Эспиро таблетки 25 мг

белсенді зат: тиісінше 25.0 мг немесе 50.0 мг эплеренон, қосымша заттар: лактоза моногидраты, микрокристалды целлюлоза, гипромеллоза, натрий лаурилсульфаты, натрий кроскармеллозасы, магний стеараты қабық құрамы Опадрай сары 33G32578, оның ішінде: гипромеллоза, титанның қостотығы (E 171), лактоза моногидраты, макрогол, триацетин, темірдің (III) сары тотығы (E 172). Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Сары түсті үлбірлі қабықпен қапталған, дөңгелек пішінді, екі жақ беті дөңес таблеткалар (25 мг доза үшін). Сары түсті үлбірлі қабықпен қапталған, дөңгелек пішінді, екі жақ беті дөңес, бір жақ бетінде бөлетін сызығы бар таблеткалар (50 мг доза үшін).

• жүректің сол жақ қарыншасы қызметі бұзылған (LVEF [сол жақ қарыншаның лықсыту фракциясы] ≤40%), клиникалық жағдайы тұрақты, жақында миокард инфарктісінен кейінгі жүрек жеткіліксіздігінің клиникалық көріністері бар пациенттерде өлім-жітім және жүрек-қантамыр ауруларының қаупін төмендету мақсатында бета-адреноблокаторларды қолдана отырып жүргізілетін стандартты емге қосымша дәрі ретінде; • созылмалы жүрек жеткіліксіздігі бар (NYHA жіктеуі бойынша II функционалдық класс (ФК)) және жүректің сол жақ қарыншасының дисфункциясы бар (LVEF ≤30%) ересек пациенттерде өлім-жітім мен жүрек-қантамыр ауруларының қаупін азайту мақсатында стандартты емнің компоненті ретінде. Қолдану басталғанға дейін қажетті мәліметтер тізбесі

ATХ коды C03DA04 Әсер ету механизмі Эплеренон глюкокортикоидты, прогестеронды және андрогендік рецепторлармен салыстырғанда адамда минералокортикоидты рецепторларға қатысты салыстырмалы таңдаулылыққа ие, олардың альдостеронмен - артериялық қысымды реттеуге және жүрек-қантамыр ауруларының патогенезіне қатысатын, ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесі (РААЖ) басты гормонымен байланысын бөгейді. Фармакодинамикалық әсерлері Эплеренон қан плазмасындағы ренин мен қан сарысуындағы альдостерон деңгейінің тұрақты жоғарылауын тудырады. Кейіннен ренин секрециясы кері байланыс механизмі бойынша альдостеронмен басылады. Бұл жағдайда ренин белсенділігінің немесе айналымдағы альдостерон деңгейінің жоғарылауы эплеренон әсеріне әсер етпейді. Созылмалы жүрек жеткіліксіздігінің әртүрлі дозалау режимдерімен емді зерттеуде (NYHA II-IV жіктеуі) стандартты емге эплеренонды қосу альдостерон деңгейінің дозаға тәуелді жоғарылауына әкелді. Сол сияқты, EPHESUS кардиоренальді байланысын зерттеуде эплеренон емі альдостерон деңгейінің айтарлықтай жоғарылауына әкелді. Бұл нәтижелер осы популяциялардағы минералкортикоидты рецепторлардың бөгеу фактісін растайды. Эплеренон инфаркттан кейінгі жүрек жеткіліксіздігі (EPHESUS) бар пациенттердің тиімділігі мен өміршеңдік жиілігін зерттеуде зерттелді. EPHESUS жүрек жеткіліксіздігінің клиникалық белгілері және сол жақ қарыншалық дисфункциясы бар (сол жақ қарыншаның лықсыту фракциясын өлшеу негізінде) жедел миокард инфарктісін (МИ) бастан өткерген 6632 пациенттің қатысуымен 3 жылға созылған салыстырмалы жасырын, плацебо бақыланатын зерттеу ретінде жүргізілді. 