғарғы бөліктері тарапынан жағымсыз құбылыстар тесілулер, ойық жаралар және қан кетулер ретінде анықталды. АІЖ жоғарғы бөліктері тарапынан асқынған жағымсыз құбылыстар тесілулерді, бітелуді және асқынған қан кетулерді қамтыды; АІЖ жоғарғы бөліктері тарапынан асқынбаған жағымсыз құбылыстар асқынбаған қан кетулерді және асқынбаған ойық жараларды қамтыды. АІЖ жоғарғы бөліктері тарапынан жағымсыз құбылыстардың жалпы жиілігі диклофенакпен салыстырғанда эторикоксиб үшін сенімді түрде төмен болды. Асқынған құбылыстардың жиілігі бойынша эторикоксиб пен диклофенактың арасында сенімді айырмашылықтар анықталған жоқ. АІЖ жоғарғы бөліктері тарапынан геморрагиялық жағымсыз құбылыстар үшін (асқынғаны мен асқынбағандарын қоса алғанда) эторикоксиб пен диклофенактың арасында сенімді айырмашылықтар анықталған жоқ. Аспириндітөмен дозаларда бір мезгілде қабылдағанпациенттерде (33%-ға жуық пациент) эторикоксибтің диклофенакпен салыстырғандағы АІЖ жоғарғы бөліктеріне қатысты артықшылығы статистикалық маңызды болған жоқ. АІЖ жоғарғы бөліктері тарапынан асқынған және асқынбаған клиникалық жағымсыз құбылыстар жиілігі (тесілулер, ойық жаралар және қан кетулер) 100 пациент-жылғаэторикоксиб үшін 0.67 (95% СА 0.57, 0.77) және диклофенак үшін 0.97 (95% СА 0.85, 1.10) құрады,соның негізіндесалыстырмалы қауіп 0.69 құрады (95% СА 0.57, 0.83). АІЖ жоғарғы бөліктері тарапынан расталған жағымсыз құбылыстар жиілігі егде жастағы пациенттерде зерттелді; жиіліктің ең көп төмендеуі ≥75 жастағы пациенттерде байқалды, сәйкесінше эторикоксиб және диклофенак үшін 100 пациент-жылға 1.35 (95% СА 0.94, 1.87) және 2.78 (95% СА 2.14, 3.56) құбылыс. АІЖ төменгі бөліктері тарапынан расталған жағымсыз құбылыстар жиілігінің (жіңішке немесе жуан ішектің тесілуі, бітелу немесе қан кету) эторикоксиб пен диклофенак үшін сенімді айырмашылығы болған жоқ. MEDAL Бағдарламасында бауырға қатысты қауіпсіздікке баға беру нәтижелері Эторикоксиб диклофенакпен салыстырғанда бауыр тарапынан жағымсыз құбылыстар салдарынан зерттеуден шығып қалудың статистикалық сенімді түрде төменірек жиілігімен сипатталған. MEDAL біріккен Бағдарламасында эторикоксиб алған 0.3% пациентжәнедиклофенак алған 2.7% пациент бауыр тарапынан жағымсыз құбылыстар салдарынан зерттеуден шығып қалды. Жағымсыз құбылыстар жиілігі 100 пациент-жылғаэторикоксиб үшін 0.22 және диклофенак үшін 1.84 құрады (диклофенакпен салыстырғанда эторикоксиб үшін р<0.001). MEDAL Бағдарламасында бауыр тарапынан жағымсыз құбылыстардың көпшілігі күрделі болған жоқ. Тромбоздық ЖҚ құбылыстарға байланысты қауіпсіздіктің қосымша деректері Клиникалық зерттеулерде, MEDAL Бағдарламасын қоспағанда, шамамен 3100 пациентэторикоксибті тәулігіне ≥60 мг дозада 12 апта бойы немесе ұзағырақ қабылдады. Эторикоксибті ≥60 мг дозада, плацебо немесе құрамында напроксен жоқҚҚСП қабылдаған пациенттерде расталған күрделі тромбоздық ЖҚ құбылыстар жиілігінде айқын айырмашылықтар байқалған жоқ. Алайда напроксенді тәулігіне 2 рет 500 мг дозада қабылдаған пациенттермен салыстырғандаэторикоксиб алған пациенттерде бұл құбылыстардың жиілігі жоғарырақ болды. Тромбоэмболиялық құбылыстардың даму қаупі бар топтағы пациенттерде ЦОГ-1 тежейтін кейбір ҚҚСП, және ЦОГ-2 іріктелген тежегіштері арасындағы антиагреганттық белсенділік айырмашылығының клиникалық мәні бар болуы мүмкін. ЦОГ-2 іріктелген тежегіштері жүйелі (және бәлкім, эндотелийлік) простациклиннің түзілуін, тромбоцитарлық тромбоксанға ықпал етпестен басады. Бұл бақылаулардың клиникалық маңыздылығы анықталмаған. АІЖ қатысты қауіпсіздіктің қосымша деректері 12 аптаға созылған екі салыстырмалы жасырын эндоскопиялық зерттеуде гастродуоденальды ойық жаралардың дамуының кумулятивтік жиілігі напроксенді тәулігіне 2 рет 500 мг дозада немесе ибупрофенді тәулігіне 3 рет 800 мг дозада қабылдаған пациенттерге қарағанда эторикоксибті тәулігіне 1 рет 120 мг дозада қабылдаған пациенттерде едәуір төмен