Эндоксан порошок 500 мг

Бір құтының ішінде белсенді зат – циклофосфамид моногидраты 213.8 мг немесе 534.5 мг немесе 1069 мг (тиісінше 200 мг немесе 500 мг немесе 1000 мг сусыз циклофосфамидке баламалы). Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Ақ кристалды ұнтақ.

Эндоксан қатерлі жаңа түзілімдердің келесі түрлерін химиотерапиялық емдеуде басқа ісікке қарсы препараттармен біріктіріп қолдануға арналған химиотерапиялық препарат болып табылады: • жедел лимфобластық лейкозда ремиссия индукциясы және консолидациялаушы терапия • Ходжкин ауруы кезіндегі ремиссия индукциясы • ходжкиндік емес лимфома (аурудың гистологиялық түріне және сатысына байланысты монотерапия ретінде де) • стандартты емнің тиімсіздігінен кейінгі созылмалы лимфоциттік лейкоз (СЛЛ) (хлорамбуцил/преднизон) • плазмоцитома кезіндегі ремиссия индукциясы (сондай-ақ преднизонмен біріктірілімде) • ісік резекциясынан немесе мастэктомиядан кейін сүт безі обырын адъювантты емдеу • жайылған сүт безі обырының паллиативті терапиясы • жайылған аналық без обыры • өкпенің ұсақ жасушалы обыры • Юинг саркомасы • нейробластома • балалардағы рабдомиосаркома • остеосаркома Мына кезде сүйек кемігін аллогенді трансплантациялау алдында кондиционерлеу: • ауыр аплазиялық анемияны монотерапия ретінде немесе антитромбоциттік глобулинмен біріктіріп • жедел миелоидты лейкоз және дененің жалпы сәулеленуімен немесе бусульфанмен біріктірілген жедел лимфобластты лейкоз • дененің жалпы сәулеленуімен немесе бусульфанмен біріктірілген созылмалы миелоидты лейкоз Сүйек кемігінің аллогенді трансплантациясы алдында кондиционерлеуге қатысты ескертпелер: Сүйек кемігін трансплантациялауға, демек, Эндоксан препаратын қолдана отырып, кондиционерлеу режиміндегі алдыңғы емге көрсетілімдер факторлардың жиынтығына байланысты және жеке тәртіппен анықталуы тиіс. Маңызды факторларға: аурудың сатысы, болжам (қауіп тобы), негізгі аурудың алдыңғы емінің сипаты мен сәттілігі, пациенттің жасы мен жалпы жағдайы, сондай-ақ сүйек кемігінің қолайлы донорының болуы жатады. • Үдемелі ағымдағы жегілік нефриттің ауыр түрлері және Вегенер грануломатозы сияқты үдеу қаупі бар «Аутоиммунды аурулар». Эндоксан препаратымен жегілік нефрит пен Вегенердің грануломатозын емдеуді осы аурулармен және Эндоксан препаратымен жұмыс істеу тәжірибесі бар емдеуші дәрігердің бақылауымен ғана жүргізу керек. Ескертпе: Егер Эндоксан препаратын қолдану кезінде микро - немесе макрогематуриямен цистит дамитын болса, жағдайды қалыпқа келтіргенге дейін емдеуді тоқтату керек. Қолдану басталғанға дейін қажетті мәліметтер тізбесі

Антинеопластикалық препараттар. Алкилдеуші препараттар. Азотты иприт туындылары. Циклофосфамид. АТХ коды L01AA01 Әсер ету механизмі Циклофосфамид оксазафосфориндер класының ісікке қарсы препараты болып табылады. Бұл азотты ипритке химиялық жақын препарат. Циклофосфамид in vitro белсенді емес және өзінің таутомері альдофосфамидпен тепе-теңдікте болатын 4-гидроксициклофосфамидке айналу нәтижесінде микросомалық ферменттердің әсерінен бауырда in vivo белсенді болады. Бұл таутомерлер ішінара өздігінен, ішінара ферментативті түрде белсенді емес және белсенді метаболиттерге (атап айтқанда, фосфорамидті иприт және акролеин) айналады. Циклофосфамидтің цитоуытты әсері оның алкилді метаболиттерінің ДНҚ-мен әрекеттесуіне негізделген. Алкилдену тізбектің бұзылуына және ДНҚ тізбектері арасында, сондай-ақ ақуыздар мен ДНҚ тізбектері арасында байланыс орнатуға әкеледі. Нәтижесінде жасуша циклінің G2 фазасына жасушалардың жылжуы баяулайды. Цитоуытты әсер жасуша циклінің белгілі бір фазасына қатысты емес, ол бүкіл бойына әсер етеді. Акролеиннің ісікке қарсы белсенділігі жоқ, дегенмен ол уроуытты жағымсыз әсерлердің себебі болып табылады. Сондай-ақ, циклофосфамидтің иммуносупрессиялық әсері туралы болжам бар. Айқаспалы резистенттілікті, атап айтқанда, құрылымдық жағынан ісікке қарсы препараттармен, мысалы, ифосфамидпен, сондай-ақ басқа да алкилдеуші препараттармен жоққа шығару мүмкін емес.

Эндоксан препаратын қолдану онкологиялық/ревматологиялық аурулары бар пациенттерді емдеу тәжірибесі бар дәрігердің бақылауымен ғана жүргізілуі тиіс. Дозалау режимі Әр адамға жеке дозалау керек. Доза және емдеу ұзақтығы, сондай-ақ емдеу аралықтары тиісті терапиялық көрсетілімге және біріктірілген емдеу режиміне негізделеді, пациенттің жалпы денсаулық жағдайына және ағзалардың функцияларына, сондай-ақ зертханалық көрсеткіштерге (атап айтқанда, қан жасушаларының саны) байланысты болады. Циклофосфамид химиотерапиялық емдеудің көптеген сызбаларының құрамына кіреді, сондықтан әр жеке жағдайда енгізу және дозалау режимін таңдағанда арнайы әдебиеттердің деректерін басшылыққа алу керек. Балалар мен ересектерді емдеу үшін келесі дозалау режимдерін қолдану ұсынылады: Жедел лимфобласттық лейкоз (ЖЛЛ) кезінде консолидациялық ем және ремиссия индукциясы: Эндоксан балалар мен ересектерде полихимиотерапияның әр түрлі кешенді нұсқаларында қауіп топтарына байланысты қолданылады. Әдеттегі жағдайларда ересектерде ремиссияны индукциялауға және консолидациялық емді жүргізуге арналған препарат дозасы дене беткейінің ауданына (ДБА) вена ішіне (в/і), мысалы, цитарабинмен және меркаптопуринмен біріктірілімде (неміс көп орталықты зерттеу хаттамасы, ересектерде ЖЛЛ емі 1978-1983) 650 мг/м2 циклофосфамидті құрайды. Созылмалы лимфоцитарлы лейкоз: ДБА 600 мг/м2 Эндоксан в/і 6-шы күні винкристинмен және преднизонмен біріктірілімде немесе ДБА 400 мг/м2 Эндоксанв/і 1-5-ші күндері сондай-ақ винкристинмен және преднизонмен біріктірілімде. 3 апта сайын қайталаңыз. Ходжкин ауруы: ДБА 650 мг/м2 Эндоксан в/і 1-ші және 8-ші күндері винкристинмен, прокарбазинмен және преднизонмен біріктірілімде («СОРР хаттамасы»). Ходжкиндік емес лимфома: Эндоксан ходжкиндік емес лимфоманы (ХЕЛ) емдеу үшін гистологиялық түрі мен ауру сатысына қарай монотерапия ретінде немесе обырға қарсы басқа дәрілік препараттармен біріктірілімде қолданылуы мүмкін. Төменде қатерлі ісіктің ХЕЛ төмен және орташа/жоғары дәрежелі стандартты емдеу жүйесі көрсетіледі: Қатерлік дәрежесі төмен ХЕЛ: ДБА 600–900 мг/м2 циклофосфамид в/і 1-ші күні монотерапия ретінде немесе кортикостероидтармен біріктірілімде; әрбір 3-4 аптада қайталайды. Қатерлік дәрежесі орташа немесе жоғары ХЕЛ: ДБА 750 мг/м2 циклофосфамид в/і 1-ші күні доксорубицинмен, винкристинмен және преднизонмен біріктірілімде («CHOP хаттамасы»); әрбір 3-4 аптада қайталайды. Плазмацитома: ДБА 1000 мг/м2 циклофосфамид в/і 1-ші күні преднизонмен біріктірілімде; әрбір 3 аптада қайталайды. Төменде көрсетілгендей «VBMCP хаттамасы» плазмоцитома емінде тиімділігін айғақтаған полихимиотерапия сызбасының үлгісі болып табылады: ДБА 400 мг/м2 циклофосфамид в/і 1-ші күні мелфаланмен, кармустинмен, винкристинмен және преднизонмен біріктірілімде; әрбір 5 аптада қайталайды. Сүт безі обыры: Эндоксан сүт безі обырының адъювантты және паллиативті емі аясында басқа ісікке қарсы препараттармен біріктірілімде қолданылады. Төменде өз тиімділігін растаған екі емдік хаттаманың үлгісі берілген: «CMF хаттамасы»: ДБА 600 мг/м2 Эндоксан в/і 1-ші және 8-ші күндері метотрексатпен және 5-фторурацилмен біріктірілімде; әрбір 3-4 аптада қайталау керек. «CAF хаттамасы»: ДБА 500 мг/м2 Эндоксан в/і 1-ші күні доксорубицинмен және 5-фторурацилмен біріктірілімде; әрбір 3-4 аптада қайталау керек. Жайылған аналық без обыры: ДБА 750 мг/м2 Эндоксан в/і 1-ші күні цисплатинмен біріктірілімде; әрбір 3 аптада қайталау керек. ДБА 500-600 мг/м2Эндоксан в/і 1-ші күні карбоплатинмен біріктірілімде; әрбір 4 аптада қайталау керек. Өкпенің ұсақ жасушалы обыры Эндоксан басқа ісікке қарсы препараттармен біріктіріп қолданылады. Төменде көрсетілгендей «CAV хаттамасы» полихимиотерапия сызбасының үлгісі болып табылады: ДБА 1000 мг/м2Эндоксан в/і 1-ші күні доксорубицинмен және винкристинмен біріктірілімде; әрбір 3 аптада қайталау керек. Юинг саркомасы: Төменде көрсетілгендей халықаралық зерттеудің «VACA хаттамасы» Юинг саркомасы кезінде тиімділігі дәлелденген полихимиотерапия сызбасының үлгісі болып табылады: ДБА 500 мг/м2Эндоксан в/і винкристин, доксорубицин және актиномицин D біріктірілімінде аптасына 1 рет. Остеосаркома: Эндоксанкешенді полихимиотерапия құрамында неоадъювантты (операция алдындағы) және адъювантты (операциядан кейінгі) ем жүргізу кезінде қолданылады. Келесі остеосаркоманы көп орталықты зерттеу хаттамасы (MIOS) адъювантты емнің үлгісі болып табылады: ДБА 600 мг/м2 Эндоксан в/і 1-ші күні карбоплатинмен біріктірілімде; блеомицин, актиномицин D, доксорубицин, цисплатин және метотрексатпен біріктірілімде 2, 13, 26, 39 және 42 аптада емдеу 2 күн бойы тәулігіне бір рет. Нейробластома: Аурудың сатысына және пациенттің жасына байланысты циклофосфамид химиотерапияның әр түрлі хаттамаларында қолданылады. «OPEC хаттамасы», төменде көрсетілгендей, үдемелі нейробластоманың біріктірілген терапиясының үлгісі болып табылады: ДБА 600 мг/м2 Эндоксан в/і 1-ші күні винкристинмен, цисплатинмен және тенипозидпен біріктірілімде; әрбір 3 аптада қайталау керек. Балалардағы рабдомиосаркома: Эндоксан аурудың сатысына және ісіктің гистологиялық түріне байланысты кешенді полихимиотерапияның әртүрлі хаттамаларында қолданылады. Әдеттегі жағдайларда III сатыдағы (қалдық макроскопиялық ісік) және IV сатыдағы (басқа ағзаларға таралған метастаздар) аурулары бар пациенттер үшін препараттың дозасы қатарынан 3 күн бойы дене салмағына (ДС) 10 мг/кг в/і Эндоксан құрайды, курс винкристинмен және актиномицинмен (рабдомиосаркома бойынша халықаралық зерттеу-II «VAC хаттамасы») біріктірілімде көп рет қайталанады. Жедел миелоидты және жедел лимфобластты лейкоз кезінде сүйек кемігінің аллогенді трансплантациясы алдында кондиционерлеу: 60 мг/кг МТ Эндоксан в/і тәулігіне 1 рет қатарынан 2 күн бойы дененің жалпы сәулеленуімен немесе бусульфанмен біріктірілімде. Эндоксан біріктірілген емі үшін қолайлы дәріні таңдау арнайы білімді талап етеді, өйткені кейбір жағдайларда емдеу нәтижелері негізгі ауруға және оның сатысына байланысты препараттардың әр түрлі біріктірілімдерін қолданғанда айтарлықтай өзгеруі мүмкін. Созылмалы миелоидты лейкозда сүйек кемігін аллогендік трансплантациялау алдында кондиционерлеу: 60 мг/кг МТ Эндоксан в/і тәулігіне 1 рет қатарынан 2 күн бойы дененің жалпы сәулеленуімен немесе бусульфанмен біріктірілімде. Созылмалы миелоидты лейкозда циклофосфамидпен екі біріктірілімді қолдану емдеудің ұқсас нәтижелеріне әкеледі Ауыр аплазиялық анемия кезінде сүйек кемігінің аллогенді трансплантациясы алдында кондиционерлеу: Төменде келтірілген препараттың дозасын таңдау жөніндегі нұсқаулық әдетте ауыр аплазиялық анемия кезінде дененің жалпы сәулеленуі қолданылмайтын кондиционерлеу жағдайларында қабылданады: 50 мг/кг МТ Эндоксан в/і 50 мг/кг МТ циклофосфамид тәулігіне 1 рет қатарынан 4 күн бойы монотерапия ретінде немесе антитимоцитарлық глобулинмен біріктірілімде. Фанкони анемиясы жағдайында тәуліктік дозаны қатарынан 4 күн бойы тәулігіне 1 рет Эндоксан МТ 50-ден 35 мг/кг дейін төмендету керек. Үдемелі ағымдағы жегілік нефриттің ауыр түрлері және Вегенер грануломатозасы В\і енгізу кезінде в\і бастапқы доза ДБА 500-1000 мг/м2 құрайды. Пациенттердің ерекше топтары Егде жастағы пациенттер Егде жастағы пациенттерде Эндоксан препаратын бауыр, бүйрек, жүрек немесе басқа ағзалар функциясы төмендеу жиілігінің жоғарылауына, сондай-ақ қатар жүретін ауруларға немесе осы популяцияда басқа дәрілік препараттарды қолдануға байланысты аса сақтықпен қолданған жөн. Сондықтан препараттың уытты әсерін мұқият бақылау және қажет болған жағдайда дозаны түзету қажет. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Ауыр бауыр жеткіліксіздігі циклофосфамидтің белсенділігі төмендеуімен байланысты болуы мүмкін. Бұл Эндоксан препаратымен емдеудің тиімділігіне әсер етуі мүмкін және бұны доза таңдағанда және таңдалған дозаға реакцияны түсіндіргенде ескеру керек. Бауыр функциясы бұзылған жағдайда қан сарысуындағы билирубин деңгейі 3,1-ден 5 мг/100 мл-ге дейін болған кезде дозаны 25%-ға төмендету ұсынылады. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттерде, атап айтқанда бүйрек функциясының ауыр бұзылуы бар пациенттерде бүйрек экскрециясының төмендеуі циклофосфамид пен оның қан плазмасындағы метаболиттері деңгейінің жоғарылауына әкелуі мүмкін. Бұл уыттылықтың артуына әкелуі мүмкін және осындай пациенттерде дозалауды анықтауда ескерілуі тиіс. Бүйрек жеткіліксіздігі болғанда әдетте минутына 10 мл төмен шумақтық сүзіліс жылдамдығы үшін дозаны 50%-ға төмендету ұсынылады. Эндоксан және оның метаболиттері диализдің пайдаланылатын жүйесіне қарай клиренсінде айырмашылықтар туындауы мүмкін болса да, диализбен шығарылады. Диализ қажет пациенттерде Эндоксан енгізу мен диализ жүргізудің арасында тұрақты уақыт аралығын сақтау керек. Миелосупрессия болған кезде дозаны төмендету жөніндегі нұсқаулар Лейкоциттер саны [μл] — Тромбоциттер саны [μл] > 4000 — > 100 000 — Жоспарланған дозаның 100% 4000-2500 — 100 000-нан 50 000 дейін — Жоспарланған дозаның 50% < 2500 — < 50 000 — Көрсеткішті қалыпқа келтіргенге дейін дозаны енгізуді кейінге қалдыру немесе әрбір жағдайда жеке шешім Енгізу әдісі мен жолы Эндоксан вена ішіне болюсті инъекция немесе қысқа инфузия ретінде қолданылады. Вена ішіне қолдануды инфузия ретінде жүргізген дұрыс. Препаратты таңертең енгізіңіз. Инфузияның ұзақтығы енгізілген тасымалдаушы сұйықтықтың көлемі мен типіне сәйкес келуі керек. Инфузияның ұзақтығы 30 минуттан 2 сағатқа дейін болуы мүмкін. Тікелей болюсті инъекция арқылы парентеральді енгізу үшін Эндоксанды 0,9% натрий хлориді ерітіндісінің көмегімен қалпына келтіру керек. Суда қалпына келтірілген Эндоксан гипотониялық болып табылады және енгізілмеуі тиіс. Инфузия ретінде енгізу үшін Эндоксанды стерильденген су көмегімен немесе натрий хлоридінің 0.9% ерітіндісі көмегімен қалпына келтіру керек. Ұсынылған инфузияға арналған ерітіндіге қосу керек. Қолданар алдында ерітінді мен контейнерді көру мүмкіндігіне қарай дәрілік препаратта көрінетін бөлшектердің бар жоғына және түсінің өзгерісі болуына тексерілуі керек. Вена ішіне енгізер алдында ұнтақты толық еріту керек. Ерітіндіні дайындау және қолдану жөніндегі ескертпе 2% изотониялық ерітіндіні дайындау үшін құрғақ затқа физиологиялық ерітіндінің тиісті мөлшерін қосады (Эндоксан 200 мг препараты үшін ‒ 10 мл, Эндоксан 500 мг препараты үшін ‒ 25 мл және Эндоксан 1000 мг препараты үшін - 50 мл). Еріткіш қосылғаннан кейін құтыны қатты сілкігенде зат оңай ериді. Қажет болса ерітінді бірнеше минут тұрғаны жөн. Вена ішіне қысқа инфузия үшін, мысалы, Рингер ерітіндісі, физиологиялық ерітінді немесе глюкоза ерітіндісі Эндоксан препаратының ерітіндісіне 500 мл көлемге жеткенге дейін қосылады.

• циклофосфамидке немесе оның метаболиттеріне аса жоғары сезімталдық • сүйек кемігі функциясының ауыр жеткіліксіздігі (миелосупрессиясы бар, атап айтқанда, бұрын ісікке қарсы препараттар және/немесе сәулелі ем алған пациенттерде) • қуықтың қабынуы (цистит) • несеп шығару жолдарының тарылуы • айқын инфекциялық үдеріс • жүктілік және бала емізу кезеңі Эндоксан препаратын қолдана отырып, кондиционерлеу режимінде ем жүргізу басталғанға дейін сүйек кемігінің аллогенді трансплантациясын орындау үшін жалпы қарсы көрсетілімдердің болуын, 50-60 жастан асқан сияқты, сүйек кемігін қатерлі (эпителийлік) ісік метастаздарымен контаминациялауы және созылмалы миелоидты лейкоз кезінде HLA жүйесі бойынша болжамды донормен жеткіліксіз үйлесімділігін мұқият бағалау керек.

Өте жиі: - миелосупрессия: лейкопения; нейтропения; тромбоцитопения; агранулоцитоз; анемия; панцитопения; гемоглобин деңгейінің төмендеуі; - иммуносупрессия - алопеция - цистит, микрогематурия - қызба Жиі: - инфекциялар1 - фебрильді нейтропения; нейтропениялық қызба - анорексия - стоматит; диарея; құсу; іш қату; жүрек айнуы - бауыр функциясының бұзылуы - геморрагиялық цистит (оның ішінде өліммен аяқталатын жекелеген жағдайлар); макрогематурия - сперматогенездің бұзылуы - қалтырау; астения; жалпы әлсіздік; жалпы жайсыздық сезімі; шырышты қабықтардың қабынуы Жиі емес: - пневмония2; сепсис1 - аса жоғары сезімталдық реакциялары - шеткері нейропатия; полинейропатия; невралгия - кереңдік - кардиомиопатия; миокардит; жүрек жеткіліксіздігі (өліммен аяқталатын жекелеген жағдайларды қоса); тахикардия - (жылу сезімі) ысыну; артериялық қысымның төмендеуі - овуляцияның бұзылуы Сирек: - салдарлы ісіктер4: жедел лейкоз; миелодисплазиялық синдром; қуық обыры; несепағар обыры - дегидратация - бас айналуы - бұлыңғыр көру - аритмия - қарыншалық аритмия (соның ішінде қарыншалық тахикардия және қарыншалар фибрилляциясы), қарыншаүстілік аритмия - пневмонит4 - бауырдың вена-окклюзиялық ауруы4; қандағы билирубин деңгейінің жоғарылауы; бауыр ферменттері белсенділігінің жоғарылауы (АСТ, АЛТ, ГГТ, сілтілік фосфатаза) - экзантема; дерматит; алақан, табан терісі түсінің және тырнақ түсінің өзгеруі - аменорея5; азооспермия5; олигоспермия5 - кеуденің ауыруы Өте сирек: - сепсистік шок - ісік лизисінің синдромы - Диссеминацияланған тамырішілік ұю (ДТҰ синдромы); гемолиздік-уремиялық синдром - анафилаксиялық шок; анафилаксиялық/анафилактоидты реакциялар 2 - АДГ адекватты емес секреция синдромы (АДГАЕС) - гипонатриемия; сұйықтықтың іркілуі - сананың шатасуы - құрысу; энцефалопатия; парестезия; дәм сезудің өзгеруі - көрудің бұзылуы; конъюнктивит; көздің ісінуі - жыпылықтағыш аритмия; жүрек тоқтауы; миокард инфарктісі; перикардит - тромбоэмболия; артериялық гипертензия; артериялық гипотензия - геморрагиялық энтероколит; жедел панкреатит; асцит; шырышты қабықтың ойық жарасы; асқазан-ішектен қан кету - вирустық гепатиттің белсенділенуі; бауырдың ұлғаюы; сарғаю - Стивенс-Джонсон синдромы; уытты эпидермальді некролиз; көп формалы эритема - субуротелиальді қан кету; қуық қабырғасының ісінуі; қуықтың фиброзымен және склерозымен интерстициялық қабынуы; бүйрек жеткіліксіздігі; қандағы креатинин деңгейінің жоғарылауы; тубулярлық некроз - бас ауыруы; ауыру; полиағзалық жеткіліксіздік; флебит - ісік лизисі синдромына байланысты гиперурикемия Белгісіз (қолда бар деректер негізінде бағалау мүмкін емес) - лимфомалар; негізгі қатерлі аурулардың өршуі; саркомалар; бүйрек -жасуша обыры, бүйрек тостағаншасының өтпелі жасушалық обыры; қалқанша без обыры; ұрпақтардағы канцерогендік әсерлер - гранулоцитопения; лимфопения - сулы уыттану - қандағы глюкоза деңгейінің өзгеруі (жоғарылауы немесе төмендеуі) - нейроуыттылық; дисгевзия; гипогевзия; бауыр энцефалопатиясы; қайтымды артқы лейкоэнцефалопатия синдромы; миелопатия; дизестезия; гипестезия; тремор; паросмия - жас бөлінудің ұлғаюы - құлақтың шыңылдауы - кардиогенді шок; перикардиальді жалқық / жүрек тампонадасы; миокардқа қан құйылу; сол жақ қарыншалық жеткіліксіздік; брадикардия; жүрек ырғағының бұзылуы; ЭКГ-да QT аралығының ұзаруы; лықсу фракциясының төмендеуі - өкпе эмболиясы; тромбофлебит; васкулит; шеткері тамырлардың ишемиясы - жедел респираторлық синдром; созылмалы интерстициальді өкпе фиброзы; өкпе ісінуі; өкпе гипертензиясы; бронх түйілуі; ентігу; гипоксия; жөтел; өкпе функциясының анықталмаған бұзылуы; мұрынның бітелуі; мұрын қуысындағы жайсыздық; мұрынжұтқыншақ ауыруы; ринорея; түшкіру; өкпенің вена-оклюзиялық ауруы; облитерациялайтын бронхиолит; ұйымдастырылатын пневмония; аллергиялық альвеолит; плевралық жалқық - іштің ауыруы; құлақ маңы безінің қабынуы; колит; энтерит; аппендицит - гепатит; холестаздық гепатит; цитолитикалық гепатит; холестаз; бауыр энцефалопатиясы; бауыр жеткіліксіздігі бар гепатоуыттылық - терінің сәулелі зақымдануы; сәуледен күю; қышыну (қышынатын қабынуды қоса); терінің қызаруы; уытты бөртпе; алақан-табан эритродезистезиясы синдромы; есекжем; күлдіреуіктің пайда болуы; терінің қызаруы; беттің ісінуі; гипергидроз - рабдомиолиз; склеродерма; бұлшықет құрысуы; миалгия; артралгия - бүйректің тубулярлық бұзылуы; уытты нефропатия; геморрагиялық уретрит; ойық жаралы цистит; қуық контрактурасы; нефрогендік қантсыз диабет; қуық эпителийінің атипті жасушалары; қандағы мочевина деңгейінің жоғарлауы - мерзімінен бұрын босану - бедеулік; аналық без функциясының жеткіліксіздігі; овуляция кезіндегі жайсыздық; олигоменорея; аналық без атрофиясы; қандағы эстроген деңгейінің төмендеуі; қандағы гонадотропин мөлшерінің жоғарылауы - шарананың құрсақ ішінде өлуі; шарананың эмбриондық даму ақаулары; шарана өсуінің тежелуі; фетоуыттылық (оның ішінде миелосупрессия/гастроэнтерит) - инъекция / инфузия орнындағы реакциялар (тромбоз, некроз, қабыну, ауырсыну, ісіну, терінің қызаруы); ісіну; тұмауға ұқсас аурулар; жалпы физикалық тұрақсыздық; жараларды емдеудің бұзылуы - қандағы лактатдегидрогеназа деңгейінің жоғарылауы; С-реактивті ақуыз деңгейінің жоғарылауы 1басқа латентті бактериялық, зеңдік, вирустық, протозойлық және паразиттік инвазиялардың реактивациясын қоса; вирустық гепатитті, туберкулезді, үдемелі мультифокальді лейкоэнцефалопатиясы бар Джон Каннингем вирусын (оның ішінде өліммен аяқталғандарды), пнемоцисттер (Pneumocystis jiroveci), стронгилоидтар (Strongyloides) тудырған инфекциялар, белдемелі герпес (Herpes zoster), сепсис пен сепсистік шок (оның ішінде өліммен аяқталған) 2өліммен аяқталуды қоса 3жедел миелоидты лейкозды және жедел промиелоцитарлық лейкозды қоса 4жоғары дозалы емде: өте жиі 5тұрақты көрініс Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаған кезде медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса алғанда, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша тікелей ақпараттық дерекқорға жүгіну керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитетінің «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары: артық дозалануының күрделі көріністеріне дозаға тәуелді уыттылық симптомдары, мысалы, миелосупрессия, уроуыттылығы, кардиоуыттылық (оның ішінде, жүрек жеткіліксіздігі), бауырдың вена-оклюзиялық ауруы және стоматит сияқты дозаға байланысты болатын уыттылық білінулері жатады. Артық дозалануы бар пациенттер жағдайын оларда уыттылық дамуына, атап айтқанда гематоуыттылық болуына мұқият бақылау керек. Емі: артық дозалану кез келген аралас инфекцияларды, миелосупрессияны немесе өзге де уыттылықты тиісті, заманауи емдеуді қоса алғанда, Эндоксанды қолдануды тоқтату және қолдау шаралары арқылы бақыланады. Құрамында месна бар дәрілік препараттарды қолданумен цистит профилактикасы циклофосфамидтен артық дозаланғаннан уроуыттылық әсерін болдырмау немесе шектеу үшін көмектесуі мүмкін. Месна Эндоксанмен артық дозаланғаннан кейін бірден қабылданады. Геморрагиялық циститті болдырмау үшін меснаны в/і 24-28 сағат бойына қолдануға болады. Препараттың артық дозалануында арнайы антидоты белгісіз. Ескертпе: Тиісті түрде дайындалған циклофосфамид ерітіндісін кездейсоқ паравенозды енгізген кезде, әдетте, тіндердің цитоуыттылығымен байланысты зақымдану қаупі болмайды, өйткені цитоуытты белсенділік негізінен бауырда болатын циклофосфамидтің биобелсенділігінен кейін көрінеді. Алайда, егер экстравазация орын алса, инфузияны дереу тоқтатып, циклофосфамид ерітіндісін тамырдан тыс кеңістіктен бекітілген ине арқылы сорып, физиологиялық ерітіндімен шайып, пациенттің аяқ-қолын иммобилизациялау керек.

Егер Эндоксан препараты өмірге қауіп төндіретін жағдайларды емдеуге арналмаған болса, осы және басқа бөлімдерде сипатталған циклофосфамидтің уыттылық көріністері және олардың ұзақ мерзімді салдарлары үшін қауіп факторлары қарсы көрсетілімдер болуы мүмкін. Мұндай жағдайларда әрбір нақты жағдайда қауіп пен күтілетін пайданың арақатынасын бағалау қажет. Барлық ісікке қарсы препараттар сияқты Эндоксан препаратын, әдетте, бұрын сәулелік ем қабылдаған әлсіреген және егде жастағы пациенттерде сақтықпен қолдану керек. Сондай-ақ иммундық жүйесі әлсіреген, қант диабеті, бауырдың немесе бүйректің созылмалы аурулары бар және анамнезінде жүрек ауруы бар пациенттердің жағдайын мұқият бақылау керек. Қант диабеті бар пациенттерде циклофосфамидпен емдеу кезеңінде глюкоза метаболизмін де мұқият бақылау керек. Циклофосфамидтің порфирогендік әсері салдарынан жедел порфириясы бар пациенттерді емдеу кезінде сақ болу керек. Миелосупрессия, иммуносупрессия, инфекциялар Эндоксан препаратымен емдеу миелосупрессияны және иммундық жауаптың елеулі басылуын туындатуы мүмкін. Циклофосфамид тудырған миелосупрессия лейкопениямен, нейтропениямен, тромбоцитопениямен (қан кету қаупінің жоғарылауымен байланысты) және анемиямен қатар жүруі мүмкін. Ауыр иммуносупрессия ауыр инфекцияларға, кейде өлімге әкелді. Сепсис және сепсистік шок туралы да айтылды. Циклофосфамидті қолданумен байланысты тіркелген инфекцияларға пневмония, сондай-ақ басқа бактериялық, зеңдік, вирустық, протозойлық және паразиттік инфекциялар кірді. Латентті инфекциялардың ребелсенділенуі болуы мүмкін. Әр түрлі бактериялық, зеңдік, вирустық, протозойлық және паразиттік инфекциялардың ребелсенділенуі туралы хабарланды. Инфекцияларға тиісті терапия жүргізу керек. Кейбір жағдайларда нейтропения кезінде емдеуші дәрігердің шешімі бойынша микробқа қарсы профилактикаға көрсетім болуы мүмкін. Нейтропениялық қызба дамыған жағдайда антибиотиктер және/немесе зеңге қарсы препараттар тағайындау керек. Циклофосфамид дозасы жоғарылаған кезде шеткері қандағы жасушалар мен тромбоциттер саны тезірек төмендеуі мүмкін, ал қалпына келтіруге кететін уақыт артуы мүмкін. Лейкоциттер мен тромбоциттер санының барынша төмендеуі, әдетте, емдеудің 1 және 2 апталарында болады. Сүйек кемігінің қан түзілуі салыстырмалы түрде тез қалпына келеді, шеткері қандағы жасушалар саны, әдетте, шамамен 20 күннен кейін қалыпқа келеді. Ауыр миелосупрессияның дамуын, әсіресе бұрын химиотерапияны және/немесе сәулелік терапияны бұрын бір мезгілде қабылдаған және/немесе қазіргі уақытта қабылдап жүрген пациенттерде күту керек. Емдеу кезінде барлық пациенттерге мұқият гематологиялық мониторинг жүргізу қажет. • Лейкоциттердің санын дозаны әрбір енгізер алдында және емдеу кезінде тұрақты түрде (егер 3000 жасушадан/микролитрден (жасушалар/мм3) төмен жасушалар санының күрт төмендеуі болса, емнің басында 5-тен 7 күнге дейінгі аралықпен және 2 күн сайын) анықтау керек. Ұзақ ем кезінде, әдетте, шамамен 14 күн аралықпен мониторинг жеткілікті болып табылады. • Тромбоциттер санын және гемоглобин деңгейін дозаны әрбір енгізер алдында және препаратты қолданғаннан кейін тиісті аралықтарда анықтау керек. Несеп шығару жолдары және нефроуыттылық Циклофосфамидпен емдеу аясында геморрагиялық цистит, пиелит, уретрит және гематурия пайда болғаны туралы хабарланды. Ойық жараның зақымдануы/некроз, қуық фиброзы/контрактурасы және қайталама малигнизация дамуы мүмкін. Уроуыттылық кезінде емдеуді міндетті түрде тоқтату қажет болуы мүмкін. Фиброздың, қан кетудің немесе қайталама малигнизацияның дамуына байланысты цистэктомия қажет болуы мүмкін. Өліммен аяқталған уроуыттылық жағдайлары туралы хабарланды. Уроуыттылық Эндоксан препаратын қысқа мерзімді және ұзақ уақыт қолданғанда байқалуы мүмкін. Циклофосфамидті бір рет қолданғаннан кейін геморрагиялық циститтің дамуы туралы хабарланды. Алдыңғы немесе қатар жүретін сәулелік терапия немесе бусульфан терапиясы циклофосфамид-индукцияланған геморрагиялық цистит қаупін арттыруы мүмкін. Бастапқы кезеңде цистит, әдетте, асептикалық болып табылады. Артынан салдарлы бактериялық колонизация туындауы мүмкін. Емдеуді бастар алдында несеп шығару жолдарының кез келген тарылуын жоққа шығару немесе түзету қажет. Эритроциттердің немесе уро/нефроуыттылықтың басқа да белгілерінің болуына несеп тұнбасына жүйелі түрде талдау жүргізу керек. Құрамында меснасы бар препараттармен дұрыс емдеу және / немесе үдемелі диурезді қамтамасыз ету үшін қарқынды гидратация қуықтың уытты әсерінің жиілігі мен ауырлығын едәуір төмендетеді. Пациенттердің қуықты үнемі босатып тұруын қадағалау маңызды. Гематурия, әдетте, циклофосфамидпен емдеуді тоқтатқаннан кейін бірнеше күн ішінде рұқсат етіледі, бірақ ол сақталуы да мүмкін. Емдеу кезінде микро - немесе макрогематуриямен цистит пайда болса, жағдайды қалыпқа келтіргенге дейін емдеуді тоқтату керек. Циклофосфамидті қолдану нефроуыттылықпен, соның ішінде тубулярлы некрозбен де байланысты болды. Организмдегі сұйықтықтың жалпы мөлшерінің жоғарылауымен, жедел сулы уыттанумен және АДГЖС (антидиурездік гормонның жеткіліксіз секреция синдромы) ұқсас синдроммен байланысты гипонатриемия циклофосфамидті қолдануға байланысты тіркелді. Өлім туралы хабарланды. Кардиоуыттылық: жүрек аурулары бар пациенттерде қолдану Миокардит және миоперикардит, перикардиальді эффузиямен және жүрек тампонадасымен қатар жүруі мүмкін, циклофосфамидпен емдеу аясында тіркелді және ауыр іркілген жүрек жеткіліксіздігіне, кейде өлімге әкелді. Гистопатологиялық зерттеу негізінен геморрагиялық миокардитті көрсетті. Гемоперикард геморрагиялық миокардит пен миокард некрозына қатысты салдарлы туындады. Циклофосфамидті 20 мг/кг МТ кем дозада бір рет қолданғанда жедел кардиоуыттылық туралы хабарланды. Циклофосфамидті қамтитын емдеу сызбаларын қолданғаннан кейін кардиоуыттылықтың басқа белгілері бар немесе онсыз пациенттерде суправентрикулярлық аритмиялар (фибрилляция мен жүрекшелердің дірілін қоса), сондай-ақ қарыншалық аритмиялар (қарыншалық тахиаритмиялармен байланысты QT аралығының айқын ұзаруын қоса) тіркелді. Циклофосфамидтің, мысалы, егде жастағы пациенттерде және жүрек аумағында алдыңғы сәулелік терапиясы және/немесе басқа кардиоуытты препараттармен алдыңғы немесе қатар жүретін терапиямен емделген пациенттерде циклофосфамидті жоғары дозаларда қолданғаннан кейін кардиоуыттылық қаупі жоғарылауы мүмкін. Кардиоуыттылықтың даму қаупі факторлары бар пациенттерде және анамнезінде жүрек аурулары бар пациенттерде ерекше сақтық шарасын қадағалау қажет. Өкпенің уыттылығы Циклофосфамидпен емдеу кезінде және одан кейін пневмонит және өкпе фиброзы тіркелді. Сондай-ақ өкпенің вена-оклюзиялық ауруы және өкпе уыттылығының басқа да түрлері туралы хабарланды. Тыныс алу жеткіліксіздігіне әкелетін өкпе уыттылығы тіркелген. Циклофосфамидті қолданумен байланысты өкпе уыттылығы жағдайларының жиілігі төмен болғанымен, осы жағдайы бар пациенттер үшін болжам қолайсыз. Пневмониттің кеш пайда болуы (циклофосфамидпен емдеу басталғаннан кейін 6 айдан астам) әсіресе өлімнің жоғары деңгейімен байланысты болуы мүмкін. Пневмонит циклофосфамидпен емделгеннен кейін бірнеше жылдан кейін де дамуы мүмкін. Жедел өкпе уыттылығы циклофосфамидті бір рет қолданғаннан кейін тіркелді. Салдарлы қатерлі ісіктер Кез келген цитоуытты терапия сияқты, циклофосфамидпен емдеу қайталама ісіктер мен ісікке дейінгі жағдайлардың кейіннен білінетін салдары ретінде даму қаупімен байланысты. Кейбір жағдайларда жедел лейкозға дейін дамумен несеп шығару жолдарының обыры және миелодисплазиялық жағдайлар қаупінің жоғарлауы мүмкін. Циклофосфамидті немесе циклофосфамидті қамтитын емдеу режимін қолданғаннан кейін хабарланған басқа да қатерлі жаңа түзілімдер лимфомалар, қалқанша безінің обыры және саркомалар болды. Кейбір жағдайларда қайталама қатерлі жаңа түзілімдер емдеуді тоқтатқаннан кейін бірнеше жылдан соң дамыды. Сондай-ақ, құрсақішілік әсер етуден кейін қатерлі жаңа түзілімдердің дамуы туралы хабарланды. Геморрагиялық циститтің профилактикасы қуық обырының қаупін едәуір төмендетеді. Бауырдың вена-окклюзиялық ауруы Циклофосфамид қабылдаған пациенттерде бауырдың вена-оклюзиялық ауруы (ВОА) жағдайлары тіркелген. Дененің жалпы сәулеленуімен, бусульфанмен және басқа препараттармен біріктірілген циклофосфамидтен тұратын сүйек кемігінің трансплантацияға дайындық шеңберіндегі циторедуктивті терапия ВОА дамуының негізгі қауіп факторы болып табылады. Циторедуктивті терапиядан кейін клиникалық синдром әдетте трансплантациядан соң 1-2 аптадан кейін дамиды және дене салмағының кенеттен артуымен, ауыр гепатомегалиямен, асцитпен және гипербилирубинемиямен/сарғаюмен сипатталады. Дегенмен, циклофосфамидпен ұзақ мерзімді төмен дозалы иммуносупрессиялық ем алатын пациенттерде ВОА біртіндеп дамиды деп хабарланған. ВОА асқынуы ретінде гепаторенальді синдром және көпағзалық жеткіліксіздіктің дамуы мүмкін. Өліммен аяқталған ВОА циклофосфамидін қолданумен байланысты жағдайлар туралы хабарланды. Жоғары дозалы циторедуктивті терапияға байланысты ВОА даму қаупін арттыратын факторларға мыналар жатады: • бұрыннан бар бауыр функциясының бұзылуы; • іш аумағындағы алдыңғы сәулелік терапия және • тиімділіктің төмен көрсеткіштері. Геноуыттылық Циклофосфамид соматикалық, сондай-ақ еркек және әйелдің жыныстық жасушаларына қатысты геноуыттылықты және мутагенділікті көрсетеді. Сондықтан, циклофосфамидпен емдеу кезінде әйелдер жүктіліктен, ал еркектерге ұрықтандырудан сақтану керек. Одан өзге, ер адамдар ем аяқталғаннан кейінгі алғашқы 6 айда ұрықтандырудан сақтану керек. Жануарларға жүргізілген зерттеулерде алынған деректер дамудың фолликулярлық кезеңі ішінде ұрық жасушасына әсер ету имплантация мен жүктілік жиілігінің төмендеуіне, сондай-ақ мальформация қаупінің жоғарылауына әкелуі мүмкін екенін көрсетеді. Бұл әсерді циклофосфамидпен емдеуді тоқтатқаннан кейін қосымша репродукция немесе жоспарланған жүктілік кезінде ескеру керек. Адамдарда фолликулалардың дамуының нақты ұзақтығы белгісіз, бірақ 12 айдан асуы мүмкін. Жыныстық белсенді әйелдер мен еркектер осы уақыт аралығында контрацепцияның тиімді әдістерін қолдануы керек Фертильділікке әсері Циклофосфамид оогенезді және сперматогенезді бұзады. Бұл екі жынысты пациенттерде де бедеулікті тудыруы мүмкін. Шамасы, бедеуліктің дамуы циклофосфамидтің дозасына, емдеу ұзақтығына және емдеу кезіндегі жыныстық функцияның жағдайына байланысты. Циклофосфамидті қолданудан туындаған бедеулік кейбір пациенттерде қайтымсыз болуы мүмкін. Әйел пациенттер Эстроген өндірісінің төмендеуімен және гонадотропин секрециясының жоғарылауымен байланысты өтпелі немесе тұрақты аменорея циклофосфамид қабылдаған әйелдердің едәуір бөлігінде дамиды. Атап айтқанда, егде жастағы әйелдерде аменорея тұрақты болуы мүмкін. Сондай-ақ циклофосфамидті қолданумен байланысты олигоменорея туралы хабарланды. Препубертатты кезеңде циклофосфамид қабылдаған қыздарда екіншілік жыныстық белгілер әдетте қалыпты дамып, тұрақты етеккір анықталды. Препубертатты кезеңде циклофосфамид қабылдаған қыздарда соңынан жүкті болуы орын алды. Емдеуді аяқтағаннан кейін аналық бездердің функциясы сақталған циклофосфамид қабылдаған қыздарда мерзімінен бұрын менопаузаның даму қаупінің (менструацияның 40 жасқа дейін тоқтауы) жоғарылауы байқалды. Еркек жынысты пациенттер Бала тудыру потенциалы бар еркектерге ем кезінде және ол аяқталғаннан кейін кемінде 6 ай бойы контрацепцияның тиімді тәсілдерін пайдалану талап етіледі. Циклофосфамидпен ем тағайындалған еркектерге ем басталғанға дейін сперманы консервациялау туралы шешім қабылдау ұсынылады. Циклофосфамидпен ем қабылдаған еркектерде олигоспермия немесе азооспермия дамуы мүмкін, бұл, әдетте, гонадотропин секрециясының жоғарылауымен байланысты, ал тестостерон секрециясы қалыпты деңгейде. Барлық пациенттерде, әдетте, потенциал мен либидо бұзылмайды. Циклофосфамидті препубертатты кезеңде қабылдаған ұлдарда екіншілік жыныстық сипаттамалардың дамуы қалыпты түрде жүруі мүмкін, бірақ олигоспермия немесе азооспермия болуы ықтимал. Аталық без атрофиясының белгілі бір дәрежесі болуы мүмкін. Кейбір пациенттерде циклофосфамид индукцияланған азооспермия қайтымды болып табылады, дегенмен терапия аяқталғаннан кейін бірнеше жыл бойы сақталуы мүмкін. Циклофосфамидпен емдеу нәтижесінде уақытша бедеулікке ұшыраған еркектерде кейіннен ұрықтандыру қабілеті қалпына келтірілді. Анафилаксиялық реакциялар, басқа алкилдеуші препараттармен айқаспалы сезімталдық Циклофосфамидті қолдануға байланысты анафилаксиялық реакциялардың дамуы, оның ішінде өліммен аяқталуы туралы хабарланды. Басқа алкилдеуші препараттармен айқаспалы сезімталдық болуы мүмкін екендігі хабарланды. Жаралар жазылуының нашарлауы Циклофосфамид жаралардың жазылу процесін бұзуы мүмкін. Алопеция Препараттың дозасын арттырған кезде алопеция айқындала түсетіні хабарланды. Алопеция шаштың толық жоғалуына дейін өршуі мүмкін. Шаш препаратпен емделгеннен кейін немесе емдеуді жалғастырған кезде де өседі деп күтілуде, бірақ текстурасы мен түсі әр түрлі болуы мүмкін. Жүрек айнуы және құсу Циклофосфамидті қолдану жүрек айнуын және құсуды тудыруы мүмкін. Жүрек айнуы мен құсудың профилактикасы және емдеу үшін қазіргі уақытта бар құсуға қарсы препараттарды қолдану жөніндегі нұсқауларды назарға алу керек. Алкоголь тұтыну циклофосфамидті тудыратын жүрек айнуы мен құсуды арттыруы мүмкін. Стоматит Циклофосфамидті қолдану стоматитке (ауыз қуысының мукозитіне) әкелуі мүмкін. Қазіргі уақытта стоматиттің профилактикасы және емдеу шаралары бойынша нұсқауларды ескеру қажет. Препаратты паравенозды енгізу Циклофосфамидтің цитоуытты әсері оны белсендіргеннен кейін ғана пайда болады, ол негізінен бауырда жүреді. Сондықтан кездейсоқ паравенозды енгізу кезінде тіндердің зақымдану қаупі төмен. Циклофосфамидті кездейсоқ паравенозды енгізу кезінде инфузияны дереу тоқтату керек, орнатылған ине арқылы тамырдан тыс кеңістіктен циклофосфамид ерітіндісін аспирациялау керек. Қажет болса, басқа шаралар қажет болуы мүмкін. Адреноэктомиямен пациенттерде қолдану. Бүйрек үсті безінің жеткіліксіздігі бар пациенттерге циклофосфамидтің немесе басқа цитоуытты препараттардың уытты әсерінен туындаған стресс жағдайында кортикостероидты орын басушы терапияның дозасын арттыру қажет болуы мүмкін. Бауыр немесе бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде циклофосфамид дозасын азайту керек. Сүйек кемігінің трансплантациясы алдында пациенттерде циклофосфамидті қолдануды және сүйек кемігінің аллогенді трансплантациясын жүргізу мүмкіндігіне иеленген және тиісті тәжірибесі бар персоналмен, онкология және гематология бөлімшелерінде ғана жүргізген жөн.

Циклофосфамид геноуытты әсерге ие болуы мүмкін және оны жүкті әйелдердің қолдануы ұрықтың дамуына зиян тигізуі мүмкін. Осының нәтижесінде циклофосфамидті жүктілік кезінде қолдануға болмайды. Егер ем пациентке жүктіліктің бірінші триместрінде өмірлік көрсетілімдер бойынша тағайындалса, ұрық үшін ықтимал қауіп және жүктілікті тоқтату жөнінде медициналық кеңес жүргізу міндетті. Жүктіліктің бірінші триместрінен кейін, егер емдеу шұғыл болса және оны кейінге қалдыру мүмкін болмаса және пациент жүктілікті тоқтатқысы келмесе, пациентке химиотерапия балада даму ақауларының пайда болуын туындату қаупі бар екені туралы хабардар еткеннен кейін жүргізілуі тиіс. Әйелдер циклофосфамидпен емдеу кезінде және ол аяқталғаннан кейін 6 айдан соң жүкті болып қалмауы керек. Циклофосфамидпен емдеу кезінде жүктілік пайда болған жағдайда генетиктің кеңесі қажет. Бала емізу Циклофосфамид емшек сүтіне енетіндіктен, емдеу кезінде емшек емізуге болмайды. Фертильділік Жыныстық жетілген еркек пен әйел жынысты пациенттерге ем кезінде және ол аяқталғаннан кейін кем дегенде 6 ай бойы контрацепция құралдарын пайдалану талап етіледі. Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Жүрек айнуы, құсу және осыған байланысты қан айналымының жеткіліксіздігі сияқты ықтимал жағымсыз әсерлерді ескере отырып, Эндоксан препаратымен ем қабылдайтын пациенттің көлік құралдарын басқару мен механизмдермен жұмыс істеу қабілеті туралы шешімді дәрігер жеке қабылдауы тиіс. Бұл атап айтқанда, препаратты алкогольмен біріктіруге қатысты.

Уытты әсерлердің ықтималдығын немесе ауырлығын арттыруы мүмкін (фармакодинамикалық немесе фармакокинетикалық өзара әрекеттесулер салдарынан) басқа заттарды немесе дәрілік препараттарды жоспарлы бірлесіп немесе бірізді қолдану күтілетін пайда мен қауіптер арақатынасын мұқият жеке бағалауды талап етеді. Осындай біріктірілімдерді алатын пациенттерде қажетті шаралардың уақтылы қабылдануын қамтамасыз ету үшін уыттылық белгілеріне мұқият мониторинг жүргізу қажет. Циклофосфамид пен оның белсенділігін төмендететін препараттарды қабылдайтын пациенттерде емдік тиімділігінің азаю мүмкіндігін және дозаны түзету қажеттілігін бақылау керек. Жалпы, пациенттерге ем тиімділігін арттыру/төмендету және/немесе өзара әрекеттесетін заттың жағымсыз әсерлерінің жиілігі мен ауырлығын арттыру тұрғысынан мониторинг жүргізу қажет. Дозаны түзету қажет болуы мүмкін. Эндоксан мен оның метаболиттерінің фармакокинетикалық қасиеттеріне теріс әсері бар препараттармен өзара әрекеттесуі Циклофосфамид белсенділенуінің төмендеуі Эндоксан препаратымен емнің тиімділігіне әсер етуі мүмкін. Циклофосфамидтің белсенділенуін, демек, Эндоксан емінің тиімділігін төмендететін препараттар: апрепитант, бупропион, бусульфан (бусульфанды жоғары дозада қабылдағаннан кейін 24 сағаттан аз уақыт ішінде Эндоксан препаратымен жоғары дозалы ем қабылдайтын пациенттерде циклофосфамид белсенділенуінің төмендеуінен басқа, Эндоксан препаратының клиренсі төмендегені және оның жартылай ыдырау кезеңі жоғарылағаны туралы хабарламалар бар), хлорамфеникол, ципрофлоксацин (циклофосфамид белсенділенуінің төмендеуінен басқа (сүйек кемігін ауыстырып салуға дайындық үшін қолданылған) Эндоксан препаратымен емдеуге дейін ципрофлоксацинді қолданғанда қатар жүретін аурулардың өршуі орын алғаны туралы хабарламалар бар) флуконазол, итраконазол, прасугрель, сульфаниламид, тиотепа (Эндоксан енгізуден бір сағат бұрын тиотепаны енгізгенде жоғары дозалы химиотерапия концентрациясында циклофосфамидті тиотепамен биоактивтендіруді айқын басу жағдайлары туралы хабарланды). Жағымсыз реакциялар жиілігінің жоғарылауына және ауырлық дәрежесінің артуына әкелетін цитоуытты метаболиттер концентрациясының жоғарлауы келесі препараттарды қолдану аясында байқалуы мүмкін: Аллопуринол; хлоралгидрат; циметидин; дисульфирам; глицеральдегид; адамның бауыр және бауырдан тыс микросомальді ферменттерінің индукторлары (мысалы, P450 цитохромының ферменттері) цитоуытты метаболиттердің концентрациясын арттыруы мүмкін: бауыр және бауырдан тыс микросомальді ферменттердің индукциялану ықтималдығын препараттармен алдыңғы немесе қатар жүретін емдеу жағдайында ескеру қажет, олар рифампицин, фенобарбитал, карбамазепин, фенитоин, шілтер жапырақты шайқурай және кортикостероидтар сияқты аталған ферменттердің белсенділігін арттыратыны белгілі; протеаза тежегіштері: протеаза тежегіштерін бірге қолдану цитоуытты метаболиттер концентрациясын арттыруы мүмкін. Протеаза тежегіштеріне негізделген химиотерапияны қолдану кері транскриптазаның нуклеозидті емес тежегіштеріне (КТНЕТ) негізделген ем режимдерімен салыстырғанда циклофосфамид, доксорубицин және этопозидті (CDE) қабылдайтын пациенттерде инфекциялар мен нейтропенияның жоғары даму жиілігімен байланысты екені анықталды. Ондансетрон Циклофосфамидтің «концентрация-уақыт» (AUC) қисығы астындағы ауданның азаюына әкелетін ондансетрон мен циклофосфамид арасындағы жоғары дозадағы фармакокинетикалық өзара әрекеттесу туралы хабарланды. Фармакодинамикалық әсері және циклофосфамидті қолдануға теріс әсер ететін белгісіз механизмнің әсері. Уыттылығы ұқсас циклофосфамидті және басқа да препараттарды бірге немесе бірізді қолдану жинақталған (жоғары) уытты әсер көрсетуі мүмкін. Гематоуыттылықтың және/немесе иммуносупрессияның жоғарылауына циклофосфамидті, мысалы, келесі препараттармен біріктіріп қолданғанда болуы мүмкін: • Ангиотензин өзгертуші фермент (АӨФ) тежегіштерімен: АӨФ тежегіштері лейкопенияны тудыруы мүмкін. • Натализумабпен • Паклитакселмен: паклитаксел инфузиясынан кейін циклофосфамидті қолдану кезінде гематоуыттылықтың жоғарылауы жағдайлары хабарланды. • Тиазидтік диуретиктер • Зидовудинмен Кардиоуыттылықтың жоғарылауына циклофосфамидті, мысалы келесі препараттармен біріктіріп қолданғанда болуы мүмкін: • Антрациклиндермен • Цитарабинмен • Пентостатинмен • Жүрек аймағындағы сәулелік еммен • Трастузумабпен Циклофосфамидті біріктіріп қолдану өкпе уыттылығының жоғарылауына әкелуі мүмкін, мысалы: • Амиодарон • Гранулоциттік колониястимуляциялаушы фактор (Г-КСФ), гранулоциттік-макрофагалдық колониястимуляциялаушы фактор (ГМ-КСФ): хабарламалар циклофосфамид пен Г-КСФ немесе ГМ-КСФ қолданумен цитоуытты химиотерапия алған пациенттерде өкпе уыттылығы қаупінің жоғарылағанын көрсетеді. Циклофосфамидті, мысалы, келесі препараттармен бірге қолдану нефроуыттылықтың жоғарылауына әкелуі мүмкін: • Амфотерицин В • Индометацинмен: индометацинді қатар қолданғанда жедел сулы уыттану жағдайлары туралы хабарланды. Уыттылықтың басқа типтерінің жоғарылауы: • Азатиоприн: гепатоуыттылық қаупінің жоғарылауы (бауыр некрозы) • Бусульфан: бауырдың вена-оклюзиялық ауруы мен мукозиттің пайда болу жиілігі жоғарылағаны туралы хабарланды. • Протеаза тежегіштері: мукозиттің туындау жиілігінің жоғарылауы. • Аллопуринол және гидрохлоротиазид: миелосупрессиялық әсердің күшеюі. Басқа өзара әрекеттесулер Алкоголь Кейбір пациенттерде алкоголь Эндоксан препараты тудыратын жүрек айнуы мен құсуды күшейтуі мүмкін. Этанерцепт Вегенер грануломатозы бар пациенттерде циклофосфамидпен стандартты емдеуге этанерцепт қосу теріден тыс ауқымды қатерлік жаңа түзілім жағдайларының жоғары жиілігімен байланысты болды. Метронидазол Циклофосфамид пен метронидазолды қабылдаған пациентте жедел энцефалопатия туралы хабарланды. Себептік байланыс анық емес. Тамоксифен Химиотерапия кезінде тамоксифенді бірге қолдану тромбоэмболиялық асқынулардың даму қаупін арттыруы мүмкін. Фармакокинетикасына және (немесе) басқа препараттардың әсеріне ықпал ететін өзара әрекеттесулер: Бупропион Циклофосфамид метаболизмі CYP2B6 арқылы бупропион метаболизмін тежеуі мүмкін. Бупропионның белсенділенуі төмендеуі мүмкін, бұл емдеу тиімділігінің төмендеуіне әкеледі. Кумариндер Варфарин мен циклофосфамид қабылдаған пациенттерде варфарин әсерінің күшеюі (қан кету қаупінің артуы), сондай-ақ төмендеуі (антикоагулянттық қасиеттерінің төмендеуі) жағдайлары тіркелді. Циклоспориндер Эндоксанмен біріктіріп циклоспорин қабылдаған пациенттерде тек циклоспорин қабылдаған пациенттерге қарағанда қан сарысуында циклоспориннің анағұрлым төмен концентрациясы байқалды. Осы препараттардың өзара әрекеттесуі «қожайынға қарсы трансплантант» реакциясының пайда болу жағдайларының жиілігінің артуына әкелуі мүмкін. Деполяризациялаушы миорелаксанттар Циклофосфамидпен емдеу холинэстераза белсенділігінің айқын және тұрақты бәсеңдеуін тудырады. Бұл сукцинилхолиннен туындаған нейро-бұлшықеттік блоктың ұзақтығының артуына әкелуі мүмкін. Деполяризациялаушы миорелаксанттарды бір мезгілде қолданғанда (мысалы, сукцинилхолин) ұзартылған апноэ дамуы мүмкін. Егер пациент жоспарланған жалпы анестезиядан 10 күн бұрын циклофосфамидпен емделсе, бұл туралы анестезиологқа ескерту керек. Дигоксин, бета-ацетилдигоксин Цитоуытты препараттармен емдеу кезінде дигоксин мен бета-ацетилдигоксиннің ішекте таблеткалар түрінде сіңірілуінің нашарлауы туралы хабарланды, бұл дигоксин мен бета-ацетилдигоксиннің емдік тиімділігінің төмендеуіне әкеледі. Вакциналар Циклофосфамидтің иммуносупрессиялық әсері вакцинацияға жауапты төмендетуі мүмкін. Тірі вакциналарды қолдану вакцинациямен байланысты инфекциялардың дамуына әкелуі мүмкін. Сульфонилмочевина туындылары Бір мезгілде қолданғанда сульфонилмочевина туындыларының гипогликемиялық әсері күшеюі мүмкін. Верапамил Цитотуытты препараттарды қолдану ішке қабылдаған кезде ішекте верапамилдің сіңуін нашарлататыны хабарланды, бұл верапамилдің емдік тиімділігін төмендетуі мүмкін.

Сақтау мерзімі 3 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары 25ºС -ден аспайтын температурада сақтау керек. Мұздатып қатыруға болмайды! Қалпына келтірілген ерітіндіні 24 сағат бойы 8°С-ден аспайтын температурада сақтауға болады. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!