Дексмедетомидин Калцекс концентрат 100 мкг/мл

Бір ампуланың ішінде белсенді зат – дексмедетомидин гидрохлориді – 236 мкг (дексмедетомидинге шаққанда – 200 мкг); қосымша заттар: натрий хлориді, инъекцияға арналған су. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Мөлдір, түссіз немесе сарғыштау ерітінді.

• ҚЕБ (қарқынды ем бөлімінде) жатқан, қажетті седация тереңдігі дауыстық стимуляцияға жауап ретінде оянуды тудырмайтын ересек пациенттерді седация үшін (Ричмондтың қозу - седация (RASS) шкаласы бойынша 0-ден 3 балл шамасына дейінгі диапазонға сәйкес келеді) • диагностикалық немесе хирургиялық араласуларға дейін және/немесе оларды жүргізу кезінде интубация жасалмаған ересек пациенттердегі седация, яғни анестезиологиялық шаралар жасау кезіндегі седация/саналы күйдегі седация

Әсер ету механизмі Дексмедетомидин фармакологиялық қасиеттерінің ауқымы кең альфа2рецепторлардың жоғары селективті агонисі болып табылады. Симпатикалық жүйкелер ұштарынан норадреналин босап шығуының төмендеуіне орай симпатолитикалық әсерге ие болады. Седация әсері ми діңінің көгілдір дағындағы (норадренергиялық нейрондары басым болатын ядро) қозуды төмендетумен жүзеге асады. Дексмедетомидиннің ауыруды басатын әсері және анестетик/ анальгетик жинақтау әсерлері бар. Жүрек-қантамырлық әсерлері дозаға байланысты сипатта болады: инфузия жылдамдығы төмен болғанда орталық әсері басым түсіп, бұл жүректің жиырылу жиілігінің және артериялық қысымның төмендеуіне әкеледі. Жоғары дозаларын пайдаланғанда жалпы тамыр кедергісінің, артериялық қысымның жоғарылауына және брадикардияның әріқарай күшеюіне алып келетін шеткері вазоконстрикция басым болады. Дені сау пациенттер монотерапия түрінде қолданғанда дексмедетомидиннің тыныс тарылтатын қабілеті мүлде жоқ деуге болады. ҚЕБ-де болатын ересек пациенттердегі седация кезінде Операциядан кейін ҚЕБ-де жататын, бұрын мидазолам немесе пропофол көмегімен интубация жасалған және тыныштандырылған пациенттерде жүргізілген плацебомен бақыланатын зерттеулерде дексмедетомидин 24 сағат бойы қосымша седацияның (мидазолам немесе пропофол) және апиындардың қажеттілігін едәуір төмендетті. Дексмедетомидин қабылдаған пациенттердің көпшілігіне қосымша седация қажет болмады. Пациенттерге дексмедетомидин инфузиясын тоқтатпай сәтті экстубация жасау мүмкін болды. ҚЕБ-нен тыс жүргізілген зерттеулер талапқа сай мониторинг өткізу талаптары болған кезде трахея интубациясын жасамай дексмедетомидинді пациенттерге қауіпсіз енгізуге болатынын растайды. Дексмедетомидин көбінесе 14 күн бойы жеңілден орташаға дейін ұзақ уақыт седация (RASS 0-ден -3 дейін) қажет болатын ҚЕБ емі жүргізілетін пациенттердің мақсатты седация диапазонында болуы уақыты бойынша мидазоламмен (қауіптер қатынасы 1,07; 95 % СА 0,971, 1,176) және пропофолмен (қауіптер қатынасы 1,00; 95 % СА 0,922, 1,075) ұқсас болды; мидазоламмен салыстырғанда өкпені жасанды желдету ұзақтығын және мидазолам немесе пропофолмен салыстырғанда трахея экстубациясына дейінгі уақытты қысқартты. Дексмедетомидин қабылдаған пациенттер, мидазолам немесе пропофол қабылдаған пациенттермен салыстырғанда, оңай оянды, персоналмен үздік ынтымақтастық танытты және ауыру қарқындылығы туралы хабарлауы жақсы болды. Дексмедетомидин қабылдаған пациенттерде, мидазолам қабылдаған пациенттермен салыстырғанда, гипотензия мен брадикардия жиірек, бірақ тахикардия сирек дамыды, бірақ, пропофол қабылдаған пациенттермен салыстырғанда, гипотензияның даму жиілігі ұқсас болды. Зерттеуде CAM-ICU шкаласы көмегімен бағаланатын делирий даму жиілігі мидазоламмен салыстырғанда төмен болды, ал делириймен байланысты жағымсыз құбылыстар пропофолмен салыстырғанда дексмедетомидин тобында сирек дамыды. Седацияның жеткіліксіз деңгейімен байланысты седация тоқтатылған пациенттер пропофол немесе мидазоламға ауыстырылды. Седация деңгейінің жеткіліксіз болу қаупі басқа седация әдісіне тікелей ауыстырар алдында стандартты әдістермен седация қиын болатын пациенттерде жоғары болды. Балалардағы тиімділік әдістері 1 айдан ≤ 17 жасқа дейінгі операциядан кейінгі ауқымды қауымда ҚЕБ-де дозаны бақылау зерттеуінде