Элимаб концентрат 10 мг/мл

Бір миллилитр концентраттың құрамында белсенді зат: экулизумаб (rЕсlz) 10 мг, қосымша заттар: натрий дигидрофосфат моногидраты – 0.46 мг, натрий гидрофосфат гептагидраты – 1.78 мг, натрий хлориді – 8.77 мг, полисорбат 80 – 0.22 мг, инъекцияға арналған су - 1.0 мл дейін. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Мөлдір түссіз сұйықтық.

Элимаб препараты ересектер мен балаларда мыналарды емдеуге арналған: - пароксизмалы түнгі гемоглобинурия (ПТГ). Экулизумабтың тиімділігі анамнездегі гемотрансфузия қажеттілігіне қарамастан, гемолиз және аурудың жоғары белсенділігін айғақтайтын қатарлас клиникалық симптомдары бар пациенттерде расталған. - атипті гемолиздік-уремиялық синдром (аГУС); - ацетилхолин рецепторларына (AChR) антиденелері бар рефрактерлі жайылған миастениясы (ЖМГ) бар 6 жастағы және одан үлкен пациенттерде. Элимаб препараты ересек пациенттерде мынаны емдеуге арналған: - аквапорин-4 (AQP4) антиденелердің болуымен және аурудың қайталанатын ағымымен оптиконевромиелит-астасқан бұзылуларды (ОНМАБ).

Элимаб 10 мг/мл, инфузия үшін ерітінді дайындауға арналған концентрат биоұқсас дәрілік препарат болып табылады. Экулизумаб рекомбинантты гуманизацияланған моноклональді каппа- иммуноглобулин IgG2/4k антидене, ол C5 компонентімен байланысып, адамның терминалдық комплементінің белсендірілуін тежейді. Экулизумаб адамның жеңіл және ауыр тізбекті қаңқалы түрленгіш аймақтарына егілген, комплементтілікті анықтайтын (CDR, complementarity-determining regions) адамның константалық аймақтарынан және тышқандардың аймақтарынан тұрады. Экулизумаб 224 амин қышқылы қалдығынан тұратын екі ауыр тізбектен және 107 амин қышқылы қалдығынан тұратын екі жеңіл тізбектен тұрады және 145 кДа жуық молекулалық массаға ие. Элимаб СНО F5A7 жасушалық желісін өсірудің толық технологиялық циклы бойынша, кейіннен бөлінетін, тазаланатын және нысаналы ақуызды ДДТ буферлік ерітіндісіне ауыстыратын СНО-М плазмидтермен тектік желінің трансфекциясымен алынған, экулизумаб белсенді фармацевтикалық субстанциясынан өндіріледі. Өндіру үдерісі нысаналы ақуызды вирусқа қарсы өңдеуді де қамтиды. Әсер ету механизмі Экулизумаб адам комплементінің терминалдық кешенінің С5-компонентіне жоғары аффинділігі болғандықтан, оның белсенділігін бәсеңдетеді. Нәтижесінде С5 компонентінің С5а ыдырауы және С5b-9 комплементінің терминалдық кешенінің С5b түзілуі толығымен бұғатталады. Пароксизмалық түнгі гемоглобинуриясы (ПТГ) бар пациенттерде экулизумаб комплементтің терминалдық жолының бақыланбайтын белсенділенуін бөгейді және сол арқылы комплемент-астасқан тамырішілік гемолиздің алдын алады. Қан сарысуындағы экулизумабтың 35 мкг/мл жуық концентрациясы пациенттердің көпшілігінде терминалдық комплемент түрткі болатын гемолизді іс жүзінде толық басу үшін жеткілікті болып табылады. ПТГ кезінде экулизумабты ұдайы қолдану комплемент-астасқан гемолиз белсенділігінің жылдам әрі тұрақты төмендеуіне әкеледі. Атипті гемолиздік-уремиялық синдром (аГУС) бар пациенттерде экулизумаб комплементтің терминалдық жолының бақыланбайтын белсенділенуін бөгейді және сол арқылы комплемент-астасқан тромбоздық микроангиопатия дамуының алдын алады. Экулизумабты ұсынылған дозалау режиміне сәйкес алған барлық пациенттерде терминалдық комплемент белсенділігінің жылдам әрі тұрақты төмендеуі байқалды. Қан сарысуындағы экулизумабтың 50–100 мкг/мл жуық концентрациясы терминалдық комплемент белсенділігін іс жүзінде толық басу үшін жеткілікті болып табылады. аГУС кезінде экулизумабты ұдайы қолдану комплемент-астасқан тромбоздық микроангиопатия айқындығының жылдам әрі тұрақты төмендеуіне әкеледі. Рефрактерлік ЖМГ бар пациенттерде комплементтің терминалдық жолының бақыланбайтын белсенділенуі жарғақшалық шабуылдаушы кешен (ЖШК) арқылы жүретін лизиске, және жүйке-бұлшықет қосылыстарында C5a тәуелді қабынуға әкеледі, бұл жүйке импульсінің берілуін бұзады. Экулизумабты ұдайы қолдану терминалдық комплемент белсенділігінің жылдам, толық әрі тұрақты бәсеңдеуін туғызады; қан сарысуындағы экулизумаб концентрациясы шамамен 116 мкг/мл жетеді. ОНМАБ бар пациенттерде AQP4-ке аутоантиденелерден туындаған комплементтің терминалдық жолының бақыланбайтын белсенділенуі ЖШК түзілуіне және C5a-тәуелді қабынуға әкеледі, бұл астроциттер некрозын, гематоэнцефалдық бөгет өткізгіштігінің жоғарылауын, сондай-ақ қоршаған олигодендроциттер мен нейрондардың өлімін туғызады. Экулизумабты ұдайы қолдану терминалдық комплемент белсенділігінің жылдам, толық әрі тұрақты бәсеңдеуін туғызады; қан сарысуындағы экулизумаб концентрациясы шамамен 116 мкг/мл жетеді. Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі Пароксизмалы түнгі гемоглобинурия Гемолизбен пароксизмалы түнгі гемоглобинурия (ПТГ) бар пациенттердегі экулизумабтың қауіпсіздігі мен тиімділігі рандомизацияланған салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатын 26 апталық зерттеуде зерттелді. ПТГ бар пациенттер 52 апталық бір топтағы зерттеуде экулизумабты қосымша қабылдады. Емдеу басталар алдында барлық пациенттер менингококк инфекциясына қарсы вакцина алды. Барлық клиникалық зерттеулерде экулизумаб 4 апта бойы әр 7 ± 2 күн сайын 600 мг дозада, содан кейін 7 ± 2 күннен соң 900 мг және әрі қарай бүкіл зерттеу кезеңі ішінде әр 14 ± 2 күн сайын 900 мг-ден қолданылды. Препарат вена ішіне инфузия түрінде 25-45 минут (орта есеппен 35 ± 10 минут) ұзақтықпен енгізілді. 12 айдың ішінде кем дегенде 4 қан құю жүргізілген, ағынды цитометрия әдісімен расталған ≥ 10 % ПТГ-жасушалар бар және тромбоциттер саны ≥ 100 000/мкл болатын пароксизмалы түнгі гемоглобинурия (ПТГ) бар пациенттер экулизумабты (n = 43) немесе плацебоны (n = 44) пайдаланатын топқа рандомизацияланды. Рандомизациялау алдында барлық пациентер эритроциттерді құю қажеттілігін растау және гемоглобиннің тұрақтануын және құю қажеттілігін бағалау үшін пайдаланылатын гемоглобиннің жеке шектік деңгейін («белгілеу нүктесі») анықтау үшін кіріспе бақылау кезеңінен өтті. Гемоглобиннің белгілеу нүктесі пациенттерде ≤ 9 г/дл және симптомсыз пациенттерде ≤ 7 г/дл құрады. Тиімділіктің негізгі көрсеткіштері гемоглобин деңгейінің тұрақтануы (эритроциттерді құю қажеттілігінсіз 26 апта бойы белгіленген деңгейден жоғары концентрацияны сақтап тұру) және қан құю қажеттілігі болды. Шаршау және денсаулыққа байланысты өмір сапасы салдарлы шешуші көрсеткіштер ретінде бағаланды. Гемолизді бақылау негізінен қан сарысуындағы лактатдегидрогеназа (ЛДГ) деңгейі бойынша жүзеге асырылды; ПТГ-мен эритроциттер үлесі ағынды цитометрия әдісімен бағаланды. Бастапқы кезеңде антикоагулянттар мен жүйелі кортикостероидтарды алған пациенттер оларды зерттеу барысында қолдануды жалғастырды. 