Эпивир® таблетки 150 мг

Бір таблетканың құрамында: белсенді зат - ламивудин 150 мг, қосымша заттар: микрокристалды целлюлоза, натрий крахмалы гликоляты (А типті), магний стеараты, қабықтың құрамы: опадрай® ақ YS-1-7706-G: гипромеллоза, титанның қостотығы (Е171), макрогол 400, полисорбат 80. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Ақ түсті үлбірлі қабықпен қапталған, ромб тәрізді пішінді, екі жағында да сызығы және «GX CJ7» нақыштамасы бар таблеткалар.

Эпивир® препараты адамның иммун тапшылығы вирусын (АИТВ) жұқтырған ересектер мен балаларда біріктірілген антиретровирустық ем құрамында көрсетілген. Дәрілік препаратты қолданудың басталуына дейінгі қажетті мәліметтер тізбесі

Жүйелі қолдануға арналған вирусқа қарсы препараттар. Тікелей әсер ететін вирусқа қарсы препараттар. Кері транскриптазаның нуклеозидті және нуклеотидті тежегіштері. Ламивудин. АТХ коды: J05AF05 Әсер ету механизмі Ламивудин - адамның иммун тапшылығы вирусына (АИТВ) және В гепатиті вирусына (HBV) қарсы белсенділігі бар нуклеозидтердің аналогы. Ламивудин 5' - трифосфаттың белсенді бөлігіне дейін жасушаішілік метаболизденеді. Оның негізгі әсер ету механизмі - вирустың кері транскрипция тізбегінің терминаторы. Трифосфат АИТВ-1 және АИТВ-2 in vitro репликациясына қарсы селективті тежейтін белсенділікке ие; ол сондай-ақ зидовудинге төзімді АИТВ клиникалық изоляттарына қатысты белсенді. Ламивудин зидовудинмен үйлесімде жасуша өсіріндісінде клиникалық изоляттарға қарсы синергетикалық АИТВ-ға қарсы белсенділік танытады. Резистенттілік механизмі АИТВ-1 ламивудинге тұрақтылығы вирустың кері транскриптазасының (КТ) белсенді сайтының жанында M184V аминқышқылын ауыстыруды дамытуды қамтиды. Бұл нұсқа in vitro түрінде де, құрамында антиретровирустық терапия бар ламивудин алатын АИТВ-1-инфекцияланған пациенттерде де туындайды. M184V мутанттары ламивудинге сезімталдықтың едәуір төмендеуін көрсетеді және in vitro вирустың репликативті қабілетінің төмендеуін көрсетеді. In vitro зерттеулері зидовудинге төзімді вирустардың изоляттары, егер олар бір уақытта ламивудинге төзімді болса, зидовудинге сезімтал болуы мүмкін екенін көрсетеді. Дегенмен, мұндай нәтижелердің клиникалық маңыздылығы әлі анықталған жоқ. In vitro деректері ламивудинді антиретровирустық емдеу сызбасында қабылдауды жалғастыру, M184V дамуына қарамастан, қалдық антиретровирустық белсенділікті қамтамасыз етуі мүмкін (вирустық жарамдылықтың бұзылуына байланысты болуы мүмкін). Бұл нәтижелердің клиникалық маңыздылығы анықталған жоқ. Шынында да, қолжетімді клиникалық деректер өте шектеулі және осы салада сенімді қорытынды жасауға мүмкіндік бермейді. Қалай болғанда да, сезімтал КТНТ терапияны бастау әрқашан ламивудинмен демеуші емнен артық болуы тиіс. Демек, M184V мутациясының пайда болуына қарамастан ламивудинмен емді жалғастыруды басқа белсенді КТНТ болмаған жағдайларда ғана қарастыру керек. M184V КТ қамтамасыз ететін айқаспалы тұрақтылық нуклеозидті тежегіштердің антиретровирустық агенттер класымен шектелген. Зидовудин мен ставудин АИТВ-1 тұрақты-ламивудинге қарсы өзінің антиретровирустық белсенділігін сақтайды. Абакавир тек M184V мутациясын алып жүретін ламивудинге резистенті АИТВ-1 қарсы өзінің антиретровирустық белсенділігін сақтайды. M184V RT мутанты диданозинге сезімталдықтың <4 есе төмендеуін көрсетеді. Бұл нәтижелердің клиникалық маңыздылығы белгісіз. In vitro сезімталдыққа арналған тесттер стандартталмаған және нәтижелері әдіснамалық факторларға байланысты өзгеруі мүмкін. Ламивудин шеткері қанның лимфоциттеріне, лимфоциттер мен моноциттер-макрофагтардың белгіленген желілеріне, сондай-ақ сүйек кемігінің бірқатар ізашар жасушаларына қатысты in vitro төмен цитоуыттылықты көрсетеді. Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі Клиникалық зерттеулерде ламивудин зидовудинмен бірге АИТВ-1 вирустық жүктемесін төмендететіні және CD4 жасушаларының санын арттыратыны көрсетілген. Клиникалық соңғы нәтижелер туралы мәліметтер ламивудиннің зидовудинмен бірге аурудың өршуі мен өлім қаупінің айтарлықтай төмендеуіне әкелетінін көрсетеді. Клиникалық зерттеулердің деректері ламивудин плюс зидовудин бұрын антиретровирустық ем алмаған адамдарда зидовудинге төзімді изоляттардың пайда болуын кідіртетінін көрсетеді. Ламивудин сол кластағы (КТНТ) немесе әртүрлі кластағы (ПТ, кері транскриптазаның нуклеозидті емес тежегіштері) басқа антиретровирустық агенттермен біріктірілген антиретровирустық терапияның құрамдас бөлігі ретінде кеңінен қолданылады. Құрамында ламивудин бар біріктірілген антиретровирустық ем бұрын антиретровирустық ем қабылдамаған пациенттерде, сондай-ақ M184V мутациясымен вирустары бар пациенттерде тиімді екені көрсетілді. АИТВ-ның ламивудинге in vitro сезімталдығы мен ламивудині бар терапияға клиникалық жауап арасындағы өзара байланыс әлі де зерттелуде. Күніне бір рет 100 мг дозада Ламивудин созылмалы HBV инфекциясы бар ересек пациенттерді емдеуде де тиімді екендігі дәлелденді (клиникалық зерттеулердің егжей-тегжейін Зеффикс ДПЖС қараңыз). Алайда, АИТВ-инфекциясын емдеу үшін ламивудиннің 300 мг тәуліктік дозасы (басқа антиретровирустық дәрілермен біріктірілімде) тиімді болды. Ламивудин В гепатитімен коинфекция, АИТВ-мен ауыратын пациенттерде арнайы зерттелмеген. Күніне бір рет 300 мг дозасы: клиникалық зерттеу күніне бір рет Эпивир препаратымен және күніне екі рет Эпивир препаратымен емдеу сызбалары арасындағы тиімділікті көрсетті. Бұл нәтижелер антиретровирустық ем қабылдамаған популяцияда, негізінен симптомсыз АИТВ-инфекцияланған пациенттерден (CDC А сатысы) алынды. Балалар Абакавир мен ламивудинді күніне бір рет және күніне екі рет дозалауды қамтитын режимді рандомизацияланған салыстыру АИТВ-инфекцияланған педиатриялық пациенттерді рандомизацияланған көп орталықты бақыланатын зерттеу аясында жүргізілді. Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының ұсынымдарына сәйкес дозалау жөніндегі ұсынымдарға сәйкес дозалар тағайындалған ARROW (COL105677) зерттеуіне қатысқан 3 айдан 17 жасқа дейінгі АИТВ-инфекцияланған 1206 педиатриялық пациент (Нәрестелер мен балалардағы АИТВ-инфекциясының антиретровирустық терапиясы, 2006). Күніне екі рет абакавир мен ламивудинді қамтитын сызба бойынша емдеудің 36 аптасынан кейін күніне екі рет қабылдауды жалғастыру немесе кемінде 96 апта бойы абакавир мен ламивудинге ауысу үшін 669 қолайлы субъект рандомизацияланды. Нәтижелер төмендегі кестеде берілген. 3-кесте. Күніне екі ретпен салыстырғанда күніне бір рет абакавирмен және ламивудинмен ARROW рандомизациясы кезінде 48-ші және 96-аптада плазмадағы АИТВ-1 РНҚ 80 көшірме/ мл негізіндегі вирусологиялық жауап (бақыланатын талдау) Күніне екі рет N (%) — Күніне бір рет N (%) 0 апта (≥36 апта емдеуден кейін) Плазмадағы АИТВ-1 РНҚ <80 көшірме мл — 250/331 (76) — 237/335 (71) Қауіптің айырмашылығы (күніне бір рет - күніне екі рет) — -4.8% (95% CI -11.5% to +1.9%), p=0.16 48-апта Плазмадағы АИТВ-1 РНҚ <80 көшірме мл — 242/331 (73) — 236/330 (72) Плазмадағы АИТВ-1 РНҚ <80 көшірме мл — -1.6% (95% CI -8.4% to +5.2%), p=0.65 96-апта Қауіптің айырмашылығы (күніне бір рет - күніне екі рет) — 234/326 (72) — 230/331 (69) Қауіптің айырмашылығы (күніне бір рет - күніне екі рет) — -2.3% (95% CI -9.3% to +4.7%), p=0.52 Абакавир + ламивудинді күніне бір рет қабылдаған топ бастапқы соңғы нүкте үшін -12%-дан кем емес алдын ала берілген тиімділік шегіне сәйкес күніне екі рет қабылдаған топтан кем түспегені көрсетілді: 48-аптада <80 көшірме/мл, сондай-ақ 