Дипроспан® суспензия

1 мл суспензияның құрамында белсенді заттар: бетаметазон дипропионаты 6.43 мг (5.00 мг бетаметазонға баламалы), бетаметазонның натрий фосфаты 2.63 мг (2.00 мг бетаметазонға баламалы), қосымша заттар: натрий гидрофосфаты дигидраты, натрий хлориді, динатрий эдетаты, полисорбат 80, бензил спирті, метилпарагидроксибензоат (Е218), пропилпарагидроксибензоат (Е216), натрий карбоксиметилцеллюлозасы, макрогол, хлорсутек қышқылы, инъекцияға арналған су. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Мөлдір, түссізден ашық сары түске дейінгі, аздап тұтқыр, құрамында оңай суспензияланатын ақ немесе ақ дерлік түсті бөлшектер бар, механикалық қоспалардан бос сұйықтық.

-Кортикостероидтармен терапия қосымша болып табылады және стандартты терапияны алмастырмайды. Бұлшықет ішіне енгізу Дипроспан® кортикостероидтармен емдеуге жауап беретін әртүрлі ревматизмдік, дерматологиялық және аллергиялық ауруларды, коллагенді және басқа ауруларды емдеуге арналған. Бұлшықет-қаңқалық енгізу (буын ішіне және буын маңына енгізу және тікелей жұмсақ тіндерге енгізу) Остеоартрит, ревматоидты артрит кезінде қосалқы қысқа мерзімді терапия ретінде (аурудың жедел түрінде немесе өршуінде) Зақымданған тіннің ішіне енгізу Дерматологиялық аурулар кезінде Табанға жергілікті енгізу Қосалқы қысқа мерзімді терапия ретінде (аурудың жедел формасы немесе бар аурудың өршуі кезінде) мүйізгек астындағы бурситтер, сүйек мүйізгектері, өкшесүйек сүйелі және аяқтың бас бармағының және бесінші саусағының ауыр қозғалуы; синовиялық кисталар, Мортон ауруы, тендосиновит және куб тәрізді сүйектің периоститі Типтік жағдайлар Аллергиялық аурулар • созылмалы бронх демікпесі (оның ішінде демікпе статусын кешенді емдеуде), маусымдық немесе жыл бойғы аллергиялық ринит, ауыр аллергиялық бронхит, жанаспалы дерматит, атопиялық дерматит, пішен қызбасы, ангионевроздық ісіну, дәрі-дәрмектік аллергия, сарысу құю ауруы, жәндіктердің шағуына аллергиялық реакциялар Ревматизм аурулары • ревматоидты артрит, остеоартрит, бурсит, люмбаго, ишиас, кокцидиния, жедел подагралық артрит, қисық мойын, ганглиозды киста, шорбуынданатын спондилит, радикулит, экзостоз, фасциит Тері аурулары • атопиялық дерматит (монета тәрізді экзема), нейродермиттер (белдемелі қарапайым теміреткі), жанаспалы дерматит, күннен болатын дерматит, есекжем, гипертрофиялық қызыл жалпақ теміреткі, инсулин липодистрофиясы, ұялы алопеция, дискоидты эритематозды жегі, псориаз, келоидты тыртықтар, кәдімгі сулы бөртпе, герпестік дерматит, кисталы безеулер Коллагендік аурулар • жүйелі қызыл жегі (өршу кезеңінде немесе демеуші ем ретінде), түйінді полиартрит, склеродермия, дерматомиозит Ісік аурулары • ересектердегі лейкоздар мен лимфомалардың паллиативті терапиясы, балалардағы жедел лейкоз Басқа аурулар • адреногениталий синдромы, спецификалық емес ойықжаралы колит, Крон ауруы, спру, кортикостероидқа тәуелді қан аурулары, нефрит, нефроздық синдром • бүйрек үсті безі қыртысының бастапқы және салдарлы жеткіліксіздігі (минералокортикостероидтарды міндетті түрде бір мезгілде енгізген кезде)

Әсер ету механизмі Бетаметазон – бұл синтетикалық глюкокортикоид (9-альфа-фтор-16-бета-метилпреднизолон). Бетаметазон қабынуға қарсы, аллергияға қарсы және иммуносупрессивті күшті әсерге ие. Бетаметазон клиникалық маңызды минералокортикоидты әсер етпейді. Глюкокортикоидтар жасуша жарғақшасы арқылы еніп, цитоплазманың спецификалы рецепторларымен кешендер түзеді. Бұл кешендер кейіннен жасуша ядросына еніп, ДНҚ-ға (хроматин) бекітіліп, ақпараттық РНҚ транскрипциясын, сондай-ақ әртүрлі ферменттер ақуыздарының синтезін стимуляциялайды. Соңғысы глюкокортикоидтарды жүйелі қолдану кезінде байқалатын әсерлер үшін жауап береді. Қабыну және иммундық процесстерге әсер етуден басқа, глюкокортикоидтар көмірсулардың, ақуыздар мен липидтердің метаболизміне де әсер етеді. Сонымен қатар, глюкокортикоидтар жүрек-қантамыр жүйесіне, қаңқа бұлшықеттеріне және орталық жүйке жүйесіне әсер етеді. Қабыну процесіне және иммундық жауапқа әсері Глюкокортикоидтардың қабынуға қарсы, иммунодепрессивті және аллергияға қарсы қасиеттері терапиялық практикада қолданған кезде өте маңызды. Мұндай қасиеттердің негізгі нәтижелері: қабыну процесінің ошағындағы иммунобелсенді жасушалар санының азаюы, вазодилатацияның төмендеуі, лизосомалық жарғақшалардың тұрақтануы, фагоцитоздың басылуы, простагландиндер мен ұқсас заттардың өндірілуінің төмендеуі. Көмірсулар мен ақуыздардың алмасуына әсері Глюкокортикоидтар ақуыздардың катаболизмін стимуляциялайды. Бауырда глюконеогенез процесі арқылы босатылған аминқышқылдары глюкоза мен гликогенге айналады. Шеткергі тіндерде глюкозаның сіңуі төмендейді, бұл гипергликемия мен глюкозурияға әкеледі, әсіресе диабетке бейім пациенттерде. Май алмасуға әсері Глюкокортикоидтар липолитикалық әсерге ие. Липолиз аяқ-қол деңгейінде айқын көрінеді. Сонымен қатар, глюкокортикоидтар липогенезге әсер етеді, бұл көбінесе дене, мойын және бас аймағында көрінеді. Бұл әсерлер жиынтықта липидті шөгінділердің қайта бөлінуіне әкеледі. Глюкокортикоидтардың ең жоғары фармакологиялық белсенділігі препараттың қан сарысуындағы ең жоғары концентрациясына қол жеткізуден кеш көрінеді, бұл препараттың әсерінің көп бөлігі тікелей дәрілік әсерге емес, ферменттер белсенділігінің өзгеруіне негізделгенін көрсетеді.

