Дексдор концентрат 100 мкг/мл

Бір мл концентрат құрамында: белсенді зат – дексмедетомидин гидрохлориді – 118 мкг (100 мкг дексмедетомидинге баламалы); Бір ампула (2 мл) ішінде белсенді зат – дексмедетомидин гидрохлориді – 236 мкг (200 мкг дексмедетомидинге баламалы); Бір ампула (4 мл) ішінде белсенді зат – дексмедетомидин гидрохлориді – 472 мкг (400 мкг дексмедетомидинге баламалы); Бір ампула (10 мл) ішінде белсенді зат – дексмедетомидин гидрохлориді – 1180 мкг (1000 мкг дексмедетомидинге баламалы); қосымша заттар: натрий хлориді, инъекцияға арналған су. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Мөлдір, түссіз сұйықтық, рН 4.5-7.0.

- ҚЕБ (қарқынды ем, анестезиология және реанимация бөлімшелерінде) жатқан, қажетті тыныштану тереңдігі дауыстық стимуляцияға жауап ретінде оянуды тудырмайтын пациенттерді тыныштандыру (Ричмонд ажитация-седация шкаласы бойынша 0-ден -3 баллға дейінгі диапазонға сәйкес келеді) - диагностикалық немесе хирургиялық араласуларға дейін және/немесе оларды жүргізу кезінде интубация жасалмаған ересек пациенттерді тыныштандыру, яғни емшаралар кезінде тыныштандыру/ес білу кезде тыныштандыру

Дексмедетомидин фармакологиялық қасиеттерінің ауқымы кең альфа2рецепторлардың жоғары селективті агонисі. Симпатикалық жүйкелердің ұштарынан норадреналиннің босап шығуының төмендеуіне байланысты симпатолитикалық әсерге ие. Седативті әсер ми бағанының көк дағында қозудың төмендеуіне байланысты (норадренергиялық нейрондар басым ядро). Дексмедетомидиннің ауырсыну және анестетик/орташа ауырсыну әсері бар. Жүрек-қантамыр әсерлері дозаға тәуелді сипатқа ие; инфузия жылдамдығы төмен болғанда орталық әсер басым болады, бұл жүректің жиырылу жиілігінің және артериялық қысымның төмендеуіне әкеледі. Жоғары дозаларды пайдаланған кезде жалпы қантамырлық қарсыласудың, артериялық қысымның жоғарылауына және брадикардияның одан әрі күшеюіне әкелетін шеткергі вазоконстрикция басым болады. Дексмедетомидиннің дені сау пациенттер монотерапия ретінде қолданған кезде тыныс алуды бәсеңдету қабілеті жоқ. Қарқынды ем, анестезиология және реанимация бөлімшесіндегі ересек пациенттерде седация кезінде Операциядан кейінгі қарқынды ем бөлімшесінде болған, бұрын интубацияланған және мидазолам немесе пропофол көмегімен седацияланған пациенттерде плацебо бақыланатын зерттеулерде дексмедетомидин 24 сағат ішінде қосымша седацияға (мидазолам немесе пропофол) және опиоидтарға қажеттілікті едәуір азайтты. Дексмедетомидин қабылдаған пациенттердің көпшілігі қосымша седацияны қажет етпеді. Пациенттер дексмедетомидин инфузиясын тоқтатпай, сәтті экстубациялануы мүмкін. Қарқынды ем бөлімшесінде тыс жүргізілген зерттеулер дексмедетомидинді пациенттерге трахея интубациясынсыз, тиісті бақылау үшін жағдайлар болған кезде қауіпсіз енгізуге болатындығын растады. Дексмедетомидин мидазоламмен (тәуекелдер қатынасы 1,07; 95% СА 0,971, 1,176) және пропофолмен (тәуекелдер қатынасы 1,00; 95% СА 0,922, 1,075) 14 күн ішінде ұзақ жеңілден орташа седацияға (RASS 0-ден -3-ке дейін) мұқтаж, басым түрде қарқынды ем, бөлімшесінде пациенттерде седацияның нысаналы диапазонында болу уақыты бойынша ұқсас болды; мидазоламмен салыстырғанда өкпені жасанды желдету ұзақтығын және пропофол мен мидазоламен салыстырғанда трахеяның экстубациясына дейінгі уақытты қысқартты. Дексмедетомидин қабылдаған пациенттер мидазолам немесе пропофол қабылдаған пациенттермен салыстырғанда оңай оянды, қызметкерлермен жақсы жұмыс істеді және ауырсыну қарқындылығы туралы жақсырақ хабарлады. Дексмедетомидин қабылдаған пациенттерде гипотензия мен брадикардия жиі дамыған, бірақ мидазолам қабылдаған пациенттермен салыстырғанда тахикардия сирек кездеседі және тахикардия жиі дамыған, бірақ пропофол қабылдаған пациенттермен салыстырғанда гипотензияның даму жиілігі ұқсас болды. Зерттеуде CAM-ICU шкаласы бойынша бағаланған делирийдің даму жиілігі мидазоламмен салыстырғанда төмен болды, ал делириймен байланысты