Энтивио® порошок 300 мг

Бір құтының ішінде белсенді зат – ведолизумаб, 300 мг, қосымша заттар: L-гистидин, L-гистидин гидрохлориді моногидраты, L-аргинин гидрохлориді, сахароза, полисорбат 80 Қалпына келтірілген ерітіндінің әр миллилитрі құрамында 60 мг ведолизумаб бар. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Ақ немесе ақ дерлік түсті ұнтақ немесе кеуекті масса. Қалпына келтірілген ерітінді – түссізден қоңыр-сары түске дейін, іс жүзінде бөгде бөлшектерден бос мөлдір немесе бозаңданатын ерітінді.

• Ойық жаралы колит Орташа ауыр немесе ауыр белсенді ойық жаралы колиті бар ересек пациенттер: • талапқа сай емес жауабы, емдеу тиімсіздігі (немесе тиімділігінің төмендеуі) немесе стандартты емнің бір немесе бірнеше препараттарының жағымсыздығы бар; • қанағаттанғысыз жауабы, жауап жоғалтуы немесе альфа-ісік некрозы факторының (αІНФ) бір немесе бірнеше тежегіштерінің жағымсыздығы бар. • Крон ауруы Орташа ауыр немесе ауыр белсенді Крон ауруы бар ересек пациенттер: • талапқа сай емес жауабы, емдеу тиімсіздігі (немесе тиімділігінің төмендеуі) немесе стандартты емнің бір немесе бірнеше препараттарының жағымсыздығы бар; • қанағаттанғысыз жауабы, жауап жоғалтуы немесе альфа-ісік некрозы факторының (α-ІНФ) бір немесе бірнеше тежегіштерінің жағымсыздығы бар. - Паучиттер Бактерияға қарсы емге жауап талапқа сай болмағанда немесе жауап жоғалғанда, ойық жаралы колит кезінде илео-анустық паучит анастомозының қалыптасуын және проктоколэктомияны бастан өткерген, ауырлық деңгейі орташадан ауырға дейінгі белсенді созылмалы паучиттері бар ересек пациенттер.

Әсер ету механизмі Ведолизумаб ішекке селективті әсер ететін иммуносупрессивті биологиялық препарат болып табылады. Бұл гуманизацияланған моноклональді антидене болып табылады, ол α4β7- интегринмен спецификалық байланысады, негізінен ішекке көшетін Т-хелпер лимфоциттерде экспрессияланады. Белгілі бір лимфоциттердің α4β7- интегриндерді байланыстыра отырып, ведолизумаб осы жасушалардың адрессин-1 шырышты қабатының жасушалық адгезиясы молекулаларына (MAdCAM-1) адгезиясын бөгейді, бірақ 1 (VCAM-1) жасушалық адгезия молекулаларына емес. MAdCAM-1 негізінен ішек эндотелийінің жасушаларында көрінеді және Т-хелпер лимфоциттердің асқазан-ішек жолының (АІЖ) тіндеріне көші-қонында жетекші рөл атқарады. Ведолизумаб α4β1 - және αEβ7-интегриндермен байланыспайды және олардың функциясын баспайды. α4β7-интегрин жадының Т-хелпер лимфоциттерінің жеке қосалқы тобының беткейінде экспрессияланады, олар АІЖ-мен байланысты созылмалы қабыну иммунологиялық аурулары болып табылатын, негізінен АІЖ-ға көшеді және олар ойық жаралы колит пен Крон ауруына тән қабыну процесін туындатады. Ведолизумаб ойық жаралы колит, Крон ауруы және паучит ауруы бар пациенттерде АІЖ-дағы қабыну процесінің қарқындылығын төмендетеді. Α4β7-нің MAdCAM-1-мен өзара әрекеттесуін тежей отырып, ведолизумаб адам тәрізді емес приматтарда тамырлық эндотелий арқылы паренхималық тінге жадының ішек Т-лимфоциттерінің трансмиграциясына жол бермейді және бұл жасушалардың шеткергі қандағы құрамының қайтымды үш есе артуын индукциялайды. Ведолизумабтың тышқаннан алынған ізашары ойық жаралы колиттің эксперименттік моделі болып табылатын эдип тамариндеріндегі колит кезінде асқазан-ішек жолдарының қабынуын азайтты. Дені сау еріктілерде, ойық жаралы колиті бар пациенттерде немесе Крон ауруы бар пациенттерде ведолизумаб лейкоцитоз болмаған кезде шеткергі қанда нейтрофилдердің, базофилдердің, эозинофилдердің, B-хелперлердің және цитоуытты Т-лимфоциттердің, жадындағы хелперлік Т-лимфоциттердің, моноциттердің немесе табиғи киллер- жасушалардың жалпы санының көбеюіне себеп болған жоқ. Ведолизумаб шашыранды склероз моделі ретінде қызмет ететін адам тәрізді емес приматтардағы эксперименталды аутоиммунды энцефаломиелит кезінде иммундық бақылауға және орталық жүйке жүйесінің (ОЖЖ) қабынуына, сондай-ақ тері мен бұлшықеттерді антигендік стимуляциядағы иммундық жауаптарға әсер етпеді. Керісінше, ведолизумаб дені сау еріктілерде антигенмен асқазан-ішек стимуляциясына иммундық реакцияны басады (4.4-бөлімді қараңыз). Иммуногендігі Ведолизумабпен емдеу кезінде ведолизумабқа антиденелер өндірілуі мүмкін, олардың көпшілігі бейтараптандырады. Ведолизумабқа антиденелердің түзілуі ведолизумаб клиренсінің ұлғаюымен және клиникалық ремиссия жиілігінің төмендеуімен қатар жүреді. Ведолизумабқа антиденелері бар адамдарда препаратты енгізгеннен кейін инфузиялық реакциялар жағдайлары тіркелген. Фармакодинамикалық әсерлері Клиникалық зерттеулерде пациенттерге 2-ден 10 мг/кг дейінгі дозада ведолизумаб енгізілді және ішекте иммундық бақылауға қатысатын айналымдағы лимфоциттердің қосалқы түрлерінде α4β7 рецепторларының сатурациясы 95% - дан астам бақыланды. Ведолизумаб ОЖЖ - де CD4+ және CD8+ - лимфоциттердің бағытталған көші-қонына әсер еткен жоқ, бұл туралы ведолизумаб енгізгенге дейін және одан кейін дені сау еріктілерде жұлын сұйықтығындағы CD4+/CD8+ құрамына қатысты өзгерістердің болмауы куәландырады. Бұл деректер адам тәрізді емес приматтардағы зерттеу нәтижелеріне сәйкес келеді, бұл ОЖЖ иммундық бақылауға әсер етпейді. Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі Ойық жаралы колит Ойық жаралы колиттің орташа немесе ауыр белсенді түрі бар ересек пациенттерді емдеуге арналған ведолизумабтың тиімділігі мен қауіпсіздігі (Мейо шкаласы бойынша 6-дан 12 баллға дейін және эндоскопиялық қосалқы нәжіс бойынша ≥ 2 балл) рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын, плацебо-бақыланатын зерттеуде 6-шы және 52-ші апталарда (GEMINI 1) тиімділіктің соңғы нүктелерін бағалаумен көрсетілді. Зерттеуге енгізілген пациенттердің анамнезінде кортикостероидтарды, иммуномодуляторларды, сондай-ақ/немесе ІНФ-α инфликсимаб тежегішін (емге бастапқы жауап жоқ пациенттерді қоса) қоса алғанда, стандартты емнің кемінде бір тиімсіз курсы болды. Тұрақты дозада пероральді аминосалицилаттармен, кортикостероидтармен және/немесе иммуномодуляторлармен қатар емдеуге рұқсат етілді. Емнің 6-шы аптасында соңғы нүктелердің нәтижелерін бағалау үшін 374 пациент 300 мг ведолизумабпен немесе 0-ші және 2-ші апталарда плацебо еміне салыстырмалы жасырын әдіспен (3:2) рандомизацияланды. Бастапқы соңғы нүкте 6-шы аптада клиникалық жауабы бар пациенттердің үлесі болды (Мейо индексінің ≥ 3 баллға азаюы және ректальді қан кету қосалқы шкаласы бойынша ≥ 1 баллға қатарлас кемуімен немесе ректальді қан кету қосалқы шкаласы бойынша ≤ 1 балл абсолюттік көрсеткішімен бастапқы деңгейден 30% - ға азаюы ретінде анықталды). 2-кестеде бастапқы және қайталама соңғы нүктелерді бағалау нәтижелері көрсетілген. 2-кесте. GEMINI 1 зерттеуіндегі 6-шы аптадағы тиімділік көрсеткіштері Соңғы нүкте — Плацебо n=149 — Ведолизумаб n=225 Клиникалық жауап — 26% — 47%* Клиникалық ремиссия§ — 5% — 17%† Шырышты қабықтың жазылуы¶ — 25% — 41%‡ *p< 0,0001 †p≤ 0,001 ‡p< 0,05 §Клиникалық ремиссия: Майо индексі ≤2 балл және қосалқы шкала бойынша бірде-бір көрсеткіш >1 балл ¶ Шырышты қабықтың жазылуы: Майо эндоскопиялық қосалқы шкаласы бойынша мәні ≤ 1 балл Ведолизумабтың клиникалық жауапқа, шырышты қабықтың ремиссиясына және жазылуына қол жеткізуге оң әсері ІНФ-α тежегіштерін бұрын алмаған пациенттерде де, ІНФ-α тежегіштерімен емдеу нәтиже бермеген пациенттерде де байқалды. GEMINI 1 зерттеуінде пациенттердің екі когорты 0-ші және 2-ші аптада ведолизумаб алды: пациенттердің 1-ші когорта 300 мг дозада ведолизумаб немесе салыстырмалы жасырын режимде плацебо енгізу үшін рандомизацияланған, ал пациенттердің 2-ші когорта ашық зерттеуге енгізілген және 300 мг дозада ведолизумаб алған. Тиімділікті бағалау үшін 52-ші аптада ведолизумаб енгізілген және 6-шы аптада клиникалық жауапқа қол жеткізілген 1-ші және 2-ші когортаның 373 пациенті 6-шы аптадан бастап емнің келесі режимдерінің біріне салыстырмалы жасырын әдіспен (1:1:1 қатынасында) рандомизацияланды: әрбір сегіз апта сайын 300 мг дозада ведолизумаб, әрбір төрт апта сайын 300 мг ведолизумаб немесе әрбір төрт апта сайын плацебо. 6-шы аптадан бастап клиникалық жауапқа қол жеткізген және кортикостероидтарды қабылдаған пациенттер кортикостероидтардың дозасын біртіндеп төмендете отырып, режимге көшуі тиіс еді. Бастапқы соңғы нүкте 52-ші аптада клиникалық ремиссиясы бар пациенттердің үлесі болды. 3-кестеде бастапқы және қайталама соңғы нүктелерді бағалау нәтижелері келтірілген. 3-кесте. GEMINI 1 зерттеуіндегі 52-ші аптадағы тиімділік көрсеткіштері Соңғы нүкте — Плацебо n=126* — Ведолизумаб әр 8 апта сайын n=122 — Ведолизумаб әр 4 апта сайын n=125 Клиникалық ремиссия — 16% — 42%† — 45%† Тұрақты клиникалық жауап¶ — 24% — 57%† — 52%† Шырышты қабықтың жазылуы — 20% — 52%† — 56%† Тұрақты клиникалық ремиссия # — 9% — 20%§ — 24%‡ Стероидты емес клиникалық ремиссия ♠ — 14% — 31%§ — 45%† *Плацебо тобына 0-ші және 2-ші апталарда ведолизумаб қабылдаған, содан кейін 6-шы аптадан 52-ші аптаға дейін плацебо алу үшін рандомизацияланған пациенттер кірді. †p< 0,0001 ‡p< 0,001 §p< 0,05 ¶Тұрақты клиникалық жауап: 6-шы және 52-ші апталардағы клиникалық жауап #Тұрақты клиникалық ремиссия: 6-шы және 52-ші апталардағы клиникалық ремиссия ♠ Стероидсыз клиникалық ремиссия: 6-шы аптадан бастап кортикостероидтарды қабылдауды тоқтатқан және 52-ші аптада клиникалық ремиссияда болған пероральді кортикостероидтарды қабылдаған пациенттер. Пациенттердің саны келесідей болды: плацебо қабылдаған топта n=72, әр 8 апта сайын ведолизумаб қабылдаған топта n=70 және төрт апта сайын ведолизумаб қабылдаған топта n=73. Эксплоративті талдау негізгі қосалқы топтар үшін қосымша деректерді бағалауға мүмкіндік береді. Пациенттердің шамамен үштен бірінде ІНФ-α тежегіштерімен алдыңғы емнің сәтсіз болғаны байқалды. Осы пациенттердің ішінде әр сегіз апта сайын ведолизумаб қабылдаған 37%, төрт апта сайын ведолизумаб қабылдаған 35% және плацебо қабылдаған 5% 52-ші аптада клиникалық ремиссияға жетті. Тұрақты клиникалық жауап (47%, 43%, 16%), шырышты қабықты емдеу (42%, 48%, 8%), тұрақты клиникалық ремиссия (21%, 13%, 3%) және стероидсыз клиникалық ремиссия (23%, 32%, 4%) әрбір сегіз апта сайын ведолизумаб, әрбір төрт апта сайын ведолизумаб және сәйкесінше плацебо қабылдаған ІНФ-α тежегіштерімен ем сәтсіз болған пациенттерде байқалды. 