96-аптада (екінші соңғы нүкте) және тиімділігі төмен емес осы шекара шегінде барлығы тесттен өткен барлық басқа шекті мәндер (<200 көшірме/мл, <400 көшірме/мл, <1000 көшірме/мл). «Күніне бір немесе екі рет» (0-апта) дозасын рандомизациялау кезінде құрамды таблетка түрінде қабылдаған пациенттер кез келген уақытта кез келген ерітінді құрамын алғандарға қарағанда вирустық жүктемені тежеудің жоғары деңгейіне ие болды. Бұл айырмашылықтар зерттелген әр жас тобында байқалды. Таблеткалар мен ерітінділер арасындағы тежелу деңгейіндегі бұл айырмашылық күніне бір рет дозаланған кезде 96 аптаға дейін сақталды. Плазмадағы АИТВ-1 РНҚ-ны пайдалана отырып ARROW рандомизациясындағы субъектілердің пропорциялары <80 көшірме / мл: құрамы бойынша қосалқы топтарды талдау: абакавир + ламивудин күніне екі ретпен салыстырғанда күніне бір рет Күніне екі рет Қан плазмасындағы АИТВ-1 РНҚ<80 с/мл: n/N (%) — Күніне бір рет Қан плазмасындағы АИТВ-1 РНҚ <80 c/мл: n/N (%) 0 апта (36 апта емдеуден кейін) Кез келген уақытта ерітіндінің кез келген режимі — 14/26 (54) — 15/30 (50) Таблетка негізіндегі барлық режимдер — 236/305 (77) — 222/305 (73) 96-апта Кез келген уақытта ерітіндінің кез келген режимі — 13/26 (50) — 17/30 (57) Таблетка негізіндегі барлық режимдер — 221/300 (74) — 213/301 (71) Генотиптік тұрақтылықты талдау АИТВ-1 плазмасының РНҚ> 1000 көшірме/ мл үлгілерінде жүргізілді. Ламивудин ерітіндісін басқа антиретровирустық ерітінділермен бірге қабылдаған пациенттер арасында таблетка түріндегі ұқсас дозаларды қабылдағандармен салыстырғанда резистенттіліктің көбірек жағдайлары анықталды. Бұл осы пациенттерде байқалатын вирусқа қарсы терапияны тежеудің төмен көрсеткіштеріне сәйкес келеді.

Дозалау режимі Ересектер, жасөспірімдер және балалар (салмағы кемінде 25 кг): Эпивир® препаратының ұсынылатын дозасы тәулігіне 300 мг құрайды. Ол тәулігіне екі рет 150 мг түрінде немесе тәулігіне бір рет 300 мг түрінде енгізілуі мүмкін. 300 мг таблетка тәулігіне бір рет қабылдау режимінде ғана қолдануға жарамды. Пациенттердің ерекше топтары Үш айлық балалар (салмағы 25 кг-нан аз): ұсынылатын доза тәулігіне екі рет дене салмағының 0,4 мл/кг (дене салмағының 4 мг/кг) құрайды. Егер қабылдау режимі тәулігіне екі рет жүзеге асырылмаса, режимді тәулігіне бір рет 1 мл/кг (8 мг/кг дене салмағына/тәулігіне) ең жоғары тәуліктік дозаға дейін 300 мг (30 мл) қарастыруға болады. Үш айға дейінгі балалар: дозалау бойынша нақты ұсынымдарды ұсыну үшін шектеулі қолжетімді деректер жеткіліксіз. Бүйрек жеткіліксіздігі: ламивудин концентрациясы клиренстің төмендеуі салдарынан бүйректің орташа және ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде жоғарылайды. Сондықтан дозаны түзету керек. 1-кесте. Дозалау бойынша ұсынымдар - ересектер, жасөспірімдер және балалар (салмағы 25 кг кем емес): Креатинин клиренсі (мл/мин) — Бірінші доза — Демеуші доза 50 — 300 мг немесе 150 мг — Тәулігіне бір рет 300 мг немесе тәулігіне екі рет 150 мг 30-дан <50-ге дейін — 150 мг — Тәулігіне бір рет 150 мг 15-тен <30-ға дейін — 150 мг — Тәулігіне бір рет 100 мг 5-тен <15-ке дейін — 150 мг — Тәулігіне бір рет 50 мг <5 — 50 мг — Тәулігіне бір рет 25 мг Бүйрек функциясы бұзылған балаларда ламивудинді қолдану туралы деректер жоқ. Креатинин клиренсі мен ламивудин клиренсі балаларда ересектер сияқты корреляцияланады деген болжамға сүйене отырып, бүйрек функциясы бұзылған балалардағы дозасын креатинин клиренсіне сәйкес ересектердегідей пропорцияда төмендету ұсынылады. 10 мг/мл Эпивир® пероральді ерітіндісі кемінде 3 айлық және дене салмағы 25 кг-дан кем емес бүйрек функциясы бұзылған балаларда ұсынылатын дозаға қол жеткізу үшін ең қолайлы препарат болуы мүмкін. 