болды. Эторикоксибті тағайындаған кезде ойық жаралардың даму жиілігі плацебомен салыстырғанда жоғары болды. Егде жастағы пациенттерде бүйрек функциясын зерттеу Параллель топтардағы рандомизацияланған салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатынзерттеудеқұрамында 200 мэкв/тәулік натрий бар рационды алған 60-тан 85 жасқа дейінгі пациенттерде эторикоксибпен (90 мг), целекоксибпен (тәулігіне 2 рет 200 мг), напроксенмен (тәулігіне 2 рет 500 мг) және плацебомен 15 күндік емнің натрийдің бүйрекпен шығарылуына, АҚ-ға жәнебүйрек функциясының басқа да көрсеткіштеріне әсер етуіне баға берілді. Эторикоксиб, целекоксиб және напроксен 2 апталық емдеуден кейіннатрийдің бүйрекпен шығарылуына ұқсас әсерлерін көрсетті. Салыстырылған барлық белсенді препараттар плацебоға қатысты алғанда систолалық АҚ ұлғаюына әкелді, алайдацелекоксибпен және напроксенмен салыстырғанда эторикоксибпен емдеусистолалық АҚ 14-ші күні статистикалық мәні бар ұлғаюына әкелді (бастапқы мәнімен салыстырғанда систолалық АҚ орташа өзгеруі: эторикоксиб - 7.7 мм сын.бағ., целекоксиб - 2.4 мм сын.бағ., напроксен - 3.6 мм сын.бағ.).

Дозалану режимі Эторикоксибті қолданған кезде жүрек-қантамыр асқынуларының туындау қаупі дозаны арттырғанда және ұзақ қолданғанда жоғарылауы мүмкін болғандықтан, барынша қысқа уақыт кезеңінде тиімді ең төмен дозаларды пайдалану керек. Әсіресе остеоартриті бар пациенттерде симптомдарды жеңілдету қажеттілігіне және жүргізілген емге жауапқа мезгіл-мезгіл баға беруді қайталап отыру керек. Остеоартрит. Ұсынылатын доза тәулігіне бір рет 30 мг құрайды. Кейбір пациенттерде әсері жеткілікті болмағанда дозаны күніне бір рет 60 мг-ге дейін арттыру мәселесі қарастырылуы мүмкін. Әсері жоқ болғанда басқа да ықтимал емдеу әдістері жөніндегі мәселені қарастыру керек. Ревматоидты артрит. Ұсынылатын доза тәулігіне бір рет 60 мг құрайды. Кейбір пациенттерде әсер жеткілікті болмаған кезде, дозаны тәулігіне бір рет 90 мг дейін арттыру туралы мәселені қарастыру керек. Науқастың жағдайы тұрақтанғаннан кейін дозаны тәулігіне 60 мг дейін төмендету жеткілікті болады. Әсер болмаған кезде, емдеудің басқа ықтимал әдістері туралы мәселе қарастырған жөн. Шорбуынданатын спондилит. Ұсынылатын доза тәулігіне бір рет 60 мг құрайды. Кейбір пациенттерде жеткілікті әсері жоқ болғанда дозаны тәулігіне бір рет 90 мг дейін арттыру туралы мәселені қарастыру керек. Науқастың жай-күйі тұрақтанғаннан кейін, дозаны тәулігіне 60 мг дейін төмендету жеткілікті. Әсері болмағанда басқа да ықтимал емдеу әдістерін қарастыру керек. Жедел ауыру жай-күйі Эторикоксибті тек қатты ауыру симптомдары кезеңінде қолдану керек. Жедел подагралық артрит. Ұсынылатын доза тәулігіне бір рет 120 мг құрайды. Жедел подагралық артритті емдеу бойынша клиникалық зерттеулерде эторикоксиб 8 күн бойы тағайындалды. • Хирургиялық стоматологияда операциядан кейінгі ауыру. • Ұсынылатын доза еңкөбі 3 күн бойы тәулігіне бір рет 90 мг құрайды. Кейбір пациенттер үшін қажет болғанда ФОРСАНЕК® препаратына қосымша операциядан кейінгі ауыруды басу үшін басқа да әдістер қарастыру қажет болуы мүмкін. • Әр көрсетілім үшін ұсынылғаннан жоғары дозалардың не қосымша тиімділігі жоқ, не болмаса зерттелмеген. • Сондықтан: - ОА-да доза тәулігіне 60 мг-ден аспауға тиіс - РA-да және шорбуынданатын спондилитте доза тәулігіне 90 мг-ден аспауғатиіс - жедел подаграда доза тәулігіне 120 мг-ден аспауға тиіс, ал емдеу ең көп дегенде 8 күн бойы жүргізіледі - стоматологиялық операциядан кейінгі қатты ауыру кезіндегі доза тәулігіне 90 мг-ден аспауғатиіс, ал емдеу ең көп дегенде 3 күн бойы жүргізіледі. • Пациенттердің ерекше топтары • Егде жастағы пациенттер. • Егде жастағы пациенттер үшін дозаны түзетудің қажеті жоқ. Басқа препараттарды қолданғандағыдай егде жастағы пациенттерде сақтық таныту керек. • Бауыр функциясының бұзылуы. • Ауырлығы жеңіл дәрежелі (Чайлд–Пью бойынша 5-6 балл) бауыр функциясы бұзылған