6-шы аптада клиникалық жауапқа қол жеткізе алмаған пациенттер зерттеуде қалды және әр төрт апта сайын ведолизумаб алды. Ішінара Майо индексінің деректеріне сәйкес 10-шы және 14-ші апталарда клиникалық жауап плацебо (тиісінше 15% және 21%) қабылдаған пациенттер тобымен салыстырғанда ведолизумаб алған пациенттердің үлкен үлесінде (тиісінше 32% және 39%) байқалды. Ведолизумаб еміне жауап жоғалтқан пациенттер әрбір сегіз апта сайын ашық кеңейтілген зерттеуге қатысуға жіберілді және әрбір төрт апта сайын ведолизумаб алды. Бұл пациенттерде 28-ші және 52-ші апталарда пациенттердің 25% - ында клиникалық ремиссияға қол жеткізілді. 0-ші және 2-ші аптада ведолизумаб енгізгеннен кейін клиникалық жауапқа қол жеткізген және кейіннен жауап жоғала отырып плацебо тобына рандомизацияланған (6-шы аптадан 52-ші аптаға дейін) пациенттер кеңейтілген ашық зерттеуге қатысуға жіберілді және әрбір төрт апта сайын ведолизумаб алды. Бұл популяцияда 28-ші аптада пациенттердің 45% – ында және 52-ші аптада пациенттердің 36% - ында клиникалық ремиссияға қол жеткізілді. Осы ашық кеңейтілген зерттеуде ведолизумаб емінің клиникалық ремиссияға және клиникалық реакцияға қол жеткізуіне жағымды әсері Майо ішінара индексіне сәйкес 196-шы аптаға дейін көрсетілді. Денсаулыққа байланысты өмір сапасы (HRQOL) осы нозология үшін арнайы жасалған ішек қабыну аурулары сауалнамасы (IBDQ), сонымен қатар жалпы сауалнамалар арқылы бағаланды: Денсаулықты бағалауға арналған қысқаша сауалнама (SF-36) және Өмір сапасын бағалауға арналған Еуропалық сауалнама (EQ-5D). Эксплоративтік талдау ведолизумаб алған топтарда визуалды аналогты шкала (EQ-5D VAS) EQ-5D және EQ-5D бойынша, барлық IBDQ шкалалары (ішек симптомдары, жүйелік қызмет, эмоционалды қызмет және әлеуметтік қызмет) бойынша және денсаулықтың жалпы физикалық компоненті (PCS) және денсаулықтың жалпы психологиялық компонентін (MCS) қоса алғанда, SF-36 барлық шкалалары бойынша бағалауларға сәйкес плацебо тобымен салыстырғанда клиникалық тұрғыдан айтарлықтай жақсару байқалды, ол 6-шы және 52-ші апталарда айтарлықтай байқалды. Крон ауруы Орташа ауыр және ауыр белсенді Крон ауруы бар ересек пациенттерде ведолизумаб қолданудың тиімділігі мен қауіпсіздігі (Крон ауруының белсенділік индексіне сәйкес 220 – 450 балл [CDAI]) екі зерттеуде бағаланды (GEMINI 2 және 3). Зерттеуге енгізілген пациенттердің анамнезінде кортикостероидтарды, иммуномодуляторларды, сондай-ақ/немесе ІНФ-α тежегіштерін (емге бастапқы жауап жоқ пациенттерді қоса) қоса алғанда, стандартты емнің кем дегенде бір сәтсіз курсы болған. Пероральді кортикостероидтармен, тұрақты дозада иммуномодуляторлармен және антибиотиктермен қатар емдеуге рұқсат етілді. GEMINI 2 6-шы және 52-ші апталарда тиімділіктің соңғы нүктелерін бағалау үшін жүргізілген рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын, плацебо бақыланатын зерттеу болды. Пациенттерді (n = 368) 0-ші және 2-ші аптада 300 мг ведолизумаб немесе плацебо екі инфузиясын енгізуге салыстырмалы жасырын әдіспен (3:2) рандомизациялады. Екі бастапқы соңғы нүкте 6-шы аптада клиникалық ремиссияға жеткен пациенттердің үлесі (CDAI индексінің ≤ 150 балл ретінде анықталған) және 6-шы аптада клиникалық жауабы күшейтілген пациенттердің үлесі (CDAI индексінің ≥ 100 балл ретінде анықталған) болды (4-кестені қараңыз). GEMINI 2 зерттеуінде 0-ші және 2-ші апталарда ведолизумаб қабылдаған пациенттердің екі когорта болды: пациенттердің 1-ші когортасы 300 мг дозада ведолизумаб немесе салыстырмалы жасырын режимде плацебо енгізу үшін рандомизацияланған, ал пациенттердің 2-ші когортасы ашық зерттеуге енгізілген және 300 мг дозада ведолизумаб алған. 52-ші аптада тиімділікті бағалау үшін ведолизумабпен ем алған және 6-шы аптада клиникалық жауапқа қол жеткізген 1-ші және 2-ші когортадан 461 пациент (бастапқы деңгеймен салыстырғанда CDAI индексінің ≥ 70 баллына төмендеу ретінде анықталған) 6-шы аптадан бастап келесі емдеу режимдерінің біріне салыстырмалы жасырын әдіспен рандомизацияланды (1:1:1 қатынасында): әрбір сегіз апта сайын 300 мг дозада ведолизумаб, әрбір төрт апта сайын 300 мг ведолизумаб немесе әрбір төрт апта сайын плацебо. 6-шы аптадан бастап клиникалық жауапқа қол жеткізген пациенттер кортикостероидтардың дозасын біртіндеп төмендете отырып, режимге ауысуы керек еді. Бастапқы соңғы нүкте 52-ші аптада клиникалық ремиссиясы бар пациенттердің үлесі болды (5-кестені қараңыз). GEMINI 3 - стандартты емнің тиімсіздігі және ІНФ-α тежегіштеріне қатысты табиғи пациенттерді қамтитын жалпы популяцияда, сондай-ақ анамнезінде кортикостероидтарды, иммуномодуляторларды және ІНФ-α тежегіштерімен тиімсіз емді қоса алғанда, кем дегенде бір сәтсіз стандартты ем курсы бар пациенттердің қосалқы тобында 6 және 10-апталарда емдеу тиімділігін бағалау бойынша екінші рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын, плацебо-бақыланатын зерттеу (жауап болмаған бастапқы пациенттерді қоса алғанда емге). Пациенттер (n = 416) (олардың 75%-ын ІНФ-α тежегіштерімен ем сәтсіз болған пациенттер құрады) 300 мг дозада ведолизумабпен немесе 0-ші, 2-ші және 6 аптада плацебомен емдеуге салыстырмалы жасырын әдіспен (1:1) рандомизацияланды. Бастапқы соңғы нүкте ІНФ-α тежегіштерімен емнің тиімсіздігі бар пациенттердің қосалқы тобында 6-шы аптада клиникалық ремиссияға жеткен пациенттердің үлесі болды. 4-кестеде көрсетілгендей, бастапқы соңғы нүктеге қол жеткізбегеніне қарамастан, эксплоративтік талдау клиникалық маңызды нәтижелерге қол жеткізуді көрсетті. 4-кесте. 