2-кесте. Дозалау бойынша ұсынымдар – кемінде 3 айлық және салмағы 25 кг аз балалар: Креатинин клиренсі (мл/мин) — Бірінші доза — Демеуші доза 50 — 10 мг/кг дене салмағы немесе 5 мг/кг дене салмағы — Тәулігіне бір рет дене салмағына 10 мг/кг немесе тәулігіне екі рет дене салмағына 5 мг/кг 30-дан <50-ге дейін — 5 мг/кг дене салмағы — Тәулігіне бір рет дене салмағына 5 мг/кг 15-тен <30-ға дейін — 5 мг/кг дене салмағы — Тәулігіне бір рет дене салмағына 3.3 мг/кг 5-тен <15-ке дейін — 5 мг/кг дене салмағы — Тәулігіне бір рет дене салмағына 1,6 мг/кг <5 — 1,6 мг/кг дене салмағы — Тәулігіне бір рет дене салмағына 0,9 мг/кг Бауыр жеткіліксіздігі: бауырдың орташа және ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерден алынған деректер ламивудиннің фармакокинетикасы бауыр дисфункциясына айтарлықтай тәуелді емес екенін көрсетеді. Осы деректерге сүйене отырып, егер ол бүйрек функциясының бұзылуымен қатар жүрмесе, бауырдың орташа немесе ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде дозаны түзету талап етілмейді. Қолдану тәсілі Эпивир® препаратын тамақтануға қарамастан қабылдауға болады. Барлық дозаны қабылдауды қамтамасыз ету үшін таблетканы бөлмей толық жұту керек. Эпивир® сондай-ақ үш айдан асқан және дене салмағы 14 кг-дан аз балаларға немесе таблеткаларды жұта алмайтын пациенттерге ішуге арналған ерітінді түрінде де қолжетімді. Сонымен қатар, таблеткаларды жұта алмайтын пациенттер үшін таблетканы ұсақтап, аз мөлшерде жартылай сұйық тағамға немесе сұйықтыққа қосуға болады; алынған барлық қоспаны дереу қабылдау керек. Емдеу ұзақтығы Препаратты қолдану ұзақтығын емдеуші дәрігер анықтайды. Тәулігіне екі рет дозалау режимінен тәулігіне бір рет дозалау режиміне ауысатын пациенттер тәулігіне екі рет соңғы дозадан шамамен 12 сағаттан кейін тәулігіне бір рет (жоғарыда сипатталғандай) ұсынылатын дозаны қабылдауы, содан кейін шамамен 24 сағат сайын тәулігіне бір рет (жоғарыда сипатталғандай) ұсынылған дозаны қабылдауды жалғастыруы тиіс. Екі реттік режимге қайта ауысқан кезде пациенттер ұсынылған екі реттік дозаны соңғы бір реттік тәуліктік дозадан кейін шамамен 24 сағаттан соң қабылдауы тиіс.

• белсенді затқа немесе препараттың қосымша заттарының кез келгеніне аса жоғары сезімталдық реакциялары • 6 жасқа дейінгі балалар (ішке қабылдауға арналған ерітіндіні қолдану ұсынылады)

Төменде көрсетілген жағымсыз реакциялар ламивудинмен монотерапия кезінде АИТВ ауруын емдеу процесінде және оны басқа антиретровирустық препараттармен біріктіру кезінде анықталды. Көптеген жағдайларда бұл реакциялардың дәрілік препаратқа жанама әсер екендігі немесе негізгі аурудың салдары екендігі белгісіз. Жанама әсерлердің жиілігін анықтау: өте жиі (≥1/10), жиі (≥1/100, бірақ <1/10), жиі емес (≥1/1000, бірақ <1/100), сирек (≥1/10 000, бірақ <1/1000), өте сирек (<1/10 000), жекелеген хабарламаларды қоса. Жиі - бас ауыру, ұйқысыздық - жүрек айну, құсу, іштің жоғарғы бөлігінің ауыруы, диарея - бөртпе, алопеция - артралгиялар, бұлшықет бұзылулары - қажу/әлсіздік, қызба, дімкәстік - гиперлактатемия - жөтел, мұрын симптомдары Жиі емес - нейтропения, анемия, тромбоцитопения - бауыр ферменттері белсенділігінің транзиторлы жоғарылауы (АСТ, АЛТ) Сирек - тері асты шелмайдың қайта бөлінуі/жинақталуы (липодистрофия) – бұл реакцияның антиретровирустық препараттарды біріктіріп қолдануды қоса алғанда, мультифакторлы этиологиясы бар - панкреатит (препаратты қабылдаумен байланысы анықталмаған), сарысулық амилаза белсенділігінің жоғарылауы - гепатит - рабдомиолиз (қаңқа бұлшықеттерінің жедел некрозы) - ангионевроздық ісіну (Квинке ісінуі) Өте сирек - сүйек кемігінің эритроидты өскінінің аплазиясы - парестезиялар - шеткері нейропатия (препаратты қабылдаумен байланысы анықталмаған) - лактоацидоз Ауыр иммун тапшылығы