Фемара® таблетки 2.5 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат - 2,5 мг летрозол, қосымша заттар: сусыз коллоидты кремнийдің қостотығы, микрокристалды целлюлоза, лактоза моногидраты, магний стеараты, жүгері крахмалы, натрий крахмал гликоляты (А типі) үлбірлі қабықтың құрамы: гипромеллоза, тальк, полиэтиленгликоль 8000, сары пигмент суспензиясы, ақ пигмент суспензиясы, тазартылған су, ақ пигмент суспензиясы: дегидрленген этанол, титанның қостотығы (Е171), тазартылған су, гипромеллоза (Е464), изопропил спирті, сары пигмент суспензиясы: дегидрленген этанол, темірдің (III) сары тотығы (Е172), тазартылған су, гипромеллоза (Е464), изопропил спирті. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Қою сары түсті үлбірлі қабықпен қапталған, екі жағы сәл дөңес, ойығы бар дөңгелек пішінді, бір жақ бетінде «FV» деген және басқа жақ бетінде «CG» деген жазуы бар таблеткалар. Диаметрі 6.1-ден 6.3 мм-ге дейін, қалыңдығы 2.9-дан 3.4 мм-ге дейін.

• сүт безінің ерте сатыдағы инвазивті гормон-позитивті обыры бар, менопаузадан кейінгі әйелдерде сүт безінің обырын адъювантты түрде емдеу үшін • алдын ала 5 жыл бойы тамоксифенмен стандарты адъювантты ем қабылдаған, сүт безінің ерте сатыдағы инвазивті гормон-позитивті обыры бар, менопаузадан кейінгі әйелдерде адъювантты емді жалғастыру үшін • сүт безінің гормон-позитивті обыры бар, менопаузадан кейінгі әйелдерде бірінші желілік ем ретінде • мұның алдында антиэстрогендермен ем қабылдаған, (табиғи немесе жасанды түрде туындаған) менопаузадан кейінгі әйелдерде қайталанудан немесе өршуден кейін жайылған сүт безі обырында • химиялық емдеу қолайлы ем болып табылмаған және шұғыл операциялық араласым көрсетілмеген жағдайда сүт безінің гормон-позитивті, HER-2 негативті обыры бар менопаузадағы әйелдерді неоадьювантты емдеуде

ATХ коды L02BG04 Әсер ету механизмі Летрозол - ароматаза ферментінің іріктелген тежегіші, ол осы ферменттің суббірлігі - P450 цитохромының гемімен бәсекелік байланысу арқылы ароматазаны тежейді, бұл нәтижесінде барлық тіндердегі эстрогендер биосинтезін төмендетеді. Эстрогенге тәуелді ісік жағдайында эстрогендердің жанама көтермелеуші әсерлерін жою ісіктің өсуін басу үшін алғышарт болып табылады. Менопаузадан кейінгі кезеңде әйелдерде эстрогендер көбінесе бүйрек үсті бездерінде синтезделетін андрогендерді (бірінші кезекте — андростендион және тестостерон) эстронға (Е1) және эстрадиолға (Е2) айналдыратын ароматаза ферментінің қатысуымен түзіледі. Сондықтан ароматаза ферментін спецификалық тежеудің көмегімен шеткері және ісік тіндерінде эстрогендер биосинтезінің бәсеңдеуіне қол жеткізуге болады. Фармакодинамикалық әсерлер Менопаузадан кейінгі кезеңде дені сау әйелдерде летрозолдың 0,1, 0,5 және 2,5 мг құрайтын бір реттік дозасы қан плазмасында эстронның және эстрадиолдың деңгейін (бастапқы деңгейімен салыстырғанда), сәйкесінше, 75-78 және 78%-ға төмендетеді. Максималды төмендеуге 48-78 сағаттан соң жетеді. Менопаузадан кейінгі кезеңде сүт безі обырының кең таралған түрі бар әйелдерде летрозолды 0,1–5,0 мг дозада күн сайын қолдану қан плазмасында эстрадиол, эстрон және эстрон сульфаты деңгейлерінің бастапқы деңгейден 75-95%-на төмендеуіне әкеп соғады. Препаратты ≥0,5 мг дозаларда қолданған кезде көп жағдайларда эстрон және эстрон