пациенттерде дозаны тәулігіне бір рет 60 мг-ден асыруға болмайды. Ауырлығы орташа дәрежелі (Чайлд–Пью бойынша 7-9 балл) бауыр функциясы бұзылған пациенттерде, көрсетіліміне қарамай, дозаны күніне бір рет 30 мг-ден асырмау керек. Препаратты қолданудың, атап айтқанда, бауыр функциясы ауырлығы орташа бұзылуы бар пациенттерде клиникалық тәжірибесі шектеулі, сондықтан сақтық таныту ұсынылады. Бауыр функциясы ауыр түрде бұзылған (Чайлд–Пью шкаласы бойынша ≥10 балл) пациенттерде препаратты қолданудың клиникалық тәжірибесі жоқ, сондықтан препаратты мұндай пациенттерге қолдануға болмайды. • Бүйрек функциясының бұзылуы. • Креатинин клиренсі минутына ≥30 мл пациенттерде препарат дозасын түзетудің қажеттілігі жоқ. Креатинин клиренсі <30 мл/мин пациенттерде эторикоксибты қолдануға болмайды. • Балалар. • Эторикоксибті 16 жастан кіші балалар мен жасөспірімдерге қолдануға болмайды. Енгізу әдісі және жолы Препаратты тамақ ішуге қарамай, ішке қабылдай беруге болады. Егер препаратты тамақ ішудің алдында қабылдаса, әсері тез басталады, мұны симптомдарды тезірек бәсеңдету қажет болғанда ескеру керек. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіну үшін медицина қызметкерінен кеңес алу жөніндегі ұсынымдар Дәрілік препаратты қабылдамай тұрып кеңес алу үшін дәрігерге немесе фармацевтке жүгініңіз.

• белсенді затқа немесе кез келген қосымша затқа аса жоғары сезімталдық • өршу сатысындағы пептидтік ойық жара немесе асқазан-ішектік жедел қан кету • циклооксигеназа-2 (ЦОГ-2) тежегіштерін қоса, ацетилсалицил қышқылы немесе ҚҚСП қолданғаннан кейін анамнезінде бронхтың түйілуі, жедел ринит, мұрын полиптері, ангионевроздық ісіну, есекжем немесе басқа да аллергиялық реакциялар дамыған пациенттер • жүктілік және лактация кезеңі • бауыр функциясының ауыр бұзылулары (қан сарысуының альбумині <25 г/л немесе Чайлд–Пью шкаласы бойынша ≥10 балл) • анықталған бүйректік креатинин клиренсі минутына <30 мл • 16 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдер • ішектің қабыну аурулары • жүректің іркілген жеткіліксіздігі (NYHA II-IV) • бақыланбайтын тұрақты артериялық гипертензия 140/90 мм.с.б. жоғары • анықталған жүректің ишемиялық ауруы, шеткері артерия аурулары және/немесе цереброваскулярлық ауру • тұқым қуалаған галактоза жақпаушылығы, Lapp (ЛАПП)-лактаза ферментінің тапшылығы және глюкоза-галактоза мальабсорбциясы бар тұлғаларға

• Өте жиі • абдоминальды ауыру • Жиі • астения/әлсіздік, тұмау тәріздес симптомдар • бас айналу, бас ауыру • бронхтың түйілуі • жүрек қағуының жиілеуі, аритмия • артериялықгипертензия • ісіну, сұйықтықтың іркілуі • іш қату, метеоризм, гастрит, қыжыл/қышқыл рефлюксі, диарея, диспепсия, эпигастральды аймақта жайсыздықты сезіну, жүректің айнуы, құсу, эзофагит, ауыз қуысында ойық жара • альвеолярлы остеит • АЛТ деңгейінің жоғарылауы, АСТ деңгейінің жоғарылауы • экхимоз • Жиі емес • дәмнің бұзылуы, ұйқысыздық, парестезия/гипестезия, ұйқышылдық • үрейлену, өз күшіне күдіктенумен байланысты депрессия; ақыл айқындығының кемуі; елестеулер, көрудің айқын болмауы, конъюнктивит • құлақтың шыңылдауы, вертиго • жүрекшелердің фибрилляциясы, тахикардия, жүректің іркілген жеткіліксіздігі, ЭКГ-де спецификалық емес өзгерулер, стенокардия, миокард инфарктісі • гиперемия, ми қан айналмының жедел жеткіліксіздігі, транзиторлы церебральды ишемиялық ұстама, гипертензиялық криз, васкулит • кеуденің ауыруы • жөтел, диспноэ, мұрыннан қан кету • гастроэнтерит, жоғарғы тыныс алу жолдарының инфекциялары, несеп шығару жолдарының инфекциясы • іштің желденуі, ішек перистальтикасы сипатының өзгеруі, ауыз ішінің құрғауы, гастродуоденальды ойық жаралар, пептидтік ойық жаралар, гастроинтестинальды перфорацияны және қан кетуді қоса; тітіркенген ішек синдромы, панкреатит • тәбеттің жоғарылауы немесе төмендеуі, дене салмағының артуы • протеинурия, сарысулық креатинин деңгейінің жоғарылауы, бүйрек функциясының бұзылуы, бүйрек жеткіліксіздігін