анықталды. Дексмедетомидин қабылдаған пациенттердің 50 % шамасына 20,3 сағат емдеу, бірақ 24 сағаттан аспайтын кезең бойына мидазолам көмегімен қосымша седация қажет болмады. Препаратты 24 сағаттан асырмай қолдану жөніндегі деректер жоқ. Препаратты жаңа туған нәрестелерде қолдану жөніндегі ақпарат (2844 жүктілік аптасы) өте шектеулі және тек төмен дозалар (≤ 0,2 мкг/кг/сағат) пайдалану сипатталады. Жаңа туған нәрестелер де гипотермия болғанда және жүрек лықсытуы жүректің жиырылу жиілігімен айқындалатын жай-күйлерде дексмедетомидиннің брадикардиялық әсеріне ерекше сезімтал болуы мүмкін. ҚЕБ-дегі салыстыру препаратының салыстырмалы жасырын бақыланатын зерттеулерінде дексмедетомидин қабылдаған пациенттерде (n=778), мидазолам (n=338) немесе пропофол (n=275) қабылдаған пациенттердегі 0 %-бен салыстырғанда, бүйрек үсті бездерінің қыртысы бәсеңдеуінің туындау жиілігі 0,5 % құрады. Осы жайсыз құбылыстың ауырлығы 1 жағдайда жеңіл, ал 3 жағдайда орташа сипатта болды. Анестезиологиялық шара жасау кезінде седация/саналы күйдегі седация Хирургиялық және диагностикалық араласуларға дейін және/немесе араласулар кезінде интубация жасалмаған пациенттер үшін дексмедетомидиннің қауіпсіздігі мен тиімділігі рандомизацияланған салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатын көп орталықтық екі зерттеу шеңберінде бағаланды. 1 зерттеу. 1 зерттеуде бақыланатын анестезиямен және жергілікті/аймақтық анестезиямен белгілі бар операциялар/емшаралар орындалған, 10 минуттан көп уақыт ішінде дексмедетомидиннің 1 мкг/кг (n=129) немесе 0,5 мкг/кг (n=134) жүктеме дозасын немесе плацебо (физиологиялық ерітінді) (n=63) қабылдаған, ал артынан жылдамдығы 0,6 мкг/кг/сағат демеуші инфузия жасалған пациенттер рандомизацияланды. Зерттелетін препаратпен жасалатын демеуші инфузия жылдамдығы 0,2 мкг/кг/сағаттан 1 мкг/кг/сағатқа дейін титрленді. Нысаналы седация деңгейіне жеткен пациенттер саны (ояу және седация күйін бағалау шкаласы, Observer’s Assessment of Alertness/Sedation Scale – ОАА/S ≤ 4), мидазолам резервтік седация препаратын енгізу қажеттілігінсіз, плацебо тобындағы пациенттердің 3 %-мен салыстырғанда, 1 мкг/кг дексмедетомидин қабылдаған топта пациенттердің 54 %-ын және 0,5 мкг/кг дексмедетомидин қабылдаған топта пациенттердің 40 %-ын құрады. Қауіптер айырмашылығы 1 мкг/кг дексмедетомидин тобына және 0,5 мкг/кг дексмедетомидин тобына рандомизацияланған және мидазолам резервтік седация препаратын енгізу қажет болатын пациенттер санында, тиісінше, плацебомен салыстырғанда, 48 % (95 % СА: 3757 %) және 40 % (95 % СА: 2848 %) құрады. Мидазолам резервтік седация препаратының орташа дозасы (диапазон) 1,0 мкг/кг дексмедетомидин тобында 1,5 (0,57,0) мг, 0,5 мкг/кг дексмедетомидин тобында 2 (0,58,0) мг және плацебо тобында 4,0 (0,514,0) мг құрады. Мидазолам резервтік дозасының орташа мәндер айырмасы 1 мкг/кг дексмедетомидин тобында және 0,5 мкг/кг дексмедетомидин тобында, плацебомен салыстырғанда, дексмедетомидин пайдасына, тиісінше, -3,1 мг (95 % СА: -3,8 2,5) және -2,7 мг (95 % СА: -3,3 2,1) құрады. Резервтік мидазоламның бірінші дозасын енгізуге дейінгі орташа уақыт 1,0 мкг/кг дексмедетомидин тобында 114 минут, 0,5 мкг/кг дексмедетомидин тобында 40 минут және плацебо тобында 20 минут құрады. 2 зерттеу. 2 зерттеуден кейін жылдамдығы 0,7 мкг/кг/сағат тұрақты демеуші инфузияға ұласатын 10 минуттан артық уақыт бойы 1 мкг/кг дозада дексмедетомидиннің жүктеме инфузиясын (n=55) немесе плацебо (физиологиялық ерітінді) (n=50) қабылдау үшін жергілікті анестезиямен трахеяның фиброоптикалық интубациясы сананың сақталуымен жасалған пациенттер рандомизацияланды. Пациенттерге, қажет болса, Рамсей седация шкаласы бойынша (Ramsay Sedation Scale – RSS) ≥ 2 седация деңгейіне жету және/немесе демеу үшін мидазоламмен резервтік ем қолдануға рұқсат етілді. Тиімділік нәтижелері дексмедетомидиннің интубация жасалмаған пациенттерді седация кезінде плацебомен салыстырғанда өте тиімді екенін көрсетті. Мидазоламмен резервтік ем қажет болмаған, дексмедетомидин қабылдаған пациенттер саны, плацебо тобындағы 14 %-бен салыстырғанда, 53 % болды.