бар АИТВ-инфекцияланған пациенттерде біріктірілген антиретровирустық емнің басында симптомсыз немесе қалдық оппортунистік инфекцияларға қабыну реакциясы дамуы мүмкін. Аутоиммундық бұзылулар (мысалы, Грейвс ауруы) иммунитеттің реактивациясы жағдайында да сипатталған; алайда аурудың басталуы кең ауқымда өзгеруі және мұндай реакциялар емдеу басталғаннан кейін бірнеше айдан соң пайда болуы мүмкін. АИТВ инфекциясының үдеуі және/немесе ұзаққа созылған антиретровирустық терапиясы, әсіресе бір немесе бірнеше қауіп факторлары (кортикостероидтарды, бисфосфонаттарды қабылдау, алкогольді шамадан көп пайдалану, ауыр иммуносупрессия, дене салмағының жоғары индексі) бар пациенттерде остеонекроз жағдайлары туралы хабарламалар бар. Остеонекроздың жиілігі белгісіз. Абакавир мен ламивудинді тәулігіне бір немесе екі рет қолданғанда 3 айдан 17 жасқа дейінгі педиатриялық АИТВ-инфекцияланған пациенттерде ересектермен салыстырғанда қолдану қауіпсіздігі сақталады. Препараттың болжамды жағымсыз реакциялары туралы деректерді ұсыну дәрілік заттың қауіп/пайда арақатынасына үздіксіз мониторинг жүргізуге мүмкіндік беретін өте маңызды сәт болып табылады. Медицина қызметкерлері нұсқаулықтың соңында көрсетілген байланыстар бойынша, сондай-ақ ақпарат жинаудың ұлттық жүйесі арқылы кез келген болжамды жағымсыз реакциялар туралы ақпарат беруі тиіс. Күтілетін дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитетінің «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz Егер сізде қандай да бір жағымсыз реакциялар туындаса, емдеуші дәрігермен кеңесіңіз. Бұл ұсыным кез келген ықтимал жағымсыз реакцияларға, оның ішінде қосымша парақта аталмаған реакцияларға да қатысты. Жағымсыз реакциялар туралы хабарлай отырып, сіз ДП қауіпсіздігі туралы көбірек ақпарат алуға көмектесесіз.

Симптомдары: клиникаға дейінгі зерттеулерде ламивудинді өте жоғары дозаларда енгізу ағзаның уыттылығына әкелмеді. Белгіленген жағымсыз реакцияларды қоспағанда, мұндай артық дозаланғаннан кейін ешқандай спецификалы белгілер немесе симптомдар анықталған жоқ. Шұғыл шаралар: симптоматикалық терапия жүргізу. Ламивудин диализге көнетіндіктен, деректер жоқ болса да, үздіксіз гемодиализді қолдануға болады. Дәрілік препаратты қолданар алдында дәрігермен кеңесіңіз

Эпивир® препаратын монотерапия ретінде қолдану ұсынылмайды. Эпивир® препаратын құрамында ламивудин бар басқа дәрілік препараттармен немесе эмтрицитабин бар дәрілік заттармен бірге қабылдауға болмайды. Арнайы сақтандырулар Антиретровирустық терапия арқылы вирусты тиімді басу инфекцияның жыныстық жолмен берілу қаупін едәуір төмендететіні дәлелденгенімен, қалдық қауіпті жоққа шығаруға болмайды. Инфекцияның берілуін болдырмау үшін сақтандыру шаралары ұлттық басшылыққа сәйкес қабылдануы тиіс. Бүйрек жеткіліксіздігі: бүйректің орташа немесе ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде ламивудиннің қан плазмасымен жартылай шығарылуының шекті кезеңі клиренстің төмендеуіне байланысты ұлғаяды, сондықтан дозаны түзету керек. Үштік нуклеозидтік ем: ламивудинді тенофовир дизопроксил фумаратымен және абакавирмен, сондай-ақ тенофовир дизопроксил фумаратымен және диданозинмен бір реттік күнделікті қабылдау түрінде үйлестірген кезде вирусологиялық жеткіліксіздіктің жоғары жиілігі және ерте сатыда резистенттіліктің пайда болуы туралы хабарламалар бар. Оппортунистік инфекциялар: Эпивир® препаратын немесе кез келген басқа антиретровирустық ем қабылдайтын пациенттерде оппортунистік инфекциялар және АИТВ-инфекциясының басқа да асқынулары дамуын жалғастыруы мүмкін, сондықтан олар қатар жүретін АИТВ-аурулары бар пациенттерді емдеуде тәжірибесі бар дәрігерлердің жіті клиникалық бақылауында қалуы тиіс. Панкреатит: панкреатит жағдайлары сирек