Эмтритен таблетки 200 мг/300 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді заттар: 200,0 мг эмтрицитабин және 300,0 мг тенофовир дизопроксил фумараты; қосымша заттар: лактоза моногидраты (фарматоза 200М), желатинделген крахмал (крахмал 1500), микрокристалды целлюлоза (авицел РН102), натрий кроскармеллозасы (примеллоза), магний стеараты (ЛИГАМЕД MF-2-V), тазартылған су; үлдірлі жабыны: опадрай II көк 32К505037 (ГПМЦ 2910/гипромеллоза, лактоза моногидраты, титанның қостотығы (Е 171), триацетин, FD&C көк №2/Индигокармин алюминий лагы (Е132), FD&C Көк №2/Индигокармин алюминий лагы (Е132) 3%-5%), тазартылған су. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Kөк түсті үлбірлі қабықпен қапталған, капсула пішінді, бір жақ бетінде 'Н' және басқа жақ бетінде '124' нақыштамасы бар таблеткалар.

АИТВ-1 инфекциясын емдеу - эмтрицитабин және тенофовир АИТВ-1 инфекциясын жұқтырған ересектерде біріктірілген антиретровирустық ем құрамында көрсетілген Байланысқа дейінгі профилактика (PrEP) - эмтрицитабин және тенофовир жоғарғы қаупі бар ересектерде АИТВ-1 инфекциясын жыныстық жолмен жұқтыру қатерін төмендету үшін, қатерсіз секспен үйлестіріп, байланысқа дейінгі профилактика үшін көрсетілген

Әсер ету механизмі Эмтрицитабин – синтетикалық нуклеозид, цитидин аналогы, жасушалық ферменттермен эмтрицитабин 5’-трифосфатқа дейін фосфорланады. Эмтрицитабин 5трифосфат АИТВ-1 кері транскриптазасының (КТ) белсенділігін бәсеңдетеді, дезокситидин 5’-трифосфаты табиғи субстратымен бәсекелесумен және құрылып жатқан вирустық ДНҚ-ға қосылу арқылы тізбектің үзілуіне әкеледі. Эмтрицитабин 5’-трифосфат сүтқоректілердің ДНҚ a-, b-, e-полимеразасының және митохондриялық ДНҚ γ –полимеразасының әлсіз тежегіші болып табылады. Тенофовир дизопроксил фумараты – бұл циклдік емес нуклеозидтің фосфонатты күрделі диэфирі, аденозин монофосфатының аналогы. Тенофовир дизопроксил фумараты тенофовирге айналу үшін диэфирдің алдын ала гидролизін және тенофовир дифосфатын қалыптастыру үшін жасушалық ферменттермен одан әрі фосфорлануын қажет етеді. Тенофовир дифосфаты АИТВ белсенділігін бәсеңдетіп, дезоксиаденозин 5’-трифосфат табиғи субстратымен бәсекелеседі және ДНҚ-ға қосылғаннан кейін ДНҚ тізбегін үзеді. Тенофовир дифосфаты – бұл сүтқоректілердің ДНҚ a-, b-, e-полимеразасының және митохондриялық ДНҚ γ –полимеразасының әлсіз тежегіші. Вирусқа қарсы белсенділігі Эмтрицитабин және тенофовир дизопроксил фумараты Жасуша өсіріндісінде эмтрицитабин мен тенофовир біріктірілімінің вирусқа қарсы белсенділігі зерттелген біріктірілген зерттеулерде синергиялық вирусқа қарсы әсер байқалды. Эмтрицитабин Эмтрицитабиннің АИТВ зертханалық және донор штамдарының вирусқа қарсы белсенділігі лимфобластоидтар жасушаларының колонияларында (MAGI-CCR5 колониялар) және шеткергі қанның мононуклеарлы жасушаларында бағаланды. Тиімді концентрациясының (ТК50) 50 % мәні 0,0013-0,64 мкмоль (0,0003-0,158 мг/мл) шегінде болды. Эмтрицитабин препараттарын кері транскриптазаның нуклеозидті тежегіштерімен (абакавир, ламивудин, ставудин, зальцитабин, зидовудин), кері транскриптазаның нуклеозидті емес тежегіштерімен (делавирдин, ифавиренц, невирапин) және протеаза тежегіштерімен (ампренавир, нельфинавир, ритонавир, саквинавир) біріктірілімін зерттеулерде қосымша синергиялық әсер байқалды. Эмтрицитабин АИТВ-1 A, B, C, D, E, F және G қосалқы типтеріне қатысты жасуша өсіріндісінде вирусқа қарсы белсенді (0,0070,075 мкмоль шегіндегі тиімді концентрация мәні) болды және АИТВ-2 штамында таңдамалы белсенділік (ТК50 мәні 0,007 - 1,5 мкмоль шегінде) көрсетті. Тенофовир дизопроксил фумараты Тенофовирдің АИТВ-1 зертханалық және донорлық штамдарына қатысты вирусқа қарсы белсенділігі лимфобластоидтар жасушаларының колонияларында, моноциттер/макрофагтардың ізашар жасушаларында және шеткергі қан лимфоциттерінде бағаланды. Тенофовирдің тиімді концентрациясының мәні 0,048,5 мкмоль шегінде болды. Тенофовир препараттарының кері транскриптазаның нуклеозидті тежегіштерімен (абакавир, диданозин, ламивудин, ставудин, зальцитабин, зидовудин), кері транскриптазаның нуклеозидті емес тежегіштерімен (делавирдин, ифавиренц, невирапин) және протеаза тежегіштерімен (ампренавир, индинавир, нельфинавир, ритонавир, саквинавир) біріктірілімін зерттеулерде қосымша синергиялық әсер байқалды. Тенофовир АИТВ-1 A, B, C, D, E, F, G және О қосалқы типтеріне қатысты жасуша өсіріндісінде вирусқа қарсы белсенді (0,5-2,2 мкмоль шегіндегі ТК50 мәні) болды және АИТВ-2 штамында таңдамалы белсенділік (ТК50 мәні 1,6 мкмоль-ден 4,9 мкмоль дейінгі шекте) көрсетті. Төзімділігі Эмтрицитабин және тенофовир дизопроксил фумараты Жасушалар өсіріндісінен эмтрицитабин мен тенофовир біріктіріліміне сезімталдығы азайған АИТВ-1 штамдары бөлінген. Осы штамдардың генотиптік талдауында вирустық КТ-да M184V/I және/немесе K65R амин қышқылдық алмасулар танылды. Бұрын ем алмаған пациенттерді клиникалық зерттеу кезінде 48-аптада АИТВ-1 >400 көшірмесі/мл РНҚ деңгейімен вирусологиялық сәтсіз емделген барлық пациенттерден бөлінген АИТВ штаммдарына немесе препаратты қабылдауды ерте тоқтатқан пациенттерге резистенттілікке талдау жүргізілді. Эмтрицитабин мен ламивудинге төзімділікпен астасқан M184V амин қышқылды алмасулар эмтрицитабин + тенофовир дизопроксил фумараты тобындағы пациенттердің 2/12 (17 %) талдаудан өткізілген штамдарында және зидовудин/ламивудин тобындағы пациенттердің 7/22 (32 %) талдаудан өткізілген штамдарында байқалды. 