қолайсыз құбылыстар пропофолмен салыстырғанда дексмедетомидин тобында аз дамыды. Седацияның жеткіліксіз деңгейіне байланысты седацияны тоқтатқан пациенттер пропофолға немесе мидазоламға ауыстырылды. Седацияның жеткіліксіз деңгейінің қаупі басқа седативті әдіске ауыспас бұрын стандартты әдістермен седациялау қиын болған пациенттерде жоғары болды. Балалардағы тиімділіктің дәлелі 1 айдан ≤ 17 жасқа дейінгі операциядан кейінгі үлкен популяцияда қарқынды ем бөлімшесінде доза бақыланатын зерттеуде анықталды. Дексмедетомидин алған пациенттердің шамамен 50% - ы 20,3 сағат ішінде, бірақ 24 сағаттан аспайтын емдеу кезеңі ішінде мидазоламның көмегімен қосымша седацияны талап етпеді. Препаратты 24 сағаттан артық қолдану бойынша деректер жоқ. Препаратты жаңа туған нәрестелерге қолдану туралы ақпарат (жүктіліктің 2844 аптасы) өте шектеулі және тек төмен дозаларды (≤0,2 мкг/кг/сағ) қолдануды сипаттайды (5.2 және 4.4-бөлімдерді қараңыз). Жаңа туылған нәрестелер гипотермия болған кезде және жүрек шығарымы жүректің жиырылу жиілігімен анықталатын жағдайларда дексмедетомидиннің брадикардиялық әсеріне ерекше сезімтал болуы мүмкін. Қарқынды ем бөлімшесінде салыстыру препаратын салыстырмалы жасырын бақыланатын зерттеулерде дексмедетомидин (n=778) алатын пациенттерде бүйрек үсті безі қыртысы функциясының бәсеңдеуінің туындау жиілігі мидазолам (n=338) немесе пропофол (n=275) алатын пациенттерде 0%-бен салыстырғанда 0,5%-ды құрады. Бұл қолайсыз құбылыс 1 жағдайда жеңіл және 3 жағдайда орташа ауырлықтағы ретінде байқалды. Интубацияланбаған ересек пациенттерде диагностикалық немесе хирургиялық емшаралар басталғанға дейін және/немесе седацияі, яғни емшаралар жүргізу кезіндегі седация/ есін жоғалтпаған кездегі седация Хирургиялық және диагностикалық араласуларға дейін және/немесе кезінде интубацияланбаған пациенттерді седациялау үшін дексмедетомидиннің қауіпсіздігі мен тиімділігі екі рандомизацияланған салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатын көп орталықты зерттеулер шеңберінде бағаланды. 1-зерттеу. 1-зерттеуде бақыланатын анестезиямен және жергілікті/аймақтық анестезиямен белгілі бар операциялар/емшаралар орындалған, 10 минуттан көп уақыт ішінде дексмедетомидиннің 1 мкг/кг (n=129) немесе 0,5 мкг/кг (n=134) жүктеме дозасын немесе плацебо (физиологиялық ерітінді) (n=63) қабылдаған, ал артынан жылдамдығы 0,6 мкг/кг/сағ демеуші инфузия жасалған пациенттер рандомизацияланды. Зерттелетін препаратпен жасалатын демеуші инфузия жылдамдығы 0,2 мкг/кг/сағаттан 1 мкг/кг/сағатқа дейін титрленді. Нысаналы тыныштандыру деңгейіне жеткен пациенттер саны (ояу және тыныштану күйін бағалау шкаласы, Observer’s Assessment of Alertness/Sedation Scale – ОАА/S ≤ 4), мидазолам резервтік тыныштандыру препаратын енгізу қажеттілігінсіз, плацебо тобындағы пациенттердің 3 %-мен салыстырғанда, 1 мкг/кг дексмедетомидин қабылдаған топта пациенттердің 54 %-ын және 0,5 мкг/кг дексмедетомидин қабылдаған топта пациенттердің 40 %-ын құрады. 1 мкг/кг дексмедетомидин тобына және 0,5 мкг/кг дексмедетомидин тобына рандомизацияланған және мидазолам резервтік тыныштандыру препаратын енгізу қажет болмайтын пациенттер санындағы қауіптер айырмашылығы тиісінше, плацебомен салыстырғанда, 48 % (95 % СА: 3757 %) және 40 % (95 % СА: 2848 %) құрады. Мидазолам резервтік тыныштандыру препаратының орташа дозасы (диапазон) 1,0 мкг/кг дексмедетомидин тобында 1,5 (0,57,0) мг, 0,5 мкг/кг дексмедетомидин тобында 2 (0,58,0) мг және плацебо тобында 4,0 (0,514,0) мг құрады. Мидазолам резервтік дозасының орташа мәндер айырмасы 1 мкг/кг дексмедетомидин тобында және 0,5 мкг/кг дексмедетомидин тобында, плацебомен салыстырғанда, дексмедетомидиннің пайдасына, тиісінше, -3,1 мг (95 % СА: -3,82,5) және -2,7 мг (95 % СА: -3,3 2,1) құрады. Резервтік мидазоламның бірінші дозасын енгізуге дейінгі орташа уақыт 1,0 мкг/кг дексмедетомидин тобында 114 минутты, 0,5 мкг/кг дексмедетомидин тобында 40 минутты және плацебо тобында 20 минутты құрады. 