Демотон-Д лиофилизат

Бір құтының ішінде белсенді заттар: ретинол пальмитаты (ретинолға баламалы) 3500 ХБ, холекальциферол 220 ХБ, DL-альфа-токоферол 10.20 ХБ (11.2 ХБ альфа-токоферолға баламалы), аскорбин қышқылы 125 мг, кокарбоксилаза тетрагидраты 5.80 мг (3.51 мг тиаминге баламалы), рибофлавиннің натрий фосфаты дигидраты 5.67 мг (4.14 мг рибофлавинге баламалы), пиридоксин гидрохлориді 5.50 мг (4.53 мг пиридоксинге баламалы), цианокобаламин 0.006 мг, фолий қышқылы 0.414 мг, декспантенол 16.15 мг (17.25 мг пантотен қышқылына баламалы), D-биотин 0.069 мг, никотинамид 46 мг, қосымша заттар: глицин, гликохолий қышқылы, соя лецитині, натрий гидроксиді немесе/ хлорсутек қышқылы. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Қызғылт сарыдан қызыл түске дейінгі лиофилизацияланған ұнтақ.

- ересектер мен 11 жастан асқан балалардың тәуліктік қажеттілігіне сәйкес келетін дәрумендерді қабылдау, парентеральді енгізу кезінде қосымша қабылдауды талап ететін жағдайларда, пероральді қабылдау қарсы көрсетілімді, мүмкін емес немесе жеткіліксіз болғанда (тамақтанудың жеткіліксіздігі, ішекте сіңірілудің төмендеуі немесе парентеральді тамақтану). Қолдану басталғанға дейін қажетті мәліметтер тізбесі

Нұсқаулықта көрсетілмеген.

Дозалау режимі Ересектер мен 11 жастан асқан балалар: күніне 1 құты. Арнайы доза: қоректік заттарға қажеттілік жоғарылаған жағдайда (мысалы, қатты күйік кезінде) препаратты күнделікті қабылдау әдеттегіден 2 немесе 3 есе жоғары болуы мүмкін. Енгізу әдісі мен жолы Вена ішіне енгізу: Шприцті қолдана отырып, ампула ішіндегі еріткішті (5 мл инъекцияға арналған су) бөтелкеге енгізеді. Лиофилизатты толық ерігенше абайлап араластырады. Натрий хлориді ерітіндісінде немесе глюкоза ерітіндісінде баяу вена ішіне енгізу (кем дегенде 10 минут) немесе вена ішіне енгізу. Препарат әр қоректік қоспаның үйлесімділігі мен тұрақтылығы расталғаннан кейін құрамында көмірсулар, липидтер, амин қышқылдары және электролиттер бар парентеральді тамақтану қоспаларын дайындау үшін қолданыла алады. Бұлшықет ішіне: құтының ішіндегісі жоғарыда сипатталғандай 2.5 мл еріткіште (инъекцияға арналған су) ерітіледі. Кейбір дәрумендер, әсіресе A, B2 және B6ультракүлгін сәулеге сезімтал (мысалы, тікелей күн сәулесі) екенін ескеру қажет. Сондай-ақ, А, В1, С және Е дәрумендерінің азаюы ерітіндідегі оттегінің концентрациясын арттыруы мүмкін. Егер дәрумендердің талапқа сай мөлшеріне қол жеткізу мүмкін болмаса, аталған факторларды ескеру қажет. Емдеу ұзақтығы Емдеу курсының ұзақтығын науқастың қажеттіліктеріне байланысты дәрігер анықтайды. Пациенттің клиникалық статусына және олардың жеткілікті мөлшерін ұстап тұру үшін дәрумендердің концентрациясына мониторинг жүргізу ұсынылады. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медицина қызметкерінің кеңесіне жүгіну бойынша ұсынымдар Препаратты қолдану дәрігердің бақылауымен жүргізілуі керек.

- белсенді заттарға, әсіресе B1 дәруменіне немесе соя лецитинін немесе жержаңғақ ақуызын қоса, қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық - препарат құрамындағы кез келген дәруменнен гипервитаминоз - 11 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдер.