Қолданар алдында шайқаңыз. Дозалау режимі мен енгізу тәсілі көрсетілімдерге, аурудың ауырлығына және пациенттің емдеуге реакциясына байланысты әр адамға жеке белгіленеді. Дозалау режимі Дозасы ең төмен, қолдану кезеңі - барынша қысқа болуы тиіс. Дозаны қанағаттанарлық клиникалық жауап алғанға дейін таңдау қажет. Белгілі бір уақыт аралығында қанағаттанарлық клиникалық жауап болмаған жағдайда Дипроспан® препаратын дозаны біртіндеп азайту жолымен тоқтату және басқа ем тағайындау керек. Емдік әсерге қол жеткізгеннен кейін демеуші дозаны барабар клиникалық әсерді қамтамасыз ететін ең аз дозаға қол жеткізілгенге дейін белгілі бір уақыт аралықтары арқылы енгізілетін дозаны біртіндеп төмендету жолымен таңдайды. Балаларға арналған препараттың дозасын әдетте жасына, салмағына немесе дене параметрлеріне қарай емес, емделетін жағдайдың ауырлығына қарай анықтау керек. Дипроспанның 6 жасқа дейінгі балаларда қолданылуы мен қауіпсіздігі зерттелмеген. Енгізу әдісі мен жолы Дипроспан® препаратын вена ішіне немесе тері астына енгізу үшін қолдануға болмайды. Жүйелі енгізу Жүйелі ем кезінде Дипроспан® препаратының бастапқы дозасы көп жағдайда 1-2 мл құрайды. Енгізу қажет болған жағдайда науқастың жағдайына байланысты қайталанады. Препарат бөксе аймағына бұлшықет ішіне терең енгізіледі. Дозалау мен енгізу жиілігін пациенттің жағдайының ауырлығын және емдік жауабын ескере отырып, жеке таңдайды: • шұғыл шараларды қажет ететін ауыр жағдайларда (қызыл жегі және демікпе статусы) препараттың бастапқы дозасы 2 мл құрауы мүмкін; • дерматологиялық аурулар кезінде, әдетте, 1 мл препарат жеткілікті; • тыныс алу жүйесінің ауруларында Дипроспан® препаратының әсері препаратты бұлшықет ішіне енгізгеннен кейін бірнеше сағат ішінде басталады. Бронх демікпесі, пішен қызбасы, аллергиялық бронхит және аллергиялық ринит кезінде жағдайды айтарлықтай жақсартуға 1-2 мл препаратты енгізгеннен кейін қол жеткізіледі; • жедел және созылмалы бурситтерде бұлшықет ішіне енгізуге арналған бастапқы доза 1-2 мл препаратты құрайды. Қажет болған жағдайда бірнеше рет қайта енгізу жүргізіледі. Жергілікті енгізу кезінде жергілікті ауырсынуды басатын препаратты бір мезгілде қолдану тек бірлі-жарым жағдайларда ғана қажет. Ауырсынуды басатын дәріні бір мезгілде енгізген кезде Дипроспан® құрамында парабен жоқ дәрілік формаларды пайдалана отырып, прокаин гидрохлоридінің немесе лидокаинның 1% немесе 2%-дық ерітіндісімен (шприцте, құтыда емес) араластырылуы мүмкін. Ұқсас жергілікті анестетиктерді де қолдануға болады. Құрамында метилпарабен, пропилпарабен, фенол және басқа да ұқсас заттар бар анестетиктерді қолдануға рұқсат етілмейді. Анестетикті Дипроспан® препаратымен біріктіріп қолданғанда алдымен құтыдан шприцке препараттың қажетті дозасын жинайды, содан кейін осы шприцке ампуладан жергілікті анестетиктің қажетті мөлшерін жинайды және қысқа уақыт кезеңі ішінде сілкиді. Жедел бурсит кезінде (субдельта тәрізді, жауырын асты, шынтақ және тізе алдындағы) синовиялық қалтаға 1-2 мл Дипроспан® препаратын енгізу ауырсынуды жеңілдетеді және бірнеше сағат ішінде қозғалғыштығын толығымен қалпына келтіреді. Аурудың жедел ұстамасын тоқтатқаннан кейін созылмалы бурситті емдеуде дозаны азайтуға болады. Жедел тендосиновиттерде, тендиниттерде және перитендиниттерде Дипроспан® препаратының бір инъекциясы науқастың жағдайын жеңілдетеді, созылмалы жағдайда – реакцияға байланысты препараттың инъекциясын қайталау керек. Препаратты тікелей сіңірге енгізуден аулақ болу керек. Препаратты 0.5-2.0 мл дозада буын ішіне енгізу енгізгеннен кейін 2-4 сағат ішінде ревматоидты артрит және остеоартрит кезінде буындардың ауыруын, ауырсынуын және қимыл-қозғалысының шектелуін азайтады. Көптеген жағдайларда екі ауруда да кең ауқымда өзгеретін емдеу әсері төрт аптаны немесе одан да көп уақытты құрайды. Дипроспан® препаратының буын ішіне инъекциясы буын