2-зерттеу. 2-зерттеуде кейін жылдамдығы 0,7 мкг/кг/сағат тұрақты демеуші инфузияға ұласатын 10 минуттан артық уақыт бойы 1 мкг/кг дозада дексмедетомидиннің жүктеме инфузиясын (n=55) немесе плацебо (физиологиялық ерітінді) (n=50) қабылдау үшін жергілікті анестезиямен трахеяның фиброоптикалық интубациясы сананың сақталуымен жасалған пациенттер рандомизацияланды. Пациенттерге, қажет болса, Рамсей тыныштандыру шкаласы бойынша (Ramsay Sedation Scale – RSS) ≥ 2 тыныштану деңгейіне жету және/немесе демеу үшін мидазоламмен резервтік ем қолдануға рұқсат етілді. Тиімділік нәтижелері дексмедетомидиннің интубация жасалмаған пациенттерді тыныштандыру кезінде плацебомен салыстырғанда өте тиімді екенін көрсетті. Мидазоламмен резервтік ем қажет болмаған, дексмедетомидин қабылдаған пациенттер саны, плацебо тобындағы 14 %-бен салыстырғанда, 53%-ды құрады. Дексмедетомидин алған және мидазоламның резервтік дозасын қажет етпейтін пациенттер арасындағы қауіптің айырмашылығы плацебомен салыстырғанда 43%-ды (95% CА: 23-57%) құрады. Мидазоламның орташа резервтік дозасы дексмедетомидин тобында 1,1 мг және плацебо тобында 2,8 мг құрады. Мидазоламның резервтік дозасының орташа мәндерінің айырмашылығы сәйкесінше дексмедетомидиннің пайдасына 1,8 мг құрайды (95% CА: -2,70,86).

Дозалау режимі Қарқынды ем, анестезиология және реанимация бөлімшелерінде жатқан, қажетті тыныштану тереңдігі дауыстық стимуляцияға жауап ретінде оянуды тудырмайтын ересек пациенттерді тыныштандыру (Ричмонд ажитация-седация шкаласы бойынша 0-ден -3 баллға дейінгі диапазонға сәйкес келеді) (RASS)). Ауруханада ғана қолдануға арналған. Дексдор қарқынды емдеу жағдайында пациенттерді емдеу тәжірибесі бар мамандармен қолданылуы тиіс. Интубация жүргізілген және седация жағдайындағы пациенттерді кейіннен седацияның қажетті тереңдігіне (пациенттің реакциясына қарай) жету мақсатында дозаны сағатына 0,2-1,4 мкг/кг шегінде біртіндеп түзете отырып, сағатына 0,7 мкг/кг инфузияның бастапқы жылдамдығымен Дексторға ауыстыруға болады. Әлсіреген пациенттер үшін инфузияның бастапқы жылдамдығы төмендетілуі мүмкін. Дексмедетомидин күшті дәрі болып табылады, сондықтан оны енгізу жылдамдығы сағатпен есептеледі. Дозаны түзеткеннен кейін мақсатты седация тереңдігіне жету бір сағатқа дейін болуы мүмкін. Ең жоғары доза Ең жоғары дозаны 1,4 мкг/кг/сағ асыру ұсынылмайды. Препараттың ең жоғары дозасында тиісті тыныштану әсеріне жете алмаған пациенттер баламалы тыныштандыру препаратына ауыстырылуы тиіс. Жағымсыз реакциялар жиілігін жоғарылататын болғандықтан, препараттың қанықтыратын дозасын енгізу ұсынылмайды. Дексдор препаратын енгізгеннен кейін клиникалық әсер басталғанға дейін пропофол немесе мидазолам қолдануға жол беріледі. Ем ұзақтығы Дексдорды 14 күннен артық қолдану тәжірибесі жоқ. Препаратты 14 күннен ұзақ қолдану кезінде пациенттің жағдайын үнемі бағалау қажет. Диагностикалық немесе хирургиялық араласуларға дейін және/немесе оларды жүргізу кезіндегі интубация жасалмаған ересек пациенттердегі тыныштандыру, яғни емшара кезіндегі тыныштандыру/есін жоғалтпаған кездегі тыныштандыру. Дексдор операция бөлмесінде немесе емдік не диагностикалық манипуляцияларды жасау кезінде пациенттерге анестезиологиялық шараларды жүргізу бойынша тәжірибесі бар мамандармен қолданыла алады. Ес білу кезінде тыныштандыру мақсатында Дексдорды қолдану кезінде пациенттер тұрақты түрде диагностикалық немесе хирургиялық араласуларға қатыспайтын тұлғалардың бақылауында болуы тиіс. Гипотензия, гипертензия, брадикардия, тыныстың тарылуы, тыныс жолдарының обструкциялары, апноэ, диспноэ және/немесе сатурация төмендеуінің ерте белгілерін анықтау үшін пациенттер тұрақты бақылауда болуға қажет. Дереу қолдануға тиісті көрсетімдер болған жағдайда оксигенотерапияның болуын қамтамасыз ету қажет. Оттегі сатурациясын пульстік оксиметрия әдісімен қадағалау қажет. Дексдор енгізу инфузия түріндегі жүктеме дозадан