6-шы және 10-шы апталарда GEMINI 2 және 3 зерттеулеріндегі тиімділік көрсеткіштері Зерттеу Соңғы нүкте — Плацебо — Ведолизумаб GEMINI 2 зерттеуі Клиникалық ремиссия, 6-шы апта Жалпы — 7% (n=148) — 15%* (n=220) ІНФ-α тежегішімен (тежегіштерімен) ем сәтсіз болған пациенттер — 4% (n=70) — 11% (n=105) ІНФ-α тежегішімен(тежегіштерімен) ем алмаған пациенттер — 9% (n=76) — 17% (n=109) Жақсартылған клиникалық жауап, 6-шы апта Жалпы — 26% (n=148) — 31%† (n=220) ІНФ-α тежегішімен (тежегіштерімен) ем сәтсіз болған пациенттер — 23% (n=70) — 24% (n=105) ІНФ-α тежегішімен(тежегіштерімен) ем алмаған пациенттер — 30% (n=76) — 42% (n=109) Сарысудағы СРБ деңгейінің бастапқы деңгейден 6-шы аптаға дейін өзгеруі, медиана (мкг/мл) Жалпы‡ — -0,5 (n=147) — -0,9 (n=220) GEMINI 3 зерттеуі Клиникалық ремиссия, 6-шы апта Жалпы ‡ — 12% (n=207) — 19% (n=209) Ем сәтсіз болған пациенттер — 12% (n=157) — 15%§ (n=158) ІНФ-α тежегіштері ¶ ІНФ-α тежегішімен(тежегіштерімен) ем алмаған пациенттер — 12% (n=50) — 31% (n=51) Клиникалық ремиссия, 10-шы апта Жалпы — 13% (n=207) — 29% (n=209) ІНФ-α тежегішімен (тежегіштерімен) ем сәтсіз болған пациенттер¶,‡ — 12% (n=157) — 27% (n=158) ІНФ-α тежегішімен(тежегіштерімен) ем алмаған пациенттер — 16% (n=50) — 35% (n=51) Тұрақты клиникалық ремиссия #,¶ Жалпы — 8% (n=207) — 15% (n=209) ІНФ-α тежегішімен (тежегіштерімен) ем сәтсіз болған пациенттер¶,‡ — 8% (n=157) — 12% (n=158) ІНФ-α тежегішімен(тежегіштерімен) ем алмаған пациенттер — 8% (n=50) — 26% (n=51) Жақсартылған клиникалық жауап, 6-шы апта Жалпы ^ — 23% (n=207) — 39% (n=209) ІНФ-α тежегішімен (тежегіштерімен) ем сәтсіз болған пациенттер‡ — 22% (n=157) — 39% (n=158) ІНФ-α тежегішімен(тежегіштерімен) ем алмаған пациенттер^ — 24% (n=50) — 39% (n=51) *p<0.05 † статистикалық маңыздылықтың болмауы ‡ екінші соңғы нүктені алдын-ала анықталған статистикалық талдау әдісіне сәйкес анықталған пайдалану ретінде қарастырған жөн § статистикалық маңызды мән емес, сондықтан басқа соңғы нүктелер статистикалық талдауға ұшырамады плацебо үшін ¶n=157 және ведолизумаб үшін n=158 # Тұрақты клиникалық ремиссия: 6-шы және 10-шы апталардағы клиникалық ремиссия ^ Эксплоративті соңғы нүкте 5-кесте. GEMINI 2 зерттеуіндегі 52-ші аптадағы тиімділік көрсеткіштері Плацебо n=153* — Ведолизумаб әр 8 апта сайын n=154 — Ведолизумаб әр 4 апта сайын n=154 Клиникалық ремиссия — 22% — 39%† — 36%‡ Күшейтілген клиникалық жауап — 30% — 44%‡ — 45%‡ Стероидсыз клиникалық ремиссия§ — 16% — 32%‡ — 29%‡ Тұрақты клиникалық ремиссия¶ — 14% — 21% — 16% *Плацебо тобына 0-ші және 2-ші апталарда ведолизумаб қабылдаған, содан кейін 6-шы аптадан 52-ші аптаға дейін плацебо алу үшін рандомизацияланған пациенттер кірді. †p< 0,001 ‡p< 0,05 §Стероидсыз клиникалық ремиссия: 6-шы аптадан бастап кортикостероидтарды қабылдауды тоқтатқан және 52-ші аптада клиникалық ремиссияда болған пероральді кортикостероидтарды қабылдаған пациенттер. Пациенттердің саны келесідей болды: плацебо қабылдаған топта n=82, әр 8 апта сайын ведолизумаб қабылдаған топта n=82 және төрт апта сайын ведолизумаб қабылдаған топта n=80. ¶Тұрақты клиникалық ремиссия: ≥80% зерттеу сапарларында клиникалық ремиссия, оның ішінде соңғы сапар (52-ші аптада). Эксплорациялық талдау кортикостероидтармен және иммуномодуляторлармен қатар жүретін емнің ведолизумабпен емдеу нәтижесінде ремиссия индукциясына әсерін бағалауды қамтыды. Негізінен кортикостероидтармен біріктірілген ем ведолизумаб монотерапиясымен немесе оның иммуномодуляторлармен үйлесімімен салыстырғанда Крон ауруы кезінде ремиссия индукциясында тиімдірек болды, бұл ремиссияға жету жиілігінде плацебодан аз айырмашылықта көрінді. 6-шы аптада GEMINI 2 зерттеуіндегі клиникалық ремиссия жиілігі кортикостероидтерсіз емдеу кезінде кортикостероидтармен қатар емдеу кезінде 20% - бен (плацебомен айырмашылығы 14%, 95% СА: -1, 29) салыстырғанда 10% - ды (плацебомен айырмашылығы 2%, 95% сенімділік аралығы (СА): -6, 10) құрады. 6-шы және 10-шы апталарда GEMINI 3 зерттеуінде клиникалық ремиссия көрсеткіштері кортикостероидтармен біріктіріп қолданған кезде 20%-бен (плацебомен айырмашылығы 11%, 95% СА: 2, 20) және сәйкесінше 35%-бен (плацебомен айырмашылығы 23%, 95% СА: 12, 33) салыстырғанда кортикостероидсыз ем кезінде 18% (плацебомен айырмашылығы 3%, 95% СА: -7, 13) және 22% (плацебомен айырмашылығы 8%, 95% СА: -13, 19) құрады. Бұл әсер иммуномодуляторлармен қатар жүретін емнің болуына немесе болмауына қарамастан байқалды. Эксплоративті талдау негізгі қосалқы топтар үшін қосымша деректерді бағалауға мүмкіндік береді. GEMINI 2 зерттеуінде пациенттердің шамамен жартысында ІНФ-α тежегіштерімен алдыңғы емдеудің тиімсіздігі байқалды. Осы пациенттердің ішінде әр сегіз апта сайын ведолизумаб қабылдаған 28%, төрт апта сайын ведолизумаб қабылдаған 27% және плацебо қабылдаған 13% 52-ші аптада клиникалық ремиссияға жетті. Пациенттердің 29%, 38% және 21% - ында күшейтілген клиникалық реакцияға қол жеткізілді, ал стероидты емес клиникалық ремиссияға тиісінше 24%, 16% және 0% жетті. GEMINI 2 зерттеуінде 6-шы аптада клиникалық жауапқа қол жеткізе алмаған пациенттер зерттеуде қалды және әр төрт апта сайын ведолизумаб алды. Күшейтілген клиникалық нәтиже 10-шы және 14-ші апталарда тиісінше ведолизумаб қабылдаған пациенттердің 16% және 22% - ында байқалды, бұл плацебо қабылдаған пациенттермен салыстырғанда көбірек болды: тиісінше 7% және 12%. Осы уақыт аралығында емдеу топтары арасында клиникалық ремиссия бойынша клиникалық маңызды айырмашылықтар байқалмады. 