Эториакс® таблетки 120 мг

Үлбірлі қабықпен қапталған бір таблетканың құрамында белсенді зат – 30 мг, 60 мг, 90 мг немесе 120 мг эторикоксиб қосымша заттар: таблетканың ядросы: микрокристалды целлюлоза, кальций гидрофосфаты, натрий кроскармеллозасы, натрий стеарил фумараты, сусыз коллоидты кремнийдің қостотығы үлбірлі қабығы: поливинил спирті, титанның қостотығы (Е171), макрогол 3000, тальк, темірдің сары тотығы (Е 172) (60 мг дозасы үшін), темірдің қызыл тотығы (Е 172) (90 мг және 120 мг дозасы үшін) Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Дөңгелек пішінді, екі беті сәл дөңес, ақ немесе ақ дерлік түсті үлбірлі қабықпен қапталған және ойығы бар таблеткалар (30 мг дозасы үшін). Дөңгелек, сәл қоңырлау-сарғыш түсті үлбірлі қабықпен қапталған, бір жағында ойығы және «60» өрнегі бар таблеткалар (60 мг дозасы үшін). Дөңгелек, екі беті дөңес, қызғылт түсті үлбірлі қабықпен қапталған, бір жағында ойығы және «90» өрнегі бар таблеткалар (90 мг дозасы үшін). Дөңгелек пішінді, екі беті сәл дөңес, қоңырлау-қызыл түсті үлбірлі қабықпен қапталған, бір жағында ойығы және сызығы бар таблеткалар (120 мг дозасы үшін).

Эториакс® ересектер мен 16 жастан асқан жасөспірімдерде остеоартриттің (ОА), ревматоидты артриттің (РА), шорбуынданған спондилиттің, жедел подагралық артритпен байланысты ауыру мен қабынудың симптоматикалық емі үшін қолдануға арналған. Эториакс® ересектер мен 16 жастан асқан жасөспірімдерде стоматологиялық операциялардан кейінгі орташа ауыруды қысқа мерзімде емдеу үшін қолдануға арналған. ЦОГ-2 селективті тежегішін қолдану туралы шешім әрбір нақты пациент үшін жалпы қауіптерді ескере отырып негізделуі тиіс.

Әсер ету механизмі Ішке қабылдауға арналған Эторикоксиб дозалардың клиникалық ауқымы шегінде қолданғанда ЦОГ-2 селективті тежегіші болып табылады. Клиникалық фармакологиялық зерттеулерде эторикоксиб тәулігіне 150 мг дейінгі дозаларда қолданғанда ЦОГ-1 тежегішінсіз дозаға тәуелді ЦОГ-2 тежеді. Эторикоксиб асқазан простагландиндерінің синтезін тежемейді және тромбоциттер функциясына әсер етпейді. Циклооксигеназа простагландиндердің түзілуіне жауап береді. ЦОГ-1 және ЦОГ-2 екі изоформасы анықталды. ЦОГ-2 қабынуға ізашар түрлі медиаторлардың әсерінен индукцияланатын изофермент болып табылады және ауырудың, қабынудың және қызбаның простаноидты медиаторларының синтезіне жауап беретін негізгі фермент ретінде қарастырылады. ЦОГ-2 сонымен қатар овуляция, имплантация және артериялық түтікшенің жабылуы, бүйрек және орталық жүйке жүйесін реттеу процестеріне қатысады (қызба индукциясы, ауырсыну сезімі, когнитивтік функция); сонымен қатар ойық жараларды емдеуге қатыса алады. ЦОГ-2 адамның асқазан жарасының айналасындағы тіндерде анықталды, бірақ ойық жараны емдеудің маңызы анықталған жоқ. Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі Тиімділігі Остеоартроз (ОА) бар пациенттерде эторикоксиб тәулігіне бір рет 60 мг дозада ауыру көрсеткіші бойынша және пациенттің жалпы жағдайының көрсеткіші бойынша айтарлықтай жақсаруды қамтамасыз етеді. Бұл оң әсерлер емнің екінші күні байқалды және 52 аптаға дейін сақталды. Эторикоксибті тәулігіне бір рет 30 мг қолдана отырып, жүргізілген зерттеулер 12 апталық емдеу кезеңі ішінде (жоғарыда келтірілген зерттеулерге ұқсас бағалау параметрлерін пайдалана отырып) плацебодан асатын тиімділікті көрсетті. Оңтайлы дозасын анықтау мақсатында жүргізілген зерттеуде, эторикоксиб 60 мг дозада қолданылғанда 6 апта емдеуден кейінгі бастапқы ақырғы үш нүктенің барлығы үшін 30 мг дозасындағыға қарағанда нақты айқынырақ жақсаруды көрсетті. 30 мг доза қолдың остеоартрозында зерттелмеген. Ревматоидты артриті (РА) бар пациенттерде эторикоксиб тәулігіне бір рет 60 мг және 90 мг дозада ауыру, қабыну және қозғалғыштық көрсеткіштері бойынша едәуір жақсаруды қамтамасыз етті. 60 мг және 90 мг дозаны бағалайтын зерттеулерде, осындай оң әсерлер 12 апталық емдеу кезеңінде сақталды. 90 мг дозамен салыстырғанда 60 мг дозаны бағалайтын зерттеуде эторикоксиб тәулігіне бір рет 60 мг және тәулігіне бір рет 90 мг плацебоға қарағанда тиімдірек болды. 90 мг доза орташа жақсаруы -2,71 мм (95% СА: -4,98 мм, -0,45 мм) пациенттегі ауыру көрсеткішінің жалпы бағалауына сәйкес (0-100 мм көрнекі аналогтық шкала) 60 мг дозадан асып түсті. Жедел подагралық артрит ұстамаларын өткерген пациенттерде сегіз күндік емдеу кезеңі ішінде тәулігіне бір рет 120 мг дозадағы буындардағы орташа және қатты ауыру мен қабынудың жеңілдеуін көрсетті. Тиімділігі индометациннің тәулігіне үш рет 50 мг дозада қолданылғандағы тиімділігімен салыстырылды. Ауырсынуды жеңілдету емдеу басталғаннан кейін төрт сағаттан кейін байқалды. Шорбуынданатын спондилиті бар пациенттерде эторикоксиб тәулігіне бір рет 90 мг дозада қолданылғанда арқаның ауыруының, қабынудың, сіресудің айқын азаюын, сондай-ақ, функциялардың жақсаруын қамтамасыз етті. Эторикоксибтің клиникалық артықшылығы ем басталғаннан кейінгі емнің екінші күні байқалды және 52 апталық емдеу кезеңінде сақталды. 90 мг дозамен салыстырғанда 60 мг дозаны бағалайтын екінші зерттеуде эторикоксиб күн сайын 60 мг және күн сайын 90 мг напроксенмен салыстырғанда тәулігіне 1000 мг ұқсас тиімділікті көрсетті. 6 апта бойы тәулігіне 60 мг қабылдаған емге жауап жеткіліксіз пациенттер арасында дозаны тәулігіне 90 мг дейін арттыру еммен салыстырғанда арқадағы ауыру қарқындылығының көрсеткіші бойынша (0-100 мм визуалды-ұқсас шкала) жақсарғанын көрсетті, тәулігіне 60 мг дозаны қабылдауды орташа жақсаруымен -2,70 мм (95% СА: -4,88 мм, -0,52 мм) жалғастырды. Стоматологиялық операциядан кейінгі ауырсынуды бағалайтын клиникалық зерттеуде эторикоксиб тәулігіне бір рет ұзақтығы үш күнге дейін 90 мг дозада қабылданды. Зерттеудің басында орташа ауыруы бар пациенттердің кіші тобында эторикоксиб 90 мг дозада 600 мг (16,39-мен салыстырғанда 16,11; р = 0,722) және парацетамол/кодеин 600 мг/60 мг (11,00; p <0,001) дозада ибупрофен әсерімен ұқсас анальгетикалық әсер көрсетті және парацетамол/кодеин 600 мг/60 мг және плацебо (6,84; P <0,001) алғашқы 6 сағат ішінде (TOPAR6) ауырсынуды жалпы жеңілдету көрсеткіші бойынша өлшенді. Қабылдаудан кейінгі алғашқы 24 сағат ішінде шұғыл ем препараттарын қолдану