және буын маңы тіндерінде жақсы көтерімді. Үлкен буындарға (тізе, жамбас, иық) енгізген кезде препараттың ұсынылған дозалары 1-2 мл құрайды; орташа буындарға (шынтақ, білезік, тобық) – 0.5-1 мл; кіші буындарға (аяқ басы, саусақ, кеуде қуысы) – 0.25-0.5 мл. Дерматологиялық аурулар кезінде Кейбір дерматологиялық ауруларда Дипроспан® препаратын тікелей зақымдану ошағына енгізу тиімді, дозасы 0.2 мл/см2 құрайды. Тікелей ем қабылдамайтын белгілі бір зақымданулардың жауабы дәрілік препараттың елеусіз жүйелі әсеріне байланысты болуы мүмкін. Дипроспан® препаратының 0.2 мл / см2 26 G инесі бар туберкулинді енгізуге арналған шприцтің көмегімен тері ішіне инъекция (тері астына емес) түрінде енгізіледі. Барлық жерлерге енгізілген препараттың жалпы саны 1 апта ішінде 1 мл-ден аспауы тиіс. Кортикостероидтарға сезімталдық жағдайында табанның аурулары кезінде Мүйізгек астындағы бурсит кезінде терапияны әрқайсысы 0.25 мл екі жүйелі инъекция арқылы қолдануға болады. Бас бармақтың ауыр қозғалуы (бас бармақтың иілу деформациясы), бесінші саусақтың варусы (бесінші саусақтың ішке бағытталған деформациясы) және жедел подагралық артрит сияқты ауруларда жеңілдеудің басталуы жылдам басталуы мүмкін. 25 G 1.9 см инесі бар туберкулинді енгізуге арналған шприц табанға жасалатын көптеген инъекциялар үшін жарамды. Препараттың ұсынылатын бір реттік дозалары (енгізу арасындағы аралық 1 апта кезінде): бурсит кезінде: мүйізгектенгендік кезінде – 0.25-0.5 мл сүйек сүйелі кезінде – 0.5 мл; аяқтың бас бармағының қозғалғыштығы шектелген кезде -0.5 мл; синовиялық киста кезінде – 0.25-0.5 мл; Мортон метатарзалгиясы кезінде (Мортон невромасы)-0.25-0.5мл; тендосиновит кезінде – 0.5 мл; жедел подагралық артрит кезінде – 0.5-1.0 мл. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медицина қызметкеріне консультацияға жүгіну бойынша ұсынымдар Дипроспан® препаратын қабылдау бойынша сұрақтар туындаған жағдайда емдеуші дәрігерге хабарласыңыз. Дәрілік препараттарды (ДП) стандартты қолдану кезінде көрініс беретін жағымсыз реакциялар сипаттамасы және осы жағдайда қабылдау керек шаралар Дипроспан® препаратын қолдану кезінде байқалған жағымсыз реакциялар, сондай-ақ басқа кортикостероидтарды қолдану кезіндегі реакциялар сияқты препараттың дозасы мен қолдану ұзақтығына байланысты. Кортикостероидтарға жағымсыз реакциялардың ішінде келесі әсерлерді ерекше атап өткен жөн: Су-электролит теңгерімінің бұзылуы • натрийдің кідіруі, калийдің жоғалуы, гипокалиемиялық алкалоз, сұйықтықтың кідіруі, бейім пациенттерде жүрек функциясының іркілген жеткіліксіздігі, артериялық гипертензия. Тірек-қимыл аппаратының аурулары • бұлшықет әлсіздігі, бұлшықет массасының жоғалуы, миастения кезінде симптомдардың нашарлауы, остеопороз, кейде сүйектердің қатты ауыруы және спонтанды сынықтармен (омыртқаның компрессиялық сынуы), сүйектің асептикалық некрозы (ортанжіліктің немесе тоқпанжіліктің басы), сіңірлердің үзілуі стероидты миопатия, патологиялық сынықтар, буындардың тұрақсыздығы. Тері тарапынан бұзылулар • тері атрофиясы, терінің жұқаруы, петехия және экхимоз, аллергиялық дерматит, ангионевроздық ісіну, бет эритемасы, қатты тершеңдік, есекжем. Асқорытудың бұзылуы • асқазан ойықжарасы, кейіннен тесілуі және қан кетуі мүмкін, панкреатит, метеоризм, ішектің тесілуі, ойықжаралы эзофагит, жүрек айну, құсу. Жүйке жүйесі тарапынан бұзылулар - құрысулар, бас айналу, бас ауыруы, бас сақинасы, бассүйекішілік қысымның жоғарылауы (мидың жалған ісігі). Психика тарапынан бұзылулар: • эйфория, көңіл-күйдің өзгеруі, тұлғалық өзгеріс және ауыр депрессия, ашуланшақтық, ұйқысыздық, психоздық реакциялар, әсіресе анамнезінде психиатриялық бұзылулары бар пациенттерде, депрессия. Көру мүшесі тарапынан бұзылулар: • көзішілік қысымның жоғарылауы (мидың жалған ісігі: жүйке жүйесінің тарапынан бұзылуларды қараңыз), глаукома, артқы субкапсулалық