3-14 күн ішінде (медиана 7 күн) бастан өткерген МИ кейін пациенттер тәулігіне бір рет 25 мг бастапқы дозада стандартты емге қосымша ретінде эплеренон немесе плацебо алды, содан кейін қандағы калий деңгейі 5,0 ммоль/л-ден төмен болған жағдайда, доза 4 апта бойы тәулігіне 50 мг нысаналы деңгейге дейін титрленді. Зерттеу барысында пациенттер ацетилсалицил қышқылын (92%), АӨФ тежегіштерін (90%), β блокаторларды (83%), нитраттарды (72%), ілмектік диуретиктерді (66%) немесе ГМГКоА-редуктаза тежегіштерін (60%) қамтитын стандартты ем қабылдады. Барлық себептерден пациенттердің өлім-жітімі EPHESUS-ке бастапқы кіру нүктесі болды, ал кардиоваскулярлық патологиядан қайтыс болу немесе кардиоваскулярлық патологияға байланысты ауруханаға жатқызу біріктірілген кіру нүктесі болды; зерттеу барысында эплеренон қабылдаған пациенттердің 14,4%-ы және плацебо қабылдаған пациенттердің 16,7%-ы қайтыс болды (барлық себептерден); эплеренон қабылдаған пациенттердің 26,7%-ы және плацебо қабылдаған 30,0%-ы біріктірілген кіру нүктелеріне жауап берді - кардиоваскулярлық патологияға байланысты қайтыс болды немесе ауруханаға жатқызылды. Осылайша, EPHESUS барысында эплеренон плацебомен салыстырғанда әртүрлі себептерден болатын өлім қаупін 15% - ға төмендететіні көрсетілген (нормаланған мәндер аймағы 0,85; 95% сенімді аралық, 0,75-0,96; p=0,008), бұған негізінен жүрекқантамыр өлімін азайту арқылы қол жеткізілді. Эплеренон сонымен қатар жүрек-қантамыр өлімі немесе ауруханаға жатқызу қаупін 13%-ға төмендетті (нормаланған мәндер аймағы 0,87; 95% сенімді аралық, 0,79-0,95; p=0,002). Жалпы өлім мен жүрек-қантамыр өлімі/ауруханаға жатқызу қаупінің абсолютті төмендеуі 2,3% және сәйкесінше 3,3% құрады. Клиникалық тиімділік негізінен 75 жастан кіші пациенттер тобында эплеренонмен жүргізілетін ем кезінде көрсетілді. Эплеренонмен жүргізілген емнің 75 жастан асқан пациенттер үшін пайдасы айқын емес болып қалады. NYHA бойынша функционалдық класты клиникалық расталған жақсаруы немесе тұрақтануы эплеренонмен емделген пациенттер тобында плацебомен салыстырғанда статистикалық тұрғыдан жоғары болды. Гиперкалиемия плацебо тобындағы 2,0%-бен (p <0,001) салыстырғанда эплеренон тобындағы 3,4% жағдайда тіркелген. Гипокалиемия плацебо тобындағы 1,5%-бен (p <0,001) салыстырғанда эплеренон тобындағы 0,5% жағдайда тіркелген. ЭКГ арқылы 147 дені сау зерттелетіндерге жүргізілген эплеренонның фармакокинетикалық зерттеулері кезінде эплеренонның жүректің жиырылу жиілігіне, QRS, PR немесе QT аралығының ұзақтығына әсері тіркелген жоқ. EMPHASIS-HF зерттеуінде (эплеренонның орташа жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде ауруханаға жатқызу жиілігіне және өміршеңдігіне әсері) эплеренонның әсері стандартты еммен бірге жүректің систолалық дисфункциясы және орташа жеткіліксіздік симптомдары (NYHA II функционалды класы) бар пациенттерде зерттелді. Пациенттер 55 жасқа толған болса, QRS >130 мсек аралығының тіркелген ұзақтығына қосымша ретінде сол жақ қарыншаның лықсу фракциясы (LVEF) ≤30% немесе LVEF ≤35% болса, сондай-ақ алдыңғы 6 ай ішінде жүрек-қантамыр патологиясына байланысты ауруханаға жатқызылса немесе В типті плазмалық натриуретикалық пептидтің деңгейі 250 пг/мл-ден жоғары немесе плазмалық N-терминал В типті про-натриуретикалық пептидтің деңгейі