басталып, одан кейін демеуші инфузиямен жүргізіледі. Қажетті клиникалық әсерге жету үшін араласу түріне қарай тиісті жергілікті анестезия немесе анальгезия қажет болуы мүмкін. Ауырсындыратын араласулар жағдайында немесе седацияның неғұрлым терең деңгейі қажет болғанда қосымша анальгезияны немесе седативті дәрілерді (мысалы, апиындар, мидазолам немесе пропофол) қолдану ұсынылады. Дексдордың қажетті клиникалық әсеріне қол жеткізу үшін, титрлеу үшін қажетті уақытты бағалау үшін басқа қолданылатын препараттардың әсерлерімен бірге назарға алуға болатын Дексдордың жартылай бөлінуінің фармакокинетикалық кезеңі шамамен 6 мин болып бағаланады. Емшаралар кезінде седацияның басталуы: • Жүктеме доза 10 минут бойы инфузия түрінде 1,0 мкг/кг. Мысалы, офтальмологиялық операциялар секілді аз инвазиялық араласуларға қатысты 10 минут бойы 0,5 мкг/кг инфузия түрінде жүктеме дозасын қолдануға болады. Емшаралар кезінде седацияны сақтау: • Демеуші инфузияны әдетте 0,60,7 мкг/кг/сағ дозадан бастайды және 0,2-ден 1 мкг/кг/сағ доза диапазонында қажетті клиникалық әсерге жеткенге дейін титрлейді. Демеуші инфузияның жылдамдығын седативті әсердің қажетті деңгейіне жеткенге дейін түзету қажет. Балалар 0-ден 18 жасқа дейінгі балаларды емдеуде Дексдордың қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталған жоқ. Егде жастағы пациенттер Егде жастағы пациенттерге дозаны түзету әдетте қажет емес. Егде жастағы пациенттерде артериялық төмендеу қаупі жоғары болуы мүмкін, бірақ процедуралар кезінде седация нәтижелерінің шектеулі деректері нақты дозаға тәуелділікті көрсетпейді. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Бүйрек функциясы бұзылған пациенттерге дозаны түзету талап етілмейді. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Дексдор бауырда метаболизденеді, сондықтан оны бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерге сақтықпен қолдану керек. Төмендетілген демеуші дозаны қолдану орындылығын қарастырған жөн. Енгізу әдісі мен жолы Препаратты бақыланатын инфузиялық құрылғыны пайдалана отырып, вена ішіне инфузия түрінде сұйылтқаннан кейін ғана қолдану керек. Ампулалар мен құтылар тек бір пациентке жеке қолдануға арналған. Ерітінді дайындау Ұсынылған 4 мкг/мл немесе 8 мкг/мл концентрацияға қол жеткізу үшін қолданар алдында Дексдорды 5% глюкоза ерітіндісінде, Рингер ерітіндісінде, маннитолда немесе натрий хлоридінің 0,9% ерітіндісінде сұйылтуға болады. Төменде концентрат көлемі мен инфузиялық ортаның қажетті көлемінің кестесі көрсетілген. Егер талап етілетін концентрация 4 мкг/мл болса Дексдор препаратының көлемі, инфузия үшін ерітіндіге арналған концентрат, 100 мкг/мл — Инфузиялық орта көлемі — Инфузияның жалпы көлемі 2 мл — 48 мл — 50 мл 4 мл — 96 мл — 100 мл 10 мл — 240 мл — 250 мл 20 мл — 480 мл — 500 мл Талап етілетін концентрация 8 мкг/мл болса Дексдор препаратының көлемі, инфузия үшін ерітіндіге арналған концентрат, 100 мкг/мл — Инфузиялық орта көлемі — Инфузияның жалпы көлемі 4 мл — 46 мл — 50 мл 8 мл — 92 мл — 100 мл 20 мл — 230 мл — 250 мл 40 мл — 460 мл — 500 мл Дайындалған ерітіндіні компоненттерімен толық араластыру үшін абайлап сілку керек. Ерітіндіні қолданар алдында бөгде бөлшектердің бар-жоғын және түсінің өзгеруін көзбен шолып тексеру керек. Дексдор келесі вена ішілік сұйықтықтармен және препараттармен үйлесімді: Рингер лактатты ерітіндісі, 5% глюкоза ерітіндісі, 0,9% натрий хлориді ерітіндісі, 20% маннитол, натрий тиопенталы, этомидат, векуроний бромиді, панкуроний бромиді, сукцинилхолин, атракурия бесилаты, мивакурия хлориді, рокурония бромиді, гликопиролат бромиді, фенилэфрин гидрохлориді, атропин сульфаты, допамин, норадреналин, добутамин, мидазолам, морфин сульфаты, фентанил цитраты және плазманы алмастыратын заттар. Дәрілік препараттың қолдану тәсілін түсіндіру үшін медициналық қызметкерге кеңес алуға жүгіну жөніндегі ұсынымдар Егер препаратты қолдану туралы сұрақтар туындаса, емдеуші дәрігерге жүгініңіз.

-дексмедетомидинге немесе қосымша заттардың кез келгеніне жоғары сезімталдық -ІІ-ІІІ дәрежелі атриовентрикулярлық блокада (ырғақтың жасанды жүргізушісі болмаған кезде) -бақыланбайтын артериялық гипотензия -жедел цереброваскулярлық патология

Бұл препарат, барлық басқа дәрілік препараттар секілді , барлық пациенттерде болмаса да, жағымсыз реакцияларды тудыруы мүмкін. Қауіпсіздік бейіні бойынша түйіндеме Дексдорды қолдану кезінде жиі хабарланған жағымсыз реакциялар пациенттердің тиісінше шамамен 25%, 15% және 13%-ында пайда болатын артериялық гипотензия, артериялық гипертензия және брадикардия болып табылады. Артериялық гипотензия және брадикардия дексмедетомидинге жиі негізделген қарқынды ем, анестезиология және реанимация бөлімшелерінің рандомизацияланған пациенттерінің тиісінше 1,7% және 0,9%-ында туындаған елеулі жағымсыз реакциялар болып табылды. Интубацияланбаған ересек пациенттердегі диагностикалық немесе хирургиялық емшаралар басталғанға дейінгі және/немесе оларды жүргізу кезіндегі седация, яғни емшараларды жүргізу кезіндегі седация/ есі бар кездегі седация Емшараларды жүргізу кезіндегі седация барысында дексмедетомидинді қолдану кезінде жиі хабарланған жағымсыз реакциялар төменде берілген: -гипотензия (мидазолам мен фентанил қабылдаған плацебо тобындағы 30% - бен салыстырғанда дексмедетомидин тобындағы 55 %) -тыныс алудың нашарлауы (мидазолам мен фентанил қабылдаған плацебо тобындағы 35%-бен салыстырғанда дексмедетомидин тобында 38 %) -брадикардия (мидазолам мен фентанил қабылдаған плацебо тобындағы 4%-бен салыстырғанда дексмедетомидин тобында 14 %) Төменде келтірілген жағымсыз реакциялар реанимация, анестезиология және реанимация бөлімшесінің пациенттерінің клиникалық зерттеулерінен алынған біріктірілген деректердің нәтижелері бойынша алынды. Өте жиі • брадикардия, артериялық гипотензия, артериялық гипертензия • тыныс алу депрессиясы Жиі • гипергликемия, гипогликемия • ажитация • ишемия немесе миокард инфарктісі, тахикардия • жүрек айнуы, құсу, ауыздың құрғауы • бас тарту синдромы, гипертермия Жиі емес • метаболикалық ацидоз, гипоальбуминемия • елес • атриовентрикулярлық блокада, жүрек лықсуының төмендеуі, жүректің тоқтауы • ентігу, апноэ • іштің кебуі • препараттың тиімсіздігі, шөлдеу Белгісіз (қолда бар деректер негізінде бағалау мүмкін емес) • қанттсыз диабет Жекелеген жағымсыз реакциялардың сипаттамасы Клиникалық маңызды қан қысымының төмендеуі және брадикардия «Қолдану кезінде қажетті сақтық шаралары» бөлімшелерінде көрсетілгендей тоқтатылуы керек. Қарқынды ем бөлімшелерінде жатпаған салыстырмалы түде сау адамдарға дексмедетомидин енгізген кезде брадикардия кейде синус түйінінің тоқтауына немесе синустық паузаға әкеп соқтырды. Симптомдар аяқты көтеру және атропин және гликопирролат секілді антихолинергиялық дәрілерді қолдану кезінде тоқтатылды. Жекелеген жағдайларда алдыңғы брадикардиясы бар пациенттерде ол асистолия эпизодтарына дейін үдеді. Сондай-ақ, көбінесе алдыңғы брадикардия немесе атриовентрикулярлық блокада болғанда жүректің тоқтауы жағдайлары туралы хабарланды. Артериялық гипертензия жүктеме дозасын енгізуге байланысты болды. Бұл реакцияны жүктеме дозасын енгізбеу немесе инфузия жылдамдығын немесе жүктеме дозасын азайту арқылы азайтуға болады. Балалар 1 айдан асқан балалар емі, негізінен 24 сағатқа дейін операциядан кейін, қарқынды ем, анестезиология және реанимация бөлімшелерінде жатқан балалар емі бағаланды; ересектердегі қауіпсіздік бейінімен салыстырылатын қауіпсіздік бейіні көрсетілді. Жаңа туған нәрестелерге қатысты деректер (жүктіліктің 2844 аптасы) өте шектеулі, дозалар≤ 0,2 мкг/кг/сағ демеуші дозалармен шектелген. Әдеби дереккөздер жаңа туған нәрестедегі гипотермиялық брадикардияның бірлі-жарым жағдайы туралы хабарлады. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаған кезде медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса алғанда, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық дерекқорға тікелей жүгіну қажет Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК. http://www.ndda.kz

Симптомдары: Клиникалық зерттеулер және тіркеуден кейінгі қолдану шеңберінде дексмедетомидиннің артық дозалануының бірнеше жағдайлары туралы хабарланды. Қолда бар деректерге сәйкес мұндай жағдайларда енгізу жылдамдығы 20 айлық бала мен ересек адамда тиісінше 36 минут ішінде 60 мкг/кг/сағ және 15 минут ішінде 30 мкг/кг/сағ жетті. Артық дозалану салдарынан жиі жағымсыз дәрілік реакциялар брадикардия, гипотензия, гипертензия, шамадан тыс седация, тыныс алудың бәсеңдеуі және жүректің тоқтауы болды. Емі: клиникалық симптомдарымен артық дозалану жағдайында дексмедетомидин енгізуді азайту немесе тоқтату керек. Күтілетін әсерлер негізінен жүрек-қантамыр тарапынан болады және олар клиникалық көрсеткіштерге сәйкес тоқтатылуы тиіс. Жоғары концентрацияда артериялық қысымның жоғарылауы оның төмендеуінен басым болуы мүмкін. Клиникалық зерттеулерде синус түйінінің тоқтауы өздігінен немесе атропин мен гликопирролатты енгізуге жауап ретінде шешілді. Кейбір жағдайларда жүрек тоқтауымен бірге жүретін ауыр артық дозалану жағдайында реанимациялық шараларды жүргізу қажет болды.

Мониторинг Дексдор қарқынды ем, анестезиология, реанимация, сондай-ақ операциялық емдеу жағдайларында және диагностикалық араласуларды жүргізу кезінде қолдануға арналған. Оны басқа жағдайларда қолдану ұсынылмайды. Препарат инфузиясы кезінде жүрек қызметіне үздіксіз мониторинг өткізілуі тиіс. Интубацияланбаған пациенттерде тыныс алудың тежелу қаупіне және кейбір жағдайларда апноэның дамуына байланысты тыныс алу мониторингісі жүргізілуі тиіс. Дексмедетомидинді қолданғаннан кейін қалыпқа келу уақыты бір сағатқа жуық уақытты құрайды. Амбулаториялық жағдайларда қолдану кезінде кемінде бір сағат бойы (немесе пациенттің жағдайына байланысты неғұрлым ұзақ кезең ішінде) мұқият мониторингті жалғастыру қажет, пациенттің қауіпсіздігін қамтамасыз ету үшін медициналық бақылау тағы бір сағат бойы жалғасуы тиіс. Жалпы сақтық шаралары Дексдорды болюсті енгізуге болмайды және жүктеме дозаны қарқынды ем, анестезиология және реанимация (немесе – ҚЕАРБ) бөлімшесінде пайдалану ұсынылмайды. Сондықтан балама седативті дәріні, әсіресе жедел қозуды емдеудің алғашқы бірнеше сағаттарында немесе емшараларды жүргізу кезінде қолдану керек. Седация уақытында емшараларды жүргізу кезінде седация деңгейін жылдам арттыру талап етілсе, басқа седативті дәрінің болюстік инъекциясының шағын дозаларын қолдануға болады. Дексдор қабылдаған кейбір пациенттер оңай оянып, стимуляциядан кейін тез есін жинады. Басқа клиникалық симптомдар болмаған кезде бұл белгі жеке препараттың тиімсіздігі ретінде қарастырылмауы тиіс. Әдетте Дексдор терең седацияны тудырмайды, сондықтан пациенттерді ояту оңай. Осының нәтижесінде дексмедетомидин препараттың осы қасиеттері сәйкес келмейтін пациенттерге, мысалы, терең седацияны қажет ететін пациенттерге жарамайды. Дексдор интубация индукциясының құралы ретінде немесе миорелаксанттарды қолдану кезінде седацияны қамтамасыз ету үшін қолданылмауы тиіс. Дексмедетомидин құрысу белсенділігін баспайды, сондықтан құрысуды емдеуде қолдануға болмайды. Дексмедетомидинді седативті әсері бар немесе жүрек-қантамыр жүйесіне әсер ететін дәрілік заттармен бір мезгілде қолдану кезінде ықтимал аддитивті әсерден сақ болу керек. Дексдорды пациенттер бақылай алатын седация үшін қолдану ұсынылмайды. Тиісті деректер жоқ. Дексдорды амбулаториялық жағдайда қолданған кезде пациенттерді үшінші тұлғалардың қадағалауымен шығаруға болады. Пациенттерге автокөлікті басқарудан немесе қызметтің басқа да ықтимал қауіпті түрлерімен айналысудан бас тарту және егер мүмкін болса, емшараға, бір мезгілде қабылданатын дәрілік заттарға, пациенттің жасына және жағдайына қарай дексмедетомидиннің байқалатын әсеріне сәйкес жеткілікті уақыт ішінде седативтік әсер етуі мүмкін басқа құралдарды (мысалы, бензодиазепиндер, апиындар, алкоголь) қолданудан аулақ болуды ұсыну керек. Жүрек-қантамыр жүйесіне әсері және тиісті сақтандыру шаралары Дексмедетомидин орталық симпатолитикалық әсерге байланысты жүректің жиырылу жиілігін және артериялық қысымды төмендетеді, бірақ жоғары концентрацияларда артериялық қысымның жоғарылауына әкелетін шеткері тамырлардың тарылуын тудырады. Осыған байланысты дексмедетомидин жүрек-қантамырдың ауыр тұрақсыздығы бар пациенттерге қолдануға болмайды. Дексмедетомидинді қатарлас брадикардиясы бар пациенттерге енгізген кезде сақ болу керек. Препаратты қолданудың жүректің жиырылу жиілігі < 60 болатын пациенттерге әсері жөнінде деректер шектеулі, сондықтан ондай пациенттерге ерекше күтім көрсету қажет болады. Брадикардия, әдетте, емдеуді талап етпейді, бірақ әдетте м-холинолитиктерді енгізумен және препараттың дозасын азайтумен жақсы басылады. Спортпен шұғылданатын және жүректің жиырылу жиілігі төмен пациенттер α2-адренорецептор агонистерінің теріс хронотропты әсеріне әсіресе сезімтал болуы мүмкін; синус түйінінің тоқтау жағдайлары сипатталған. Сондай-ақ, жүректің тоқтауы, көбінесе алдыңғы брадикардия немесе атриовентрикулярлық блокада жағдайлары туралы хабарланды. Дексмедетомидиннің гипотензивті әсері бұрыннан гипотензиясы бар (әсіресе вазоконстрикторларға рефрактерлі), гиповолемиясы, созылмалы гипотензиясы бар немесе функционалдық резерві төмендеген пациенттерде, мысалы, қарыншалық ауыр дисфункциясы бар пациенттерде және егде жастағы адамдарда үлкен маңызға ие болуы мүмкін, сондықтан мұндай пациенттерге ерекше сақтық қажет. Артериялық қысымның төмендеуі әдетте арнайы емдеуді қажет етпейді, бірақ қажет болған жағдайда дозаны азайтуға, айналымдағы қан көлемін және/немесе вазоконстрикторларды толықтыруға дәрілерді енгізуге дайын болу керек. Шеткері вегетативтік белсенділігі бұзылған пациенттерде (мысалы, жұлынның зақымдануынан) дексмедетомидинді енгізгеннен кейін анағұрлым айқын гемодинамикалық өзгерістер болуы мүмкін, осыған байланысты емдеу кезінде ерекше бақылау талап етіледі. Транзиторлы артериялық гипертензия, бірінші кезекте, дексмедетомидиннің шеткері вазоконстрикторлы әсеріне байланысты жүктеме дозасын енгізу кезінде байқалды, сондықтан қарқынды ем, анестезиология және реанимация бөлімшелерінде седация кезінде жүктеме дозаны енгізу ұсынылмайды. Гипертонияны емдеу әдетте қажет емес, бірақ үздіксіз инфузия жылдамдығын азайту ұсынылады. Дексмедетомидиннің жоғары концентрациясы кезінде ошақтық вазонстрикция жүректің ишемиялық ауруы немесе ауыр цереброваскулярлық аурулары бар пациенттерде аса маңызды болуы мүмкін, мұндай пациенттерді мұқият бақылау керек. Миокард немесе ми ишемиясы белгілері бар пациенттерде препараттың дозасын төмендету немесе оны енгізуді тоқтату мүмкіндігін қарастыру керек. Дексмедетомидинді гипотензия және брадикардия қаупінің ықтимал артуына байланысты жұлын немесе эпидуральді анестезиямен біріктірілімде сақтықпен қолдану ұсынылады. Басқа сақтық шаралары 2-адренорецептор агонистерін ұзақ уақыт қолданғаннан кейін оларды күрт тоқтату кезінде сирек жағдайларда «тоқтату» синдромы пайда болды. Дексмедетомидинді тоқтатқаннан кейін бірден ажитацияның дамуы және артериялық қысымның жоғарылауы кезінде осы жағдайдың туындау мүмкіндігін ескеру керек. Дексмедетомидин дәстүрлі салқындату әдістерімен емдеуге жауап бермейтін гипертермияны тудыруы мүмкін. Тұрақты түсініксіз қызба дамыған кезде дексмедетомидинді қолдануды тоқтату керек. Оны қатерлі гипертермияға бейім адамдарда қолдану ұсынылмайды. Дексмедетомидин терапиясына байланысты қант диабетінің дамуы туралы хабарланды. Полиурия пайда болған жағдайда дексмедетомидин инфузиясын тоқтатып, қан сарысуындағы натрий деңгейін және несептің осмолялдығын тексеру ұсынылады. Арнайы ескертулер Бауыр жеткіліксіздігі Препаратты шамадан тыс енгізу дексмедетомидин клиренсінің төмендеуі ретінде жағымсыз реакциялар мен шамадан тыс седация қаупін жоғарылалатуы мүмкін болғандықтан, бауырдың ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде сақ болу керек. Неврологиялық бұзылулары бар пациенттер Дексдор препаратын бас жарақаты және нейрохирургиялық операциялардан кейінгі операциядан кейінгі кезең секілді ауыр неврологиялық жағдайларда қолдану тәжірибесі шектеулі, сондықтан оны мұндай жағдайларда, әсіресе терең седация қажет болған кезде сақтықпен қолданылуы керек. Терапияны таңдағанда, Дексдордың церебральды қанағым мен бассүйекішілік қысымды төмендететінін ескеру қажет. Егде жастағы пациенттер Егде жастағы пациенттерде дексмедетомидинді қолданғанда сақ болу керек. Дексмедетомидинді қолданған кезде, оның ішінде жүктеме дозаны қолданған кезде және процедураларды жүргізген кезде 65 жастан асқан пациенттер гипотензияға көбірек бейім болуы мүмкін. Дозаны азайту мүмкіндігін қарастыру керек. Қарқынды емде жүрген < 65 жас шамасындағы пациенттердің өлімге ұшырауы SPICE III прагматикалық рандомизацияланған бақыланатын зерттеуіне қарқынды емде жүрген қатер шегіндегі 3904 ересек пациент қатысты, оларда дексмедетомидин негізгі тыныштандыратын дәрі ретінде пайдаланылды және стандартты еммен салыстырылды. Жалпы алғанда, зерттеуде дексмедетомидин қабылдаған топ пен дағдылы ем қабылдаған топ арасында 90 күн ішіндегі өлім көрсеткішінің айырмашылықтары анықталмады (екі топта да өлім көрсеткіші 29,1%). Оның орнына, зерттеу жас шамасының өлім көрсеткішіне әркелкі әсер ететінін анықтады. Дексмедетомидин, басқа тыныштандыратын препараттармен салыстырғанда, ≤ 65 жас тобында өлімге көп ұшыраумен байланысты болды (мүмкіндіктер қатынасы 1,26; 95% байестік сенім аралығы 1,02–1,56). Механизмі белгісіз, бірақ операциядан кейінгі кезеңге байланыссыз себептермен ауруханаға түскен пациенттерде дексмедетомидинді қолдану кезінде жас шамасының өлім көрсеткішіне гетерогенді әсер ету айқындылығы зор болды, осы орайда, APACHE II көрсеткішінің жоғарылауымен және жас шамасының төмендеуімен бірге әсері артады. Алынған деректерді, жасырақ пациенттерде қолданылатын басқа тыныштандыратын дәрілермен салыстырғанда, дексмедетомидиннің күтілетін клиникалық пайдасымен салыстырып тексеру қажет. Қосалқы заттарға қатысты айрықша нұсқаулар Осы дәрілік препарат бір дозаға 1 ммоль натрийден (23 мг) азды құрайды, яғни құрамында натрий жоқ десе болады. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Пациенттерге емшара кезінде тыныштандыру үшін Дексдор қабылдағаннан кейін тиісті уақыт кезеңі ішінде көлік құралдарын басқарудан немесе басқа қауіпті тапсырмаларды орындаудан бас тарту кеңес етіледі.

Әйелдің клиникалық жағдайы дексмедетомидинмен емдеуді қажет ететін жағдайларды қоспағанда, дексмедетомидинді жүктілік кезінде қолдануға болмайды. Дексмедетомидин адамның емшек сүтіне бөлінеді, алайда оның деңгейлері препарат енгізуді тоқтатқаннан кейін 24 сағаттан соң анықтау шегінен төмен болады. Сәбиге үшін қауіпті жоққа шығаруға болмайды. Бала емізуді тоқтату немесе дексмедетомидинмен емді тоқтату туралы шешім сәби үшін еміздіру пайдасы мен ана үшін дексмедетомидинмен емнің пайдасын ескере отырып, қабылдануы тиіс.

Дәрілік өзара әрекеттесуді зерттеу тек ересектерде жүргізілді. Дексмедетомидинді анестетиктермен, тыныштандыратын, ұйықтататын дәрілермен және апиындармен бір мезгілде қолдану олардың седация, анестезия және кардиореспираторлық әсерлер секілді әсерінің жоғарылауына әкеледі. Мақсатты зерттеулер изофлуран, пропофол, алфентанил және мидазоламмен қолданған кезде әсердің күшейгенін растады. Дексмедетомидин мен изофлуран, пропофол, алфентанил және мидазолам арасындағы фармакокинетикалық өзара әрекеттесулер анықталған жоқ. Алайда, мүмкін болатын фармакодинамикалық өзара әрекеттесулердің салдарынан оларды дексмедетомидинмен бір мезгілде қолданған кезде дексмедетомидиннің немесе бір мезгілде қолданылатын анестетиктердің, тыныштандыратын, ұйықтататын дәрілердің немесе апиындардың дозасын төмендету қажет болуы мүмкін. CYP2B6 қоса CYP ферменттерін дексмедетомидиннің көмегімен тежеу адам бауырының микросомалық жасушаларын инкубациялау кезінде зерттелді. In vitro зерттеулеріне сәйкес дексмедетомидин мен субстраттар арасында негізінен CYP2B6 басым in vivo өзара әрекеттесудің ықтимал мүмкіндігі бар. In vitro зерттеу нәтижелері бойынша дексмедетомидин CYP1A2, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9 және CYP3A4 изоферменттерін индукциялауы мүмкін, мұндай in vivo өзара әрекеттесу ықтималдығы жоққа шығарылмайды. Клиникалық маңыздылығы белгісіз. Артериялық қысымның төмендеуін және брадикардияны тудыратын дәрілік заттарды, мысалы, бета адреноблокаторларды қабылдайтын пациенттерде көрсетілген әсерлердің күшеюі мүмкін екендігін ескеру керек (алайда эсмололды қолданумен өзара әрекеттесуді зерттеуде қосымша әсерлер бірқалыпты болған).

Сақтау мерзімі 3 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары Түпнұсқалық қаптамасында, жарықтан қорғалған жерде, 25°С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!