52-ші аптадағы клиникалық ремиссияны талдау 6-шы аптада клиникалық жауап болмаған, бірақ 10-шы немесе 14-ші апталарда жауапқа жеткен пациенттерде Крон ауруы бар жауап бермеген пациенттер 10-шы аптада ведолизумаб енгізуден оң нәтиже алуы мүмкін екенін көрсетеді. GEMINI 2-де әрбір сегіз апта сайын ведолизумаб еміне жауап жоғалтқан пациенттер ашық кеңейтілген зерттеуге қатысуға жіберілді және әрбір төрт апта сайын ведолизумаб алды. Бұл пациенттердің 23%-ында клиникалық ремиссия 28 - ші аптада, ал 32%-ы 52-ші аптада болды. 0-ші және 2-ші апталарда ведолизумаб енгізгеннен кейін клиникалық жауапқа қол жеткізген және кейіннен жауап жоғала отырып плацебо тобына рандомизацияланған (6-шы аптадан 52-ші аптаға дейін) пациенттер кеңейтілген ашық зерттеуге қатысуға жіберілді және әрбір төрт апта сайын ведолизумаб алды. Клиникалық ремиссия 28-ші аптада осы пациенттердің 46% – ында және 52-ші аптада 41% - ында болды. Осы ашық кеңейтілген зерттеуде клиникалық ремиссия және клиникалық жауап пациенттерде 196 аптаға дейін байқалды. Эксплоративті талдау GEMINI 2 зерттеуінде төрт апта сайын және сегіз апта сайын ведолизумаб алған топтарда EQ-5D және визуалды аналогты EQ-5D шкаласы, жалпы IBDQ шкаласы мен ішек симптомдары мен жүйелік функцияларды бағалау үшін IBDQ қосалқы шкаласының деректеріне сәйкес бастапқы деңгейден 52-ші аптаға дейін плацебо тобымен салыстырғанда анағұрлым айқынырақ болған клиникалық маңызды жақсару байқалғанын көрсетті. Паучиттер Созылмалы резервуарлық илеиті (паучиттері) бар ересек пациенттерді емдеуге арналған вена ішіне енгізу тиімділігі мен қауіпсіздігі 14-ші және 34-ші аптадағы тиімділікті бағалайтын рандомизацияланған салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатын зерттеуде (EARNEST) көрсетілді. Қосылған пациенттер проктоколэктомияны және ойық жаралы колит кезінде рандомизациядан кемінде бір жыл бұрын илео-анустық пауч анастомозы (IPAA) қалыптасуын бастан өткерген және ≥2 эндоскопиялық қосалқы бағалаумен және паучиттер белсенділігінің бастапқы өзгертілген индексімен (mPDAI) белсенді созылмалы паучит (антибиотик-тәуелді (қайталанатын) немесе антибиотиктерге резистентті ретінде анықталатын) дамыған. Барлық пациенттер емдеу басталғаннан бастап 4-ші аптаға дейін күніне екі рет 500 мг дозада ципрофлоксацинмен қатар жүретін бактерияға қарсы ем алды. Пациенттер зерттеу кезінде қажет болған жағдайда, соның ішінде паучиттер өршігенде қосымша антибиотик курстарын алды. Пациенттер (n=102) 0, 2 және 6 аптадан кейін, содан кейін әр 8 апта сайын 30-шы аптаға дейін 300 мг ведолизумаб немесе плацебо алу үшін рандомизацияланған (1:1). Бастапқы соңғы нүкте 14-ші аптада клиникалық ремиссия болды (mPDAI < 5 бағалауы және mPDAI жалпы бағасының бастапқы деңгеймен салыстырғанда ≥ 2 баллға төмендеуі). 6-кестеде 14-ші аптадағы бастапқы және екінші нүктелердің нәтижелері, ал 7-кестеде 34-ші аптадағы екінші нүктелердің нәтижелері көрсетілген. 6-кесте. EARNEST зерттеуіндегі 14-ші аптадағы тиімділік нәтижелері Соңғы нүкте — Плацебо n = 51 — Велодизумаб в/іn = 51 — Айырмашылық Ведолизумаб-плацебо (95% СА) [пайыздық тармақтар] Клиникалық ремиссия* — 9.8% — 31.4%† — 21.6 (4.9, 37.5) PDAI ремиссиясы‡ — 9.8% — 35.3% — 25.5 (8.0, 41.4) Клиникалық жауап§ — 33.3% — 62.7% — 29.4 (8.0, 47.6) * Клиникалық ремиссия mPDAI < 5 бағалауы және бастапқы деңгеймен салыстырғанда mPDAI жалпы бағасының ≥ 2 баллға төмендеуі ретінде анықталады. †p < 0.05 ‡ PDAI ремиссиясы PDAI бағалауы < 7 және PDAI баллының бастапқы деңгеймен салыстырғанда ≥ 3 баллға төмендеуі ретінде анықталады. § Клиникалық жауап бастапқы деңгеймен салыстырғанда mPDAI көрсеткішінің ≥ 2 баллға төмендеуі ретінде анықталады. 7-кесте. EARNEST зерттеуіндегі 34-ші аптадағы тиімділік нәтижелері Соңғы нүкте — Плацебо n = 51 — Велодизумаб в/іn = 51 — Айырмашылық Ведолизумаб-плацебо (95% СА) [пайыздық тармақтар] Клиникалық ремиссия* — 17.6% — 35.3% — 17.6 (0.3, 35.1) PDAI ремиссиясы‡ — 17.6% — 37.3% — 19.6 (1.9, 37.0) Клиникалық жауап§ — 29.4% — 51.0% — 21.6 (1.9, 39.8) * Клиникалық ремиссия mPDAI < 5 бағалауы және бастапқы деңгеймен салыстырғанда mPDAI жалпы бағасының ≥ 2 баллға төмендеуі ретінде анықталады. ‡ PDAI ремиссиясы PDAI бағалауы < 7 және PDAI баллының бастапқы деңгеймен салыстырғанда ≥ 3 баллға төмендеуі ретінде анықталады. § Клиникалық жауап бастапқы деңгеймен салыстырғанда mPDAI көрсеткішінің ≥ 2 баллға төмендеуі ретінде анықталады. Пациенттердің шамамен үштен екісі бұрын ІНФ-альфа антагонисттерімен (ведолизумаб тобында 33 және плацебо тобында 31) ойық жаралы колит немесе паучит кезінде ем алған. Осы пациенттердің ішінде ведолизумаб тобындағы 33,3% плацебо тобындағы 9,7% - бен салыстырғанда 14-ші аптада клиникалық ремиссияға жетті. Бала жасындағы пациенттер Еуропалық дәрілік заттар агенттігі ойық жаралы колиті, Крон ауруы және паучиті бар балалар жасындағы пациенттер популяциясының бір немесе одан да көп қосалқы топтарында ведолизумаб зерттеулерінің нәтижелерін ұсыну бойынша міндеттемені кейінге қалдырды (балаларда қолдану туралы ақпаратты 4.2-бөлімнен қараңыз).