24 айдың ішінде кем дегенде бір қан құю болған және тромбоциттер саны ≥ 30 000/мкл құрайтын пароксизмалы түнгі гемоглобинурия (ПТГ) бар пациенттер экулизумабты 52 апта бойы алды. Қатарлас емдеу 63 % пациенттерде тромбозға қарсы препараттарды және 40 % пациенттерде жүйелі кортикостероидтарды қамтыды. Клиникалық зерттеулерде экулизумабты қабылдаған пациенттерде гемолиздің статистикалық мәні бар төмендеуі байқалды (p <0,001), бұл плацебо тобымен салыстырғанда анемия көріністерінің жақсаруымен, соның ішінде гемоглобин деңгейінің тұрақтылығы жоғарылауымен және эритроциттерді құю қажеттілігінің азаюымен қатар жүрді. Бұл әсерлер зерттеуге қосылғанға дейін құю көлемі бойынша стратификацияланған пациенттердің барлық қосалқы топтарында байқалды (4–14 бірлік, 15–25 бірлік және 25 бірліктен астам). Экулизумабпен 3 апта емдеуден кейін-ақ пациенттер шаршаудың айқындығы азайғаны және денсаулыққа байланысты өмір сапасының жақсарғаны туралы мәлімдеді. Таңдаманың көлемі мен зерттеу ұзақтығының шектеулі болуына байланысты экулизумабтың тромбоздық оқиғалар жиілігіне ықпалын бағалау мүмкін болмады. Қан сарысуындағы ЛДГ деңгейі бойынша бағаланған тамырішілік гемолиздің төмендеуі бүкіл емдеу кезеңі бойы сақталды және қан құюды қажет етпейтін пациенттер үлесінің ұлғаюымен қатар жүрді. Клиникалық зерттеулерге қатысқан 195 пациенттен, ПТГ бар, экулизумаб қабылдаған пациенттер ұзақ мерзімді кеңейтілген бақылау аясында емделуді жалғастырды. Барлық пациенттерде препаратты қолданудың бүкіл кезеңі ішінде (10-нан 54 айға дейін) тамырішілік гемолиздің төмендеуі байқалды. Экулизумабпен емдеу барысында ем басталғанға дейінгі осындай кезеңмен салыстырғанда тромбоздық оқиғалар азырақ тіркелді. Деректер бақыланбайтын клиникалық зерттеулер шеңберінде алынды. Құю болмаған ПТГ бар пациенттерде экулизумабтың тиімділігін бағалау үшін гемолиздің жоғарылауынан (қалыптың жоғарғы шегінен ЛДГ ≥ 1,5 есе асып кетуі) және шаршауды, гемоглобинурияны, іштің ауыруын, ентігуді, анемияны (гемоглобин <100 г/л), күрделі тамырлық оқиғаларды (тромбозды қоса), дисфагияны немесе эректильді дисфункцияны қоса, тиісті клиникалық көріністердің болуымен білінетін аурудың айқын белсенділігі бар пациенттер есепке алынды. Экулизумабты қабылдаған ПТГ бар пациенттерде гемолиздің және онымен байланысты симптомдардың азаюы байқалды. 6 ай өткен соң анамнезінде эритроциттерді құю болмаған пациенттерде ЛДГ деңгейі айтарлықтай төмендеді (медианасы 305 Б/л; p < 0,001, 4-кестені қараңыз). Бұдан өзге, FACIT-Fatigue шкаласы бойынша клиникалық жақсару (≥ 4 балл жоғарылау) 74 % пациентте, ал EORTC fatigue шкаласы бойынша (≥ 10 балл төмендеу) — 84 % пациентте байқалды. Атипті гемолиздік-уремиялық синдром Атипті гемолиздік-уремиялық синдром (аГУС) бар пациенттерде экулизумабтың тиімділігі туралы деректер төрт проспективті бақыланатын зерттеуде 100 пациенттен алынды, олардың үшеуі ересектер мен жасөспірімдерді, сондай-ақ бала және жасөспірім жастағы бір пациентті қамтыды. Сонымен қатар тиімділік жөніндегі деректер бір ретроспективті зерттеудегі 30 пациенттен алынды. Проспективті ашық бақыланатын зерттеу гемолиздік-уремиялық синдромның (аГУС) ерте сатысындағы тромбоздық микроангиопатияның клиникалық көріністері бар, тромбоциттер деңгейі ≥ 150 × 10⁹/л болатын және қан сарысуындағы ЛДГ мен креатинин деңгейлері жоғарылаған пациенттерді қамтыды. Тағы бір проспективті ашық зерттеу плазмамен немесе протеаза тежегіштерімен ұзақ ем алған (әр екі аптада бір сеанстан кем емес және бірінші дозаға дейін кем дегенде 8 апта ішінде аптасына үш сеанстан көп емес) тромбоздық микроангиопатияның айқын клиникалық белгілері жоқ ұзақ ағымдағы аГУС бар пациенттерді қамтыды. Пациенттер екі зерттеуде де экулизумабты 26 апта бойы алды, олардың көпшілігі кейінгі ұзақ мерзімді ашық зерттеуге қосылды. Қатысушылардың барлығында ADAMTS-13 деңгейі 5 %-дан жоғары болды. Пациенттер экулизумабпен басталғанға дейін менингококктық вакцинациядан өтті немесе вакцинациядан кейін 2 апта бойы тиісті антибиотиктермен профилактикалық ем қабылдады. Атипті гемолиздік-уремиялық синдром (аГУС) бар ересектер мен жасөспірімдерде экулизумаб дозасы 4 апта бойы әр 7 ± 2 күн сайын 900 мг, содан соң 1200 мг 7 ± 2 күннен кейін 1200 мг және әрі қарай бүкіл емдеу кезеңі бойы әр 14 ± 2 күн сайын 1200 мг құрады. Препаратты енгізу вена ішіне инфузия түрінде 35 минутқа созылды. Дене салмағы <40 кг балалар мен жасөспірімдерде дозалау режимі дене салмағына байланысты ұсынылатын доза мен енгізу сызбасын есептеуге арналған фармакокинетикалық модельдеу негізінде анықталды. Негізгі соңғы нүктелерге тромбоциттер санының бастапқы деңгейден өзгеруі және тромбоздық микроангиопатияның (ТМА) болмауы жатқызылды. Қосымша соңғы нүктелер ТМА кезіндегі араласулардың жиілігін, гематологиялық қалыпқа келуді, ТМА емдеуге толық жауапты, ЛДГ деңгейінің өзгеруін, бүйрек функциясын және өмір сапасын қамтыды. ТМА болмауы кем дегенде 12 апта бойы келесі жай-күйлердің болмауы ретінде анықталды: тромбоциттер санының бастапқы деңгейден 25 %-дан астамға төмендеуі, өкпе артериясының тромбоэмболиясы/ пролиферациялық жеткіліксіздік немесе диализдің басталуы. ТМА кезіндегі араласулар өкпе артериясының тромбоэмболиясын, пролиферациялық жеткіліксіздікті немесе диализдің басталуын қамтыды. Гематологиялық қалыпқа келу кемінде 4 апта бойы кем дегенде қатарынан екі өлшеу кезінде сақталып тұрған тромбоциттер санының және ЛДГ деңгейінің қалыпқа келуі ретінде анықталды. ТМА толық ремиссиясы кемінде 4 апта бойы кем дегенде қатарынан екі өлшеу кезінде сақталып тұрған гематологиялық қалыпқа келу және қан сарысуындағы креатинин деңгейінің ≥ 25 %-ға төмендеуі ретінде анықталды. Атипті гемолиздік-уремиялық синдром (аГУС) бар пациенттер экулизумабты кем дегенде 26 апта бойы алды. Бастапқы кезең аяқталғаннан кейін пациенттердің көпшілігі емделуді қосымша ұзақ мерзімді зерттеуде жалғастырды. Емнің медианалық ұзақтығы шамамен 100 аптаны құрады (диапазоны: 2-ден 145 аптаға дейін). Экулизумабпен ем басталғаннан кейін барлық пациенттерде терминалдық комплементтің белсенділігі төмендегені және бастапқы деңгеймен салыстырғанда тромбоциттер санының жоғарылағаны байқалды. Тиімділік көрсеткіштері 2 жыл бойы емдеген кезде жақсарды немесе бұрынғы деңгейінде сақталды. ТМА толық ремиссиясы емге жауабы байқалған пациенттердің барлығында сақталды. Емдеуді 26 аптадан көбірек жалғастырған кезде тағы да екі пациентте ЛДГ деңгейінің қалпына келуі (1 пациент) және сарысудағы креатинин деңгейінің төмендеуі (2 пациент) есебінен ТМА толық ремиссиясына қол жеткізілді әрі сақталды. Шумақшалық сүзілу жылдамдығы (ШСЖ) бойынша бағаланған бүйрек функциясы бүкіл ем кезеңінде жақсарды әрі сақталды. Зерттеу басталған сәтте диализ қажет болған бес пациенттің төртеуі оны жүргізуді тоқтата алды, ал бір пациентте диализге жаңа қажеттілік туындады. Пациенттер жай-күйдің жақсаруымен байланысты өмір сапасының жақсарғаны туралы да мәлімдеді. Экулизумабпен емдеуге реакция атипті гемолиздік-уремиялық синдром (аГУС) бар пациенттерде, комплементті реттейтін ақуыздарды кодтайтын гендердегі анықталған мутациялардың болуына қарамастан ұқсас болды. Зерттеуге атипті гемолиздік-уремиялық синдромы (аГУС) бар және тромбоздық микроангиопатия (ТМА) белгілерімен 41 пациент қосылды. Пациенттерде қатысу үшін тромбоциттер саны қалыптың төменгі шегінен төмен, гемолиз белгілері, соның ішінде сарысулық ЛДГ деңгейінің жоғарылауы, және сарысулық креатинин деңгейі қалыптың жоғарғы шегінен жоғары болуы тиіс болды, бұл ретте ұзаққа созылған диализ талап етілген жоқ. Пациенттердің орташа жасы 35 жасты құрады (диапазоны: 18–80 жас). Барлық пациенттерде ADAMTS-13 деңгейі 5 %-дан асты. 51 % пациентте комплементті реттеу факторларының мутациясы немесе аутоантиденелердің бар екені анықталды. Экулизумабпен ем басталғанға дейін 35 пациент плазмаферез немесе протеаза тежегіштерін алды. Пациенттер экулизумабты кем дегенде 26 апта бойы алды. Бастапқы емдеу кезеңі аяқталғаннан кейін пациенттердің көпшілігі емді ұзақ уақыт бойы жалғастырды. Экулизумабпен ем басталғаннан кейін атипті гемолиздік-уремиялық синдром (аГУС) бар пациенттерде терминалдық комплементтің белсенділігі төмендегені және бастапқы деңгеймен салыстырғанда тромбоциттер санының жоғарылағаны байқалды. Экулизумабты қолдану комплементке байланысты ТМА көріністерін азайтты, бұл 26 аптаның ішінде тромбоциттердің орташа санының артуымен расталды. Тромбоциттердің орташа саны бастапқы деңгейдегі 119 ± 66 × 10⁹/л мәнінен 1-ші аптада 200 ± 84 × 10⁹/л дейін ұлғайды, және әсері бүкіл бақылау кезеңі бойы сақталды (26-шы аптада орташа: 252 ± 70 × 10⁹/л). Есептік шумақшалық сүзілу жылдамдығы (еШСЖ) бойынша бағаланған бүйрек функциясы ем кезінде жақсарды. Бастапқы деңгейде диализ қажет болған 24 пациенттің жиырмасы экулизумабпен емдеген кезде оны жүргізуді тоқтата алды. Экулизумабпен ұзағырақ емдеу (медианасы 52 апта, диапазоны 15–126 апта) атипті гемолиздік-уремиялық синдром (аГУС) бар ересек пациенттерде клиникалық маңызды жақсару жиіліктерінің артуымен байланысты болды. Емді 26 аптадан астам жалғастырған кезде қосымша үш пациентте (жалпы топтың 63 %) был ТМА емдеуге толық жауапқа қол жеткізілді, ал төрт пациентте (жалпы топтың 98 %) гематологиялық қалпына келу байқалды. Соңғы бағалау кезінде 41 пациенттің 25-де (61 %) бастапқы деңгеймен салыстырғанда ШСЖ ≥ 15 мл/мин/1,73 м² ұлғаюы арқылы білінген бүйрек функциясының жақсаруы байқалды. Рефрактерлі жайылған миастения гравис Рефрактерлік жайылған миастения гравис бар пациенттерде экулизумабтың тиімділігін бағалау үшін проспективті бақыланатын және ашық кеңейтілген клиникалық зерттеулерде емделген 139 пациенттің деректері пайдаланылды. Рефрактерлік жайылған миастения гравис (ЖМГ) бар, алдыңғы емі тиімді болмаған пациенттерде экулизумабтың тиімділігі мен қауіпсіздігі бағаланды. Ацетилхолиндік рецепторларға (AChR) антиденелерге оң серологиялық тест болған, MGFA клиникалық жіктемесі II–IV және MG-ADL жиынтық баллы ≥6 пациенттер екі топқа бөлінді: экулизумабты алатындар және плацебо алатындар. Зерттеу 26 апта бойы жалғасты. Пациенттердің көпшілігі 26 апталық емдеу кезеңін аяқтады және одан әрі ұзақ мерзімді ашық зерттеуге қатысты, оның шеңберінде барлық пациенттер қауіпсіздік пен тиімділікті бағалау үшін экулизумаб алды. Зерттеуге қосылған барлық пациенттер келесі алдын ала анықталған критерийлерге сәйкес келді: 1.) Екі немесе одан көп иммуносупрессиялық препараттармен (монотерапияда немесе біріктірілімде) кем дегенде бір жыл бойы емдеудің тиімсіздігі, емге қарамастан күнделікті белсенділіктің бұзылуларының сақталуымен. 2.) Кем дегенде бір иммуносупрессиялық емнің тиімсіздігі, сонымен қатар плазмаферезді тұрақты қолдану немесе симптомдарды бақылау үшін вена ішіне иммуноглобулин құю қажеттілігі, яғни бұл емшараларды алдыңғы 12 айдың ішінде 3 айда бір реттен сирек емес жүргізу. Барлық пациенттер экулизумабпен ем басталғанға дейін менингококктық вакцинация немесе вакцинациядан кейін 2 апта бойы тиісті антибиотиктермен профилактикалық ем алды. Рефрактерлік жайылған миастения гравис бар ересек пациенттерде экулизумабтың бастапқы дозасы 4 апта бойы әр 7 ± 2 күн сайын 900 мг, содан соң 5-аптада ± 2 күнде 1200 мг, содан кейін бүкіл емдеу кезеңі бойы әр 14 ± 2 күн сайын 1200 мг құрады. Препаратты енгізу вена ішіне инфузия түрінде шамамен 35 минутқа созылды. Клиникалық зерттеудің негізгі соңғы нүктесі миастения гравис кезіндегі күнделікті белсенділікті бағалау шкаласы (MG-ADL) бойынша жалпы баллдың бастапқы деңгейден өзгеруі болды. Ең нашар рангпен ANCOVA пайдаланылған бастапқы талдауда орташа ранг экулизумаб алған топта 56,6 және плацебо алған топта 68,3 құрады (125 пациенттің деректері; p=0,0698). Сондай-ақ негізгі нүктелердің бірі миастения грависті бағалаудың Сандық жүйесі (QMG) бойынша жалпы баллдың бастапқы деңгейден өзгеруі болды. Ең нашар рангпен ANCOVA пайдаланылған QMG бастапқы талдауында орташа ранг экулизумаб алған пациенттер тобында 54,7, және плацебо тобында 70,7 құрады (125 пациенттің деректері; p=0,0129). Бастапқы деңгейден кем дегенде 3 баллға жақсару MG-ADL шкаласы бойынша клиникалық жауап деп саналды. 26-шы аптада қосымша емсіз осындай жақсаруға қол жеткізген пациенттердің үлесі плацебо тобындағы 39,7%-бен салыстырғанда экулизумаб тобында 59,7% құрады (p=0,0229). Бастапқы деңгейден кем дегенде 5 баллға жақсару QMG шкаласы бойынша клиникалық жауап деп саналды. 26-шы аптада қосымша емсіз осындай жақсаруға қол жеткізген пациенттердің үлесі плацебо тобындағы 19%-бен салыстырғанда экулизумаб тобында 45,2% құрады (p=0,0018). Зертетуге қосылған 125 пациенттің көпшілігі ұзақ мерзімді кеңейтілген зерттеуге қатысуды жалғастырды, онда барлығы экулизумабты қабылдады. Бұрын экулизумаб алған пациенттер 130 аптаға дейінгі қосымша емдеу кезеңі ішінде барлық шешуші көрсеткіштер бойынша (MG-ADL, QMG, MGC және MG-QoL15) тұрақты әсерді сақтап қалды. Бұрын плацебо алған пациенттер экулизумабпен емді бастағаннан кейін жақсаруды көрсетті, ол да 130 апта бойы бақылаған кезде сақталды. Ұзақ мерзімді зерттеу барысында дәрігерлерге фондық иммуносупрессиялық емді түзетуге мүмкіндік берілді. Нәтижесінде 65,0% пациентте кем дегенде бір иммуносупрессиялық препараттың тәуліктік дозасы төмендетілді, ал 43,6% пациент аталған препараттарды қабылдауды тоқтатты. Емді өзгертудің ең жиі нәтижесі миастения гравис симптомдарының жақсаруы болды. Экулизумабты сондай-ақ егде жастағы (65 жастан асқан) рефрактерлік миастения гравис бар 22 пациент (17,6%) алды. Препараттың қауіпсіздігі мен тиімділігінде жас шамасына байланысты елеулі айырмашылықтар байқалған жоқ. Оптиконевромиелит-астасқан бұзылыстар (ОНМАБ) ОНМАБ бар пациенттерде экулизумабтың тиімділігі мен қауіпсіздігі бақыланатын клиникалық зерттеуге қосылған 143 пациенттің, сондай-ақ ұзақ мерзімді кеңейтілген ашық зерттеуде емделуді жалғастырған 119 пациенттің деректеріне сүйеніп бағаланды. Клиникалық зерттеудің дизайны ОНМАБ бар пациенттерде экулизумабтың салыстырмалы жасырын рандомизацияланған плацебо-бақыланатын көп орталықты III фазадағы зертетуін қамтыды. AQP4 антиденелеріне оң серологиялық тест бар, анамнезінде соңғы 12 айда кем дегенде екі қайталануы немесе соңғы 24 айда үш қайталануы болған (бұл ретте скринингке дейінгі 12 айдың ішінде кем дегенде бір қайталану байқалған), және мүгедектікті бағалаудың кеңейтілген шкаласы (EDSS) бойынша ≤7 бағасы бар пациенттер экулизумаб немесе плацебо алу үшін 2:1 қатынасында рандомизацияланды. Пациенттерге ритуксимабты және митоксантронды қоспағанда, стандартты дозада фондық иммуносупрессиялық ем алуға рұқсат етілді. Пациенттер ем басталғанға дейін кемінде 2 апта бұрын менингококктық инфекцияға қарсы вакцинация немесе вакцинациядан кейін 2 апта бойы тиісті антибиотиктермен профилактикалық ем алды. ОНМАБ бар ересек пациенттерде экулизумабтың дозалану сызбасы 4 апта бойы әр 7 ± 2 күн сайын 900 мг, содан соң 5-аптада ± 2 күнде 1200 мг, содан кейін бүкіл емдеу кезеңі бойы әр 14 ± 2 күн сайын 1200 мг құрады. Препаратты енгізу вена ішіне инфузия түрінде шамамен 35 минутқа созылды. Пациенттердің көпшілігі әйелдер болды (90,9%). Бірінші доза кезіндегі медианалық жасы 45 жасты құрады. Зерттеудің негізгі соңғы нүктесі емдеудің тағайындалуы туралы хабардар емес тәуелсіз комитет бағалаған аурудың бірінші қайталануына дейінгі уақыт болды. Экулизумабты қолдану плацебомен салыстырғанда алғашқы расталған қайталануға дейінгі уақыттың елеулі ұлғаюына әкелді, қауіп 94%-ға салыстырмалы төмендеді (қауіптер қатынасы 0,058; p<0,0001). Экулизумабты қабылдаған пациенттерде бірінші қайталануға дейінгі уақыттың осыған ұқсас жақсаруы иммуносупрессиялық емді фондық қолдану кезінде де, онсыз да байқалды. Плацебо алған пациенттермен салыстырғанда экулизумаб алған пациенттерде ауруханаға жатқызудың жылдық жиілігінің (0,04 қарсы 0,31), жедел қайталануды емдеу үшін вена ішіне кортикостероидтарды енгізудің (0,07 қарсы 0,42) және плазмаферез емшараларының (0,02 қарсы 0,19) азаюы байқалды. Басқа екінші соңғы нүктелер бойынша бастапқы деңгейден өзгерістердің таралуы экулизумабпен емнің барлық неврологиялық көрсеткіштер (EDSS [p=0,0597] және mRS [p=0,0154] шкаласы бойынша бағалау), функционалдық мүгедектік (HAI индексі p=0,0002) және өмір сапасы (визуалдық аналогтық шкала EQ-5D [p=0,0309] және EQ-5D индексі [p=0,0077]) бойынша артықшылығын көрсетті. Ұзақ мерзімді талдау емдеуші дәрігердің бағалауы бойынша қайталану жиілігінің елеулі әрі клиникалық маңызды төмендеуін көрсетті, скринингке дейінгі 24 ай ішінде қайталанудың бұрынғы жиілігімен салыстырғанда медианалық өзгеріс болды (медианасы −1,825; диапазоны −6,38–1,02; p<0,0001). Ұзақ мерзімді бақылау барысында дәрігерлерге фондық иммуносупрессиялық емді түзетуге мүмкіндік берілді. Неғұрлым кең таралған өзгеріс иммуносупрессанттардың дозасын азайту болды (21,0% пациент), бұл ретте 15,1% пациент иммуносупрессанттарды қабылдауды тоқтатты. Экулизумаб ОНМАБ бар пациенттерде жедел қайталануды емдеуге қатысты зерттелген жоқ. Балалар популяциясы Пароксизмалы түнгі гемоглобинурия Клиникалық зерттеуде экулизумабты пароксизмалы түнгі гемоглобинуриясы (ПТГ) бар және орташа дене салмағы 57,2 кг (диапазоны 48,6–69,8 кг) болатын 11-ден 17 жасқа дейінгі 7 бала қабылдады (орташа жасы 15,6 жас). Экулизумабпен ұсынылған дозада емдеу қан сарысуындағы ЛДГ деңгейі бойынша бағаланған тамырішілік гемолиздің төмендеуімен, сондай-ақ қан құю қажеттілігінің елеулі азаюымен немесе толық тоқтатылуымен байланысты болды. Жалпы функционалдық жай-күйдің жақсару үрдісі байқалды. ПТГ бар балаларда емнің тиімділігі ПТГ бар ересек пациенттерде байқалған әсерге сәйкес келді. Атипті гемолиздік-уремиялық синдром Клиникалық зерттеуде экулизумабты атипті гемолиздік-уремиялық синдром (аГУС) бар 2 айлықтан 12 жасқа дейінгі 15 бала алды. 47% пациентте комплементті реттеу факторларының мутациясы немесе аутоантиденелер анықталды. аГУС диагнозы қойылғаннан бастап экулизумабтың бірінші дозасына дейінгі медианалық уақыт 14 айды құрады (диапазоны <1–110 ай), ал ағымдағы тромбоздық микроангиопатия пайда болғаннан бірінші дозаға дейінгі медианалық уақыт — 1 ай (диапазоны <1–16 ай). Экулизумабпен емнің медианалық ұзақтығы 2 жасқа дейінгі балалар үшін (n=5) 16 аптаны (диапазоны 4–70 апта) және 2-ден <12 жасқа дейінгі балалар үшін (n=10) 31 аптаны (диапазоны 19–63 апта) құрады. Жалпы, препараттың педиатриялық пациенттердегі тиімділігі аГУС бар ересек пациенттерде алынған нәтижелермен салыстырымды болды. Экулизумабпен емдеу кезінде бірде-бір балаға жаңа диализ қажет болған жоқ. Экулизумабпен ем басталғанға дейін ТМА ауыр көріністері аз уақытқа созылған педиатриялық пациенттерде ТМА бақылануы және бүйрек функциясының жақсаруы байқалды. ТМА ағымы ұзағырақ болған педиатриялық пациенттерде ауруды бақылауға қол жеткізілді, бірақ алдыңғы қайтымсыз зақымдану салдарынан бүйрек функциясы қалпына келген жоқ. Атипті гемолиздік-уремиялық синдром (аГУС) бар пациенттерде сәйкес жас шамасы үшін ұзақ диализді қажет етпестен тромбоциттер саны қалыптың төменгі шегінен төмен, гемолиз белгілері (ЛДГ деңгейінің жоғарылауы) және сарысулық креатинин ≤97-ші процентильде болды. Пациенттердің медианалық жасы 6,5 жас болды (диапазоны 5 ай –17 жас). Барлық пациенттерде ADAMTS-13 деңгейі 5 %-дан асты. 50 % пациентте комплементті реттеу факторларының мутациясы немесе аутоантиденелер анықталды. Экулизумабпен ем басталғанға дейін 10 пациент плазмаферез немесе протеаза тежегіштерін алды. Атипті гемолиздік-уремиялық синдром (аГУС) бар пациенттер экулизумабты кем дегенде 26 апта бойы алды. Бастапқы курстан кейін пациенттердің көпшілігі экулизумабпен емделуді жалғастырды. Экулизумабпен ем кезінде барлық пациенттерде терминалдық комплемент белсенділігінің төмендегені байқалды, ол ТМА белгілерінің азаюымен қатар жүрді. Тромбоциттердің орташа саны бастапқы деңгейде 88 ± 42 ×10⁹/л мәнінен бірінші аптада 281 ± 123 ×10⁹/л дейін ұлғайды және 26-шы аптада 293 ± 10⁶ ×10⁹/л деңгейінде сақталды. Шумақшалық сүзілу жылдамдығы (еШСЖ) бойынша бағаланған бүйрек функциясы ем кезінде жақсарды. Бастапқы деңгейде диализ қажет болған 11 пациенттің тоғызы 15-ші күн емдегеннен кейін оны тоқтатты. Емнің әсерлері барлық жас топтарында (5 ай–17 жас) салыстырымды болды және регуляторных комплементті реттеуші факторлардың мутациясының немесе H факторына аутоантиденелердің болуына тәуелді болған жоқ. Экулизумабпен ұзағырақ емдеу (медианасы 55 апта; диапазоны 1–107 апта) аГУС бар балалар мен жасөспірімдерде клиникалық маңызды жақсару жиілігінің артуымен байланысты болды. Емді 26 аптадан астам жалғастырған кезде ТМА бойынша толық жауапқа 68% пациентте, гематологиялық қалпына келуге — 91%-да қол жеткізілді. Бүйрек функциясының жақсаруы (ШСЖ бастапқы деңгейден ≥15 мл/мин/1,73 м²) 86% пациентте байқалды. Бірде-бір пациентке емдеу кезінде жаңа диализ қажет болған жоқ. Рефрактерлі жайылған миастения гравис Клиникалық зерттеуде экулизумабты рефрактерлік жайылған миастения гравис (ЖМГ) бар 11 бала алды. Пациенттердің медианалық дене салмағы 59,7 кг құрады (диапазоны 37,2–91,2 кг), медианалық жасы — 15 жас (диапазоны 12–17 жас). Барлық пациенттерде «рефрактерлік жайылған миастения гравис» диагнозы болды және келесі критерийлердің жоқ дегенде біреуіне сәйкес келді: 1.) ИСЕ кем дегенде бір тежегішін пайдаланып ≥1 жыл ішінде емдеудің тиімсіздігі, ол күнделікті белсенділіктің бұзылуымен тұрақты әлсіздік, ем кезінде миастенияның өршуі немесе криз, не болмаса жағымсыз әсерлердің немесе қатарлас аурулардың салдарынан ИСЕ тежегіштерінің жақпаушылығы ретінде анықталған. 2.) Плазмаферезді тұрақты қолдану немесе симптомдарды бақылау үшін вена ішіне иммуноглобулин құю қажеттілігі, скринингке дейінгі соңғы 12 айдың ішінде 3 айда бір реттен сирек емес. Зерттеудің негізгі соңғы нүктесі динамикада бастапқы деңгеймен салыстырғанда QMG жалпы баллының өзгеруі болды. Экулизумабты қабылдаған педиатриялық пациенттерде 26 апта бойы емдеу барысында бастапқы деңгеймен салыстырғанда QMG жалпы баллының статистикалық маңызды жақсаруы байқалды. Рефрактерлік жайылған миастения гравис бар балаларда экулизумабтың тиімділігі осындай ауруы бар ересек пациенттерде байқалған тиімділікпен салыстырымды болды. Зерттеуде рефрактерлік жайылған миастения гравис бар педиатриялық пациенттерде бастапқы деңгеймен салыстырғанда QMG шкаласы бойынша ≥5 баллға және MG-ADL шкаласы бойынша ≥3 баллға жақсару клиникалық жауап деп саналды. 26-шы аптада жауаптар үлесі QMG бойынша 70% және MG-ADL бойынша 50% құрады. Он пациент MGFA Post-Interventional Status (MGFA-PIS) шкаласы бойынша 26-шы аптада жақсаруға қол жеткізді, бұл ретте жеті пациентте (70%) рефрактерлік ЖМГ ең аз көріністері байқалды. Бір пациентте (9,1%) емдеуді бастапқы бағалау кезеңінде клиникалық нашарлау (миастениялық криз) орын алды, шұғыл емді қажет етті. Одан әрі бұл пациентте тиімділікті бағалау 20-шы аптадан кейін жүргізілмеді, ол зерттеуді ұзарту кезеңіне қосылған жоқ. Ұзарту кезеңінде тағы екі пациентте иммуноглобулинді вена ішіне енгізуді және экулизумабпен емнің қосымша курстарын қоса, шұғыл емді қажет еткен миастениялық криздер байқалды. Бүкіл зерттеу барысында 11 пациенттің 4-уі (36,4%) симптомдардың жақсаруына байланысты иммуносупрессиялық емнің тәуліктік дозасын азайтты. Бір пациент (9,1%) симптомдардың ауытқуы салдарынан дозаны әуелі азайтты, содан соң арттырды, ал бір пациент симптомдардың нашарлауы салдарынан кортикостероидтармен жаңадан емді бастады. Оптиконевромиелит-астасқан бұзылыстар (ОНМАБ) Экулизумабты зерттеулер ОНМАБ бар педиатриялық популяцияда жүргізілген жоқ.

Элимаб препаратын білікті медициналық қызметкерлер және гематологиялық, бүйрек, нейробұлшықет немесе нейроқабынбалы аурулары бар пациенттерді емдеу тәжірибесі бар дәрігерлердің бақылауымен енгізілуі тиіс. Элимаб препаратын тағайындар алдында дәрігер дәрілік препараттың жалпы сипаттамасымен танысуы және Элимабпен емнің артықшылықтары мен қауіптерін пациенттермен бірге талқылауы, оларға пациентке арналған жадынаманы ұсынуы тиіс. Пациенттерге қызба, қызбамен қатар жүретін бас ауыруы және/немесе мойынның сіресуі немесе жарыққа сезімталдық пайда болған кезде дереу медициналық көмекке жүгіну қажет екені туралы ескерту керек, өйткені бұл белгілер менингококк инфекциясын білдіруі мүмкін. Клиника жағдайларында инфузияны жақсы көтеретін пациенттер үшін дәрігер инфузияны үй жағдайында жүргізу мүмкіндігін қарастыруы мүмкін. Үй жағдайындағы инфузияларды білікті медициналық қызметкер жүргізуі тиіс. Дозалау режимі Ересек пациенттер Пароксизмалы түнгі гемоглобинурия Ересек пациенттерге арналған дозалау режимі (≥18 жас) 4 апталық бастапқы циклды, кейіннен демеуші ем циклын қамтиды. Бастапқы цикл: 600 мг Элимаб препараты алғашқы 4 апта ішінде аптасына 1 рет 25-45 минут (35 ± 10 минут) тамшылатып. Демеуші ем: 900 мг Элимаб препараты 5-аптада 25-45 минут (35 ±10 минут) вена ішіне тамшылатып, кейіннен 900 мг Элимаб препаратын әрбір 14 ±2 күн сайын 25-45 минут (35 ± 10 минут) бойы вена ішіне енгізеді. Атипті гемолиздік-уремиялық синдром, рефрактерлі жайылған миастения гравис және оптиконевромиелит-астасқан бұзылыстар Ересек пациенттерге арналған дозалау режимі (≥18 жас) 4 апталық бастапқы циклды, кейіннен демеуші ем циклын қамтиды. Бастапқы цикл: 4 апта бойы аптасына 1 рет 900 мг Элимаб препараты. Демеуші ем: 1200 мг Элимаб препаратын 5-аптада 25-45 минут ішінде (35 ± 10 минут) вена ішіне тамшылатып, содан кейін әрбір 14 ± 2 күн сайын 1200 мг енгізіледі. Қолда бар деректер клиникалық жауапқа әдетте рефрактерлік ЖМГ үшін Элимабпен емдеудің 12-ші аптасында қол жеткізілетінін көрсетеді. Егер 12-ші аптаға дейін емдік әсер байқалмаса, емдеуді тоқтату мәселесін қарастыру керек. Балалар Салмағы ≥ 40 кг ПТГ, аГУС және рефрактерлі ЖМГ бар педиатриялық пациенттерді емдеу тиісті аурулары бар ересек пациенттерге арналған Элимаб препаратын дозалау жөніндегі ұсынымдарға сәйкес жүргізіледі. ПТГ, аГУС және рефрактерлі ЖМГ бар және салмағы 40 кг-ден аз педиатриялық пациенттер үшін Элимаб препаратының дозасы баланың салмағына байланысты анықталады: Пациенттің салмағы — Бастапқы цикл — Демеуші ем 30 - ˂ 40 кг — 600 мг аптасына 1 рет х 2 — 3-аптада 900 мг; содан кейін әр 2 апта сайын 900 мг 20 - ˂ 30 кг — 600 мг аптасына 1 рет х 2 — 3-аптада 600 мг; содан кейін әр 2 апта сайын 600 мг 10 - ˂ 20 кг — 600 мг аптасына 1 рет х 1 — 2-аптада 300 мг; содан кейін әр 2 апта сайын 300 мг 5 - ˂ 10 кг — 300 мг аптасына 1 рет х 1 — 2-аптада 300 мг; содан кейін әр 3 апта сайын 300 мг Экулизумабты ПТГ немесе рефрактерлі гипергликемия ЖМГ бар салмағы 40 кг-ден аз пациенттерге қолдану зерттелмеген. ПТГ немесе рефрактерлі гипергликемия ЖМГ бар салмағы 40 кг-ден аз балалар үшін экулизумабты дозалау аГУС бар және салмағы 40 кг-ден аз балалар үшін дене салмағы негізінде есептелген ұсынылған дозамен бірдей. Экулизумаб қабылдаған аГУС және ПТГ бар пациенттердегі фармакокинетикалық және фармакодинамикалық деректерге сүйеніп, балалар үшін дене салмағы негізінде есептелген дозалау режимі ересектердегі осындайға ұқсас тиімділік пен қауіпсіздік бейінін қамтамасыз етеді деп күтіледі. Рефрактерлік ЖМГ бар және салмағы 40 кг-ден аз пациенттерде дене салмағы негізінде есептелген дозалау режимі де ересектердегі осындаймен салыстырымды тиімділік пен қауіпсіздік бейінін қамтамасыз етеді. Препаратты қосымша енгізу Плазмаферез, плазманы ауыстырып құю немесе жаңа мұздатылған плазманың трансфузиясы жүргізілген жағдайда Элимаб препаратының қосымша дозасын енгізу талап етіледі: Плазмалық емшараның түрі — Элимаб препаратының алдыңғы дозасы — Әр плазма емшарасынан кейінгі Элимаб препаратының қосымша дозасы — Элимаб препаратының қосымша дозасын енгізу уақыты Плазмаферез немесе плазманы ауыстыру — 300 мг — Әрбір плазмаферезге немесе плазманы ауыстыруға 300 мг — Әрбір плазмаферезден немесе плазманы ауыстырудан кейін 60 минут ішінде ≥ 600 мг — Әрбір плазмаферезге немесе плазманы ауыстыруға 600 мг Жаңа мұздатылған плазманы трансфузиялау — ≥ 300 мг — Жаңа мұздатылған плазманың әрбір бірлігіне 300 мг — Жаңа мұздатылған плазманың әрбір бірлігін құйғанға дейін 60 минут бұрын Төменде сипатталғандай, венаішілік иммуноглобулинмен (IVIg) қатарлас емдеу жағдайында Элимаб препаратының қосымша дозасы қажет: Элимаб препаратының алдыңғы дозасы — Элимаб препаратының қосымша дозасы — Элимаб препаратының қосымша дозасын енгізу уақыты ≥ 900 мг — 600 мг әр IVIg циклға — IVIg циклынан кейін мүмкіндігінше тезірек ≤ 600 мг — 300 мг әр IVIg циклға Емдеу үдерісіндегі бақылау аГУС бар пациенттерді емдеу барысында ТМА симптомдарын бақылау қажет. Емдеуді тоқтату үшін медициналық көрсетілімдер болған жағдайларды қоспағанда, Элимаб препаратымен өмір бойы емдеу ұсынылады. Пациенттердің ерекше топтары Балалар 6 жасқа дейінгі рефрактерлі ЖМГ бар балаларда экулизумабтың қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған. 18 жасқа дейінгі ОНМАБ бар балаларда экулизумабтың қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған. Егде жастағы пациенттер Препаратты 65 жастан асқан пациенттерге тағайындауға болады. Дозалаудың арнайы режимі және арнайы сақтық шараларын сақтау талап етілмейді, дегенмен осы жас тобындағы емдеудің клиникалық тәжірибесі шектеулі. Бүйрек функциясы бұзылған пациенттер Пациенттердің осы тобында Элимаб препаратының дозасын түзету қажет емес. Бауыр функциясы бұзылған пациенттер Бауыр функциясы бұзылған пациенттерде экулизумабтың тиімділігі мен қауіпсіздігіне арнайы зерттеулер жүргізілген жоқ (қараңыз Қолдану кезіндегі қажетті сақтандыру шаралары). Енгізу әдісі мен жолы Препаратты енгізудің болюстік тәсіліне қатаң тыйым салынады. Элимаб препаратын төмендегі сипаттамаға сәйкес вена ішіне инфузия жолымен ғана қолдануға болады. Элимаб препаратының инфузиялық ерітіндісін ересектерге 25-45 минут (35 ± 10 минут) бойы және балаларға 1-4 сағат бойы жеткізілуі бақыланатын арнайы инфузиялық жүйелердің көмегімен вена ішіне тамшылатып енгізу қажет. Енгізу кезінде препараттың дайындалған ерітіндісін жарықтан қорғаудың қажеті жоқ. Элимаб препаратын вена ішіне енгізген кезде басқа препаратпен бір шприцте немесе құтыда араластыруға болмайды! Препаратты енгізу аяқталғаннан кейін пациентті бақылау 1 сағат бойы жалғасуы тиіс. Егер препаратты енгізу кезінде жағымсыз құбылыстар дамитын болса, инфузия жылдамдығы дәрігердің қалауы бойынша енгізуді толық тоқтатқанға дейін азайтылуы мүмкін. Егер инфузия баяуласа, инфузияның жалпы уақыты ересектерде екі сағаттан және 18 жасқа дейінгі педиатриялық пациенттерде төрт сағаттан аспайды. Инфузиялық ерітіндіні дайындау бойынша ұсыныстар Инесі бар стерильді шприцті пайдалана отырып (қоса берілмейді), Элимаб препараты бар құтының/құтылардың ішіндегісін түгел тартып алыңыз және ұсынылатын дозаны құрамында 5.0 мг/мл бар инфузиялық ерітінді алу үшін инъекцияға арналған келесі ерітінділердің бірі бар құтыға ауыстырыңыз: 0.9% натрий хлориді ерітіндісі, 0.45% натрий хлориді ерітіндісі немесе 5% декстроза (глюкоза) ерітіндісі. Шприцте қалған пайдаланылмаған препаратты сақтауға болмайды және жергілікті талаптарға сәйкес утилизациялануы тиіс, өйткені оның құрамында консерванттар жоқ. Шприцті немесе инелерді қайта пайдалануға жол берілмейді. Құрамында 5.0 мг/мл экулизумаб бар дайындалған инфузиялық ерітіндінің көлемі: 60 мл (300 мг доза үшін), 120 мл (600 мг доза үшін), 180 мл (900 мг доза үшін) және 240 мл (1200 мг доза үшін) құрауы тиіс. Дайындалған инфузиялық ерітінді мөлдір және түссіз болуы тиіс. Егер ерітінді боялған болса немесе онда қосындылар байқалса, оны пайдалануға жол берілмейді. Тікелей енгізер алдында құтының ішіндегісін гомогендеу үшін инфузияға арналған ерітіндісі бар құтыны абайлап шайқау қажет. Инфузиялық енгізуге арналған ерітіндінің температурасы 20-25 °С болуы тиіс. Егер инфузия қандай да бір себептермен кейінге қалдырылса, дайындалған инфузиялық ерітіндіні 2-ден 8 °С-ге дейінгі температурада 24 сағаттан асырмай мұздатып қатырмай сақтауға жол беріледі. Осы мерзім аяқталғаннан кейін (24 сағат) пайдаланылмаған ерітіндіні утилизациялау керек. Кез келген пайдаланылмаған материал жергілікті талаптарға сәйкес утилизациялануы тиіс. Емдеу ұзақтығы Емдеуді тоқтату үшін медициналық көрсетілімдер болған жағдайларды қоспағанда, Элимаб препаратымен өмір бойы емдеу ұсынылады. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын өткізіп алған кезде қажетті шаралар Егер пациент Элимаб дәрілік препаратының бір немесе бірнеше дозасын енгізуді өткізіп алса, онда ол дереу емдеуші дәрігерге қаралуы қажет. Элимаб препаратын енгізу режимі бұзылғанда негізгі аурудың клиникалық көріністері күшеюі мүмкін (қараңыз. Тоқтату симптомдары қаупінің болуын көрсету). Тоқтату симптомдары қаупінің болуын көрсету ПТГ бар пациенттер Емдеуді тоқтату немесе Элимаб препаратын енгізу режимінің бұзылуы ПТГ симптомдарының анағұрлым ауыр айқындылық дәрежесінде қайта басталуына әкелуі мүмкін. Пациентке Элимаб препаратымен емдеуді тоқтатқан жағдайда ықтимал жағымсыз реакциялар мен қауіптер туралы кеңес беру қажет. Элимаб препаратымен емдеуді тоқтатқаннан кейін пациенттің жағдайын кемінде 8 апта бақылау қажет. Элимаб препаратымен емдеуді тоқтату эритроциттердің тамырішілік бұзылуын күшейтуі мүмкін, бұл: - эритроциттер санының айтарлықтай төмендеуіне; - психиканың және зейіннің бұзылуына; - кеудеде ауырсынудың немесе стенокардияның пайда болуына; - қан сарысуындағы креатинин деңгейінің жоғарылауына; - тромбозға әкелуі мүмкін. Жоғарыда аталған симптомдарды өз бойынан байқаған жағдайда пациент дәрігерге қаралуы керек. аГУС бар пациенттер Емдеуді тоқтату немесе Элимаб препаратын енгізу режимінің бұзылуы аГУС симптомдарының жаңаруына әкелуі мүмкін. Пациентке Элимаб препаратымен емдеуді тоқтатқан жағдайда ықтимал жағымсыз реакциялар мен қауіптер туралы кеңес беру қажет. Элимаб препаратымен емдеуді тоқтатқан аГУС бар пациенттер медициналық бақылауда болуы тиіс. Элимаб препаратымен емдеуді тоқтату: - тромбоциттер санының айтарлықтай төмендеуіне; - эритроциттердің елеулі бұзылуына; - несеп шығарудың бұзылуына; - қан сарысуындағы креатинин деңгейінің жоғарылауына; - психиканың және зейіннің бұзылуына; - кеудеде ауырсынудың немесе стенокардияның пайда болуына; - ентігуге; - тромбозға әкелуі мүмкін. Жоғарыда аталған симптомдарды өз бойынан байқаған жағдайда пациент дәрігерге қаралуы керек. Рефрактерлі ЖМГ немесе ОНМАБ бар пациенттер Элимаб препаратымен емдеуді үзу немесе тоқтату ауру симптомдарының қайтуына және ауырлауына әкелуі мүмкін. Пациентке Элимаб препаратымен емдеуді тоқтатқан жағдайда ықтимал жағымсыз реакциялар мен қауіптер туралы кеңес беру қажет. Элимаб препаратымен емдеуді тоқтатқан ЖМГ және ОНМАБ бар пациенттер медициналық бақылауда болуы тиіс. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медициналық қызметкер кеңесіне жүгіну жөніндегі нұсқаулар Препаратты үнемі дәрігер ұсынғандай қабылдаңыз. Егер Сіздің препаратты қолдану туралы сұрақтарыңыз болса, емдеуші дәрігеріңізбен кеңесіңіз.

- әсер етуші затқа (экулизумабқа), атжалман ақуыздарына немесе кез келген қосымша заттарына аса жоғары сезімталдық. Элимаб препараты мына пациенттерге тағайындалмауы тиіс: - Neisseria meningitidis белсенді инфекциясы; - Neisseria meningitidis қарсы вакцинацияның болмауы (егер вакцинациядан кейін 2 апта ішінде тиісті профилактикалық антибиотиктік емі болмаса).

Өте жиі - бас ауыруы. Жиі - лейкопения, анемия; - гипертензия; - диарея, жүрек айнуы, құсу, іштің ауыруы; - бас айналуы; - жөтел, көмей мен жұтқыншақтың ауыруы; - ұйқысыздық; - бөртпе, қышыну, аллопеция; - артралгия, миалгия, аяқ-қолдың ауыруы; - пневмония, жоғарғы тыныс жолдарының инфекциясы, бронхит, назофарингит, несеп шығару жолдарының инфекциясы, ауыз қуысының шырышты қабығының герпесі; - пирексия, шаршау, тұмау тәрізді синдром; - енгізу орнындағы спецификалық емес реакциялар. Жиі емес - тромбоцитопения, лимфопения; - жүрек қағуын сезіну; - қатерлі гипертензия, гипотензия, «қан кернеу», веналық бұзылулар; - құлақтың шыңылдауы, вертиго (вестибулярлық бас айналуы); - көздің бұлдырауы; - іш қату, диспепсия, іштің кебуі; - тәбеттің төмендеуі; - парестезиялар, тремор, дисгевзия, естен тану; - диспноэ, мұрыннан қан кету, тамақтың ауыруы, мұрынның бітелуі, ринорея; - депрессия, мазасыздық, көңіл-күйдің өзгеруі, ұйқының бұзылуы; - бүйрек функциясының бұзылуы, дизурия, гематурия; - есекжем, эритема, петехия, гипергидроз, терінің құрғауы, дерматит; - бұлшықет түйілуі, сүйектің ауыруы, арқаның ауыруы, мойынның ауыруы; - менингококк инфекциясыb, сепсис, сепсистік шок, перитонит, зеңдік, вирустық инфекциялар, төменгі тыныс жолдарының инфекциялары, абсцессa, тері асты шелінің қабынуы, тұмау, асқазан-ішек инфекциялары, цистит, синусит, гингивит; - анафилаксиялық реакциялар, аса жоғары сезімталдық; - өздігінен болатын эрекция; - ісіну, кеудедегі жайсыздық, астения, кеуде қуысы аумағындағы ауырсыну, енгізген жердегі ауырсыну, қалтырау; - аланинаминотрансфераза белсенділігінің жоғарылауы, аспартатаминотрансфераза белсенділігінің жоғарылауы, гамма-глутамилтрансфераза белсенділігінің жоғарылауы, гематокриттің төмендеуі, гемоглобиннің төмендеуі. Сирек - гемолиз*, қанның ұюының аномальді факторы, эритроциттердің агглютинациясы, коагулопатия; - миелодисплазиялық синдром, меланома; - гематома; - гипертиреоз; - конъюнктиваның тітіркенуі; - гастроэзофагеальді рефлюкс, қызылиектің ауыруы; - сарғаю; - әдеттен тыс түс көру; - тері пигментациясының бұзылуы; - тризм, буындардың домбығуы; - аспергиллезc, бактериялық артритc, урогениталды жолдың создық инфекциялары, Haemophilus influenzae тудыратын инфекциялар, импетиго; - етеккір оралымының бұзылуы; - экстравазация, енгізу орнындағы парестезия, «ысыну» сезімі; - Кумбстың оң сынамасыc; Белгісіз (қолда бар деректер бойынша бағалау мүмкін емес) - бауырдың зақымдануыd Ескертпелер: * - төменде Жекелеген жағымсыз реакциялардың сипаттамасын қараңыз; a - аяқ-қолдардың абсцесі, жиек ішектің абсцесі, бүйрек абсцесі, тері астындағы абсцесс, тіс абсцесі, гепатоспленальді абсцесс, ректальді аймақ абсцесі, ректальді абсцесс; b- менингококк инфекциясы, келесі топ осыған кіреді: менингококк сепсисі, менингококк менингиті, нейсериалды инфекция; с- маркетингтен кейінгі кезеңде анықталған жағымсыз реакциялар; d- маркетингтен кейінгі бақылаудың қолда бар деректері негізінде кездесу жиілігін анықтау мүмкін емес. Жекелеген жағымсыз реакциялардың сипаттамасы Барлық клиникалық зерттеулерде анағұрлым күрделі жағымсыз реакция менингококктық сепсис болды, бұл экулизумаб қабылдаған пациенттердегі менингококк инфекциясының кең таралған түрі болып табылады. Neisseria gonorrhoeae, Neisseria sicca/subflava, Neisseria spp тудырған сепсис жағдайлары туралы хабарланды. Экулизумабқа антиденелер препаратпен ем қабылдаған ПТГ бар 2% пациентте, аГУС бар 3% пациентте және ОНМАБ бар 2 % пациентте анықталды. Плацебо-бақыланатын рефрактерлі ЖМГ зерттеулерінде дәріге қарсы антиденелер байқалмады. Антиденелердің пайда болуы кез келген ақуыз препараттарымен емдеуге тән сипат. Гемолиз жағдайлары ПТГ бар пациенттерде экулизумабтың кезекті дозасын өткізіп алғанда немесе енгізу кешіктірілген кезде байқалды. Тромбоздық микроангиопатияның клиникалық көріністері аГУС бар пациенттерде экулизумабтың кезекті дозасын өткізіп алғанда немесе енгізу кешіктірілген кезде байқалды. Педиатриялық популяция Қауіпсіздік жөніндегі деректерді жалпылама талдау ПТГ бар 11-ден 18 жасқа дейінгі балалар мен ересек пациенттерде қауіпсіздік бейінінің айырмашылықтарын анықтамады. Балаларда бас ауыруы жиі байқалды. Зерттеу мәліметтері бойынша, 2 айлығынан бастап 18 жасқа дейінгі балалардағы қауіпсіздік бейінінің аГУС бар ересек пациенттердегі осындайдан айырмашылығы жоқ. Әртүрлі жастағы балалар топтарының қауіпсіздік бейінінде айырмашылықтар жоқ. ОНМАБ бар педиатриялық популяцияда экулизумабты зерттеулер жүргізілген жоқ. Егде жастағы пациенттер Егде жастағы (≥ 65 жас) пациенттерде жасырақ пациенттермен ( < 65 жас) салыстырғанда қауіпсіздік бейінінде айырмашылықтар байқалмады. Басқа аурулары бар пациенттер Басқа клиникалық зерттеулерден алынған қауіпсіздік деректері. Экулизумабпен (12 зерттеу, 934 пациент) ПТГ және аГУСқа, рефрактерлік ЖМГ немесе ОНМАБ-қа қарағанда басқа нозологиялық формаларда жүргізілген барлық клиникалық зерттеулердің деректерін жалпылама талдау идиопатиялық жарғақшалық гломерулонефропатиясы бар вакцинацияланбаған пациентте менингококкты менингиттің 1 жағдайын анықтады. ПТГ-ден, аГУС-тен басқаша аурулары бар пациенттерде жағымсыз реакциялар бейіні ПТГ, аГУС, рефрактерлік ЖМГ және ОНМАБ бар пациенттерде тіркелген қауіпсіздік бейінімен салыстырымды болды. Аталған клиникалық зерттеулерде қандай да бір спецификалық жағымсыз реакциялар анықталған жоқ. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитетінің «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Экулизумабтың артық дозалану жағдайлары белгісіз.

Элимаб препаратының әсер ету механизмін ескере отырып, оны белсенді жүйелі инфекциялары бар пациенттерге сақтықпен тағайындау керек. Сондай-ақ, Элимаб препаратын бауыр функциясы бұзылған пациенттерге сақтықпен тағайындау керек (клиникалық тәжірибенің болмауына байланысты). Арнайы сақтандырулар Элимаб препараты ПТГ бар пациенттерде анемияның аплазиялық компонентіне әсер етпейді. Менингококк инфекциясы Элимаб препаратының әсер ету механизмі пациенттердің менингококк инфекциясына (Neisseria meningitidis) бейімділігін арттырады. Менингококк инфекциясы кез келген серотиптен дамуы мүмкін. Инфекциялану қаупін азайту үшін барлық пациенттер, егер Элимаб препаратымен емді кейінге қалдыру қаупі менингококк инфекциясының даму қаупінен асып кетпесе, Элимаб препаратын қабылдаудан кемінде 2 апта бұрын вакцинациялануы тиіс. Төрт валентті менингококк вакцинасын алғаннан кейін 2 аптадан аз уақыт ішінде Элимаб препаратымен емдеуді бастайтын пациенттер вакцинациядан кейін 2 апта ішінде тиісті антибиотиктермен ем алуы тиіс. Менингококк серотиптеріне қарсы вакциналар A, C, Y, W135 және B (егер бар болса) әдетте патогенді менингококк серотиптерімен инфекцияланудың алдын алу үшін ұсынылады. Пациенттер Қазақстан Республикасының қолданыстағы заңнамасына сәйкес вакцинациядан өтуі тиіс. Вакцинация комплемент жүйесін қосымша белсендіре алады. ПТГ, аГУС, рефрактерлі ЖМГ және ОНМАБ қоса алғанда, комплемент-астасқан аурулары бар пациенттерде комплемент жүйесін белсендіру нәтижесінде гемолиз (ПТГ) және тромбоздық микроангиопатия (аГУС), миастения гравис өршуі (рефрактерлі ЖМГ) немесе симптомдарының (ОНМАБ) қайталануы сияқты негізгі аурудың белгілері мен симптомдарының күшеюі байқалуы мүмкін. Осыған байланысты, ұсынылған вакцинациядан кейін ауру симптомдарының көріністерін мұқият бақылау қажет. Менингококк инфекциясын болдырмау үшін вакцинация жеткіліксіз болуы мүмкін. Бактерияға қарсы препараттарды пайдаланған кезде ресми ұсынымдарды қатаң сақтау қажет. Экулизумаб қабылдаған пациенттерде тіркелген күрделі немесе өлімге әкелетін менингококк инфекцияларының жағдайлары туралы деректер бар. Барлық пациенттерді менингококк инфекциясының ерте симптомдарының бар-жоғына мұқият бақылау қажет. Менингококк инфекциясына күдік болған жағдайда пациенттің жағдайын бағалау және қажет болған жағдайда бактерияға қарсы тиісті ем тағайындау қажет. Барлық пациенттер менингококк инфекциясының ерте симптомдары туралы және осы симптомдар пайда болған кезде дереу медициналық көмекке жүгіну қажеттігі туралы хабардар етілуі тиіс. Басқа жүйелі инфекциялар Элимаб препаратының әсер ету механизмін ескере отырып, оны белсенді жүйелі инфекциялары бар пациенттерге сақтықпен тағайындау керек. Пациенттерде инфекцияларға, әсіресе Neisseria және қаптамаланған бактерияларға жоғары сезімталдық байқалуы мүмкін. Диссеминацияланған гонококкты инфекцияларды қоса, Neisseria түрлерімен (Neisseria meningitidis-тен басқа) күрделі инфекциялану туралы хабарланды. Дегенмен, пациенттерге Элимаб препаратымен емдеу аясында ықтимал ауыр инфекциялардың белсену мүмкіндігі және олардың ықтимал белгілері мен симптомдары туралы ескертілуі тиіс. Пациенттерге создың профилактикасын ұсыну қажет. Инфузиялық реакциялар Элимаб препаратын вена ішіне енгізу, басқа ақуыз препараттарын енгізу сияқты, аллергиялық реакцияларға немесе анафилаксиялық реакцияны қоса, аса жоғары сезімталдық реакцияларына әкелетін инфузиялық реакциялардың немесе иммуногендіктің дамуына әкелуі мүмкін. Экулизумабпен емдеу кезінде осындай реакциялардың дамуы туралы клиникалық деректердің болмауына қарамастан, инфузиялық реакция дамыған жағдайда препаратты енгізу тоқтатылуы және симптоматикалық ем тағайындалуы тиіс. ПТГ, аГУС, рефрактерлі ЖМГ немесе ОНМАБ бар бала жастағы пациенттердің ешқайсысында экулизумаб қолдануды тоқтатуды талап ететін инфузиялық реакциялар байқалмаған. Иммуногендік Қолда бар деректер бойынша экулизумаб алған пациенттерде бейтараптандыратын антиденелердің түзілуі жиі байқалған жоқ. ПТГ бар пациенттерде антиденелердің төмен титрі экулизумабпен емдеу аясында (3.4 %), сондай-ақ плацебо алған кезде (4.8%) анықталды. Экулизумаб алған аГУС бар пациенттерде 100-ден 3 жағдайда (3%) экулизумабқа антиденелердің пайда болуы тіркелді. АГУС бар пациенттерде 100-ден 1 жағдайда (1%) бейтараптандыратын антиденелердің төмен титрінің пайда болуы тіркелді. Рефрактерлі ЖМГ бар пациенттерде клиникалық зерттеулер шеңберінде белсенді емдеудің 26 аптасынан кейін препаратқа антиденелер анықталған жоқ. ОНМАБ бар пациенттерде плацебо-бақыланатын зерттеуде экулизумабпен ем қабылдаған 2/95 (2.1 %) пациентте бейтараптандырғыш белсенділігі жоқ төмен титрдегі дәріге қарсы тұрақты емес антиденелер анықталды. Антиденелер титрі мен экулизумабтың клиникалық тиімділігі және оның жағымсыз әсерлерінің корреляциясы анықталған жоқ. Иммунизация Элимаб препаратымен ем басталғанға дейін ПТГ және аГУС, ЖМГ немесе ОНМАБ бар барлық пациенттерге профилактикалық егулерді жүргізудің ұлттық күнтізбесіне сәйкес толық вакцинациядан өту ұсынылады. Бұдан басқа, Элимаб препаратымен емдеу басталғанға дейін кемінде 2 апта бұрын барлық пациенттерге міндетті түрде менингококк вакцинасы енгізілуі тиіс. Менингококк инфекциясының профилактикасы үшін A, C, Y, W135 және B (егер бар болса) серотиптеріне қарсы вакциналар ұсынылады. Элимаб препаратымен ем менингококк инфекциясына қарсы вакцинациядан кейін 2 аптадан ерте басталған пациенттер вакцинациядан кейін 2 апта ішінде бактерияға қарсы тиісті ем алуы тиіс. 18 жасқа толмаған пациенттерді ұлттық егу күнтізбесіне сәйкес гемофильді таяқшаға (Haemophilus influenzae) және пневмококкқа қарсы қатаң түрде егу керек. Вакцинация комплементті қосымша белсендіруі мүмкін, соның нәтижесінде ПТГ және аГУС, рефрактерлік ЖМГ немесе ОНМАБ қоса, комплемент-астасқан аурулары бар пациенттерде гемолиз (ПТГ), тромбоздық микроангиопатия (аГУС), рефрактерлік ЖМГ өршуі немесе ОНМАБ симптомдарының қайталануы сияқты негізгі аурудың көріністері мен симптомдарының күшеюі байқалуы мүмкін. Осыған байланысты, вакцинациядан кейін пациенттерде ауру симптомдарының көріністерін мұқият бақылау қажет. Антикоагулянттық ем Антикоагулянттық ем жүргізу жөніндегі ұсынымдар Элимаб препаратын тағайындауға байланысты өзгермеуі тиіс. Иммунодепрессанттармен және антихолинэстеразалық препараттармен емдеу Дозаны төмендету немесе иммунодепрессанттар мен антихолинэстеразалық препараттарды қабылдауды тоқтату кезінде рефрактерлі ЖМГ бар пациенттерде аурудың өршу белгілерін мұқият қадағалау керек. Клиникалық зерттеуге қатысқан ОНМАБ бар пациенттер экулизумабпен емдеу аясында қатарлас иммунодепрессиялық препараттармен емдеуді жалғастырды. Зерттеу барысында иммунодепрессиялық емді тоқтату жағдайлары талданбады. Иммунодепрессиялық препаратты тоқтату немесе дозасын төмендету жағдайында ОНМАБ ықтимал қайталану белгілерін немесе симптомдарын мұқият қадағалау қажет. ПТГ емдеу кезіндегі зертханалық бақылау Элимаб препаратымен емдеу аясында ПТГ бар пациенттерде тамырішілік гемолиздің айқындылығын бақылау үшін қан сарысуындағы лактатдегидрогеназа (ЛДГ) белсенділігін анықтау қажет. Демеуші ем кезеңінде дозаны түзету қажет болса, 14±2 күн ауқымында анықталатын препаратты енгізу жиілігі әрбір 12 күн сайын 1 ретке дейін арттырылуы мүмкін. аГУС емдеу кезіндегі зертханалық бақылау Элимаб препаратымен емдеу аясында аГУС бар пациенттерде тромбоциттер санына, ЛДГ белсенділігіне және қан сарысуындағы креатининге жүйелі мониторинг жүргізу арқылы тромбоздық микроангиопатияны (ТМА) бақылау жүзеге асырылуы тиіс. Демеуші ем кезеңінде дозаны түзету қажет болса, 14±2 күн ауқымында анықталатын препаратты енгізу жиілігі әрбір 12 күн сайын 1 ретке дейін арттырылуы мүмкін. ПТГ бар пациенттерді емдеуді тоқтату Элимаб препаратымен ем тоқтатылған пациенттер тамырішілік гемолиз қарқындылығын бақылауды қамтамасыз ету үшін медициналық бақылауда болуы тиіс. Ауыр гемолиз белгілері мыналар болып табылады: сарысудағы ЛДГ белсенділігі Элимаб препаратымен емдеу басталғанға дейінгіге қарағанда мынадай көрсеткіштердің бірімен жиынтығында жоғары: 1 апта ішінде немесе одан ерте ПТГ жасушалары популяциясының 25%-дан астам төмендеуі (гемотрансфузия жағдайында сұйылту әсері болмаған кезде); гемоглобин концентрациясы 50 г/л-ден кем немесе оның 1 аптада немесе одан ерте 40 г/л-ден астам төмендеуі; стенокардияның пайда болуы немесе оның ауырлығының артуы; психиканың бұзылуы; қандағы креатинин концентрациясының 50% - ға артуы немесе тромбоз. Элимаб препаратымен емдеуді тоқтатқаннан кейін пациенттерді бақылау ұзақтығы 8 аптадан кем болмауы тиіс. Емді тоқтатқаннан кейін ауыр гемолиз белгілері пайда болған жағдайда қан құюды (эритроциттік массаны) тағайындау немесе егер ағынды цитометрия деректері бойынша ПТГ жасушаларының популяциясы барлық эритроциттер санының ˃50% болған жағдайда алмасу гемотрансфузиясын жүргізу, сондай-ақ антикоагулянттар, кортикостероидтар тағайындау немесе Элимаб препаратымен емдеуді қайта бастау ұсынылады. Экулизумабпен емдеу тоқтатылған ПТГ бар 16 пациентті бақылау деректері оларда тамырішілік гемолиз қарқындылығы күшейгенін анықтамады. аГУС бар пациенттерді емдеуді тоқтату Емдеуді тоқтатуды медициналық көрсетілімдер болған кезде ғана қарастыру керек. Экулизумабпен емдеуді тоқтатқаннан кейін аГУС бар кейбір пациенттерде емді тоқтатқаннан кейін 4-тен 127 аптаға дейінгі кезеңде ТМА симптомдарының қайта басталуы байқалды. Экулизумаб қолдануды тоқтатқан аГУС бар 61 пациент (оның ішінде 21 бала) туралы деректер бар, оларды бақылау кезеңі орта есеппен 24 аптаны құрады. Емдеу тоқтатылғаннан кейін 12 пациентте ТМА-ның жаңғыруына байланысты он бес күрделі асқыну тіркелді. ТМА ауыр көріністерінің тағы екі оқиғасы экулизумабты төмендеу дозада қабылдаған 2 пациентте – бекітілген дозалау режимінен тыс пайда болды. Оларда генетикалық мутациялар, полиморфизмнің немесе аутоантидененің жоғары қаупі анықталған-анықталмағанына қарамастан пациенттерде ТМА күрделі көріністері байқалды. Бұл пациенттерде қосымша күрделі медициналық асқынулар пайда болды, оның ішінде: бүйрек функциясының елеулі нашарлауы; аурумен байланысты ауруханаға жатқызу; бүйрек жеткіліксіздігінің диализ жүргізуді талап ететін терминалдық кезеңге дейін үдеуі. Экулизумабпен емдеудің қайта басталуына қарамастан, бір пациентте бүйрек жеткіліксіздігінің терминалдық сатыға дейін үдеуі дамыды. Элимаб препаратымен емдеуді тоқтатқан, аГУС бар пациенттер ТМА ауыр асқынуларының белгілері мен симптомдарын бақылауды қамтамасыз ету үшін медициналық бақылауда болуы тиіс. Препаратты тоқтатқаннан кейін аГУС бар пациенттерде ТМА ауыр көріністерін болжау немесе болдырмау үшін мониторинг жеткіліксіз болуы мүмкін. Элимаб препаратын тоқтатқаннан кейін ТМА белгілерінің біліну белгілері мыналар болып табылады: (1) мынадай көрсеткіштердің бірінің кез келген екі немесе қайта анықталатын өзгерістері: Элимаб препаратымен емдеу кезінде тромбоциттердің бастапқы мәнімен немесе ең жоғары санымен салыстырғанда тромбоциттер санының 25% және одан көп төмендеуі; Элимаб препаратымен емдеу кезінде бастапқы мәнімен немесе ең төмен деңгейімен салыстырғанда сарысудағы креатинин концентрациясының 25% - ға және одан жоғары артуы; немесе Элимаб препаратымен емдеу кезінде бастапқы мәнімен немесе ең төмен мәнімен салыстырғанда ЛДГ сарысулық белсенділігінің 25%-ға және одан жоғары артуы; немесе (2) келесі симптомдардың кез келгені: психиканың өзгеруі, құрысулар, стенокардия, ентігу, тромбоз. Элимаб препаратымен емдеуді тоқтатқаннан кейін ТМА ауыр асқынулары дамыған жағдайда, Элимабпен емдеуді қайта бастау, плазмаферез немесе плазманы алмастыру арқылы демеуші ем немесе гемодиализді, өкпенің жасанды желдетілуін немесе антикоагулянттық емді қоса алғанда, тиісті арнайы демеуші ем тағайындау ұсынылады. Рефрактерлі ЖМГ емдеуді тоқтату. Рефрактерлі ЖМГ емдеуде экулизумабты пайдалану ұзақ қолдану жағдайында ғана жүргізілді. Жағдайдың нашарлау белгілері мен симптомдарын уақтылы анықтау үшін экулизумаб қолдануды тоқтатқан пациенттердің жағдайын мұқият қадағалау қажет. ОНМАБ емдеуді тоқтату ОНМАБ емдеу үшін экулизумабты қолдану ұзақ қолдану режимінде ғана бағаланды және емдеуді тоқтатқаннан кейінгі әсері әлі сипатталмаған. ОНМАБ өршуінің белгілері мен симптомдарын уақтылы анықтау үшін экулизумаб қолдануды тоқтатқан пациенттердің жағдайын мұқият қадағалау қажет. Қосымша заттар Натрий 0.9 % натрий хлориді ерітіндісін пайдаланып дайындалған, құрамында препараттың ең жоғары дозасы бар, енгізуге арналған 240 мл ерітіндіде 0.88 г натрий болады, бұл ересектерде натрийді ДДСҰ ұсынған 2.0 г тәуліктік тұтынудың 44.0 %-ын құрайды. 0.45 % натрий хлориді ерітіндісін пайдаланып дайындалған, құрамында препараттың ең жоғары дозасы бар, енгізуге арналған 240 мл ерітіндіде 0.67 г натрий болады, бұл ересектерде натрийді ДДСҰ ұсынған 2.0 г тәуліктік тұтынудың 33.5 %-ын құрайды. Натрий тұтынуды шектейтін диетада жүрген пациенттер осыны ескеруі қажет. Полисорбат 80 Элимаб препаратының (30 мл) әрбір құтысында 6.6 мг полисорбат 80 бар. Ең жоғары дозада бұл ересектер мен салмағы 10 кг-ден асатын балалар үшін 0.66 мг/кг-ден аспайды және салмағы 5-тен <10 кг дейінгі балалар үшін 1.32 мг/кг-ден аспайды. Полисорбаттар аллергиялық реакциялар тудыруы мүмкін. Педиатрияда қолдану 18 жасқа толмаған пациенттерді ұлттық егу күнтізбесіне сәйкес гемофильді таяқшаға (Haemophilus influenzae) және пневмококкқа қарсы қатаң түрде егу керек. Препараттың көлік құралдарын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Экулизумаб көлік құралдарын басқару және қауіптілігі зор механизмдермен жұмыс істеу қабілетіне әсер етпейді немесе елеусіз әсер етеді.

Бала туу жасындағы әйелдер Элимаб препаратымен емдеу кезінде және ол аяқталғаннан кейін 5 ай бойы контрацепцияның сенімді әдістерін пайдалануы тиіс. Жүктілік кезінде экулизумабты қолдануға бақыланатын зерттеулер жүргізілген жоқ. Экулизумаб қабылдаған жүкті әйелдердің шектеулі санына (300-ден аз) жүргізілген зерттеулер барысында шаранада ақаудың дамуының немесе фетальді-неонаталдық уыттылықтың жоғары қаупі анықталған жоқ. Адамның G иммуноглобулині (IgG) плаценталық бөгет арқылы өтетіні белгілі, осыған байланысты экулизумаб шарана қанындағы комплементтің терминалдық белсенділігін тежеуге қабілетті болуы ықтимал. Препаратты тағайындау туралы шешімді дәрігер ана мен шарананың жағдайына мұқият мониторинг жүргізген кезде, егер ана үшін қолданудың әлеуетті пайдасы шарана үшін әлеуетті қауіпті ақтаса ғана қабылдауы мүмкін. Емшек еметін жаңа туған нәрестелерге/сәбилерге әсер етуі күтілмейді, өйткені қолда бар шектеулі деректер экулизумабтың емшек сүтіне бөлінбейтінін көрсетеді. Экулизумабты қолдану туралы шешім емшек емудің бала дамуы мен денсаулығына пайдасын, сондай-ақ анаға экулизумабтың клиникалық қажеттілігін және экулизумабтың кез келген ықтимал жағымсыз реакцияларын немесе ананың негізгі ауруының емшек еметін балаға әсерін ескере отырып қабылдануы тиіс. Экулизумабты қолдану арқылы жануарлардың ұрпақ өрбіту функциясын зерттеулер жүргізілген жоқ.

Дәрілік өзара әрекеттесуге зерттеу жүргізілген жоқ. Экулизумабтың ритуксимабтың комплементке тәуелді цитоуыттылығын әлеуетті тежейтін әсері негізінде экулизумаб ритуксимабтың күтілетін фармакодинамикалық әсерлерін төмендетуі мүмкін. Плазмаферез, плазманы ауыстырып құю, жаңа мұздатылған плазманың трансфузиясы, иммуноглобулинді вена ішіне енгізу қан сарысуындағы экулизумаб деңгейін төмендетуі мүмкін. Мұндай жағдайларда экулизумабтың қосымша дозасын енгізу талап етіледі (4.2 бөлімін қараңыз). Экулизумабты вена ішіне енгізілетін иммуноглобулинмен бір мезгілде қолдану экулизумаб тиімділігін төмендетуі мүмкін. Экулизумаб тиімділігінің деңгейін мұқият бақылау керек. Экулизумабты неонаталдық Fc-рецепторлар (FcRn) блокаторларымен бір мезгілде қолдану экулизумабтың жүйелі экспозициясын және тиімділігін төмендетуі мүмкін. Экулизумаб тиімділігінің деңгейін мұқият бақылау керек. Элимаб препаратын инъекцияға арналған 0.9 % немесе 0.45 % натрий хлориді ерітіндісімен немесе 5 % декстроза (глюкоза) ерітіндісімен ғана араластыруға жол беріледі.

Сақтау мерзімі 3 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Жарықтан қорғалған жерде, 2С-ден 8С-ге дейінгі температурада сақтау керек. Мұздатып қатыруға болмайды! Дайындалған инфузиялық ерітіндіні 2-ден 8°С-ге дейінгі температурада 24 сағаттан асырмай мұздатып қатырмай сақтауға рұқсат етіледі. Осы мерзім аяқталғаннан кейін (24 сағат) пайдаланылмаған ерітіндіні утилизациялау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!