қоса • бұлшықет түйілуі/бұлшықет құрысулары, бұлшықет-қаңқа ауыруы/қимылсыздық, аса жоғары сезімталдық • беттің ісінуі, қышыну, бөртпе, эритема, есекжем • анемия (көбінесе асқазан-ішектік қан кетулер нәтижесінде), лейкопения, тромбоцитопения • қан мочевинасы азоты деңгейлерінің жоғарылауы, креатин фосфокиназа деңгейлерінің жоғарылауы, гиперкалиемия, несеп қышқылы деңгейлерінің жоғарылауы • Сирек • сананың шатасуы, мазасыздық • гепатит, бауыр функиясының жеткіліксіздігі, сарғаю • ангиоэдема/анафилаксиялық/анафилактоидтық реакциялар, шок – Стивенс-Джонсон синдромы, уытты эпидермалық некролиз, дәрілік тұрақты эритеманы қоса • қандағы натрий деңгейінің төмендеуі Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек: Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары. ФОРСАНЕК® препаратының 500 мг-ге дейінгі бір реттік дозасын қолдану немесе 21 күн бойы тәулігіне 150 мг-ге дейін көп рет қабылдау елеулі уытты әсерлерді туындатқан жоқ. Көп жағдайда жағымсыз реакциялар туралы айтылмаса да, эторикоксибтің жедел артық дозалануы жөнінде мәлімделген. Өте жиі бақыланатын жағымсыз реакциялар эторикоксибтің қауіпсіздік бейінімен үйлесімді болды (мысалы, АІЖ тарапынан болатын реакциялар, реноваскулярлық реакциялар). Емі. Артық дозалану жағдайында сіңірілмеген препаратты АІЖ-ден шығару, клиникалық бақылау жүргізу сияқты әдеттегі демеуші іс-шаралар қолдану және, қажет болса, демеуші ем жүргізу мақсатқа сай келеді. • Эторикоксиб гемодиализ кезінде шығарылмайды; перитонеальды диализде шығарылуы белгісіз.

Препаратты пациенттердің келесі топтарында қолданған кезде сақтық таныту керек: - ҚҚСП қолдану салдарынан асқазан-ішек жолы тарапынан асқынулардың даму қаупі жоғары пациенттер, егде жастағы пациенттер, басқаҚҚСП, оның ішінде ацетилсалицил қышқылын бір мезгілде қабылдайтыннемесе анамнезінде ойық жара ауруы жәнеасқазан-ішектен қан кету сияқты АІЖ аурулары бар пациенттер - анамнезінде жүрек-қантамырлық асқынудың қауіп факторлары (дислипидемия/гиперлипидемия, қант диабеті, гипертензия, шылым шегу сияқтылар) бар пациенттер - анамнезінде жүрек жеткіліксіздігі, сол жақ қарынша функциясының бұзылуы немесе гипертензиясы бар пациенттер, жәнебұдан бұрын ісінулер және сұйықтық іркілістері болған пациенттер - бауыр функциясының бұзылулары бар пациенттер - дегидратациясы бар пациенттер - АӨФ тежегіштерін, диуретиктерді, ангиотензин II антагонистерін бір мезгілде қолданатын бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттер, әсіресе егде жастағылар Арнайы сақтандырулар Асқазан-ішек жолына ықпалы. Эторикоксиб қолданған пациенттерде кейде өліммен аяқталатын асқазан-ішек жолы тарапынан болатын асқынулар (тесілулер, ойық жаралар немесе қан кетулер) туралы мәлімделген. АІЖ тарапынан болатын асқынулардың даму қаупі жоғары пациенттерді емдеген кезде, әсіресе егде жастағы пациенттерде, басқа ҚҚСП, соның ішінде ацетилсалицил қышқылын бір мезгілде қолданып жүрген пациенттерде, сондай-ақ анамнезінде ойық жарасы немесе асқазан-ішектен қан кету сияқты АІЖ аурулары бар пациенттерде ҚҚСП сақтықпен қолдану ұсынылады. Эторикоксибті және ацетилсалицил қышқылын (тіпті төмен дозада болса да) бір мезгілде қолданғанда АІЖ тарапынан болатын жағымсыз реакциялардың (асқазан-ішектің ойық жарасы немесе АІЖ тарапынан басқа да асқынулар) қосымша туындау қаупі бар. ЦОГ-2 іріктелген тежегішін + ацетилсалицил қышқылын және ҚҚСП + ацетилсалицил қышқылын қолданған кезде АІЖ үшін қауіпсіздікке қатысты айқын айырмашылықтар байқалған жоқ. Жүрек-қантамыр жүйесіне әсері. Деректер ЦОГ-2 іріктелген тежегішін қолдану, плацебомен және кейбір ҚҚСП-мен салыстырғанда, тромбоздық асқынулардың (әсіресе миокард инфарктісі және инсульт) туындау қаупімен байланысты болуы мүмкін екенін көрсетті. Эторикоксиб дозасының арттырғанда және ұзақ уақыт қолданғанда жүрек-қантамыр асқынуларының қаупі артуы мүмкін болғандықтан, препаратты барынша ең қысқа уақыт