катаракта, экзофтальм, бұлыңғыр көру. Эндокриндік жүйенің бұзылуы • Кушинг синдромының клиникалық симптоматикасы, етеккір циклінің бұзылуы, диабетке шалдыққан науқастарда инсулинге немесе пероральді гипогликемиялық препараттарға қажеттіліктің жоғарылауы, шарананың дамуының немесе баланың өсуінің тежелуі, гипофиз және бүйрек үсті безі қыртысы функциясының салдарлы жеткіліксіздігі, бұл әсіресе стресс жағдайында қолайсыз (жарақат, хирургиялық араласу немесе ауру, көмірсуларға төзімділіктің бұзылуы, жасырын қант диабетінің көріністері. Метаболизмдік бұзылулар: • ақуыздың ыдырауына байланысты азоттың теріс теңгерімі, липоматоз, дене салмағының жоғарылауы. Иммундық жүйе тарапынан бұзылулар • кортикостероидтар тері тестісін тежеуге, инфекция симптомдарын бүркемелеуге және жасырын инфекцияны белсендіруге ықпал етуі мүмкін. Сондай-ақ, олар инфекцияларға қарсылықты төмендетуі мүмкін, атап айтқанда микобактериялар, туберкулез, Кандида альбиканс (Candida albicans) немесе вирустар. Басқалары • препаратты енгізуге анафилаксиялық немесе аса жоғары сезімталдық реакциясы, гипотензивті немесе шокқа ұқсас реакция Келесі жағымсыз реакциялар кортикостероидтарды парентеральді енгізу кезінде байқалуы мүмкін: • бет пен бас аймағында препратты жергілікті қолданумен қатар жүретін соқырлықты қоса, көрудің бұзылуының жекелеген жағдайлары, гипер - немесе гипопигментация, тері асты және тері атрофиясы, асептикалық абсцесс, инъекциядан кейінгі қабыну гиперемиясы (буын ішіне енгізгеннен кейін) және Шарко ауруы сияқты нейрогендік артропатия. Препаратты антенатальды кезеңде қолданғаннан кейін неонатальды гипогликемия туралы хабарланды. Буынға қайталанған инъекциялар жасау буынның бұзылу қаупін арттыруы мүмкін. Инфекция жұқтыру қаупі бар. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитетінің «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz немесе «АНКОР Персонал Центральная Азия» ЖШС Алматы қ., Достық даңғ., 38 "Кең Дала" бизнес-орталығы, 3-қабат, 302С кеңсеТел: +7 (727) 291-89-49 Электрондық пошта: dpoc.kazakhstan@organon.com

- вена ішіне және тамыр ішіне енгізу; - интратекальды және эпидуральды енгізу; - тұрақсыз немесе зақымдалған буындарға, инфекция жұқтырған басқа аймақтарға немесе омыртқа аралық кеңістіктерге инъекциялар; - жүйелі зеңдік инфекциялар; - бетаметазонға, бензил спиртінің консерванттарына, E 216 немесе E 218 (парабендерге, метилпарабендерге және пропилпарабендерге аллергия) немесе 6.1 бөлімінде аталған кез келген қосымша заттарға жоғары сезімталдық; - буынішілік инъекциялар және инфильтрациялық терапия: - тамырланбаған сүйек некрозы, сіңірдің үзілуі, Шарко буыны; - жедел инфекциялар (белдемелі теміреткі, қарапайым герпес, желшешек), паразитоз, бульбарлық форманы қоспағанда полиомиелит, БЦЖ вакцинациясынан кейінгі лимфаденит, амебиаз, офтальмологиялық герпес; - вакцинациядан 8 апта бұрын және 2 аптадан кейін; - ұзақ мерзімді терапияда: асқазан-ішек жолдарының ойық жаралары, HBsAg-оң созылмалы белсенді гепатит, тар және кең бұрышты глаукома; - Дипроспанды 6 жасқа дейінгі балаларға қолдану ұсынылмайды.

Нұсқаулықта көрсетілмеген.

Симптомдары: бетаметазонның жедел артық дозалануы өмірге қауіп төндіретін жағдайлар туғызбайды. Ең жоғары дозаларды қолданған жағдайда глюкокортикостероидтардың артық дозалануы жағымсыз салдарға әкелуі екіталай (қант диабеті, глаукома, асқазанның белсенді ойықжарасы сияқты шартты қарсы көрсетілімдер болмаған жағдайда немесе егер бір мезгілде жүрек гликозидтері, кумарин қатарындағы антикоагулянттар немесе калийді шығаратын диуретиктер қолданылмаса). Емі: науқастың жағдайын мұқият медициналық бақылау қажет. Сұйықтықты оңтайлы қабылдауды сақтау және қан плазмасы мен несептің электролиттік құрамын бақылау қажет (әсіресе организмдегі натрий мен калийдің теңгерімі). Осы иондардың теңгерімсіздігі анықталған жағдайда тиісті ем жүргізу қажет.