48 апта бойы зерттегенде бір де бір пациентте стандартты генотиптік талдау кезінде зерттелген АИТВ-да K65R мутацияларының дамуы анықталмаған. K65R мутациясының дамуын бағалау үшін деректер әзірге жеткіліксіз. Эмтрицитабин Эмтрицитабинге төзімді АИТВ штамдары жасушалық өсіріндіден және in vivo бөлінді. Осы штамдардың генотиптік талдауы эмтрицитабинге азайған сезімталдықтың АИТВ қоздырғыш генінің мутациясымен астасуын көрсетті, бұл метиониннің валинмен немесе изолейцинмен амин қышқылды алмасуына (M184V/I) әкелді. Тенофовир дизопроксил фумараты Жасушалар өсіріндісінен тенофовирге сезімталдығы төмендеген АИТВ-1 штамдары бөлінген. Бұл вирустар КТ-да K65R мутациясын көрсетті және тенофовирге сезімталдықтың 2-4 есе азаюын көрсетті. Бұрын антиретровирустық ем алмаған пациенттерде тенофовир дизопроксил фумаратының қосалқы тобында 144 апта ішінде K65R мутациясы дамыған 8 пациентте бөлінген штамдарда: емдеудің алғашқы 48 аптасында 7 және 96 аптасында 1 жағдайда. Бұрын антиретровирустық ем алмаған пациенттер: тенофовир дизопроксилі фумаратымен ем сәтсіз болған пациенттерде бөлінген 14/304 (5 %) штамм тенофовирге сезімталдықтың 1-4 есе азаюын көрсетеді (орта есеппен 2,7). Төзімді штамдардың генотиптік талдауы K65R-да амин қышқылды алмасуға әкелген АИТВ-1 КТ генінің мутациясын көрсетті. Айқаспалы төзімділік Эмтрицитабин және тенофовир дизопроксил фумараты Кейбір кері транскриптазаның нуклеозидті тежегіштері арасында айқаспалы төзімділік анықталды. Жасушалар өсіріндісінде табылған және эмтрицитабин мен тенофовир үйлестірілімінен туындаған M184V/I және/немесе K65R алмасу, сондай-ақ ламивудинмен немесе эмтрицитабинмен, сондай-ақ абакавирмен немесе диданозинмен біріктірілген тенофовирмен сәтсіз емделген сыналушыларда бөлінген АИТВ-1 штамдарында да байқалды. Сонымен, осы препараттар арасындағы айқаспалы төзімділікті құрамында осы амин қышқылды алмасулардың біреуі немесе екеуі де болатын вирустармен инфекцияланған пациенттерден байқауға болады. Эмтрицитабин Төзімді штамдар (M184V/I) ламивудин мен зальцитабинге айқаспалы төзімді болды, бірақ жасушалар өсіріндісінде диданозин, ставудин, тенофовир, зидовудин және КТНТ кері транскриптазаның нуклеозидті тежегіштеріне (делавирдин, эфавиренц және невирапин) сезімталдығын сақтады. Құрамында in vivo абакавир, диданозин, тенофовир және зальцитабин туғызған K65R мутациясы бар АИТВ-1 штамдары эмтрицитабинмен тежеліске сезімталдығының азаюын көрсетті. Құрамында ставудин мен зидовудинге (M41L, D67N, K70R, L210W, T215Y/F, K219Q/E) немесе диданозинге (L74V) сезімталдықтың төмендеуін туындататын мутациялар бар вирустардың эмтрицитабинге сезімталдығы сақталады. Құрамында КТНТ-не төзімділікпен астасқан K103N мутациясы бар АИТВ-1 эмтрицитабинге сезімтал болды. Тенофовир дизопроксил фумараты Орта есеппен 3 зидовудин-астасқан амин қышқылды КТ мутациялары (M41L, D67N, K70R, L210W, T215Y/F немесе K219Q/E/N) болатын АИТВ-1 бар 20 пациенттен бөлінген АИВ-1 штамдары тенофовирге сезімталдықтың 3,1 есе азаюын көрсетті. КТ-де T69S қосарлы ендірмесі бар мультинуклеозидтерге төзімді АИТВ-1 тенофовирге сезімталдықтың азаюын көрсетті.

Дозалау режимі Емдеуді АИТВ-инфекциясын емдеуде тәжірибесі бар дәрігер тағайындауы тиіс. Ересектерде АИТВ-ны емдеу тәулігіне бір рет бір таблеткадан. Ересектерде АИТВ-ның алдын алу тәулігіне бір рет бір таблеткадан. Пациенттердің ерекше топтары Егде жастағы пациенттер Препараттың дозасын түзетудің қажеті жоқ. Бүйрек функциясы бұзылған пациенттер Эмтрицитабин және тенофовир организмнен бүйрек арқылы шығарылады, сондықтан эмтрицитабиннің және тенофовирдің экспозициясы бүйрек дисфункциясы бар пациенттерде артады. Креатинин клиренсі (CrCl) минутына 80 мл-ден төмен болатын пациенттерге препаратты ықтимал пайдасы ықтимал қаупінен басым болатын жағдайларда ғана тағайындау керек. 1-кесте. Бүйрек функциясы бұзылған ересек пациенттер үшін дозалау жөніндегі нұсқаулар Бүйрек функциясының бұзылуы — АИТВ-1 инфекциясын емдеу Бүйрек функциясының жеңіл бұзылуы (CrCl 5080 мл/мин) — Клиникалық зерттеулердің шектеулі деректері препаратты тәулігіне бір рет қабылдаудың пайдасын айғақтайды. Бүйрек функциясының орташа бұзылуы (CrCl 3049 мл/мин) — Бүйрек функциясының әртүрлі дәрежедегі бұзылулары бар, АИТВ-инфекцияланбаған пациенттерде эмтрицитабинді және тенофовир дизопроксил фумаратын бір реттік қабылдаудан кейін фармакокинетика деректерін модельдеу негізінде препаратты әрбір 48 сағат сайын қабылдау ұсынылады. Бүйрек функциясының ауыр бұзылуы (CrCl < 30 мл/мин) және гемодиализдегі пациенттер — Біріктірілген таблеткаларды пайдаланған кезде дозаны дұрыс төмендетуге қол жеткізу мүмкін болмағандықтан, препаратты қабылдау ұсынылмайды. Бауыр функциясының жеткіліксіздігі бар пациенттер Дозаны түзету қажет емес. Балалар Балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерге Эмтритен препаратын қолдануға болмайды. Енгізу әдісі мен жолы Пероральді. Қабылдау уақыты көрсетілген қолдану жиілігі Тәулігіне бір рет. Препаратты тамақпен бірге қабылдау тиімді. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын өткізіп алған кезде қажетті шаралар Егер препараттың дозасын өткізіп алған және әдеттегі қабылдау уақытынан бастап 12 сағаттан аз уақыт өткен жағдайда, препаратты аспен мүмкіндігінше тезірек қабылдау және әдеттегі кесте бойынша қабылдауды қайта бастау керек. Егер препараттың дозасын өткізіп алса, тиісті қабылдау сәтінен бастап 12 сағаттан астам уақыт өтсе және келесі дозаны қабылдау уақыты жақындаса, өткізіп алған дозаны қабылдамаған жөн және әдеттегі кесте бойынша қабылдауды жай ғана жалғастырған жөн. Егер препаратты қабылдағаннан кейін 1 сағат ішінде құсу орын алса, басқа таблетканы қабылдау керек. Егер құсу препаратты қабылдағаннан кейін 1 сағаттан асқанда пайда болса, екінші дозаны қабылдауға болмайды. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медицина қызметкеріне консультацияға жүгіну бойынша ұсынымдар Препаратты қолдану жөнінде сұрақтар болса, емдеуші дәрігерге хабарласыңыз.