сульфаты концентрациялары гормондарды анықтаудың қолданылып жүрген әдістеріне сезімталдықтың шегінен төмен болып шықты. Эстрогендердің супрессиясы барлық пациенттерді емдеу кезеңінің ішінде сақталды. Клиникалық тиімділік және қауіпсіздік Фармакологиялық қауіпсіздік Стероидты гормондары синтезінің бүйрек үсті бездерінде бұзылуы анықталмады. Менопаузадан кейінгі кезеңде 0,1–5,0 мг тәуліктік дозада летрозолмен ем жүргізілген пациенттерде қан плазмасында кортизол, альдостерон, 11-деоксикортизол, 17-гидроксипрогестерон, АКТГ концентрацияларының, сондай-ақ ренин белсенділігінің клиникалық тұрғыдан маңызды өзгерулері білінген жоқ. Тәуліктік дозасы 0,1; 0,25; 0,5; 1; 2,5 және 5 мг летрозолмен 6 және 12 апта емдегеннен кейін АКТГ-мен стимуляциялау тестін жүргізгенде альдостерон немесе кортизол синтезінің қандай да болсын елеулі азайғаны анықталған жоқ. Осылайша, глюкокортикоидтарды және минералокортикоидтарды тағайындау қажет болған жоқ. Менопаузадан кейінгі кезеңде дені сау әйелдерде летрозолды 0,1, 0,5 және 2,5 мг дозаларда бір рет қолданғаннан кейін қан плазмасында андрогендер (андростендион және тестостерон) концентрацияларының өзгергені байқалған жоқ. Менопаузадан кейінгі кезеңде, летрозолды тәуліктік 0,1–5,0 мг дозада қабылдаған пациенттердің қан плазмасында андростендион деңгейінің өзгерулері байқалған жоқ. Мұның бәрі эстрогендер биосинтезінің бөгелуі эстрогендердің ізашары болып табылатын андрогендердің жиналып қалуына әкелмейтіндігін растайды. Летрозол қабылдаған пациенттерде қан плазмасында ЛГ және ФСГ концентрацияларында өзгерістер байқалған жоқ, сондай-ақ қалқанша без функциясында ТТГ, T4 және T3 деңгейлері бойынша баға берілетін өзгерулер болған жоқ. Клиникалық тиімділік Обырды адъювантты емдеу Менопаузасы және сүт безінің гормон-рецептор-оң обыры бар 8000-нан астам пациенттің қатысуымен қосарлы жасырын рандомизацияланған зерттеу (BIG 1-98) барысында келесі емдеу сызбаларын алу үшін бөлінген: тамоксифен 5 жыл бойы (А), Фемара 5 жыл бойы (В), 3 жыл бойы Фемара препаратын қабылдаумен жалғасатын тамоксифен 2 жыл бойы (С) немесе 3 жыл бойы тамоксифенді қабылдаумен жалғасатын Фемара 2 жыл бойы (D). Зерттеу дизайны 2 негізгі сұраққа жауап алу үшін таңдалған: 1. Фемара препаратының 5 жыл бойы монотерапиясы тамоксифеннің 5 жыл бойы монотерапиясынан тиімдірек бола ма; 2. 2 жылдан кейін гормональді препараттардың әсер етуші затына ауысу тура сол әсер етуші затты 5 жыл бойы қабылдауды жалғастыруға қарағанда тиімдірек бола ма. Бірінші сұраққа жауап берілген негізгі талдау 26-айлық орташа қадағалау кезеңі (орташа емдеу кезеңі 24 ай) өткенде жүргізілді және басқа емдеу сызбасына ауыспайтын топта (А және В топтары) алынған деректерді, сондай-ақ ауысқаннан кейін 30 күнге дейінгі мерзімде басқа емдеу сызбасына (С және D топтары) ауысқан топта алынған деректерді қамтыды. Фемара тамоксифенмен салыстырғанда жалпы өміршеңдіктен және сүт безінің контралатеральді обырынан басқа, барлық соңғы нүктелерге қатысты үлкен тиімділікті көрсетті. Тиімділіктің бастапқы соңғы нүктесіне қатысты Фемара препаратын қабылдау тобында тамоксифен тобына қарағанда аурусыз өміршеңдіктің (АӨ) анағұрлым жоғары тиімділігі байқалды (қауіптер арақатынасы (ҚА): 0,81 [95% СА: 0,70-0,93; р=0,003). Өміршеңдіктің есептелген 5-жылдық