Парентеральді кортикостероидтарды қабылдаған пациенттерде анафилактоидты реакциялар сирек байқалды. Сондықтан препаратты қолданар алдында тиісті сақтық шараларын қолдану керек, әсіресе егер анамнезінде пациентте препарат компоненттерінің біріне аллергия болса. Кортикостероидтардың орташа және жоғары дозаларын қолдану артериялық қысымның жоғарылауына, организмде сұйықтық пен натрийдің іркілуіне, сондай-ақ калийдің шығарылуының күшеюіне әкелуі мүмкін. Мұндай әсерлердің ықтималдығы синтетикалық туындыларды қолданғанда, олар жоғары дозаларда пайдаланылатын жағдайларды қоспағанда, аз. Ас тұзы шектеулі диетаны қолдану және құрамында калий бар препараттарды қосымша қабылдау туралы мәселені қарастыруға болады. Барлық кортикостероидтар кальцийдің шығарылуын күшейтеді. Арнайы сақтандырулар Дипроспан® суспензиясы вена ішіне немесе тері астына енгізуге арналмаған. Кортикостероидтарды эпидуральді инъекциялық енгізуде ауыр неврологиялық реакциялардың (кейде өлімге әкеп соқтыратын) туындағаны туралы хабарланды. Сондай-ақ, жұлынның инфарктісі, параплегия, тетраплегия, қыртысты соқырлық және инсульт сияқты спецификалы реакциялар туралы (айтылғандармен шектелмейді) хабарланды. Бұл ауыр неврологиялық реакциялар туралы рентгенологиялық зерттеудің жүргізілуіне қарамастан хабарланды. Жүйелі кортикостероидтарды қабылдағаннан кейін өліммен аяқталуы мүмкін феохромоцитомалық криз туралы хабарланды. Феохромоцитомаға күдікті немесе диагнозы бар пациенттерге кортикостероидтарды тиісті қауіп/пайданы бағалаудан кейін ғана тағайындау керек. Кортикостероидтарды эпидуральді енгізудің қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған, сондықтан кортикостероидтарды мұндай қолдану ұсынылмайды. Препаратты қолданған кезде асептика ережелерін қатаң сақтау қажет. Дипроспан® құрамында екі белсенді зат бар – бетаметазон туындылары, олардың бірі – бетаметазон натрий фосфаты – жүйелі қанағымға тез енеді. Дипроспан® препаратын тағайындаған кезде препараттың тез еритін фракциясының ықтимал жүйелі әсерін ескеру керек. Ұзақ уақыт қолданғаннан кейін (өте жоғары дозалар жағдайында – қысқа уақыт қолданғаннан кейін), сондай-ақ кортикостероидтарға қажеттіліктің артуынан кейін (стресс нәтижесінде: инфекция, жарақат, хирургиялық араласу) препаратты тоқтату немесе дозасын күрт төмендету кезінде бүйрек үсті безі қыртысының жеткіліксіздігі дамуы мүмкін. Сондықтан дозаны біртіндеп азайту керек. Стресс жағдайында кейде кортикостероидтарды қолдануды жаңарту немесе олардың дозасын арттыру қажет. Дозаны төмендету дәрігердің мұқият қадағалауымен жүргізілуі тиіс. Сонымен қатар, кейде ұзақ емдеу аяқталғаннан кейін немесе препараттың жоғары дозаларын қолданғаннан кейін 1 жылға дейінгі кезең ішінде пациенттің жағдайын бақылау қажет. Бүйрек үсті безі қыртысының жеткіліксіздігінің симптомдары: әлсіздік, бұлшықет әлсіздігі, психикалық бұзылулар, әлсіздік, бұлшықеттер мен сүйектердегі ауырсыну, терінің қабыршақтануы, ентігу, анорексия, жүрек айну, құсу, қызба, гипогликемия, артериялық гипотензия, дегидратация, емдеуді күрт тоқтату нәтижесінде болған өлім. Бүйрек үсті безі қыртысының жеткіліксіздігін емдеу глюкокортикоидтарды, минералокортикоидтарды, суды, натрий хлориді мен глюкозаны қолдануды қамтиды. Кортикостероидты вена ішіне жоғары дозада тез енгізу жүрек-қантамыр коллапсын тудыруы мүмкін; осы себепті инъекция 10 минут бойы жасалуы керек. Парентеральды кортикостероидтармен емделген пациенттерде анафилактоидты реакциялар сирек байқалды. Сондықтан, препаратты қолданар алдында тиісті сақтық шараларын қолдану керек, әсіресе егер пациенттің анамнезінде препараттың компоненттерінің біріне аллергиясы болса. Кортикостероидтармен ұзақ емдеу кезінде барлық артықшылықтары мен ықтимал қауіптерін өлшей отырып, препаратты парентеральді қолданудан пероральді қолдануға ауысу туралы мәселені қарастыру қажет. Буын ішіне инъекция жасаған кезде мыналарды білу керек. Препаратты қолданудың бұл әдісі жергілікті және жалпы әсер етуі мүмкін. Буында сепсистік процестің жоқтығына көз жеткізу үшін буын ішіндегі сұйықтыққа талдау жүргізу қажет. Буынішілік инфекция болған кезде препаратты енгізбеңіз. Ауырсынудың, ісінудің күшеюі, буынның қозғалғыштығының төмендеуі, температураның жоғарылауы немесе дімкәстану сепсистік артриттің белгілері болуы мүмкін. Егер инфекциялық процесс диагнозы қойылса, тиісті бактерияға қарсы терапияны жүргізу қажет. Кортикостероидтарды тұрақсыз буынға, инфекцияланған жерлерге немесе омыртқааралық аралықтарға енгізуге болмайды. Остеоартрит кезінде буынға қайталанған инъекциялар буынның бұзылу қаупін арттыруы мүмкін. Кортикостероидтарды тікелей сіңірге енгізуден аулақ болу керек, өйткені бұл жағдайда кейіннен сіңірлердің үзілу қаупі туындайды. Кортикостероидтарды тіндердің жергілікті атрофиясын болдырмас үшін бұлшықет ішіне терең енгізу керек. Кортикостероидтарды жұмсақ тіндерге немесе тікелей зақымдану ошағына енгізу, сондай-ақ буын ішіне енгізу жалпы және жергілікті әсер етуі мүмкін. Арнайы топтар Глюкокортикоидтардың қасиеттерін (ақуыздардың глюкозаға айналуы) ескере отырып, диабетке шалдыққан пациенттерде бетаметазонды тек қысқа уақыт ішінде және тұрақты медициналық бақылаумен қолдануға болады. Гипотиреоз немесе циррозы бар пациенттерде глюкокортикоидтар әсерінің күшеюі байқалады. Мөлдірқабықтың тесілу қаупін ескере отырып, Дипроспан® препаратын көздің герпесі кезінде қолданудан аулақ болу керек. Кортикостероидтардың негізіндегі препараттарды қолданғанда психоздық бұзылулар болуы мүмкін. Эмоционалды немесе