кезеңінде тиімді ең төмен дозада қолдану керек. Әсіресе остеоартриті бар пациенттерде ауырудың симптомдарын жеңілдету қажеттілігін және жүргізілетін емге жауапты мезгіл-мезгіл қайта қарап отыру керек. Жүрек-қантамыр асқынуларының даму қаупінің айқын факторлары (артериялық гипертензия, гиперлипидемия, қант диабеті, шылым шегу) бар пациенттерге мұндайдың мүмкін болуын мұқият қарастырғаннан кейін ғана эторикоксибпен ем жүргізу керек. Тромбоциттерге әсер етпейтін болғандықтан, ЦОГ-2 іріктелген тежегіштері жүрек-қантамыр ауруларының профилактикасы үшін аспириннің орнын алмастырушылар болып табылмайды. Сондықтан антиагреганттық препараттарды қолдануды тоқтатуға болмайды. Бүйрекке әсері. Бүйректік простагландиндер бүйрек перфузиясын демеуде компенсаторлық рөл атқарады. Сондықтан бүйрек перфузиясы бәсеңдеген кезде эторикоксибті қабылдау простагландиндер түзілуінің төмендеуін және осының салдарынан бүйректік қан ағысының төмендеуін және бүйрек функциясының әлсіреуін туындатуы мүмкін. Мұндай реакциялардың қаупі бүйрек функциясының бұрыннан елеулі әлсіреуі, жүректің компенсацияланбаған жеткіліксіздігі немесе циррозы бар пациенттерде өте жоғары. Мұндай пациенттерде бүйрек функциясын бақылау мүмкіндігін қарастыру керек. Сұйықтықтың іркілуі, ісінулер және артериялық гипертензия. Простагландиндер синтезін тежейтін басқа препараттарды қолданғандағы сияқты эторикоксиб қабылдайтын кейбір пациенттерде сұйықтықтың іркілуі, ісінулер және артериялық гипертензия байқалды. Эторикоксибті қоса, барлық ҚҚСП жүректің іркілген жеткіліксіздігінің туындауына немесе қайталануына әкелуі мүмкін. Эторикоксиб әсерінің дозаға тәуелділігі жөнінде ақпарат "Фармакодинамикасы" бөлімінде берілген. Анамнезінде жүрек жеткіліксіздігі, сол жақ қарынша функциясының бұзылуы немесе артериялық гипертензия бар пациенттерге, сондай-ақ кез келген басқа себептен туындаған ісінулері бар пациенттерге препаратты сақтықпен тағайындайды. Мұндай пациенттердің жай-күйі нашарлауының клиникалық белгілері бар болғанда, эторикоксибті қабылдауды тоқтатуды қоса, тиісті шараларды қолдану керек. Эторикоксибті әсіресе жоғары дозада қолданғанда, кейбір басқа ҚҚСП және ЦОГ-2 іріктелген тежегіштерін қолдануға қарағанда, көбірек жиі және ауыр артериялық гипертензиямен қатар жүруі мүмкін. Сондықтан эторикоксибпен емдеуді бастар алдында гипертензия бақылауда болуы тиіс, сондай-ақ эторикоксибпен емдеген кезде артериялық қысымды бақылауға ерекше назар аудару керек. Қысым айтарлықтай жоғарылағанда баламалы ем жүргізу керек. Емді бастағаннан кейін артериялық қысымды (АҚ) 2 апта бойы, содан соң мезгіл-мезгіл бақылап отыру керек. Егер АҚ едәуір жоғарыласа, баламалы ем жүргізу мүмкіндігін қарастыру керек. Бауырға әсері. Тәулігіне 30 мг, 60 мг және 90 мг дозада эторикоксибпен емді бір жылға дейін қабылдаған пациенттердің шамамен 1%-да аланинаминотрансфераза (АЛТ) және/немесе аспартатаминотрансфераза (АСТ) (жоғарғы қалып шегімен салыстырғанда, шамамен үш және одан көп рет) белсенділігінің жоғарылағаны байқалды. Бауыр функциясының бұзылуы симптомдары және/немесе белгілері бар барлық пациенттердің, сондай-ақ бауыр функциясының патологиялық көрсеткіштері бар пациенттердің жағдайын бақылау керек. Бауыр функциясының бұзылу белгілері болғанда немесе бауыр функциясы көрсеткіштерінің тұрақты патологиялық өзгерістері (жоғарғы қалып шегінен үш есе жоғары) болғанда эторикоксиб қабылдауды тоқтату керек Жалпы нұсқаулар. Егер емдеу барысында пациентте жоғарыда көрсетілген ағзаларының қандай да бір жүйесі функциясының нашарлағаны байқалса, тиісті шара қолданып, эторикоксибті қабылдауды тоқтату туралы мәселені қарастыру керек. Егде жастағы пациенттерде және бүйрек, бауыр немесе жүрек функциясы бұзылған пациенттерде эторикоксибті қолданғанда тиісті медициналық қадағалау жүргізу қажет. Дегидратациясы бар пациенттерге эторикоксибпен емдеуді сақтықпен бастау керек. Эторикоксибті қолдануды бастар