туралы хабарлаған пациенттердің үлесі эторикоксиб үшін 90 мг 40,8%-ды, ибупрофен үшін 600 мг әрбір 6 сағат сайын 25,5%-ды және парацетамол/кодеин үшін 600 мг/60 мг әрбір 6 сағат сайын плацебо үшін 76,2%-бен салыстырғанда 46,7%-ды құрады. Бұл зерттеуде 90 мг эторикоксиб әсерінің басталуының орташа мәні (сезілетін ауыруды басу) дозаны қабылдағаннан кейін 28 минуттан соң байқалды. Қауіпсіздік Артрит терапиясындағы эторикоксиб пен диклофенакты зерттеудің халықаралық бағдарламасы (MEDAL) MEDAL бағдарламасы белсенді салыстыру препаратымен, MEDAL, EDGE II және EDGE зерттеулерімен үш рандомизацияланған салыстырмалы жасырын бақыланатын зерттеулердің бірлескен мәліметтері бойынша жүрек-қантамыр ауруларының нәтижелерін зерттеудің перспективалық бағдарламасы (CV) болды. MEDAL зерттеуі, ұзақтығы ақырғы нүктелердің (ЖҚ оқиғалар) негізінде анықталған, эторикоксибті 60 (ОА) немесе 90 мг дозада (ОА және РА) немесе диклофенакты күніне 150 мг дозада, орташа алғанда 20,3 ай бойына (ең көбі 42,3 ай, медианасы 21,3 ай) қабылдаған ОА бар 17 804 пациентті және РА бар 5700 пациентті қамтыған зерттеу болды. Бұл зерттеуде қандай да бір жағымсыз әсерлер аясында тек елеулі жағымсыз әсерлер мен өтпелі жағдайлар тіркелді. EDGE және EDGE II зерттеулері диклофенакпен салыстырғанда эторикоксибтің асқазан-ішек төзімділігін салыстырды. EDGE зерттеуі эторикоксиб дозасын тәулігіне 90 мг (ОА үшін ұсынылған дозадан 1,5 есе көп) немесе диклофенакты тәулігіне 150 мг дозада орташа кезең ішінде 9,1 айда (ең көбі 16,6 ай, орташа 11,4 ай) қабылдаған ОА бар 7 111 пациентті қамтыды. EDGE II зерттеуі күн сайын 4086 мг эторикоксибті немесе 150 мг диклофенакты 19,2 айдың орташа кезеңінде (ең көбі 33,1 ай, орта есеппен 24 ай) қабылдаған РА бар 90 пациентті қамтыды. Біріктірілген MEDAL бағдарламасында ОА немесе РА қамтылған 34 701 пациент 17,9 ай бойы емделді (ең көбі 42,3 ай, орташа 16,3 ай), шамамен 12 800 пациент 24 айдан астам уақыт емделді. MEDAL бағдарламаға енгізілген пациенттерде бастапқы деңгейде жүрек-қантамыр және асқазан-ішек қауіп факторларының кең спектрі болған. Зерттеуге қабылданғанға дейін 6 ай бұрын жақында миокард инфарктісі, коронарлық артерияны шунттау немесе тері арқылы коронарлық араласым болған пациенттер алынып тасталды. Зерттеулерде гастропротекторлық препараттарды және аспириннің төмен дозаларын қолдануға рұқсат етілді. Жалпы қауіпсіздік Эторикоксиб пен диклофенак арасында жүрек-қантамыр тромбоздық оқиғаларының жиілігінде айтарлықтай айырмашылық болған жоқ. Кардиоренальді жағымсыз құбылыстар диклофенакты қолданғандағыға қарағанда, эторикоксибті қолданғанда анағұрлым жиі байқалды; бұл әсері дозасына тәуелді болды (жекелеген нәтижелер төменде келтірілген). Асқазан-ішек жолы мен бауыр тарапынан жағымсыз әсерлер эторикоксибке қарағанда диклофенакпен едәуір жиі байқалды. EDGE және EDGE II-де жағымсыз әсерлердің және ауыр деп саналатын немесе MEDAL зерттеуіне қатысуды тоқтатуға әкелетін реакциялардың біліну жиілігі диклофенак алатын топқа қарағанда эторикоксиб қабылдаған пациенттер тобында жоғары болды. Жүрек-қантамыр жүйесі тарапынан жағымсыз әсерлердің пайда болу жиілігі бойынша нәтижелер Расталған тромбоздық жүрек-қантамыр күрделі жағымсыз рекцияларының жиілігі (жүрек тарапынан көріністерді, цереброваскулярлық оқиғаларды және шеткері тамырлар тарапынан болатын) эторикоксиб пен диклофенак арасында салыстырмалы болды және деректер төмендегі кестеде жинақталған. Жүрек-қантамыр ауруларының бастапқы қауіп факторы бар пациенттердің санаттарын қоса, барлық талданған кіші топтарда эторикоксиб пен диклофенак арасында тромбоздық оқиғалардың жиілігі бойынша статистикалық елеулі айырмашылықтар болған жоқ. Жеке қарастырғанда эторикоксибты (60 мг немесе 90 мг дозада қолданғанда) расталған тромбоздық жүрек-қантамырлық күрделі жағымсыз құбылыстардың салыстырмалы қауіптері 150 мг диклофенакпен салыстырғанда ұқсас болды. 2 кесте. Расталған тромбоздық жүрек-қантамыр оқиғаларының көрсеткіштері (біріккен MEDAL бағдарламасы) Эторикоксиб (N=16819) 25836 пациент-жыл — Диклофенак (N=16483) 24766 пациент-жыл — Емдеу топтары арасындағы салыстыру Жиілік† (95% СА) — Жиілік† (95% СА) — Салыстырмалы қауіп (95% СА) Расталған елеулі тромбоздық жүрек-қантамырлары оқиғалары PP — 1,24 (1,11, 1,38) — 1,30 (1,17, 1,45) — 0,95 (0,81, 1,11) ITT — 1,25 (1,14, 1,36) — 1,19 (1,08, 1,30) — 1,05 (0,93, 1,19) Жүрек тарапынан расталған жағымсыз әсерлер PP — 0,71 (0,61, 0,82) — 0,78 (0,68, 0,90) — 0,90 (0,74, 1,10) ITT — 0,69 (0,61, 0,78) — 0,70 (0,62, 0,79) — 0,99 (0,84, 1,17) Расталған цереброваскулярлық құбылыстар PP — 0,34 (0,28, 0,42) — 0,32 (0,25, 0,40) — 1,08 (0,80, 1,46) ITT — 0,33 (0,28, 0,39) — 0,29 (0,24, 0,35) — 1,12 (0,87, 1,44) Шеткері тамырлар тарапынан расталған көріністер PP — 0,20 (0,15, 0,27) — 0,22 (0,17, 0,29) — 0,92 (0,63, 1,35) ITT — 0,24 (0,20, 0,30) — 0,23 (0,18, 0,28) — 1,08 (0,81, 1,44) † 100 пациентке арналған оқиғалар; СА= сенімді аралық N = хаттама бойынша популяцияға енгізілген пациенттердің жалпы саны PP-Per-protocol (хаттамаға сәйкес): зерттелетін препаратты қолдану аясында немесе тоқтатылғаннан кейін 14 күн ішінде байқалған барлық оқиғалар (мыналарды қоспағанда: өзінің зерттелетін препаратының <75% қабылдаған немесе ҚҚСП-ны >10% уақыт ішінде зерттеусіз қабылдаған пациенттер). ITT-Intent-to-treat (тағайындалған емге байланысты): зерттеудің соңына дейін расталған барлық жағымсыз әсерлер (зерттелетін препаратты қабылдауды тоқтатқаннан кейін зерттеумен бекітілмеген араласымдарға ықтимал ұшыраған пациенттерді қоса алғанда). Рандомизацияланған пациенттердің жалпы саны, эторикоксиб үшін n = 17412 және диклофенак үшін 17289. Жүрек-қантамыр аурулары нәтижесінде болатын өлім-жітім, сондай-ақ жалпы өлім-жітім эторикоксиб және диклофенакпен емдеу топтарында бірдей болды. Кардиоренальді құбылыстары MEDAL зерттеуіне енгізілген пациенттердің шамамен 50%-ында зерттеудің басында гипертониялық ауру болған. Зерттеуде гипертониямен байланысты жағымсыз құбылыстардың білінуі салдарынан емді тоқтату жиілігі диклофенак қабылдайтын пациенттер тобына қарағанда эторикоксиб қабылдайтын пациенттер тобы үшін статистикалық тұрғыдан едәуір жоғары болды. Іркілісті