ерлерде 500 пг/мл-ден жоғары болса, зерттеуге қосылған. Эплеренон тәулігіне 25 мг бастапқы дозада тағайындалды және егер сарысудағы калий деңгейі 5,0 ммоль/л аспаса, 4 апта ішінде тәулігіне 50 мг-ға дейін титрленді. Егер шумақтық сүзілу жылдамдығы 30-49 мл/мин/1,73 м 2 болса, эплеренон күн сайын 25 мг дозада тағайындалды, ал дозасы тәулігіне бір рет 25 мг-ға дейін көтерілді. Жалпы алғанда, базалық диуретиктермен (85%), АӨФ тежегіштерімен (78%), ангиотензин II рецепторларының блокаторларымен (19%), бета-блокаторлармен (87%), тромбозға қарсы препараттармен (88%), липид деңгейін төмендететін препараттармен (63%) және жүрек гликозидтерімен (27%) жүргізілетін емнен басқа эплеренонмен немесе плацебомен ем алған 2737 пациент рандомизацияланған (салыстырмалы жасырын әдісі). Лықсыту фракциясының орташа мәні (LVEF) ~26%, ал QRS аралығының орташа ұзындығы ~122 мсек болды. Пациенттердің көпшілігі (83,4%) рандомизацияға дейінгі алдыңғы 6 айда жүрек-қантамыр патологиясын емдеу үшін бұрын ауруханаға жатқызылған, олардың шамамен 50% – ы жүрек жеткіліксіздігі нәтижесінде болған. Пациенттердің шамамен 20%-ы синхронды кардиоверсивті емнен өтті немесе имплантацияланған ырғақ жүргізушілері болды. Бастапқы кіру нүктесіне (жүрек-қантамыр патологиясынан қайтыс болу немесе жүрек жеткіліксіздігінен ауруханаға жатқызу) эплеренон тобындағы 249 пациент (18,3%) және плацебо тобындағы 356 пациент (25,9%) жетті (нормаланған мәндер аймағы 0,63, 95% сенімді аралық, 0,54-0,74; p<0,001). Эплеренонның пациенттердің нәтижелеріне әсері барлық қосалқы топтарда біркелкі болды. Екінші кіру нүктесі (қандай да бір себептермен болған өлім) эплеренон тобындағы 171 пациентте (12,5%) және плацебо тобындағы 213 пациентте (15,5%) тіркелді (нормаланған мәндер аймағы 0,76; 95% сенімді аралық, 0,620,93; p=0,008). Эплеренон тобындағы 147 (10,8%) және плацебо тобындағы 185 (13,5%) пациент жүрек-қантамыр патологиясынан қайтыс болды (нормаланған мәндер аймағы 0,76; 95% сенімді аралық, 0,61-0,94; p=0,01). Зерттеу барысында гиперкалиемия (қан сарысуындағы калий деңгейі >5,5 ммоль/л) эплеренон тобындағы 158 пациентте (11,8%) және плацебо тобындағы 96 пациентте (7,2%) (p <0,001) тіркелді. Қан сарысуындағы калий деңгейі < 4,0 ммоль/л ретінде анықталған гипокалиемия эплеренон тобында плацебо тобымен салыстырғанда статистикалық тұрғыдан төмен болды (эплеренон үшін 38,9%, плацебо үшін 48,4%, p<0,0001). Балалар Эплеренон жүрек жеткіліксіздігі бар балаларда зерттелмеген. Гипертензияны емдеудің 10 апталық педиатриялық зерттеуінде (пациенттердің жасы 4-тен 17 жасқа дейін, N=304) эплеренон ересектерге ұқсас әсер ететін дозада (тәулігіне 25 мг-ден 100 мг-ға дейін) қысымды тиімсіз төмендетті. Бұл зерттеуде, сондай-ақ балалар мен жасөспірімдердегі эплеренон қауіпсіздігінің 1 жылдық зерттеуінде қауіпсіздік бейіні ересектердегі қауіпсіздік бейініне сәйкес келді. Эплеренон 4 жасқа дейінгі балаларды емдеуде гипертензияға қарсы агент ретінде зерттелмеген, өйткені егде жастағы балаларда жүргізілген зерттеу препараттың тиімсіздігін көрсетті (4.2 бөлімін қараңыз). Эплеренонның (ұзақ мерзімді) балалар мен жасөспірімдердегі гормоналды статусқа әсері зерттелмеген.