психикалық тұрақсыздыққа бейімділік кортикостероидтар негізіндегі препараттармен емдеу кезінде нашарлауы мүмкін. Кортикостероидтарды сақтықпен тағайындау керек: • спецификалық емес ойықжаралы колит, тесілу қаупі, абсцесс немесе басқа іріңді инфекциялар кезінде; • дивертикулитте; • ішек анастомоздары кезінде; • асқазан мен он екі елі ішектің ойықжара ауруы кезінде; • бүйрек жеткіліксіздігінде; • артериялық гипертензияда; • остеопороз кезінде; • ауыр миастения кезінде; • глаукома кезінде; • жедел психоз кезінде; • вирустық және бактериялық инфекциялар кезінде; • бойдың өспей қалуы; • туберкулезде; • Иценко-Кушинг синдромында; • қант диабетінде; • жүрек функциясының жеткіліксіздігінде; • емделуі қиын эпилепсия; • тромбоэмболияға немесе тромбофлебитке бейімділікте; • жүктілік кезінде. Кортикостероидты терапия кезіндегі асқынулар дозаға және емдеу ұзақтығына байланысты екенін ескере отырып, дозаны және емдеу ұзақтығын жеке таңдай отырып, әрбір жеке пациент үшін пайда/қауіп арақатынасын ескеру керек. Кортикостероидтар инфекциялық аурудың кейбір белгілерін бүркемелеуі немесе оны анықтауды қиындатуы мүмкін. Препаратты қолдану барысында резистенттіліктің төмендеуіне байланысты жаңа инфекциялардың пайда болуы мүмкін. Препаратты ұзақ уақыт қолдану артқы субкапсулярлық катарактаның (әсіресе балаларда) немесе көру жүйкесінің ықтимал зақымдануымен глаукоманың дамуына әкелуі, сондай-ақ көздің салдарлы инфекцияларының (зеңді немесе вирустық) дамуына ықпал етуі мүмкін. Офтальмологиялық тексеруді, әсіресе ұзақ емдеген кезде (6 аптадан астам) тұрақты жүргізу керек. Кортикостероидтардың орташа және жоғары дозаларын қолдану артериялық қысымының жоғарылауына, ағзадағы сұйықтық пен натрийдің сақталуына және калийдің шығарылуының жоғарылауына әкелуі мүмкін. Мұндай әсерлер синтетикалық туындыларды қолданғанда, олар жоғары дозада қолданылған жағдайларды қоспағанда, ықтималдығы аз. Ас тұзын шектейтін диетаны қолдану және құрамында калий бар препараттарды қосымша қабылдау туралы мәселе қарастырылуы мүмкін. Барлық кортикостероидтар кальцийдің шығарылуын күшейтеді. Кортикостероидты ем қабылдайтын пациенттерге емдеудің келесі түрлерін қолдануға болмайды: - шешекке қарсы вакцинация, -неврологиялық асқынулардың даму қаупіне және әлсіз иммундық жауапқа (антиденелер түзілуінің болмауы) байланысты иммунизацияның басқа әдістері (әсіресе жоғары дозаларда). Алайда, кортикостероидтарды алмастырушы ем ретінде қолданатын пациенттерге иммунизация жүргізілуі мүмкін (мысалы, Аддисон ауруы кезінде). Кортикостероидтарды иммунитетті басатын дозаларда қабылдайтын пациенттер, әсіресе балалар, желшешек немесе қызылшамен ауыратын науқастармен кез келген қатынастан аулақ болуы керек. Белсенді туберкулез кезінде кортикостероидты емді тек фульминантты немесе диссеминацияланған туберкулез жағдайларымен шектеу қажет. Бұл жағдайда кортикостероидтар тиісті туберкулезге қарсы терапиямен бірге қолданылады. Егер кортикостероидты терапия туберкулездің жасырын түрі немесе туберкулинге оң реакциясы бар пациенттерге тағайындалса, аурудың реактивациясы мүмкін болғандықтан, олардың жағдайына тұрақты бақылау жүргізу қажет. Ұзақ кортикостероидты ем кезінде пациенттер химиопрофилактика алуы тиіс. Егер химиопрофилактика бағдарламасында рифампицин қолданылса, бұл препарат кортикостероидтардың метаболизмдік бауыр клиренсін күшейтетінін есте ұстаған жөн; кортикостероидтардың дозасын түзету қажет болуы мүмкін. Кортикостероидтар жаңа туған нәрестелер мен балаларда өсуді баяулатуы және кортикостероидтардың эндогендік өнімдерін бәсеңдетуі мүмкін болғандықтан, егер емдеу кешіктірілсе, өсу мен даму қарқынын мұқият бақылауды қамтамасыз ету қажет. Глюкокортикостероидтарды қолдану аясында сперматозоидтардың қозғалғыштығы мен саны өзгеруі мүмкін. Бензил спирті мөлшері Бензил спирті аллергиялық реакцияларды тудыруы мүмкін. Бензил спирті жас балаларда тыныс алу проблемаларын («тұншығу синдромы» деп аталатын) қоса алғанда, ауыр жанама әсерлердің қаупімен байланысты болды. Уыттылығы пайда болатын бензил спиртінің ең аз мөлшері белгісіз. Бензил спиртінің көп мөлшері метаболизмдік ацидозды тудыруы мүмкін. Дипроспанды жаңа туған нәрестелерге, жүкті немесе бала емізетін пациенттерге, сондай-ақ бауыр немесе бүйрек аурулары бар пациенттерге тағайындағанда ерекше сақтық шараларын сақтау керек. Натрий мөлшері Препараттың бір дозасында 1 ммольден аз натрий (23 мг) бар, сондықтан натрий іс жүзінде жоқ. Дипроспан® құрамында метилпарагидроксибензоат (E218) және пропилпарагидроксибензоат (E216) бар, олар аллергиялық реакцияларды (мүмкін баяу типті) және ерекше жағдайларда бронх түйілуін тудыруы мүмкін. Көру қабілетінің бұзылуы Жүйелі және жергілікті әсер ететін кортикостероидтарды қолданғанда (интраназальді, ингаляциялық және көзішілік енгізуді қоса) көру қабілетінің бұзылуы пайда болуы мүмкін. Егер көрудің анық болмауы немесе көру тарапынан басқа да бұзылулар сияқты симптомдар пайда болса, пациент жүйелі және жергілікті әсер ететін кортикостероидтарды қолданғаннан кейін хабарланған катаракта, глаукома немесе орталық серозды хориоретинопатия сияқты сирек ауруларды қамтуы мүмкін көру қабілеті бұзылыстарының ықтимал себептерін бағалау үшін офтальмологтан тексеруден өтуі тиіс. Дәрілік препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері ОЖЖ тарапынан әсердің (эйфория, ұйқысыздық) дамуына ықпал етуі мүмкін препараттың үлкен дозаларын қабылдау кезінде ерекше сақ болу керек. Сондай-ақ, препаратты ұзақ уақыт қолданғанда көру қабілетінің бұзылуы мүмкін.

Жүкті және бала емізетін әйелдерде глюкокортикоидтарды қолдану қауіпсіздігі жөніндегі ақпараттың болмауына байланысты глюкокортикостероидтарды әйелдерге жүктілік, лактация кезеңінде, сондай-ақ бала көтеретін шақтағы әйелдерге, қажет болған жағдайларды қоспағанда және күтілетін оң әсер мен ана, шарана немесе бала үшін ықтимал тәуекелдер арақатынасын мұқият бағалағаннан кейінгі жағдайларды қоспағанда, тағайындауға болмайды. Жүктілік Егер кортикостероидты терапия босанғанға дейінгі кезеңде көрсетілсе, күтілетін клиникалық әсерді және ықтимал жанама әсерлерді (атап айтқанда, өсудің баяулауы және инфекция қаупінің жоғарылауы) салыстыру керек. Кейбір жағдайларда жүктілік кезінде кортикостероидтармен емдеуді жалғастыру және тіпті дозаны арттыру қажет (мысалы, алмастырушы кортикостероидты терапия жағдайында). Бетаметазонды бұлшықет ішіне енгізу препаратты босанудан 24 сағат бұрын (жүктіліктің 32-аптасына дейін) енгізген кезде шаранада ентігу жиілігінің айтарлықтай төмендеуін тудырады. Жарияланған зерттеу нәтижелері жүктіліктің 32- аптасынан кейін профилактикалық мақсатта кортикостероидты терапияның орындылығы дискутабельді екенін көрсетеді. Сондықтан дәрігер жүктіліктің 32-аптасынан кейін кортикостероидты терапияны қолданған кезде ана мен шарана үшін пайдасы мен ықтимал қауіптерін бағалауы керек. Кортикостероидты терапия туылғаннан кейінгі гиалинді жарғақша ауруларын емдеуге арналмаған. Шала туған нәрестелерде гиалинді жарғақшалар ауруын профилактикалық емдеу жағдайында преэклампсиясы немесе эклампсиясы бар, сондай-ақ плацентаның зақымдану белгілері бар жүкті әйелдерде кортикостероидтарды қолданудан аулақ болу керек. Жүктілік кезінде кортикостероидтардың едәуір дозаларын алған аналардан туған балалар бүйрек үсті безі қыртысы жеткіліксіздігінің ерте белгілерін анықтау үшін медициналық бақылауда болуы керек. Егер әйелдер бала туылғанға дейін бетаметазон қабылдаса, жаңа туылған нәрестелерде фетальдық өсу гормондарының, сондай-ақ шарананың бүйрек үсті бездерінің соңғы қалыптасқан және фетальды учаскелерінің кортикостероидтарының түзілуін реттейтін гипофиз гормондары өндірілуінің уақытша кідірісі байқалды. Алайда, фетальды гидрокортизонның басылуы гипофиз және бүйрек үсті бездерінің тарапынан туылғаннан кейінгі стресске реакциясына әсер етпейді. Кортикостероидтар плацента арқылы өтетіндіктен, жүктілік кезеңінің көп немесе қандай да бір бөлігінде кортикостероидтармен ем қабылдаған аналардан туған нәрестелер мен сәбилердің жағдайын ерекше мұқият қадағалап, туа біткен катарактаға қатысты тексеру керек, бірақ мұндай жағдайлар өте сирек кездеседі. Жүктілік кезінде кортикостероидтарды қабылдаған әйелдер босану кезінде туындаған стресске байланысты бүйрек үсті безі қыртысының жеткіліксіздігін анықтау үшін толғақ кезінде және одан кейін және босану кезінде бақылауда болуы керек. Мерзімінен бұрын босану қаупі бар әйелдерде бетаметазонды қысқа мерзімді антенатальды енгізуден кейін неонаталдық гипогликемия қаупі жоғары болуы мүмкін. Лактация Кортикостероидтар плаценталық бөгет арқылы өтеді және емшек сүтімен шығарылады. Дипроспан® препараты емшек сүтімен қоректенетін балаларда жанама әсерлер тудыруы мүмкін болғандықтан, анасы үшін осы терапияның маңыздылығына байланысты бала емізуді тоқтату немесе препаратты қолданудың орындылығы туралы мәселені қарастыру қажет.

