Диован® таблетки 80 мг

белсенді зат - валсартан 80 мг немесе 160 мг, қосымша заттар: микрокристалды целлюлоза, кросповидон, магний стеараты, коллоидты сусыз кремнийдің қостотығы, қабығының құрамы: гипромеллоза (гидроксипропилметилцеллюлоза 2910), титанның қостотығы (Е171), макрогол 8000 (полиэтиленгликоль 8000), темірдің қызыл тотығы (Е172), темірдің сары тотығы (Е172), темірдің қара тотығы (Е172) (тек 160 мг доза үшін). Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Дөңгелек пішінді, таблетканың бір жақ бетінде ойығы, сызығы және сызықтың бір жағында «D» және екінші жағында «V» өрнегі және басқа жақ бетінде «NVR» өрнегі бар бозғылт-қызыл түсті үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалар (80 мг доза үшін). Сопақша пішінді, сәл дөңес беткейлі, таблетканың бір жақ бетінде сызығы және сызықтың бір жағында «DХ» және екінші жағында «DX» өрнегі және басқа жақ бетінде «NVR» өрнегі бар сұр-қызыл сары түсті үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалар (160 мг доза үшін).

Эссенциалдық гипертензия 6 жастан 18 жасқа дейінгі ересектерде, балалар мен жасөспірімдерде жеңіл және орташа дәрежедегі маңызды гипертензияны емдеу. Жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Ересектерде жеңіл және орташа жүрек жеткіліксіздігі (NYHA бойынша II және III класс) — әдетте диуретиктермен және шілтерлі шайқурай препараттарымен үйлесімде — АӨФ тежегіштерімен емдеу дәл АӨФ тежегіштерімен байланысты жағымсыз әсерлерден (жөтел) мақсатқа сай болмаған кезде. АӨФ тежегіштерімен емнің ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесіне жалпы әсері нәтижесінде туындайтын жағымсыз әсерлер (мысалы, үдемелі бүйрек жеткіліксіздігі, гиперкалиемия) Диован препаратын қолдану үшін көрсетілім болып табылмайды. Миокард инфарктісін бастан өткерген пациенттер Сол жақ қарыншаның дисфункциясымен және ≤ 40 % лықсыту фракциясымен байланысты миокард инфарктісінен кейінгі тұрақты жағдайымен ересек пациенттердегі ұзақ мерзімді профилактика.

Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) белсенді гормоны ангиотензин-өзгертуші ферменттің (АӨФ) қатысуымен ангиотензин I-ден түзілетін ангиотензин II болып табылады. Ангиотензин II әртүрлі тіндердегі жасуша жарғақшаларында орналасқан нақты рецепторлармен байланысады. Онда бірінші кезекте алдымен қан қысымын реттеуге тікелей және жанама қатысатын физиологиялық әсерлердің кең спектрі болады. Күшті вазоконстриктор бола отырып, ангиотензин II тікелей қысым әсеріне ие. Сонымен қатар, ол альдостерон секрециясын көтермелейді және натрийдің сақталуына ықпал етеді. Валсартан-ангиотензин II (АТ II) рецепторларының белсенді және ерекше антагонисті. Ангиотензин II белгілі әсеріне жауап беретін АТ1 кіші түрінің рецепторларына таңдамалы әсер етеді. AT1-рецепторларының блокадасы салдарынан плазмадағы ангиотензин II деңгейінің жоғарылауы валсартан бос АТ2- рецепторларын көтермелеуі мүмкін, бұл AT1 рецепторының әсерін теңестіретін тәрізді. Валсартан AT1 кіші түрінің рецепторларына қатысты қандай да бір ішінара агонистік белсенділікті байқамайды және AT1 кіші түрінің рецепторларымен АТ2 кіші түрінің рецепторларымен салыстырғанда (шамамен 20 000 есе) ұқсас болады. Валсартан ангиотензин I-ді ангиотензин II-ге айналдыратын және брадикининді бұзатын, кининаза II деп те аталатын, ангиотензин-өзгертетін ферментті (АӨФ) тежемейді. АӨФ-ке әсер етудің және брадикинин немесе P затының үдеуі болмауына байланысты ангиотензин II антагонистерінің жөтелмен байланысы ықтималдығы аз. Валсартанды АӨФ тежегішімен салыстырған клиникалық зерттеулерде құрғақ жөтелдің даму жиілігі АӨФ тежегішін қабылдаған пациенттерге қарағанда (тиісінше 7,9%-бен салыстырғанда 2,6%) валсартан алған пациенттерде айтарлықтай аз болды (р<0,05). АӨФ тежегішімен емдеу аясында құрғақ жөтел дамыған пациенттерде валсартанмен емдеу кезінде бұл асқыну 19,5% жағдайда, ал тиазидті диуретикпен емдеу кезінде – 19% жағдайда байқалды, ал АӨФ тежегішімен ем қабылдаған пациенттер тобында 68,5% жағдайда жөтел байқалды (р<0,05). Валсартан басқа гормондардың рецепторларына немесе жүрек-тамыр жүйесінің функцияларын реттеу үшін маңызды иондық өзекшелерге әсер етпейді. Клиникалық тиімділігі Артериялық гипертензия Артериялық гипертензиясы бар пациенттерге Диован препаратын тағайындау тамыр соғу жиілігіне әсер етпей артериялық қысымның төмендеуіне әкеледі. Препараттың бір реттік дозасын ішке қабылдағаннан кейін пациенттердің көпшілігінде гипертензияға қарсы әсерінің басталуы 2 сағат ішінде байқалады, ал АҚ барынша төмендеуіне 4-6 сағаттан кейін қол жеткізіледі. Гипертензияға қарсы әсер бір реттік дозаны қабылдағаннан кейін 24 сағаттан артық сақталады. Гипертензияға қарсы әсерге 2 апта ішінде, ал ең жоғары әсерге 4 апта ішінде қол жеткізіледі және ол ұзақ мерзімді ем кезінде сақталады. Гидрохлоротиазидпен бірге қан қысымының айтарлықтай қосымша төмендеуіне қол жеткізіледі. Диованның кенеттен тоқтатылуы артериялық гипертензияның қалпына келуіне немесе басқа жағымсыз клиникалық құбылыстарға әкелмейді. Валсартан гипертензиясы бар пациенттерде жалпы холестерин, триглицеридтер, қан сарысуындағы глюкоза немесе ашқарынға несеп қышқылы деңгейлерін өзгертпейді. Миокард инфарктісін бастан өткерген пациенттер Жедел миокард инфарктісінде валсартанды қабылдау (VALsartan In Аcute myocardial iNfarcTion (VALIANT)) жедел миокард инфарктісі және сол жақ қарыншалық жеткіліксіздігінің симптоматикалық немесе рентгенологиялық белгілері және/немесе сол жақ қарынша систолалық дисфункциясының белгілері бар (радионуклидті вентрикулографияда ≤40% лықсыту фракциясы немесе эхокардиографияда немесе вентрикулярлы контрасты ангиографияда ≤35% лықсыту фракциясы ретінде көрінеді) 14 703 пациенттің қатысуымен рандомизацияланған бақыланатын көпұлтты, салыстармалы жасырын зерттеу болды. Пациенттерді емдеудің үш тобының бірінде миокард инфарктісі симптомдары пайда болғаннан кейін 12 сағаттан 10 тәулікке дейінгі кезеңде рандомизациялады: валсартан (тәулігіне екі рет 20 мг бастапқы дозасы ең жоғары жағымды дозаға дейін тәулігіне екі рет 160 мг ең жоғары дозаға дейін біртіндеп титрлей отырып), АӨФ каптоприл тежегіші (тәулігіне үш рет 6,25 мг бастапқы дозасы ең жоғары жағымды дозаға дейін тәулігіне үш рет 50 мг ең жоғары дозаға дейін біртіндеп титрлей отырып) немесе валсартан қосу каптоприл біріктірілімі. Біріктірілген ем қабылдау тобында валсартанның бастапқы дозасы тәулігіне екі рет 20 мг құрады, және ол ең жоғары жағымды дозаға дейін — тәулігіне екі рет максимум 80 мг дейін ұлғайтылды; каптоприлдің дозасы монотерапия кезіндегідей болды. Емдеудің орташа ұзақтығы екі жылды құрады. Монотерапия тобындағы Диован препаратының орташа тәуліктік дозасы 217 мг құрады. Бастапқы емге ацетилсалицил қышқылы (91 %), бета-блокаторлар (70 %), АӨФ тежегіштері (40 %), тромболитиктер (35 %) және статиндер (34 %) кірді. Зерттелген популяцияға ерлердің 69% және еуропалық нәсілдің 94% кірді; пациенттің 53%-ы 65 жаста және одан үлкен болған. Бастапқы соңғы нүкте кез келген себептерден қайтыс болғанға дейінгі уақыт болды. Валсартан каптоприл сияқты миокард инфарктісінен кейінгі жалпы өлімді төмендетуде тиімді болды. Кез келген себептерден болатын өлім-жітім валсартан (19,9%), каптоприл (19,5%) және валсартан+каптоприл (19,3%) топтарында ұқсас болды. Валсартанның каптоприлмен үйлесуі монотерапия түріндегі каптоприлмен салыстырғанда қосымша артықшылықтар бермеді. Валсартан мен каптоприл арасында жасына, жынысына, нәсіліне, бастапқы еміне немесе негізгі ауруына байланысты жалпы өлім-жітімде ешқандай айырмашылық болған жоқ. Валсартан сонымен қатар жүрек-қантамырлар ауруларынан қайтыс болғанға дейін уақытты көбейтуге және жүрек жеткіліксіздігіне, миокард инфарктісіне, реанимациялық жүрек ұстамасына және өлімге әкелмейтін инсультқа (екінші реттік біріктірілген соңғы нүкте) байланысты ауруханаға жатқызу санын азайтуға тиімді болды. Кез-келген себептерден, өлім-жітімнен немесе жүрек-қантамырлар ауруларынан болатын өлім-жітімде ешқандай айырмашылық болған жоқ, онда бета-блокаторлар валсартан + каптоприл біріктірілімімен бірге, тек валсартанмен немесе тек каптоприлмен қолданылған. Зерттелетін препаратқа қарамастан, бета-блокаторды алмаған пациенттер тобында өлім-жітім жоғары болды, бұл популяцияда бета-блокатордың белгілі артықшылығы осы зерттеуде сақталды деп болжайды. Сонымен қатар, бета-адреноблокаторлар қабылдаған пациенттерде валсартан, каптоприл немесе валсартан мен каптоприл біріктірілімі емінің артықшылықтары сақталды. Жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Гемодинамика және нейрогормондар Гемодинамикалық зерттеуге 116 пациент (олардың 36,3% — ында NYHA бойынша II класс, 46% -ында NYHA бойынша III класс және 17,7% — NYHA бойынша IV класс ауруы болған) зерттеуге қосылғанға дейін кемінде алты ай ішінде АӨФ тежегіштерін алмаған пациенттер ғана кірді. Бұл зерттеуде валсартан өкпе капиллярларының қарысу қысымын (ӨКҚҚ), жүйелік тамырлы қарсылықты (ЖТҚ) және систолалық артериялық қысымды (САҚ) едәуір төмендетіп, 28 күндік емдеуден кейін жүрек лықсытуын (ЖЛ) арттырды. Val-HeFT ұзақ мерзімді зерттеуінде плазмадағы норепинефрин мен мидың натрийуретикалық пептиді (MNP) деңгейі плацебоға қарағанда валсартан тобындағы бастапқы деңгеймен салыстырғанда едәуір төмендеді. Клиникалық зерттеу Val-HeFT зерттеуі NYHA бойынша сол жақ қарыншаның лықсыту фракциясы (FVLH) <40% II дәрежелі (62%) - IV (2%) жүрек жеткіліксіздігі бар 5010 пациенттің қатысуымен көп ұлтты салыстармалы жасырын клиникалық зерттеу болды. Негізгі емді емдеуші дәрігер таңдады және пациенттер плацебо немесе валсартан алу үшін рандомизацияланды, оның дозасы тәулігіне екі рет 40 мг-ден ең жоғары жағымды дозаға дейін немесе тәулігіне екі рет 160 мг дейін титрленді. Плацебо қабылдаған 181 пациент және валсартан қабылдаған 185 пациент АӨФ тежегіштерімен қатар ем қабылдаған жоқ. Бақылаудың орташа ұзақтығы шамамен екі жыл болды. Зерттеудің екі бастапқы нүктесі болды: кез келген себептерден болатын өлім-жітім (өлімге дейінгі уақыт) және аралас өлім-жітім және жүрек жеткіліксіздігі салдарынан болатын ауру (алғашқы патологиялық оқиғаға дейінгі уақыт), өлім, реанимациямен кенеттен қайтыс болу, жүрек жеткіліксіздігіне байланысты ауруханаға жатқызу немесе ауруханаға жатпастан төрт сағат немесе одан да көп вена ішіне инотропты немесе вазодилататорды енгізу ретінде анықталған. Валсартанды қабылдау АӨФ тежегішін алмаған пациенттердің 7%-ы кіші топта жүрек жеткіліксіздігімен байланысты ауруды төмендетті, бірақ АӨФ тежегішімен қатар ем алған топта емес. Келесі деректер АӨФ тежегішін қабылдамаған кіші топқа жатады. Плацебо (N = 181) — Валсартан(N = 185) — Салыстырмалы қауіп (95% СА) Жүрек жеткіліксіздігімен байланысты ауру (%) — 77 (42,5 %) — 46 (24,9 %) — 0,51 (0,35–0,73) Жүрек жеткіліксіздігімен байланысты ауру жағдайларының пайызы Жалпы өлім — 49 (27,1 %) — 32 (17,3 %) — 0,59 (0,37–0,91) Реанимация кезінде кенеттен қайтыс болу — 2 (1,1 %) — 1 (0,5 %) — 0,47 (0,04–5,20) Айқын жүрек жеткіліксіздігін емдеу — 1 (0,6 %) — 0 (0,0 %) — — Жүрек жеткіліксіздігіне байланысты ауруханаға жатқызу — 48 (26,5 %) — 24 (13,0 %) — 0,43 (0,27–0,71) Жүрек-қантамырлар ауруларынан болатын өлім — 40 (22,1 %) — 29 (15,7 %) — 0,65 (0,40–1,05) Өлім-жітімсіз ауру — 49 (27,1 %) — 24 (13,0 %) — 0,42 (0,26–0,69) Валсартан қабылдаған пациенттерде плацебо қабылдаған пациенттермен салыстырғанда лықсыту фракциясының ұлғаюы және сол жақ қарыншаның ішкі диастолалық диаметрінің (LVIDD) азаюы байқалды. Балалар мен жасөспірімдер Артериялық гипертензия Валсартанның гипертензияға қарсы әсері 6 жастан <18 жасқа дейінгі 561 пациент және 1 жастан 6 жасқа дейінгі 165 бала пациент қатысқан төрт рандомизацияланған салыстырмалы жасырын клиникалық зерттеуде бағаланды. Бүйрек және несеп шығару жолдарының бұзылуы, сондай-ақ семіздік осы зерттеулерге енгізілген балаларда гипертензияға ықпал ететін ең көп таралған ауру болды. 6 және одан жоғары жастағы балаларда клиникалық қолдану тәжірибесі 6 жастан 16 жасқа дейінгі гипертониялық ауруы бар 261 балалар пациенттің қатысуымен клиникалық зерттеуде дене салмағы <35 кг пациенттер тәулігіне 10 мг, 40 мг немесе 80 мг валсартан таблетка түрінде (төмен, орташа және жоғары дозалар) алды, ал дене салмағы ≥35 кг пациенттер күн сайын 20 мг, 80 мг және 160 мг таблетка түрінде (төмен, орташа және жоғары дозалар) валсартан қабылдады. 2 аптадан кейін валсартан систолалық және диастолалық қан қысымын дозаға тәуелді түрде төмендетті. Жалпы алғанда, валсартан дозасының үш деңгейі (төмен, орташа және жоғары) тиісінше бастапқы деңгейден систолалық қан қысымын 8, 10, 12 мм сын.бағ. айтарлықтай төмендетті. Пациенттер валсартанның сол дозасын қабылдауды жалғастыру үшін қайта рандомизацияланды немесе плацебоға ауыстырылды. Валсартанның орташа және жоғары дозаларын алуды жалғастырған пациенттерде препараттың ең төменгі концентрациясы кезінде систолалық артериялық қысым 4 және 7 мм сын.бағ., плацебо ем қабылдаған пациенттерге қарағанда төмен болды. Валсартанның төмен дозаларын алуды жалғастырған пациенттерде препараттың ең аз концентрациясы кезінде систолалық артериялық қысым плацебо емін қабылдаған пациенттерде осыған ұқсас болды. Жалпы, валсартанның дозаға тәуелді гипертензияға қарсы әсері барлық демографиялық кіші топтарда тұрақты болды. Зерттеуге қосуға жарамды 6 жастан <18 жасқа дейінгі гипертониялық ауруы бар 300 бала пациент қатысатын екінші клиникалық зерттеуде пациенттер 12 апта бойы валсартан немесе эналаприл таблеткаларын қабылдау үшін рандомизацияланды. Дене салмағы ≥18-ден <35 кг дейінгі балалар валсартан 80 мг немесе эналаприл 10 мг қабылдады; дене салмағы ≥35-тен <80 кг дейінгі балалар валсартан 160 мг немесе эналаприл 20 мг алды; дене салмағы ≥80 кг балалар валсартан 320 мг немесе эналаприл 40 мг қабылдады. Систолалық қан қысымының төмендеуі валсартан (15 мм сын.бағ.) және эналаприл (14 мм сын.бағ. (p мәні <0,0001 кем емес тиімділік үшін) қабылдаған пациенттерде салыстырмалы болды. Валсартан мен эналаприлді тиісінше қолданған кезде тұрақты нәтижелер 9,1 және 8,5 мм сын.бағ. төмендеген диастолалық қан қысымы үшін байқалды. 6 жасқа дейінгі балаларда клиникалық қолдану тәжірибесі Бір жастан алты жасқа дейінгі пациенттерде 90 және 75 пациенттің қатысуымен екі клиникалық зерттеу жүргізілді. Бұл зерттеулерге 1 жасқа дейінгі балалар кірмеді. Бірінші зерттеуде валсартанның тиімділігі плацебоға қарағанда расталды, бірақ «доза — жауап» тәуелділігін көрсету мүмкін болмады. Екінші зерттеуде валсартанның жоғары дозалары қан қысымының төмендеуімен байланысты болды, бірақ «доза — жауап» тәуелділігі статистикалық мәнге жете алмады және плацебоға қарағанда емдеудің айырмашылығы айтарлықтай болмады. Осы сәйкессіздіктерге байланысты осы жас тобында валсартан қолдану ұсынылмайды (4.8 бөлімін қараңыз).

Дозалау режимі Эссенциалдық гипертензия Диован препаратының ұсынылатын бастапқы дозасы тәулігіне бір рет 80 немесе 160 мг құрайды. Гипертензияға қарсы маңызды әсерге екі апта ішінде қол жеткізіледі, ал гипертензияға қарсы ең жоғары әсері емдеу басталғаннан бастап төрт аптадан кейін байқалады. Егер қан қысымының төмендеуі жеткіліксіз болса, тәуліктік дозаны 160 мг-ға дейін арттыруға немесе диуретик қосуға болады. Диован препаратын басқа гипотензиялық препараттармен де тағайындауға болады. Жедел миокард инфарктісін бастан өткерген пациенттер Диованмен емдеуді жедел миокард инфарктісінен кейін 12 сағаттан кейін бастауға болады. 20 мг бастапқы дозадан кейін тәулігіне 2 рет валсартан дозасын келесі бірнеше апта бойы тәулігіне екі рет 40 мг, 80 мг және 160 мг дейін ұлғайту қажет. Бастапқы дозаны бөлінетін 40 мг таблетканы қолданғанда алуға болады. Ең жоғары мақсатты доза тәулігіне екі рет 160 мг құрайды. Жалпы алғанда, пациенттер ем басталғаннан кейін екі аптадан соң тәулігіне екі рет 80 мг доза деңгейіне жетуі және препараттың пациенттің жағымдылығына байланысты тәулігіне екі рет 160 мг мақсатты ең жоғары доза үш айдан кейін жетуі ұсынылады. Егер симптоматикалық гипотензия немесе бүйрек функциясының бұзылуы пайда болса, дозаны төмендету туралы мәселені қарастырған жөн. Валсартанды миокард инфарктісінен кейін басқа емдеу әдістері жүргізілетін пациенттерге қабылдауға болады, мысалы, тромболитиктер, ацетилсалицил қышқылы, бета-блокаторлар немесе статиндер. Анамнезінде миокард инфарктісі бар пациенттердің мониторингі әрқашан бүйрек функциясын бағалауды қамтуы тиіс. Жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Диован препаратының ұсынылатын бастапқы дозасы тәулігіне екі рет 40 мг құрайды. Жағымдылығына байланысты дозаны біртіндеп арттыру керек: алдымен тәулігіне екі рет 80 мг валсартанға дейін, содан кейін үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалар түрінде тәулігіне екі рет 160 мг валсартанға дейін. Диуретиктерді бір мезгілде қабылдаған кезде бірге қабылданатын диуретиктердің дозасын төмендету мүмкіндігін қарастыру керек. Клиникалық зерттеулер шеңберінде пациенттер алған ең жоғары тәуліктік доза бірнеше қабылдауға 320 мг (тәулігіне екі рет 160 мг валсартан) құрайды. Жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерді тексеру әрқашан бүйрек функциясын бағалауды қамтуы керек. Пациенттердің ерекше топтары Балалар мен жасөспірімдер (балалар мен жасөспірімдердегі гипертензия) 6 жастан 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдер Таблетка түріндегі Диован препараты үшін бастапқы доза дене салмағы 35 кг кем балалар үшін тәулігіне бір рет 40 мг және дене салмағы 35 кг және одан астам балалар үшін тәулігіне бір рет 80 мг құрайды. Дозаны артериялық қысым реакциясына байланысты түзету керек. Клиникалық зерттеулерде зерттелген ең жоғары дозалар төмендегі кестеде көрсетілген. Жоғарыда көрсетілгендерден асатын дозалар зерттелмеген, сондықтан ұсынылмайды. Дене салмағы — Клиникалық зерттеулер шеңберінде таблеткалардың ең жоғары дозасы ≥ 18 кг < 35 кг дейін — 80 мг ≥ 35 кг < 80 кг дейін — 160 мг ≥ 80 кг < 160 кг дейін — 320 мг 6 жасқа дейінгі балалар Препаратты бір жастан алты жасқа дейінгі балаларда қолданудың қауіпсіздігі мен тиімділігі болмаған және белгіленген. Жүрек жеткіліксіздігі және жақында миокард инфарктісі болған балалар мен жасөспірімдер Диован препараты қауіпсіздік және тиімділік бойынша деректердің болмауына байланысты 18 жасқа толмаған балалар мен жасөспірімдерде жүрек жеткіліксіздігін немесе жақында инфаркт алған кезде емдеу үшін ұсынылмайды. Бүйрек және бауыр функциясының бұзылуы Барлық көрсетілімдер үшін ЕСКЕРТУ: бүйрек функциясының жеңіл және орташа бұзылулары бар пациенттерде препарат дозасын түзету талап етілмейді. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде валсартанның күнделікті дозасы 80 мг аспауы тиіс. Енгізу әдісі мен жолы Пероральді Қабылдау уақыты көрсетілген қолдану жиілігі Диован препаратын тамақтануға қарамастан қолдануға болады, сумен ішу ұсынылады. Емдеу ұзақтығы Емдеуші дәрігер анықтайды. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын өткізіп алған кезде қажетті шаралар Қатысты емес Тоқтату симптомдары қаупінің болуын көрсету Қатысты емес Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медицина қызметкеріне кеңес беру үшін жүгіну бойынша ұсынымдар Дәрілік препаратты қолдану тәсілі туралы сұрақтар туындаған жағдайда емдеуші дәрігерге жүгініңіз Дәрілік препараттың (ДП) стандартты қолдану кезінде көрініс беретін жағымсыз реакциялары сипаттамасы және осы жағдайда қабылданатын шаралар Гипертензия / жүрек жеткіліксіздігі / миокард инфарктісі Инфекциялық және паразиттік аурулар Жиі: вирустық инфекциялар. Жиі емес: жоғарғы тыныс жолдарының инфекциясы, фарингит, синусит. Өте сирек: ринит. Қан және лимфа жүйесі тарапынан бұзылулар Жиі емес: нейтропения. Өте сирек: тромбоцитопения. Иммундық жүйенің тарапынан бұзылулар Өте сирек: сарысу құю ауруын қоса, өте жоғары сезімталдық реакциясы. Зат алмасу және тамақтану тарапынан бұзылулар Жиі емес: гиперкалиемия*. Психиканың бұзылуы Жиі емес: ұйқысыздық, либидоның төмендеуі. Жүйке жүйесі тарапынан бұзылулар Жиі: постуральді бас айналу. Жиі емес: естен тану *. Сирек: бас айналу. Өте сирек: бас ауыру. Есту ағзалары және тепе-теңдік жағынан бұзылулар Жиі емес: вертиго. Жүрек тарапынан бұзылулар Жиі емес: жүрек жеткіліксіздігі*. Өте сирек: жүрек ырғағының бұзылуы. Қантамырлар тарапынан бұзылулар Жиі: ортостаздық гипотензия #. Жиі емес: гипотензия*##. Өте сирек: васкулит. Респираторлық бұзылулар Жиі емес: жөтел. Асқазан-ішек жолы тарапынан бұзылулар Жиі емес: диарея, іштің ауыруы. Өте сирек: жүрек айнуы, құсу, ішектің ангионевроздық ісінуі. Тері және тері асты тіндері тарапынан бұзылулар Өте сирек: ангионевроздық ісіну **, экзантема, қышыну, бөртпе. Белгісіз: буллезді дерматит. Сүйек-бұлшықет жүйесі тарапынан бұзылулар Жиі емес: арқаның ауыруы. Өте сирек: артралгия, миалгия. Бүйрек және несеп шығару жолының тарапынан бұзылулар Өте сирек: бүйрек жеткіліксіздігі**, жедел бүйрек жеткіліксіздігі**, бүйрек функциясының бұзылуы**. Жүктілік және перинатальді жағдайлар Өте сирек: шарана тарапынан асқынулар. Жүйелік бұзылулар Жиі емес: шаршау, астения, ісіну. Зертханалық көрсеткіштер Жиі: сарысудағы креатинин деңгейінің жоғарылауы, қандағы мочевина азотының жоғарылауы. Өте сирек: сарысудағы билирубин деңгейінің жоғарылауы, қандағы гемоглобин/гематокрит деңгейінің төмендеуі, бауыр ферменттерінің қалыптан тыс мәні. * Пациенттерде миокард инфарктісінен кейін байқалды. # Жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде байқалды. ** Миокард инфарктісінен кейін пациенттерде сирек байқалды. ## Жүрек жеткіліксіздігінде жиі байқалды (жиі: бас айналу, бүйрек жеткіліксіздігі, гипотензия; жиі емес: бас ауыруы, жүрек айнуы). Болжамданатын жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттар тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

- әсер етуші затқа немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық - жүктілік және бала емізу Бүйрек функциясының ауыр жеткіліксіздігі бар (креатинин клиренсі < 10 мл/мин) пациенттер туралы деректер жоқ. Диованды туа біткен ангионевроздық ісінуі бар пациенттерге немесе АӨФ тежегішімен немесе ангиотензин II рецепторларының антагонистімен алдыңғы емдеу кезінде ангионевроздық ісіну дамыған пациенттерге қолдануға болмайды. Қант диабеті бар пациенттерде (1-ші және 2-ші типті) және бүйрек жеткіліксіздігі бар (ШСЖ < 60 мл/мин) пациенттерде «Диованды» қоса, ангиотензин рецепторларының блокаторларын (АРБ) немесе ангиотензин-өзгертуші фермент (АӨФт) және алискирен тежегіштерін қатар қолдану.

Нұсқаулықта көрсетілмеген.

Симптомдары Диован препаратымен артық дозалануы айқын гипотензияны туындатуы мүмкін, ол өз кезегінде сананың бәсеңдеуіне, жүрек жеткіліксіздігінің дамуына және/немесе гиповолемиялық шокқа әкелуі мүмкін. Емі Егер препаратты жақын арада жұтқан болса, құстыру керек. Әйтпесе, әдеттегі емдеу - бұл физиологиялық ерітіндінің вена ішіне инфузиясы. Валсартанның гемодиализ кезінде шығарылу ықтималдығы аз.

Бүйрек функциясының бұзылуы Бүйрек функциясының жеңіл және орташа бұзылулары бар пациенттерде препарат дозасын түзету талап етілмейді. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерге (ШСЖ < 60 мл/мин) Диованды немесе АӨФт және алискиренді қоса, АРБ қатар қолдануға болмайды. Бауыр функциясының бұзылуы Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде валсартанның күнделікті дозасы 80 мг аспауы тиіс. Валсартан негізінен өтпен өзгермеген түрде шығарылады, ал өт шығару жолдарының обструктивті бұзылулары бар пациенттерде валсартанның төмен клиренсі байқалады. Өт жолдарының обструктивті аурулары бар пациенттерге валсартанды тағайындағанда сақ болу керек. Натрий және/немесе жасушааралық сұйықтық деңгейі төмендеген пациенттер Натрий және/немесе жасушааралық сұйықтық деңгейінің айқын төмендеуі бар, мысалы, диуретиктердің жоғары дозаларын алатын пациенттерде сирек жағдайларда Диован препаратымен емдеудің басында симптоматикалық гипотензия туындауы мүмкін. Диован препаратымен емдеуді бастар алдында организмдегі натрий және/немесе жасушааралық сұйықтық құрамына түзету жүргізу немесе қабылданатын диуретиктің дозасын төмендету керек. Артериялық гипотензия дамыған жағдайда пациентті жатқызып, қажет болған жағдайда натрий хлориді ерітіндісінің вена ішіне инфузиясын жүргізу керек. АҚ тұрақтанғаннан кейін Диован препаратымен емдеу жалғастырылуы мүмкін. Бүйрек артериясының стенозы Бүйрек артериясының екі жақты стенозы немесе жалғыз бүйректің стенозы бар пациенттерде Диован препаратын қолдану қауіпсіздігі анықталмаған. Диован препаратын бүйрек артериясының біржақты стенозына қатысты қайталама реноваскулярлық гипертензиясы бар он екі пациентке қысқа мерзімді (төрт күндік) енгізу бүйрек гемодинамикасында, қан сарысу креатининінде немесе мочевина азотында (ҚМА) қандай да бір елеулі өзгерістер тудырмады. Алайда ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесіне (РААЖ) әсер ететін басқа препараттар бүйрек артериясының бір жақты немесе екі жақты стенозы бар пациенттерде қандағы мочевина мен сарысу креатинин деңгейін жоғарылатуы мүмкін, қауіпсіздік шарасы ретінде екі параметрді де бақылау ұсынылады. Жүрек функциясының жеткіліксіздігі бар/немесе жедел миокард инфарктісін өткерген пациенттер Диованды жүрек жеткіліксіздігі бар немесе жедел миокард инфарктісі бар пациенттерде қолдану әдетте қан қысымының төмендеуіне әкелуі мүмкін. Тұрақты симптоматикалық гипотензияға байланысты Диован қабылдауды тоқтату, әдетте, дозалау жөніндегі нұсқаулықтар сақталған жағдайда талап етілмейді. Әсіресе емнің басында, жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде немесе жедел миокард инфарктісінен кейін сақ болу керек. РААЖ тежелуіне байланысты бейім пациенттерде бүйрек функциясының өзгеруін күту керек. Бүйрек функциясы РААЖ белсенділігіне байланысты жүрек-қантамыр функциясының ауыр бұзылуы бар пациенттерде АӨФ тежегіштерімен немесе ангиотензин II рецепторларының антагонистерімен емдеу олигурияны және (немесе) үдемелі азотемияны немесе (сирек жағдайларда) жедел бүйрек жеткіліксіздігін және (немесе) өлімді тудыруы мүмкін. Анамнезінде жүрек жеткіліксіздігі немесе жедел миокард инфарктісі бар пациенттерді мониторингтеу әрқашан бүйрек функциясын бағалауды қамтуы тиіс. Жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде АӨФ тежегішінің, бета-адреноблокаторлар мен валсартанның үштік біріктірілімін қолдану кезінде ерекше сақтық қажет, өйткені жүрек жеткіліксіздігімен байланысты ауру мен өлім-жітім плацебоға қарағанда бета-блокаторлар мен АӨФ тежегіштерін бір мезгілде қолданған кезде артады. Балалардағы Диованның қауіпсіздігі мен тиімділігі туралы зерттеулер жүргізілмеген. Ангионевроздық ісіну Валсартан қабылдайтын пациенттерде көмейдің және дауыс саңылауының ісінуін және/немесе беттің, еріннің, жұтқыншақтың және/немесе тілдің ісінуіне әкелетін ангионевроздық ісіну жағдайлары туралы хабарламалар бар; осы пациенттердің кейбіреуінде АӨФ тежегіштерін қоса, басқа препараттарды қабылдау кезінде ангионевроздық ісіну бұрын байқалған. Диован препаратын ангионевроздық ісіну дамитын пациенттерде дереу тоқтату керек және препаратты қайта тағайындамау керек. Ішектің ангионевроздық ісінуі Ангиотензин II рецепторларының антагонистерін, соның ішінде валсартанды қабылдаған пациенттерде ішектің ангионевроздық ісінуі туралы хабарланды («Қолдануға болмайтын жағдайлар» бөлімін қараңыз). Бұл пациенттерде іштің ауыруы, жүрек айнуы, құсу және диарея байқалды. Ангиотензин II рецепторларының антагонистері жойылғаннан кейін симптомдар жойылды. Егер ішектің ангионевроздық ісінуі диагнозы қойылса, валсартанды тоқтатып, симптомдар толығымен жойылғанша тиісті бақылауды бастау керек. Ренин-ангиотензин жүйесінің (РАЖ) қосарлы блокадасы Диованды қоса, АӨФт немесе алискирен сияқты РАЖ бөгейтін басқа препараттармен АРБ бір мезгілде тағайындау ұсынылмайды. Кейбір пациенттерге бұл біріктірілімді қолдануға болмайды. Балалар мен жасөспірімдер Бүйрек функциясының бұзылуы Шумақтық сүзілу деңгейі < 30 мл/мин/1,73 м2 балалар мен жасөспірімдерде, сондай-ақ диализдегі балалар мен жасөспірімдерде қолдану зерттелмеген, сондықтан валсартан бұл пациенттерге ұсынылмайды. Шумақтық сүзілу жылдамдығы > 30 мл/мин / 1,73 м2 балалар үшін дозаны түзету қажет емес. Валсартанмен емдеу кезінде бүйрек функциясын және қан сарысуындағы калий деңгейін мұқият бақылау керек. Бұл жағдай, атап айтқанда, бүйрек функциясын бұзуы мүмкін басқа жағдайлар (мысалы, қызба, гипогидратация) болған кезде валсартан тағайындалған кезде қолданылады. Бауыр функциясының бұзылуы Ересектердегідей, валсартанды обструктивті холестазы бар балаларға тағайындағанда ерекше сақ болу керек. Ауырлығы жеңіл және орташа дәрежедегі бауыр функциясы бұзылған балалар жасындағы пациенттер үшін клиникалық деректер шектеулі. Фертильділік Адамның репродуктивті функциясына валсартанның әсері туралы ақпарат жоқ. Егеуқұйрықтарды зерттеуде валсартанның репродуктивті функцияға әсері жоқ. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Басқа гипертензияға қарсы препараттар сияқты, Диован реакцияны, көлік жүргізу қабілетін және құралдар мен механизмдерді қолдану қабілетін бұзуы мүмкін. Көлік құралдарын жүргізу немесе қауіптілігі зор механизмдермен жұмыс істеу кезінде сақ болу ұсынылады.

Диован РААЖ-ға тікелей әсер ететіндіктен, оны жүктілік кезінде немесе жүкті болуды жоспарлаған әйелдерде қолдануға болмайды. Ангиотензин II рецепторлары антагонистерінің әсер ету механизміне байланысты эмбрион мен ұрыққа арналған осы препараттардың қаупін жоққа шығаруға болмайды. Ретроспективті деректер негізінде жүктіліктің I триместрінде АӨФ тежегіштерін қолдану туа біткен даму ақауларының ықтимал қаупімен байланысты болды. Бұдан басқа, ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесіне (РААЖ) тікелей әсер ететін дәрілік препараттардың II және III триместрлерінде қолданған кезде ұрықтың зақымдануы және ұрық өлімінің болуы туралы хабарланды. Адамдарда РААЖ дамуына байланысты ұрықтың бүйрек перфузиясы II триместрде басталады. Қауіп Диованмен емделумен байланысты, сондықтан олар жүктіліктің II және III триместрінде жоғары болады. Жүкті әйел валсартанды кездейсоқ қабылдаған кезде жаңа туған нәрестеде өздігінен түсік түсіру, қағанақ суының тапшылығы және бүйрек функциясының бұзылуы туралы хабарламалар болды. Препараттың құрсақішілік әсеріне ұшыраған барлық жаңа туған нәрестелерде диурездің жеткіліктілігін, гиперкалиемияның болуын және артериялық қысымды мұқият тексеру қажет. Қажет болған жағдайда дәрілік препаратты тамыр арнасынан шығару үшін медициналық шаралар (мысалы, регидратация) қабылдануы тиіс. Егер емдеу кезінде жүктілік анықталса, Диован қабылдауды тоқтату керек. Емізетін егеуқұйрықтарда валсартан сүтпен шығарылады. Бала емізетін әйелдерге қатысты зерттеулер жүргізілген жоқ, сондықтан Диованды бала емізетін әйелдерге қолдануға болмайды. Адамның репродуктивті функциясына валсартанның әсері туралы ақпарат жоқ.

Валсартан мен литий препараттарын бір мезгілде қолдану тәжірибесі жоқ. Сондықтан литий және Диован препараттарын бір мезгілде қолданғанда қан сарысуындағы литий концентрациясын тұрақты бақылау ұсынылады. АРБ және АӨФ топтарынан алынған дәрілік препараттармен немесе алискиренмен ренин-ангиотензин жүйесінің (РАЖ) қосарлы блокадасы. Диованды қоса, РАЖ-ға әсер ететін басқа дәрілік препараттармен бірге АРБ енгізу монотерапиямен салыстырғанда гипотензияның, естен танудың, гиперкалиемияның және бүйрек бұзылуларының (жедел бүйрек жеткіліксіздігін қоса) жоғары жиілігімен байланысты. Диован және РАЖ-ға әсер ететін басқа дәрілерді қабылдайтын пациенттерде артериялық қысымды, бүйрек функциясын және электролиттер деңгейін ұдайы бақылап отыру ұсынылады. Бүйректің ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерге (ШСЖ < 60 мл/мин) Диованды немесе АӨФт және алискиренді қоса, АРБ қатар қолдануға болмайды. Диованды немесе АӨФт және алискиренді қоса, 1-ші және 2-ші типті қант диабеті бар пациенттерге АРБ қатар қолдануға болмайды. Литий Диованды қоса, литий мен АӨФ тежегіштерін немесе ангиотензин II рецепторларының антагонистерін бір мезгілде қолдану кезінде сарысудағы литий концентрациясының қайтымды жоғарылауы және уыттылығы туралы хабарланды. Осы біріктірілімді қолдану қажет болған жағдайда сарысудағы литий деңгейін мұқият мониторингтеу талап етіледі. Диуретиктерді қолданған кезде литийдің уытты әсер ету қаупі артуы мүмкін. Калий Калий сақтайтын диуретиктерді (cпиронолактон, триамтерен, амилорид), калий қоспаларын немесе құрамында калий бар ас тұзын алмастырғыштарды бір мезгілде қолдану сарысудағы калий деңгейінің жоғарылауына, ал жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде сарысулық креатинин деңгейінің жоғарылауына әкелуі мүмкін. Сондықтан мұндай емдеуді тағайындағанда сақ болу керек. Циклооксигеназа-2 (ЦОГ-2) тежегіштерін қоса, қабынуға қарсы стероидты емес дәрілер (ҚҚСД) ҚҚСД және ЦОГ-2 тежегіштерін бірге енгізу ангиотензин II рецепторлары антагонистерінің (АРА) гипертензиялық әсерін төмендетуі мүмкін. Гиповолемиясы бар (диуретикалық ем қабылдайтындарды қоса) немесе бүйрек функциясы бұзылған егде пациенттерде ҚҚСД (немесе ЦОГ-2 тежегіштерін) АРА-мен бірге енгізу бүйрек функциясының нашарлау қаупін, оның ішінде жедел бүйрек жеткіліксіздігін арттыруы мүмкін. Сондықтан осы препараттар біріктірілімде мұндай пациенттерде тек сақтықпен және бүйрек функциясының бақылауымен қолданылуы тиіс. Тасымалдаушылар Адам тініне жүргізілген in vitro зерттеулер валсартан OATP1B1 бауыр қармау тасымалдаушысының және MRP2 бауыр эффлюкс тасымалдаушысының субстраты болып табылатынын көрсетті. OATP1B1 (рифампин, циклоспорин) немесе MRP2 (ритонавир) тасымалдаушылар тежегіштерін бір мезгілде тағайындау валсартанның жүйелік әсерін арттыруы мүмкін. Басқалары Валсартанмен дәрілік өзара әрекеттесу зерттеулерінде валсартанмен немесе мынадай заттардың кез келгенімен клиникалық маңызды өзара әрекеттесулер табылған жоқ: циметидин, варфарин, фуросемид, дигоксин, атенолол, индометацин, ГХТЗ, амлодипин, глибенкламид. Балалар мен жасөспірімдер 6-18 жас аралығындағы балалар мен жасөспірімдердегі артериялық гипертензия кезінде фондық бүйрек аномалиялары жиі кездесетін құбылыс болған кезде валсартанды және ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесін басатын басқа заттарды сақтықпен қолдану ұсынылады, бұл сарысудағы калий деңгейін арттыруы мүмкін. Валсартанмен емдеу кезінде осы пациенттерде бүйрек функциясын және қан сарысуындағы калий деңгейін мұқият бақылау керек.

Сақтау мерзімі 3 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Құрғақ жерде 30 °С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!