Дозалау режимі Ең жоғары тәуліктік доза – 50 мг. Жақында болған миокард инфарктісінен кейін жүрек жеткіліксіздігінің клиникалық көріністеулері бар пациенттер Эплеренонның ұсынылатын демеуші дозасы - тәулігіне бір рет 50 мг. Емдеуді тәулігіне бір рет 25 мг дозадан бастау керек және қан сарысуындағы калий деңгейін бақылай отырып, тәулігіне бір рет 50 мг нысаналы дозаға жеткенге дейін дұрысы оны 4 апта ішінде біртіндеп арттыру керек (1-кестені қараңыз). Әдетте Эспиромен емдеуді миокард инфарктісі диагнозы анықталғаннан кейін 3-14 күн ішінде бастаған жөн. Созылмалы жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттер (NYHA жіктеуі бойынша II функционалды класс (ФК)) Созылмалы жүрек жеткіліксіздігінде (II класс NYHA) емдеу тәулігіне бір рет 25 мг дозадан басталады және қан сарысуындағы калий деңгейін бақылай отырып (1-кестені қараңыз) оны біртіндеп, дұрысы 4 апта ішінде, тәулігіне бір рет 50 мг нысаналы дозаға жеткенге дейін арттырады. Қан сарысуындағы калий концентрациясы > 5,0 ммоль/л болатын пациенттерге Эспиромен емдеуді бастау ұсынылмайды. Қан сарысуындағы калий деңгейін препаратпен емдеу басталғанға дейін, бірінші аптада және дозаны қолдану немесе түзету басталғаннан кейін бір айдан кейін анықтау керек. Содан кейін қан сарысуындағы калий деңгейін қажет болған жағдайда мезгіл-мезгіл бақылау керек. Емдеу басталғаннан кейін дозаны кестеде көрсетілгендей қан сарысуындағы калий деңгейін ескере отырып түзету керек. 1-кесте Қан сарысуындағы калий деңгейі (ммоль/л) — Әсері — Дозаны түзету < 5,0 — Арттыру керек — Күнара 25 мг, тәулігіне бір рет 25 мг-ға дейін Тәулігіне бір рет 25 мг, тәулігіне бір рет 50 мг-ға дейін 5,0-5,4 — Сақтау керек — Дозаны өзгертусіз 5,5-5,9 — Төмендету керек — Тәулігіне бір рет 50 мг, тәулігіне бір рет 25 мг-ға дейін Тәулігіне бір рет 25 мг, күнара 25 мг-ға дейін Тоқтатқанға дейін күнара 25 мг ≥ 6,0 — Тоқтату керек — Қолдануға болмайды Эспироны қан сарысуында калий концентрациясының ≥ 6,0 ммоль/л жоғарылау себебінен тоқтатқанда, егер қан сарысуындағы калий концентрациясы 5,0 ммоль/л-ден кем болса, препарат 25 мг дозада бір күннен кейін қайталап қолданылуы мүмкін. Егде жастағы пациенттерде қолдану Егде жастағы пациенттер үшін бастапқы дозаны түзету қажет емес. Жастың ұлғаюына байланысты бүйрек функциясының нашарлауы салдарынан, егде жастағы пациенттерде гиперкалиемияның пайда болу қаупі жоғары. Ол организмде дәрілік заттың концентрациясын арттыратын қатар жүретін аурулардың, әсіресе бауыр функциясының жеңіл немесе орташа бұзылуларының болуына байланысты қосымша артуы мүмкін. Қан сарысуында калий деңгейін әлсін-әлсін бақылап отыру керек. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде қолдану Бүйрек функциясының жеңіл бұзылуы бар пациенттерде бастапқы дозаны түзету талап етілмейді. Қан сарысуындағы калий деңгейін мезгіл-мезгіл бақылау, сондай-ақ 1-кестедегі деректерді ескере отырып, препараттың дозасын өзгерту ұсынылады. Бүйрек функциясының орташа бұзылуы бар пациенттерде (креатинин клиренсі 30-60 мл/мин) бастапқы доза күнара 25 мг құрайды және калий концентрациясына сәйкес өзгертілуі керек (1-кестені қараңыз). Қан сарысуындағы калий деңгейін мезгіл- мезгіл бақылап отыру керек. Миокард инфарктісін өткергеннен кейін жүрек жеткіліксіздігіне шалдыққан креатинин клиренсі < 50 мл/мин пациенттерде эплеренонды қолдану туралы деректер жоқ. Бұл пациенттерге Эспироны тағайындау кезінде ерекше сақ болу керек. Креатинин клиренсі < 50 мл/мин пациенттерде тәулігіне бір рет 25 мг-ден жоғары дозаларды қолдану тәжірибесі жоқ. Бүйрек функциясының ауыр бұзылулары бар емделушілерде эплеренонды қолдану (креатинин клиренсі < 30 мл/мин) қарсы көрсетілген. Эплеренон диализ арқылы шығарылмайды. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде қолдану Бауыр функциясының жеңіл және орташа бұзылулары бар пациенттерде бастапқы дозаны түзету талап етілмейді. Мұндай пациенттердің организмінде эплеренон концентрациясының жоғарылауын ескере отырып, қан сарысуындағы калий концентрациясын жиі және үнемі бақылау ұсынылады, әсіресе егде жастағы пациенттерде. Басқа дәрілік препараттарды қабылдайтын пациенттерде қолдану Амиодарон, дилтиазем және верапамил сияқты әлсіз және орташа CYP3A4 тежегіштерін бір мезгілде қолданғанда емдеуді тәулігіне бір рет 25 мг дозадан бастау керек. Доза тәулігіне бір рет 25 мг аспауы керек. Балалар мен жасөспірімдерде қолдану Балаларда эплеренонды қолдану туралы деректер жоқ, сондықтан пациенттердің осы тобында дәрілік өнімді қолдану ұсынылмайды. Енгізу әдісі және жолы Эспироны тамақтану кезінде немесе оған байланыссыз қабылдауға болады. Дозаны әр адамға жеке таңдауды қамтамасыз ету үшін құрамында 25 мг және 50 мг эплеренон бар таблеткалар қолжетімді. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын өткізіп алған кезде қажетті шаралар Өткізіп алған дозаның орнын толтыру үшін қосарлы дозаны қабылдауға болмайды. Эспиро препаратын қолданар алдында дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медициналық қызметкерден кеңес алу керек

• эплеренонға немесе препараттың қандай да бір қосымша затына жоғары сезімталдық • емдеу басталғанға дейін сарысудағы калий деңгейі > 5,0 ммоль/л • бүйректің ауыр жеткіліксіздігі (креатинин клиренсі < 30 мл/мин) • бауырдың ауыр жеткіліксіздігі (Чайлд-Пью шкаласы бойынша С класы) • калий сақтайтын диуретиктерді, калий препараттарын немесе CYP3A4 күшті тежегіштерін (мысалы, итраконазол, кетоконазол, ритонавир, нелфинавир, кларитромицин, телитромицин және нефазодон) бір мезгілде қолдану • ангиотензин-өзгертуші фермент (АӨФ) тежегіштерімен және ангиотензин II рецепторларының антагонистерімен (АРАІІ) үштік біріктірілім • 18 жасқа дейінгі балалар • лактация кезеңі • тұқым қуалайтын фруктоза жақпаушылығы, Lapp-лактаза ферментінің тапшылығы, глюкоза-галактоза мальабсорбциясы

Жиі - гиперкалиемия, гиперхолестеринемия - ұйқысыздық - синкопе, бас айналу, бас ауыруы - сол жақ қарыншалық жүрек жеткіліксіздігі, жүрекшелер фибрилляциясы - артериялық гипотензия - жөтел - диарея, жүрек айнуы, іш қату, құсу - бөртпе, қышыну - бұлшықет құрысуы, арқаның ауыруы - бүйрек функциясының бұзылуы - астения - мочевина деңгейінің жоғарылауы, креатинин деңгейінің жоғарылауы Жиі емес - пиелонефрит, инфекциялар, фарингит - эозинофилия - гипотиреоз - гипонатриемия, дегидратация, гипертриглицеридемия - гипестезия - тахикардия - аяқ артерияларының тромбозы, ортостаздық гипотензия - метеоризм - ангионевроздық ісіну, шамадан тыс терлеу - сүйек-бұлшықеттің ауыруы - холецистит - гинекомастия - дімкәстану - эпидермальді өсу факторы рецепторлары деңгейінің төмендеуі, қандағы глюкоза деңгейінің жоғарылауы. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаған кезде медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса алғанда, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша тікелей ақпараттық деректер базасына хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Эплеренонмен артық дозалану аясында жағымсыз әсерлер жағдайлары сипатталмаған. Пациентте артық дозаланудың ең көп күтілетін симптомдары гипотензия және гиперкалиемия болады. Эплеренон гемодиализ арқылы шығарылмайды. Эплеренонның белсендірілген көмірмен қарқынды байланысатыны дәлелденген. Егер клиникалық айқын гипотензия пайда болса, симптоматикалық емді бастау керек. Гиперкалиемия пайда болған кезде стандартты емдеу көрсетіледі.