жиілігі өршусіз Фемара препараты үшін 84,0% және тамоксифен үшін 81,4% құрады. Фемара препаратын және тамоксифенді қабылдау топтарында жалпы өміршеңдікте елеулі айырмашылықтар анықталмады (Фемара тобында 166 өлім, тамоксифен тобында 192 өлім; ҚА: 0,86 [95 % СА: 0,70-1,06). Зерттеудің соңына қарай 96-айлық орташа қадағалау кезеңінен (орташа қадағалау кезеңі 60 ай) кейін АӨ айырмашылық елеулі болып қалды (ҚА: 0,87 95% СА: 0,78-0,97; р=0,01). Жалпы өміршеңдіктегі статистикалық тұрғыдан елеулі айырмашылықтар анықталмады (ҚА: 0,89; 95% СА 0,77-1,02). Жалпы алғанда бағалануы тиіс 4922 пациентте соңғы талдау барысында тамоксифенмен салыстырғанда Фемара препаратымен емдегенде сүт безінің контралатеральді инвазивті обырының даму қаупінің төмендеуі анықталды (ҚА: 0,62; 95% СА: 0,43-0,90). Екінші негізгі сұраққа қатысты, шамамен 2 жылдан соң басқа емдеу сызбасына ауысу тобы мен 5 жыл бойы эквивалентті әсер етуші затпен емді жалғастырушы топ арасындағы статистикалық тұрғыдан маңызды айырмашылықтарды анықтамады. Орташа 60-айлық емдеу кезеңінен кейін тамоксифенмен салыстырғанда Фемара тобында миокард инфарктінің анағұрлым жоғары даму қаупі анықталды (0,5%-бен салыстырғанда 1,0%; салыстырмалы қауіп [ОР]: 2,0; 95% СА: 1,00-3,99). Дегенмен, тамоксифен тобымен салыстырғанда Фемара тобында веналық тромбоэмболиялық құбылыстардың анағұрлым төмен даму қаупі анықталды (3,6%-бен салыстырғанда 2,1%; ҚА: 0,57; 95% СА: 0,41-0,80). Жүрек-қантамыр немесе цереброваскулярлық құбылыстарға қатысты топтар арасында статистикалық тұрғыдан елеулі айырмашылықтар анықталмады. Тамоксифен тобымен салыстырғанда Фемара тобында сүйектер сынуының анағұрлым жоғары қаупі анықталған (7,2%-бен салыстырғанда 10,2%; ҚА: 1,42; 95% СА: 1,18-1,71), сондай-ақ остеопороздың анағұрлым жоғары қаупі (2,7%-бен салыстырғанда 5,1%; ҚА: 1,88; 95% СА: 1,41-2,51). Тамоксифен тобымен салыстырғанда Фемара тобында эндометрий гиперплазиясының немесе эндометрий карциномаларының анағұрлым төмен қаупі анықталды (2,3%-бен салыстырғанда 0,2%; ҚА: 0,11, 95% СА: 0,05-0,24). Екінші сатыдағы сүт безі обырының бастапқы диагнозы да тамоксифен тобына қарағанда Фемара препаратын қабылдау тобында сирек байқалды. Екі жылға дейінгі кезеңде Фемара препаратын немесе тамоксифен алған 263 пациентте сүйек тінінің минералды тығыздығын (СТМТ), қан сарысуындағы сүйек маркерлерін және липидтер деңгейін жекелеген зерттеуде (D2407) СТМТ бастапқы деңгейден тамоксифеннің пайдасына өзгеруде елеулі айырмашылық анықталды. Екі жылдан соң тамоксифен тобында осы көрсеткіштің 0,3%-ға орташа жоғарылауымен салыстырғанда Фемара препаратын қабылдайтын топта СТМТ омыртқа бөлімінде 4,1% орташа төмендеуі байқалды. Ұқсас нәтижелер туралы жамбас сүйегінің СТМТ қатысты хабарланды. Тамоксифенмен адъювантты емдеуден кейін 5 жылдан соң кеңейтілген адъювантты емдеу Тамоксифенмен (4,5-6 жыл) адъювантты терапияның стандартты курсын аяқтағаннан кейін ауру үдемей гормон-рецептор оң немесе белгісіз сүт безінің бастапқы обыры бар менопаузадан кейінгі кезеңдегі 5168 әйелдің қатысуымен қосарлы жасырын рандомизацияланған плацебо-бақыланатын зерттеулер барысында Фемара (n=2 582) препаратын немесе плацебоны (n=2 586) қабылдау топтарына бөлінді. Кезекті қадағалаудың орташа 28-айлық кезеңінен (орташа емдеу кезеңі 24 