болды. Алайда, бұл жағдайлардың антиретровирустық емнен немесе АИТВ-инфекциясының негізіндегі аурудан туындағаны белгісіз. Панкреатитті көрсететін клиникалық белгілер, симптомдар немесе зертханалық ауытқулар пайда болған кезде Эпивир® препаратымен емдеуді дереу тоқтату керек. Лактоацидоз: әдетте гепатомегалиямен және бауыр стеатозымен байланысты лактоацидоз нуклеозид аналогтарын қолдануға қатысты хабарланды. Ерте симптомдарға (симптоматикалық гиперлактатемия) асқорытудың жеңіл бұзылуы (жүрек айну, құсу және іштің ауыруы), спецификалық емес дімкәстік, тәбеттің жоғалуы, салмақ жоғалту, респираторлық симптомдар (жиі және/ немесе ауыр тыныс алу) немесе неврологиялық симптомдар (қозғалыс әлсіздігін қоса) жатады. Лактоацидоз өлім-жітімнің жоғары деңгейіне ие және панкреатитпен, бауыр жеткіліксіздігімен немесе бүйрек функциясының жеткіліксіздігімен байланысты болуы мүмкін. Лактоацидоз әдетте бірнеше ай емдегеннен кейін пайда болады. Симптоматикалық гиперлактатемия және метаболизмдік ацидоз немесе лактоацидоз, үдемелі гепатомегалия немесе аминотрансфераза деңгейінің тез жоғарылауы білінгенде нуклеозид аналогтарымен емдеуді тоқтату керек. Нуклеозид аналогтарын гепатомегалиясы, гепатит немесе бауыр жеткіліксіздігінің басқа да белгілі қауіп факторлары және бауыр стеатозы бар, кейбір дәрілік препараттар мен алкогольді қоса алғанда, барлық пациенттерге (әсіресе семіздікке шалдыққан әйелдерге) тағайындағанда сақ болу керек. Нуклеозидтердің аналогтарын қолдану кезінде лактоацидоз, кейде өлімге әкелетін, әдетте ауыр гепатомегалиямен және бауыр стеатозымен байланысты жағдайлар туралы хабарланды. Альфа-интерферонмен және рибавиринмен ем қабылдайтын С гепатиті бар пациенттер үшін лактоацидоз ерекше қауіп төндіруі мүмкін. Жоғары қауіп тобындағы пациенттерді мұқият бақылау керек. Митохондриялық дисфункция: нуклеозидті және нуклеотидті аналогтар in vitro және in vivo митохондрияның әртүрлі дәрежедегі зақымдалуын тудыратыны көрсетілді. Нуклеозидті аналогтардың құрсақішілік және/немесе босанғаннан кейінгі әсеріне ұшыраған АИТВ-теріс нәрестелерде митохондриялық дисфункция туралы хабарламалар бар. Негізгі жағымсыз реакциялар гематологиялық бұзылулар (анемия, нейтропения) және метаболизмдік бұзылулар (гиперлактатемия, гиперлипаземия) болып табылады. Бұл жағдайлар көбінесе өтпелі болды. Кеш неврологиялық бұзылулар (гипертония, құрысулар, қалыптан тыс мінез-құлық) туралы сирек хабарланды. Мұндай неврологиялық бұзылулардың өтпелі немесе тұрақты екендігі қазіргі уақытта белгісіз. Бұл деректер белгісіз этиологияның, әсіресе неврологиялық ауыр клиникалық көріністері бар, нуклеозидтер мен нуклеотидті аналогтардың құрсақішілік әсеріне ұшыраған кез келген бала үшін ескерілуі керек. Бұл нәтижелер АИТВ-ның тікелей берілуін болдырмау үшін жүкті әйелдерде антиретровирустық терапияны қолдану жөніндегі қолданыстағы ұлттық ұсынымдарға әсер етпейді. Липодистрофия: Біріктірілген антиретровирустық терапия АИТВ-мен ауыратын пациенттерде организмдегі липидтердің қайта бөлінуімен (липодистрофия) байланысты болды, оның ішінде шеткері және беттің тері астындағы майының жоғалуын, іш қуысы мен висцеральды майдың жоғарылауын, кеуде гипертрофиясы және мойынның сыртқы аймағында майдың жиналуын (буйвол өркеші) қоса. Қазіргі уақытта бұл құбылыстардың әсер ету ұзақтығы белгісіз, өйткені механизм туралы мәліметтер толық емес. Висцеральды липоматоз, протеаза тежегіштері( ПТ), липоатрофия және кері транскриптаза тежегіштері (КТНТ) - нуклеозидтердің аналогтары арасындағы байланыс туралы гипотеза айтылды. Липодистрофияның жоғары қаупі егде жас, ұзаққа созылған антиретровирустық терапия және онымен байланысты метаболизмдік бұзылулар сияқты жеке факторлармен байланысты болды. Клиникалық