Гиперкалиемия Эплеренонды қолданған кезде оның әсер ету механизміне байланысты гиперкалиемия дамуы мүмкін. Емдеудің басында және препараттың дозасы өзгерген кезде барлық пациенттерде қан сарысуындағы калий концентрациясын бақылау керек. Әрі қарай емдеу барысында калий концентрациясын ұдайы бақылауды бүйрек жеткіліксіздігі бар егде жастағы пациенттер және қант диабетімен ауыратын пациенттер сияқты гиперкалиемияның даму қаупі жоғары пациенттерде жүргізу ұсынылады. Гиперкалиемияның даму қаупінің жоғарылауын ескере отырып, эплеренонмен емдеуді бастағаннан кейін калий препараттарын қолдану ұсынылмайды. Эспиро дозасын төмендету қан сарысуындағы калий концентрациясының төмендеуіне әкелетіні дәлелденді. Эспиромен емдеу аясында гидрохлортиазидті енгізу қан сарысуындағы калий концентрациясының жоғарылауына кедергі келтіретіні атап өтілді. Эплеренонды АӨФ тежегіштерімен және/немесе ангиотензин II рецепторларының антагонистерімен бір мезгілде қолдану гиперкалиемияның даму қаупін арттыруы мүмкін. Эплеренонды ангиотензин-өзгертуші фермент тежегіштерімен және ангиотензин II рецепторларының антагонистерімен бір мезгілде қолдануға болмайды. Бүйрек функциясының бұзылуы Бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде, оның ішінде диабеттік микроальбуминурияға шалдыққан, қан сарысуындағы калий концентрациясын үнемі бақылау ұсынылады. 2 типті қант диабеті және микроальбуминуриясы бар пациенттерде гиперкалиемия қаупінің жоғарылауы байқалды. Эплеренонды пациенттердің осы тобына өте сақтықпен қолдану керек. Бүйрек функциясының төмендеуімен гиперкалиемияның даму қаупі артады. Эспиро гемодиализ арқылы шығарылмайды. Бауыр функциясының бұзылуы Бауыр функциясының жеңіл және орташа бұзылулары бар пациенттерде (Чайлд-Пью шкаласы бойынша А және В класы) қан сарысуындағы калий концентрациясының 5,5 ммоль/л-ден жоғары артуы анықталған жоқ. Мұндай пациенттерде электролиттер деңгейін бақылау керек. Бауыр функциясының ауыр бұзылулары бар пациенттерде Эспиро қолданылуы зерттелмеген, сондықтан оны тағайындау қарсы көрсетілімді. CYP3A4 индукторлары: Эплеренонды CYP3А4 күшті индукторларымен бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Эплеренонмен емдеу кезінде литий, циклоспорин, такролимусты қолданудан аулақ болу керек. Арнайы ескертулер Қосымша заттар Таблеткалар құрамында лактоза бар, сондықтан оларды сирек тұқым қуалайтын галактоза көтере алмаушылығы, Лапп лактаза жеткіліксіздігі немесе глюкоза-галактоза мальабсорбция синдромы бар пациенттерге тағайындауға болмайды. Натрий Эспиро құрамында 1 таблеткада 1 ммольден аз натрий (23 мг) бар және оны «іс жүзінде натрийсіз» деп санауға болады. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Эспиро көлік құралдарын басқару және қозғалмалы механизмдерге қызмет көрсету қабілетіне әсері туралы деректер жоқ. Эплеренон ұйқышылдықты немесе когнитивті функциялардың бұзылысын туындатпайды, бірақ көлік құралдарын басқару немесе механизмдерге қызмет көрсету кезінде емдеу кезінде бас айналу мүмкіндігін ескеру қажет.