- препараттың белсенді немесе басқа компоненттеріне жоғары сезімталдық - белгісіз немесе оң АИТВ-1 статусы бар адамдарда байланысқа дейінгі профилактика мақсатында қолдану - тұқым қуалайтын галактоза жақпаушылығы, Lapp-лактаза ферментінің тапшылығы, глюкоза-галактоза мальабсорбциясы - балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдер.

Жағымсыз реакциялардың жиілігі негізінен клиникалық сынақтардан алынған мәліметтерге негізделген. Жағымсыз құбылыстардың жиілігін анықтау келесі критерийлерге сәйкес жүргізіледі: өте жиі (≥ 1/10), жиі (≥1/100-ден < 1/10-ға дейін), жиі емес (≥1/1000-нан < 1/100-ге дейін), сирек (≥ 1/10000-нан < 1/1000-ға дейін), өте сирек (< 1/10000), белгісіз (қолда бар деректердің негізінде бағалау мүмкін емес). Өте жиі - гипофосфатемия - бас ауыру, бас айналу - диарея, жүректің айнуы, құсу - бөртпе - креатинкиназаның жоғары деңгейі - астения Жиі - нейтропения - аллергиялық реакция - гипергликемия, гипертриглицеридемия - ұйқысыздық, ұйқының бұзылуы - бас айналу, бас ауыру - панкреаттік амилазаның жоғары деңгейін, сарысу липазасының жоғары деңгейін қоса алғанда, амилазаның жоғары деңгейі, құсу, іштің ауыруы, диспепсия - іштің кебуі, метеоризм сарысудағы аспартатаминотрансферазаның (АСТ) жоғары деңгейі және/немесе сарысудағы аланинаминотрансферазаның (АЛТ) жоғары деңгейі, гипербилирубинемия - везикулобуллездік бөртпе, пустулярлық бөртпе, макулопапулездік бөртпе, бөртпе, қышыну, уртикарлық бөртпе, тері пигментациясының бұзылуы (пигментацияның күшеюі) - ауыру, астения Жиі емес - анемия - гипокалиемия - панкреатит - ангионевроздық ісіну - рабдомиолиз, бұлшықет әлсіздігі - креатинин деңгейінің жоғарылауы, протеинурия, проксимальді бүйректік тубулопатия (соның ішінде Фанкони синдромы) Сирек - лактатацидоз - бауырдың майлы дистрофиясы, гепатит - ангионевроздық ісіну - остеомаляция (сүйектердің ауыруы ретінде көрініс береді және жиі емес – сынулардың себептерінің бірі болады), миопатия - бүйрек функциясының жеткіліксіздігі (жедел және созылмалы), жедел тубулярлы некроз, нефрит (соның ішінде жедел интерстициальді нефрит), нефрогенді қантсыз диабет. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитетінің «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары: жағымсыз әсерлердің күшеюі. Емі: стандартты демеуші емді ұстану керек. Гемодиализбен эмтрицитабиннің 30 % дозасы мен тенофовирдің 10 % дозасына дейін шығарылады.

Эмтритенді құрамында эмтрицитабин, тенофовир дизопроксил фумараты немесе ламивудин мен зальцитабин сияқты басқа цитидин аналогтары сияқты өзге де дәрілік препараттармен бір мезгілде қолдануға болмайды. Үштік нуклеозидті ем Егер тенофовир дизопроксил фумараты тәулігіне 1 рет енгізу сызбасы бойынша ламивудинмен және абакавирмен, сондай-ақ ламивудинмен және диданозинмен үйлестірілсе, вирусологиялық сәтсіз емделу мен ерте сатыда төзімділіктің пайда болуының жоғары жиілігі туралы хабарламалар түскен. Ламивудин мен эмтрицитабин арасында құрылымы жағынан жақын ұқсастық, сондай-ақ осы екі дәрінің фармакокинетикасы мен фармакодинамикасының ұқсастығы бар. Сондықтан, егер Эмтритен үшінші нуклеозидтік аналогпен қолданылса да дәл осы жайт байқалуы мүмкін. Эмтритен немесе кез келген басқа антиретровирустық ем алатын пациенттерде оппортунистік инфекциялардың және АИТВ инфекциясының басқа асқынуларының дамуы жалғасуы мүмкін, демек, олар АИТВ-пен байланысты ауруларға шалдыққан пациенттерді емдеу тәжірибесі бар дәрігерлердің жіті клиникалық қадағалауында болуы тиіс. Пациенттерді Эмтритенді қоса антиретровирустық емнің басқа тұлғаларға жыныстық жолмен немесе қан арқылы АИТВ берілу қаупінен қорғамайтынынан хабардар ету керек. Алдын ала сақтандырудың тиісінше қажетті шараларын сақтауды жалғастырған жөн. Сүйекке ықпалы Сүйек жағдайының бұзылулары (кейде сыну себептерінің бірі болған) проксимальді бүйрек тубулопатиясымен байланысты болуы мүмкін. Егер сүйек аномалияларына күдік туындаса, қажетті тексеруден өтіп, кеңес алу керек. Лактат-ацидоз Нуклеозидтер аналогтарын қолдану кезінде, әдетте, бауырдың майлы дегенерациясымен байланысты лактат-ацидоз туралы хабарланды. Ерте симптомдарына (симптоматикалық гиперлактатемия) жүрек айну, құсу, іштің ауыруы, дімкәстану, тәбеті жоғалу, дене салмағын жоғалту сияқты асқорыту жүйесі тарапынан болатын симптомдар, респираторлық симптомдар (жиі және (немесе) терең тыныс алу) немесе неврологиялық симптомдар (қимыл әлсіздігін қоса) жатады. Лактат-ацидоздың өлімге ұшыратуы жоғары және панкреатитпен, бауыр функциясының жеткіліксіздігімен немесе бүйрек функциясының жеткіліксіздігімен байланысты болуы мүмкін. Әдетте, лактат-ацидоз бірнеше ай емделгеннен кейін байқалады. Симптоматикалық гиперлактемия және метаболикалық ацидоз, біртіндеп өсетін гепатомегалия болғанда немесе аминотрансфераза деңгейі жылдам жоғарылағанда нуклеозид аналогтарымен емдеуді тоқтату керек. Гепатомегалиясы, гепатиті немесе бауыр ауруының басқа да белгілі қауіп факторлары және бауырдың майлы дегенерациясы (белгілі бір дәрілік заттарды және алкогольді қоса) бар кез келген пациентке (әсіресе, семіріп кеткен әйелдерге) нуклеозид аналогтарын тағайындағанда сақтық шарасын сақтау керек. Пациенттерді (C гепатитімен қатарлас инфекциялануы болған) альфа-интерферонмен және рибавиринмен емдеу ерекше қатер төндіруі мүмкін. Қаупі жоғары пациенттердің жағдайын мұқият бақылау керек. Липодистрофия АИТВ инфекциясы бар пациенттерде біріктірілген антиретровирустық ем организмде майдың қайта таралуымен (липодистрофия) байланысты. Бұл құбылыстардың кейіннен білінетін зардаптары қазіргі таңда белгісіз. Механизмдері туралы білім толық емес. Висцеральді липоматоз бен