алдында регидратация жүргізу ұсынылады. ҚҚСП және кейбір ЦОГ-2 іріктелген тежегіштерін қолданғанда кейбір жағдайларда өліммен аяқталатын күрделі тері реакцияларының, соның ішінде эксфолиативтік дерматиттің, Стивенс-Джонсон синдромының және уытты эпидермалық некролиздің туындағаны туралы өте сирек мәлімделді. Мұндай реакциялардың туындауының ең жоғарғы қаупі емнің басында, ал көріністердің басталуы көптеген жағдайда емнің алғашқы айында болады. Эторикоксибті қолданып жүрген пациенттерде күрделі аса жоғары сезімталдық (анафилаксия және ангионевроздық ісіну сияқты) реакциялары жөнінде мәлімделді. Кейбір іріктелген ЦОГ-2 тежегіштері анамнезінде қандай да бір препаратқа аллергиялық реакциясы бар пациенттерде тері реакцияларының туындау қаупін арттыруы мүмкін. Теріде бөртпе, шырышты қабықтың зақымданулары немесе аса жоғары сезімталдықтың басқа да белгілері алғаш көрініс бергенде эторикоксибті қабылдауды тоқтату керек. Эторикоксиб қызбаның көрінісін немесе инфекцияның басқа белгілерін басуы мүмкін. Эторикоксиб пен варфаринді немесе басқа да пероральды антикоагулянттарды бір мезгілде сақтықпен тағайындайды. Жүктілікті жоспарлап жүрген әйелдерге, ЦОГ және простагландиндер синтезін тежейтін басқа препараттардағыдай, эторикоксибті қолдану ұсынылмайды.

Жүктілік. Эторикоксибті қолдану, ЦОГ-2 тежейтін басқа препараттар сияқты, жүктілікті жоспарлап отырған әйелдерге ұсынылмайды. Жүктілік кезеңінде эторикоксибті қолдану туралы клиникалық деректер жоқ. Жануарларға жүргізілген зерттеулерде репродуктивті уыттылық байқалды. Жүктілік кезеңінде әйелдер үшін әлеуетті қауіп белгісіз. Эторикоксибті жүктіліктің соңғы триместрі бойы қолдану, простагландиндердің синтезін тежейтін басқа препараттар сияқты, жатырдың жиырылмауына және боталлов түтігінің мерзімінен бұрын жабылуына әкелуі мүмкін. Жүктілік кезеңінде эторикоксибті қолдануға болмайды. Емдеу кезеңінде жүктілік орын алса, эторикоксибті тоқтату керек. • Лактация. • Эторикоксибтің ана сүтіне бөлінетін-бөлінбейтіні белгісіз. Бала емізетін әйелдер емдеу кезеңінде бала емізуді тоқтатуға тиіс. • Фертильділік. Жүктілікті жоспарлаған әйелдерде басқа да іріктелген ЦОГ-2 тежегіштеріндегідей, эторикоксибті қолдану ұсынылмайды. Дәрілік заттың көлік құралын және қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері ФОРСАНЕК® препаратын қабылдау кезінде бас айналу, вертиго немесе ұйқышылдық көріністері бар пациенттердің көлік жүргізуіне немесемеханизмдерді басқаруына рұқсат етпеу керек.

Фармакодинамикалық өзара әрекеттесулері Пероральды антикоагулянттар. Жай-күйі варфаринді тұрақты қолданумен тұрақтандырылған пациенттерде эторикоксибті тәулігіне 120 мг дозада қабылдау Халықаралық қалыптасқан қатынастың (ХҚҚ) протромбинді уақытының шамамен 13%-ға артуымен қатар жүреді. Сондықтан пероральды антикоагулянттар қабылдап жүрген пациенттерде, әсіресе эторикоксибті қабылдаудың алғашқы күндері немесе оның дозасын өзгерткенде ХҚҚ протромбинді уақыт көрсеткіштерін жиі тексеру керек. Диуретиктер, ангиотензинөзгертуші фермент (АӨФ) тежегіштері және ангиотензин ІІ антагонистері. ҚҚСП диуретиктер мен гипертензияға қарсы басқа да препараттардың әсерін бәсеңдетуі мүмкін. Бүйрек функциясы бұзылған кейбір пациенттерде (мысалы, дегидратациясы бар немесе бүйрек функциясы әлсіреген егде жастағы пациенттерде) АӨФ тежегішін немесе ангиотензин ІІ антагонисін және ЦОГ тежейтін препараттарды бір мезгілде қолдану ықтимал бүйректің жедел жеткіліксіздігін қоса, бүйрек функциясының кейіннен нашарлауына әкелуі мүмкін, бұл әдетте қайтымды сипатқа ие. Эторикоксибты АӨФ тежегіштерімен немесе ангиотензин ІІ антагонистерімен бір мезгілде қолданатын пациенттерде осындай өзара әрекеттесулер болу мүмкін екенін естен шығармау керек. Сондықтан мұндай біріктірілімді, әсіресе егде жастағы пациенттерге сақтықпен тағайындау керек. Талапқа сай гидратация жүргізу және біріктірілген емнің басында, сондай-ақ әрі қарай