Дозалау режимі Ойық жаралы колит 300 мг емдеудің нөлдік, екінші және алтыншы апталарында вена ішіне инфузия арқылы, содан кейін әр сегіз апта сайын енгізіледі. Ойық жаралы колиті бар пациенттерде емдеуді 10-шы аптада емдік әсер белгілері болмаған жағдайда тоқтату керек. Препаратқа жауаптың төмендеуі байқалған кейбір пациенттер үшін Энтивио® дозаларын енгізу жиілігін әр төрт апта сайын 300 мг-ға дейін арттыру пайдалы болуы мүмкін. Энтивио® препаратыны пайдалана отырып емдеуге жауап алатын пациенттерге ем стандартына сәйкес дозаны қысқарту және/немесе кортикостероидтарды тоқтату мүмкін. Қайта емдеу курсы Егер емдеу курсы уақытша тоқтатылған болса және оны жаңарту қажеттілігі туындаса, төрт апта аралықпен дозалау режимін қолдануға болады Ведолизумабпен қайта емдеу курсы кезінде препараттың тиімділігін қалпына келтіруге жағымсыз реакциялар немесе инфузиялық реакциялар (ИР) жиілігінің айқын артуынсыз қол жеткізілді. Крон ауруы 300 мг емдеудің нөлдік, екінші және алтыншы апталарында вена ішіне инфузия арқылы, содан кейін әр сегіз апта сайын енгізіледі. Крон ауруына шалдыққан пациенттерде емге жауабы байқалмаған болса, 10-шы аптада Энтивио® дозасын енгізу пайдалы болуы мүмкін. Емге жауап байқалған пациенттерге 14-ші аптадан кейін препаратты сегіз апта аралықпен енгізуді жалғастырады. Крон ауруы бар пациенттерде 14-ші аптада препараттың емдік әсер ету белгілері болмаған кезде емдеу курсын тоқтату керек. Препаратқа жауаптың төмендеуі байқалған кейбір пациенттер үшін Энтивио® дозаларын енгізу жиілігін төрт апта сайын 300 мг-ға дейін арттыру пайдалы болуы мүмкін. Энтивио® препаратыны пайдалана отырып емдеуге жауап алатын пациенттерге ем стандартына сәйкес дозаны қысқарту және/немесе кортикостероидтарды тоқтату мүмкін. Қайта емдеу курсы Егер емдеу курсы уақытша тоқтатылған және оны жаңарту қажеттілігі бар болса, төрт апта аралықпен дозалау режимін қолдануға болады. Ведолизумабпен қайта емдеу курсы кезінде препараттың тиімділігін қалпына келтіруге жағымсыз реакциялар немесе инфузиялық реакциялар (ИР) жиілігінің айқын артуынсыз қол жеткізілді. Паучиттер 300 мг емдеудің нөлдік, екінші және алтыншы апталарында вена ішіне инфузия арқылы, содан кейін әр сегіз апта сайын енгізіледі. Энтивио® препаратымен емдеуді стандартты антибиотикпен жүргізілетін емдеумен қатар бастау керек (мысалы, ципрофлоксациннің төрт апталық курсымен). Препараттың емдік әсерінің белгілері болмаған жағдайда 14-ші аптада емдеуді тоқтату туралы мәселені қарау керек. Қайта емдеу курсы Паучит бар пациенттерді қайта емдеу туралы деректер жоқ. Пациенттердің ерекше топтары Балалар 0-ден 17 жасқа дейінгі балаларда Энтивио® препаратын қолданудың қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған. Деректер жоқ. Егде жастағы пациенттер Егде жастағы пациенттерде дозаны түзетудің қажеті жоқ. Фармакокинетиканың популяциялық талдауы жас ерекшелігі әсерінің болмағанын көрсетті. Бүйрек және бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Пациенттердің осы популяцияларының қатысуымен Энтивио® зерттеулері жүргізілген жоқ. Дозаларға қатысты ұсыным беру мүмкіндігі жоқ. Енгізу жолы және тәсілі Энтивио® тек вена ішіне қолдануға арналған. Вена ішіне енгізер алдында препарат ерітіледі, содан кейін сұйылтылады. Қалпына келтірілген ерітіндіні дайындау ережесі: • Энтивио® препаратының вена ішіне енгізуге арналған ерітіндісін дайындау асептикалық жағдайларда жүргізілуі тиіс. • Құтының қалпақшасын шешіп, тығынның беткейін спиртті тампонмен сүртіңіз. Препаратты инъекцияға арналған 4,8 мл стерильді суда бөлме температурасында (20°C - 25°C) 21-25 өлшемді инесі бар шприцті қолданып ерітіңіз. • Тығынды ортасынан инемен тесіп, артық көбіктенбеу үшін сұйықтық ағынын құтының жақтауы бойымен бағыттаңыз. • Құтыны кемінде 15 секунд айналдырыңыз. Құтыны қатты сілкуге немесе төңкеруге болмайды. • Құтыны толығымен ерітіп, пайда болған көбікті тұндыру үшін 20 минутқа бөлме температурасында (20°C - 25°C) қалдырыңыз. Осы кезең ішінде құтының ішіндегісін айналдырып шайқауға және оның еру дәрежесін тексеруге болады. Егер 20 минут ішінде толық ерімесе, құтыны тағы 10 минутқа қалдырыңыз. • Сұйылту алдында қалпына келтірілген ерітіндіні мұқият тексеріңіз. Ерітінді мөлдір немесе бозаңданатын, түссізден қоңыр-сарыға дейін болуы керек және көрінетін бөлшектер болмауы керек. Егер ол жоғарыдағы сипаттамаға сәйкес келмесе немесе көрінетін бөлшектері болса, қалпына келтірілген ерітіндіні пайдалануға болмайды. Вена ішіне инфузия үшін ерітінді дайындау және енгізу ережесі: Әрбір құты тек бір рет пайдалануға арналған. Энтивио® препаратын тек вена ішіне инфузия түрінде енгізу керек. Болюсті немесе вена ішіне сорғалатып енгізуге жол берілмейді. • Препарат толық ерігеннен кейін құтыны 3 рет абайлап төңкеріңіз. • Энтивио® препаратының 5 мл (300 мг ведолизумаб) қалпына келтірілген ерітіндісін 21-25 өлшемді инесі бар шприцті пайдалана отырып, дереу сорып алыңыз. • 250 мл стерилді 0,9% натрий хлориді ерітіндісіне 5 мл (300 мг ведолизумаб) қалпына келтірілген Энтивио® ерітіндісін қосыңыз және инфузиялық пакетте абайлап араластырыңыз (қалпына келтірілген ерітіндіні қоспас бұрын инфузиялық пакеттен 5 мл 0,9% натрий хлориді ерітіндісін шығару міндетті емес). Дайындалған инфузиялық ерітіндіге немесе вена ішіне инфузиялық жүйеге басқа дәрілік препараттарды қосуға жол берілмейді. • Инфузияның ұсынылатын ұзақтығы 30 минутты құрайды. Энтивио® препаратын вена ішіне инфузия жолымен 30 минут бойы енгізеді. Пациенттер инфузия уақытында және ол аяқталғаннан кейін бақылауда болуы тиіс. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын жіберіп алғандағы қажетті шаралар Егер сіз инъекция уақытын ұмытып қалсаңыз немесе өткізіп алсаңыз, оны мүмкіндігінше тезірек алыңыз. Тоқтату симптомдарының болу қаупіне нұсқау Дәрігермен алдын ала кеңес алмай, Энтивио® препаратын қолдануды тоқтатпаңыз. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медицина қызметкерінің кеңесіне жүгіну бойынша нұсқаулар Препаратты қолдану бойынша сұрақтар болған жағдайда емдеуші дәрігерге қаралыңыз.