протеаза тежегіштері және липоатрофия мен кері транскриптазаның нуклеозидті тежегіштері арасындағы байланыс туралы болжам жасалды. Липодистрофияның жоғары қаупі егде жас, антиретровирустық емнің көп ұзаққа созылуы және одан туындайтын метаболизм бұзылулары сияқты жекелеген факторлармен байланысты болды. Клиникалық тексеруде майлардың қайта таралуының физикалық белгілерін бағалау қамтылуы тиіс. Ашқарынға қан сарысуындағы липидтердің көрсеткішіне және қандағы глюкоза деңгейіне көңіл бөлу керек. Клиникалық қажеттілік жағдайында липидтер метаболизмінің бұзылуын бақылау керек. Митохондриялық функцияның бұзылуы Нуклеозидті және нуклеотидті аналогтардың митохондрияның әртүрлі дәрежедегі зақымдануларына әкелетіні in vitro және in vivo көрсетілген. Құрсақішілік және (немесе) постнатальді кезеңде нуклеозидті аналогтар әсеріне ұшыраған ерте жастағы АИТВ-теріс балалардағы митохондриялық дисфункция туралы хабарламалар түскен. Хабарланған негізгі жағымссыз құбылыстар гематологиялық бұзылулар (анемия, нейтропения) және метаболикалық бұзылулар (гиперлактатемия, гиперлипаземия) болды. Бұл құбылыстар көбіне қысқа мерзімді сипатта болады. Кешірек басталған кейбір неврологиялық бұзылулар туралы (гипертония, құрысулар, аномалиялық мінез-құлық) хабарламалар түскен. Бүгінгі таңда неврологиялық бұзылулардың уақытша немесе тұрақты екендігі белгісіз. Нуклеозид және нуклеотид аналогтарының (тіпті АИТВ-теріс) жатырішілік әсеріне ұшыраған кез келген балалар әрі қарай клиникалық және зертханалық бақылаудан өтіп, тиісті белгілер мен симптомдар білінген жағдайда митохондриялық функцияның бұзылу мүмкіндігіне қатысты толық тексерілуі тиіс. Бұл нәтижелер АИТВ тікелей берілуінің алдын алу үшін жүкті әйелдерге антиретровирустық ем жүргізу кезіндегі ұлттық нұсқауларға ықпал етпейді. Иммундық реактивация синдромы Біріктірілген антиретровирустық ем (АРВЕ) жүргізілгенде иммундық жеткіліксіздігі ауыр АИТВ инфекцияланған пациенттерде симптомсыз немесе қалдық оппортунистік аурулардың өршуі дамиды, бұл жағдайдың нашарлауына немесе ауру симптомдарының күшеюіне әкелуі мүмкін. Әдетте, бұл антиретровирустық ем жүргізілген алғашқы бірнеше апта немесе ай ішінде байқалды. Бұған мысал бола алады: цитомегаловирустық ринит, жайылған және (немесе) ошақтық микобактериялық инфекциялар және пневмоцисттік пневмония. Білінген симптомдардың кез келгенін бағалау және қажет болса қажетті ем тағайындау керек. Остеонекроз Этиологиясы көп факторлы болып саналса да (кортикостероидтар қолдануды, алкоголь тұтынуды, иммунитеттің ауыр бәсеңдеуін, дене салмағы индексінің жоғары көрсеткіштерін қоса), остеонекроз жағдайлары, әсіресе, АИТВ инфекциясының ағымы ұзаққа созылған және (немесе) біріктірілген антиретровирустық ем (АРВЕ) ұзақ уақыт жүргізілген пациенттерге қатысты хабарланды. Пациенттерге, егер олар буындарының ауыруын, буындарының бүгілмеуін немесе қозғалыс кезінде қиналыс сезінсе, дәрігерге қаралуға кеңес беру керек. Тенофовир дизопроксил фумараты мен диданозинді бір мезгілде енгізу Ұсынылмайды. Тенофовир дизопроксил фумараты мен диданозинді бір мезгілде енгізу диданозиннің жүйелі экспозициясының 40-60 % ұлғаюына әкеледі, бұл диданозинмен байланысты жайсыз құбылыстардың даму қаупін арттыруы мүмкін. Панкреатит пен лактоацидоздың жеткілікті түрде сирек, кейде өлімге ұшырататын жағдайлары хабарланды. Тенофовир дизопроксил фумараты мен тәулігіне 400 мг дозадағы диданозинді бір мезгілде қабылдау CD4 жасушалар санының едәуір азаюымен байланысты болуы мүмкін, оның жасушааралық өзара әрекеттесуден және диданозиннің көп фосфорлануынан (яғни, белсенді) болуы ықтимал. Диданозин дозасын 250 мг дейін азайтқанда (тенофовир дизопроксил фумаратымен бірге қолданылатын) әсерінің болмауы жиі көрініс береді. Арнайы сақтандырулар Бүйрек функциясының жеткіліксіздігі Бүйрек функциясының бұзылулары бар пациенттерге бүйрек функциясын мұқият бақылау керек болуы мүмкін. Креатинин клиренсі 30 және 49 мл/мин пациенттерге препарат қабылдаулар арасындағы аралықты түзету ұсынылады. Мұндай түзету клиникалық зерттеулер барысында зерттелмеген, сондықтан осы пациенттердегі клиникалық реакцияны мұқият қадағалау керек. Эмтрицитабин мен тенофовир, ең алдымен, гломерулярлы сүзіліс пен белсенді тубулярлы секрецияның бірігуі арқылы бүйрекпен шығарылады. Клиникалық практикада тенофовир дизопроксил фумараты қолданылғанда бүйрек функциясының жеткіліксіздігі, бүйрек функциясының бұзылулары, креатинин деңгейінің, гипофосфатемия мен проксимальді тубулопатияның жоғарылауы (Фанкони синдромын қоса) туралы хабарламалар түскен. Эмтритенмен емдеу басталғанша пациенттердің бәрінде креатинин клиренсін есептеу және бүйрек функциясын (креатинин клиренсі және сарысудағы фосфат деңгейі) алғашқы жыл ішінде әр 4 апта, артынан әр 3 ай сайын бақылау ұсынылады. Адефовир дипивоксил қолданғанда бұрын бүйрек тарапынан бұзылулары болған пациенттерді қоса, бүйрек функциясының бұзылу қаупі бар пациенттерге бүйрек функциясын одан да жиі бақылау қажет. Бүйрек функциясының бұзылулары бар пациенттер (креатинин клиренсі <80 мл/мин), гемодиализде жүрген пациенттерді қоса Креатинин клиренсі 3049 мл/мин пациенттер үшін қабылдаулар арасындағы аралықты түзету ұсынылады. Нефроуытты дәрілік заттарды бір мезгілде немесе таяуда қолданғанда Эмтритен қолданудан аулақ болу керек. K65R мутациясы бар, АИТВ-1 штамдары бар антиретровирустық препараттармен емделген пациенттерге Эмтритен тағайындауға болмайды. АИТВ және B немесе C типті гепатит вирустарымен қатарлас инфекцияланған пациенттер Антиретровирустық ем алатын B немесе C созылмалы гепатиті бар пациенттер бауыр тарапынан болатын ауыр және өлім қатері зор