жүрек жеткіліксіздігімен байланысты жағымсыз әсерлердің туындау жиілігі (емді тоқтату және күрделі жағымсыз реакциялар) эторикоксиб 60 мг немесе диклофенак 150 мг алатын топтар үшін бірдей болды, бірақ 150 мг диклофенакпен салыстырғанда эторикоксиб 90 мг қолданғанда едәуір жоғары болды (MEDAL зерттеуіндегі ОА пациенттер тобы арасында 150 мг диклофенакпен салыстырғанда эторикоксиб үшін статистикалық маңызды айырмашылық). Іркілісті жүрек жеткіліксіздігімен байланысты расталған жағымсыз әсерлердің жиілігі (елеулі сипатқа ие және ауруханаға жатқызуға немесе шұғыл көмек бөлімшесіне баруға әкеп соқтырған әсерлер) эторикоксибті қолданғанда 150 мг дозадағы диклофенакқа қарағанда сәл жоғары болды және бұл әсер дозаға тәуелді болды. Ісінумен байланысты жағымсыз құбылыстарға байланысты емдеуді тоқтату жиілігі диклофенак үшін 150 мг қарағанда эторикоксиб үшін жоғары болды және бұл әсер дозаға тәуелді болды (эторикоксиб үшін 90 мг, бірақ эторикоксиб үшін 60 мг емес статистикалық маңызды). EDGE және EDGE II зерттеулерінің кардиологиялық нәтижелері MEDAL зерттеуі үшін сипатталған нәтижелерге сәйкес келді. Эторикоксибке арналған MEDAL бағдарламасының (60 мг немесе 90 мг) жекелеген зерттеулерінде емдеудің кез келген тобында емдеуді тоқтатудың абсолюттік жиілігі гипертония себебінен 2,6%-ға дейін, ісіну себебінен 1,9%-ға дейін және іркілісті жүрек жеткіліксіздігінің себебінен 1,1%-ға дейін. Эторикоксибті дозада қабылдаған пациенттерде 90 мг, зерттеуден шығып қалу жиілігі 60 мг дозадағы эторикоксибті қабылдаған пациенттердегіге қарағанда жоғары болды. MEDAL бағдарламасында асқазан-ішек жолы ағзалары тарапынан жағымдылығын бағалаудың нәтижелері АІЖ тарапынан жағымсыз әсерлердің білінуі себебінен кез келген клиникалық зерттеулерде (мысалы, диспепсия, іштің ауыруы, ойық жара) емдеуді тоқтатудың едәуір төмен жиілігі MEDAL бағдарламасының үш компонентті зерттеулерінің әрқайсысы шеңберінде диклофенакпен салыстырғанда эторикоксибті қолданғанда байқалды. Зерттеудің барлық кезеңі ішінде АІЖ тарапынан жүз пациентке жағымсыз клиникалық көріністердің салдарынан емдеуді тоқтату жиілігі мынадай болды: эторикоксиб үшін 3,23 және MEDAL зерттеуінде диклофенак үшін 4,96; EDGE зерттеуінде эторикоксиб үшін 9,12 және диклофенак үшін 12,28; EDGE II зерттеуінде эторикоксиб үшін 3,71 және диклофенак үшін 4,81. Асқазан-ішек жолы тарапынан емдеуге төзімділік көрсеткіші бойынша «MEDAL» бағдарламасының нәтижелері Асқазан-ішек жолдарының жоғарғы бөлігі тарапынан жиі кездесетін жағымсыз реакциялар тесілу, ойық жара және қан кету ретінде анықталды. Асқынған деп саналатын асқазан-ішек жолының жоғарғы бөлігіндегі осындай құбылыстардың қосалқы жиынтығына тесілу, обструкция және асқынған қан кету кірді; асқынбаған деп саналатын асқазан-ішек жолдарының жоғарғы бөлігінің тарапынан құбылыстардың қосалқы жиынтығы асқынбаған қан кетулер мен асқынбаған ойық жараларды қамтиды. Эторикоксибті қолданғанда диклофенакпен еммен салыстырғанда АІЖ - нің жоғарғы бөлімдері тарапынан жағымсыз құбылыстардың жалпы көріністерінің едәуір төмен жиілігі байқалды. Асқыну жиілігі бойынша эторикоксиб пен диклофенак арасында айтарлықтай айырмашылық болған жоқ. Асқазан-ішек жолының жоғарғы бөлігінде қан кету жағдайларының жиынтығы үшін (жиынтықта асқынған және асқынбаған) эторикоксиб пен диклофенак арасында айтарлықтай айырмашылық болған жоқ. Диклофенакпен салыстырғанда эторикоксиб үшін асқазан-ішек жолының жоғарғы бөлімі тарапынан жағымсыз әсерлердің көріну көрсеткіші бойынша артықшылығы аспиринді төмен дозаларда қабылдаған пациенттерде (пациенттердің шамамен 33%) статистикалық маңызды айырмашылық болған жоқ. Асқазан-ішек жолдарының жоғарғы бөлігінде расталған асқынған және асқынбаған клиникалық көріністердің (тесілу, ойық жара және қан кету (PUB)) 100 пациентке көрсеткіштері эторикоксиб үшін 0,67 (95% СА 0,57, 0,77) және диклофенак үшін 0,97 (95% СА 0,85, 1,10) құрады, бұл 0,69 (95% СА 0,57, 0,83) салыстырмалы қауіп береді. Сондай-ақ егде жастағы пациенттерде асқазан-ішек жолының жоғарғы бөлімі тарапынан расталған жағымсыз әсерлердің жиілігін бағалады және эторикоксиб пен диклофенак үшін 100 пациент-жылға тиісінше 2,78 [95% СА 2,14, 3,56] - мен салыстырғанда ≥ 75 жастағы (1,35 [95% СА 0,94, 1,87] пациенттерде едәуір төмендеу байқалды. Асқазан-ішек жолының төменгі бөлігі тарапынан расталған клиникалық көріністердің жиілігінде (жіңішке немесе жуан ішектің тесілуі, обструкция немесе қан кету (POB)) эторикоксиб пен диклофенак арасында айқын айырмашылықтар болған жоқ. «MEDAL» бағдарламасының нәтижелері - бауыр тарапынан жағымсыз реакциялардың біліну жиілігі Эторикоксиб диклофенакқа қарағанда бауырмен байланысты жағымсыз реакцияларға байланысты қабылдауды тоқтатудың статистикалық маңызды төмен жиілігімен астасқан. Біріктірілген MEDAL бағдарламасында эторикоксиб қабылдаған пациенттердің 0,3%-ы және диклофенак қабылдаған пациенттердің 2,7%-ы бауыр тарапынан жағымсыз реакциялардың дамуына байланысты қабылдауды тоқтатты. Жүз пациент-жыл көрсеткіш эторикоксиб үшін 0,22 және диклофенак үшін 1,84 құрады (диклофенакпен салыстырғанда р мәні эторикоксиб үшін <0,001 құрады). Алайда MEDAL бағдарламасында бауыр тарапынан жағымсыз реакциялардың көпшілігі ауыр емес еді. Тромбоздық оқиғалардың пайда болу жиілігі және жүрек-қантамыр жүйесі тарапынан қосымша деректер Клиникалық зерттеулерде, MEDAL бағдарламасының зерттеулерін қоспағанда, шамамен 3100 пациент 12 апта немесе одан ұзақ уақыт бойы күн сайын ≥60 мг дозада эторикоксиб алды. Эторикоксиб ≥60 мг, плацебо немесе құрамында напроксен жоқ, ҚҚСП қабылдаған пациенттер арасында расталған күрделі тромбоздық жүрек-қантамыр оқиғаларының жиілігі бойынша елеулі айырмашылық болған жоқ. Алайда бұл оқиғалардың жиілігі эторикоксиб қабылдаған пациенттерде напроксенді тәулігіне екі рет 500 мг қабылдаған пациенттермен салыстырғанда жоғары болды. ЦОГ-1 тежейтін кейбір ҚҚСП мен ЦОГ-2 селективті тежегіштері арасындағы антитромбоцитарлық белсенділіктің айырмашылығы тромбоэмболиялық асқынулардың даму қаупі бар пациенттерде клиникалық мәнге ие болуы мүмкін. ЦОГ-2 селективті тежегіштері тромбоциттік тромбоксанға әсер етпей жүйелік (және, демек, эндотелийлі) простациклиннің түзілуін төмендетеді. Мұндай бақылаулардың клиникалық маңыздылығы анықталмаған. Асқазан-ішек жолы тарапынан жағымсыз әсерлердің пайда болу жиілігі бойынша қосымша деректер 12 апталық салыстырмалы жасырын екі эндоскопиялық зерттеуде асқазан немесе он екі елі ішек ойық жарасының кумулятивтік жиілігі тәулігіне бір рет эторикоксиб 120 мг қабылдаған пациенттерде не напроксен 500 мг тәулігіне екі рет, не ибупрофен 800 мг тәулігіне үш рет қабылдаған пациенттерге қарағанда едәуір төмен болды. Эторикоксиб плацебоға қарағанда ойық жаралардың жоғары жиілігін көрсетті. Егде жастағы пациенттерде бүйрек функциясын зерттеу Параллель топтарда жүргізілген рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатын зерттеуде эторикоксибпен (90 мг), целекоксибпен (тәулігіне екі рет 200 мг), напроксенмен (тәулігіне екі рет 500 мг) және плацебомен 15 күндік емдеу курсының несеппен натрийдің экскрециялануына, артериялық қысымға және 60-тан 85 жасқа дейінгі, тәулігіне 200 мг баламалы натрий диетасындағы пациенттерде бүйрек функциясының басқа да параметрлеріне ықпалы бағаланды. Эторикоксиб, целекоксиб және напроксен емнің 2 аптасы ішінде натрийдің несеппен шығарылуына ұқсас әсер етті. Барлық салыстыру препараттары плацебомен салыстырғанда, систолалық қан қысымының жоғарылауын көрсетті; алайда эторикоксиб целекоксибпен және напроксенмен салыстырғанда 14-ші күні осы көрсеткіштің статистикалық маңызды артуымен байланысты болды (систолалық артериялық қысым үшін бастапқы деңгеймен салыстырғанда орташа өзгеріс: эторикоксиб 7,7 мм сн.бағ., целекоксиб 2,4 мм сн.бағ., напроксен 3,6 мм сн.бағ.).

Дозалау режимі Эторикоксибтің дозасы мен қолданылу ұзақтығын арттырған кезде жүрек-қантамыр асқынуларының қаупі жоғарылауы мүмкін болғандықтан, препаратты барынша қысқа уақыт мерзімінде ең төмен тиімді дозаларында қолдану керек. Әсіресе, остеоартриті бар пациенттерде ауырудың симптоматикалық емінің қажеттілігі мен жүргізілген емге жауапты мезгіл-мезгіл қайта қарастырып отыру керек. Остеоартрит Ұсынылатын доза тәулігіне бір рет 30 мг құрайды. Кейбір пациенттерде әсері жеткілікті болмағанда дозаны күніне бір рет 60 мг-ге дейін арттыру мәселесі қарастырылуы мүмкін. Әсері болмаған жағдайда, емдеудің басқа ықтимал әдістері жөніндегі мәселені қарастыру керек. Ревматоидты артрит Ұсынылатын доза – тәулігіне бір рет 60 мг. Кейбір пациенттерде тәулігіне бір рет 90 мг дозаны қабылдау емдік әсерінің күшеюіне әкелуі мүмкін. Пациент клиникалық тұрақтанғаннан кейін дозаны тәулігіне бір рет 60 мг дейін төмендету қажет болуы мүмкін Әсері болмаған жағдайда, емдеудің басқа ықтимал әдістері жөніндегі мәселені қарастыру керек. Шорбуынданатын спондилит Ұсынылатын доза – тәулігіне бір рет 60 мг. Кейбір пациенттерде тәулігіне бір рет 90 мг дозаны қабылдау емдік әсерінің күшеюіне әкелуі мүмкін. Пациент клиникалық тұрақтанғаннан кейін дозаны тәулігіне бір рет 60 мг дейін төмендету қажет болуы мүмкін Әсері болмаған жағдайда, емдеудің басқа ықтимал әдістері жөніндегі мәселені қарастыру керек. Жедел ауыру синдромын емдеу Эторикоксибті тек жедел ауыру синдромы кезеңінде қолдану керек. Жедел подагралық артрит Ұсынылатын доза тәулігіне бір рет 120 мг құрайды. Жедел подагралық артрит үшін жүргізілген клиникалық зерттеулерде эторикоксиб 8 күн бойы тағайындалды. Хирургиялық стоматологиядағы операциядан кейінгі ауырсыну Ұсынылатын дозасы ең көп дегенде 3 күн бойы тәулігіне бір рет 90 мг құрайды. Қажет болған жағдайда, кейбір пациенттер үшін Эториакс® препаратына қосымша операциядан кейінгі ауыруды басудың басқа әдістері қарастырылуы мүмкін. Әрбір көрсетілім үшін ұсынылған дозасынан асатын дозаларының не қосымша тиімділігі жоқ, немесе зерттелмеген. Сәйкесінше: - ОА кезіндегі дозасы тәулігіне 60 мг-дан аспауы тиіс - РА және шорбуындаған спондилит кезіндегі дозасы тәулігіне 90 мг-ден аспауы тиіс - жедел подагра кезіндегі дозасы тәулігіне 120 мг-ден аспауы тиіс, ал емдеу ең көп дегенде 8 күн бойы жүргізіледі; - стоматологиялық операциядан кейін жедел ауыру кезіндегі доза тәулігіне 90 мг-ден аспауы тиіс, ал емдеу ең көп дегенде 3 күн бойы жүргізіледі. Пациенттердің ерекше топтары Балалар Эторикоксибті балалар мен 16 жасқа дейінгі жасөспірімдерге қолдануға болмайды. Егде жастағы пациенттер Егде жастағы пациенттерде дозасын түзету қажет емес. Басқа препараттарды қолданғандағыдай, егде жастағы пациенттерде сақтық таныту керек. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Бауыр функциясы бұзылуының ауырлық дәрежесі жеңіл пациенттерде (Чайлд-Пью бойынша 5-6 балл) көрсетілімдеріне қарамастан, тәулігіне бір рет 60 мг дозадан аспауы керек. Бауыр функциясы бұзылуының ауырлық дәрежесі орташа пациенттерде (Чайлд-Пью бойынша 7-9 балл), көрсетілімдеріне қарамастан, тәулігіне бір рет 30 мг дозадан аспауы тиіс. Клиникалық қолдану тәжірибесі, әсіресе, бауыр функциясы орташа бұзылған пациенттерде шектеулі, сондықтан сақтық таныту ұсынылады. Бауыр функциясының ауыр бұзылулары бар пациенттерде клиникалық қолдану тәжірибесі жоқ (Чайлд-Пью бойынша ≥ 10 балл), сондықтан препаратты мұндай пациенттерде қолдануға болмайды. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Креатинин клиренсі ≥30 мл/мин пациенттерде препараттың дозасын түзету қажет емес. Креатинин клиренсі <30 мл/мин пациенттерде эторикоксибті қолдануға болмайды. Енгізу әдісі және жолы Ішке қабылдауға арналған Эториакс® препаратын ас ішуге байланыссыз ішке қабылдайды. Егер Эториакс® препаратын ас ішер алдында қабылдаса, әсер етуі тезірек басталады. Симптомдарды тез азайту қажет болған жағдайда ескерген жөн. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын жіберіп алғанда қажетті шаралар Эториакс® препаратын емдеуші дәрігердің ұсынымдарына сәйкес қабылдау маңызды. Егер сіз препаратты қабылдауды өткізіп алсаңыз, келесі таблеткасын әдеттегі уақытында қабылдаңыз. Өткізіп алған дозасының орнын толтыру мақсатында препараттың қосарлы дозасын қабылдамаңыз. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медицина қызметкерінің кеңесіне жүгіну бойынша нұсқаулар Бұл дәрілік препаратты қолдану жөнінде қосымша сұрақтар туындаған жағдайда, дәрігердің немесе фармацевттің кеңесіне жүгіну керек.