• әсер етуші затқа немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық • туберкулез, сепсис, цитомегаловирустық инфекция, листериоз және үдемелі мультифокальді лейкоэнцефалопатия (ҮМЛ) сияқты оппортунистік инфекциялар сияқты ауыр жұқпалы аурулардың белсенді түрі

Өте жиі - назофарингит - бас ауруы - артралгия Жиі • пневмония, Clostridium difficile инфекциясы, бронхит, гастроэнтерит, жоғарғы тыныс жолдарының инфекциясы, тұмау, синусит, фарингит, белдемелі герпес • парестезия • гипертензия • ауыз-жұтқыншақ аумағының ауырсынуы, мұрынның бітелуі, жөтел • анустық абсцесс, анустық сызат, жүрек айнуы, диспепсия, іш қату, іштің кебуі, метеоризм, геморрой, ректальді қан кету • бөртпе, қышыну, экзема, эритема, түнгі тершеңдік, акне • бұлшықеттің түйілуі, арқаның ауыруы, бұлшықет әлсіздігі, қажу, аяқ-қолдың ауыруы • гипертермия, инфузиялық реакциялар (астения және кеудедегі жайсыздық) • инфузия орнындағы реакциялар (инфузия орнындағы ауырсыну мен тітіркенуді қоса алғанда) Жиі емес • тыныс алу жолдарының инфекциялары, вульвовагинальды кандидоз, ауыз қуысының кандидозы • фолликулит • көрудің бұлыңғырлануы • қалтырау, суықты сезіну Өте сирек - анафилаксиялық реакция, анафилаксиялық шок Белгісіз - өкпенің интерстициялық ауруы Қатерлі жаңа түзілімдер Жалпы, қазіргі кездегі деректер ведолизумабпен емделу нәтижесінде қатерлі жаңа түзілімдердің жоғары қаупінің болуын көрсетпейді. Осы препараттың ұзақ уақыт әсер ету нәтижелері туралы ақпарат шектеулі. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаса медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласыңыз Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Клиникалық зерттеулер жүргізу кезінде 10 мг/кг дейінгі дозалар енгізілді (бұл ұсынылған дозадан шамамен 2,5 есе артық). Клиникалық зерттеулерде доза шектеуші уыттылық жағдайлары байқалған жоқ.

Ведолизумаб анафилаксиялық шокты қоса алғанда, аса жоғары сезімталдықтың жедел реакциясы туындаған жағдайда қолдану үшін қажетті жабдығы бар медициналық мекемелер жағдайында қолданылуы тиіс. Әрбір инфузия кезінде барлық пациенттер үздіксіз бақылауда болуы тиіс. Алғашқы екі инфузияда олар сондай-ақ жедел аса жоғары сезімталдық реакциясының белгілері мен симптомдары туындаған жағдайда емшара аяқталғаннан кейін шамамен екі сағат бойы бақылауда болуы тиіс. Барлық кейінгі жасалатын инфузиялар кезінде пациенттер инфузия аяқталғаннан кейін шамамен бір сағат бойы бақылауда болады. Қадағалау Биологиялық препараттардың қадағалануын жақсарту үшін енгізілетін препараттың атауы мен серия нөмірін нақты жазу керек. Инфузиялық реакциялар және аса жоғары сезімталдық реакциялары Ауыр ИР, анафилаксиялық реакция немесе басқа да ауыр реакциялар дамыған жағдайда Энтивио® препаратын енгізуді дереу тоқтатып, реакцияны (мысалы, адреналин/эпинефрин және антигистаминді препараттарды пайдалана отырып) тоқтату үшін тиісті емдік шаралар қабылдау керек. Жеңіл немесе орташа ИР дамыған жағдайда инфузия жылдамдығын төмендетеді немесе емшараны тоқтатады және тиісті емдеуді бастайды. ИР тоқтатылғаннан кейін инфузияны жалғастырады. Ықтимал қауіпті мейлінше азайту мақсатында ведолизумабқа анамнезінде жеңіл немесе орташа ИР бар пациенттерде келесі инфузия жүргізу алдында премедикация (мысалы, антигистаминді препараттарды, гидрокортизонды және/немесе парацетамолды пайдалана отырып) мүмкіндігін қарастыру керек. Инфекциялық аурулар Оппортунистік инфекциялардың немесе ішек қорғаныс бөгеті болып табылатын инфекциялардың даму қаупі жоғары. Энтивио® препаратын пайдалана отырып емдеуді инфекциялар бақылауға алынғанға дейін ауыр инфекциялардың белсенді түрлері бар пациенттерге тағайындауға болмайды. Сондай-ақ Энтивио® препаратын пайдалана отырып, ұзақ емдеу курсы ішінде ауыр инфекцияның дамуы орын алған пациенттерде емдеу курсын тоқтату мүмкіндігін қарастыру керек. Энтивио® препаратын бақыланатын ауыр созылмалы инфекциялармен немесе қайталанатын ауыр инфекциялар анамнезімен пациенттерге тағайындағанда сақ болу керек. Пациенттер емдеу курсы аяқталғанға дейін, емдеу кезінде және одан кейін инфекциялардың болуына мұқият мониторингілеуден өтуі тиіс. Энтивио® препараты туберкулездің белсенді түріне шалдыққан пациенттерге қарсы көрсетілгендіктен, емді бастар алдында пациенттер белгіленген нормаларға сәйкес туберкулезге скринингтен өтуі тиіс. Латентті туберкулез анықталған жағдайда Энтивио® препаратын тағайындар алдында міндетті түрде жергілікті ұсынымдарға сәйкес туберкулезді емдеу жүргізіледі. Емдеу курсынан өтіп жатқан пациенттерде туберкулез анықталған жағдайда, Энтивио® препаратын енгізу туберкулез инфекциясын емдеп шыққанға дейін тоқтатылады. Кейбір интегрин антагонистері мен кейбір жүйелік иммуносупрессорлық препараттарды қолдану үдемелі мультифокальді лейкоэнцефалопатиямен (ҮМЛ), Джон Каннингем (JC) вирусынан туындаған оппортунистік инфекциямен байланысты. ҮМЛ синдромы - бұл латентті JC вирусының реактивациясы нәтижесінде пайда болатын сирек кездесетін демиелинизациялайтын ОЖЖ ауруы, көбінесе өліммен аяқталады. Ішекке көшетін лимфоциттерде экспрессиялайтын α4β7-интегринмен байланыстыра отырып, ведолизумаб АІЖ-ға тән иммуносупрессорлық