ай) кейін орындалған бастапқы талдауда, Фемара плацебомен салыстырғанда сүт безі обырының қайталану қаупін 42%-ға төмендетті (жалпы оқиғалар саны: плацебо тобы үшін 155 (6%) салыстырғанда Фемара тобы үшін 92 (3,6%); ҚА: 0,58 95% СА: 0,45-0,76; р=0,00003). Фемара препаратының статистикалық тұрғыдан елеулі басымдығы лимфа түйінінің жағдайына, гормон-рецепторлық статусқа немесе бұрын жүргізілген адъювантты химиотерапияға байланысты болмады. Жалпы алғанда, 113 өлім, Фемара тобында (51 (2,0%) және плацебо тобында 62 (2,4%) өлім хабарланды). Екі топ арасындағы айырмашылық статистикалық тұрғыдан елеулі болмады (ҚА: 0,82 95% СА: 0,56-1,19). Лимфотүйіндері зақымданған пациенттерде Фемара тобындағы өліммен аяқталу қаупін едәуір төмендетуге қол жетті (ҚА: 0,61 95% СА: 0,38-0,97). Лимфотүйіндері зақымданбаған пациенттерде статистикалық тұрғыдан елеулі айырмашылықтар анықталмады (ҚА: 1,36 95% СА: 0,68-2,71). Өмір сапасын талдау барысында (SF-36) Фемара препараты мен плацебоны қабылдау топтарында кезекті қадағалаудың орташа 28-апталық кезеңінен кейін физикалық денсаулықты, ауыруды және өмір сүру қабілетін бағалауға арналған баллдарға қатысты клиникалық тұрғыдан елеулі айырмашылықтар анықталмады. Зерттеу ашық болғаннан кейін пациенттерді плацебодан Фемара препаратына ауыстыруға болады. 1551 пациент зерттеуге қосылғаннан кейін 31-айлық орташа кезеңде Фемара препаратына ауысқан. 62-айлық орташа қадағалау кезеңінен (орташа емдеу кезеңі 60 ай) кейін зерттеу шеңберінде соңғы талдау кезеңінде сүт безі обырының қайталануындағы айырмашылықтар елеулі болып қалды, бұл Фемара препаратының пайдасын растады (ҚА: 0,75 95% СА: 0,63-0,89; p=0,001). Қандай да бір препаратқа ауысуға қарамастан емдеу топтарында жалпы өрімшеңдік көрсеткіштерінде елеулі айырмашылықтар анықталмаған. Қосымша зерттеу барысында сүйек тінін тексергенде (кезекті қадағалаудың орташа кезеңі 61 ай) плацебо тобына (орташа төмендеуі 2,0%) қарағанда Фемара препаратын (орташа төмендеуі 3,8%) қабылдаудан кейін 24 айдан соң жамбас сүйегінің СТМТ статистикалық тұрғыдан анағұрлым айқын төмендеуі анықталды. Бірінші линиядағы сүт безінің кең таралған обырын емдеу Қосарлы жасырын бақыланатын зерттеуде жергілікті таралған немесе сүт безінің метастаздық обыры бар постменопаузалық кезеңдегі 907 әйелде 2,5 мг дозада Фемара препаратымен емдеу сызбасын бірінші линиядағы тамоксифен терапиясымен салыстырылды. Зерттеу дизайны пациенттерге ауру өршігеннен кейін басқа емдеу сызбасына ауысуға мүмкіндік берді. Фемара келесі соңғы нүктелерге қатысты тамоксифеннен басымдықты көрсетті: өршуге дейінгі орташа уақыт (тиімділіктің бастапқы критерийі: 6,0 аймен салыстырғанда 9,4 ай; ҚА: 0,72; 95% СА: 0,62-0,83; p<0,0001); объективті жауаптың жалпы жиілігі (толық жауап + ішінара жауап; 32% vs 21%; қауіптердің арақатынасы (ҚА): 1,78; 95% СА: 1,32-2,40; p=0,0002); емдік сәтсіздікке дейінгі орташа уақыт: 5,7 аймен салыстырғанда 9,0 ай; ҚА: 0,73; 95% СА: 0,64-0,84; p=0,0001. Фемара рецепторлар статусы оң немесе белгісіз пациенттер тобында объективті жауаптың жиілігі және өршуге дейінгі уақыт бойынша тамоксифеннен басым болды. Фемара бұрын адъювантты ем алған (тамоксифенмен) пациенттердегі, сондай-ақ бұрын адъювантты ем алмаған пациенттердегі сияқты объективті жауаптың жиілігі және өршуге дейінгі уақыт бойынша тамоксифеннен басым болды. 