жағымсыз реакциялардың жоғары қаупіне ұшырайды. Созылмалы В гепатитін емдеудегі Эмтритеннің қауіпсіздігі мен тиімділігі зерттелмеген. Фармакодинамикалық зерттеулер барысында эмтрицитабин мен тенофовир жеке және біріктірілімде HBV қарсы белсенділігін көрсетті. Шектеулі клиникалық тәжірибе АИВ инфекциясын бақылауға арналған антиретровирустық біріктірілген ем құрамында қолданылғанда эмтрицитабин мен тенофовир дизопроксил фумаратының HBV қарсы белсенділік танытатынын көрсетті. АИТВ және HBV-мен қатарлас инфекцияланған пациенттерді Эмтритенмен емдеуді тоқтату гепатит ағымы ауырлығының жедел нашарлауымен байланысты болуы мүмкін. АИТВ және HBV инфекциялары бар пациенттерге Эмтритен қабылдау тоқтатылғанда мұқият бақылау (емдеуді тоқтатқаннан кейін бірнеше ай бойы клиникалық, зертханалық) орнатылуы тиіс. Қажет болған жағдайда B гепатитін емдеуді жаңғыртуға болады. Бауырдың созылмалы ауруына немесе циррозға шалдыққан пациенттерге емдеуді тоқтату ұсынылмайды, өйткені ем жүргізгеннен кейін гепатиттің өршуі бауыр функциясының декомпенсациясына әкелуі мүмкін. Бауыр функциясының жеткіліксіздігі Ең аз бауыр метаболизмін және эмтрицитабинді шығарудың бүйректік жолын ескере отырып, бауыр бұзылулары бар пациенттерге Эмтритен дозасын түзету қажет болуы екіталай. Созылмалы белсенді гепатитті қоса, бауыр функциясының бұзылуы бұрын байқалған пациенттерде біріктірілген антиретровирустық ем кезінде бауыр функциясының бұзылу жиілігі жоғары болады және олардың жағдайын стандартты сызбаға сәйкес бақылау керек. Егер бауыр ауруы ағымының нашарлауына дәлелдер бар болса, мұндай жағдайларда емдеуге үзіліс жасау немесе препаратты тоқтату қажет. Қосымша заттар Эмтритеннің құрамында лактоза моногидраты бар, сондықтан тұқым қуалайтын галактоза жақпаушылығы, Lapp (ЛАПП)-лактаза ферментінің тапшылығы, глюкоза-галактоза мальабсорбциясы бар адамдарға қолдануға болмайды. Эмтритен құрамында бір таблеткаға шаққанда 1 ммольден (23 мг) аз натрий бар, тұзсыз диетаны ұстанатын адамдарға тағайындағанда абай болыңыз. Препараттың құрамында индигокармин бояғышының болуына байланысты Эмтритенді 18 жасқа дейінгі бала жасындағы пациенттерге қолдануға болмайды. Педиатрияда қолдану Эмтритенді 18 жасқа дейінгі балаларға қолдану ұсынылмайды. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Автокөлік басқару және механизмдер пайдалану қабілетіне ықпал етуіне қатысты зерттеулер жүргізілмеген. Препараттың жағымсыз әсерлерін ескеріп, автокөлік пен басқа да аса қауіпті механизмдерді басқару кезінде сақтық шарасын қадағалау керек.

Эмтритенді жүктілік кезінде қолдануға болмайды. Эмтритенді қолдану тиімді контрацепциялық дәрілер қолдану аясында жүргізілуі тиіс. Зерттеулер эмтрицитабиннің және тенофовирдің емшек сүтіне бөлінетінін көрсетті. Сондықтан Эмтритен препаратын бала емізу кезінде қолданбау керек.

Эмтритеннің құрамында эмтрицитабин және тенофовир дизопроксил фумараты бар, аталған заттардың әрқайсысы үшін анықталған кез келген өзара әрекеттесулер, Эмтритенге да қатысты болуы мүмкін. Өзара әрекеттесуіне зерттеу ересектерде ғана жүргізілді. Әр дәрілік препаратты бөлек-бөлек енгізумен салыстырғанда, эмтрицитабин мен тенофовир дизопроксил фумаратын бірге қабылдағанда, эмтрицитабин мен тенофовирдің стационардағы жағдайының фармакокинетикасы әсерге ұшыраған жоқ. In vitro және клиникалық фармакокинетикалық әрекеттесулердің зерттеулері эмтрицитабин мен тенофовир дизопроксил фумараты басқа дәрілік заттармен бірге қатысқанда, CYP450 негізделген өзара әрекеттесулердің мүмкіндігі аз екенін көрсетті. Эмтритенді құрамында эмтрицитабин немесе тенофовир дизопроксил, тенофовир алафенамид немесе цитидиннің басқа аналогтары, мысалы ламивудин бар басқа дәрілік препараттармен бір мезгілде қолданбау керек. Эмтритенді адефовир дипивоксилмен бір мезгілде қолданбау керек. Диданозин Эмтритенді диданозинмен бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Бүйрек арқылы шығарылатын дәрілер. Эмтрицитабин мен тенофовир көбінесе бүйрек арқылы шығарылатындықтан, Эмтритенді бүйрек функциясын төмендететін немесе белсенді өзекшелік секреция үшін бәсекелесетін дәрілік препараттармен (мысалы, цидофовирмен) бір мезгілде енгізу, эмтрицитабиннің, тенофовирдің және/немесе бір мезгілде енгізілетін дәрілік препараттардың қан сарысуындағы концентрациясын жоғарылатуы мүмкін. Эмтритенді нефроуытты дәрілік заттармен (мысалы, аминогликозидтерді, амфотерицин B, фоскарнет, ганцикловир, пентамидин, ванкомицин, цидофовир және интерлейкин – 2, бірақ, осылармен шектелмейді) бір мезгілде қолдануға немесе жақында қолдануға жол бермеу қажет. Басқа өзара әрекеттесулер Эмтритен немесе оның жекелеген компоненттері мен басқа да дәрілік препараттар арасындағы өзара әрекеттесу төменде 2-кестеде берілген (ұлғаю «↑», азаю – «↓», өзгерістердің болмауы – «↔», тәулігіне екі рет – «b.i.d.» және тәулігіне бір рет – «q.d.»белгіленген). Деректер болған жағдайда 90 % сенімділік аралығы жақшаның ішінде көрсетілген. 2-кесте Эмтритен немесе оның жекелеген компоненттері мен басқа дәрілік заттар арасындағы өзара әрекеттесулер Емдеу бағыттары бойынша дәрілік зат — Препараттың деңгейлеріне ықпалы, AUC, Cmax, Cmin орташа пайыздық өзгерісі, деректері болған жағдайда 90% сенімділік аралығымен — Эмтритенмен бір мезгілде енгізуге қатысты нұсқаулар ИНФЕКЦИЯҒА ҚАРСЫ Антиретровирустық Протеаза тежегіштері Атазанавир/Ритонавир/Тенофовир дизопроксил фумараты (300 мг q.d./100 мг q.d./300 мг q.d.) — Атазанавир: AUC: ↓ 25 % (↓ 42 - ↓ 3) Cmax: ↓ 28 % (↓ 50 - ↑ 5) Cmin: ↓ 26 % (↓ 46 - ↑ 10) Тенофовир: AUC: ↑ 37 % Cmax: ↑ 34 % Cmin: ↑ 29 % — Дозаны түзету ұсынылмайды. Тенофовир экспозициясының жоғарылауы бүйрек бұзылуларын қоса, тенофовирмен байланысты жағымсыз әсерлерді күшейтуі мүмкін. Бүйрек функциясын мұқият бақылау керек Атазанавир/Ритонавир/Эмтрицитабин — Өзара әрекеттесуі зерттелмеген. Дарунавир/Ритонавир/Тенофовир дизопроксил фумараты (300 мг q.d./100 мг q.d./300 мг q.d.) — Дарунавир: AUC: ↔ Cmin: ↔ Тенофовир: AUC: ↑ 22 % Cmin: ↑ 37 % — Дозаны түзету ұсынылмайды. Тенофовир экспозициясының жоғарылауы бүйрек бұзылуларын қоса, тенофовирмен байланысты жағымсыз әсерлерді күшейтуі мүмкін. Бүйрек функциясын мұқият бақылау керек Дарунавир/Ритонавир/ Эмтрицитабин — Өзара әрекеттесуі зерттелмеген. Лопинавир/Ритонавир/ Тенофовир дизопроксил фумараты (400 мг b.i.d./100 мг b.i.d./300 мг q.d.) — Лопинавир/Ритонавир: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Тенофовир: AUC: ↑ 32 % (↑ 25 - ↑ 38) Cmax.: ↔ Cmin: ↑ 51 % (↑ 37 - ↑ 66) — Дозаны түзету ұсынылмайды. Тенофовир экспозициясының жоғарылауы бүйрек бұзылуларын қоса, тенофовирмен байланысты жағымсыз әсерлерді күшейтуі мүмкін. Бүйрек функциясын мұқият бақылау керек Лопинавир/Ритонавир/ Эмтрицитабин — Өзара әрекеттесуі зерттелмеген. Кері транскриптазаның нуклеозидтік тежегіштері Диданозин/Тенофовир дизопроксил фумараты — Тенофовир дизопроксил фумараты мен диданозинді бір мезгілде енгізу диданозинге жүйелі экспозициясының 40–60% жоғарылауына алып келеді, ол диданозинмен байланысты жағымсыз әсерлер қаупін арттыруы мүмкін. Жиі емес, кейде өлімге әкелген, панкреатит және лактат-ацидоз жағдайлары туралы хабарланған. Тенофовир дизопроксил фумараты мен тәулігіне 400 мг дозадағы диданозинді бір мезгілде қолдану жасушааралық өзара әрекеттесуіне байланысты болуы ықтимал CD4 жасушалар санының едәуір азаюымен байланысты болды, ол фосфорланған (яғни, белсенді) диданозинді арттырады. Диданозиннің тенофовир дизопроксил фумаратымен емдеумен бір мезгілде қолданылатын, азайтылған 250 мг дозасы, АИТВ-1 инфекциясын емдеуге арналған бірнеше біріктірілімді зерттеулерде вирусологиялық тұрғыдан сәтсіз ем жиілігінің жоғарылағаны туралы хабарламалармен байланысты болды. — Тенофовир дизопроксил фумараты мен диданозинді бір мезгілде қолдану ұсынылмайды Диданозин/ Эмтрицитабин — Өзара әрекеттесуі зерттелмеген. Ламивудин/Тенофовир дизопроксил фумараты — Ламивудин: AUC: ↓ 3 % (↓ 8 %–↑ 15) Cmax: ↓ 24 % (↓ 44–↓ 12) Cmin: ЕЖ Тенофовир: AUC: ↓ 4 % (↓ 15–↑ 8) Cmax: ↑ 102 % (↓ 96–↑ 108) Cmin: ЕЖ — Ламивудин мен Эмтритенді бір мезгілде қолданбау керек Эфавиренз/Тенофовир дизопроксил фумараты — Эфавиренз: AUC: ↓ 4 % (↓ 7–↓ 1) Cmax: ↓ 4 % (↓ 9–↑ 2) Cmin: ЕЖ Тенофовир: AUC: ↓ 1 % (↓ 8–↑ 6) Cmax: ↑ 7 % (↓ 6–↑ 22) Cmin: ЕЖ — Эфавиренздің дозасын түзету қажет емес. ИНФЕКЦИЯҒА ҚАРСЫ В гепатиті вирусына (ВГВ) әсер ететін дәрілер Адефовир дипивоксил /Тенофовир дизопроксил фумараты — Адефовир дипивоксилі: AUC: ↓ 11 % (↓ 14–↓ 7) Cmax: ↓ 7 % (↓ 13–↓ 0) Cmin: ЕЖ Тенофовир: AUC: ↓ 2 % (↓ 5–↑ 0) Cmax: ↓ 1 % (↓ 7–↑ 6) Cmin: ЕЖ — Адефовир дипивоксил мен Эмтритенді бір мезгілде енгізуге болмайды С гепатиті вирусына (СГВ) әсер ететін дәрілер Ледипасвир/Софосбувир (90 мг/400 мг q.d.) + Атазанавир/Ритонавир (300 мг q.d./100 мг q.d.) + Эмтрицитабин/Тенофовир дизопроксил фумараты (200 мг/300 мг q.d.)1 — Ледипасвир: AUC: ↑ 96 % (↑ 74–↑ 121) Cmax: ↑ 68 % (↑ 54–↑ 84) Cmin: ↑ 118 % (↑ 91–↑ 150) Софосбувир: AUC: ↔ Cmax: ↔ GS3310072: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↑ 42 % (↑ 34–↑ 49) Атазанавир: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↑ 63 % (↑ 45–↑ 84) Ритонавир: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↑ 45 % (↑ 27–↑ 64) Эмтрицитабин: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Тенофовир: AUC: ↔ Cmax: ↑ 47 % (↑ 37–↑ 58) Cmin: ↑ 47 % (↑ 38–↑ 57) — Тенофовир дизопроксил фумаратын, ледипасвирді/софос-бувир мен атазанавирді/ ритонавирді бірге енгізгенде тенофовирдің плазмадағы концентрациясының жоғарылауы тенофовир дизопроксил фумаратына жағымсыз реакцияларды, соның ішінде бүйрек бұзылуларын күшейтуі мүмкін. Тенофовир дизопроксил фумаратын ледипасвирмен/софос-бувирмен және фармакокинетикалық күшейткішпен (мысалы, ритонавирмен немесе кобицистатпен) бірге қолданылғандағы қауіпсіздігі анықталмаған. Егер емдеуді басқа нұсқалары болмаса, бұл біріктірілімді бүйрек функциясын жиі бақылай отырып сақтықпен пайдалану керек Ледипасвир/Софосбувир (90 мг/400 мг q.d.) + Дарунавир/Ритонавир (800 мг q.d./100 мг q.d.) + Эмтрицитабин/Тенофовир дизопроксил фумараты (200 мг/300 мг q.d.)1 — Ледипасвир: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Софосбувир: AUC: ↓ 27 % (↓ 35–↓ 18) Cmax: ↓ 37 % (↓ 48–↓ 25) GS3310072: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Дарунавир: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Ритонавир: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↑ 48 % (↑ 34–↑ 63) Эмтрицитабин: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Тенофовир: AUC: ↑ 50 % (↑ 42–↑ 59) Cmax: ↑ 64 % (↑ 54–↑ 74) Cmin: ↑ 59 % (↑ 49–↑ 70) — Тенофовир дизопроксил фумаратын, ледипасвирді/софосбувирді және дарунавирді/ритонавирді бірге енгізгенде тенофовирдің плазмадағы концентрациясының жоғарылауы тенофовир дизопроксил фумаратына жағымсыз реакцияларды, соның ішінде бүйрек бұзылуларын күшейтуі мүмкін. Тенофовир дизопроксил фумаратының ледипас-вирмен/софосбувирмен және фармакокинетикалық күшейткішпен (мысалы, ритонавирмен немесе кобицистатпен) бірге қолданғандағы қауіпсіздігі анықталмаған. Егер емдеуді басқа нұсқалары болмаса, бұл біріктірілімді бүйрек функциясын жиі бақылай отырып сақтықпен пайдалану керек Ледипасвир/Софосбувир (90 мг/400 мг q.d.) + Эфавиренз/Эмтрицитабин/ Тенофовир дизопроксил фумараты (600 мг/200 мг/300 мг q.d.) — Ледипасвир: AUC: ↓ 34 % (↓ 41–↓ 25) Cmax: ↓ 34 % (↓ 41–↑ 25) Cmin: ↓ 34 % (↓ 43–↑ 24) Софосбувир: AUC: ↔ Cmax: ↔ GS3310072: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Эфавиренз: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Эмтрицитабин: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Тенофовир: AUC: ↑ 98 % (↑ 77–↑ 123) Cmax: ↑ 79 % (↑ 56–↑ 104) Cmin: ↑ 163 % (↑ 137–↑ 197) — Дозаны түзету қажет емес. Тенофовир экспозициясының жоғарылауы тенофовир дизопроксил фумаратына жағымсыз реакцияларды, соның ішінде бүйрек бұзылуларын күшейтуі мүмкін. Бүйрек функциясын мұқият бақылау керек. Ледипасвир/Софосбувир (90 мг/400 мг q.d.) + Эмтрицитабин/Рилпивирин/Тенофовир дизопроксил фумараты (200 мг/25 мг/300 мг q.d.) — Ледипасвир: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Софосбувир: AUC: ↔ Cmax: ↔ GS3310072: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Эмтрицитабин: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Рилпивирин: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Тенофовир: AUC: ↑ 40 % (↑ 31–↑ 50) Cmax: ↔ Cmin: ↑ 91 % (↑ 74–↑ 110) — Дозаны түзету ұсынылмайды. Тенофовир экспозициясының жоғарылауы тенофовир дизопроксил фумаратына жағымсыз реакцияларды, соның ішінде бүйрек бұзылуларын күшейтуі мүмкін. Бүйрек функциясын мұқият бақылау керек. Ледипасвир/Софосбувир (90 мг/400 мг q.d.) + Долутегравир (50 мг q.d.) + Эмтрицитабин/Тенофовир дизопроксил фумараты (200 мг/300 мг q.d.) — Софосбувир: AUC: ↔ Cmax: ↔ GS3310072 AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Ледипасвир: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Долутегравир AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Эмтрицитабин: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Тенофовир: AUC: ↑ 65 % (↑ 59–↑ 71) Cmax: ↑ 61 % (↑ 51–↑ 72) Cmin: ↑ 115 % (↑ 105–↑ 126) — Дозаны түзету қажет емес. Тенофовир экспозициясының жоғарылауы тенофовир дизопроксил фумаратына жағымсыз реакцияларды, соның ішінде бүйрек бұзылуларын күшейтуі мүмкін. Бүйрек функциясын мұқият бақылау керек. Софосбувир/Велпатасвир (400 мг/100 мг q.d.) + Атазанавир/Ритонавир (300 мг q.d./100 мг q.d.) + Эмтрицитабин/Тенофовир дизопроксил фумараты (200 мг/300 мг q.d.) — Софосбувир: AUC: ↔ Cmax: ↔ GS3310072: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↑ 42 % (↑ 37–↑ 49) Велпатасвир: AUC: ↑ 142 % (↑ 123–↑ 164) Cmax: ↑ 55 % (↑ 41–↑ 71) Cmin: ↑ 301 % (↑ 257–↑ 350) Атазанавир: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↑ 39 % (↑ 20–↑ 61) Ритонавир: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↑ 29 % (↑ 15–↑ 44) Эмтрицитабин: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Тенофовир: AUC: ↔ Cmax: ↑ 55 % (↑ 43–↑ 68) Cmin: ↑ 39 % (↑ 31–↑ 48) — Тенофовир дизопроксил фумаратын, софосбувирді/велпатасвирді және атазанавирді/ритонавирді бірге енгізгенде, тенофовирдің плазмадағы концентрациясының жоғарылауы тенофовир дизопроксил фумаратына жағымсыз реакцияларды, соның ішінде, бүйрек бұзылуларын күшейтуі мүмкін. Тенофовир дизопроксил фумаратының софосбувирмен/велпатасвирмен және фармакокинетикалық күшейткішпен (мысалы, ритонавирмен немесе кобицистатпен) бірге қолданылғандағы қауіпсіздігі анықталмаған. Егер емдеуді басқа нұсқалары болмаса, бұл біріктірілімді бүйрек функциясын жиі бақылай отырып сақтықпен пайдалану керек Софосбувир/Велпатасвир (400 мг/100 мг q.d.) + Дарунавир/Ритонавир (800 мг q.d./100 мг q.d.) + Эмтрицитабин/Тенофовир дизопроксил фумараты (200 мг/300 мг q.d.) — Софосбувир: AUC: ↓ 28 % (↓ 34–↓ 20) Cmax: ↓ 38 % (↓ 46–↓ 29) GS3310072: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Велпатасвир: AUC: ↔ Cmax: ↓ 24 % (↓ 35–↓ 11) Cmin: ↔ Дарунавир: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Ритонавир: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Эмтрицитабин: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Тенофовир: AUC: ↑ 39 % (↑ 33–↑ 44) Cmax: ↑ 55 % (↑ 45–↑ 66) Cmin: ↑ 52 % (↑ 45–↑ 59) — Тенофовир дизопроксил фумаратын, софосбувирді/велпатасвирді және дарунавирді/ритонавирді бірге енгізгенде, тенофовирдің плазмадағы концентрациясының жоғарылауы тенофовир дизопроксил фумаратына жағымсыз реакцияларды, соның ішінде, бүйрек бұзылуларын күшейтуі мүмкін. Тенофовир дизопроксил фумаратының софосбувирмен/велпатасвирмен және фармакокинетикалық күшейткішпен (мысалы, ритонавирмен немесе кобицистатпен) бірге қолданылғандағы қауіпсіздігі анықталмаған. Бұл біріктірілімді бүйрек функциясын жиі бақылай отырып сақтықпен пайдалану керек Софосбувир/Велпатасвир (400 мг/100 мг q.d.) + Lopinavir/Ритонавир (800 мг/200 мг q.d.) + Эмтрицитабин/Тенофовир дизопроксил фумараты (200 мг/300 мг q.d.) — Софосбувир: AUC: ↓ 29 % (↓ 36–↓ 22) Cmax: ↓ 41 % (↓ 51–↓ 29) GS3310072: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Велпатасвир: AUC: ↔ Cmax: ↓ 30 % (↓ 41–↓ 17) Cmin: ↑ 63 % (↑ 43–↑ 85) Lopinavir: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Ритонавир: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Эмтрицитабин: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Тенофовир: AUC: ↔ Cmax: ↑ 42 % (↑ 27–↑ 57) Cmin: ↔ — Тенофовир дизопроксил фумаратын, софосбувирді/велпатасвирді және лопинавирді/ритонавирді бірге енгізгенде, тенофовирдің плазмадағы концентрациясының жоғарылауы тенофовир дизопроксил фумаратына жағымсыз реакцияларды, соның ішінде, бүйрек бұзылуларын күшейтуі мүмкін. Тенофовир дизопроксил фумаратының софосбувирмен/ велпатасвирмен және фармакокинетикалық күшейткішпен (мысалы, ритонавирмен немесе кобицистатпен) бірге қолданылғандағы қауіпсіздігі анықталмаған. Бұл біріктірілімді бүйрек функциясын жиі бақылай отырып сақтықпен пайдалану