- әсер етуші затқа немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық • өршу сатысындағы пептидтік ойық жара немесе асқазан-ішектен белсенді қан кету • ацетилсалицил қышқылын немесе циклооксигеназа-2 (ЦОГ-2) тежегіштерін қоса, ҚҚСП қолданғаннан кейін анамнезінде бронх түйілуі, жедел ринит, мұрын полиптері, ангионевроздық ісіну, есекжем немесе басқа да аллергиялық реакциялар дамыған пациенттер • жүктілік және бала емізу кезеңі • бауыр функциясының ауыр бұзылулары (сарысу альбумині <25 г/л немесе Чайлд–Пью шкаласы бойынша бағасы ≥10) • анықталған бүйректік креатинин клиренсі <30 мл/мин • балалар мен 16 жасқа дейінгі жасөспірімдерге • ішектің қабыну аурулары • жүректің іркілісті жеткіліксіздігі (NYHA II-IV) • бақыланбайтын тұрақты артериялық гипертензия 140/90 мм.сын.б. жоғары • жүректің анықталған ишемиялық ауруы, шеткері артериялардың аурулары және/немесе цереброваскулярлық ауру

Барлық дәрілік препараттар сияқты, бұл препарат жағымсыз әсерлерді туғызуы мүмкін, әйтсе де олар әркімде туындай бермейді Келесі жағымсыз реакциялар 3,5 жылға дейін созылған MEDAL бағдарламасының зерттеулерінде, жедел ауырудың қысқа мерзімді зерттеулерінде, сондай-ақ, маркетингтен кейін қолдану барысында ОА, РА, арқасының төменгі бөлігінің созылмалы ауыруы немесе шорбуынданатын спондилиті бар, эторикоксибті 30 мг, 60 мг немесе 90 мг дозада қабылдап, дозасы 12 апта ішінде ұсынылғанына дейін арттырылған пациенттерді қамтыған клиникалық зерттеулерде плацебо қолданғандағыға қарағанда, препаратты қолданғанда көбірек жиілікпен тіркелді. Өте жиі • іш ауыруы Жиі • альвеолярлық остеит • ісіну/сұйықтық іркілуі • бас айналуы, бас ауыруы • жүректің соғуы, аритмия‡ • гипертензия • бронх түйілуі ‡ • іш қату, метеоризм, гастрит, қыжыл/қышқыл рефлюкс, диарея, диспепсия, эпигастрий аймағындағы жайсыздық сезімі, жүрек айнуы, құсу, эзофагит, ауыз қуысындағы ойық жара • АЛТ, АСТ деңгейлерін арттыру • көгеру • астения/шаршау, тұмау тәрізді ауру Жиі емес • гастроэнтерит, жоғарғы тыныс жолдарының инфекциясы, несеп шығару жолының инфекциясы • анемия (көбінесе асқазан-ішектен қан кетудің нәтижесінде), лейкопения, тромбоцитопения • аса жоғары сезімталдық ‡ ß • тәбеттің жоғарылауы немесе төмендеуі, дене салмағының артуы • мазасыздық, депрессия, ойлау ұшқырлығының төмендеуі, елестеулер‡ • дисгевзия, ұйқысыздық, парестезия/ гиперемия, ұйқышылдық • бұлыңғыр көру, конъюнктивит • құлақтың шыңылдауы, вертиго • жүрекшелер фибрилляциясы, тахикардия ‡, жүректің іркілісті жеткіліксіздігі, ЭКГ спецификалық емес өзгерістері, стенокардия‡, миокард инфарктісі § • қан кернеуі, инсульт§, транзиторлық ишемиялық шабуыл, гипертониялық криз‡, васкулит‡ • жөтел, ентігу, мұрыннан қан кету • іштің кебуі, ішек перистальтикасы сипатының өзгеруі, ауыздың құрғауы, гастродуоденальді ойық жаралар, гастроинтестинальді тесілуді және қан кетуді қоса, пептидтік ойық жара, тітіркенген ішек синдромы, панкреатит‡ • беттің ісінуі, қышыну, бөртпе, эритема‡, есекжем‡ • бұлшықеттің құрысуы/түйілуі, бұлшықет-қаңқа ауыруы/бұлшықеттердің сіресуі • протеинурия, креатинин деңгейінің жоғарылауы, бүйрек жеткіліксіздігі/бүйрек дисфункциясы‡ • кеуденің ауыруы • қандағы мочевина азоты деңгейлерінің артуы, креатинфосфокиназа деңгейінің жоғарылауы, гиперкалиемия, несеп қышқылы деңгейлерінің жоғарылауы Сирек • ангионевроздық ісіну, анафилаксиялық/анафилактоидтық шок ‡ • сананың шатасуы ‡, мазасыздық ‡ • гепатит‡ • бауыр жеткіліксіздігі‡, сарғаю‡ • Стивенс-Джонсон синдромы‡, уытты эпидермалық некролиз‡, тұрақты дәрілік эритема‡ • қандағы натрий деңгейінің төмендеуі ‡ Бұл жағымсыз реакция маркетингтен кейінгі бақылау кезеңінде тіркелді. Оның тіркелген жиілігі көрсетілімдер мен бекітілген доза бойынша біріктірілген осы клиникалық зерттеулерде байқалатын ең жоғары жиілік негізінде бағаланды. † «Сирек» жиілік дәрежесі Дәрілік препараттың жалпы сипаттамасы (2 нұсқа, 2009 ж. қыркүйек) үшін нұсқаулыққа сәйкес 0 оқиға үшін 95% сенімді аралықтың есептеп шығарылған жоғарғы шегі негізінде, дозалары мен көрсетілімдері (n = 15,470) бойынша біріктірілген III фазадағы клиникалық зерттеулерінің деректерін талдау кезінде эторикоксибпен ем қабылдаған пациенттер санын ескере отырып анықталды. ß Аса жоғары сезімталдық «аллергия», «дәрілік аллергия», «дәрілік заттарға аса жоғары сезімталдық», «аса жоғары сезімталдық», «NOS аса жоғары сезімталдығы», «аса жоғары сезімталдық реакциясы» және «спецификалық емес аллергия» терминдерін қамтиды § Плацебо бақыланатын ұзақ мерзімді және белсенді бақыланатын бақыланатын клиникалық зерттеулер талдауы деректерінің нәтижелері бойынша, ЦОГ-2 селективті тежегіштерін қолданғанда миокард инфарктісі мен инсультті қоса, күрделі артериялық тромбоз құбылыстарының даму қаупінің жоғарылай түседі. Мұндай жағдайлар үшін қауіптің абсолютті өсуі қолданыстағы деректер негізінде жылына 1%-дан асуы екіталай (жиі емес). ҚҚСП қолдану аясында мынадай күрделі жағымсыз әсерлер туралы хабарланды және мыналар эторикоксибке қатысты жоққа шығаруға болмайды: интерстициялық нефрит пен нефроздық синдромды қоса, нефроуыттылық. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаса медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласыңыз Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары Клиникалық зерттеулерде эторикоксибті 500 мг дейінгі бір реттік дозасында қабылдау немесе 21 күн бойы тәулігіне 150 мг дейін бірнеше рет қабылдау елеулі уытты әсерлерді тудырмады. Эторикоксибпен жедел артық дозалану туралы хабарламалар алынды, алайда, көпшілік жағдайларда жағымсыз реакциялар туралы хабарланбаған. Жиі байқалатын жағымсыз әсерлер эторикоксиб қауіпсіздік бейінімен үйлесімді болды (мысалы, АІЖ тарапынан бұзылулар, кардиоренальды құбылыстар). Емі Артық дозаланған жағдайда, стандартты демеуші емді жүргізген дұрыс, мысалы, сіңірілмеген препаратты асқазан-ішек жолынан шығаруға бағытталған шараларды қолдану, клиникалық жағдайды бақылауды жүзеге асыру, және қажет болған жағдайда, демеуші ем жүргізу керек. Эторикоксиб гемодиализ кезінде шығарылмайды; перитонеальді диализде шығарылуы белгісіз.