70 жастан асқан пациенттерде аурудың өршуіне дейінгі орташа уақыт тамоксифенді қабылдау тобымен салыстырғанда Фемараны қабылдау тобында едәуір үлкен болды (5,8 аймен салыстырғанда 12,1). Фемара тобында жауаптың жалпы жиілігі тамоксифен үшін осындайдан біршама асып кетті (18,9%-бен салыстырғанда 40,1%). Жалпы өміршеңдікті талдау аурудың өршуі жағдайында емдеудің бір сызбасынан екіншісіне ауысуға жол берген зерттеу дизайнымен асқынған. Басқа препаратқа өту сәтінде жалпы өміршеңдікті цензуралау Тамоксифен үшін 30 айлық кезеңмен салыстырғанда Фемара тобында орташа өміршеңдік кезеңі 42 айды құрады. Сүт безінің кең таралған обырын емдеудің екінші линиясы Сүт безінің кең таралған обыры бар, бұрын антиэстрогенді препараттармен ем алған әйелдерде менопаузадан кейінгі кезеңде летрозолды екі дозада (0,5 мг және 2,5 мг) тиісінше, мегестрол ацетатымен және аминоглютетимидпен салыстыратын екі бақыланатын клиникалық зерттеу жүргізілді. Фемара (2,5 мг летрозол) жауаптың жиілігі (16%-бен салыстырғанда 24%, р=0,04) және сәтсіз емдеуге дейінгі уақыт (p=0,04) бойынша мегестрол ацетатынан едәуір басым болды. Дегенмен, өршуге дейінгі уақытта (p=0,07) және өміршеңдіктің жалпы жиілігінде (p=0,2) елеулі айырмашылықтар анықталмады. Екінші зерттеуде Фемара (2,5 мг летрозол) өршуге дейінгі уақыт (p=0,008), сәтсіз емдеуге дейінгі уақыт (p=0,003) және өміршеңдіктің жалпы жиілігі (p=0,002) бойынша аминоглютетимидтен едәуір басым болды, бірақ жауаптың жиілігі бойынша емес.

Дозалау режимі Фемара® препаратының ұсынылған және тәуліктік дозасы 2,5 мг құрайды. Препараттың тәуліктік дозасын арттыруға болмайды. Енгізу жолы және тәсілі Ішке. Қабылдау уақыты көрсетілген қолдану жиілігі Фемара® препаратын тәулігіне бір рет тамақпен немесе тамақсыз қабылдауға болады, өйткені тамақ препараттың сіңірілуіне әсер етпейді. Емдеу ұзақтығы Адъювантты және кеңейтілген адъювантты ем кезінде Фемара® препаратымен емдеу 5 жыл бойы немесе қайталану басталған сәтке дейін жалғасуы тиіс. Метастаздары бар пациенттерде Фемара® препаратымен емдеуді аурудың өршу белгілері пайда болғанға дейін жалғастырады. • Неоадъювантты (операция алдындағы) ем кезінде Фемара® препараты ісіктің тиімді азаюына қол жеткізу үшін 4-8 ай бойы тағайындау ұсынылады. Осы ем тиімсіз болған жағдайда, препаратты тоқтату, операциялық араласым тағайындау және/немесе пациентпен әрі қарай емдеуді талқылау керек. Сүт безінің кең таралған обыры бар пациенттерде емді ісік өршігенге дейін жалғастыру керек. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын жіберіп алғанда қажетті шаралар Өткізіп алған дозаны, пациент қалай есіне түсе салысымен сол сәтте қолдану керек. Алайда, егер пациент ол жайында келесі дозаны қабылдауға дейінгі аралық жақын қалғанда есіне түссе, өткізіп алған дозаны қабылдамай графикке сай келесі дозаны қабылдау керек. Екі есе дозаны қолдануға болмайды, өйткені ұсынылған 2,5 мг тәуліктік дозадан жоғары дозаны қабылдау кезінде пропорциональдіден жоғары жүйелі экспозиция байқалған. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медициналық қызметкердің кеңесіне жүгіну бойынша ұсынымдар Пациенттер дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медицина қызметкеріне кеңес алу үшін жүгінуі тиіс.