Жиі (≥1/100-ден <1/10 дейін) - инъекция/инфузия орнының ауыруы Жиі емес (≥1/1000-нан <1/100 дейін) - жүрек айнуы, құсу Белгісіз - тыныс алудың бұзылуы, кеуде тұсындағы жайсыздық, тамақтың қысылу сезімі, есекжем, бөртпе, эритема, эпигастрий тұсындағы жайсыздық және өліммен аяқталған жүректің тоқтауы түріндегі көріністері бар аса жоғары сезімталдықтың жүйелі реакциясы - А1 дәрумені құрамының жоғарылауы, ретинол байланыстыратын ақуыз2мөлшерінің артуы - дисгевзия (ауыздың темір татуы) - тахикардия - тахипноэ - диарея - трансаминазалар белсенділігінің жоғарылауы, аланинаминотрансфераза (АЛТ)3 белсенділігінің оқшауланған жоғарылауы, глутаматдегидрогеназаның жоғарылауы, қандағы сілтілік фосфатаза белсенділігінің жоғарылауы, өт қышқылдары4мөлшерінің артуы - қышыну - пирексия, жалпы дімкәстік, инъекция/инфузия орнындағы реакциялар, мысалы, күйдіруді сезіну, бөртпе. 1 гипервитаминоз симптомдары туралы хабарланбаған 2 плазмадағы А дәрумені құрамының жоғарылауы парентеральді тамақтанатын препаратты қабылдаған 45-ші күні 20 пациенттің 8-де анықталды; препаратты қабылдаған 45-тен 90 күнге дейін А дәрумені тұрақты жоғарылаған (90-шы күні максимум 3,6 мкмоль/л, қалыпты мәні: 1-2,6 мкмоль/л); сонымен қатар ретинолды байланыстыратын ақуыздың орташа мөлшерінің жоғарылауы анықталды; 90-шы емдеу күнінде ретинолды байланыстыратын ақуыздың максималды мөлшері 60 мг/л (қалыпты мәні: 30-50 мг/л) құрады 3 ішектің қабыну ауруы кезінде анықталды; препарат парентеральді тамақтану болмаған жағдайда қолданылды 4 өт қышқылдарының және жекелеген қышқылдардың жалпы мөлшерінің жоғарылауы, соның ішінде гликохоль қышқылының жоғарылауы препаратты қабылдаған пациенттердің парентеральді тамақтану курсының басында орын алады деп хабарлайды Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаған кезде медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса алғанда, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық дерекқорға тікелей жүгіну қажет Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігінің Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Дәрумендердің жедел немесе созылмалы артық дозалануы (әсіресе A, B6, D және E) гипервитаминоз симптомдарының дамуына әкелуі мүмкін. Дәрумендердің келіп түсетін мөлшері пациенттің жеке қажеттіліктеріне сәйкес келмеген жағдайларда бірнеше көздерден дәрумендер алатын пациенттерде, сондай-ақ гипервитаминозға сезімталдығы жоғары пациенттерде артық дозалану қаупі артады. Симптомдары: жағымсыз реакциялардың күшеюі мүмкін. Емі: симптоматикалық ем, препаратты тоқтату.