Препаратты қолдану қажет болған жағдайда оны тағайындау туралы шешімді дәрігер анасы үшін күтілетін пайда шарана/бала үшін ықтимал қауіптен едәуір асып кеткен кезде қабылдайды. Эплеренон жүкті әйелдерге сақтықпен тағайындалуы керек. Эплеренон ішке қабылдағаннан кейін емшек сүтімен бөлінетіні-бөлінбейтіні белгісіз. Емшек сүтін еметін жаңа туған нәрестеде ықтимал жағымсыз әсерлері белгісіз екенін ескере отырып, оны пациент үшін қолданудың маңыздылығына байланысты бала емізуді тоқтату немесе дәрілік препаратты тоқтату орындылығын ескеру қажет.

Фармакодинамикалық өзара әрекеттесуі Калий сақтайтын диуретиктер және калий препараттары: гиперкалиемияның даму қаупінің жоғарылауын ескере отырып, Эспироны калий сақтайтын диуретиктер мен калий препараттарын қабылдайтын пациенттерге тағайындауға болмайды. Калий сақтайтын диуретиктер гипертензияға қарсы дәрілік препараттар мен басқа диуретиктердің әсерін күшейтуі мүмкін. Ангиотензин-өзгертуші фермент (АӨФ) тежегіштері және ангиотензин II рецепторларының антагонистері (АРАІІ): эплеренонды АӨФ тежегіштерімен және/немесе ангиотензин II рецепторларының антагонистерімен бір мезгілде қолданғанда гиперкалиемия қаупі артады. Қан сарысуындағы калий деңгейін және бүйрек функциясын үнемі бағалау ұсынылады, әсіресе егде жастағы пациенттер сияқты бүйрек функциясының бұзылу қаупі бар пациенттерде. 3 препараттың біріктірілімін бір уақытта қолдануға болмайды: эплеренонмен бірге ангиотензин-өзгертуші фермент тежегіші және ангиотензин II рецепторларының антагонисі. Литий: Эспироның литиймен өзара әрекеттесуі зерттелмеген, бірақ диуретиктер мен ангиотензин-өзгертуші фермент тежегіштерін бір мезгілде қабылдайтын пациенттерде литиймен уыттану жағдайлары тіркелген. Эспиро мен литийді бір мезгілде қолданудан аулақ болу керек. Егер мұндай емдеу қажет болса, қан плазмасындағы литий деңгейін бақылау керек. Циклоспорин, такролимус: циклоспорин және такролимус бүйрек функциясының бұзылуына әкелуі мүмкін және гиперкалиемия қаупін арттырады. Эспиро мен циклоспоринді немесе такролимусты бір мезгілде қолданудан аулақ болу керек. Мұндай емдеуді тағайындау қажет болған жағдайда, қан сарысуындағы калий деңгейін және бүйрек функциясын мұқият бақылау ұсынылады. Қабынуға қарсы стероидты емес препараттар (ҚҚСП): ҚҚСП-мен емдеу осы препараттардың шумақтық сүзіліске тікелей әсер етуінен туындаған жедел бүйрек жеткіліксіздігіне әкелуі мүмкін, әсіресе қауіп тобындағы пациенттерде (егде жастағы пациенттер және (немесе) сусызданған пациенттер). Эспиро және ҚҚСП қабылдайтын пациенттерді талапқа сай гидратациялау керек, емдеуді бастамас бұрын оларда бүйрек функциясын бақылау қажет. Триметоприм: триметоприм мен Эспиро бір мезгілде қолданылуы гиперкалиемия қаупін арттырады. Қан сарысуындағы калий деңгейін және бүйрек функциясын бақылау қажет, әсіресе бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде және егде жастағы пациенттерде. Альфа-1-адреноблокаторлар (мысалы, празозин, альфузозин): альфа-1-адреноблокаторлар мен Эспиро бір мезгілде қолданғанда