тексеру липидтердің қайта бөлінуінің физикалық белгілерін бағалауды қамтуы тиіс. Липидтер мен қан глюкозасын өлшеу мүмкіндігін қарастырған жөн. Липидтердің таралуының бұзылуын клиникалық көрініске сәйкес емдеу керек. Иммундық реактивация синдромы: ауыр иммун тапшылығы бар АИТВ-инфекцияланған пациенттерде біріктірілген антиретровирустық емді (БАРЕ) тағайындау кезінде симптомсыз немесе қалдық шартты-патогенді микроорганизмдерге қабыну реакциясы туындауы және елеулі клиникалық жағдайды немесе симптомдардың өршуін туындатуы мүмкін. Әдетте, мұндай реакциялар БАРЕ басталғаннан кейінгі алғашқы бірнеше аптада немесе айларда байқалады. Релевантты мысалдар цитомегаловирустық ретинит, жалпыланған және/немесе ошақты микобактериялық инфекциялар және Pneumocystis carinii (көбінесе РСР деп аталады) тудырған пневмония. Кез келген қабыну симптомдарын бағалау және қажет болған жағдайда ем тағайындау керек. Аутоиммундық бұзылулар (мысалы, Грейвс ауруы және аутоиммунды гепатит) иммундық реактивация жағдайында пайда болады, алайда аурудың басталуына дейінгі уақыт өзгергіш және бұл оқиғалар емдеу басталғаннан кейін бірнеше айдан соң пайда болуы мүмкін. Бауыр аурулары: Егер ламивудин АИТВ және В гепатитін емдеу үшін бір мезгілде пайдаланылса, В гепатиті инфекциясын емдеу кезінде ламивудинді қолдануға қатысты қосымша ақпарат (Зеффикс препаратының ДПЖС қараңыз.). Біріктірілген антиретровирустық ем қабылдайтын созылмалы В немесе С гепатиті бар пациенттер бауыр тарапынан ауыр және ықтимал өлімге әкелетін жағымсыз әсерлердің жоғары қаупіне ұшырайды. В немесе С гепатиті бар пациенттерде қатар жүретін вирусқа қарсы терапия жағдайында осы дәрілік заттардың тиісті ақпаратын да ескерген жөн. В гепатиті вирусымен коинфекцияланған пациенттерде Эпивир® препаратын тоқтатқан кезде бауыр сынамалары мен В гепатиті вирусының репликациясы маркерлеріне кезеңдік мониторингі ұсынылады, өйткені ламивудинді тоқтату гепатиттің жедел асқынуын тудыруы мүмкін (Зеффикс препаратының ДПЖС қараңыз.). Созылмалы белсенді гепатитті қоса, бұрыннан бауыр дисфункциясы бар пациенттерде біріктірілген антиретровирустық терапия кезінде бауыр функциясының бұзылу жиілігі жоғары және стандартты практикаға сәйкес бақылауда болуы тиіс. Мұндай пациенттерде бауыр жағдайының нашарлау белгілері болған кезде емдеуді үзу немесе тоқтату туралы мәселені қарастыру қажет. Остеонекроз: этиология көпфакторлы болып саналғанымен (кортикостероидтарды қолдануды, алкогольді тұтынуды, ауыр иммуносупрессияны, дене салмағының жоғары индексін қоса), аваскулярлық некроз жағдайлары, әсіресе үдемелі АИТВ ауруы бар және/немесе біріктірілген антиретровирустық ем (БАРЕ) ұзақ әсер еткен пациенттерде тіркелген. Пациенттерге егер буындарда ауырсынуды, буындардың қозғалмауын немесе қозғалғанда қиындықтарды сезінсе, дәрігерге қаралу керектігін айту керек. Педиатрияда қолдану Үш айға дейінгі пациенттер үшін шектеулі фармакокинетикалық деректер бар. Ұсынылған дозалау режиміне сәйкес ламивудиннің пероральді ерітіндісін алатын балалар қан плазмасындағы ламивудиннің экспозициясына ересектерде байқалатын мәндер шегінде жетеді. Ұсынылған дозалау режиміне сәйкес таблеткаларда ламивудинді пероральді қабылдаған балалар пероральді ерітіндіні қабылдаған балаларға қарағанда қан плазмасында ламивудиннің жоғары әсеріне жетеді, өйткені мг/кг жоғары дозалары таблетка формасымен бірге енгізіледі және таблетка формасы жоғары биожетімділікке ие. Препараттың көлік құралын және қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Көлік жүргізу және жабдықты пайдалану қабілетіне әсер ету бойынша зерттеулер жүргізілген жоқ. Көлік құралын басқару немесе қозғалмалы механизмдермен жұмыс істеу кезінде жалпы қабылданған сақтық шараларын сақтау керек.