Аса жоғары сезімталдық реакциялары Полидәруменді препараттарды және жекелеген дәрумендерді (B1, B2, B12 және фолий қышқылын қоса) қабылдау кезінде аса жоғары сезімталдықтың ауыр жүйелік реакциялары туралы мәліметтер бар. Препаратты және басқа парентеральді дәрумен препараттарын қолданғанда өліммен аяқталатын реакциялар туралы хабарланды. Соя мен жержаңғақ ақуыздары арасында айқаспалы аллергиялық реакциялар байқалды. Кейбір жағдайларда полидәрумендерді вена ішіне енгізгенде аса жоғары сезімталдық реакциясының көріністері енгізу жылдамдығымен байланысты болуы мүмкін. Вена ішіне енгізген кезде Демотон-Д препаратын баяу (кемінде 10 минут) енгізу керек. Егер аса жоғары сезімталдық реакциясының белгілері немесе симптомдары дамыса, енгізуді дереу тоқтату қажет. Дәрумендік уыттылық Артық дозалану мен уытты әсерлерін, әсіресе A, D және E дәрумендерімен болдырмас үшін, негізінен басқа көздерден қосымша дәрумендер алатын немесе дәрумендердің уыттылық қаупін арттыратын басқа дәрілерді қолданатын пациенттерде пациенттің клиникалық статусын және қандағы дәрумендердің концентрациясын бақылап отыру керек. Ұзақ уақыт бойы дәрумендер қабылдаған пациенттердің жай-күйіне мониторинг жүргізу маңызды. А гипервитаминозы А гипервитаминозы мен А дәрумені уыттылығының қаупі (мысалы, тері мен сүйек аномалиялары, диплопия, цирроз) артады: - ақуыз жеткіліксіздігі бар пациенттерде - бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде (тіпті А дәрумені қоспалары болмаған кезде) - бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде - дене мөлшері шағын пациенттерде (мысалы, балалар) - ұзақ уақыт бойы ем қабылдап жүрген пациенттерде. Бауырда А дәруменінің қаныққан қоры бар пациенттердегі бауырдың жедел ауруы А дәрумені уыттылығының байқалуына әкелуі мүмкін. Парентеральді тамақтанудағы пациенттерде тамақтануды жаңарту синдромы Қатты сарқылған пациенттердің тамақтануын қалпына келтіру пациенттің организмінде анаболизмнің жоғарылауына байланысты калий, фосфор және магнийдің жасушаішілік концентрациясының жоғарылауымен сипатталатын тамақтануды қалпына келтіру синдромына әкелуі мүмкін. Тиамин тапшылығы және сұйықтықтың іркілуі де дамуы мүмкін. Мұқият бақылау және шамадан тыс тамақтану болмаған кезде тұтынылатын тағамның баяу өсуі көрсетілген асқынулардың алдын алуға ықпал етеді. Белгілі бір қоректік заттардың жеткіліксіздігі анықталса, тиісті қоректік заттарды қосымша тағайындау қажет болуы мүмкін. Парентеральді тамақтанудағы пациенттерде преципитаттардың түзілуі Парентеральді тамақтанудағы пациенттерде өкпе қантамырларында преципитаттардың түзілуі туралы хабарланған. Кейбір жағдайларда өлімге әкелу жайттары болған. Кальций мен фосфаттардың артық мөлшері кальций-фосфор преципитаттарының түзілу қаупін арттырады. Ерітіндіде фосфаттар болмаған кезде де преципитаттардың түзілуі туралы хабарланды. Сондай-ақ, орнатылған сүзгілерге қарағанда анағұрлым дистальді преципитаттардың дамуы және қан ағымында преципитаттардың күдікті қалыптасуы туралы мәліметтер келіп түскен. Преципитаттардың түзілуне ерітінділерді, инфузиялық жиынтықтар мен катетерлерді мезгіл-мезгіл тексеріп отыру қажет. Тыныс алу жеткіліксіздігінің белгілері пайда болған кезде инфузияны тоқтатып, медициналық тексеруді бастау қажет. Бауырға әсері Демотон - Д қабылдайтын пациенттерде бауыр функциясы көрсеткіштерінің мониторингін жүргізу ұсынылады, әсіресе бауыр сарғаюы немесе холестаздың