белгілі бір жүйелілікпен бүйрек функциясына мониторинг жүргізу туралы мәселені қарастыру керек. Ацетилсалицил қышқылы. Дені сау еріктілерге жүргізілген зерттеуде, тепе-тең жағдайларда эторикоксибті тәулігіне 1 рет 120 мг дозада қолдану ацетилсалицил қышқылының антиагреганттық белсенділігіне (тәулігіне 1 рет 81 мг) әсер еткен жоқ. Эторикоксибті ацетилсалицил қышқылымен жүрек-қантамыр ауруларының профилактикасы үшін қолданылатын дозаларда (ацетилсалицил қышқылының төмен дозалары) бір мезгілде қолдануға болады. Алайда эторикоксибпен ацетилсалицил қышқылының төмен дозаларын бір мезгілде қабылдау тек эторикоксибті қолданумен салыстырғанда АІЖ ойықжаралы зақымдануының немесе басқа асқынулардың жиілігін артуына әкелуі мүмкін. Эторикоксибті жүрек-қантамыр асқынуларының профилактикасы үшін белгіленгеннен жоғары дозада ацетилсалицил қышқылымен, сондай-ақ басқа да ҚҚСП-пен бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Циклоспорин және такролимус. Эторикоксибтың осы препараттармен өзара әрекеттесуі зерттелмесе де, ҚҚСП циклоспориндермен және такролимуспен бір мезгілде қолдану соңғыларының нефроуытты әсерін күшейтуі мүмкін. Эторикоксибті осы препараттардың кез келгенімен бір мезгілде қолданғанда бүйрек функциясын бақылау керек. Фармакокинетикалық өзара әрекеттесулер Эторикоксибтің басқа препараттардың фармакокинетикасына әсері Литий. ҚҚСП литийдің бүйрек арқылы шығарылуын әлсіретеді, осылайша қан плазмасында литийдің деңгейін арттырады. Егер қажет болса, қандағы литий деңгейіне жиі бақылау жүргізеді және осы препараттарды бір мезгілде қолдану кезеңінде, сондай-ақ ҚҚСП қолдануды тоқтатқанда литий дозасын түзетеді. Метотрексат. Ревматоидты артритті емдегенде 7.5 мг-ден 20 мг-ге дейінгі дозада метотрексатты аптасына бір рет қабылдаған пациенттерде жеті күн бойы тәулігіне бір рет 60 мг, 90 мг және 120 мг дозаларда қолданған эторикоксибтің әсерлері зерттелді. Эторикоксиб 60 мг және 90 мг дозада метотрексаттың қан плазмасындағы концентрациясына және бүйрек клиренсіне әсер еткен жоқ. Бір пациентте эторикоксибтің 120 мг дозасы метотрексат көрсеткіштеріне әсер еткен жоқ, бірақ басқа зерттеуде қан плазмасындағы метотрексаттың концентрациясы 28%-ға жоғарылады, ал метотрексаттың бүйректік клиренсі 13%-ға төмендеді. Эторикоксиб пен метотрексатты бір мезгілде қолданғанда метотрексаттың уыттылығына қатысты тиісті мониторинг жүргізу керек. Пероральды контрацептивтер. 60 мг дозадағы эторикоксиб құрамында 35 мкг этинилэстрадиол және 0.5–1 мг норэтиндрон бар пероральды контрацептивтермен бір мезгілде қолданғанда 21 күн бойы этинилэстрадиолдың AUC024 мәнінің 37%-ға жоғарылауына әкелді. 120 мг дозадағы эторикоксиб жоғарыда көрсетілген пероральды контрацептивтермен бір мезгілде немесе 12 сағат аралықпен қолданғанда этинилэстрадиолдың AUC024 мәнін тепе-тең жағдайда 50–60%-ға арттырды. Этинилэстрадиол концентрациясының бұлай жоғарылауын эторикоксибпен бір мезгілде қолданылатын пероральды контрацептивті таңдағанда ескеру керек. Этинилэстрадиол экспозициясының жоғарылауы пероральды контрацептивтерді қолданумен байланысты жағымсыз әсерлердің (мысалы, қауіп тобындағы әйелдердегі веналардың тромбоэмболиясы) туындау жиілігін арттыруы мүмкін. Гормонды алмастыратын ем. 120 мг эторикоксибті 28 күн бойы конъюгацияланған эстрогендерді (Премарин™ 0.625 мг) қамтитын гормон алмастырғыш препараттармен бірге қабылдау конъюгацияланбаған эстронның (41%-ға), эквилиннің (76%-ға) және 17-β-эстрадиолдың (22%-ға) тепе-тең жағдайда AUC024 орташа көрсеткішін арттырады. Ұзақ қолдануға ұсынылған (30, 60 және 90 мг) эторикоксиб дозасының әсері зерттелген жоқ. 120 мг дозада эторикоксиб, Премарин препаратымен жүргізілген монотерапиямен салыстырғанда, Премарин препаратының эстрогендік компоненттерінің экспозициясын (AUC024) жартысынан аз төмендетті; соңғысының дозасын 0.625-тен 1.25 мг-ге дейін арттырды. Бұлай жоғарылаудың клиникалық мәні белгісіз, ал