керек Софосбувир/Велпатасвир (400 мг/100 мг q.d.) + Ралтегравир (400 мг b.i.d) + Эмтрицитабин/Тенофовир дизопроксил фумараты (200 мг/300 мг q.d.) — Софосбувир: AUC: ↔ Cmax: ↔ GS3310072: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Велпатасвир: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Ралтегравир: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↓ 21 % (↓ 58–↑ 48) Эмтрицитабин: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Тенофовир: AUC: ↑ 40 % (↑ 34–↑ 45) Cmax: ↑ 46 % (↑ 39–↑ 54) Cmin: ↑ 70 % (↑ 61–↑ 79) — Дозаны түзету ұсынылмайды. Тенофовир экспозициясының жоғарылауы тенофовир дизопроксил фумаратына жағымсыз реакцияларды, соның ішінде бүйрек бұзылуларын күшейтуі мүмкін. Бүйрек функциясын мұқият бақылау керек. Софосбувир/Велпатасвир (400 мг/100 мг q.d.) + Эфавиренз/Эмтрицитабин/ Тенофовир дизопроксил фумараты (600 мг/200 мг/300 мг q.d.) — Софосбувир: AUC: ↔ Cmax: ↑ 38 % (↑ 14–↑ 67) GS3310072: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Велпатасвир: AUC: ↓ 53 % (↓ 61–↓ 43) Cmax: ↓ 47 % (↓ 57–↓ 36) Cmin: ↓ 57 % (↓ 64–↓ 48) Эфавиренз: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Эмтрицитабин: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Тенофовир: AUC: ↑ 81 % (↑ 68–↑ 94) Cmax: ↑ 77 % (↑ 53–↑ 104) Cmin: ↑ 121 % (↑ 100–↑ 143) — Софосбувир/велпатасвир және эфавирензді бірге қолдану велпатасвирдің плазмадағы концентрациясын төмендетуі мүмкін. Софосбувирді/велпатасвирді және құрамында эфавиренз бар кестелерді бірге қолдану ұсынылмайды. Софосбувир/Велпатасвир (400 мг/100 мг q.d.) + Эмтрицитабин/Рилпивирин/Тенофовир дизопроксил фумараты (200 мг/25 мг/300 мг q.d.) — Софосбувир: AUC: ↔ Cmax: ↔ GS3310072: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Велпатасвир: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Эмтрицитабин: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Рилпивирин: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Тенофовир: AUC: ↑ 40 % (↑ 34–↑ 46) Cmax: ↑ 44 % (↑ 33–↑ 55) Cmin: ↑ 84 % (↑ 76–↑ 92) — Дозаны түзету ұсынылмайды. Тенофовир экспозициясының жоғарылауы тенофовир дизопроксил фумаратына жағымсыз реакцияларды, соның ішінде бүйрек бұзылуларын күшейтуі мүмкін. Бүйрек функциясын мұқият бақылау керек. Софосбувир/Велпатасвир/ Воксилапревир (400 мг/100 мг/ 100 мг+100 мг q.d.)3 + Дарунавир (800 мг q.d.) + Ритонавир (100 мг q.d.) + Эмтрицитабин/Тенофовир дизопроксил фумараты (200 мг/300 мг q.d.) — Софосбувир: AUC: ↔ Cmax: ↓ 30% Cmin: N/A GS-3310072: AUC: ↔ Cmax:↔ Cmin: N/A Велпатасвир: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Воксилапревир: AUC: ↑ 143% Cmax:↑ 72% Cmin: ↑ 300% Дарунавир: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↓ 34% Ритонавир: AUC: ↑ 45% Cmax: ↑ 60% Cmin: ↔ Эмтрицитабин: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Тенофовир: AUC: ↑ 39% Cmax: ↑ 48% Cmin: ↑ 47% — Тенофовир дизопроксилін, софосбувир/ велпатасвир/ воксилапревирді және дарунавир/ритонавирді бірлесіп енгізу нәтижесінде тенофовирдің плазмадағы жоғары концентрациясы бүйрек функциясының бұзылуын қоса алғанда, тенофовир дизопроксилмен байланысты жағымсыз реакцияларды күшейтуі мүмкін. Тенофовир дизопроксилдің софосбувир/ велпатасвир/ воксилапревирмен және фармакокинетикалық энхансермен (мысалы, ритонавирмен немесе кобицистатпен) пайдалану кезіндегі қауіпсіздігі анықталған жоқ. Бүйрек функциясын мұқият бақылау керек. Софосбувир (400 мг q.d.) + Эфавиренз/Эмтрицитабин/ Тенофовир дизопроксил фумараты (600 мг/200 мг/300 мг q.d.) — Софосбувир: AUC: ↔ Cmax: ↓ 19 % (↓ 40–↑ 10) GS3310072: AUC: ↔ Cmax: ↓ 23 % (↓ 30–↑ 16) Эфавиренз: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Эмтрицитабин: AUC: ↔ Cmax: ↔ Cmin: ↔ Тенофовир: AUC: ↔ Cmax: ↑ 25 % (↑ 8–↑ 45) Cmin: ↔ — Дозаны түзету қажет емес. Рибавирин/Тенофовир дизопроксил фумараты — Рибавирин: AUC: ↑ 26 % (↑ 20–↑ 32) Cmax: ↓ 5 % (↓ 11–↑ 1) Cmin: ЕЖ — Рибавириннің дозасын түзету қажет емес. Герпес вирусына әсер ететін дәрілер Фамцикловир/Эмтрицитабин — Фамцикловир: AUC: ↓ 9 % (↓ 16–↓ 1) Cmax: ↓ 7 % (↓ 22–↑ 11) Cmin: ЕЖ Эмтрицитабин: AUC: ↓ 7 % (↓ 13–↓ 1) Cmax: ↓ 11 % (↓ 20–↑ 1) Cmin: ЕЖ — Фамцикловирдің дозасын түзету қажет емес. Микобактерияға қарсы Рифампицин/Тенофовир дизопроксил фумараты — Тенофовир: AUC: ↓ 12 % (↓ 16–↓ 8) Cmax: ↓ 16 % (↓ 22–↓ 10) Cmin: ↓ 15 % (↓ 12–↓ 9) — Дозаны түзету қажет емес. ПЕРОРАЛЬДІ КОНТРАЦЕПТИВТЕР Норгестимат/Этинилэстрадиол/Тенофовир дизопроксил фумараты — Норгестимат: AUC: ↓ 4 % (↓ 32–↑ 34) Cmax: ↓ 5 % (↓ 27–↑ 24) Cmin: ЕЖ Этинилэстрадиол: AUC: ↓ 4 % (↓ 9–↑ 0) Cmax: ↓ 6 % (↓ 13–↑ 0) Cmin: ↓ 2 % (↓ 9–↑ 6) — Норгестиматтың/этинилэстрадиолдың дозасын түзету қажет емес. ИММУНОДЕПРЕССАНТТАР Такролимус/Тенофовир дизопроксил фумараты/Эмтрицитабин — Такролимус: AUC: ↑ 4 % (↓ 3–↑ 11) Cmax: ↑ 3 % (↓ 3–↑ 9) Cmin: ЕЖ Эмтрицитабин: AUC: ↓ 5 % (↓ 9–↓ 1) Cmax: ↓ 11 % (↓ 17–↓ 5) Cmin: ЕЖ Тенофовир: AUC: ↑ 6 % (↓ 1–↑ 13) Cmax: ↑13 % (↑ 1–↑ 27) Cmin: ЕЖ — Такролимустың дозасын түзету қажет емес. ЕСІРТКІЛІК АНАЛЬГЕТИКТЕР Метадон/Тенофовир дизопроксил фумараты — Метадон: AUC: ↑ 5 % (↓ 2–↑ 13) Cmax: ↑ 5 % (↓ 3–↑ 14) Cmin: ЕЖ — Метадонның дозасын түзету қажет емес. ЕЖ = есептелген жоқ. 1 Деректер ледипасвирмен/софосбувирмен бір мезгілде енгізгенде алынған. Бір мезгілде енгізбеу (12 сағат аралықпен) ұқсас нәтижелер берді. 2 Софосбувирдің айналымдағы негізгі метаболиті. 3 СГВ инфекциясы бар пациенттерде воксилапревирдің күтілген әсеріне қол жеткізу үшін, зерттеу 100 мг воксилапревирді қосып жүргізілген.

Сақтау мерзімі 2 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары 25°С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!