әсерге ие. Дені сау пациенттерде жүйелі иммуносупрессивті әсер байқалмаса да, ішектің қабыну ауруы бар пациенттерде жүйелік иммундық жүйенің функциясына әсері белгісіз. Медицина қызметкерлері дәрігерлерге арналған оқу-әдістемелік материалдарда көрсетілгендей, жаңа неврологиялық белгілер мен симптомдар туындаған немесе нашарлаған жағдайда ведолизумаб алатын пациенттерге мониторинг жүргізуі және олар туындаған жағдайда пациентті невропатолог маманға жіберу мүмкіндігін қарауы керек. ҮМЛ-ге күдік туындаған жағдайда ведолизумабпен емдеу тоқтатылуға тиіс, ал диагноз расталған жағдайда ведолизумабпен емдеу толық тоқтатылады. Қатерлі жаңа түзілімдер Ойық жаралы колит және Крон ауруы бар пациенттерде қатерлі жаңа түзілімдердің даму қаупі жоғары. Иммуномодуляциялайтын дәрілік заттар қатерлі жаңа түзілімдердің даму қаупін арттыруы мүмкін. Биологиялық препараттардың алдыңғы және қатарлас жүретін қолданылуы Бұрын натализумаб қабылдаған пациенттер, егер пациенттің клиникалық жай-күйі өзгеше көрсетпесе, Энтивио® пайдалана отырып емдеуді бастамас бұрын, әдетте, кемінде 12 апта күтуі тиіс. Биологиялық иммуносупрессанттармен ведолизумабты бірлесіп қолдану бойынша деректер жоқ. Сондықтан мұндай пациенттерде Энтивио® қолдану ұсынылмайды. Тірі және пероральді вакциналар Энтивио® препаратымен емдеуді бастар алдында қолданыстағы иммундау жөніндегі ұсынымдарға сәйкес барлық пациенттерге вакцинация жүргізу ұсынылады. Ведолизумабпен ем қабылдайтын пациенттер тірі емес вакциналарды алуды жалғастыра алады. Ведолизумаб қабылдайтын пациенттерде тірі вакциналармен 7 инфекцияның қайталама берілуі туралы деректер жоқ. Тұмауға қарсы вакцинаны енгізу әдеттегі клиникалық практикаға сәйкес инъекция арқылы жүзеге асырылуы тиіс. Тірі вакциналарды ведолизумабпен бір мезгілде, егер қолданудың пайдасы қауіптен едәуір асып кеткен жағдайда ғана енгізуге жол беріледі. Крон ауруы кезінде ремиссия индукциясы Кейбір пациенттерде Крон ауруы кезінде ремиссия индукциясы 14 аптаға созылуы мүмкін. Бұл құбылыстың себептері әлі толық зерттелген жоқ және препараттың әсер ету механизмімен байланысты болуы мүмкін. Мұны, әсіресе, αІНФ тежегіштерімен емдеу әлі жүргізілмеген кезде бастапқы деңгейде аурудың ауыр белсенді түрі бар пациенттерде ескеру керек. Пациенттерге кортикостероидтармен қатарлас емсіз ведолизумаб тағайындау кортикостероидтармен қатарлас ем алып жүрген пациенттермен салыстырғанда Крон ауруы ремиссиясының индукциясына қол жеткізу үшін тиімсіз болуы мүмкін екенін көрсетті (иммуномодуляторларды қатар қолдануына қарамастан). Арнайы ескертулер Педиатрияда қолдану 0-ден 17 жасқа дейінгі балаларда Энтивио® препаратын қолданудың қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған. Деректер жоқ. Репродуктивті жастағы әйелдер Репродуктивті жастағы әйелдерге жүктілікті болдырмау үшін тиісті контрацепция дәрілерін пайдалану және Энтивио® соңғы енгізілгеннен кейін кем дегенде 18 апта бойы оларды қабылдауды жалғастыру керек. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Көлік құралдарын басқару және жоғары зейінді және реакция жылдамдығын қажет ететін механизмдермен жұмыс істеу кезінде сақ болу керек, өйткені пациенттердің аз бөлігінде препарат бас айналуды туындатты.

Жүкті әйелдерде ведолизумаб қолдану бойынша деректер саны шектеулі. Алдын алу шарасы ретінде жүктілік кезінде пайдасы ана үшін де, шарана үшін де ықтимал қауіптен асып кетпейінше Энтивио® қабылдаудан аулақ болған жөн. Ведолизумаб емшек сүтіне енеді. Ведолизумабтың емшек сүтімен қоректенетін сәбилерге әсері және сүттің өндірілуіне әсері белгісіз. Бала емізетін әйелдерде ведолизумаб қабылдаған кезде ана үшін емдеудің пайдасы мен нәресте үшін ықтимал қауіптің арақатынасын ескеру қажет.

Өзара әрекеттесу бойынша зерттеулер жүргізілген жоқ. Популяциялық фармакокинетикалық талдау нәтижелері кортикостероидтар, иммуномодуляторлар (азатиоприн, 6-меркаптопурин және метотрексат) және аминосалицилаттар сияқты препараттарды бірге енгізу ведолизумаб фармакокинетикасына клиникалық маңызды әсер етпейді деп болжауға негіз береді. Паучиті бар ересек пациенттерде ведолизумаб антибиотиктермен бір мезгілде тағайындалды. Резервуарлық илеиті бар пациенттерде ведолизумаб фармакокинетикасы зерттелмеген. Ведолизумабпен бірге жиі тағайындалатын дәрілердің фармакокинетикасына ведолизумабтың әсері зерттелмеген. Вакцинация Тірі вакциналарды, әсіресе тірі пероральді вакциналарды Энтивио препаратымен бір мезгілде қолданғанда сақ болу қажет.

Сақтау мерзімі 3 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Жарықтан қорғау үшін түпнұсқалық қаптамасында 2-8°C температурада тоңазытқышта сақтау керек. Препаратты дайындағаннан кейін бірден қолдану керек. Құтыдағы қалпына келтірілген ерітіндіні 2-8 °С температурада 8 сағаттан асырмай сақтау керек; инфузиялық пакеттегі сұйылтылған ерітіндіні 20-25 °С температурада 12 сағаттан асырмай немесе 2-8 °С температурада 24 сағаттан асырмай сақтау керек. Қалпына келтірілген немесе сұйылтылған инфузиялық ерітіндіні мұздатып қатыруға және сілкуге болмайды! Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек. Дәріханалардан босату шарттары Рецепт арқылы