Премарин препаратының эторикоксибпен біріктірілімдегі барынша жоғары дозалары зерттелмеген. Эторикоксибті бір мезгілде қолданғанда постменопауза кезеңінде қолдану үшін гормональды препаратты таңдағанда эстрогендер концентрациясының бұлай жоғарылауына назар аудару керек,себебі эстрогендер экспозициясының жоғарылауы орын басушы гормонмен емдеу кезінде жағымсыз реакциялардың туындау қаупін арттыруы мүмкін. Преднизон/преднизолон. Препараттармен өзара әрекеттесуін зерттегенде эторикоксиб преднизон/преднизолон фармакокинетикасына клиникалық маңызды ықпалын тигізген жоқ. Дигоксин. Дені сау еріктілерге эторикоксибті 10 күн бойы тәулігіне 1 рет 120 мг дозада қолданғанда тепе-тең жағдайда AUC024 көрсеткішіне және дигоксиннің бүйрек арқылы шығарылуына әсері байқалған жоқ. Дигоксиннің Cmax көрсеткішінің (33%-ға жуық) артқаны байқалды. Бұлай жоғарылау, әдетте, көптеген пациенттер үшін маңызды емес. Алайда эторикоксиб пен дигоксинді бір мезгілде қолданғанда дигоксиннің уытты әсеріне қатысты жоғары қаупі бар пациенттердің жай-күйін бақылап отыру керек. Эторикоксибтың сульфотрансферазалармен метаболизденетін препараттарға әсері. Эторикоксиб адамның сульфотрансфераза белсенділігінің, атап айтқанда SULT1E1 тежегіші болып табылады, сондай-ақ қан сарысуында этинилэстрадиол концентрациясын арттыруы мүмкін. Қазіргі таңда түрлі сульфотрансферазалар әсері туралы деректер аз болғандықтан, ал көптеген препараттарды қолдану үшін клиникалық маңыздылығы әлі зерттелу үстінде болғандықтан, эторикоксибті негізінен адамның сульфотрансферазаларымен метаболизденетін (мысалы, пероральды сальбутамол және миноксидил) басқа препараттармен бір мезгілде сақтықпен тағайындау керек. Эторикоксибтың CYP жүйесінің изоферменттерімен метаболизденетін препараттарға әсері. In vitro зерттеулерінің нәтижелеріне негізделген, Р450 (CYP) 1А2, 2С9, 2С19, 2D6, 2E1 және 3А4 цитохромдарының эторикоксибпен тежелуі күтілмейді. Дені сау еріктілерге жүргізілген зерттеуде эторикоксибті 120 мг дозада күн сайын қолдану бауырдың CYP3A4 белсенділігіне ықпалын тигізген жоқ, бұл эритромициндік тыныс алу тестісі арқылы анықталды. Басқа препараттардың эторикоксиб фармакокинетикасына әсері Эторикоксиб метаболизмінің негізгі жолы CYP жүйесінің ферменттеріне байланысты, CYP3A4 invivo эторикоксиб метаболизміне ықпал етеді. In vitro зерттеулері CYP2D6, CYP2C9, CYP1A2 және CYP2C19 метаболизмнің негізгі жолын да катализдейтінін растайды, бірақ олардың сандық сипаттамалары in vivo зерделенбеген. Кетоконазол. Кетоконазол CYP3A4 күшті тежегіші болып табылады. Дені сау еріктілерге 11 күн бойы тәулігіне 1 рет 400 мг дозада қолданғанда кетоконазол 60 мг эторикоксибтің бір реттік дозасының фармакокинетикасына клиникалық елеулі әсерін тигізген жоқ (AUC 43%-ға артты). Вориконазол және миконазол. CYP3A4 изоферментінің күшті тежегіштерін (ішке қабылдауға арналған вориконазол немесе жергілікті қолдануға арналған миконазол) және эторикоксибті бір мезгілде тағайындау эторикоксибтің экспозициясының аздап артуын туындатты, ол жарияланған деректер негізінде клиникалық маңызды деп саналмайды. Рифампицин. Эторикоксиб пен рифампицинді (CYP ферменттерінің күшті индукторы) бір мезгілде қолдану қан плазмасында эторикоксиб концентрацияларының 65%-ға төмендеуіне әкелді. Мұндай өзара әрекеттесу егер эторикоксибті рифампицинмен бір мезгілде қолданса, симптомдардың қайталануымен қатар жүруі мүмкін. Ал бұл деректер дозаны арттыру қажеттілігін білдіруі мүмкін, эторикоксибті әрбір қолдану үшін көрсетілгеннен артық дозада қолдану ұсынылмайды, өйткені рифампицин мен эторикоксибті осындай дозаларда біріктіріп қолдану зерттелген жоқ. Антацидтер. Антацидтік препараттар эторикоксибтің фармакокинетикасына клиникалық тұрғыдан маңызды әсерін тигізбейді.

Сақтау мерзімі 3 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары Түпнұсқалық қаптамасында 25ºС-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!