Деректердің көп мөлшері (бірінші триместрдің 1000-нан астам нәтижесі және жүкті әйелдердегі екінші және үшінші триместрде әсер етудің 1000-нан астам нәтижесі) даму ақауларының және фето/неонатальды әсердің жоқтығын көрсетеді. Эпивир® препаратын егер бұл клиникалық тұрғыдан қажет болса жүктілік кезінде қолдануға болады. Ламивудинмен ем алған және кейіннен жүкті болған гепатитпен ко-инфекцияланған пациенттер үшін ламивудин қабылдауды тоқтатқан кезде гепатиттің қайталану мүмкіндігін ескеру керек. Нуклеозид аналогтарының құрсақішілік және/немесе босанғаннан кейінгі әсеріне ұшыраған нәрестелерде митохондриялық дисфункция туралы хабарламалар бар. Пероральді қабылдағаннан кейін ламивудин қан сарысуында табылған концентрацияларға ұқсас концентрацияларда емшек сүтімен шығарылды. Ламивудин мен вирус емшек сүтіне енетіндіктен, Эпивир® препаратын қабылдаған аналарға сәбилерін емізуге кеңес берілмейді. АИТВ-инфекцияланған әйелдерге АИТВ-ның берілуіне жол бермеу үшін қандай жағдайда да сәбилерін емізуге кеңес берілмейді. Фертильділік Клиникаға дейінгі зерттеулер ламивудиннің фертильділікке әсер етпейтінін көрсетті.

Өзара әрекеттесуді зерттеу тек ересек пациенттерде жүргізілді. Метаболизмнің өзара әрекеттесу ықтималдығы метаболизмнің шектеулі болуына және қан плазмасы ақуыздарымен байланысуына және бүйрек клиренсінің толық болуына байланысты аз. Триметоприм/сульфаметоксазолды 160 мг/800 мг енгізу триметоприм компонентіне байланысты ламивудин экспозициясының 40%-ға ұлғаюына әкеледі; сульфаметоксазол компоненті өзара әрекеттеспеген. Алайда, егер пациентте бүйрек функциясының бұзылуы болмаса, ламивудин дозасын түзету қажет емес. Ламивудин триметопримнің немесе сульфаметоксазолдың фармакокинетикасына әсер етпейді. Препаратты бір мезгілде қолдану қажет болған жағдайда пациенттер клиникалық бақылауда болуы тиіс. Pneumocystis carinii (РСР) пневмония мен токсоплазмозды емдеу үшін ко-тримоксазолдың жоғары дозаларымен ламивудинді бір мезгілде қолданудан аулақ болу керек. Бір мезгілде енгізілетін басқа дәрілік препараттармен, әсіресе, егер элиминацияның негізгі жолы органикалық катиондық транспорттық жүйе арқылы белсенді бүйрек секрециясы болып табылса, мысалы, триметоприм, өзара әрекеттесу мүмкіндігін қарастыру керек. Басқа дәрілік препараттар (мысалы, ранитидин, циметидин) осы механизм бойынша ішінара ғана шығарылады және ламивудинмен өзара әрекеттеспейді. Зидовудин сияқты нуклеозидтердің аналогтары (мысалы, диданозин) бұл механизммен шығарылмайды және ламивудинмен өзара әрекеттесуі екіталай. Ламивудинмен бірге енгізген кезде зидовудин үшін Cmax (28%) орташа өсуі байқалды, алайда жалпы экспозиция (AUC) айтарлықтай өзгерген жоқ. Зидовудин ламивудиннің фармакокинетикасына әсер етпейді. In vitro ламивудин кладрибиннің жасушаішілік фосфорлануын тежейді, бұл клиникалық жағдайларда біріктіріп қолданған кезде кладрибин тиімділігін жоғалтудың әлеуетті қаупіне әкеледі. Кейбір клиникалық деректер сонымен қатар ламивудин мен кладрибин арасындағы ықтимал өзара әрекеттесуді растайды. Сондықтан ламивудинді кладрибинмен бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Ламивудин метаболизмі CYP3A-ны қамтымайды, бұл осы жүйемен метаболизденетін дәрілік заттармен (мысалы, протеаза тежегіштері) өзара әрекеттесуді екіталай етеді.

Сақтау мерзімі 5 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары 30 ºC-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!