Дозалау режимі ҚЕБ-де жатқан, қажетті седация тереңдігі дауыстық стимуляцияға жауап ретінде оянуды тудырмайтын ересек пациенттерді седация үшін (Ричмондтың қозу-седация шкаласы (RASS) бойынша 0-ден 3 балл шамасына дейінгі диапазонға сәйкес келеді) Тек стационарда қолдануға арналған. Бұл дәрілік затты қарқынды ем жағдайларында пациенттерді емдеу тәжірибесі бар мамандар қолдануы тиіс. Механикалық желдету және седация жүргізілетін пациенттерді бастапқы инфузия жылдамдығы 0,7 мкг/кг/сағат болатын дексмедетомидинге ауыстырып, пациент реакциясына байланысты қалаулы седация деңгейіне жету үшін сағатына 0,2-ден бастап 1,4 мкг/кг дейінгі дозалар диапазоны шегінде дозаны түзетуге болады. Әлсіреген пациенттер үшін инфузияның бастапқы өте төмен жылдамдығын қарау керек. Дексмедетомидин әсері күшті дәрі болып табылады, сондықтан оны енгізу жылдамдығы сағаттарға бөліп есептеледі. Дозаны түзетуден кейін мақсатты седация тереңдігіне жету бір сағатқа дейін уақыт алады. Ең жоғары доза Препараттың ең жоғары дозасын 1,4 мкг/кг/сағаттан асыруға болмайды. Дексмедетомидиннің ең жоғары дозасында тиісті седация деңгейіне жете алмайтын пациенттер баламалы седация препаратына ауыстырылуы тиіс. ҚЕБ-де дексмедетомидиннің қаныққан дозасын енгізу ұсынылмайды, өйткені осы орайда қолайсыз дәрілік реакциялардың жиілігі жоғарылайды. Қажет болса, дексмедетомидиннің клиникалық әсеріне жетуге дейін пропофол немесе мидазолам қолдануға болады. Ұзақтығы Дексмедетомидинді 14 күннен артық қолдану тәжірибесі жоқ. Препаратты осы уақыттан ұзақ қолдану кезінде пациенттің жай-күйін жүйелі бағалау қажет. Диагностикалық немесе хирургиялық араласуларға дейін және/немесе оларды жүргізу кезінде интубация жасалмаған ересек пациенттердегі седация, яғни анестезиологиялық шара жасау кезіндегі седация/саналы күйдегі седация. Дексмедетомидинді операциялық немесе емдік немесе диагностикалық манипуляциялар жасау кезіндегі анестезиологиялық шаралар жүргізуге тәжірибесі бар мамандар қолдана алады. Саналы күйдегі седация үшін дексмедетомидин қолдану кезінде пациенттер диагностикалық немесе хирургиялық араласулар жасауға қатыспайтын тұлғалардың бақылауында тұрақты болуы тиіс. Гипотензия, гипертензия, брадикардия, тыныс тарылуы, тыныс жолдарының обструкциялары, апноэ, диспноэ және/немесе сатурация төмендеуінің ерте белгілерін анықтау үшін пациенттерді тұрақты қадағалап отыру қажет. Қолдануға көрсетілімдері болған жағдайда шұғыл қолданылуы тиіс оксигенотерапия болуын қамтамасыз ету қажет. Оттегі сатурациясын тамыр соғысын оксиметриялау әдісімен қадағалау қажет. Дексмедетомидин енгізу соңынан демеуші инфузияға ұласу керек инфузия түріндегі жүктеме дозадан басталады. Араласу типіне қарай, қалаулы клиникалық әсеріне жету үшін тиісті жергілікті анестезия немесе анальгезия қажет болуы мүмкін. Ауырсындыратын араласулар жағдайында немесе тереңірек седация деңгейі қажет болса, қосымша анальгезия немесе седативті дәрілер (мысалы, апиындар, мидазолам немесе пропофол) қолдану ұсынылады. Дексмедетомидиннің жартылай таралуының фармакокинетикалық кезеңі шамамен 6 минутта бағаланады. Оны дексмедетомидиннің қалаулы клиникалық әсеріне жету үшін титрлеуге қажетті уақытты бағалауға қолданылатын басқа препараттардың әсерлерімен бірге есепке алу керек. Анестезиологиялық шара жасау кезінде седациядың басталуы: Жүктеме доза 10 минут бойы инфузия түрінде 1,0 мкг/кг. Мысалы, офтальмологиялық операциялар сияқты аз инвазиялық араласуларға қатысты 10 минут бойы 0,5 мкг/кг инфузия түрінде жүктеме дозасын қолдануға болады. Анестезиологиялық шара жасау кезінде седацияды демеу: Демеуші инфузия, әдетте, 0,60,7 мкг/кг/сағат дозадан басталады және сағатына 0,2-ден 1 мкг/кг дейінгі дозалар диапазонында қалаулы клиникалық әсерге жеткенше титрленеді. Демеуші инфузия жылдамдығын нысаналы седация деңгейіне жеткенше түзету қажет. Балалар Дексмедетомидиннің туғаннан бастап 18 жасқа дейінгі балалардағы қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған. Қазіргі уақытта қолжетімді деректер «Жағымсыз әсерлері» және «Фармакологиялық қасиеттері» бөлімдерінде сипатталған, бірақ дозалануы бойынша ешқандай ұсынымдар жасалмайды. Егде жастағы пациенттер Дозаны түзету әдетте қажет емес. Егде жастағы пациенттерде жоғары гипотензия қаупі болуы мүмкін, бірақ анестезиологиялық шара жасау кезінде седацияға қатысы бар шектеулі деректерде осы қауіптің нақты дозаға байланысты екені болжанбайды. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Дексмедетомидин бауырда метаболизденеді, сондықтан бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде ол сақтықпен қолданылуы тиіс. Ондай пациенттерге демеуші дозаны төмендету көрсетілген. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерге дозаны түзету қажет емес. Енгізу әдісі мен жолы Бұл дәрілік затты бақыланатын инфузиялық құрылымды пайдаланумен венаішілік инфузиялар түрінде сұйылтудан кейін ғана енгізу керек. Ерітіндіні қолданар алдында бөгде бөлшектерінің бар-жоғын немесе түсінің өзгерісін қарап тексеру керек. Препараттың әр ампуласы тек бір пациентке арналған. Дексмедетомидин Калцекс келесі венаішілік сұйықтықтармен және дәрілік заттармен үйлесімді: Рингер лактат ерітіндісі, 5% глюкоза ерітіндісі, 0,9% натрий хлоридінің ерітіндісі, 20% маннитол ерітіндісі, натрий тиопенталы, этомидат, векуроний бромиді, панкуроний бромиді, сукцинилхолин, атракурий безилаты, мивакурий хлориді, рокуроний бромиді, гликопирроний бромиді, фенилэфрин гидрохлориді, атропин сульфаты, допамин, норадреналин, добутамин, мидазолам, морфин сульфаты, фентанил цитраты, плазма орын басушы дәрілер. Ерітіндіні дайындау Сұйылтудан кейінгі соңғы ерітіндінің концентрациясы 4 мкг/мл немесе 8 мкг/мл құрауы тиіс. Қажетті (4 мкг/мл немесе 8 мкг/мл) концентрациясына жету мақсатында Дексмедетомидин Калцекс қолдану алдында 5% глюкоза ерітіндісінде, Рингер ерітіндісінде, маннитол немесе 0,9% натрий хлориді ерітіндісінде сұйылтуға болады. Төменде инфузияны дайындау үшін қажетті көлемдер берілген. Егер қажетті концентрация 4 мкг/мл құрайтын жағдайда. Дексмедетомидин Калцекс, инфузия үшін ерітінді дайындауға арналған 100 мкг/мл концентрат препаратының көлемі — Еріткіш көлемі — Инфузияның жалпы көлемі 2 мл — 48 мл — 50 мл 4 мл — 96 мл — 100 мл 10 мл — 240 мл — 250 мл 20 мл — 480 мл — 500 мл Егер қажетті концентрация 8 мкг/мл құрайтын жағдайда. Дексмедетомидин Калцекс, инфузия үшін ерітінді дайындауға арналған 100 мкг/мл концентрат препаратының көлемі — Еріткіш көлемі — Инфузияның жалпы көлемі 4 мл — 46 мл — 50 мл 8 мл — 92 мл — 100 мл 20 мл — 230 мл — 250 мл 40 мл — 460 мл — 500 мл Ерітіндіні компоненттері жақсы араластыру үшін абайлап сілку керек. Бұл дәрілік затты, жоғарыда көрсетілгендерінен тыс, басқа дәрілік заттармен араластыруға болмайды. Дексмедетомидиннің табиғи каучуктың кейбір түрлерімен сіңірілу ықтималдығы бар. Дексмедетомидиннің клиникалық әсеріне жетуге дейін пайдаланылуына қарамастан, жабыны бар синтетикалық немесе табиғи каучуктен жасалған төсемдері бар материалдарды пайдалануға кеңес беріледі. Ампуланы қалай ашуға болады • Ампуланың түсті нүктесін өзіңізге қарай бұрыңыз. Ерітіндіні ампуланың төмен бөлігіне түсіру үшін ампуланың жоғарғы бөлігін саусақпен сәл тықылдатыңыз. • Ампуланы ашу үшін екі қолыңызды пайдаланыңыз: ампуланың төменгі бөлігін бір қолыңызға ұстап, екінші қолыңызбен түсті нүктесінің бойымен ампуланың жоғарғы бөлігін басыңыз (төмендегі суретті қараңыз).

-дексмедетомидинге немесе қосымша заттардың кез келгеніне жоғары сезімталдық -II-III дәрежедегі атриовентрикулярлық блокада (жасанды ырғақ жетекшісі болмағанда) -бақыланбайтын артериялық гипотензия -жедел цереброваскулярлық патология

Қауіпсіздік бейіні бойынша түйіндеме ҚЕБ-де болатын ересек пациенттердегі седация кезінде ҚЕБ жағдайларында дексмедетомидин қолдану кезінде бәрінен жиірек хабарланған жағымсыз реакциялар, тиісінше, пациенттердің 25%, 15% және 13% шамасында туындайтын гипотензия, гипертензия және брадикардия болып табылады. Гипотензия мен брадикардия да ҚЕБ рандомизацияланған пациенттердің, тиісінше, 1,7% және 0,9%-да туындаған дексмедетомидин себебінен ең көп жиі болатын күрделі жағымсыз реакциялар болды. Анестезиологиялық шара жасау кезіндегі седация/санасы бар күйдегі седация Анестезиологиялық шара жасалғанда седация кезінде дексмедетомидин қолданғанда бәрінен жиірек хабарланған жағымсыз реакциялар төменде тізбеленді: -гипотензия (плацебо тобындағы 30%-бен салыстырғанда, дексмедетомидин тобында 55%) -тыныс тарылуы (плацебо тобындағы 35%-бен салыстырғанда, дексмедетомидин тобында 38%) -брадикардия (плацебо тобындағы 4%-бен салыстырғанда, дексмедетомидин тобында 14%) Төменде тізбеленген жағымсыз реакциялар қарқынды ем бөлімінің пациенттерінде жүргізілген клиникалық зерттеулерден біріктірілген деректер нәтижелері бойынша алынды. Өте жиі -брадикардия1,2 - гипотензия1,2 -гипертензия1,2 -тыныс тарылуы2,3 Жиі -гипергликемия - гипогликемия - үрейлі қозу - ишемия немесе миокард инфарктісі - тахикардия -жүрек айну2 -құсу -ауыздың кеберсуі2 -«тоқтату» синдромы -гипертермия Жиі емес • метаболизмдік ацидоз • гипоальбуминемия • елестеулер • атриовентрикулярлық блокада1 • жүрек лықсытуының төмендеуі • жүректің тоқтауы 1 • ентігу • апноэ -іштің кебуі • дәрілік заттың тиімсіздігі • шөлдеу сезімі Белгісіз (қолда бар деректердің негізінде бағалау мүмкін емес) -Қантсыз диабет 1 Жекелеген жағымсыз реакциялардың сипаттамасын төменнен қараңыз. 2 Жағымсыз реакция анестезиологиялық шара жасау кезіндегі седация зерттеулерінен де байқалды. 3 ҚЕБ жағдайларында седация зерттеуінде жиілігі «жиі» болды. Жекелеген жағымсыз реакциялардың сипаттамасы Артериялық қысымның клиникалық мәнді төмендеуі мен брадикардия «Айрықша нұсқаулар» бөлімінде көрсетілгендей басылған болуы тиіс. ҚЕБ-де болмаған дені сау тұлғаларға қатысты дексмедетомидин енгізу кезінде брадикардия кейде синустық түйіннің тоқтауына немесе синустық паузаға әкелді. Симптомдар аяқты көтеру және атропин және гликопирролат сияқты антихолинергиялық дәрілер қолдану кезінде басылды. Жекелеген жағдайларда осының алдында брадикардия болған пациенттерде ол асистолия көріністеріне дейін үдеді. Сондай-ақ брадикардия немесе атриовентрикулярлық блокадаға дейін жүректің тоқтауы туралы хабарламалар бар. Артериялық гипертензия жүктеме дозасын енгізумен байланысты болды. Бұл реакцияны жүктеме дозаны енгізуге жол бермей немесе инфузия жылдамдығын немесе жүктеме дозасын азайта отырып, төмендетуге болады. Балалар Операциядан кейін ҚЕБ-де көбінесе 24 сағатқа дейін жатқан 1 айдан асқан балаларды емдеуге бағалау жүргізілді; ересектерде қауіпсіздік бейініне салыстырмалы қауіпсіздік бейіні көріністелді. Жаңа туған нәрестелерге (2844 апталық жүктілік) қатысты деректер өте шектеулі, дозалар ≤ 0,2 мкг/кг/сағат демеуші дозалармен шектелген. Әдеби көздерде жаңа туған нәрестедегі гипотермиялық брадикардияның бірлі-жарым жағдайы мәлімделді. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаған кезде медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаны қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық деректер базасына тікелей жүгіну қажет Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары: клиникалық зерттеулер және тіркеуден кейінгі қолдану шеңберінде дексмедетомидиннің артық дозалануының бірнеше жағдайлары мәлімделді. Қолда бар деректерге сәйкес, ондай жағдайларда 20 айлық сәбиде және ересектерде енгізу жылдамдығы, тиісінше, 36 минут бойы 60 мкг/кг/сағат және 15 минут бойы 30 мкг/кг/сағат шамасына жетті. Осындай жағдайлардағы артық дозалану салдарынан өте жиі қолайсыз дәрілік реакциялар брадикардия, гипотензия, гипертензия, шектен тыс седация, тыныс тарылуы және жүректің тоқтап қалуы болды. Емі: клиникалық симптомдарымен артық дозалану жағдайында дексмедетомидин енгізуді азайту немесе тоқтату керек. Күтілетін әсерлері, ең алдымен, жүрек-қантамырлық болып табылады және клиникалық көрсетілімдеріне сәйкес басылуы тиіс. Жоғары концентрацияларда артериялық қысымның көтерілуі оның төмендеуінен басым болуы мүмкін. Клиникалық зерттеулерде синустық түйіннің тоқтап қалуы өздігінен немесе атропин мен гликопирролат енгізуге жауап ретінде басылды. Жүректің тоқтап қалуымен қатар жүретін ауыр артық дозаланудың жекелеген жағдайларында реанимациялық іс-шаралар жүргізу қажет болды.

Арнайы ескертулер Мониторинг Дексмедетомидин Калцекс қарқынды ем, сондай-ақ операциялық емдеу жағдайларында және диагностикалық араласулар жасау кезінде қолдануға арналған, оны басқа жағдайларда қолдану ұсынылмайды. Препарат инфузиясы кезінде жүрек қызметіне үздіксіз мониторинг өткізілуі тиіс. Интубация жасалмаған пациенттерде тыныс тарылуы және кейбір жағдайларда апноэ даму қаупіне байланысты тыныс алуға мониторинг өткізілуі тиіс. Дексмедетомидин қолданудан кейін қалыпқа келу уақыты бір сағатқа жуық құрайды. Амбулаториялық жағдайларда қолдану кезінде кемінде бір сағат бойы (немесе пациенттің жай-күйіне қарай өте ұзақ кезең бойына) мұқият мониторинг өткізуді жалғастыру қажет, медициналық қадағалау пациент үшін қауіпсіздігіне көз жеткізу үшін тағы бір сағат бойы жалғасуы тиіс. Жалпы сақтану шаралары Дексмедетомидинді болюсті енгізуге болмайды және ҚЕБ жағдайларында жүктеме дозасын пайдалану ұсынылмайды. Сондықтан, әсіресе, жедел қозуды емдеудің алғашқы сағаттарында немесе емшаралар жүргізу кезінде баламалы седативті дәріні пайдалану қажет. Анестезиологиялық шара жасалғанда седация кезінде қалаулы седация деңгейіне жылдам жету үшін басқа седативті дәрінің болюстік инъекцияларының шағын дозаларын қолдануға болады. Дексмедетомидин қабылдап жүрген кейбір пациенттер жеңіл оянды және стимуляциялаудан кейін естерін тез жинады. Басқа клиникалық симптомдары болмағанда осы белгі препараттың тиімсіздігі ретінде оқшау қарастырылмауы тиіс. Әдетте дексмедетомидин терең седацияды туындатпайды, сондықтан пациенттерді оңай оятуға болады. Соның салдарынан дексмедетомидин препараттың осындай қасиеттері сай келмейтін пациенттерге, мысалы, терең седация қажет болатын пациенттерге жарамайды. Дексмедетомидин интубацияда жалпы анестетик ретінде немесе миорелаксанттар қолдану кезінде седацияды қамтамасыз ету үшін қолданылмауы тиіс. Дексмедетомидин құрысу белсенділігін бәсеңдетпейді, сондықтан құрысуларды емдеу кезінде қолданылмауы тиіс. Дексмедетомидинді седативті әсері бар немесе аддитивті әсерінің болуы мүмкін екендіктен жүрек-қантамыр жүйесіне ықпал ететін дәрілік заттармен бір мезгілде қолдану кезінде сақ болу керек. Дексмедетомидин пациенттер бақылайтын седация үшін қолдануға ұсынылмайды. Тиісті деректер жоқ. Дексмедетомидин амбулаториялық жағдайларда қолданылғанда пациенттерді ауруханадан үшінші тұлғалардың қадағалауымен шығаруға болады. Пациенттерге автокөлік басқарудан немесе басқа аса қауіпті қызмет түрлерімен айналысудан бас тарту және, егер мүмкін болса, емшараға, бір мезгілде қолданылатын дәрілік заттарға, пациенттің жасына және жай-күйіне байланысты дексмедетомидиннің байқалатын әсерлеріне сәйкес жеткілікті уақыт бойына седация әсерін көрсететін басқа дәрілерді (мысалы, бензодиазепиндер, апиындар, алкоголь) қолданудан сақтануға кеңес беру керек. Егде жастағы пациенттерде дексмедетомидин қолдану кезінде сақтық шарасын қадағалау қажет. Дексмедетомидин қолдану кезінде 65 жастан асқан пациенттер, атап айтқанда, жүктеме дозасын пайдаланғанда және емшаралар жүргізілгенде гипотензияға өте бейім болуы мүмкін. Дозаны азайту мүмкіндігін қарау қажет. ≤ 65 жастағы ҚЕБ пациенттері арасындағы өлім көрсеткіші Қарқынды емдеу бөлімшесінің жай-күйі шекті межедегі 3904 ересек пациенті қатысқан, прагматикалық рандомизацияланған,бақыланатын SPICE III зерттеуінде дексмедетомидин негізгі седативті дәрі ретінде қолданылды және әдеттегі еммен салыстырылды. 90 күн ішінде дексмедетомидинді қабылдаған топ пен әдеттегі күтім жасау тобы арасында өлім көрсеткіштерінде жалпы айырмашылық болмады (өлім көрсеткіші екі топта да 29,1%), бірақ жас шамасының өлім көрсеткішіне ықпалының әркелкілігі байқалды. Баламалы седативті дәрілермен салыстырғанда, дексмедетомидин ≤ 65 жас шамасындағы топта өлім көрсеткішінің жоғарылауымен байланыстырылды (мүмкіндіктерінің арақатынасы 1,26; 95% сенімді аралық 1,02 - 1,56 дейін). Механизмі белгісіз болғанымен, жас шамасының өлім көрсеткішіне ықпалының мұндай әркелкілігі, операциядан кейінгі күтіммен байланыссыз себептермен ауруханаға жатқызылған пациенттерде анағұрлым айқын болды, және APACHE II баллы жоғарылаған сайын және жас кіші болған сайын арта түсті. Бұл нәтижелерді жастау пациенттерде баламалы седативті дәрілермен салыстырғанда, дексмедетомидиннің күтілетін клиникалық пайдасымен салыстыру керек. Жүрек-қантамыр жүйесіне әсері және тиісті сақтандыру шаралары Дексмедетомидин жүректің жиырылу жиілігін және артериялық қысымды (орталық симпатолитикалық әсер) төмендетеді, бірақ өте жоғары концентрацияларда артериялық қысымның көтерілуіне әкелетін шеткері вазоконстрикцияны туындатады. Соның салдарынан дексмедетомидин күрделі кардиоваскулярлық тұрақсыздығы бар пациенттерге сай келмейді. Дексмедетомидин қатарлас брадикардиясы бар пациенттерге енгізілгенде сақ болу керек. Препаратты қолданудың жүректің жиырылу жиілігі < 60 болатын пациенттерге әсері жөнінде деректер шектеулі, сондықтан ондай пациенттерге ерекше бақылау мен қадағалау қажет болады. Брадикардия, әдетте, емдеуді талап етпейді, қажет болса, холиноблокаторлар енгізумен және препараттың дозасын азайтумен жақсы басуға болады. Спортпен айналысатын және жүрегінің жиырылу жиілігі төмен пациенттер, әсіресе, альфа-2адренорецепторлар агонистерінің брадикардиялық әсерлеріне ерекше сезімтал болуы мүмкін; синустық түйіннің уақытша тоқтап қалу жағдайлары сипатталды. Сондай-ақ, алдында брадикардия немесе атриовентрикулярлық блокада байқалған жүрек ұстамасы жағдайлары туралы хабарланды («Жағымсыз әсерлер» бөлімінен қараңыз). Қатарлас артериялық гипотензиясы (әсіресе, вазоконстрикторларға рефрактерлі), оның ішінде созылмалы түрі, гиповолемиясы бар немесе функционалдық қоры төмендеген пациенттерде, ауыр қарыншалық дисфункциясы бар пациенттер және егде жастағы пациенттер сияқты, дексмедетомидиннің гипотензиялық әсері айқынырақ болуы мүмкін, бұл осындай пациенттерге айрықша көңіл бөлуді талап етеді. Артериялық қысымның төмендеуі, әдетте, ерекше емдеуді талап етпейді, бірақ, қажет болғанда, дозаны азайтуға, айналымдағы қан көлемін толықтыруға арналған дәрілер және (немесе) вазоконстрикторлар енгізуге дайын болу керек. Вегетативті жүйе зақымдануы (мысалы, жұлын-ми жарақаты салдарынан) бар пациенттерде дексмедетомидин енгізуден кейінгі гемодинамикалық әсерлер өте айқын болуы және емдеу кезінде ерекше бақылау қажет болуы мүмкін. Транзиторлық артериялық гипертензия, бірінші кезекте, дексмедетомидиннің шеткері вазоконстрикторлық әсеріне байланысты жүктеме дозасын енгізу кезінде байқалды, сондықтан ҚЕБ-де седация кезінде жүктеме дозасын енгізу ұсынылмайды. Артериялық қысымның жоғарылауын емдеу, әдетте, қажет емес, алайда үздіксіз инфузия жылдамдығын төмендету мүмкіндігін қарау керек. Жоғары концентрация кезіндегі жергілікті вазоконстрикция жүректің ишемиялық ауруы немесе ауыр цереброваскулярлық аурулары бар пациенттерде үлкен мәнге ие болуы мүмкін. Осындай пациенттердің жай-күйіне мұқият мониторинг өткізілуі тиіс. Миокард немесе ми ишемиясының белгілері білінгенде препарат дозасын азайту немесе оны енгізуді тоқтату керек. Дексмедетомидинді гипотензия мен брадикардия қаупінің артуы мүмкін екеніне орай, жұлын немесе эпидуральді анестезиямен біріктірілімде сақтықпен қолдану ұсынылады. Бауыр функциясының бұзылуы бар пациенттер Бауыр функциясының ауыр бұзылулары бар пациенттерде сақ болу керек, өйткені препаратты осындай пациенттерде шамадан тыс енгізу кезінде дексмедетомидин клиренсінің төмендеуі жағымсыз дәрілік реакциялардың, шектен тыс седациядың және әсерлерінің ұзаққа созылу қаупінің артуына әкелуі мүмкін. Неврологиялық бұзылыстары бар пациенттер Ауыр неврологиялық жай-күйлер (бассүйек-ми жарақаты, нейрохирургиялық операциялардан кейінгі жай-күй) кезінде дексмедетомидин қолдану тәжірибесі шектеулі, сондықтан препарат әсіресе терең седация қажет болғанда сақтықпен қолданылуы тиіс. Емді таңдау кезінде дексмедетомидиннің церебральді қан ағынын және бассүйекішілік қысымды төмендетуі мүмкін екенін ескеру керек. Басқа да сақтандыру шаралары Ұзақ уақыт қолданудан кейін альфа-2-адренорецепторларының агонистерін күрт тоқтатқанда сирек жағдайларда «тоқтату» синдромы туындады. Ажитация дамуында және артериялық қысым көтерілуінде дексмедетомидинді тоқтатудан кейін бірден осы жай-күйдің туындау мүмкіндігін ескеру керек. Дексмедетомидин дәстүрлі салқындату әдістерімен емдеуге жауап бермейтін гипертермияны туғызуы мүмкін. Тұрақтанған түсініксіз қызбаның дамуында дексмедетомидин қолдануды тоқтату керек. Қатерлі гипертермияға бейім тұлғаларда оны қолдану ұсынылмайды. Дексмедетомидинмен емдеуге байланысты қантты емес диабеттің дамуы туралы хабарланды. Полиурия пайда болған жағдайда дексмедетомидин қабылдауды тоқтатып, қан сарысуындағы натрий деңгейін және несептің осмолярлығын тексеру ұсынылады. Микробиологиялық көзқарас тұрғысынан ерітіндіні дереу пайдалану керек. Егер ол бірден пайдаланылмаса, оны пайдалануға дейінгі сақтау уақыты мен шарттары үшін пайдаланушы жауапкершілік жүктейді, әрі егер тек сұйылту жақсы бақыланатын және валидацияланған асептикалық жағдайларда жүргізілмесе, әдетте, ол 2°C‑ден 8°C дейінгі температурада 24 сағаттан асырылмауы тиіс. Препараттың көлік құралдарын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Пациенттерге анестезиологиялық шара жасау кезінде седация үшін дексмедетомидин қабылдаудан кейін тиісті уақыт кезеңі ішінде көлік құралдарын басқару немесе басқа қауіпті міндеттерді орындаудан бас тартуға кеңес беріледі. Қолдану бойынша ұсыныстар

Жүкті әйелдерде дексмедетомидин қолдану жөнінде деректер жоқ немесе шектеулі. Жануарларға жүргізілген зерттеулерде тұқым өрбіту қабілетіне уыттылық анықталды. Әйелдің клиникалық жай-күйіне дексмедетомидинмен емделу қажет болатын жағдайларды қоспағанда, дексмедетомидинді жүктілік кезінде қолдануға болмайды. Дексмедетомидин адамның емшек сүтіне бөлінеді, алайда оның деңгейлері препарат енгізуді тоқтатудан кейін 24 сағаттан соң анықталу шегінен төмен болады. Сәбиге төнетін қаупін жоққа шығаруға болмайды. Бала емізуді тоқтату немесе дексмедетомидинмен емді тоқтату туралы шешім сәби үшін емшекпен қоректенудің пайдасын және ана үшін дексмедетомидинмен емнің пайдасын ескере отырып, қабылдануы тиіс. Фертильділік Егеуқұйрықтарға жүргізілген фертильділік зерттеуінде дексмедетомидин аналықтары мен аталықтарының тұқым өрбіту функциясына ықпалын тигізбеді. Адамда ұрпақ өрбіту функциясына әсер етуіне қатысты деректер жоқ.

Дәрілік өзара әрекеттесуіне зерттеулер тек ересектерде жүргізілді. Дексмедетомидинді анестетиктермен, седативті, ұйықтататын дәрілермен және апиындармен бір мезгілде қолдану олардың седация, анестезия және кардиореспираторлық әсерлер сияқты әсерлерінің күшеюіне әкеледі. Мақсатты зерттеулерде изофлуран, пропофол, альфентанилмен және мидазоламмен қолдану кезіндегі әсерлерінің күшеюі расталды. Дексмедетомидин және изофлуран, пропофол, альфентанил және мидазолам арасында фармакокинетикалық өзара әрекеттесулер анықталмады. Алайда оларды дексмедетомидинмен бір мезгілде қолдану кезінде болуы мүмкін фармакодинамикалық өзара әрекеттесулер салдарынан дексмедетомидиннің немесе бір мезгілде қолданылатын анестетиктердің, седативті, ұйықтататын дәрілердің немесе апиындардың дозаларын азайту қажет болуы мүмкін. Дексмедетомидин көмегімен, CYP2B6 қоса, CYP энзимдерінің тежелуі адам бауырының микросомалық жасушаларын инкубациялау кезінде зерттелді. Іn vitro зерттеулеріне сәйкес, дексмедетомидин және субстраттар, көбінесе CYP2B6 арасында болатын in vivo өзара әрекеттесу мүмкіндігі зор. Іn vitro зерттеулерінің нәтижелері бойынша, дексмедетомидин CYP1A2, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9 және CYP3A4 изоферменттерін индукциялай алады, осындай in vivo өзара әрекеттесу ықтималдығы жоққа шығарылмайды. Клиникалық маңыздылығы белгісіз. Артериялық қысымның төмендеуін және брадикардияны туындататын дәрілік заттар, мысалы, βадреноблокаторлар қабылдап жүрген пациенттерде көрсетілген әсерлердің күшею мүмкіндігін ескеру керек (алайда, эсмолол қолданумен жүргізілген өзара әрекеттесу зерттеуінде қосымша әсерлері орташа болды).

Сақтау мерзімі 5 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары 25 °С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Мұздатып қатыруға болмайды. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!