гипотензивті әсердің және (немесе) ортостаздық гипотензияның жоғарылау ықтималдығы бар. Эспиро және альфа-1-адреноблокаторларды бір мезгілде қолдану кезінде ортостаздық гипотензияның клиникалық мониторингі ұсынылады. Трициклді антидепрессанттар, нейролептиктер, амифостин, баклофен: бұл препараттарды Эспиромен бір мезгілде қолдану гипотензивті әсерді және ортостаздық гипотензия қаупін арттыруы мүмкін. Глюкокортикостероидтар, тетракозактид: бұл препараттарды Эспиромен бір мезгілде қолдану гипертензияға қарсы әсердің әлсіреуіне әкелуі мүмкін (натрий мен сұйықтықтың іркілуі). Фармакокинетикалық өзара әрекеттесуі Эплеренон CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6 немесе CYP3A4 изоэнзимдерінің тежегіші болып табылмайды. Эплеренон субстрат немесе Pгликопротеин тежегіші болып табылмайды. Дигоксин: эплеренонмен бір мезгілде қолданғанда организмдегі дигоксин концентрациясы (AUC 0-24) (дигоксин дозасы 200 мкг, эплеренон дозасы тәулігіне 100 мг) 16% - ға артады. Бұл жағдайда дигоксин уыттылығының клиникалық симптомдары пайда болған жоқ. Дигоксинді емдік ауқымының жоғарғы шегіне жақын дозаларда қолдану кезінде сақ болу керек. Варфарин: варфаринмен клиникалық маңызды фармакокинетикалық өзара әрекеттесу анықталған жоқ. Варфаринді емдік ауқымының жоғарғы шегіне жақын дозаларда қолдану кезінде сақ болу керек. CYP3A4 субстраттары: CYP3A4 субстраттарымен мидазоламмен және цизапридпен клиникалық маңызды өзара әрекеттесулері анықталған жоқ. CYP3A4 тежегіштері: • CYP3A4 күшті тежегіштері: маңызды фармакокинетикалық өзара әрекеттесулерді CYP3A4 ферментінің тежегіштерімен Эспироны бір мезгілде қолдану кезінде байқауға болады. CYP3A4 күшті тежегіші (кетоконазол тәулігіне екі рет 200 мг) эплеренонның AUC 441% - ға жоғарылауын тудырды. Эплеренонды кетоконазол, итраконазол, ритонавир, нелфинавир, кларитромицин, телитромицин және нефазодон сияқты CYP3A4 күшті тежегіштерімен бір мезгілде қолдану қарсы көрсетілген. • Әлсіз және орташа CYP3A4 тежегіштері: Эспироны эритромицинмен, саквинавирмен, амиодаронмен, дилтиаземмен, верапамилмен және флуконазолмен бір мезгілде қолдану Эспироның AUC 98-187% жоғарылауымен көрінетін маңызды фармакокинетикалық өзара әрекеттесулерді туындатты. CYP3A4 әлсіз немесе орташа тежегіштерін бір мезгілде қолданғанда Эспироның тәуліктік дозасы 25 мг аспауы тиіс. CYP3A4 индукторлары: шайқурай тұндырмасын (CYP3А4 қуатты индукторы) эплеренонмен бірге бір мезгілде қабылдау соңғысының AUC 30% төмендеуіне әкелді. Рифампицин сияқты CYP3А4 қуатты индукторларын қолданғанда, эплеренонның AUC төмендеуі мүмкін. Эспироның тиімділігінің ықтимал төмендеуін ескере отырып, CYP3А4 қуатты индукторларын (рифампицин, карбамазепин, фенитоин, фенобарбитал, шайқурай тұндырмалары) және Эспироны бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Антацидтер: бір мезгілде қолданған кезде антацидтердің Эспиромен өзара әрекеттесуі болжанбайды.

Сақтау мерзімі 4 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары 25°С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!