Асқазан-ішек жолына әсері Эторикоксиб қолданған пациенттерде асқазан-ішек жолы тарапынан болатын, кейде өлімген соқтырған асқынулар (тесілулер, ойық жаралар немесе қан кетулер) туралы мәлімделген. ҚҚСП қолданғанда АІЖ тарапынан болатын асқынулардың даму қаупі жоғары пациенттерді емдеген кезде, атап айтқанда, егде жастағы, басқа ҚҚСП, соның ішінде ацетилсалицил қышқылын бір мезгілде қолданып жүрген пациенттерде, сондай-ақ, анамнезінде ойық жара немесе асқазан-ішектен қан кету сияқты АІЖ аурулары бар пациенттерде сақтық таныту ұсынылады. Эторикоксиб пен ацетилсалицил қышқылын (тіпті төмен дозада болса да) бір мезгілде қолданғанда АІЖ тарапынан болатын жағымсыз реакциялардың (асқазан-ішектің ойық жарасы немесе АІЖ тарапынан басқа да асқынулар) қосымша туындау қаупі бар. Ұзақ мерзімді клиникалық зерттеулерде ЦОГ-2 селективті тежегішін + ацетилсалицил қышқылын және ҚҚСП + ацетилсалицил қышқылын қолданған кезде АІЖ үшін қауіпсіздігіне қатысты айқын айырмашылық байқалған жоқ. Жүрек-қантамыр жүйесіне әсері Клиникалық зерттеулердің деректері ЦОГ-2 селективті тежегіштерін қолдану плацебомен және кейбір ҚҚСП-мен салыстырғанда, тромбоздық асқынулардың (әсіресе, миокард инфарктісі мен инсульттің) туындау қаупімен байланысты болуы мүмкін екенін көрсетіп отыр. Жүрек-қантамырлық асқынулардың қаупі эторикоксибтің дозасы мен және қолданылу ұзақтығын арттырғанда жоғарылауы мүмкін болғандықтан, препаратты барынша қысқа уақыт мерзімі ішінде ең төменгі тиімді дозасында қолдану керек. Әсіресе, остеоартритпен пациенттерде ауырсынуды симптоматикалық жеңілдету қажеттілігін және жүргізілетін емге жауапты мезгіл-мезгіл қайта қарастырған жөн. Жүрек-қантамырлық асқынулардың (артериялық гипертензия, гиперлипидемия, қант диабеті, шылым шегу сияқты) айқын қауіп факторлары бар пациенттерге эторикоксибпен осындай мүмкіндікті мұқият қарағаннан кейін ғана ем жүргізген жөн. ЦОГ-2 селективті тежегіштері жүрек-қантамыр ауруларының профилактикасына арналған аспиринді алмастырғыш болып табылмайды, өйткені олар тромбоциттерге әсер етпейді. Сондықтан антиагрегантты препараттарды қолдануды тоқтатуға болмайды. Бүйрекке әсері Бүйректік простагландиндер бүйрек перфузиясын демеуде компенсаторлық рөл атқарады. Сондықтан бүйрек перфузиясы бұзылған кезде эторикоксибті қабылдау простагландиндер түзілуінің азаюын және осының салдарынан – бүйректік қан ағысының төмендеуін және бүйрек функциясының бұзылуын туғызуы мүмкін. Мұндай реакция қаупі бүйрек функциясының айтарлықтай әлсіреуі, компенсацияланбаған жүрек жеткіліксіздігі немесе циррозы бар пациенттерде анағұрлым жоғары. Мұндай пациенттерде бүйрек функциясын бақылау мүмкіндігін қарастыру керек. Сұйықтық іркілуі, ісінулер және артериялық гипертензия Простагландиндер синтезін тежейтін басқа препараттарды қолданғандағыдай, эторикоксибті қабылдап жүрген пациенттерде сұйықтық іркілуі, ісінулер және артериялық гипертензия байқалды. Эторикоксибті қоса, қабынуға қарсы стероидты емес препараттардың (ҚҚСП) барлығы жүректің іркілісті жеткіліксіздігінің туындауына немесе қайталануына алып келуі мүмкін. Препаратты анамнезінде жүрек жеткіліксіздігі, сол жақ қарынша функциясының бұзылуы немесе артериялық гипертензиясы бар пациенттерге, сондай-ақ кез келген басқа себеппен пайда болған ісінуі бар пациенттерге сақтықпен тағайындайды. Ондай пациенттер жай-күйінің нашарлауының клиникалық белгілері жағдайында эторикоксибті тоқтатуды қоса, тиісті шараларды қолдану керек. Эторикоксибті, әсіресе жоғары дозаларда қолдану кейбір басқа ҚҚСП және ЦОГ-2 селективті тежегіштерін қолдануға қарағанда жиі және ауыр артериялық гипертензиямен қатар жүруі мүмкін. Сондықтан, гипертензия эторикоксибпен емдеуді бастағанға дейін бақылауда болуы тиіс, сондай-ақ, эторикоксибпен емдеу кезінде артериялық қысымды бақылауға ерекше назар аудару керек. Артериялық қысымды (АҚ) емдеу басталғаннан кейін 2 апта бойы, содан соң – мезгіл-мезгіл бақылап отыру керек. Егер АҚ едәуір жоғарыласа, баламалы емдеу мүмкіндігін қарастыру керек. Бауырға әсері Бір жыл бойы тәулігіне 30 мг, 60 мг және 90 мг дозалардағы эторикоксибпен ем қабылдаған пациенттердің шамамен 1%-ында аланинаминотрансфераза (АЛТ) және/немесе аспартатаминотрансфераза (АСТ) белсенділігінің жоғарылауы (қалыптың жоғарғы шегімен салыстырғанда шамамен үш және одан да көп есе) байқалды. Бауыр функциясының бұзылу белгілері және/немесе симптомдары бар барлық пациенттердің, сондай-ақ бауыр функциясының патологиялық көрсеткіштері бар пациенттердің жағдайын бақылау керек. Бауыр функциясы бұзылуының белгілері жағдайында немесе бауыр функциясы көрсеткіштерінің тұрақты патологиялық өзгерістері (қалыптың жоғарғы шегінен үш есе жоғары) кезінде эторикоксибті тоқтату керек. Жалпы нұсқаулар Егер пациенттерде емдеу барысында жоғарыда көрсетілген қандай да бір ағзалар жүйесі функциясының бұзылғаны байқалса, тиісті шаралар қабылдау және эторикоксибті тоқтату туралы мәселені қарастыру керек. Эторикоксибті егде жастағы пациенттерде және бүйрек, бауыр немесе жүрек функциясы бұзылған пациенттерде қолданғанда үнемі медициналық бақылау жүргізу керек. Дегидратациясы бар пациенттерге эторикоксибпен емдеуді сақтықпен бастау керек. Эторикоксибпен емдеуді бастар алдында регидратация жүргізу ұсынылады. Кейбір жағдайларда өліммен аяқталатын, күрделі тері реакцияларының, оның ішінде эксфолиативті дерматиттің, Стивенс - Джонсон синдромының және уытты эпидермалық некролиздің туындағаны туралы ҚҚСП және ЦОГ-2 кейбір селективті тежегіштерін маркетингтен кейінгі бақылау уақытында қолданғанда өте сирек хабарланған. Пациенттерде емнің басында осы реакциялардың даму қаупі жоғары болып көрінеді, көпшілік жағдайларда олардың алғашқы белгілері емнің алғашқы айы ішінде пайда болады. Эторикоксиб қолданатын пациенттерде аса жоғары сезімталдықтың күрделі реакциялары (анафилаксия және ангионевроздық ісіну сияқты) хабарланды. ЦОГ-2 кейбір селективті тежегіштері анамнезінде қандай-да бір препаратқа аллергиялық реакция болған пациенттерде тері реакцияларының туындау қаупін арттыруы мүмкін. Теріде бөртпе, шырышты қабықтардың зақымдануы немесе аса жоғары сезімталдықтың басқа белгілері алғаш көрініс берген жағдайда, эторикоксибті тоқтату керек. Эторикоксиб қызбаның немесе инфекцияның басқа белгілерінің көріністерін бәсеңдетуі мүмкін. Эторикоксибті варфаринмен немесе басқа да пероральді антикоагулянттармен бір мезгілде қолданғанда сақтық таныту керек. ЦОГ және простагландиндер синтезін тежейтін басқа да препараттар сияқты, эторикоксибті қолдану жүктілікті жоспарлап жүрген әйелдерге ұсынылмайды. Арнайы ескертулер Педиатрияда қолданылуы Эторикоксибті балалар мен 16 жасқа дейінгі жасөспірімдерге қолдануға болмайды. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Эторикоксибті қолдану кезінде бас айналуы, ұйқышылдық немесе әлсіздік жағдайлары білінген пациенттер көлік құралдарын басқарудан және механизмдермен жұмыс істеуден бас тартуы тиіс.