басқа көріністері бар пациенттерде мұқият мониторинг жүргізген жөн. Препаратты қолданатын пациенттерде ішектің қабыну ауруы кезінде аланинаминотрансфераза (АЛТ) белсенділігінің оқшауланған жоғарылауын қоса, бауыр ферменттері деңгейінің жоғарылау жағдайлары туралы хабарланды. Сонымен қатар, өт қышқылдарының (гликохол қышқылының жоғарылауын қоса, өт қышқылдарының және жекелеген қышқылдардың жалпы құрамының) жоғарылауы туралы хабарламалар болған. Бауыр функциясының бұзылуына әкелетін холестаз, майлы бауыр дистрофиясы, фиброз және цирроз, сондай-ақ холецистит және өт тас ауруы сияқты гепатобилиарлық жүйенің бұзылуы кейбір пациенттерде парентеральді тамақтану кезінде (парентеральді тамақтанатын дәрумендер қолдануды қоса) дамитыны белгілі. Мұндай бұзылыстардың этиологиясы көп факторлы болып саналады және пациенттерде әр түрлі болуы мүмкін. Пациенттерде гепатобилиарлық жүйе көрсеткіштерінде ауытқулар анықталған кезде кейіннен тиісті терапиялық және профилактикалық іс-шараларды жүргізе отырып, қосымша тексеру жүргізу керек. Қалыптан тыс зертханалық көрсеткіштер немесе гепатобилиарлық бұзылулардың басқа белгілері дамыған пациенттерді ықтимал себептік және қатар жүретін факторларды, сондай-ақ ықтимал емдік және профилактикалық ем-шараларды анықтау үшін бауыр ауруларын білетін клиницист ерте сатыда бағалауы тиіс. Бауыр функциясы бұзылған пациенттерде қолдану Бауыр функциясы бұзылған пациенттер дәрумендерді тағайындауға жеке тұрғыда қарауды қажет етеді. А дәруменінің уытты әсерін болдырмауға ерекше назар аудару қажет, өйткені бауыр ауруының болуы, әсіресе алкогольді созылмалы шамадан тыс тұтынумен үйлесетін, А дәрумені уыттылығының пайда болуына бейімділікпен байланысты. Бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде қолдану Бүйрек функциясы бұзылған пациенттер бүйрек жеткіліксіздігі мен қатар жүретін аурулардың дәрежесіне байланысты дәрумендерді тағайындауда жеке тәсілді талап етеді. Ауыр дәрежедегі бүйрек жеткіліксіздігі кезінде D дәруменінің жеткілікті мөлшерін сақтауға және А дәруменінің төмен дозаларда тағайындалғанда және А дәрумені жоқ препараттарды қолданғанда да дамуы мүмкін А дәрумені уытты әсерінің алдын алуға ерекше назар аудару керек. Созылмалы гемодиализде жүрген және құрамында 4 мг пиридоксин бар, аптасына 3 рет енгізілетін мультидәруменді препараттарды вена ішіне қабылдайтын пациенттерде пиридоксин гипервитаминозының (В6 дәрумені) және уыттылықтың (шеткері нейропатия, еріксіз қозғалыс) дамуы туралы хабарланды. Қажетті мониторинг Дәрумендерді тек парентеральді түрде ұзақ уақыт бойы қабылдайтын пациенттерде жалпы клиникалық статусы мен дәрумендердің құрамына мониторинг жүргізу қажет. Қосуды бақылау өте маңызды: - жатудан тесілуі, жаралары, күйіктері, қысқа ішек синдромы, кистоздық фиброзы бар пациенттерде А дәруменін; - диализдегі пациенттерде В1 дәруменін; - онкологиялық пациенттерде В2 дәруменін; - бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде В6 дәруменін; - басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесу кезінде құрамы өзгеруі мүмкін белгілі бір дәрумендер. Бір немесе одан да көп дәрумендер тапшылығын жетіспейтін дәрумені бар препаратты енгізу арқылы түзету керек. К дәрумені Демотон-Д құрамында К дәрумені жоқ. Қажет болса, Кдәруменін бөлек қабылдау қажет. В12 дәрумені тапшылығы бар пациенттерде қолдану В12 дәрумені тапшылығы қаупі бар пациенттерге Демотон-Д тағайындалғанға