• белсенді затқа немесе кез келген қосымша затқа белгілі жоғары сезімталдық • туа біткен фруктоза жақпаушылығы бар тұлғалар, Лапп-лактаза ферментінің тапшылығы, глюкоза-галактоза мальабсорбциясы • пременопаузалық эндокриндік статус • жүктілік және лактация кезеңі • 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдер

Әртүрлі жағымсыз әсерлердің пайда болу жиілігіне баға берген кезде мынадай градациялар пайдаланылды: өте жиі (≥10%), жиі (≥ 1% < 10% дейін), кейде (≥ 0.1% < 1% дейін), сирек (≥ 0.01% < 0.1% дейін), өте сирек (< 0.01%), жиілігі белгісіз (қолда бар деректермен білу мүмкін емес) Өте жиі • гиперхолестеринемия • буындардың ауыруы • қан кернеулер • гипергидроз • қатты қажу (соның ішінде астения және дімкәстік) Жиі • артериялық гипертензия, вена тромбоэмболиясы асқынулары • жүректің айнуы, құсу, диспепсия, іштің қатуы, диарея, абдоминальді ауыру • тәбеттің төмендеуі, тәбеттің артуы, дене салмағының артуы • бас ауыру, бас айналу, вертиго • алопеция, терінің құрғауы, бөртпелер (соның ішінде эритематоздық, дақты-папулездік, псориазтәрізді және везикулярлық бөртпелер) • миалгия, сүйектердің ауыруы, остеопороз, сүйек сынулары, артриттер, арқаның ауыруы, кеуденің ауыруы • жүрек қағысының жиілеуі • әлсіздік • депрессия • шеткері ісінулер • қынаптан қан кетулер Жиі емес • тендинит Кейде • лейкопения • анорексия • тахикардия, ишемиялық жүрек-қантамырлық асқынулар (соның ішінде, стенокардия ұстамаларының пайда болуы немесе өршуі, хирургиялық араласымды қажет ететін стенокардия, миокард инфарктісі, миокард ишемиясы), жүрек жеткіліксіздігі • тромбофлебит (соның ішінде беткейлік және терең веналардың), гипотензия, инсульт (өтпелі ишемиялық бұзылуды қоса) • ісік ошақтарының ауыруы (метастаздары бар пациенттер) • мазасыздық (соның ішінде, күйгелектік), ашушаңдық • ұйқышылдық, ұйқысыздық, жадының нашарлауы, дизестезия (соның ішінде, парестезия, гипестезия), дәм сезудің бұзылуы, ми қан айналымының жедел бұзылуы, білезік өзегінің синдромы • ентігу, жөтел • стоматит, ауыз ішінің құрғауы • бауыр ферменттері деңгейінің артуы, гипербилирубинемия, сарғаю • несеп жүйесінің инфекциялары, поллакиурия • қынаптық қанкетулер, вульвовагинальді құрғақтық, сүт бездерінің ауыруы • катаракта, көздің тітіркенуі, көрудің бұлыңғырлануы • қышыну, есекжем • жайылған ісінулер, температураның жоғарылауы, шырышты қабықтардың құрғауы, шөлдеу • дене салмағының азаюы Сирек • өкпе эмболиясы, артериялық тромбоз, цереброваскулярлық инфаркт • сіңірлердің үзілуі Өте сирек • гепатит Жиілігі белгісіз • анафилаксиялық реакциялар • ангионевроздық ісіну, уытты эпидермальді некролиз, мультиформалы эритема • триггерлі саусақ Адъювантты емдеу кезінде, пациенттер Фемара® препараты мен тамоксифенды орта есеппен 5 жыл қабылдағанда мынадай: хирургиялық араласымды қажет ететін стенокардия (1.0%-бен салыстырғанда 1.0%), жүрек функциясының жеткіліксіздігі (0.6%-бен салыстырғанда 1.1%), артериялық гипертензия (5.7%-бен салыстырғанда 5.6%), ишемиялық инсульт/ми қан айналымының транзиторлық бұзылулары (1.9%-бен салыстырғанда 2.1%) сияқты жағымсыз реакциялар білінген. Фемара® препаратымен кең ауқымды адъювантты емдеу кезінде орта есеппен 5 жыл және плацебомен 3 жыл бойы мынадай: хирургиялық араласымды қажет ететін стенокардия (0.6%-бен салыстырғанда 0.8%), алғаш диагностикаланған стенокардия немесе оның ағымының нашарлауы (1.0%-бен салыстырғанда 1.4%), миокард инфарктісі (0.7%-бен салыстырғанда1.0%), тромбоэмболиялық бұзылулар (0.3%-бен салыстырғанда 0.9%), ишемиялық инсульт/ ми қан айналымының транзиторлық бұзылулары (0.8%-бен салыстырғанда 1.5%) сияқты жағымсыз реакциялар білінген. Кең ауқымды адъювантты емдеу кезінде Фемара® препаратымен ем қабылдаған пациенттерде, плацебо қабылдаған пациенттерге (сәйкесінше 5.8% және 6.4%) қарағанда, көбінесе сүйек сынулары мен остеопороз (пациенттердің 10.4%-ында сүйек сынығы, 12.2%-ында остеопороз) байқалған. 3 жыл плацебомен емдеумен салыстырғанда Фемара® препаратымен емдеудің орташа ұзақтығы 5 жылды құрады. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаса медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласыңыз Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Фемара® препаратының артық дозалануы жөнінде қазіргі таңда мәліметтер жоқ. Симптомдары: артық дозаланған жағдайда препараттың жағымсыз әсерлері күшеюі мүмкін. Емі: симптоматикалық ем жүргізу.

Менопаузалық статус Менопаузалық статусы анықталмаған пациенттерде Фемара® препаратымен емді бастағанға дейін ЛГ, ФСГ және/немесе эстрадиол деңгейлерін анықтау қажет. Басқа препараттармен өзара әрекеттесуі Тамоксифен, басқа антиэстрогенді препараттар немесе құрамында эстроген бар дәрілік заттар летрозолдың фармакологиялық әсерін теңестіруі мүмкін, сондықтан оларды Фемара® препаратымен бір уақытта қолданудан аулақ болу керек. Сүйекке әсері Фемара® эстрогендер концентрациясын төмендетеді, ал препаратты ұзақ уақыт қолдану сүйек тіні тығыздығының төмендеуіне әкелуі мүмкін. Остеопорозы немесе остеорпороз қаупі бар әйелдерде Фемара® препаратымен адъювантты емдеудің бастапқы кезеңінде сүйек денситометриясының көмегімен және салдарынан жүйелі аралықтармен сүйек тінінің тығыздығын анықтау қажет. Қажеттілігіне қарай остеопороз профилактикасын немесе емін бастау және қаралатын пациенттердің жағдайын мұқият бақылау керек. Тендинит және сіңірлердің үзілуі Сіңір үзілуі орын алуы мүмкін (сирек). Пациенттерді мониторингілеу қажет және зақымданған сіңір үшін тиісті шаралар (мысалы, иммобилизация) қабылдануы тиіс. Бүйрек функциясының бұзылуы Бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде дозаны түзету керек емес (креатинин клиренсі >10 мл/мин). Фемара препаратын креатинин клиренсі <10 мл/мин пациенттерде қолдану туралы деректер жоқ. Фемара® препаратын тағайындар алдында мұндай науқастарға потенциалды қауіп пен емнің күтілетін әсерінің арақатынасын мұқият саралау керек. Бауыр функциясының бұзылуы Бауыр функциясының ауырлық дәрежесі жеңіл және орташа бұзылған пациенттер үшін препарат дозасын түзету керек емес (Чайлд-Пью шкаласы бойынша А класы). Бауырдың ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде (Чайлд-Пью шкаласы бойынша С класы) летрозолдың жүйелі шығарылуы және Т½ дені сау адамға қарағанда шамамен екі есе үлкен. Мұндай науқастарға қадағалау кезінде ерекше назар аудару керек. Көп реттік дозалаудың клиникалық тәжірибесі жоқ. Лактоза Препараттың құрамына лактозаның кіретіндігін ескеріп, препаратты тұқым қуалайтын лактоза, галактоза жақпаушылығында, Лапп-лактаза тапшылығында және глюкоза/галактоза мальабсорбциясында қолдануға болмайды. Арнайы ескертулер Педиатрияда қолдану Препаратты балалар мен жасөспірімдерде қолданбаған жөн. Егде жастағы пациенттер Егде жастағы пациенттерде Фемара® препаратының дозасын түзету керек емес.