Жүктілік Эторикоксибтің жүктілік кезінде қолданылуы туралы клиникалық деректер жоқ. Жануарларға жүргізілген зерттеулерде репродуктивтік жүйеге уытты әсері байқалды. Әйелдерде жүктілік кезіндегі ықтимал қаупі белгісіз. Эторикоксибті простагландиндер синтезін тежейтін басқа препараттар сияқты жүктіліктің кеш кезеңдерінде қолдану ұсынылмайды, өйткені бұл артериялық түтіктің мерзімінен бұрын жабылуына және жатырдың жиырылуының бәсеңдеуіне әкелуі мүмкін. Эторикоксибті жүктілік кезінде қолдануға болмайды. Жүктілік диагнозы қойылған жағдайда препаратпен емдеуді тоқтату керек. Емшек емізу Эторикоксиб адамның емшек сүтіне бөлінетіні белгісіз. Эторикоксиб егеуқұйрықтарда сүтпен бөлініп шығады. Бала емізетін әйелдерге эторикоксибпен емдеу кезеңінде бала емізуді тоқтату керек. Фертильділік Эторикоксибті басқа да ЦОГ-2 селективті тежегіштері сияқты жүктілікті жоспарлаған әйелдерде қолдану ұсынылмайды. Қосымша заттар туралы ақпарат Эториакстың бір дозасының құрамында 1 ммоль-ден аз натрий (23 мг) бар, яғни, құрамында натрий жоқ дерлік.

Фармакодинамикалық өзара әрекеттесулері Пероральді антикоагулянттар: жағдайы варфаринді тұрақты түрде қолдану арқылы тұрақтандырылған пациенттерде тәулігіне 120 мг дозадағы эторикоксибті қабылдау халықаралық қалыптастырылған қатынас (ХҚҚ) пен протромбин уақытының шамамен 13%-ға артуымен қатар жүрді. Сондықтан, пероральді антикоагулянттарды қабылдап жүрген пациенттерде протромбин уақыты мен ХҚҚ көрсеткіштерін, әсіресе, эторикоксибті қабылдаудың алғашқы күндерінде немесе оның дозасын өзгерткен кезде жиі тексеріп отыру керек. Диуретиктер, ангиотензин-өзгертуші фермент (АӨФ) тежегіштері және ангиотензин ІІ антагонистері: ҚҚСП диуретиктер мен гипертензияға қарсы басқа да препараттардың әсерін төмендетуі мүмкін. Бүйрек функциясы бұзылған кейбір пациенттерде (мысалы, дегидратациясы бар пациенттерде немесе бүйрек функциясының бұзылуы бар, егде жастағы пациенттерде) АӨФ тежегішін немесе ангиотензин ІІ антагонисін және ЦОГ тежейтін препараттарды бір мезгілде қолдану бүйректің жедел жеткіліксіздігін қоса, кейіннен бүйрек функциясының бұзылуына алып келуі мүмкін, бұл әдетте қайтымды сипатқа ие. Эторикоксибті АӨФ тежегіштерімен немесе ангиотензин ІІ антагонистерімен бір мезгілде қолданып жүрген пациенттерде ондай өзара әрекеттесулердің туындауы мүмкіндігін есте ұстаған жөн. Мұндай жағдайларда, әсіресе, егде жастағы пациенттерде сақтық таныту қажет. Қажет болған жағдайда пациенттерге гидратация жүргізіледі және қатарлас емді бастағаннан кейін, және емдеу үдерісінде мезгіл-мезгіл бүйрек функциясына мониторинг жүргізуге көңіл бөлінуі тиіс. Ацетилсалицил қышқылы: дені сау еріктілер қатысқан зерттеуде тепе-теңдік жағдайларында, эторикоксибті тәулігіне 1 рет 120 мг дозада қолдану ацетилсалицил қышқылының (тәулігіне бір рет 81 мг) антиагреганттық белсенділігіне әсер етпеген. Эторикоксибті жүрек-қантамыр асқынуларының профилактикасы үшін қолданылатын ацетилсалицил қышқылымен (төмен дозалардағы ацетилсалицил қышқылымен) бір мезгілде қолдануға болады. Алайда, ацетилсалицил қышқылы мен эторикоксибтің төмен дозаларын бір мезгілде қолдану эторикоксибпен монотерапиямен салыстырғанда АІЖ ойық жараларының немесе басқа да асқынулардың туындау жиілігінің артуына алып келуі мүмкін. Эторикоксибті жүрек-қантамыр асқынуларының профилактикасы үшін белгіленгеннен асатын дозалардағы ацетилсалицил қышқылымен, сондай-ақ басқа ҚҚСП-мен бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Циклоспорин және такролимус: эторикоксибтің осы препараттармен өзара әрекеттесуі зерттелмегенімен, ҚҚСП циклоспориндермен және такролимуспен бір мезгілде қолдану соңғыларының нефроуытты әсерін күшейтуі мүмкін. Эторикоксибті осы препараттардың кез келгенімен бір мезгілде қолданғанда бүйрек функциясын бақылау керек. Фармакокинетикалық өзара әрекеттесулері Басқа препараттардың фармакокинетикасына эторикоксибтің әсері Литий: ҚҚСП литийдің бүйрекпен шығарылуын төмендетеді, сол арқылы қан плазмасындағы литий деңгейін жоғарылатады. Қажет болған жағдайда, қандағы литий деңгейіне жиі бақылау жүргізу және осы препараттарды бір мезгілде қолдану кезеңінде, сондай-ақ, ҚҚСП қолдануды тоқтатқан кезде литий препаратының дозасын түзету керек. Метотрексат: екі зерттеуде ревматоидты артритті емдеуде метотрексатты аптасына бір рет 7.5 мг-ден 20 мг дейінгі дозада қабылдаған пациенттерде эторикоксибтің жеті күн бойы тәулігіне бір рет 60 мг, 90 мг және 120 мг дозаларда қабылдағандағы әсері зерттелді. 60 мг және 90 мг дозадағы эторикоксиб метотрексаттың қан плазмасындағы концентрациясы мен бүйректік клиренсіне әсер етпеді. Бір зерттеуде 120 мг дозадағы эторикоксиб метотрексаттың көрсеткіштеріне әсер етпеді, ал басқа бір зерттеуде қан плазмасындағы метотрексат концентрациясы 28%-ға жоғарылады, ал метотрексаттың бүйректік клиренсі 13%-ға төмендеді. Эторикоксиб пен метотрексатты бір мезгілде қолданғанда метотрексаттың уыттылығына қатысты тұрақты мониторинг жүргізу керек. Пероральді контрацептивтер: 60 мг дозадағы эторикоксиб құрамында 35 мкг этинилэстрадиол мен 0.5-1 мг норэтиндрон бар пероральді контрацептивтермен бір мезгілде қолданылғанда, 21 күн ішінде этинилэстрадиолдың AUC0‑24 37%-ға жоғарылауына алып келді. 