дейін және/немесе Демотон-Д қабылдауды бірнеше аптаға жоспарлаған кезде В12 дәруменінің құрамын анықтау ұсынылады. Ем басталғаннан бірнеше күн өткен соң Демотон-Д құрамындағы цианкобаламин (В12 дәрумені) және фолий қышқылы В12-тапшылығы мегалобластикалық анемиясы бар пациенттерде эритроциттер, ретикулоциттер санының және гемоглобин мөлшерінің артуына ықпал етуі мүмкін. Мұндай өзгерістер В12 дәруменінің тапшылығын бүркемелеуі мүмкін. В12 дәрумені тапшылығын тиімді емдеу үшін Демотон-Д препаратына қарағанда цианокобаламиннің жоғары дозалары қажет. В12 дәрумені тапшылығы бар пациенттерге В12 дәруменін қолданбай фолий қышқылын қосу В12 дәрумені тапшылығынан туындаған неврологиялық бұзылулардың дамуына және өршуіне жол бермейді. Неврологиялық асқынулар ушыға түсуі мүмкін. Нәтижелерді түсіндіру кезінде тіндерде дәрумен тапшылығының болуына қарамастан, қалыпты көрсеткіштерге әкелуі мүмкін В12 дәруменін алдын ала қабылдау фактісін ескеру қажет. Зертханалық көрсеткіштерге әсері Биотин Биотин тестке байланысты биотин мен стрептавидиннің өзара әрекеттесуіне негізделген зертханалық зерттеулердің нәтижелеріне әсер етуі мүмкін, бұл тестке байланысты жалған немесе жалған жоғарылатылған нәтижелерге әкеледі. Мұндай әсер ету қаупі балаларда және бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде жоғары және дозаның ұлғаюымен артады. Зертханалық тестілер нәтижелерін түсіндіру кезінде, әсіресе клиникалық көріністе сәйкессіздік байқалса, биотиннің ықтимал әсерін ескеру қажет (мысалы, биотин қабылдайтын симптомдары жоқ пациенттерде Грейвс ауруын имитациялайтын тиреоидты гормондарды анықтау нәтижелері немесе биотин алатын миокард инфарктісі бар пациенттерде тропонинге жалған теріс тест нәтижелері). Егер осындай әсер ету көзделсе, мүмкіндігінше биотиннің әсеріне сезімтал емес баламалы тестілерді пайдалану керек. Биотин қабылдайтын пациенттерге зертханалық тестілерді тағайындау кезінде зертхана қызметкерлерімен кеңесу қажет. Аскорбин қышқылы Қолданылатын реактивтерге байланысты қан мен несепте аскорбин қышқылының болуы кейбір тест-жүйелерде, тест-жолақтар мен қол глюкометрлерін қоса алғанда, глюкоза мәндерінің жалған жоғарылауын немесе төмендеуін тудыруы мүмкін. Дәрумендермен ықтимал өзара әрекеттесуді бағалау үшін зертханалық зерттеулердің техникалық ақпаратына жүгіну қажет. Натрий мөлшері Демотон-Д құрамында құтыға 24 мг натрий (1 ммоль) бар. Егер пациенттер бақыланатын натрий диетасын ұстанса, мұны ескерген жөн. Арнайы ескертулер Егер сізде белсенді заттарға немесе препараттың кез келген қосымша затына аса жоғары сезімталдық болса, Демотон-Д қабылдамаңыз. Педиатрияда қолдану Демотон-Д 11 жасқа толмаған пациенттерге қолдануға болмайды. Егде жастағы пациенттер Бауыр, бүйрек немесе жүрек функциясының ықтимал төмендеуін, сондай-ақ қатар жүретін ауруларды немесе емдеуді ескере отырып, егде жастағы пациенттерде дозаны таңдау (дозаны төмендету және /немесе енгізулер арасындағы аралықты ұзарту) мүмкіндігін қарастыру керек. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Препараттың автокөлікті және қауіптілігі зор механизмдерге басқару қабілетіне әсері туралы деректер жоқ.

Препарат пайда мен қауіп арақатынасын мұқият бағалағаннан кейін ғана тағайындалады, өйткені препаратты жүктілік кезінде қолдану қауіпсіздігі туралы деректер жеткіліксіз. Препаратты лактация кезеңінде қолдану қажет болғанда, бала емізуді тоқтату керек.

Препараттың құрамына кіретін жеке дәрумендер мен басқа заттардың өзара әрекеттесуін ескеру қажет. Мұндай өзара әрекеттесулерге мыналар жатады: Мидың жалған ісіктері түзілуіне себеп болатын заттар (кейбір тетрациклиндер): А дәруменін бір уақытта қолданғанда мидың жалған ісіктері түзілу қаупі жоғары. Алкоголь (созылмалы шамадан тыс тұтыну) А дәруменінің гепатоуыттылық қаупін арттырады. Эпилепсияға қарсы препараттар және фолий қышқылы:фолий қышқылы фенобарбитал, фенитоин, фосфенитоин немесе примидон сияқты эпилепсияға қарсы дәрілердің метаболизмін жоғарылатуы мүмкін, бұл құрысулар қаупін арттыруы ықтимал. Антиагреганттар (мысалы, аспирин): Е дәрумені тромбоциттік функцияны одан әрі тежеуі мүмкін. Аспирин (жоғары дозада) фолий қышқылының мөлшерін оның несеппен шығарылуын жоғарылату арқылы азайтуға қабілетті. Белгілі бір эпилепсияға қарсы препараттар (фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал, вальпроат) фолий қышқылы, пиридоксин және D дәруменінің тапшылығын тудыруы мүмкін. Кейбір антиретровирустық препараттар, мысалы эфавиренз және зидовудин, D дәруменінің төмендеуімен астасады. Д дәруменінің белсенді метаболиті түзілуінің төмендеуі протеаза тежегіштерімен де байланысты. Хлорамфеникол В12 дәруменімен емдеуге гематологиялық жауапты бәсеңдетуі мүмкін. Дефероксамин физиологиялық нормадан асатын дозаларда С дәруменін қабылдауға байланысты темір шоғырлануының жоғарылауы нәтижесінде жүрек жеткіліксіздігі қаупін арттырады (құрамында дефероксамин бар препараттарды қолдану жөніндегі нұсқаулықты қараңыз). Этионамид пиридоксин тапшылығын тудыруы мүмкін. Фторпиримидиндер (5-фторурацил, капецитабин, тегафур) фолий қышқылымен бір мезгілде қолданған кезде жоғары цитоуыттылықты тудыруы мүмкін. Фолат антагонистері, мысалы, метотрексат, сульфасалазин, пириметамин, триамтерен, триметоприм және шай катехиндерінің жоғары дозалары фолаттардың белсенді метаболиттерге айналуын тежейді және қабылданатын заттардың тиімділігін төмендетеді. Фолаттардың антиметаболиттері (метотрексат, ралтитрексид): фолий қышқылын қабылдау метаболизмге қарсы әсерін азайтуы мүмкін. Леводопа: пиридоксин мөлшері леводопамен бір мезгілде емдеудің тиімділігіне әсер етуі мүмкін. Пиридоксин антагонистері, оның ішінде циклосерин, гидралазин, изониазид, пеницилламин, фенелзин: пиридоксин тапшылығын тудыруы мүмкін. Бексаротенді қоса, ретиноидтар: А дәруменімен бір мезгілде қолданғанда уыттылық қаупін арттырады Теофиллин: пиридоксин тапшылығын тудыруы мүмкін. Типранавирдің пероральді ерітіндісінде 116 ХБ/мл Е дәрумені бар, ол ұсынылған тәуліктік дозадан асып түседі. К дәруменінің антагонистері (мысалы, варфарин): Е дәруменінің антикоагулянттық әсерін күшейтеді. Альфа-1-қышқыл гликопротеинді байланыстыратын препараттар Енгізілгеннен кейін қан сарысуындағы гликохоль қышқылының концентрациясы препаратты альфа‑1‑қышқыл гликопротеинді байланыстыратын препараттардың байланыссыз фракцияларын 50-80%-ға арттыратын ересектерге болюсті енгізгеннен кейін сарысудағы гликохоль қышқылының концентрациясынан шамамен 4 есе жоғары. Препараттың стандартты дозасындағы (вена ішіне баяу енгізу, бұлшықет ішіне енгізу немесе ұзақ инфузия) гликохоль қышқылын (аралас мицеллалардың компоненті ретінде) енгізу жолдарының айырмашылығы клиникалық тұрғыдан маңызды ма, түсініксіз болып қалады. Осы препараттарға (мысалы, пропанолол, празозин және басқалары) реакцияның ықтимал күшеюіне байланысты препарат пен альфа‑1‑қышқыл гликопротеинді байланыстыратын препараттарды қабылдайтын пациенттердің жағдайына мұқият мониторинг жүргізген жөн. Дәрумендердің басқа көздерімен өзара әрекеттесу Кейбір препараттар белгілі бір дәрумендермен препараттағы дозаларға қарағанда өзара әрекеттесуге қабілетті. Мұны бірнеше көздерден дәрумендер алатын пациенттерде қолдану кезінде ескеру қажет. Мұндай өзара әрекеттесулерге мұқият мониторинг жасалып, тиісті емдеу жүргізілуі керек. Мұндай өзара әрекеттесулерге мыналар жатады: Амиодарон: В6 дәруменін бір мезгілде қабылдау амиодарон тудырған фотосезімталдықты кұшейтуі мүмкін. Антикоагулянттық әсері бар препараттар (мысалы, абцисимаб, клопидогрель, гепарин, варфарин): А дәрумеинінің жоғары дозаларымен байланысты қан кетудің қосымша қаупіне байланысты қан кету қаупінің жоғарылауы. Карбамазепин: никотинамидтің жоғары дозаларымен байланысты метаболизмді бәсеңдету. Өз белсенділігі үшін оттегінің белсенді түрлерін өндіруге байланысты химиотерапиялық заттар: Е дәрумені жоғары дозаларының антиоксиданттық әсерінен химиотерапиялық белсенділікті тежеу мүмкіндігі Инсулин, диабетке қарсы дәрілер: никотинамидтің жоғары дозаларымен байланысты инсулинге сезімталдықтың төмендеуі. Темір: Е дәруменінің жоғары дозаларын қабылдау анемиямен ауыратын пациенттерде темірге гематологиялық жауапты төмендетуі мүмкін. Оральді контрацептивтер (аралас гормондар): С дәруменінің жоғары дозалары кенеттен қан кетумен және контрацепцияның тиімсіздігімен байланысты болды. Фенобарбитал: метаболизмнің күшеюі/қан сарысуындағы деңгейдің төмендеуі және пиридоксиннің жоғары дозаларымен байланысты әсердің төмендеуі. Фенитоин, фосфенитоин: пиридоксиннің жоғары дозаларымен байланысты қан сарысуындағы анағұрлым төменгі деңгей. Примидон: фенобарбитал метаболизмінің төмендеуі және никотинамидтің жоғары дозаларын қабылдаумен байланысты примидон деңгейінің жоғарылауы. Қатерлі анемия Препарат құрамындағы фолий қышқылы қатерлі анемияны жасыруы мүмкін. Үйлесімсіздік. Үйлесімділікке жүргізілген зерттеулер болмағанда, бұл препаратты басқа дәрілік препараттармен араластыруға болмайды. Препараттарды қоспас бұрын, басқа препараттарды қолдану жөніндегі нұсқаулықтарды қараңыз (қажет болған жағдайда). Кейбір қоспалар Демотон-Д қамтылатын парентеральді тамақтануға сәйкес келмеуі мүмкін. Егер үйлеспейтін препараттарды Y‑тәрізді коннектормен бір мезгілде енгізу қажет болса, препараттарды жекелеген венаішілік жүйе арқылы енгізу керек. Препарат құрамындағы А дәрумені мен тиамин парентеральді тамақтану ерітінділерінің бисульфиттерімен реакцияға түсуі мүмкін (мысалы, араластыру нәтижесінде), бұл А дәрумені мен тиаминнің деградацииясына әкеледі. Ерітіндінің рН жоғарылауы кейбір дәрумендердің ыдырауына әкелуі мүмкін. Мұны құрамында препарат бар қоспаға сілтілі ерітінділерді қосу кезінде ескеру керек. Жоғары концентрациядағы кальций қоспасына қосылған кезде фолий қышқылының тұрақтылығын төмендетуге болады.

Сақтау мерзімі 3 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары Түпнұсқалық қаптамада, 25 °С-ден аспайтын температурада, жарықтан қорғалған жерде сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!