Фемара® препаратын жүктілік және емшек емізу кезеңінде қолдануға болмайды. Постмаркетингтік есептерде аналары Фемара® препаратын қабылдаған нәрестелерде спонтанды түсік және туа біткен аномалия оқиғалары хабарланды. Дәрігер олардың постменопаузалық статусын растағанға дейін ұрпақ өрбіту жасындағы әйелдермен (предменопаузалық кезеңдегі әйелдерді немесе постменопаузалық кезеңге жақында ғана кірген әйелдерді қоса) тиісті контрацепцияны қолдану қажеттілігін талқылау керек. Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Препаратпен емдегенде жалпы шаршау, әлсіздік, бас айналуы, ұйқышылдық байқалғандықтан көлік құралдарын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару кезінде сақтық таныту керек.

Летрозол бауырда, P450 цитохромының - CYP3A4 және CYP2A6 ферменттерінің әсерінен летрозол метаболитіне метаболизденеді. Осылайша, летрозолдың жүйелік шығарылуы CYP3A4 және CYP2A6 изоферменттеріне әсер ететін дәрілік препараттарға тәуелді болады. Қан сарысуындағы летрозол деңгейін арттыратын дәрілік препараттар. CYP3A4 және CYP2A6 изоферменттерінің тежегіштері летрозол метаболизмінің төмендеуіне әкеледі, сол арқылы оның қан плазмасындағы концентрациясын арттырады. Летрозолды изоферменттердің белсенділігін бәсеңдететін препараттармен (CYP3A4 - итраконазол, вориконазол, ритонавир, кларитромицин, телитромицин; CYP2A6- метоксален) бір мезгілде қолдану летрозолдың әсерін күшейтуі мүмкін. Бұл препараттарды летрозолмен бірге тағайындағанда сақ болу керек. Қан сарысуындағы летрозол деңгейін бәсеңдететін препараттар.CYP3A4 изоферментінің индукторлары летрозолдың метаболизмін күшейтеді, сол арқылы оның қан плазмасындағы концентрациясын азайтады. CYP3A4 изоферментін белсенділендіретін препараттарды (мысалы, фенитоин, рифампицин, карбамазепин, фенобарбитал және шайқурай) бір мезгілде қолдану летрозолдың фармакологиялық әсерінің төмендеуіне әкелуі мүмкін. Мұны аталған препараттарды летрозолмен бірге тағайындағанда ескерген жөн. 2,5 мг Фемара® препаратын тәулігіне 20 мг тамоксифенмен бірге тағайындау летрозолдың қан плазмасындағы деңгейін орта есеппен 38%-ға төмендетеді. Жүйелік плазмалық концентрациялары летрозол арқылы өзгерістерге ұшырайтын дәрілік препараттар. Летрозол Р450 цитохромының CYP2A6 және CYP2C19 изоферменттерінің белсенділігін бәсеңдетеді (соңғысын орташа). Мұны летрозолды шығарылуы негізінен CYP2C19 изоферментіне байланысты болатын және емдік индексі шектеулі (мысалы, фенитоин, клопидогрел) дәрілік заттармен бір мезгілде тағайындағанда ескеру қажет.

Сақтау мерзімі 5 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары 30 C-ден аспайтын температурада, құрғақ жерде сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!