120 мг дозадағы эторикоксиб жоғарыда аталған пероральді контрацептивтермен бір мезгілде немесе 12 сағат аралықпен қолданылғанда тепе-теңдік жағдайында этинилэстрадиолдың AUC0‑24 мәнін 50-60%-ға арттырды. Этинилэстрадиол концентрациясының бұлай жоғарылайтынын эторикоксибпен бір мезгілде қолданылатын пероральді контрацептивті таңдаған кезде есте ұстаған жөн. Этинилэстрадиол экспозициясының жоғарылауы пероральді контрацептивтерді қолданумен байланысты жағымсыз реакциялардың (мысалы, қауіп тобындағы әйелдерде вена тромбоэмболиясы) туындау жиілігін арттыруы мүмкін. Орын басушы гормондық ем (ОБГЕ): 120 мг эторикоксибті 28 күн бойы, 0.625 мг дозадағы конъюгацияланған эстрогендерді қамтитын орын басушы гормондық препараттармен қабылдау конъюгацияланбаған эстронның (41%-ға), эквилиннің (76%-ға) және 17-β-эстрадиолдың (22%-ға) тепе-тең жай-күйіндегі AUC0‑24 орташа көрсеткішін арттырады. Эторикоксибтің ұзақ уақыт қолдану үшін ұсынылған дозаларының (30, 60 және 90 мг) ықпалы зерттелген жоқ. 120 мг дозадағы эторикоксиб конъюгацияланған эстрогендер монотерапиясымен салыстырғанда, конъюгацияланған эстрогендер экспозициясын (AUC0‑24) жартысынан азға; конъюгацияланған эстрогендердің дозасын арттырғанда 0.625 мг-ден 1.25 мг-ге дейін төмендетті. Мұндай жоғарылаулардың клиникалық маңызы белгісіз, ал эторикоксиб пен құрамында конъюгацияланған эстрогендердің жоғарырақ дозалары бар препараттың біріктірілімін қолдану зерттелген жоқ. Эторикоксибті бір мезгілде қолданғанда постменопауза кезеңінде қолдануға арналған гормондық препаратты таңдағанда эстрогендер концентрациясының осындай жоғарылайтынын ескеру керек, өйткені эстрогендер экспозициясының жоғарылауы ОБГЕ байланысты жағымсыз құбылыстардың даму қаупін арттыруы мүмкін. Преднизон/преднизолон: дәрілермен өзара әрекеттесулерін зерттеулерде эторикоксиб преднизон/преднизолон фармакокинетикасына клиникалық тұрғыдан елеулі әсер еткен жоқ. Дигоксин: эторикоксибті 10 күн бойы тәулігіне бір рет 120 мг дозада қолданғанда тепе-тең жағдайдағы AUC0‑24 көрсеткішіне ықпалы немесе дигоксиннің бүйрекпен шығарылуына ықпалы байқалған жоқ. Дигоксиннің Cmax көрсеткішінің артуы (шамамен 33%-ға) байқалды. Мұндай жоғарылау, әдетте, пациенттердің көпшілігі үшін маңызды емес. Алайда, эторикоксиб пен дигоксинді бір мезгілде қолданғанда дигоксиннің уытты әсеріне қатысты қаупі жоғары пациенттердің жай-күйін бақылау керек. Эторикоксибтің сульфотрансферазалар арқылы метаболизденетін препараттарға әсері Эторикоксиб адам сульфотрансферазасы белсенділігінің тежегіші, атап айтқанда SULT1E1 болып табылады, сондай-ақ қан сарысуындағы этинилэстрадиол концентрациясын арттыруы мүмкін. Қазіргі уақытта әртүрлі сульфотрансферазалардың әсері туралы деректер аз болғандықтан, ал көптеген препараттарды қолдану үшін олардың клиникалық маңыздылығы әлі зерттеліп жатқандықтан, эторикоксибті негізінен адам сульфотрансферазаларымен (мысалы, пероральді сальбутамол және миноксидил) метаболизденетін басқа препараттармен бір мезгілде сақтықпен тағайындаған дұрыс. Эторикоксибтің CYP жүйесі изоферменттері арқылы метаболизденетін препараттарға әсері In vitro зерттеулердің деректеріне сүйенсек, эторикоксибтің Р450 (CYP) 1А2, 2С9, 2С19, 2D6, 2E1 және 3А4 цитохромдарын тежеуі күтілмейді. Эритромициндік тыныс алу тестісінің нәтижелеріне сәйкес, дені сау еріктілер қатысқан зерттеуде эторикоксибті 120 мг дозада күнделікті қолдану бауырдағы CYP3A4 белсенділігіне әсер еткен жоқ. Басқа препараттардың эторикоксиб фармакокинетикасына әсері Эторикоксиб метаболизмінің негізгі жолы цитохром жүйесінің ферменттеріне тәуелді. CYP3A4 изоферменті эторикоксибтің in vivo метаболизміне ықпал етеді. In vitro зерттеулердің деректері CYP2D6, CYP2C9, CYP1A2 және CYP2C19 да метаболизмнің негізгі жолын катализдей алатындығын, бірақ олардың сандық сипаттамалары in vivo зерттелмегендігін растап отыр. Кетоконазол: кетоконазол CYP3A4 күшті тежегіші болып табылады. Кетоконазолды дені сау еріктілер 11 күн бойы тәулігіне бір рет 400 мг дозада қабылдағанда эторикоксибтің 60 мг бір реттік дозасының фармакокинетикасына клиникалық тұрғыдан елеулі әсер етпеді (AUC 43%-ға артты). Вориконазол және миконазол: СYP3A4 изоферментінің күшті тежегіштері (ішке қабылдауға арналған вориконазол немесе ішке қабылдауға арналған гель түріндегі жергілікті миконазол) мен эторикоксибті бір мезгілде қолдану эторикоксиб экспозициясының аздап жоғарылауын туғызды, жарияланған деректердің негізінде ол клиникалық тұрғыдан маңызды деп танылмады. Рифампицин: эторикоксиб пен рифампицинді (CYP ферменттерінің қуатты индукторын) бір мезгілде қолдану қан плазмасындағы эторикоксиб концентрациясының 65%-ға төмендеуіне алып келді. Егер эторикоксиб рифампицинмен бір мезгілде қолданылса, мұндай өзара әрекеттесу симптомдардың қайталануымен қатар жүруі мүмкін. Бұл деректер дозаны арттыру қажеттілігін көрсетуі мүмкін болса да, әрбір көрсетілім үшін көрсетілгеннен асатын дозаларда эторикоксиб қолдану ұсынылмайды, өйткені рифампицин мен эторикоксибті осындай дозаларда біріктіріп қолдану зерттелмеген. Антацидтер: антацид препараттар эторикоксиб фармакокинетикасына клиникалық мәнді әсер етпейді.

Сақтау мерзімі 3 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Түпнұсқалық қаптамасында, 30 °С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек.