Эналаприлат раствор 1,25 мг/мл

Препараттың бір ампуласының ішінде белсенді зат - эналаприлат дигидраты – 1.38 мг (100% затқа шаққанда) 1.25 мг, қосымша заттар: бензил спирті, натрий хлориді, натрий гидроксиді, инъекцияға арналған су. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Мөлдір, түссіз немесе сәл боялған сұйықтық

• артериялық гипертензия, пероральді емдеу мүмкін болмаған жағдайларда

ATХ коды C09AA02 Әсер ету механизмі Эналаприлат ангиотензин I-дің тамыр тарылтатын ангиотензин II түріне айналуын катализдейтін АӨФ тежейді. АӨФ тежелісі ангиотензин II концентрациясының төмендеуіне, қан плазмасында ренин белсенділігінің артуына және альдостерон секрециясының төмендеуіне әкеледі. Фармакодинамикалық әсерлері Эналаприлаттың гипотензиялық әсері мен гемодинамикалық әсерлері артериялық қысымы жоғары пациенттерде төзімді тамырлар кеңеюінің және жалпы шеткері кедергілік төмендеудің нәтижесінде болады, соның әсерінен артериялық қысым біртіндеп төмендейді. Бұл ретте жүректің жиырылу жиілігі және жүректік лықсыту, әдетте, өзгеріссіз қалады. Эналаприлаттың венаішілік инъекциядан кейінгі әсері 5-15 минут ішінде-ақ басталады, ең жоғары әсеріне 1-4 сағат ішінде жетеді. Гипотензиялық әсер ұзақтығы препарат дозасына байланысты. Бұған қарамастан, ұсынылған дозаны қабылдағанда Эналаприлат әсерінің ұзақтығы пациенттердің көпшілігінде 6 сағатқа жуық. Екі ауқымды рандомизацияланған бақыланатын зерттеуде (ONTARGET — ONgoing Telmisartan Alone and in Combination with Ramipril Global Endpoint Trial/Телмисартанды жекелей және рамиприлмен біріктіріп қолданылуын ағымдағы халықаралық зерттеу және VA NEPHRON-D — The Veterans Affairs Nephropathy in Diabetes/Диабеттік нефропатияны емдеуді зерттеу) АӨФ тежегішін ангиотензин II рецепторларының блокаторларымен біріктіріп қолданылуы зерттелді. ONTARGET зерттеуі анамнезінде жүрек-қантамыр немесе цереброваскулярлы аурулары бар немесе ІІ типті қант диабеті бар пациенттер арасында өткізілді, бұл нысана ағзаларының зақымдану белгілерімен қатар жүрді. VA NEPHRON-D зерттеуіне ІІ типті қант диабеті және диабеттік нефропатиясы бар пациенттер қатысты. Осы зерттеулер барысында бүйрек және/немесе жүрек-қантамыр бұзылыстары мен өлімнің азаюына қатысты аздаған жағымды әсер анықталды, ал монотерапиямен салыстырғанда гиперкалиемия, бүйректің жедел зақымдануы және/немесе гипотензия дамуының жоғары қаупі байқалды. Фармакодинамикалық қасиеттерінің ұқсастығын ескере отырып, бұл нәтижелер сондай-ақ басқа да АӨФ тежегіштеріне және ангиотензин II рецепторларының блокаторларына қатысты. Сондықтан да диабеттік нефропатиясы бар пациенттерге АӨФ тежегіштерін және ангиотензин II рецепторларының блокаторларын бір мезгілде тағайындауға болмайды. ALTITUDE зерттеуінің (Aliskiren Trial in Type 2 Diabetes Using Cardiovascular and Renal Disease Endpoints/Жүрек-бүйрек соңғы нүктелерін пайдалану арқылы II типті диабет кезінде алискиренді қолдану) мақсаты ІІ типті қант диабеті және бүйректің созылмалы ауруы немесе жүрек-қантамыр ауруы немесе екеуі бір мезгілде бар пациенттерде алискиренді АӨФ тежегіштерімен немесе II ангиотензин рецепторларының блокаторларымен стандартты емге қосудың басымдығын анықтау болды. Зерттеу жағымсыз құбылыстардың пайда болу қаупі жоғары болғандықтан мерзімінен бұрын тоқтатылды. Жүрек-қантамыр ауруы мен инсульт, сондай-ақ зерттеу пәні болып табылатын күрделі жағымсыз құбылыстар (гиперкалиемия, гипотензия және бүйрек дисфункциясы) себебінен өлім плацебо тобына қарағанда алискирен тобында жиі пайда болды.

Дозалану режимі Гипертензияны емдеуге арналған әдеттегі доза әр 6 сағат сайын 1,25 мг (1 ампула) құрайды. Эналаприлмен емдеуден эналаприлатпен емдеуге ауысқан кезде, әдеттегі доза әр алты сағат сайын 1 ампуланы (1,25 мг) құрайды. Диуретиктерді қабылдап жүрген пациенттер үшін бастапқы доза 1/2 ампуланы (0,625 мг) құрайды. Егер енгізгеннен кейін 1 сағаттан соң емдік әсері қанағаттанарлықсыз болса, дәл сондай дозаны қайталап енгізуге, ал 6 сағаттан соң толық дозасымен (әр 6 сағат сайын 1 ампула) емдеуді жалғастыруға болады. Эналаприлатпен емдеу әдетте 48 сағатқа созылады. Содан кейін эналаприлмен емдеуді жалғастыру керек. Эналаприлат препаратымен парентеральді емнен эналаприлмен пероральді емге ауысқан кезде, эналаприлатты әр 6 сағат сайын 1 ампуладан (1,25 мг) қабылдаған пациенттер үшін ұсынылатын бастапқы доза тәулігіне 5 мг құрайды. Қажет болған жағдайда, дозасын арттыруға болады. Емделу үшін эналаприлат дозасының жартысын (0,625 мг) қабылдаған пациенттер үшін эналаприлмен пероральді емге ауысқан кезде ұсынылатын доза тәулігіне 2,5 мг құрайды. Пациенттердің ерекше топтары Бүйрек функциясы бұзылған пациенттер: Креатинин клиренсі 0,5 мл/с асатын (30 мл/мин, сарысу креатинині 265 мкмоль/л дейін) пациенттерде бастапқы доза әр 6 сағат сайын 1 ампуланы (1,25 мг) құрайды. Креатинин клиренсі 0,5 мл/с аз (30 мл/мин, сарысу креатинині 265 мкмоль/л артық) пациенттерде бастапқы доза ½ ампуланы (0,625 мг) құрайды. Егер енгізгеннен кейін бір сағаттан соң емдік әсері қанағаттанарлықсыз болса, дәл сондай дозаны тағы бір рет енгізуге, ал алты сағаттан соң емдеуді толық дозамен (әр 6 сағат сайын 1 ампуладан (1,25 мг)) жалғастыруға болады. Гемодиализ жүргізілетін пациенттер Эналаприлат организмнен диализ кезінде шығарылады. Диализ жүргізілмейтін күндері, дозаны олардың артериялық қысымына сәйкес түзету керек. Гемодиализ жүргізілетін пациенттерге әр 6 сағат сайын ½ ампуладан (0,625 мг) қабылдау ұсынылады. Егде жастағы пациенттер Егде жастағы пациенттерде эналаприлаттың дозасын бүйрек функциясына байланысты түзету керек. Балалар Қауіпсіздігі мен тиімділігі жөніндегі деректердердің жеткіліксіздігіне байланысты, балаларда эналаприлатты қолдану ұсынылмайды. Қолдану тәсілі Эналаприлат вена ішіне кемінде 5 минут ішінде баяу енгізіледі.Сонымен қатар, оны 5 глюкоза ерітіндісінің, 0,9 натрий хлориді ерітіндісінің (физиологиялық ерітінді), 0,9 натрий хлориді ерітіндісіндегі 5 глюкоза ерітіндісінің немесе Рингер лактатындағы 5 глюкоза ерітіндісінің 50 мл мөлшерінде алдын ала сұйылтып енгізуге болады Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын жіберіп алған кезде қажетті шаралар Қабылданбай қалған дозаның орнын толтыру үшін қосарлы дозаны қабылдамаңыз. Тоқтату симптомдары қаупінің болуына нұсқау Қатысты емес Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіну үшін медицина қызметкерінен кеңес алуға бару жөнінде нұсқаулар Дәрілік препаратты қолданар алдында кеңес алу үшін дәрігерге жүгініңіз.

• эналаприлге, эналаприлатқа немесе препараттың кез келген қосымша затына, немесе ангиотензин өзгертуші ферменттің (АӨФ) басқа тежегіштеріне аса жоғары сезімталдық • АӨФ тежегіштерін алдыңғы қолданумен байланысты анамнездегі ангионевроздық ісіну • тұқым қуалайтын немесе идиопатиялық ангионевроздық ісіну • жүктілік (әсіресе II және III триместрлерде) • қант диабеті бар немесе бүйрек функциясы бұзылған (шумақтық сүзілу жылдамдығы (ШСЖ) <60 мл/мин/l,73 м2) пациенттерде құрамында алискирен бар препараттармен бір мезгілде қолдану • сакубитрил/валсартан біріктірілімімен бір мезгілде қолдану • балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдер

Өте жиі • бас айналуы • көру арқылы қабылдаудың анық болмауы • жөтел • жүрек айнуы • астения Жиі • депрессия • бас ауыруы, естен тану, дәм сезудің өзгеруі • кеуденің ауыруы, ырғақтың бұзылуы, стенокардия, тахикардия • артериялық гипотензия • ентігу • диарея, іш ауыруы • тері бөртпесі, аса жоғары сезімталдық реакциялары/ангионевроздық ісіну, оның ішінде беттің, аяқ-қолдың, еріннің, тілдің, дауыс қатпарларының және/немесе көмейдің ангионевроздық ісінуі** • қатты шаршау • гиперкалиемия, қан плазмасындағы креатинин концентрациясының жоғарылауы Жиі емес • анемия (оның ішінде аплазиялық және гемолиздік) • гипогликемия • сананың шатасуы,ұйқысыздық, күйгелектік • ұйқышылдық, парестезия, вертиго • құлақтағы шуыл • жүрек қағуын сезіну, миокард инфарктісі*, жоғары қауіп тобына жататын пациенттерде айқын артериялық гипотензияға қатысты салдарлы болуы мүмкін • бет терісін қан кернеуін сезіну, ортостаздық гипотензия, инсульт*, жоғары қауіп тобына жататын пациенттерде айқын артериялық гипотензияға қатысты салдарлы болуы мүмкін • ринорея, тамақтың ауыруы, қарлығу, бронх түйілуі /бронх демікпесі • ішек бітелісі, панкреатит, құсу, диспепсия, іш қату, анорексия, асқазанның тітіркенуі, ауыз қуысының шырышты қабығының құрғауы, пептидтік ойық жара • қатты терлеу, тері қышынуы, есекжем, алопеция** • бұлшықет құрысуы • бүйрек функциясының бұзылуы, бүйрек жеткіліксіздігі, протеинурия • белсіздік • жайсыздық сезімі, қызба • қан плазмасында мочевина концентрациясының жоғарылауы, гипонатриемия Сирек • нейтропения, гемоглобиннің төмендеуі, гематокриттің төмендеуі, тромбоцитопения, агранулоцитоз, сүйек кеміктік қан түзілуінің бәсеңдеуі, панцитопения, лимфоаденопатия, аутоиммундық аурулар • әдеттен тыс түстер көру, ұйқының бұзылуы • Рейно синдромы • өкпедегі инфильтраттар, ринит, аллергиялық альвеолит/эозинофильді пневмония • стоматит/афтозды ойық жаралар, глоссит • бауыр жеткіліксіздігі, гепатит (гепатоцеллюлярлы немесе холестаздық), бауыр некрозы (өліммен аяқталуы мүмкін), холестаз (сарғаюды қоса) • мультиформалы эритема, Стивенс-Джонсон синдромы, эксфолиативті дерматит, уытты эпидермалық некролиз, пемфигус, эритродермия** • олигурия • гинекомастия • қан сарысуында «бауыр» ферменттері белсенділігінің жоғарылауы, сарысулық билирубин концентрациясының жоғарылауы Өте сирек • ішектің ангионевроздық ісінуі Белгісіз (қолда бар деректер негізінде баға беру мүмкін емес) • ​​ антидиурездік гормонның талапқа сай емес секрециясы синдромы (АГТСЕСС) *Кездесу жиілігінің көрсеткіштері плацебо тобындағы және клиникалық зерттеулерде белсенді бақылау топтарындағы осындайлармен салыстырымды болды. **Симптомдар кешені туралы хабарланған, ол аталған симптомдардың кейбіреулерін немесе барлығын қамтуы мүмкін: қызба, серозит, васкулит, миалгия/миозит, артралгия/артрит, антинуклеарлық антиденелерге оң тест (ANA), эритроциттердің шөгу жылдамдығының (ЭШЖ) жоғарылауы, эозинофилия және лейкоцитоз. Сондай-ақ тері бөртпесі, фотосенсибилизация немесе басқа да тері реакциялары туындауы мүмкін. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Адамда артық дозалануы жөніндегі деректер шектеулі. Симптомдары Препаратты қолданғаннан кейін шамамен алты сағаттан соң, ренин-ангиотензин жүйесінің блокадасымен және мелшиюмен бір мезгілде басталатын айқын артериялық гипотензия. АӨФ тежегіштерінің артық дозалануымен байланысты симптомдар циркуляторлық шокты, электролиттердің бұзылуларын, бүйрек жеткіліксіздігін, гипервентиляцияны, тахикардияны, жүрек соғуын, брадикардияны, бас айналуын, мазасыздықты және жөтелді қамтуы мүмкін. Емі Физиологиялық ерітіндінің венаішілік инфузиясы. Қажет болса ангиотензин II және/немесе вена ішіне катехоламиндердің инфузиясымен ем жүргізуге болады. Егер таблеткалар жақында қабылданған болса, онда сіңудің алдын алу үшін шаралар (мысалы, құсу, асқазанды шаю, абсорбенттер мен натрий сульфатын тағайындау) қолдану керек. Эналаприлат жалпы қан ағысынан гемодиализ арқылы шығарылуы мүмкін. Эналаприлаттың гемодиализдік клиренсі 0.63 мл/с (38 мл/мин) – 1.03 мл/с (62 мл/мин) құрайды; эналаприлаттың төрт сағаттық гемодиализден кейін қан плазмасындағы концентрациясы 45-57% төмендейді. Емдеуге келмейтін брадикардия кезінде электрокардиостимулятормен ем тағайындалады. Тіршілік ету әрекетінің негізгі көрсеткіштерін, электролиттер деңгейін және сарысудағы креатинин концентрациясын үнемі (ұзақ) бақылау қажет.

Симптоматикалық гипотензия Симптоматикалық гипотензия артериялық гипертензиясы асқынбаған пациенттерде сирек кездеседі, бірақ сұйықтық тапшылығы бар пациенттерде білінуі мүмкін (диуретиктік ем, тұзды шектейтін диета, гемодиализ, диарея немесе құсу). Симптоматикалық гипотензия жүрек жеткіліксіздігі, астасқан бүйрек жеткіліксіздігі бар немесе онсыз пациенттерде туындауы мүмкін. Ол сондай-ақ жоғары дозаларда ілмекті диуретиктер қабылдайтын ауырлау дәрежедегі жүрек жеткіліксіздігі кезінде, гипонатриемиясы немесе бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде пайда болуы мүмкін. Бұл пациенттерде Эналаприлат және/немесе диуретикпен емді бастауды және дозасын өзгертуді мұқият медициналық бақылаумен жүргізу қажет. Осындай қауіпсіздік шараларын артериялық қысымның шектен тыс төмендеуі миокард инфарктісіне немесе инсультке әкелуі мүмкін болатын стенокардияға немесе цереброваскулярлы ауруға шалдыққан пациенттерді емдегенде жасаған жөн. Гипотензия мен оның күрделі салдарлары сирек жағдайларда туындайды және өтпелі сипатта болады. Оларды диуретиктермен емдеуді тоқтату арқылы, егер мүмкін болса, Эналаприлат препаратымен емдеу басталғанша тұзы шектелген диетамен болдырмауға болады. Басқа жағдайларда немесе, егер диуретиктермен емдеуді тоқтату мүмкін болмаса, Эналаприлаттың жарты дозасымен (1/2 ампула) емдеуді бастау ұсынылады. Артериялық гипотензия пайда болғанда пациентті шалқасынан жатқызып, қажет болса, 0,9 натрий хлориді ерітіндісін вена ішіне енгізу арқылы плазма көлеміне реттеу жүргізген жөн. Өтпелі артериялық гипотензия Эналаприлатты әрі қарай қолдануға қарсы көрсетілім болып табылмайды. Әдетте артериялық қысым (АҚ) қалпына келгеннен және қосымша сұйықтық көлемін енгізгеннен кейін пациенттер препараттың келесі дозаларын жақсы көтеретін болады. Аортальді және митральді клапан стенозы/гипертрофиялық кардиомиопатия Барлық вазодилататорлар сияқты, АӨФ тежегіштерін сол жақ қарыншасының шығару жолының обструкциясы бар пациенттерде абайлап қолдану қажет. Кардиогенді шок және сол жақ қарыншаның шығаратын жолының гемодинамикалық тұрғыдан айқын обструкциясы жағдайларында осы препараттарды қолданудан аулақ болу керек. Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің қосарлы блокадасы (РААЖ) АӨФ тежегіштерін, ангиотензин II рецепторларының блокаторларын немесе алискиренді бірге қолдану гипотензия, гиперкалиемия және бүйрек функциясының төмендеуі (соның ішінде, бүйректің жедел жеткіліксіздігінің) қаупін арттырады. РААЖ қосарлы блокадасы салдарынан АӨФ тежегіштерін ангиотензин II рецепторларының блокаторларын немесе алискиренді біріктіріп қолдану ұсынылмайды. Абсолютті қажеттілік салдарынан РААЖ қосарлы блокадасы емін тағайындау тек маманның қадағалауымен және бүйрек функциясына, электролиттер мен артериялық қысымға мұқият жиі мониторинг жүргізу шартымен жүзеге асырылуы тиіс. Диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде АӨФ тежегіштері мен ангиотензин II рецепторларының блокаторларын бірге тағайындау ұсынылмайды. Бүйрек функциясының бұзылуы Бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде (креатинин клиренсі < 1,33 мл/ сек) бастапқы дозаны креатинин клиренсіне қарай, сосын емдеуге деген реакцияға қарай таңдау керек. Плазмадағы креатинин деңгейін және калий деңгейін ұдайы бақылау қажет. Жүректің ауыр жеткіліксіздігі немесе, бүйрек артериясының стенозын қоса, жасырын түрдегі бүйрек аурулары бар пациенттерде Эналаприлатпен емделу кезінде бүйрек жеткіліксіздігі туындауы мүмкін. Бұл әдетте шұғыл тиісінше емдеген кезде қайтымды. Латентті бүйрек аурулары бар кейбір пациенттерде Эналаприлатты диуретиктермен бір мезгілде қабылдағаннан кейін қан плазмасында мочевина мен креатинин деңгейлерінің мардымсыз және өткінші жоғарылауы болуы мүмкін. Сондықтан АӨФ тежегішінің дозасын азайту және/немесе диуретиктерді тоқтату қажеттілігі туындауы мүмкін. Бұл жағдай жасырын түрдегі бүйрек артериясы стенозының клиникалық көріністеріне түрткі болады. Реноваскулярлы гипертензия Бүйрек артерияларының екі жақты стенозы немесе жалғыз жұмыс істейтін бүйрек артериясының стенозы бар пациенттерді АӨФ тежегіштерімен емдегенде артериялық гипотензия мен бүйрек жеткіліксіздігінің даму қаупінің жоғарылауы болады. Қан плазмасындағы креатинин деңгейінің орташа өзгерістерінде ғана бүйрек функциясының жоғалуы мүмкін. Осындай пациенттерге емдеуді төмен дозалардан және дәрігердің мұқият қадағалауымен бастау керек; емдеу кезінде дозаларды сақтықпен титрлеу және бүйрек функциясын бақылау қажет. Бүйрек трансплантациясы Таяуда бүйрек трансплантациясын өткерген пациенттерге, тәжірибенің болмауына орай, Эналаприлатпен емдеу ұсынылмайды. Бауыр жеткіліксіздігі АӨФ тежегіштерімен ем кезінде сирек жағдайларда холестаздық сарғаюдан басталып, артынан бауырдың фульминантты некрозына дейін үдейтін және (кейде) өліммен аяқталатын синдромның дамуы мүмкін. Бұл синдромның даму механизмі анық емес. Егер АӨФ тежегіштерімен емделу кезінде сарғаю немесе бауыр ферменттері деңгейлерінің жоғарылауы болса, қабылдап жүрген препаратты дереу тоқтатып, ал пациент мұқият бақылауда болуы және, қажет болса, талапқа сай ем алуы тиіс. Нейтропения және агранулоцитоз АӨФ тежегіштерін қабылдаған пациенттерде нейтропения/агранулоцитоз, тромбоцитопения және анемия дамыған жағдайлар болған. Бүйрек функциясы қалыпты пациенттерде басқа асқынулар болмаған кезде нейтропения сирек дамиды. Бір мезгілде иммунодепрессанттармен ем, аллопуринол немесе прокаинамид алған, коллагеноздары (мысалы, жүйелі қызыл жегі, склеродермия) бар пациенттерде, сондай-ақ осы факторлар біріккенде, әсіресе бүйрек функциясының бұрыннан бар бұзылуларында Эналаприлатты өте абайлап қолдану қажет. Осы пациенттердің кейбіреулерінде антибиотиктермен қарқынды емдеуге келмейтін ауыр инфекциялар дамуы мүмкін. Препарат осындай пациенттерге тағайындалғанда қандағы лейкоциттер санын мезгіл-мезгіл бақылап отыру ұсынылады. Пациентке инфекцияның қандай да бір белгілері білінген жағдайда дереу дәрігерге қаралу қажет екені ескертілуі тиіс. Жоғары сезімталдық және ангионевроздық ісіну Эналаприл немесе Эналаприлатты қоса, АӨФ тежегіштерін қабылдаған пациенттер арасында бет, аяқ-қол, ерін, тіл, дауыс саңылауының және/немесе көмейдің ангионевроздық ісінуінің дамуы сирек хабарланған. Ол емдеу барысында кез келген уақытта білінуі мүмкін. Ондай жағдайда емдеуді тоқтатып, пациентте симптомдардың толықтай басылуын қамтамасыз ететін тиісті шаралар қабылдау қажет. Көмей аумағындағы ангионевроздық ісіну өлімге соқтыруы мүмкін. Егер тіл, дауыс саңылауы немесе көмейдің ісінуі тыныс жолдары обструкциясының даму қатерін төндірсе, қысқа мерзім ішінде адреналиннің 1:1000 (0.3-0.5 мл) ерітіндісін тері астына енгізумен шұғыл ем жүргізіп, тыныс жолдарының өткізгіштігін қамтамасыз ететін шаралар қабылдау қажет. Анамнезінде АӨФ тежегіштерінің емімен байланыссыз Квинке ісінуінің көріністері бар пациенттер АӨФ тежегіштерін қабылдаған жағдайда ангионевроздық ісінудің жоғары қаупіне ұшырайды. АӨФ тежегіштерін сакубитрил/валсартан біріктірілімімен қатарлас қолдану Ангионевроздық ісінудің даму қаупінің жоғарылығына байланысты, АӨФ тежегіштерін сакубитрил/валсартан біріктірілімімен бір мезгілде қолдану қарсы көрсетілімді. mTOR тежегіштерін (мысалы, сиролимусты, эверолимусты, темсиролимусты) қатарлас қолдану АӨФ және мТОР тежегішімен (мысалы, темсиролимус, сиролимус, эверолимус) бір мезгілде ем қабылдап жүрген пациенттерде ангионевроздық ісінудің (мысалы, тыныс жолдарының немесе тілдің ісінуі, тыныс алудың бұзылуларымен немесе онсыз) даму қаупі жоғары болуы мүмкін Десенсибилизация кезіндегі анафилактоидтық реакциялар АӨФ тежегіштерін алатын пациенттерде ара немесе жабайы ара уымен десенсибилизациялау курсы кезінде сирек жағдайларда өмірге қатерлі анафилактоидтық реакциялар болуы мүмкін. Осы реакциялардың дамуына әр десенсибилизация емшарасы алдында АӨФ тежегішін уақытша тоқтату арқылы жол бермеуге болады. Тығыздығы төмен липопротеиндер (ТТЛП) аферезін жүргізу кезіндегі анафилактоидтық реакциялар ​​ АӨФ тежегіштерін алатын пациенттерде декстран сульфатымен тығыздығы төмен липопротеиндер (ТТЛП) аферезі кезінде, сирек жағдайларда өмірге қатерлі анафилактоидтық реакциялар болуы мүмкін. Осы реакциялардың дамуына әр аферез емшарасы алдында АӨФ тежегішін уақытша тоқтату арқылы жол бермеуге болады. Гемодиализдегі пациенттер Полиакрилнитрил жарғақшалары (AN 69) пайдаланылатын гемодиализде жүрген және бір мезгілде АӨФ тежегіштерін қабылдайтын пациенттер арасында анафилактоидтық реакция жоғары сезімталдығының дамуы туралы хабарланған. Гемодиализ жүргізу қажет болса, басқа типтегі жарғақшаларды пайдалану немесе пациентті гипертензияға қарсы дәрілердің басқа класынан сай келетін препаратты қабылдауға көшіру керек. Гипогликемия Диабетке қарсы ішуге арналған препараттар немесе инсулин алатын қант диабеті бар пациенттерде АӨФ тежегіштерімен емделген алғашқы ай ішінде қандағы қант деңгейін мұқият бақылау қажет . ЖөтелАӨФ тежегіштерімен емделу кезінде емді тоқтатқаннан кейін басылатын тұрақты, құрғақ, өнімсіз жөтел туындауы мүмкін. Оны жөтелдің дифференциялық диагностикасының бір бөлігі ретінде қарастыру керек. Хирургиялық операция және анестезия Күрделі операциялар жасалған пациенттерде немесе жалпы анестезия кезінде Эналаприлат рениннің компенсаторлық босап шығуының салдары болатын ангиотензин II түзілуін бөгеуі мүмкін. Егер дәрігер осы механизм салдарынан гипотензия туындауын жорамалдаса, емдеуді айналымдағы қан көлемін көбейтуге бағыттауға болады. Гиперкалиемия Эналаприлді қоса, АӨФ тежегіштерімен емдеу кезінде кейбір пациенттерде қандағы калий деңгейінің жоғарылауы байқалды. Гиперкалиемияның туындау қаупі бүйрек жеткіліксіздігі, бүйрек функциясының >70 жастағы бұзылуы, қант диабеті, өтпелі жай-күйлері, атап айтқанда сусыздану, жүректің жедел декомпенсациясы, метаболизмдік ацидозы бар және калий жинақтаушы диуретиктерді (мысалы спиронолактон, эплеренон, триамтерен немесе амилорид) қатар қабылдаған пациенттерде; тағамдық қоспаларды немесе құрамында калий бар тұз алмастырғыштарды пайдаланған кезде; сондай-ақ қандағы калий деңгейін жоғарылатуы мүмкін басқа да препараттарды (мысалы, гепарин) қабылдайтын пациенттерде жоғары. Атап айтқанда, бүйрек функциясы бұзылған пациенттердің калий жинақтаушы диуретиктерді, тағамдық қоспаларды немесе құрамында калий бар тұз алмастырғыштарды қабылдауы қандағы калий деңгейінің едәуір жоғарылауына әкелуі мүмкін. Гиперкалиемия ауыр, кейде өліммен аяқталатын, аритмияны туғызуы мүмкін. Егер эналаприлді және жоғарыда аталған препараттардың кез келгенін бір мезгілде қабылдау қажет деп есептелсе, қан сарысуындағы калий мөлшерін үнемі бақылай отырып, оларды сақтықпен қолдану керек. Литий Әдетте литий мен эналаприл біріктірілімі ұсынылмайды. Арнайы сақтандырулар Қосымша заттарға қатысты ерекше ескертулер Эналаприлат вена ішіне енгізуге арналған ерітіндісінің құрамында бензил спирті бар, ол 3 жасқа дейінгі балаларда уытты және анафилактоидты реакциялар тудыруы мүмкін. Оны шала туған және жаңа туған балаларда қолдануға болмайды. Бұл препараттың құрамында бір дозаға 1 ммольден аз (23 мг) натрий бар, яғни мәні бойынша оның құрамында натрий жоқ дерлік. Препараттың көлік құралын және қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Автокөлік басқару немесе механизмдермен жұмыс істеу кезінде, уақыт өте келе бас айналуы немесе қажығыштық туындауы мүмкін екенін ескеру керек.

Жүктілік кезінде АӨФ тежегіштерімен емді бастауға болмайды. АӨФ тежегішімен емдеуді жалғастыру қажет деп саналатын жағдайларды қоспағанда, жүкті болуды жоспарлайтын пациент әйелдер жүктілік кезінде қолдану үшін қауіпсіздік бейіні белгіленген баламалы гипотензиялық дәрілерге ауыстырылуы тиіс. Жүктілік расталғанда АӨФ тежегіштерімен емдеуді дереу тоқтату және қажет болса баламалы дәрілермен емдеуді бастау керек. Эналаприлат лактация кезеңінде ұсынылмайды. Егде жастағы пациенттер Егде жастағы пациенттерде Эналаприлатты қатар жүретін патологиялар (бүйрек, жүрек, бауыр жеткіліксіздігі) болуы мүмкін болғандықтан, бүйрек функциясына алдын ала баға беріп, сақтықпен қолдану керек. Этностық айырмашылықтар Басқа да ангиотензин-өзгертуші фермент тежегіштері сияқты, Эналаприлаттың қара нәсілді адамдарда артериялық қысымды төмендету тиімділігі аз, бұл төмен ренин статусының аса жоғары таралуынан болуы мүмкін. Жүктілік немесе лактация кезінде Жүктіліктің бірінші триместрінде АӨФ тежегіштерін қолдану ұсынылмайды. Жүктіліктің екінші және үшінші триместрлерінде АӨФ тежегіштерін қолдануға болмайды. Жүктіліктің бірінші триместрі кезінде АӨФ тежегіштерін қабылдау салдарынан тератогенез қаупіне қатысты эпидемиологиялық деректер бұлтартпайтындай емес, алайда қауіптің аздаған жоғарылауы жоққа шығарылмайды. АӨФ тежегішімен емдеуді жалғастыру қажет деп саналатын жағдайларды қоспағанда, жүкті болуды жоспарлайтын пациенттер жүктілік кезінде қолдану үшін қауіпсіздік бейіні белгіленген баламалы гипотензияға қарсы дәрілерге ауыстырылуы тиіс. Егер жүктілік анықталса, АӨФ тежегіштерімен емдеуді дереу тоқтату және қажет болса баламалы дәрілермен емдеуді бастау керек. Жүктіліктің екінші және үшінші триместрінде әйелдерде АӨФ тежегіштерін қолдану фетоуытты әсер (бүйрек функциясының төмендеуі, олигогидрамнион, бассүйектің баяу сүйектенуі) және неонатальді уытты әсер (бүйрек жеткіліксіздігі, гипотензия, гиперкалиемия) көрсететіні белгілі. Егер АӨФ тежегіштерін қолдану жүктіліктің екінші триместрінде болса, онда бүйрек және бас сүйек функциясына ультрадыбыстық бақылау жүргізу ұсынылады. Аналары АӨФ тежегіштерін қабылдаған жаңа туған нәрестелерді гипотензияға қатысты мұқият бақылау керек. Фармакокинетика бойынша деректер емшек сүтіндегі өте төмен концентрацияларды айғақтайды . Бұл концентрациялар клиникалық тұрғыдан болмашы деп саналатынына қарамастан, шала туған балаларға емшек емізу кезінде және босанғаннан кейінгі алғашқы апталарда жеткілікті клиникалық тәжірибесінің болмауына байланысты жүрек-қантамыр жүйесі мен бүйрекке әсер етудің гипотетикалық қаупіне орай Эналаприлатты қолдану ұсынылмайды. Кейінірек, ана үшін ем қажет болған жағдайда, ал бала қандай да бір жағымсыз реакциялар анықтау үшін бақылауда болған жағдайда Эналаприлатты бала емізетін аналардың қолдануы қарастырылуы мүмкін. Фертильділікке әсері туралы деректер жоқ.

Эналаприлат – эналаприл метаболиті. Сондықтан Эналаприлатпен емделу кезінде эналаприлмен емделу кезіндегідей өзара әрекеттесу болуы мүмкін. Калий жинақтаушы диуретиктер, калий қоспалары АӨФ тежегіштері диуретиктер туындататын калийдің жоғалуын азайтады. Қан сарысуындағы калий деңгейі әдетте, қалып шектерінде қалатын болғанымен, эналаприлді қабылдап жүрген кейбір пациенттерде гиперкалиемия туындауы мүмкін. Калий жинақтаушы диуретиктерді (спиронолактон, триамтерен немесе амилорид), қан сарысуындағы калий деңгейін арттыратын басқа да препараттарды, калий қоспалары немесе құрамында калий бар тұз алмастырғыштарды қолдану гиперкалиемияға әкелуі мүмкін. Демек, осылай бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Оларды бір мезгілде қолдану қажет болса, сақтықпен және қан плазмасындағы калий деңгейін жиі бақылаумен пайдалану қажет. Диуретиктер (тиазидті немесе ілмекті диуретиктер) Диуретиктердің жоғары дозаларымен алдын ала емдеу сұйықтық тапшылығына әкеліп, гипотензияның пайда болу қаупін арттыруы мүмкін. Гипотензиялық әсерін диуретиктер қабылдауды тоқтатумен, тұз және сұйықтықты көп тұтынумен немесе емді Эналаприлаттың ең төмен 0,625 мг (1/2 ампула) дозасынан бастаумен төмендетуге болады. Гипертензияға қарсы басқа препараттар Бұл препараттарды бір мезгілде қолдану Эналаприлаттың гипотензиялық әсерін арттыра алады. Нитроглицеринмен, басқа нитраттармен немесе басқа вазодилататорлармен бір мезгілде қолдану артериялық қысымды едәуір төмендетуі мүмкін. Гипертензияға қарсы басқа да препараттар Бұл препараттарды бір мезгілде қолдану Эналаприлаттың гипотензиялық әсерін арттыра алады. Нитроглицеринмен, басқа нитраттармен немесе басқа вазодилататорлармен бір мезгілде қолдану артериялық қысымды едәуір төмендетуі мүмкін. Тек бір ғана РААЖ блокаторын пайдаланумен салыстырғанда, АӨФ тежегіштерін, ангиотензин II рецепторларының блокаторларын немесе алискиренді біріктіріп қолдану арқылы жүргізілетін ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) қосарлы блокадасы артериялық гипотензия, гиперкалиемия және бүйрек функциясының төмендеуі (соның ішінде, бүйректің жедел жеткіліксіздігі) сияқты жағымсыз реакциялар жиілігінің жоғарырақ болуымен байланысты екендігі анықталды. Циклоспорин Циклоспорин гиперкалиемияның туындау қаупін күшейтеді. Гепарин Гепаринмен АӨФ тежегіштерін бір мезгілде қолданғанда гиперкалиемия туындауы мүмкін, қан сарысуындағы калий мөлшерін бақылау ұсынылады. Литий Литий мен АӨФ тежегіштерін бірге қолданғанда қан плазмасындағы литий концентрациясының қайтымды жоғарылауы және уыттану жөнінде хабарланған. Тиазидтік диуретиктермен бір мезгілде қолдану литий деңгейінің одан да көбірек артуына және литиймен уыттанудың даму қаупіне әкелуі мүмкін. Бұл препараттарды бір мезгілде қолдану ұсынылмайды, бірақ қажет болса, плазмадағы литий деңгейіне тиянақты мониторинг жүргізу керек. Трициклдық антидепрессанттар және/немесе психозға қарсы препараттар /анестетиктер / есірткілік анальгетиктер Анестетиктер, трициклдық антидепрессанттар мен психозға қарсы препараттарды АӨФ тежегіштерімен бір мезгілде қолдану артериялық қысымның қосымша төмендеуіне әкелуі мүмкін. Қабынуға қарсы стероидты емес препараттар (ҚҚСП) Ұзақ уақыт ҚҚСП қабылдау АӨФ тежегіштерінің гипертензияға қарсы әсерін төмендетуі мүмкін. ҚҚСП және АӨФ тежегіштері қан плазмасындағы калий деңгейінің көтерілуіне аддитивті әсер көрсетеді, бұл бүйрек функциясының нашарлауына әкеледі. Бұл әсер, әдетте, қайтымды. Сирек жағдайларда, әсіресе, бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде (егде жастағы пациенттер немесе гиповолемиясы бар, оның ішінде, диуретиктер қабылдайтын пациенттер) бүйректің жедел жеткіліксіздігі туындауы мүмкін. Пациенттер жеткілікті түрде гидратталуы тиіс, қатарлас ем басталғаннан кейін және ол аяқталғаннан кейін мезгіл-мезгіл бүйрек функциясын бақылауға көңіл бөлу керек. Сүторектілер жасушаларындағы рапамицин нысанасының (mTOR) тежегіштері Қатарлас mTOR тежегішімен (мысалы, темсиролимус, сиролимус, эверолимус) ем қабылдап жүрген пациенттерде ангионевроздық ісінудің даму қаупі жоғары болуы мүмкін. Ко-тримоксазол (триметоприм/сульфаметоксазол) Ко-тримоксазолмен (триметоприм/ сульфаметоксазол) қатарлас ем қабылдап жүрген пациенттерде, гиперкалиемия қаупі жоғары болуы мүмкін. Диабетке қарсы препараттар АӨФ тежегіштерін және диабетке қарсы препараттарды (инсулин, ішуге арналған гипогликемиялық дәрілер) бір мезгілде қолдану гипогликемияның даму қаупімен қант төмендететін әсерді күшейтуі мүмкін. Бұл құбылыс біріктіріп емдеудің алғашқы апталарында және бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде жиірек байқалады. АлкогольАлкоголь АӨФ тежегіштерінің гипотензиялық әсерін күшейтеді. Алтын препараттары Алтын препараттарының инъекциялық түрін (натрий ауротиомалаты) және АӨФ тежегішін алатын пациенттерде нитриттік реакциялар (беттің қызаруы, жүрек айну, құсу және гипотония) сирек дамуы мүмкін. СимпатомиметиктерСимпатомиметиктер АӨФ тежегіштерінің гипертензияға қарсы әсерін төмендетуі мүмкін. Ацетилсалицил қышқылы, тромболитиктер және ß-блокаторлар Эналаприлді ацетилсалицил қышқылымен (кардиологиялық дозаларда), тромболитиктермен және бета-адреноблокаторлармен бір мезгілде қолдану қауіпсіз. Бейтарап эндопептидаза тежегіштері АӨФ тежегіштерін рацекадотрилмен, энкефалиназа тежегішімен (мысалы, сиролимус, эверолимус, темсиролимус) және вилдаглиптинмен бір уақытта қолданғанда ангионевроздық ісінудің жоғары даму қаупі туралы хабарланды. АӨФ тежегіштерін құрамында сакубитрил/валсартан (неприлизин тежегіші) бар дәрілік заттармен бір уақытта қолданғанда ангионевроздық ісіну қаупі артады, осыған байланысты аталған препараттарды бір уақытта қолдануға болмайды. АӨФ тежегіштерін құрамында сакубитрил/валсартан бар препараттарды тоқтатқаннан кейін 36 сағаттан соң ғана қабылдауға тағайындау керек. Құрамында сакубитрил бар препараттарды АӨФ тежегіштерін қабылдайтын пациенттерге, сондай-ақ АӨФ тежегіштерін тоқтатқаннан кейін 36 сағат ішінде тағайындауға болмайды. Плазминогеннің тіндік активаторлары Обсервациялық зерттеулерде ишемиялық инсультті тромболизистік емдеу үшін алтеплазаны қолданғаннан кейін АӨФ тежегіштерін қабылдаған пациенттерде ангионевроздық ісінудің жоғарғы даму жиілігі анықталған. Үйлесімсіздік Вена ішіне енгізуге арналған ерітінді Эналаприлат В амфотерицинімен және фенитоинмен араластырылмайды, себебі қоспаның бұлыңғырлануы немесе шөгінді түсуі мүмкін.

Сақтау мерзімі 2 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Жарықтан қорғалған жерде, 25°С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!