Фенобарбитал, рифампицин, фенитоин немесе эфедринді бір мезгілде қолдану препараттың емдік белсенділігін төмендетіп, метаболизмін күшейтуі мүмкін. Кортикостероидты ем қабылдайтын пациенттерге емдеудің келесі түрлерін қолдануға болмайды: - шешекке қарсы вакцинация, -неврологиялық асқынулардың даму қаупіне және әлсіз иммундық жауапқа (антиденелер түзілуінің болмауы) байланысты иммунизацияның басқа әдістері (әсіресе жоғары дозаларда). Алайда, кортикостероидтарды алмастырушы ем ретінде қолданатын пациенттерге иммунизация жүргізілуі мүмкін (мысалы, Аддисон ауруы кезінде). Диуретиктермен, мысалы, тиазидтермен бір мезгілде қолдану глюкозаға жақпаушылық қаупін арттыруға ықпал етуі мүмкін. Кортикостероидтармен және эстрогендермен бір мезгілде ем қабылдайтын пациенттердің жағдайын бақылау керек, өйткені кортикостероидтардың әсері күшеюі мүмкін. Кортикостероидтар мен жүрек гликозидтерін бір мезгілде қолдану гипокалиемия салдарынан аритмия немесе дигиталис интоксикациясының туындау қаупін арттыруы мүмкін. Көбінесе жүрек гликозидтерін қабылдаған пациенттер бір уақытта калийді организмнен шығаруға көмектесетін диуретиктерді қолданады. Мұндай жағдайларда пациентке құрамында калий бар препараттарды тағайындау керек. Кортикостероидтар В амфотерицинін қолданудан туындаған калийдің шығарылуын күшейтуі мүмкін. Препараттардың осындай біріктерілімдерінің бірін алатын барлық пациенттерде сарысулық электролиттердің деңгейін, атап айтқанда қан сарысуындағы калий деңгейін мұқият бақылау қажет Кортикостероидтар мен кумариндік қатардағы антикоагулянттарды бір мезгілде қолдану антикоагулянттардың әсерін күшейтуі немесе әлсіретуі мүмкін, бұл дозаны түзетуді талап етеді. Антикоагулянттармен және глюкокортикостероидтармен бір мезгілде ем алатын пациенттерге қатысты кортикостероидтармен индукцияланған асқазан-ішек жолы жараларының даму мүмкіндігі, сондай-ақ ішкі қан кету қаупі туралы есте сақтау қажет. Кортикостероидтар қан плазмасындағы салицилаттардың концентрациясын төмендетуі мүмкін. Кортикостероидтардың дозасын төмендеткен немесе емді тоқтатқан кезде салицил қышқылымен ықтимал улануға қатысты тексеру жүргізу керек. Глюкокортикостероидтар мен салицилаттардың үйлесуі асқазан-ішек жолындағы ойықжара процестерінің жиілігі мен ауырлығын арттыруы мүмкін Қабынуға қарсы стероидты емес препараттармен немесе этанолмен бір мезгілде қолданған кезде асқазан-ішек жолының ойықжарасының даму қаупі артуы немесе бар ойықжараның өршуі мүмкін. Қант диабеті бар пациенттерге кейбір жағдайларда глюкокортикостероидтардың гипергликемиялық әсерін ескере отырып, диабетке қарсы пероральді препараттардың немесе инсулиннің дозасын бейімдеу қажет болуы мүмкін. Соматотропинмен бір мезгілде қолдану осы гормонға жауаптың төмендеуіне әкелуі мүмкін. Соматотропинмен емдеу кезеңінде тәулігіне дененің 1 м2 бетіне 300-450 мкг (0.3-0.45 мг) асатын дозаларда бетаметазонды қолданудан аулақ болу керек. CYP3A тежегіштерімен, оның ішінде құрамында кобицистат бар өніммен бір мезгілде емдеу жүйелі жағымсыз әсерлердің қаупін арттырады. Кортикостероидтардың пайдалы әсері жүйелі жағымсыз әсерлерінің жоғары қаупінен асып кетпесе, дәрілік заттарды біріктірілімді қолданудан аулақ болу керек, бұл жағдайда пациенттер кортикостероидтардың жүйелі жағымсыз әсерлерін анықтау үшін бақылауда болуы қажет. Иммуносупрессанттар: синергиялық әсерге байланысты метотрексат бір мезгілде тағайындалған жағдайда кортикоидтардың төменірек дозасы жеткілікті болуы мүмкін. Циклоспорин, бәлкім, бауырдың микросомальды ферменттерін бәсекелес тежеу ​​арқылы кортикоидтардың клиренсін төмендетеді, ал, керісінше, жоғары дозаларда енгізілген кортикоидтар, ең алдымен, циклоспориннің қандағы деңгейін жоғарылатуы мүмкін. Мұндай емдеу жағдайында қандағы циклоспорин деңгейін бақылау және қажет болған жағдайда дозаны түзету қажет. Церебральды құрысулардың қаупі артады. Өзара әрекеттесудің басқа формалары: Зертханалық тестілерді өткізу кезіндегі өзара әрекеттесу Кортикостероидтар нитрокөк тетразолийдің қалпына келтіру тестіне әсер етуі және жалған теріс нәтижелерді алуға әкелуі мүмкін. Егер пациент кортикостероидтармен емделсе, мұны биологиялық тест нәтижелерін (тері тесті, қалқанша безінің гормондарының деңгейі және т.б.) түсіндіру кезінде ескеру қажет.

Сақтау мерзімі 2 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды Сақтау шарттары Жарықтан қорғалған жерде, 2 °С-ден 25 °С-ге дейінгі температурада сақтау керек. Мұздатып қатыруға болмайды. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!